The final warning message is represented in Daniel eleven verse forty-four:
Το τελικό προειδοποιητικό μήνυμα απεικονίζεται στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, στο εδάφιο σαράντα τέσσερα:
But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. Daniel 11:44.
Αλλά ειδήσεις από την ανατολή και από τον βορρά θα τον ταράξουν· γι’ αυτό θα εξέλθει με μεγάλη οργή, για να καταστρέψει και να αφανίσει ολοκληρωτικά πολλούς. Δανιήλ 11:44.
The tidings of the north represent the message of the king of the north. The true king of the north is Christ and the papal power is the earthly counterfeit of Christ as the true king of the north. The earthly counterfeit is Satan’s representative.
Οι αγγελίες από τον βορρά αντιπροσωπεύουν το μήνυμα του βασιλέα του βορρά. Ο αληθινός βασιλέας του βορρά είναι ο Χριστός και η παπική εξουσία είναι η επίγεια απομίμηση του Χριστού ως του αληθινού βασιλέα του βορρά. Η επίγεια απομίμηση είναι ο εκπρόσωπος του Σατανά.
“To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.
«Για να εξασφαλίσει εγκόσμια οφέλη και τιμές, η εκκλησία οδηγήθηκε να επιζητήσει την εύνοια και την υποστήριξη των ισχυρών της γης· και έχοντας έτσι απορρίψει τον Χριστό, παρακινήθηκε να υποταχθεί στον εκπρόσωπο του Σατανά — τον επίσκοπο της Ρώμης». Η Μεγάλη Διαμάχη, 50.
Satan has desired to overthrow both of God’s thrones, and he employs the pope of Rome in a failed attempt to accomplish his desire.
Ο Σατανάς έχει επιθυμήσει να ανατρέψει και τους δύο θρόνους του Θεού και χρησιμοποιεί τον πάπα της Ρώμης σε μια αποτυχημένη απόπειρα να εκπληρώσει την επιθυμία του.
How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Isaiah 14:12–14.
Πώς έπεσες από τον ουρανό, ω Εωσφόρε, υιέ της αυγής! Πώς καταρρίφθηκες στη γη, εσύ που αποδυνάμωνες τα έθνη! Διότι είπες μέσα στην καρδιά σου: Θα ανέβω στον ουρανό, θα υψώσω τον θρόνο μου πάνω από τα άστρα του Θεού· θα καθίσω και στο όρος της σύναξης, στα απώτατα μέρη του βορρά· θα ανέβω πάνω από τα ύψη των νεφών· θα γίνω όμοιος με τον Ύψιστο. Ησαΐας 14:12–14.
Satan’s desire is to be seated upon God’s political throne, represented by “the stars of God.” The “stars” are angels.
Η επιθυμία του Σατανά είναι να καθίσει στον πολιτικό θρόνο του Θεού, ο οποίος συμβολίζεται από «τα άστρα του Θεού». Τα «άστρα» είναι άγγελοι.
The mystery of the seven stars which thou sawest in my right hand, and the seven golden candlesticks. The seven stars are the angels of the seven churches: and the seven candlesticks which thou sawest are the seven churches. Revelation 1:20.
Το μυστήριο των επτά αστέρων που είδες στο δεξί μου χέρι και των επτά χρυσών λυχνιών. Οι επτά αστέρες είναι οι άγγελοι των επτά εκκλησιών· και οι επτά λυχνίες που είδες είναι οι επτά εκκλησίες. Αποκάλυψη 1:20.
Satan also desires to be seated upon God’s religious throne, represented by the “sides of the north.”
Ο Σατανάς επιθυμεί επίσης να καθίσει στον θρησκευτικό θρόνο του Θεού, ο οποίος συμβολίζεται από τις «πλευρές του βορρά».
Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. Psalms 48:2.
Ωραίο στη θέση του, χαρά ολόκληρης της γης, είναι το όρος Σιών, στις πλαγιές του βορρά, η πόλη του μεγάλου Βασιλιά. Ψαλμοί 48:2.
Satan developed the papal power in an attempt to accomplish the overthrow of God’s kingdom and rule planet earth as his own dominion.
Ο Σατανάς ανέπτυξε την παπική εξουσία, επιδιώκοντας να ανατρέψει τη βασιλεία του Θεού και να κυβερνήσει τον πλανήτη Γη ως δική του επικράτεια.
“This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 50.
«Αυτός ο συμβιβασμός μεταξύ ειδωλολατρίας και χριστιανισμού είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη του “ανθρώπου της αμαρτίας”, ο οποίος προαναγγέλθηκε στην προφητεία ως εκείνος που εναντιώνεται στον Θεό και εξυψώνει τον εαυτό του πάνω από Αυτόν. Εκείνο το γιγαντιαίο σύστημα ψευδούς θρησκείας είναι ένα αριστούργημα της δύναμης του Σατανά—ένα μνημείο των προσπαθειών του να καθίσει στον θρόνο για να κυβερνά τη γη σύμφωνα με το θέλημά του». Η Μεγάλη Διαμάχη, 50.
The “tidings” out of the north in verse forty-four are the message of Satan, and his earthly representative’s effort to take control of planet earth. The tidings out of the east are the message of the “east wind” of Bible prophecy. The “east wind” is the message of Islam—the children of the east in Bible prophecy. The sealing angel of Revelation chapter seven arises out of the east, and the twofold message of the counterfeit king of the north and Islam is the sealing message that is proclaimed just before probation closes.
Οι «αγγελίες» από τον βορρά στο εδάφιο σαράντα τέσσερα είναι το μήνυμα του Σατανά και η προσπάθεια του επίγειου εκπροσώπου του να θέσει υπό τον έλεγχό του τον πλανήτη Γη. Οι αγγελίες από την ανατολή είναι το μήνυμα του «ανατολικού ανέμου» της βιβλικής προφητείας. Ο «ανατολικός άνεμος» είναι το μήνυμα του Ισλάμ—των υιών της ανατολής στη βιβλική προφητεία. Ο άγγελος του σφραγίσματος στο έβδομο κεφάλαιο της Αποκάλυψης ανέρχεται από την ανατολή, και το διττό μήνυμα του κίβδηλου βασιλιά του βορρά και του Ισλάμ είναι το μήνυμα του σφραγίσματος που διακηρύσσεται αμέσως πριν από τη λήξη του χρόνου της χάριτος.
And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45, 12:1.
Και θα στήσει τις σκηνές του ανακτόρου του ανάμεσα στις θάλασσες, στο ένδοξο άγιο όρος· όμως θα φτάσει στο τέλος του, και κανείς δεν θα τον βοηθήσει. Και εκείνον τον καιρό θα εγερθεί ο Μιχαήλ, ο μεγάλος άρχοντας που υπερασπίζεται τους υιούς του λαού σου· και θα υπάρξει καιρός θλίψης, τέτοιος που δεν υπήρξε ποτέ αφότου υπήρξε έθνος έως εκείνον τον καιρό· και εκείνον τον καιρό ο λαός σου θα διασωθεί, καθένας που θα βρεθεί γραμμένος στο βιβλίο. Δανιήλ 11:45, 12:1.
The final warning message is a twofold message which is typified in a variety of biblical passages, each of which contributes its own peculiar witness to the symbolism of the final twofold message. The east wind is interesting in its context of being one of the two messages that make up the final warning message before probation closes. Islam in relation to the tidings of the north in verse forty-four represents an internal message, and the northern tidings represent an external message. The reason this is interesting is because Islam was one part of the twofold message proclaimed by the Millerites in 1844. In Millerite history Islam was an external message, and in verse forty-four it is an internal message. The internal message in Millerite history was the 2,300 days which aligned the parable of the ten virgins and the opening of judgment. Islam on August 11, 1840, was an external message, and August 12, 1844, was an internal message. The eleventh and twelfth of August add up to twenty-three, and twenty-three represents the history of the Millerites, for that was the history of the first two angels of Revelation fourteen, and the three in the number twenty-three represents the third angel’s message. The first two messages precede the third, just as two precedes three in the number twenty-three.
Το τελικό προειδοποιητικό μήνυμα είναι ένα διπλό μήνυμα που προτυπώνεται σε διάφορες βιβλικές περικοπές, καθεμία από τις οποίες συνεισφέρει τη δική της ιδιαίτερη μαρτυρία στον συμβολισμό του τελικού διπλού μηνύματος. Ο ανατολικός άνεμος παρουσιάζει ενδιαφέρον ως ένα από τα δύο μηνύματα που συναπαρτίζουν το τελικό προειδοποιητικό μήνυμα πριν λήξει ο χρόνος της χάριτος. Το Ισλάμ, σε σχέση με τις αγγελίες από τον βορρά στο εδάφιο σαράντα τέσσερα, αντιπροσωπεύει ένα εσωτερικό μήνυμα, ενώ οι αγγελίες από τον βορρά αντιπροσωπεύουν ένα εξωτερικό μήνυμα. Ο λόγος για τον οποίο αυτό παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι ότι το Ισλάμ αποτελούσε το ένα μέρος του διπλού μηνύματος που κήρυξαν οι Μιλλερίτες το 1844. Στην ιστορία των Μιλλεριτών το Ισλάμ ήταν ένα εξωτερικό μήνυμα, ενώ στο εδάφιο σαράντα τέσσερα είναι ένα εσωτερικό μήνυμα. Το εσωτερικό μήνυμα στην ιστορία των Μιλλεριτών ήταν οι 2.300 ημέρες, οι οποίες ευθυγράμμιζαν την παραβολή των δέκα παρθένων με την έναρξη της κρίσης. Το Ισλάμ στις 11 Αυγούστου 1840 ήταν ένα εξωτερικό μήνυμα, και η 12η Αυγούστου 1844 ήταν ένα εσωτερικό μήνυμα. Η ενδέκατη και η δωδέκατη Αυγούστου δίνουν ως άθροισμα είκοσι τρία, και το είκοσι τρία αντιπροσωπεύει την ιστορία των Μιλλεριτών, διότι αυτή ήταν η ιστορία των δύο πρώτων αγγέλων του δέκατου τέταρτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, και το τρία στον αριθμό είκοσι τρία αντιπροσωπεύει το μήνυμα του τρίτου αγγέλου. Τα δύο πρώτα μηνύματα προηγούνται του τρίτου, όπως ακριβώς το δύο προηγείται του τρία στον αριθμό είκοσι τρία.
The third angel arrived on October 22, 1844, when the first and second angels ended. They ended where the 2300 days ended, marking the opening of the judgment of the dead. The judgment of the dead continued until 9/11 when the twofold message of Revelation eighteen descended with the two voices.
Ο τρίτος άγγελος έφθασε στις 22 Οκτωβρίου 1844, όταν ο πρώτος και ο δεύτερος άγγελος ολοκλήρωσαν το έργο τους. Το έργο τους ολοκληρώθηκε εκεί όπου έληξαν οι 2300 ημέρες, σηματοδοτώντας την έναρξη της κρίσης των νεκρών. Η κρίση των νεκρών συνεχίστηκε έως την 11η Σεπτεμβρίου, όταν το διττό μήνυμα του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκάλυψης κατήλθε με τις δύο φωνές.
When 9/11 arrived and August 11, 1840, was repeated, Islam marked the beginning of the latter rain and the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The external message for the one hundred and forty-four thousand is Nashville as the sign that the formation of the image of the beast has begun. In Millerite history, when the restraint was placed upon Islam on August 11, 1840, it was an external message. When Islam was released on 9/11, Islam became an internal message. The tidings of the east and north represent the two voices of Revelation eighteen.
Όταν έφθασε η 11η Σεπτεμβρίου και επαναλήφθηκε η 11η Αυγούστου 1840, το Ισλάμ σηματοδότησε την έναρξη της όψιμης βροχής και του σφραγίσματος των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Το εξωτερικό μήνυμα για τους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες είναι το Νάσβιλ ως το σημείο που δείχνει ότι έχει αρχίσει ο σχηματισμός της εικόνας του θηρίου. Στην ιστορία των Μιλλεριτών, όταν επιβλήθηκε ο περιορισμός στο Ισλάμ στις 11 Αυγούστου 1840, αυτό ήταν ένα εξωτερικό μήνυμα. Όταν το Ισλάμ αφέθηκε ελεύθερο την 11η Σεπτεμβρίου, το Ισλάμ κατέστη εσωτερικό μήνυμα. Οι αγγελίες από την ανατολή και τον βορρά αντιπροσωπεύουν τις δύο φωνές της Αποκάλυψης 18.
The first voice fulfilled the first three verses, and verse four’s voice represents the call out of Babylon, which is the loud cry that begins at the soon-coming Sunday law. Verses one through three were fulfilled when the great buildings of New York were brought down by a touch of God.
Η πρώτη φωνή εκπλήρωσε τα τρία πρώτα εδάφια, και η φωνή του τέταρτου εδαφίου αντιπροσωπεύει το κάλεσμα για έξοδο από τη Βαβυλώνα, το οποίο είναι η δυνατή κραυγή που αρχίζει με τον επικείμενο νόμο περί Κυριακής. Τα εδάφια από το πρώτο έως το τρίτο εκπληρώθηκαν όταν τα μεγάλα κτίρια της Νέας Υόρκης γκρεμίστηκαν με ένα άγγιγμα του Θεού.
“Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.
«Τώρα διαδίδεται ότι έχω δηλώσει πως η Νέα Υόρκη πρόκειται να σαρωθεί από ένα παλιρροϊκό κύμα; Αυτό δεν το έχω πει ποτέ. Έχω πει, καθώς έβλεπα τα μεγάλα κτίρια να υψώνονται εκεί, όροφο με τον όροφο: “Τι τρομερές σκηνές θα εκτυλιχθούν όταν ο Κύριος εγερθεί για να σείσει τρομερά τη γη! Τότε θα εκπληρωθούν τα λόγια της Αποκάλυψης 18:1–3”. Ολόκληρο το δέκατο όγδοο κεφάλαιο της Αποκάλυψης αποτελεί προειδοποίηση για όσα πρόκειται να επέλθουν στη γη. Δεν έχω όμως ιδιαίτερο φως σχετικά με το τι πρόκειται να συμβεί στη Νέα Υόρκη· γνωρίζω μόνο ότι κάποια μέρα τα μεγάλα κτίρια εκεί θα γκρεμιστούν από τις αναστατώσεις και τις ανατροπές που θα επιφέρει η δύναμη του Θεού. Από το φως που μου έχει δοθεί, γνωρίζω ότι η καταστροφή είναι παρούσα στον κόσμο. Ένας λόγος του Κυρίου, ένα άγγιγμα της κραταιάς δύναμής του, και αυτά τα ογκώδη οικοδομήματα θα καταρρεύσουν. Θα εκτυλιχθούν σκηνές των οποίων τη φρίκη δεν μπορούμε να φανταστούμε». Review and Herald, 5 Ιουλίου 1906.
The first three verses are the arrival of the third woe of Islam. 9/11 marks the beginning of the sealing of the one hundred and forty-four thousand and of the latter rain. The message of the sealing is the internal and verse four’s call out of Babylon is the external. The first three verses represent the judgment upon the church and verse four marks the arrival of the judgment of those outside of God’s covenant people.
Τα πρώτα τρία εδάφια παρουσιάζουν την έλευση του τρίτου ουαί του Ισλάμ. Η 11η Σεπτεμβρίου σηματοδοτεί την έναρξη της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων και της όψιμης βροχής. Το μήνυμα της σφράγισης είναι το εσωτερικό μήνυμα και το κάλεσμα του τέταρτου εδαφίου για έξοδο από τη Βαβυλώνα είναι το εξωτερικό. Τα πρώτα τρία εδάφια αντιπροσωπεύουν την κρίση επί της εκκλησίας και το τέταρτο εδάφιο σηματοδοτεί την έλευση της κρίσης επί εκείνων που βρίσκονται εκτός του λαού της διαθήκης του Θεού.
“So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’ And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people.’” Review and Herald, December 6, 1892.
«Έτσι, στο τελικό έργο για την προειδοποίηση του κόσμου, απευθύνονται στις εκκλησίες δύο ξεχωριστές κλήσεις. Το μήνυμα του δεύτερου αγγέλου είναι: “Έπεσε, έπεσε η Βαβυλώνα, η μεγάλη πόλη, επειδή πότισε όλα τα έθνη με το κρασί του θυμού της πορνείας της”. Και στη δυνατή κραυγή του μηνύματος του τρίτου αγγέλου ακούγεται μια φωνή από τον ουρανό που λέει: “Βγείτε από αυτήν, λαέ μου”». Review and Herald, 6 Δεκεμβρίου 1892.
Those two voices of Revelation eighteen were typified by the two times Christ cleansed the temple.
Οι δύο εκείνες φωνές του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκάλυψης είχαν προτυπωθεί στις δύο περιστάσεις κατά τις οποίες ο Χριστός καθάρισε τον ναό.
“When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.
«Όταν ο Ιησούς άρχισε τη δημόσια διακονία Του, καθάρισε τον Ναό από την ιερόσυλη βεβήλωσή του. Ανάμεσα στις τελευταίες πράξεις της διακονίας Του ήταν ο δεύτερος καθαρισμός του Ναού. Έτσι, στο τελικό έργο για την προειδοποίηση του κόσμου, απευθύνονται δύο διακριτές εκκλήσεις προς τις εκκλησίες. Το μήνυμα του δεύτερου αγγέλου είναι: “Έπεσε, έπεσε η Βαβυλώνα, η μεγάλη πόλη, επειδή πότισε όλα τα έθνη με το κρασί του θυμού της πορνείας της” (Αποκάλυψη 14:8). Και στη δυνατή κραυγή του μηνύματος του τρίτου αγγέλου ακούγεται μια φωνή από τον ουρανό να λέει: “Εξέλθετε από αυτήν, λαέ μου, για να μη γίνετε συμμέτοχοι στις αμαρτίες της και για να μην υποστείτε τις πληγές της. Διότι οι αμαρτίες της έχουν φθάσει μέχρι τον ουρανό και ο Θεός θυμήθηκε τις ανομίες της” (Αποκάλυψη 18:4, 5).» Επιλεγμένα Μηνύματα, βιβλίο 2, 118.
The Starting Point
Η αφετηρία
Between 1838 and August 1, 1840, Josiah Litch identified the starting point of the 391-year-and-fifteen-day prophecy of Revelation nine, which followed the second five-month prophetic period. His discovery allowed him to accurately predict not only the year and month, but the very day of the month the prediction would be fulfilled. After the first disappointment of April 19, 1844, Samuel Snow discovered the starting point of the 2300 days of Daniel eight. His discovery allowed him to accurately predict not only the year, but the month and day of the year. Litch’s discovery of the starting point empowered the first angel’s message and Snow’s discovery of the starting point empowered the second angel’s message.
Μεταξύ του 1838 και της 1ης Αυγούστου 1840, ο Ιωσίας Λιτς προσδιόρισε την αφετηρία της προφητείας των 391 ετών και δεκαπέντε ημερών του ένατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, η οποία ακολουθούσε τη δεύτερη πεντάμηνη προφητική περίοδο. Η ανακάλυψή του τού επέτρεψε να προβλέψει με ακρίβεια όχι μόνο το έτος και τον μήνα, αλλά και την ίδια την ημέρα του μήνα κατά την οποία θα εκπληρωνόταν η πρόβλεψη. Μετά την πρώτη απογοήτευση της 19ης Απριλίου 1844, ο Σαμουήλ Σνόου ανακάλυψε την αφετηρία των 2300 ημερών του όγδοου κεφαλαίου του Δανιήλ. Η ανακάλυψή του τού επέτρεψε να προβλέψει με ακρίβεια όχι μόνο το έτος, αλλά και τον μήνα και την ημέρα του έτους. Η ανακάλυψη της αφετηρίας από τον Λιτς ενδυνάμωσε το μήνυμα του πρώτου αγγέλου και η ανακάλυψη της αφετηρίας από τον Σνόου ενδυνάμωσε το μήνυμα του δεύτερου αγγέλου.
The first and second angels represent the Millerite movement from 1798 unto October 22, 1844 when the great disappointment marked the arrival of the third angel. In the history of the third angel the discovery of the starting point of the five-month prophecy of Revelation nine identifies when the message of the midnight cry and Islam empowers the message. This discovery of a starting point for the final warning of the third angel includes the work accomplished in type by Litch and Snow. The message of Nashville is to be corrected, and its correction occurs when the starting point is discovered.
Ο πρώτος και ο δεύτερος άγγελος αντιπροσωπεύουν το μιλλεριτικό κίνημα από το 1798 έως τις 22 Οκτωβρίου 1844, όταν η μεγάλη απογοήτευση σηματοδότησε την έλευση του τρίτου αγγέλου. Στην ιστορία του τρίτου αγγέλου, η ανακάλυψη του σημείου έναρξης της πεντάμηνης προφητείας του ένατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης προσδιορίζει πότε το μήνυμα της μεσονύκτιας κραυγής και το Ισλάμ ενδυναμώνουν το μήνυμα. Αυτή η ανακάλυψη ενός σημείου έναρξης για την τελική προειδοποίηση του τρίτου αγγέλου περιλαμβάνει το έργο που επιτέλεσαν ως προτύπωση οι Λιτς και Σνόου. Το μήνυμα του Νάσβιλ πρέπει να διορθωθεί, και η διόρθωσή του συντελείται όταν ανακαλύπτεται το σημείο έναρξης.
The starting point of the five-month prophecy was July 27, 1299 in Millerite history, but the discovery made in 2026 identifies a second and earlier five-month prophecy in chapter nine of Revelation. That recognition brings together the entire history represented in chapter nine, and in so doing it identifies the battle of Nineveh as the key that opens the prophetic history leading to the five-month period beginning in 632.
Στην ιστορία των Μιλλεριτών, η αφετηρία της προφητείας των πέντε μηνών ήταν η 27η Ιουλίου 1299, αλλά η ανακάλυψη που έγινε το 2026 εντοπίζει μια δεύτερη και προγενέστερη προφητεία των πέντε μηνών στο ένατο κεφάλαιο της Αποκάλυψης. Η αναγνώριση αυτή ενοποιεί ολόκληρη την ιστορία που παρουσιάζεται στο ένατο κεφάλαιο και, με τον τρόπο αυτό, αναδεικνύει τη μάχη της Νινευή ως το κλειδί που ξεκλειδώνει την προφητική ιστορία η οποία οδηγεί στην πεντάμηνη περίοδο που αρχίζει το 632.
The battle of Nineveh in 627 was followed five years later by the death of Mohammed. His death marked the beginning of the first five-month prophecy that concluded in 782 with the humiliation of eastern Rome by Islam. The five years from the “key” of Nineveh to the death of Mohammed was followed by the conclusion of the Persian power that had been one of the two antagonists in the battle of Nineveh. The Persia ending came ten years after Mohammed’s death. Thus the “key” of the battle of Nineveh that released the locusts of Islam was followed five years later by the death of Mohammed, which marked the starting point of the five-month prophecy. Then ten years after the death of Mohammed Persia fell. Thus, from the turning of the key of Nineveh there was a period of five years followed by ten years.
Τη μάχη της Νινευή το 627 ακολούθησε, πέντε χρόνια αργότερα, ο θάνατος του Μωάμεθ. Ο θάνατός του σηματοδότησε την έναρξη της πρώτης προφητείας των πέντε μηνών, η οποία ολοκληρώθηκε το 782 με την ταπείνωση της Ανατολικής Ρώμης από το Ισλάμ. Την πενταετία από το «κλειδί» της Νινευή έως τον θάνατο του Μωάμεθ ακολούθησε το τέλος της περσικής δύναμης, η οποία υπήρξε μία από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές στη μάχη της Νινευή. Το τέλος της Περσίας επήλθε δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του Μωάμεθ. Έτσι, πέντε χρόνια μετά το «κλειδί» της μάχης της Νινευή, το οποίο απελευθέρωσε τις ακρίδες του Ισλάμ, επήλθε ο θάνατος του Μωάμεθ, ο οποίος σηματοδότησε το σημείο έναρξης της προφητείας των πέντε μηνών. Έπειτα, δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του Μωάμεθ, η Περσία έπεσε. Έτσι, από το γύρισμα του κλειδιού της Νινευή μεσολάβησε μια περίοδος πέντε ετών, την οποία ακολούθησε μια περίοδος δέκα ετών.
The symbolic relationship of five and ten is the “key” of the five-month prophecy. In that very first symbolic five and ten of the prophecy, the first of ‘two’ five-month prophecies in the chapter finds its beginning. Five months represent one hundred and fifty days. The first five-month prophecy is in verse five, and the second is in verse ten. The third time prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days is in verse fifteen. The third prophecy of verse fifteen was presented in 1838, and before August of 1840, Litch had discovered the starting point to the prophecy. He published his second presentation on August 1, 1840, ten days before the fulfillment on August 11, 1840. He there published his last presentation ten days before the fulfillment, which was on the fifth day of the final fifteen days of the prophecy.
Η συμβολική σχέση του πέντε με το δέκα είναι το «κλειδί» της προφητείας των πέντε μηνών. Σε εκείνο ακριβώς το πρώτο συμβολικό πέντε και δέκα της προφητείας έχει την αφετηρία της η πρώτη από τις ‘δύο’ προφητείες των πέντε μηνών του κεφαλαίου. Πέντε μήνες αντιπροσωπεύουν εκατόν πενήντα ημέρες. Η πρώτη προφητεία των πέντε μηνών βρίσκεται στο εδάφιο πέντε και η δεύτερη στο εδάφιο δέκα. Η τρίτη χρονική προφητεία, των τριακοσίων ενενήντα ενός ετών και δεκαπέντε ημερών, βρίσκεται στο εδάφιο δεκαπέντε. Η τρίτη προφητεία, του εδαφίου δεκαπέντε, παρουσιάστηκε το 1838, και πριν από τον Αύγουστο του 1840 ο Λιτς είχε ανακαλύψει την αφετηρία της προφητείας. Δημοσίευσε τη δεύτερη παρουσίασή του την 1η Αυγούστου 1840, δέκα ημέρες πριν από την εκπλήρωση στις 11 Αυγούστου 1840. Τότε δημοσίευσε την τελευταία του παρουσίαση δέκα ημέρες πριν από την εκπλήρωση, κατά την πέμπτη ημέρα των τελευταίων δεκαπέντε ημερών της προφητείας.
The battle of Nineveh in 627 was followed five years later by the death of Mohammed. His death marked the beginning of the first five-month prophecy that concluded in 782 with the humiliation of eastern Rome by Islam. The five years from the “key” of Nineveh to the death of Mohammed were followed by the decisive defeat of Persian military power at the Battle of Nahavand in 642, ten years after Mohammed’s death. Thus the “key” of the battle of Nineveh that released the locusts of Islam was followed five years later by the death of Mohammed, which marked the starting point of the five-month prophecy. Then, ten years after Mohammed’s death, Persian military power suffered its decisive defeat at Nahavand. Thus, from the turning of the key of Nineveh there was a period of five years followed by ten years.
Τη μάχη της Νινευή το 627 ακολούθησε πέντε χρόνια αργότερα ο θάνατος του Μωάμεθ. Ο θάνατός του σηματοδότησε την έναρξη της πρώτης προφητείας των πέντε μηνών, η οποία ολοκληρώθηκε το 782 με την ταπείνωση της Ανατολικής Ρώμης από το Ισλάμ. Την πενταετία από το «κλειδί» της Νινευή έως τον θάνατο του Μωάμεθ ακολούθησε η αποφασιστική ήττα της περσικής στρατιωτικής ισχύος στη μάχη του Ναχαβάντ το 642, δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του Μωάμεθ. Έτσι, πέντε χρόνια μετά το «κλειδί» της μάχης της Νινευή που απελευθέρωσε τις ακρίδες του Ισλάμ, επήλθε ο θάνατος του Μωάμεθ, ο οποίος σηματοδότησε την αφετηρία της προφητείας των πέντε μηνών. Στη συνέχεια, δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του Μωάμεθ, η περσική στρατιωτική ισχύς υπέστη την αποφασιστική της ήττα στο Ναχαβάντ. Έτσι, από το γύρισμα του κλειδιού της Νινευή μεσολάβησε μια περίοδος πέντε ετών, την οποία ακολούθησε μια περίοδος δέκα ετών.
The prophecies of the first and second woes concluded on August 11, 1840, with the restraint of the Ottoman power in Constantinople, when Litch’s five and ten days were fulfilled in association with the event. Those three hundred and ninety-one years align with the prophecy of Ezekiel chapter four. There Ezekiel was instructed to lie upon his left side for three hundred and ninety years. He was instructed to do so in a passage that begins in chapter one and verse one.
Οι προφητείες του πρώτου και του δεύτερου ουαί ολοκληρώθηκαν στις 11 Αυγούστου 1840, με τον περιορισμό της οθωμανικής ισχύος στην Κωνσταντινούπολη, όταν συμπληρώθηκαν οι δεκαπέντε ημέρες του Λιτς σε συνάρτηση με το γεγονός αυτό. Τα τριακόσια ενενήντα ένα εκείνα έτη αντιστοιχούν στην προφητεία του τέταρτου κεφαλαίου του Ιεζεκιήλ. Εκεί ο Ιεζεκιήλ έλαβε την εντολή να παραμείνει ξαπλωμένος στην αριστερή του πλευρά επί τριακόσιες ενενήντα ημέρες. Η εντολή αυτή του δόθηκε σε μια περικοπή που αρχίζει στο πρώτο κεφάλαιο και στο πρώτο εδάφιο.
Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. Ezekiel 1:1.
Και κατά το τριακοστό έτος, τον τέταρτο μήνα, την πέμπτη ημέρα του μήνα, ενώ βρισκόμουν ανάμεσα στους αιχμαλώτους κοντά στον ποταμό Χεβάρ, ανοίχθηκαν οι ουρανοί και είδα οράματα του Θεού. Ιεζεκιήλ 1:1.
The “thirtieth year” is the thirtieth year of the seventeenth Jubilee cycle that began in the reign of Josiah. The fourth month and fifth day corresponded to July 21, 1844, which was the exact midpoint of the Millerite waiting period between the disappointment of April 19, 1844, and the disappointment of October 22, 1844. On that date Samuel Snow first employed the expression “behold the bridegroom cometh,” when he presented the true midnight cry message in Boston. This midpoint in Millerite history is identified by inspiration.
Το «τριακοστό έτος» είναι το τριακοστό έτος του δέκατου έβδομου ιωβηλαϊκού κύκλου, ο οποίος άρχισε κατά τη βασιλεία του Ιωσία. Η πέμπτη ημέρα του τέταρτου μήνα αντιστοιχούσε στην 21η Ιουλίου 1844, η οποία ήταν το ακριβές μέσο της περιόδου αναμονής των Μιλλεριτών ανάμεσα στην απογοήτευση της 19ης Απριλίου 1844 και στην απογοήτευση της 22ας Οκτωβρίου 1844. Την ημερομηνία εκείνη ο Σάμιουελ Σνόου χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τη φράση «ιδού, ο νυμφίος έρχεται», όταν παρουσίασε στη Βοστόνη το αληθινό μήνυμα της μεσονύκτιας κραυγής. Αυτό το χρονικό μέσο στην ιστορία των Μιλλεριτών προσδιορίζεται από τη θεοπνευστία.
“In the summer of 1844, midway between the time when it had been first thought that the 2300 days would end, and the autumn of the same year, to which it was afterward found that they extended, the message was proclaimed in the very words of Scripture: ‘Behold, the Bridegroom cometh!’” The Great Controversy, 398.
«Το καλοκαίρι του 1844, στο μέσο του χρονικού διαστήματος μεταξύ της εποχής κατά την οποία είχε αρχικά θεωρηθεί ότι θα έληγαν οι 2300 ημέρες και του φθινοπώρου του ίδιου έτους, έως το οποίο διαπιστώθηκε αργότερα ότι εκτείνονταν, το μήνυμα διακηρύχθηκε με τα ίδια τα λόγια της Αγίας Γραφής: “Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται!”» Η Μεγάλη Διαμάχη, 398.
The important point here is more about the biblical reckoning of time, for to project back three hundred and ninety years from the 30th year of the 17th Jubilee cycle takes you to the division of the kingdom in 977 BC. There the rebellion of king Jeroboam of Israel brought about the prophecy of Josiah as proclaimed by the disobedient prophet in 1 Kings 13. Jeremiah chapter one verse two identifies that Jeremiah began his ministry in the 13th year of king Josiah’s reign.
Το σημαντικό σημείο εδώ αφορά κυρίως τον βιβλικό υπολογισμό του χρόνου, διότι, αν μετρήσουμε τριακόσια ενενήντα έτη προς τα πίσω από το 30ό έτος του 17ου ιωβηλαϊκού κύκλου, φτάνουμε στη διαίρεση του βασιλείου το 977 π.Χ. Τότε η ανταρσία του Ιεροβοάμ, βασιλιά του Ισραήλ, οδήγησε στην προφητεία για τον Ιωσία, όπως τη διακήρυξε ο ανυπάκουος προφήτης στο Α΄ Βασιλέων 13. Στο πρώτο κεφάλαιο του Ιερεμία, στο δεύτερο εδάφιο, διευκρινίζεται ότι ο Ιερεμίας άρχισε τη διακονία του κατά το 13ο έτος της βασιλείας του βασιλιά Ιωσία.
To whom the word of the Lord came in the days of Josiah the son of Amon king of Judah, in the thirteenth year of his reign. Jeremiah 1:2.
Στον οποίο ήρθε ο λόγος του Κυρίου κατά τις ημέρες του Ιωσία, γιου του Αμών, βασιλιά του Ιούδα, κατά το δέκατο τρίτο έτος της βασιλείας του. Ιερεμίας 1:2.
The thirteenth year of Josiah’s reign was 627 BC, forty years before the siege of 587 BC. The forty years Ezekiel lay upon his right side for Judah began there and ended at the siege, which is where the three hundred and ninety years that he lay on his left side also concluded. The starting point for the three hundred and ninety years was 977 BC when the prophecy of Josiah was set forth against the rebellion of king Jeroboam of the northern ten tribes of Israel. The rebellion of the southern tribe of Judah is represented by the ministry of Jeremiah that began forty years before the siege. Josiah represents a period from 977 BC unto 627 BC that began with the alpha rebellion of the ten northern tribes and ended when the omega rebellion of the southern kingdom of Judah was manifested. The three hundred and ninety years that began in 977 BC, which was illustrated by Ezekiel lying on his left side, is historically and prophetically accurate in the context of exclusive reckoning of time.
Το δέκατο τρίτο έτος της βασιλείας του Ιωσία ήταν το 627 π.Χ., σαράντα χρόνια πριν από την πολιορκία του 587 π.Χ. Τα σαράντα χρόνια κατά τα οποία ο Ιεζεκιήλ ήταν ξαπλωμένος στη δεξιά πλευρά του για τον Ιούδα άρχισαν τότε και τελείωσαν με την πολιορκία, οπότε ολοκληρώθηκαν και τα τριακόσια ενενήντα χρόνια κατά τα οποία ήταν ξαπλωμένος στην αριστερή πλευρά του. Η αφετηρία των τριακοσίων ενενήντα ετών ήταν το 977 π.Χ., όταν εξαγγέλθηκε η προφητεία για τον Ιωσία κατά της εξέγερσης του Ιεροβοάμ, βασιλιά των δέκα βόρειων φυλών του Ισραήλ. Η εξέγερση της νότιας φυλής του Ιούδα αντιπροσωπεύεται από τη διακονία του Ιερεμία, η οποία άρχισε σαράντα χρόνια πριν από την πολιορκία. Ο Ιωσίας αντιπροσωπεύει μια περίοδο από το 977 π.Χ. έως το 627 π.Χ., η οποία άρχισε με την άλφα εξέγερση των δέκα βόρειων φυλών και τελείωσε όταν εκδηλώθηκε η ωμέγα εξέγερση του νότιου βασιλείου του Ιούδα. Η περίοδος των τριακοσίων ενενήντα ετών που άρχισε το 977 π.Χ., η οποία απεικονίστηκε με τον Ιεζεκιήλ ξαπλωμένο στην αριστερή πλευρά του, είναι ιστορικά και προφητικά ακριβής στο πλαίσιο του μη συμπεριληπτικού υπολογισμού του χρόνου.
Yet both exclusive and inclusive reckoning of time are represented in God’s Word. When we approach the very same period with inclusive reckoning, we must include the year 978 BC, for the prophecy’s termination is in the middle of the year (July 21 in 1844). Therefore, the inclusive application of the period equates not to three hundred and ninety years, but to three hundred and ninety-one years. The one point five years of the siege that began in 587 produces an inclusive prophecy that equates to three hundred and ninety-one years followed by ‘one point five’ years. The one point five years, or eighteen months, in Ezekiel chapter four is located in the very chapter where the principle that a day equals a year is identified. The one and a half years of the siege is also symbolically understood as fifteen days.
Ωστόσο, στον Λόγο του Θεού απαντούν τόσο ο αποκλειστικός όσο και ο συμπεριληπτικός τρόπος υπολογισμού του χρόνου. Όταν προσεγγίζουμε την ίδια ακριβώς περίοδο με συμπεριληπτικό υπολογισμό, πρέπει να συμπεριλάβουμε το έτος 978 π.Χ., διότι η λήξη της προφητείας τοποθετείται στα μέσα του έτους (στις 21 Ιουλίου του 1844). Επομένως, η συμπεριληπτική εφαρμογή της περιόδου αντιστοιχεί όχι σε τριακόσια ενενήντα έτη, αλλά σε τριακόσια ενενήντα ένα έτη. Από τα ένα κόμμα πέντε έτη της πολιορκίας που άρχισε το 587 προκύπτει μια προφητεία η οποία, με συμπεριληπτικό υπολογισμό, αντιστοιχεί σε τριακόσια ενενήντα ένα έτη, ακολουθούμενα από «ένα κόμμα πέντε» έτη. Τα ένα κόμμα πέντε έτη, ή δεκαοκτώ μήνες, στο τέταρτο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ βρίσκονται στο ίδιο ακριβώς κεφάλαιο όπου προσδιορίζεται η αρχή ότι μία ημέρα ισοδυναμεί με ένα έτος. Το ενάμισι έτος της πολιορκίας νοείται επίσης συμβολικά ως δεκαπέντε ημέρες.
Ezekiel’s siege contains the identical numeration as does the prophecy of Revelation 9:15. It is in that history that the tidings of the north are represented by the two destructions of Jerusalem. Both destructions were brought about by northern kings that typified the papal power of the latter days. The tidings of the east that are represented by Islam join the same history as the external and internal messages of Daniel eleven forty-four make up a twofold message announcing the close of human probation. That message is brought together once the hidden starting point of the five-month prophecy is unsealed. When it is unsealed, the work of Litch in the empowerment of the first angel’s message and the work of Samuel Snow in the empowerment of the second angel’s message are joined in the empowerment of the third angel’s message.
Η πολιορκία του Ιεζεκιήλ παρουσιάζει την ίδια ακριβώς αρίθμηση με την προφητεία της Αποκάλυψης 9:15. Σε αυτήν ακριβώς την ιστορία, οι ειδήσεις από τον βορρά αντιπροσωπεύονται από τις δύο καταστροφές της Ιερουσαλήμ. Και οι δύο καταστροφές προκλήθηκαν από βασιλείς του βορρά, οι οποίοι προεικόνιζαν την παπική εξουσία των εσχάτων ημερών. Οι ειδήσεις από την ανατολή, τις οποίες αντιπροσωπεύει το Ισλάμ, εντάσσονται στην ίδια ιστορία, καθώς τα εξωτερικά και εσωτερικά μηνύματα του Δανιήλ 11:44 συνθέτουν ένα διττό μήνυμα που αναγγέλλει τη λήξη του χρόνου δοκιμασίας της ανθρωπότητας. Το μήνυμα αυτό συγκροτείται σε ενιαίο σύνολο μόλις αποσφραγιστεί το κρυμμένο σημείο έναρξης της πεντάμηνης προφητείας. Όταν αυτό αποσφραγιστεί, το έργο του Λιτς στην ενδυνάμωση του μηνύματος του πρώτου αγγέλου και το έργο του Σάμιουελ Σνόου στην ενδυνάμωση του μηνύματος του δεύτερου αγγέλου συνενώνονται στην ενδυνάμωση του μηνύματος του τρίτου αγγέλου.
The correction of the prior message as represented by Litch and Snow typifies that correction of the Nashville message of July 18, 2020, and the unsealing of the starting point occurred in 2026, thirty years after the message that was unsealed in 1989 was formalized in 1996.
Η διόρθωση του προηγούμενου μηνύματος, όπως αντιπροσωπεύεται από τους Λιτς και Σνόου, προτυπώνει εκείνη τη διόρθωση του μηνύματος του Νάσβιλ της 18ης Ιουλίου 2020, και η αποσφράγιση του σημείου έναρξης συντελέστηκε το 2026, τριάντα χρόνια αφότου το μήνυμα που είχε αποσφραγιστεί το 1989 διατυπώθηκε επίσημα το 1996.
We will continue these thoughts in the next article.
Θα συνεχίσουμε την ανάπτυξη αυτών των σκέψεων στο επόμενο άρθρο.