آینده برای آمریکا و ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ - شمارهٔ پنج

ای همه ساکنان جهان و باشندگان زمین، بنگرید، هرگاه او پرچمی بر کوه‌ها برافرازد؛ و هرگاه در شیپور بدمد، بشنوید. اشعیا ۱۸:۳

و فرشته‌ای دیگر را دیدم که در میانهٔ آسمان پرواز می‌کرد و انجیل جاودان را داشت تا آن را به ساکنان زمین و به هر ملت و قبیله و زبان و مردم بشارت دهد. مکاشفه ۱۴:۶.

و پس از سه روز و نیم، روحِ حیات از جانبِ خدا در آنان داخل شد و بر پاهای خود ایستادند؛ و ترسِ بزرگی بر کسانی که آنان را دیدند افتاد. و صدای بلندی از آسمان شنیدند که به آنان می‌گفت: به اینجا بالا بیایید. و در میان ابری به آسمان صعود کردند؛ و دشمنانشان آنان را می‌نگریستند. مکاشفه ۱۱:۱۱، ۱۲.

و به من گفت: ای پسر انسان، بر پاهای خود بایست، و با تو سخن خواهم گفت. و هنگامی که با من سخن گفت، روح در من درآمد و مرا بر پاهایم برپا داشت، تا او را که با من سخن می‌گفت، بشنوم. حزقیال ۲:۱، ۲.

دستِ خداوند بر من بود و مرا در روحِ خداوند بیرون برد و در میانِ دره‌ای که پر از استخوان بود نشانید، و مرا گرداگرد از کنارِ آنها گذرانید؛ و اینک، در آن درهٔ باز، بسیار بسیار بودند؛ و اینک، بسیار خشک بودند. و به من گفت: ای پسر انسان، آیا این استخوان‌ها می‌توانند زنده شوند؟ پاسخ دادم: ای خداوند خدا، تو می‌دانی. بار دیگر به من گفت: بر این استخوان‌ها نبوت کن و به آنها بگو: ای استخوان‌های خشک، کلامِ خداوند را بشنوید. خداوند خدا بدین‌سان به این استخوان‌ها می‌گوید: اینک، من روحی در شما درخواهم آورد و زنده خواهید شد؛ و بر شما زردپی‌ها خواهم نهاد، و بر شما گوشت خواهم رویانید، و شما را با پوست خواهم پوشانید، و در شما روح خواهم نهاد، و زنده خواهید شد؛ و خواهید دانست که من خداوندم. پس چنان‌که به من فرمان داده شد نبوت کردم؛ و چون نبوت می‌کردم، صدایی پدید آمد و اینک لرزشی، و استخوان‌ها گرد هم آمدند، هر استخوان نزد استخوانِ خویش. و چون نگریستم، اینک زردپی‌ها و گوشت بر آنها برآمد، و پوست رویشان را پوشاند؛ اما در ایشان روحی نبود. آنگاه به من گفت: بر باد نبوت کن، نبوت کن، ای پسر انسان، و به باد بگو: خداوند خدا چنین می‌گوید: ای روح، از چهار باد بیا و بر این کُشتگان بوز تا زنده شوند. پس چنان‌که مرا فرمان داد نبوت کردم، و روح در ایشان درآمد، و زنده شدند و بر پاهای خود ایستادند، لشکری بس عظیم. آنگاه به من گفت: ای پسر انسان، این استخوان‌ها تمامی خاندانِ اسرائیل‌اند؛ اینک می‌گویند: استخوان‌هایمان خشکیده است و امیدمان بر باد رفته؛ ما یکسره منقطع شده‌ایم. از این‌رو نبوت کن و به آنان بگو: خداوند خدا چنین می‌گوید: ای قومِ من، اینک قبرهای شما را خواهم گشود و شما را از قبرهایتان برخواهم آورد و شما را به سرزمینِ اسرائیل درخواهم آورد. و هنگامی که، ای قومِ من، قبرهای شما را گشودم و شما را از قبرهایتان برآوردم، خواهید دانست که من خداوندم؛ و روحِ خود را در شما خواهم نهاد و زنده خواهید شد، و شما را در سرزمینِ خودتان جای خواهم داد؛ آنگاه خواهید دانست که من، خداوند، این را گفته‌ام و به انجام رسانده‌ام، می‌گوید خداوند. حزقیال 37:1-14.

استخوان‌های خشک نیاز دارند که روح‌القدسِ خدا بر آن‌ها بدمد تا همچون رستاخیزی از مردگان به حرکت درآیند. مدرسهٔ آموزش کتاب‌مقدس، ۱ دسامبر ۱۹۰۳.

احیای دینداری راستین در میان ما، بزرگ‌ترین و فوری‌ترینِ همهٔ نیازهای ماست. طلبِ این باید نخستین کارِ ما باشد. پیام‌های برگزیده، کتاب ۱، ۱۲۱.

«هرگاه کتاب‌های دانیال و مکاشفه بهتر فهمیده شوند، مؤمنان تجربهٔ دینیِ کاملاً متفاوتی خواهند داشت.» شهادت‌ها برای خادمان، ۱۱۲–۱۱۴.

چه قدرتی باید از خدا داشته باشیم تا دل‌های یخ‌زده‌ای که تنها دینی شریعت‌گرایانه دارند، چیزهای بهتری را که برایشان مهیا شده—مسیح و پارسایی او—ببینند! پیامی جان‌بخش لازم بود تا به استخوان‌های خشک جان ببخشد. انتشار دست‌نوشته‌ها، جلد ۱۲، ۲۰۵.

قلمم را کنار می‌گذارم و جانم را در دعا برمی‌افرازم تا خداوند بر قومِ از ایمان برگشتهٔ خود، که همچون استخوان‌های خشک‌اند، بدمَد تا زنده شوند. بولتن کنفرانس عمومی، ۴ فوریهٔ ۱۸۹۳.

و به فرشتهٔ کلیسای لاودکیه بنویس: چنین می‌گوید آمین، شاهد امین و راستین، آغاز آفرینش خدا. مکاشفه ۳:۱۴.

من از معنای تزلزلی که دیده بودم پرسیدم و به من نشان داده شد که این به‌سبب شهادتِ صریحی خواهد بود که به‌واسطهٔ نصیحتِ شاهدِ امین و راستین به لاودیکیان برانگیخته می‌شود. این امر بر دلِ گیرنده اثر خواهد گذاشت و او را بر آن خواهد داشت که علم را برافرازد و حقیقتِ صریح را بی‌پرده بر زبان جاری کند. برخی این شهادتِ صریح را تاب نخواهند آورد. بر ضد آن برخواهند خاست، و همین است که در میان قومِ خدا تزلزل پدید خواهد آورد.

من دیدم که به شهادتِ گواهِ راستین حتی تا نیمه نیز توجه نشده است. آن شهادتِ خطیری که سرنوشتِ کلیسا بدان وابسته است، سبک شمرده شده است، اگر نگوییم به کلی نادیده گرفته شده است. این شهادت باید توبه‌ای عمیق به بار آورد؛ هر که آن را به راستی بپذیرد، از آن اطاعت خواهد کرد و پاک خواهد شد.

فرشته گفت: «گوش فرا دهید!» به زودی آوایی شنیدم چون سازهای بسیار که همه در نغمه‌هایی کامل، شیرین و هماهنگ می‌نواختند. از هر موسیقی‌ای که تا آن زمان شنیده بودم فراتر بود و گویی سرشار از رحمت و شفقت و شادی مقدسِ تعالی‌بخش بود. در سراسر وجودم طنین انداخت. فرشته گفت: «بنگرید!» سپس توجهم به جماعتی که دیده بودم جلب شد که به شدت تکان خورده بودند. به من کسانی را نشان دادند که پیش‌تر دیده بودم در عذاب روح می‌گریستند و دعا می‌کردند. شمار فرشتگان نگهبان گرداگردشان دو برابر شده بود، و ایشان از سر تا پا به زرهی پوشیده بودند. به نظمی دقیق، چون دسته‌ای از سربازان حرکت می‌کردند. چهره‌هایشان گواه نبرد سختی بود که تاب آورده بودند و ستیز جانکاهی که از سر گذرانده بودند. با این همه، سیمایشان که از رنج درونیِ سخت نشان داشت، اکنون با نور و جلال آسمان می‌درخشید. ایشان پیروزی را به دست آورده بودند و این از ایشان عمیق‌ترین سپاسگزاری و شادی مقدس و قدسی را برمی‌انگیخت.

شمار این گروه کمتر شده بود. برخی از صف بیرون ریخته و در میانهٔ راه جا مانده بودند. بی‌مبالاتان و بی‌تفاوتان که با آنان که پیروزی و نجات را چنان گران‌قدر می‌شمردند که با پایداری برای آن تضرع و تقلا کنند همراه نشده بودند، به آن دست نیافتند و در تاریکی جا ماندند، و جای آنان بی‌درنگ با دیگرانی پر شد که به حقیقت تمسک جستند و به صف پیوستند. فرشتگان شریر هنوز گرداگردشان فشار می‌آوردند، اما هیچ قدرتی بر آنان نداشتند.

من شنیدم که زره‌پوشان حق را با قدرتی عظیم بیان می‌کردند. اثر خود را گذاشت. بسیاری در بند شده بودند؛ برخی زنان توسط شوهرانشان، و برخی فرزندان توسط والدینشان. صادقانی که از شنیدن حق بازداشته شده بودند، اکنون با اشتیاق آن را به دست گرفتند. تمام ترس از خویشاوندانشان از میان رفته بود و در نظر آنان تنها حق بزرگ شمرده می‌شد. آنان برای حق گرسنه و تشنه بودند؛ آن از زندگی عزیزتر و گرانبهاتر بود. پرسیدم چه چیزی این دگرگونی بزرگ را پدید آورده است. فرشته‌ای پاسخ داد: «این باران پسین است، تجدید نیرو از حضور خداوند، فریاد بلند فرشتهٔ سوم.» نوشته‌های نخستین، ۲۷۰، ۲۷۱.

شهادت صریح باید به کلیساها و مؤسسات ما داده شود تا خوابیدگان را بیدار کند.

هنگامی که به کلام خداوند ایمان آورده و از آن اطاعت شود، پیشرفتی پیوسته حاصل خواهد شد. اکنون بیایید نیازِ بزرگمان را ببینیم. خداوند نمی‌تواند ما را به کار گیرد تا وقتی که در استخوان‌های خشک جان ندمَد. شنیدم که چنین گفته شد: «بدونِ کارِ عمیقِ روحِ خدا در دل، بدونِ تأثیرِ حیات‌بخشِ آن، حقیقت به حرفی بی‌جان بدل می‌شود.» ریویو اند هرالد، ۱۸ نوامبر ۱۹۰۲.

فرشتگان چهار باد را مهار کرده‌اند؛ این چهار باد به صورت اسبی خشمگین به تصویر کشیده شده که در صدد است از بند رها شود و بر سراسر چهرهٔ زمین بتازد و در مسیر خود ویرانی و مرگ را به همراه می‌آورد.

آیا در خود آستانهٔ جهان ابدی به خواب رویم؟ آیا بی‌حس و سرد و مرده باشیم؟ آه، کاش در کلیساهای‌مان روح و دمِ خدا در قوم او دمیده می‌شد تا بر پاهای خود بایستند و زنده شوند. باید دریابیم که راه تنگ است و در تنگ. اما چون از آن درِ تنگ می‌گذریم، پهناوری‌اش بی‌کران است. Manuscript Releases، جلد ۲۰، صفحات ۲۱۶، ۲۱۷.

و آنان صدای عظیمی از آسمان شنیدند که به ایشان می‌گفت: به اینجا بالا آیید. و در میان ابری به آسمان صعود کردند و دشمنانشان آنان را دیدند. مکاشفه ۱۱:۱۲