All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

ای همه ساکنان جهان و باشندگان زمین، بنگرید، هرگاه او پرچمی بر کوه‌ها برافرازد؛ و هرگاه در شیپور بدمد، بشنوید. اشعیا ۱۸:۳

The messenger represented as Elijah proclaiming the message represented by Moses is slain in the streets by a beast that ascends from the bottomless pit. After being trampled down for a period represented by the “curse” of Moses which is the “scattering” of Leviticus twenty-six the Holy Spirit enters into their dead bodies through God’s Word. They then stand up and thereafter ascend up into heaven. A message that is represented as in heaven is the everlasting gospel of the three angels.

فرستاده‌ای که به‌صورت «الیاس» نمایانده شده و پیامی را که به‌وسیلهٔ «موسی» نمایانده شده اعلام می‌کند، در خیابان‌ها به‌دست وحشی که از چاهِ بی‌پایان برمی‌آید کشته می‌شود. پس از آنکه برای مدتی که به‌صورت «نفرینِ» موسی — یعنی «پراکنده‌شدنِ» لاویانِ بیست‌وشش — نمایانده شده، زیر پا پایمال می‌شوند، روح‌القدس از طریق کلامِ خدا وارد بدن‌های مرده‌شان می‌شود. سپس آنان برمی‌خیزند و پس از آن به آسمان صعود می‌کنند. پیامی که به‌صورت در آسمان بودن نمایانده شده، همان انجیلِ جاودانِ سه فرشته است.

And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people. Revelation 14:6.

و فرشته‌ای دیگر را دیدم که در میانهٔ آسمان پرواز می‌کرد و انجیل جاودان را داشت تا آن را به ساکنان زمین و به هر ملت و قبیله و زبان و مردم بشارت دهد. مکاشفه ۱۴:۶.

Before Elijah and Moses ascend into heaven they first would stand upon their feet.

پیش از آن‌که ایلیا و موسی به آسمان صعود کنند، ابتدا روی پاهای خود خواهند ایستاد.

And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

و پس از سه روز و نیم، روحِ حیات از جانبِ خدا در آنان داخل شد و بر پاهای خود ایستادند؛ و ترسِ بزرگی بر کسانی که آنان را دیدند افتاد. و صدای بلندی از آسمان شنیدند که به آنان می‌گفت: به اینجا بالا بیایید. و در میان ابری به آسمان صعود کردند؛ و دشمنانشان آنان را می‌نگریستند. مکاشفه ۱۱:۱۱، ۱۲.

Every prophet agrees with the other prophets and they all come together in the book of Revelation. The book of Ezekiel teaches that when the Spirit enters into men they stand upon their feet.

هر پیامبری با دیگر پیامبران هم‌نظر است و همگی در کتاب مکاشفه گرد هم می‌آیند. کتاب حزقیال تعلیم می‌دهد که هنگامی که روح به درون انسان‌ها وارد می‌شود، آنان بر پاهای خود می‌ایستند.

And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.

و به من گفت: ای پسر انسان، بر پاهای خود بایست، و با تو سخن خواهم گفت. و هنگامی که با من سخن گفت، روح در من درآمد و مرا بر پاهایم برپا داشت، تا او را که با من سخن می‌گفت، بشنوم. حزقیال ۲:۱، ۲.

Ezekiel represents God’s people in the “last days” who are dead, yet they hear God speak, and the reception of God’s Word brings the presence of the Holy Spirit and they then stand upon their feet. Those in Revelation who have been slain and left in the street to be trampled down for twelve hundred and sixty symbolic days also hear God’s Word, which conveys the Holy Spirit into their hearts and minds and they stand upon their feet. Ezekiel informs us what the Word of God is that they hear, which in turn brings the entire movement represented by Moses and Elijah that has been dead in the streets back to life, and causes them to stand.

حزقیال نمایانگر قوم خدا در «آخرالایام» است؛ قومی که مرده‌اند، با این حال صدای سخن گفتن خدا را می‌شنوند، و پذیرش کلام خدا حضور روح‌القدس را به همراه می‌آورد و سپس بر پای خود می‌ایستند. آنانی که در مکاشفه کشته شده و در خیابان رها شده‌اند تا به مدت هزار و دویست و شصت روز نمادین پایمال شوند نیز کلام خدا را می‌شنوند؛ کلامی که روح‌القدس را به دل‌ها و ذهن‌هایشان می‌رساند و آنان را بر پای خود می‌دارد. حزقیال به ما می‌گوید آن کلام خدا که آنان می‌شنوند چیست؛ و همین کلام تمام جنبشی را که با موسی و الیاس نمایندگی شده و در خیابان‌ها مرده بوده است، دوباره زنده می‌کند و باعث می‌شود بایستند.

The hand of the Lord was upon me, and carried me out in the spirit of the Lord, and set me down in the midst of the valley which was full of bones, And caused me to pass by them round about: and, behold, there were very many in the open valley; and, lo, they were very dry. And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Therefore prophesy and say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, O my people, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, and bring you into the land of Israel. And ye shall know that I am the Lord, when I have opened your graves, O my people, and brought you up out of your graves, And shall put my spirit in you, and ye shall live, and I shall place you in your own land: then shall ye know that I the Lord have spoken it, and performed it, saith the Lord. Ezekiel 37:1–14.

دستِ خداوند بر من بود و مرا در روحِ خداوند بیرون برد و در میانِ دره‌ای که پر از استخوان بود نشانید، و مرا گرداگرد از کنارِ آنها گذرانید؛ و اینک، در آن درهٔ باز، بسیار بسیار بودند؛ و اینک، بسیار خشک بودند. و به من گفت: ای پسر انسان، آیا این استخوان‌ها می‌توانند زنده شوند؟ پاسخ دادم: ای خداوند خدا، تو می‌دانی. بار دیگر به من گفت: بر این استخوان‌ها نبوت کن و به آنها بگو: ای استخوان‌های خشک، کلامِ خداوند را بشنوید. خداوند خدا بدین‌سان به این استخوان‌ها می‌گوید: اینک، من روحی در شما درخواهم آورد و زنده خواهید شد؛ و بر شما زردپی‌ها خواهم نهاد، و بر شما گوشت خواهم رویانید، و شما را با پوست خواهم پوشانید، و در شما روح خواهم نهاد، و زنده خواهید شد؛ و خواهید دانست که من خداوندم. پس چنان‌که به من فرمان داده شد نبوت کردم؛ و چون نبوت می‌کردم، صدایی پدید آمد و اینک لرزشی، و استخوان‌ها گرد هم آمدند، هر استخوان نزد استخوانِ خویش. و چون نگریستم، اینک زردپی‌ها و گوشت بر آنها برآمد، و پوست رویشان را پوشاند؛ اما در ایشان روحی نبود. آنگاه به من گفت: بر باد نبوت کن، نبوت کن، ای پسر انسان، و به باد بگو: خداوند خدا چنین می‌گوید: ای روح، از چهار باد بیا و بر این کُشتگان بوز تا زنده شوند. پس چنان‌که مرا فرمان داد نبوت کردم، و روح در ایشان درآمد، و زنده شدند و بر پاهای خود ایستادند، لشکری بس عظیم. آنگاه به من گفت: ای پسر انسان، این استخوان‌ها تمامی خاندانِ اسرائیل‌اند؛ اینک می‌گویند: استخوان‌هایمان خشکیده است و امیدمان بر باد رفته؛ ما یکسره منقطع شده‌ایم. از این‌رو نبوت کن و به آنان بگو: خداوند خدا چنین می‌گوید: ای قومِ من، اینک قبرهای شما را خواهم گشود و شما را از قبرهایتان برخواهم آورد و شما را به سرزمینِ اسرائیل درخواهم آورد. و هنگامی که، ای قومِ من، قبرهای شما را گشودم و شما را از قبرهایتان برآوردم، خواهید دانست که من خداوندم؛ و روحِ خود را در شما خواهم نهاد و زنده خواهید شد، و شما را در سرزمینِ خودتان جای خواهم داد؛ آنگاه خواهید دانست که من، خداوند، این را گفته‌ام و به انجام رسانده‌ام، می‌گوید خداوند. حزقیال 37:1-14.

Daniel and John represent God’s one hundred and forty-four thousand in the “last days” who have been symbolically killed and resurrected. John in the boiling oil, Daniel in the lion’s den. The movement that was an offspring of its Laodicean mother is symbolically slain and thereafter resurrected, thus becoming the eighth that is of the seven. It is the resurrection of the sixth church, which was Philadelphia that becomes the eighth, though it is not a church but a movement. At the end of a period where they remain unburied, that they might be trampled down by those that are celebrating their deaths, they stand upon their feet as a mighty army. They stand up because they hear a message from God’s Word. Any corpse that has been in the street for over three years has rotted away to the point that all that would remain would be bones.

دانیال و یوحنا نماد صد و چهل و چهار هزارِ خدا در «ایام آخر» هستند که به‌طور نمادین کشته و دوباره زنده شده‌اند. یوحنا در روغن جوشان، دانیال در چاه شیران. جنبشی که زادهٔ مادر لاودیکیاییِ خود بود، به‌طور نمادین کشته می‌شود و سپس زنده می‌گردد و بدین‌سان «هشتمی» می‌شود که از «هفت» است. این، رستاخیز کلیسای ششم است، یعنی فیلادلفیا، که هشتم می‌شود، گرچه کلیسا نیست، بلکه جنبشی است. در پایان دوره‌ای که بی‌دفن می‌مانند تا کسانی که مرگ‌شان را جشن می‌گیرند آنان را پایمال کنند، چون لشکری نیرومند بر پای خود می‌ایستند. برمی‌خیزند زیرا پیامی از کلام خدا می‌شنوند. هر جسدی که بیش از سه سال در خیابان مانده باشد، آن‌قدر پوسیده شده که جز استخوان چیزی از آن باقی نمانده است.

“The dry bones need to be breathed upon by the Holy Spirit of God, that they may come into action, as by a resurrection from the dead.” Bible Training School, December 1, 1903.

استخوان‌های خشک نیاز دارند که روح‌القدسِ خدا بر آن‌ها بدمد تا همچون رستاخیزی از مردگان به حرکت درآیند. مدرسهٔ آموزش کتاب‌مقدس، ۱ دسامبر ۱۹۰۳.

We are required to participate in the work of resurrecting ourselves. We do this by reading, hearing and keeping the things which are written.

ما موظفیم در کار احیای خویش مشارکت کنیم. این کار را با خواندن، شنیدن و عمل کردن به آنچه نوشته شده است انجام می‌دهیم.

“A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work.” Selected Messages, book 1, 121.

احیای دینداری راستین در میان ما، بزرگ‌ترین و فوری‌ترینِ همهٔ نیازهای ماست. طلبِ این باید نخستین کارِ ما باشد. پیام‌های برگزیده، کتاب ۱، ۱۲۱.

The prophetic “Word” that produces this resurrection from a Laodicean experience unto the experience of Philadelphia comes from a message found in the books of Daniel and Revelation.

«کلام»ِ نبوی که این رستاخیز را از تجربه‌ای لاودیکیه‌ای به تجربه‌ای فیلادلفیایی پدید می‌آورد، از پیامی سرچشمه می‌گیرد که در کتاب‌های دانیال و مکاشفه یافت می‌شود.

“When the books of Daniel and Revelation are better understood, believers will have an entirely different religious experience.” Testimonies to Ministers, 112–114.

«هرگاه کتاب‌های دانیال و مکاشفه بهتر فهمیده شوند، مؤمنان تجربهٔ دینیِ کاملاً متفاوتی خواهند داشت.» شهادت‌ها برای خادمان، ۱۱۲–۱۱۴.

The experience of the legal religion of Laodicea is changed by a life-giving message. The message of the Revelation of Jesus Christ is the message of His creative power, which most certainly is the power of God unto salvation for everyone that believes.

تجربهٔ دینِ قانون‌گرای لائودیکیه با پیامی حیات‌بخش دگرگون می‌شود. پیامِ مکاشفهٔ عیسی مسیح، پیامِ قدرتِ خلاقهٔ اوست که بی‌تردید همان قدرتِ خداست برای نجاتِ هر که ایمان می‌آورد.

“What power must we have from God that icy hearts, having only a legal religion, should see the better things provided for them—Christ and His righteousness! A life-giving message was needed to give life to the dry bones.” Manuscript Releases, volume 12, 205.

چه قدرتی باید از خدا داشته باشیم تا دل‌های یخ‌زده‌ای که تنها دینی شریعت‌گرایانه دارند، چیزهای بهتری را که برایشان مهیا شده—مسیح و پارسایی او—ببینند! پیامی جان‌بخش لازم بود تا به استخوان‌های خشک جان ببخشد. انتشار دست‌نوشته‌ها، جلد ۱۲، ۲۰۵.

The legal religion is a backslidden religion as represented by Adventism’s departure from the foundations in 1863 and onward.

دین شریعت‌گرایانه دینی رو به قهقرا رفته است؛ نمونه‌اش دور شدن ادونتیسم از بنیادها در سال ۱۸۶۳ و پس از آن.

“I lay down my pen and lift up my soul in prayer, that the Lord would breathe upon his backslidden people, which are as dry bones, that they may live.” General Conference Bulletin, February 4, 1893.

قلمم را کنار می‌گذارم و جانم را در دعا برمی‌افرازم تا خداوند بر قومِ از ایمان برگشتهٔ خود، که همچون استخوان‌های خشک‌اند، بدمَد تا زنده شوند. بولتن کنفرانس عمومی، ۴ فوریهٔ ۱۸۹۳.

Jesus is “the faithful witness” in the Revelation.

عیسی در کتاب مکاشفه «شاهدِ امین» است.

And unto the angel of the church of the Laodiceans write; These things saith the Amen, the faithful and true witness, the beginning of the creation of God. Revelation 3:14.

و به فرشتهٔ کلیسای لاودکیه بنویس: چنین می‌گوید آمین، شاهد امین و راستین، آغاز آفرینش خدا. مکاشفه ۳:۱۴.

Sister White informs us that it is Jesus who is the “faithful witness” that presents a “straight testimony” to the Laodiceans who are dead in trespasses and sin, and that just as with the message to the valley of dead dry bones, the message causes a shaking.

خواهر وایت به ما می‌گوید که عیسی همان «شاهد امین» است که به لاودیکیانی که در خطایا و گناهان مرده‌اند، «شهادتی صریح» ارائه می‌کند، و اینکه همان‌گونه که پیام خطاب به وادی استخوان‌های خشک و مرده باعث لرزشی شد، این پیام نیز باعث لرزش می‌شود.

“I asked the meaning of the shaking I had seen and was shown that it would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans. This will have its effect upon the heart of the receiver, and will lead him to exalt the standard and pour forth the straight truth. Some will not bear this straight testimony. They will rise up against it, and this is what will cause a shaking among God’s people.

من از معنای تزلزلی که دیده بودم پرسیدم و به من نشان داده شد که این به‌سبب شهادتِ صریحی خواهد بود که به‌واسطهٔ نصیحتِ شاهدِ امین و راستین به لاودیکیان برانگیخته می‌شود. این امر بر دلِ گیرنده اثر خواهد گذاشت و او را بر آن خواهد داشت که علم را برافرازد و حقیقتِ صریح را بی‌پرده بر زبان جاری کند. برخی این شهادتِ صریح را تاب نخواهند آورد. بر ضد آن برخواهند خاست، و همین است که در میان قومِ خدا تزلزل پدید خواهد آورد.

“I saw that the testimony of the True Witness has not been half heeded. The solemn testimony upon which the destiny of the church hangs has been lightly esteemed, if not entirely disregarded. This testimony must work deep repentance; all who truly receive it will obey it and be purified.

من دیدم که به شهادتِ گواهِ راستین حتی تا نیمه نیز توجه نشده است. آن شهادتِ خطیری که سرنوشتِ کلیسا بدان وابسته است، سبک شمرده شده است، اگر نگوییم به کلی نادیده گرفته شده است. این شهادت باید توبه‌ای عمیق به بار آورد؛ هر که آن را به راستی بپذیرد، از آن اطاعت خواهد کرد و پاک خواهد شد.

“Said the angel, ‘List ye!’ Soon I heard a voice like many musical instruments all sounding in perfect strains, sweet and harmonious. It surpassed any music I had ever heard, seeming to be full of mercy, compassion, and elevating, holy joy. It thrilled through my whole being. Said the angel, ‘Look ye!’ My attention was then turned to the company I had seen, who were mightily shaken. I was shown those whom I had before seen weeping and praying in agony of spirit. The company of guardian angels around them had been doubled, and they were clothed with an armor from their head to their feet. They moved in exact order, like a company of soldiers. Their countenances expressed the severe conflict which they had endured, the agonizing struggle they had passed through. Yet their features, marked with severe internal anguish, now shone with the light and glory of heaven. They had obtained the victory, and it called forth from them the deepest gratitude and holy, sacred joy.

فرشته گفت: «گوش فرا دهید!» به زودی آوایی شنیدم چون سازهای بسیار که همه در نغمه‌هایی کامل، شیرین و هماهنگ می‌نواختند. از هر موسیقی‌ای که تا آن زمان شنیده بودم فراتر بود و گویی سرشار از رحمت و شفقت و شادی مقدسِ تعالی‌بخش بود. در سراسر وجودم طنین انداخت. فرشته گفت: «بنگرید!» سپس توجهم به جماعتی که دیده بودم جلب شد که به شدت تکان خورده بودند. به من کسانی را نشان دادند که پیش‌تر دیده بودم در عذاب روح می‌گریستند و دعا می‌کردند. شمار فرشتگان نگهبان گرداگردشان دو برابر شده بود، و ایشان از سر تا پا به زرهی پوشیده بودند. به نظمی دقیق، چون دسته‌ای از سربازان حرکت می‌کردند. چهره‌هایشان گواه نبرد سختی بود که تاب آورده بودند و ستیز جانکاهی که از سر گذرانده بودند. با این همه، سیمایشان که از رنج درونیِ سخت نشان داشت، اکنون با نور و جلال آسمان می‌درخشید. ایشان پیروزی را به دست آورده بودند و این از ایشان عمیق‌ترین سپاسگزاری و شادی مقدس و قدسی را برمی‌انگیخت.

“The numbers of this company had lessened. Some had been shaken out and left by the way. The careless and indifferent, who did not join with those who prized victory and salvation enough to perseveringly plead and agonize for it, did not obtain it, and they were left behind in darkness, and their places were immediately filled by others taking hold of the truth and coming into the ranks. Evil angels still pressed around them, but could have no power over them.

شمار این گروه کمتر شده بود. برخی از صف بیرون ریخته و در میانهٔ راه جا مانده بودند. بی‌مبالاتان و بی‌تفاوتان که با آنان که پیروزی و نجات را چنان گران‌قدر می‌شمردند که با پایداری برای آن تضرع و تقلا کنند همراه نشده بودند، به آن دست نیافتند و در تاریکی جا ماندند، و جای آنان بی‌درنگ با دیگرانی پر شد که به حقیقت تمسک جستند و به صف پیوستند. فرشتگان شریر هنوز گرداگردشان فشار می‌آوردند، اما هیچ قدرتی بر آنان نداشتند.

“I heard those clothed with the armor speak forth the truth with great power. It had effect. Many had been bound; some wives by their husbands, and some children by their parents. The honest who had been prevented from hearing the truth now eagerly laid hold upon it. All fear of their relatives was gone, and the truth alone was exalted to them. They had been hungering and thirsting for truth; it was dearer and more precious than life. I asked what had made this great change. An angel answered, ‘It is the latter rain, the refreshing from the presence of the Lord, the loud cry of the third angel.’” Early Writings, 270, 271.

من شنیدم که زره‌پوشان حق را با قدرتی عظیم بیان می‌کردند. اثر خود را گذاشت. بسیاری در بند شده بودند؛ برخی زنان توسط شوهرانشان، و برخی فرزندان توسط والدینشان. صادقانی که از شنیدن حق بازداشته شده بودند، اکنون با اشتیاق آن را به دست گرفتند. تمام ترس از خویشاوندانشان از میان رفته بود و در نظر آنان تنها حق بزرگ شمرده می‌شد. آنان برای حق گرسنه و تشنه بودند؛ آن از زندگی عزیزتر و گرانبهاتر بود. پرسیدم چه چیزی این دگرگونی بزرگ را پدید آورده است. فرشته‌ای پاسخ داد: «این باران پسین است، تجدید نیرو از حضور خداوند، فریاد بلند فرشتهٔ سوم.» نوشته‌های نخستین، ۲۷۰، ۲۷۱.

The straight testimony to Laodicea that raises up an army after a severe shaking is the message to the valley of dead dry bones, and those bones represent the message of Moses and the messenger Elijah that were slain in the street on July 18, 2020 by a beast from the bottomless pit.

شهادت صریح به لاودیکیه که پس از تکان شدیدی ارتشی را برپا می‌کند، همان پیام خطاب به درهٔ استخوان‌های خشک و مرده است، و آن استخوان‌ها نمایانگر پیام موسی و پیام‌آور، ایلیا، هستند که در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ در خیابان به دست وحشی از هاویه کشته شدند.

“A straight testimony must be borne to our churches and institutions, to arouse the sleeping ones.’

شهادت صریح باید به کلیساها و مؤسسات ما داده شود تا خوابیدگان را بیدار کند.

“When the word of the Lord is believed and obeyed, steady advancement will be made. Let us now see our great need. The Lord cannot use us until he breathes life into the dry bones. I heard the words spoken: ‘Without the deep moving of the Spirit of God upon the heart, without its life-giving influence, truth becomes a dead letter.’” Review and Herald, November 18, 1902.

هنگامی که به کلام خداوند ایمان آورده و از آن اطاعت شود، پیشرفتی پیوسته حاصل خواهد شد. اکنون بیایید نیازِ بزرگمان را ببینیم. خداوند نمی‌تواند ما را به کار گیرد تا وقتی که در استخوان‌های خشک جان ندمَد. شنیدم که چنین گفته شد: «بدونِ کارِ عمیقِ روحِ خدا در دل، بدونِ تأثیرِ حیات‌بخشِ آن، حقیقت به حرفی بی‌جان بدل می‌شود.» ریویو اند هرالد، ۱۸ نوامبر ۱۹۰۲.

We have shown that the four waymarks that represent the history of the seven thunders are represented in every reform line. In connection with that is the fact that in each reform line each of the four waymarks represent the same prophetic theme. With Moses the theme at each of the four waymarks typifying the seven thunders was the covenant with a chosen people. With David it was the ark of God. With Christ it was death and resurrection. With the Millerites it was the day for a year principle.

نشان داده‌ایم که چهار نشانهٔ راهِ بازنمایانندهٔ تاریخ هفت رعد در هر خط اصلاحی دیده می‌شوند. در پیوند با این، این واقعیت نیز هست که در هر خط اصلاح، هر یک از آن چهار نشانهٔ راه همان مضمون نبوی را نمایندگی می‌کند. در روزگار موسی، مضمونِ هر یک از آن چهار نشانهٔ راه ــ که نماد هفت رعد بود ــ پیمان با قومی برگزیده بود. در عهد داود، آن تابوت خداوند بود. در عهد مسیح، آن مرگ و رستاخیز بود. و نزد پیروان میلر، آن اصلِ روز برای سال بود.

With Future for America, it is Islam. Islam on September 11, 2001. It was again Islam on July 18, 2020 with the failed prediction, the first disappointment and the beginning of a tarrying time. The third waymark that produces a mighty army that stands up is the message of the four winds, which represents Islam, the “angry horse” of Bible prophecy.

از دیدِ «آینده برای آمریکا»، این اسلام است. اسلام در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱. و در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ نیز دوباره اسلام بود، با پیشگوییِ ناکام، نخستین سرخوردگی و آغازِ دورهٔ درنگ. سومین نشانهٔ راه که ارتشی نیرومند برمی‌خیزاند، پیامِ چهار باد است که نمایندهٔ اسلام است، «اسبِ خشمگینِ» نبوتِ کتاب مقدس.

“Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

فرشتگان چهار باد را مهار کرده‌اند؛ این چهار باد به صورت اسبی خشمگین به تصویر کشیده شده که در صدد است از بند رها شود و بر سراسر چهرهٔ زمین بتازد و در مسیر خود ویرانی و مرگ را به همراه می‌آورد.

“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.

آیا در خود آستانهٔ جهان ابدی به خواب رویم؟ آیا بی‌حس و سرد و مرده باشیم؟ آه، کاش در کلیساهای‌مان روح و دمِ خدا در قوم او دمیده می‌شد تا بر پاهای خود بایستند و زنده شوند. باید دریابیم که راه تنگ است و در تنگ. اما چون از آن درِ تنگ می‌گذریم، پهناوری‌اش بی‌کران است. Manuscript Releases، جلد ۲۰، صفحات ۲۱۶، ۲۱۷.

Immediately after Elijah and Moses stand up, they are lifted up to heaven as an ensign.

بلافاصله پس از آن‌که ایلیا و موسی برمی‌خیزند، آنان همچون پرچمی به سوی آسمان برافراشته می‌شوند.

And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:12.

و آنان صدای عظیمی از آسمان شنیدند که به ایشان می‌گفت: به اینجا بالا آیید. و در میان ابری به آسمان صعود کردند و دشمنانشان آنان را دیدند. مکاشفه ۱۱:۱۲

We will address the ensign represented by Moses and Elijah in the next article.

ما در مقالهٔ بعدی به پرچمی که موسی و ایلیا نمایندهٔ آن هستند خواهیم پرداخت.