We addressed the “burden of the valley of vision” of Isaiah twenty-two in a recent article. There we identified the “valley of vision” as a geographical symbol of the distinction between the Laodiceans and Philadelphians in the “last days.” That which bound the foolish Laodicean virgins into bundles for the fires of destruction were the “archers.” The archers of biblical prophecy represent Islam.

ما در مقاله‌ای اخیر به «بارِ درهٔ رؤیا» در اشعیا بیست‌ودو پرداختیم. در آنجا «درهٔ رؤیا» را به‌عنوان نماد جغرافیاییِ تمایز میان لاودیکیان و فیلادلفیان در «ایام آخر» شناسایی کردیم. آنچه دوشیزگانِ نادانِ لاودیکی را برای آتش‌های هلاکت به دسته‌ها می‌بست، «تیراندازان» بودند. در نبوتِ کتاب مقدس، «تیراندازان» نمایانگر اسلام‌اند.

And God said unto Abraham, Let it not be grievous in thy sight because of the lad, and because of thy bondwoman; in all that Sarah hath said unto thee, hearken unto her voice; for in Isaac shall thy seed be called. And also of the son of the bondwoman will I make a nation, because he is thy seed. And Abraham rose up early in the morning, and took bread, and a bottle of water, and gave it unto Hagar, putting it on her shoulder, and the child, and sent her away: and she departed, and wandered in the wilderness of Beersheba. And the water was spent in the bottle, and she cast the child under one of the shrubs. And she went, and sat her down over against him a good way off, as it were a bowshot: for she said, Let me not see the death of the child. And she sat over against him, and lift up her voice, and wept. And God heard the voice of the lad; and the angel of God called to Hagar out of heaven, and said unto her, What aileth thee, Hagar? fear not; for God hath heard the voice of the lad where he is. Arise, lift up the lad, and hold him in thine hand; for I will make him a great nation. And God opened her eyes, and she saw a well of water; and she went, and filled the bottle with water, and gave the lad drink. And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:12–21.

و خدا به ابراهیم گفت: به خاطر پسر و کنیزت، این امر در نظر تو گران نیاید؛ در هر آنچه سارا به تو گفته است، سخنش را بشنو، زیرا نسل تو در اسحاق خوانده خواهد شد. و از پسر کنیز نیز قومی پدید خواهم آورد، زیرا او از نسل توست. و ابراهیم بامدادان زود برخاست و نان و مشکی آب برگرفت و بر دوش هاجر نهاد، و کودک را نیز به او سپرد و او را روانه کرد. او رفت و در بیابان بئرسبع سرگردان شد. و آبِ مشک تمام شد، پس کودک را زیر یکی از بوته‌ها گذاشت. و خود رفت و رو‌به‌روی او، در فاصله‌ای دور، به اندازه پرتاب یک تیر، نشست؛ زیرا گفت: نمی‌خواهم مرگ کودک را ببینم. پس رو‌به‌روی او نشست و صدا بلند کرد و گریست. و خدا آواز پسر را شنید؛ و فرشته خدا از آسمان هاجر را ندا داد و گفت: تو را چه شده است، هاجر؟ مترس، زیرا خدا آواز پسر را همان‌جا که هست شنیده است. برخیز، پسر را بردار و دستش را بگیر، زیرا او را به قومی بزرگ تبدیل خواهم کرد. آنگاه خدا چشمانش را گشود و چاهی آب دید؛ پس رفت و مشک را از آب پُر کرد و به پسر آب داد. و خدا با آن پسر بود؛ او بزرگ شد و در بیابان ساکن گردید و تیرانداز شد. پیدایش ۲۱:۱۲-۲۱.

Ishmael, the son of Hagar was to become the father of the nation of Islam and he was represented as “an archer.” The first mention of Ishmael identifies his role in biblical prophecy.

اسماعیل، پسر هاجر، مقدر بود پدر امت اسلامی شود و از او به‌عنوان «تیرانداز» یاد می‌شد. نخستین اشاره به اسماعیل نقش او را در پیشگویی کتاب مقدس مشخص می‌کند.

And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

و فرشتهٔ خداوند به او گفت: اینک آبستن هستی و پسری خواهی زایید و نام او را اسماعیل خواهی نهاد؛ زیرا خداوند رنج تو را شنیده است. و او مردی وحشی خواهد بود؛ دستش بر ضد همه خواهد بود و دست همه بر ضد او؛ و در برابر همهٔ برادران خود ساکن خواهد شد. پیدایش ۱۶:۱۱، ۱۲.

The nation of Islam will “be against every man,” and “every man’s hand” will be “against him.” The word translated as “wild” is the wild Arabian ass, so from the outset of Ishmael as a symbol of prophecy he is associated with the “horse family,” and he will bring every nation of the world together against his nation.

ملت اسلام «بر ضد هر انسانی» خواهد بود و «دست هر انسانی» «بر ضد او» خواهد بود. واژه‌ای که به «وحشی» ترجمه شده، به گورخر وحشی عربی اشاره دارد؛ بنابراین، از همان آغاز که اسماعیل به‌عنوان نمادی در پیشگویی مطرح می‌شود، او با «خانوادهٔ اسب» پیوند می‌یابد، و او همهٔ ملت‌های جهان را علیه ملتِ خود گرد خواهد آورد.

The Millerites identified that the three woes of Revelation nine represent the prophetic history of Islam and in so doing they visually portrayed Islam as a horse on both of the two sacred tables of Habakkuk. Those charts were “directed by the hand of the Lord” and were prophesied of in Habakkuk chapter two. To reject the truth that Islam is represented by the three woes of Revelation chapter eight and verse thirteen is to reject the Spirit of Prophecy and Habakkuk. It is a rejection of both the Bible and the Spirit of Prophecy.

پیروان میلر دریافتند که سه «وایِ» مکاشفه باب نهم نمایانگر تاریخ نبویِ اسلام هستند و از این رو اسلام را به شکل اسبی بر هر دو لوح مقدس حبقوق به تصویر کشیدند. آن لوح‌ها «به دست خداوند هدایت شده بودند» و در باب دوم حبقوق درباره‌شان پیشگویی شده بود. رد کردن این حقیقت که اسلام به‌وسیلهٔ سه «وایِ» مکاشفه، باب هشتم، آیهٔ سیزدهم نمایانده شده است، رد کردن روح نبوت و حبقوق است. این، ردّ هم کتاب مقدس و هم روح نبوت است.

And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

و فرشته‌ای را دیدم و شنیدم که در میانهٔ آسمان پرواز می‌کرد و با آواز بلند می‌گفت: وای، وای، وای بر ساکنان زمین، به سبب بانگ‌های دیگرِ شیپورهای آن سه فرشته که هنوز باید بنوازند! مکاشفه ۸:۱۳.

To reject truth is to be bound for the fires of destruction, and Adventism began their progressive rejection of truth in 1863. Islam is the issue that brings all the nations of the world together during the third woe. This unity was illustrated on September 11, 2001, which, as the first waymark of the seven thunders, must also represent the last waymark of the seven thunders. The last waymark of the seven thunders in the “last days” is the Sunday law, then the third woe comes quickly. The power that angers the nations is Islam, and in the last days Islam angered the nations on September 11, 2001, but they were simultaneously “held in check.” At that time the latter rain began to sprinkle in advance of the full outpouring that takes place when the bride makes herself ready.

رد کردن حقیقت یعنی رهسپار آتش‌های هلاکت شدن، و ادونتیسم از سال ۱۸۶۳ ردّ تدریجیِ حقیقت را آغاز کرد. اسلام همان عاملی است که در دوران وای سوم همهٔ ملت‌های جهان را گرد هم می‌آورد. این یگانگی در یازده سپتامبر ۲۰۰۱ به تصویر کشیده شد؛ رویدادی که از آن‌جا که نخستین نشانِ راهِ هفت رعد است، ناگزیر باید نمایانگر آخرین نشانِ راهِ هفت رعد نیز باشد. آخرین نشانِ راهِ هفت رعد در "ایام آخر" قانونِ یک‌شنبه است، سپس وای سوم به‌سرعت فرا می‌رسد. قدرتی که ملت‌ها را به خشم می‌آورد اسلام است، و در ایام آخر، اسلام در یازده سپتامبر ۲۰۰۱ ملت‌ها را به خشم آورد، اما آنان هم‌زمان "مهار شدند". در همان زمان، بارانِ پسین به‌صورت نم‌نم آغاز شد، پیش از فرو‌ریزشِ کامل که هنگامی رخ می‌دهد که عروس خود را آماده می‌سازد.

“At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

در آن زمان، در حالی که کار نجات رو به پایان است، مصیبت بر زمین خواهد آمد و ملت‌ها خشمگین خواهند شد، اما مهار می‌شوند تا مانعِ کارِ فرشتهٔ سوم نگردند. در آن زمان «باران آخر»، یا تجدیدِ نیرو از حضورِ خداوند، خواهد آمد تا به صدای بلندِ فرشتهٔ سوم قدرت ببخشد و مقدسان را آماده سازد تا در دوره‌ای که هفت بلای آخر ریخته خواهد شد، استوار بایستند. نوشته‌های نخستین، ۸۵.

On September 11, 2001 the judgment of the living began, the nations were angered by the attack of Islam against the United States and the latter rain began to fall. Judgment begins with the house of God and the judgment of the house of God ends at the Sunday law crisis, then the judgment of God’s other flock begins. Much is involved with this most important truth, but these truths are well documented in the series, Habakkuk’s Tables. It was important to place these things in the article here before we return to the narrative of Revelation eleven.

در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ داوریِ زندگان آغاز شد؛ ملّت‌ها از حملهٔ اسلام علیه ایالات متحده خشمگین شدند و بارانِ پسین آغاز به باریدن کرد. داوری از خانهٔ خدا آغاز می‌شود و داوریِ خانهٔ خدا در بحرانِ قانونِ یکشنبه به پایان می‌رسد؛ سپس داوریِ گلهٔ دیگرِ خدا آغاز می‌شود. نکات فراوانی در ارتباط با این حقیقتِ بسیار مهم وجود دارد، اما این حقایق در مجموعهٔ «جداولِ حبقوق» به‌خوبی مستند شده‌اند. لازم بود پیش از آنکه به روایتِ بابِ یازدهمِ مکاشفه بازگردیم، این مطالب را در این مقاله بیاوریم.

And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:13, 14.

و در همان ساعت زلزله‌ای بزرگ روی داد، و یک‌دهمِ شهر فرو ریخت، و در آن زلزله هفت هزار نفر از مردم کشته شدند؛ و بازماندگان به وحشت افتادند و به خدای آسمان جلال دادند. وایِ دوم گذشت؛ و اینک، وایِ سوم به‌زودی می‌آید. مکاشفه ۱۱:۱۳، ۱۴.

The “great earthquake” that marked the overturning of the nation of France in the French Revolution represents the overturning of the United States at the Sunday law. National apostasy is to be followed by national ruin, and when the United States is ruined the entire earth will be shaken to its core, thus the symbol of the “earthquake.” At that point “the third woe cometh quickly.” Islam is identified on the two sacred tables as the first and second woe of Revelation nine, and if the first woe is Islam and the second woe is Islam, then the third woe must be Islam, for upon the testimony of two a thing is established. The United States will be struck again by Islam at the Sunday law.

«زلزلهٔ بزرگ» که نشانگر سرنگونی ملت فرانسه در انقلاب فرانسه بود، نمایانگر سرنگونی ایالات متحده در هنگام قانون روز یکشنبه است. ارتداد ملی در پیِ خود ویرانی ملی را خواهد آورد، و هنگامی که ایالات متحده ویران شود، تمام زمین تا اعماقش به لرزه درخواهد آمد؛ ازاین‌رو نماد «زلزله». در آن زمان «وای سوم به‌سرعت می‌آید». اسلام در دو لوح مقدس به‌عنوان وای اول و وای دومِ مکاشفهٔ باب نهم معرفی شده است، و اگر وای اول اسلام است و وای دوم اسلام است، پس وای سوم نیز باید اسلام باشد، زیرا به شهادت دو نفر، هر امری برقرار می‌شود. ایالات متحده در هنگام قانون روز یکشنبه بار دیگر از سوی اسلام ضربه خواهد خورد.

Speaking of Ezekiel’s valley of bones Sister White records the following.

در مورد درهٔ استخوان‌های حزقیال، خواهر وایت چنین می‌نویسد:

“Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

فرشتگان چهار باد را مهار کرده‌اند؛ این چهار باد به صورت اسبی خشمگین به تصویر کشیده شده که در صدد است از بند رها شود و بر سراسر چهرهٔ زمین بتازد و در مسیر خود ویرانی و مرگ را به همراه می‌آورد.

“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

«آیا بر درست در آستانهٔ جهان ابدی به خواب خواهیم رفت؟ آیا کُند و سرد و مرده خواهیم بود؟ آه، کاش در کلیساهای ما روح و نَفَس خدا را می‌داشتیم که در قوم او دمیده شود، تا بر پای‌های خویش بایستند و زنده گردند. ما نیاز داریم ببینیم که راه تنگ است و دروازه باریک. اما چون از آن دروازهٔ تنگ عبور کنیم، فراخیِ آن بی‌حد و حصر است.» Manuscript Releases, جلد 20، 217.

The message of the “four winds” that raises the two prophets of Revelation eleven is the message of the angry horse of Bible prophecy, as represented throughout the biblical testimony, but also as visually represented upon the two sacred tables of Habakkuk. The message that brings Elijah and Moses to their feet is the message of the third woe that comes quickly after they are raised to their feet, for when the Sunday law arrives and Islam strikes again Moses and Elijah are lifted up as the ensign to the nations.

پیام «چهار باد» که دو نبیِ مکاشفهٔ فصل یازدهم را برپا می‌دارد، همان پیامِ اسبِ خشمگینِ نبوتِ کتاب‌مقدس است؛ چنان‌که در سراسر شهادتِ کتاب‌مقدسی نمایانده شده، و نیز چنان‌که به‌صورت دیداری بر دو لوحِ مقدسِ حبقوق به تصویر کشیده شده است. پیامی که ایلیا و موسی را بر پا می‌دارد، همان پیامِ وایِ سوم است که اندکی پس از آنکه آنان بر پا داشته می‌شوند، به‌سرعت می‌آید؛ زیرا هنگامی که قانونِ یکشنبه فرا می‌رسد و اسلام بار دیگر ضربه می‌زند، موسی و ایلیا به‌عنوان عَلَمی برای امّت‌ها برافراشته می‌شوند.

The third woe of Islam is also the seventh trumpet. The beginning of the sounding of the seventh trumpet was on October 22, 1844, when the judgment began.

سومین وای اسلام نیز شیپور هفتم است. آغاز به صدا درآمدن شیپور هفتم در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ بود، زمانی که داوری آغاز شد.

But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

لیکن در ایام آواز فرشتهٔ هفتم، هنگامی که به دمیدن آغاز کند، سرّ خدا، چنان‌که آن را به بندگان خود، یعنی پیامبران، اعلام کرده است، به انجام خواهد رسید. مکاشفه ۱۰:۷.

The “days of the voice of the seventh angel” is the days of the investigative judgment, that began on October 22, 1844. Then the judgment of the dead commenced. Once the third woe comes quickly the sounding of the seventh trumpet is again marked. This sounding is not the beginning of the investigative judgment, but the end of the judgment of the house of God, and the beginning of the judgment of God’s other flock.

"ایامِ ندای فرشتهٔ هفتم" همان ایامِ داوریِ تفتیشی است که در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ آغاز شد. آنگاه داوریِ مردگان آغاز شد. چون وایِ سوم به‌زودی فرا رسد، به صدا درآمدنِ کرنایِ هفتم دوباره مشخص می‌شود. این به صدا درآمدن، آغازِ داوریِ تفتیشی نیست، بلکه پایانِ داوریِ خانهٔ خدا و آغازِ داوریِ گلهٔ دیگرِ خداست.

And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned. Revelation 11:15–17.

و فرشتهٔ هفتم در شیپور دمید؛ و در آسمان صداهای عظیمی به گوش رسید که می‌گفتند: پادشاهی‌های این جهان از آنِ خداوندِ ما و مسیح او شده است، و او تا ابدالآباد سلطنت خواهد کرد. و بیست‌وچهار پیر که بر کرسی‌های خود در حضور خدا نشسته بودند، بر روی خود افتادند و خدا را پرستش کرده، گفتند: تو را شکر می‌کنیم، ای خداوندِ خدای قادر مطلق، که هستی و بودی و خواهی آمد؛ زیرا قدرت عظیم خود را به دست گرفته‌ای و سلطنت نموده‌ای. مکاشفه ۱۱:۱۵-۱۷.

The “mystery of God” is Christ in us, the hope of glory that is finished in the time period when Moses and Elijah stand up and are resurrected through a message from the Word of God that identifies Islam. If the message is received it binds a soul for the heavenly garner, but for those who reject the message it is the message of the archers of Islam that bind them in bundles to be burned in the fires of destruction. The message of the seventh trumpet seals the one hundred and forty-four thousand in advance of them being lifted up as an ensign to bring in God’s other flock. The two resurrected prophets must first be sealed before the world can be warned.

«راز خدا» مسیح در ماست، امیدِ جلالی که در دوره‌ای به پایان می‌رسد که موسی و الیاس برمی‌خیزند و از طریق پیامی از کلامِ خدا که اسلام را شناسایی می‌کند، زنده می‌شوند. اگر این پیام پذیرفته شود، نفسی را برای انبارِ آسمانی می‌بندد؛ اما برای آنان که پیام را رد می‌کنند، همان پیامِ تیراندازانِ اسلام است که ایشان را دسته‌دسته می‌بندد تا در آتش‌های هلاکت سوزانده شوند. پیامِ شیپورِ هفتم، صد و چهل و چهار هزار را پیش از آنکه آنان چون علمی برافراشته شوند تا گلهٔ دیگرِ خدا را گرد آورند، مهر می‌زند. آن دو نبیِ زنده‌شده نخست باید مهر شوند، پیش از آنکه بتوان به جهان هشدار داد.

“The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws. Bible Training School, December 1, 1903.

کار روح‌القدس این است که جهان را در باب گناه، پارسایی و داوری ملزم سازد. جهان فقط وقتی هشدار می‌یابد که کسانی را ببیند که به حقیقت ایمان دارند و به‌وسیلهٔ حقیقت تقدیس شده‌اند؛ کسانی که بر پایهٔ اصولی والا و مقدس عمل می‌کنند و در معنایی بلند و متعالی، خط تمایز میان آنان که فرمان‌های خدا را نگه می‌دارند و آنان که آن‌ها را زیر پا می‌گذارند، نشان می‌دهند. تقدیسِ روح، تفاوت میان کسانی را که مُهرِ خدا را دارند و کسانی که روز استراحتِ جعلی را نگه می‌دارند، آشکار می‌سازد. هنگامی که آزمون فرا برسد، به‌روشنی نشان داده خواهد شد که نشانهٔ وحش چیست. و آن، نگه‌داشتِ روز یکشنبه است. آنان که پس از شنیدنِ حقیقت، همچنان این روز را مقدس می‌شمارند، مُهرِ مردِ گناه را بر خود دارند؛ همان که می‌پنداشت زمان‌ها و شریعت‌ها را تغییر دهد. مدرسهٔ آموزش کتاب‌مقدس، ۱ دسامبر ۱۹۰۳.

When the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign unto the nations, the nations will be angry. The power that angers the nations in Bible prophecy is Islam. Islam will strike the United States again at the Sunday law.

وقتی آن یکصد و چهل‌وچهار هزار نفر به‌عنوان پرچمی برای ملت‌ها برافراشته شوند، ملت‌ها خشمگین خواهند شد. قدرتی که در نبوت کتاب مقدس ملت‌ها را به خشم می‌آورد، اسلام است. اسلام در زمان قانون یکشنبه دوباره به ایالات متحده آمریکا ضربه خواهد زد.

And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament: and there were lightnings, and voices, and thunderings, and an earthquake, and great hail. Revelation 11:18, 19.

و امّت‌ها خشمگین شدند و خشم تو فرا رسید، و زمان داوریِ مردگان تا داوری شوند، و تا مزد دهی به بندگان خود، انبیا، و به قدیسان، و به آنان که از نام تو می‌ترسند، کوچک و بزرگ؛ و هلاک کنی هلاک‌کنندگانِ زمین. و هیکلِ خدا در آسمان گشوده شد و در هیکل او صندوقِ عهدش دیده شد؛ و برق‌ها و صداها و رعدها و زلزله و تگرگِ عظیم پدید آمد. مکاشفه ۱۱:۱۸، ۱۹.

After this series of prophetic events, John presents the church who are to be the ensign.

پس از این سلسله وقایع نبوی، یوحنا کلیسا را که قرار است نشانه باشد معرفی می‌کند.

And there appeared a great wonder in heaven; a woman clothed with the sun, and the moon under her feet, and upon her head a crown of twelve stars. And she being with child cried, travailing in birth, and pained to be delivered. Revelation 12:1.

و نشانه‌ای عظیم در آسمان ظاهر شد: زنی که به آفتاب ملبس بود و ماه زیر پاهای او بود و بر سرش تاجی از دوازده ستاره. و چون آبستن بود، فریاد می‌کرد؛ در دردِ زایمان بود و برای زادن رنج می‌کشید. مکاشفه ۱۲:۱.

Here the church that was slain, trampled down, resurrected, and thereafter is taken up into heaven as God’s ensign is shining with the glory of the sun. They are standing upon the moon, representing the shadow of the twelve stars upon their crown. The shadow is the twelve tribes of ancient Israel that typified and reflected the twelve disciples that are the twelve stars in her crown. The beginning of ancient Israel is typifying the end of ancient Israel in the illustration.

در اینجا کلیسایی که کشته شد، پایمال شد، زنده شد و سپس به‌عنوان پرچمِ خدا به آسمان برده شد، با جلالِ خورشید می‌درخشد. ایشان بر ماه ایستاده‌اند و این ایستادن نمایانگرِ سایهٔ دوازده ستاره بر تاجِ ایشان است. این سایه همان دوازده قبیلهٔ اسرائیلِ باستان است که نماد و بازتابِ دوازده شاگرد بودند؛ همان‌هایی که دوازده ستاره در تاجِ او هستند. در این تصویر، آغازِ اسرائیلِ باستان نمادِ پایانِ اسرائیلِ باستان است.

The woman is about to bring forth a child, which identifies the birth of Christ at the end of ancient Israel, but now represents the birth of the Gentiles that come out of Babylon and join the one hundred and forty-four thousand. As soon as Elijah and Moses are lifted up as the ensign, she delivers God’s other flock who will respond to the ensign.

آن زن در آستانه به دنیا آوردن کودکی است؛ این امر بیانگر تولد مسیح در پایان دوران اسرائیل باستان است، اما اکنون نمایانگر تولد غیریهودیانی است که از بابل بیرون می‌آیند و به صد و چهل و چهار هزار نفر می‌پیوندند. به محض آن‌که ایلیا و موسی به‌عنوان عَلَم برافراشته شوند، او گلهٔ دیگرِ خدا را که به آن عَلَم پاسخ خواهند داد، به دنیا می‌آورد.

The “world can only be warned” by seeing the one hundred and forty-four thousand lifted up as an ensign during the crisis that begins at the Sunday law in the United States. Those who come out of Babylon and stand with the one hundred and forty-four thousand are represented as the great multitude. Those two groups located in Revelation seven are represented by Moses and Elijah at the mount of Transfiguration, and God’s triumphant church that is resurrected and lifted up as an ensign come together with God’s other flock that are still then in Babylon during that final time of crisis.

«جهان فقط می‌تواند هشدار داده شود» با دیدنِ برافراشته شدنِ صد و چهل و چهار هزار نفر چونان عَلَم، در طول بحرانی که با قانون یکشنبه در ایالات متحده آغاز می‌شود. کسانی که از بابل بیرون می‌آیند و در کنار آن صد و چهل و چهار هزار نفر می‌ایستند، به‌عنوان جمعیت عظیم نمایانده شده‌اند. آن دو گروه که در مکاشفهٔ باب هفت آمده‌اند، به‌وسیلهٔ موسی و الیاس بر کوهِ تجلی نمایانده می‌شوند، و کلیسای پیروزمند خدا که رستاخیز یافته و چونان عَلَمی برافراشته می‌شود، در آن زمان نهاییِ بحران با گلهٔ دیگرِ خدا که در آن هنگام هنوز در بابل‌اند، به هم می‌پیوندند.

Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. A voice of noise from the city, a voice from the temple, a voice of the Lord that rendereth recompense to his enemies. Before she travailed, she brought forth; before her pain came, she was delivered of a man child. Who hath heard such a thing? who hath seen such things? Shall the earth be made to bring forth in one day? or shall a nation be born at once? for as soon as Zion travailed, she brought forth her children. Shall I bring to the birth, and not cause to bring forth? saith the Lord: shall I cause to bring forth, and shut the womb? saith thy God. Rejoice ye with Jerusalem, and be glad with her, all ye that love her: rejoice for joy with her, all ye that mourn for her: That ye may suck, and be satisfied with the breasts of her consolations; that ye may milk out, and be delighted with the abundance of her glory. For thus saith the Lord, Behold, I will extend peace to her like a river, and the glory of the Gentiles like a flowing stream: then shall ye suck, ye shall be borne upon her sides, and be dandled upon her knees. As one whom his mother comforteth, so will I comfort you; and ye shall be comforted in Jerusalem. And when ye see this, your heart shall rejoice, and your bones shall flourish like an herb: and the hand of the Lord shall be known toward his servants, and his indignation toward his enemies. Isaiah 66:5–14.

کلام خداوند را بشنوید، ای کسانی که از کلام او می‌لرزید: برادران شما که از شما نفرت داشتند و به‌خاطر نام من شما را بیرون راندند، گفتند: «بگذار خداوند جلال یابد.» اما او برای شادی شما ظاهر خواهد شد و آنان شرمسار خواهند گردید. صدای غوغا از شهر، صدایی از هیکل، صدای خداوند که به دشمنانش کیفرشان را می‌دهد. پیش از آنکه به دردِ زایمان افتد، زایید؛ پیش از آنکه دردش فرا رسد، پسری به دنیا آورد. چه کسی چنین چیزی شنیده است؟ چه کسی چنین چیزهایی دیده است؟ آیا سرزمینی در یک روز می‌زاید؟ یا امتی یکباره زاده می‌شود؟ زیرا همین که صهیون به دردِ زایمان افتاد، فرزندان خود را به دنیا آورد. خداوند می‌فرماید: آیا من زایمان را می‌رسانم و به دنیا آوردن را باعث نشوم؟ خدای تو می‌گوید: آیا من زایاندن را سبب شوم و رحم را ببندم؟ با اورشلیم شاد باشید و با او مسرور شوید، ای همه شما که او را دوست می‌دارید؛ با او بسیار شادمان شوید، ای همه شما که برای او ماتم گرفته‌اید؛ تا از پستان‌های تسلی او بنوشید و سیر شوید، و از سرشاری جلال او لذت برید. زیرا خداوند چنین می‌گوید: اینک، سلامتی را چون رودی برای او جاری خواهم ساخت، و جلال امّت‌ها را همچون نهری خروشان؛ آنگاه خواهید نوشید، بر پهلوهایش برداشته خواهید شد و بر زانوهایش نوازش خواهید یافت. همچنان‌که مادر فرزندش را دلداری می‌دهد، من نیز شما را دلداری خواهم داد؛ و در اورشلیم تسلی خواهید یافت. و چون این را ببینید، دل شما شاد خواهد شد و استخوان‌هایتان مانند علف تازه خواهد شد؛ و دستِ خداوند بر خدمتگزارانش آشکار خواهد شد، و خشم او بر دشمنانش. اشعیا 66:5-14.

Those that are born when they ascend to heaven are those who have been cast out by their brethren that hated them. Their brethren that hated them and rejoiced in their death, are those who say they are Jews, but are not. They are those of the synagogue of Satan that will prophetically worship at the feet of the ensign that consists of the “outcasts of Israel.”

آنانی که هنگام عروج به آسمان زاده می‌شوند، همان کسانی‌اند که از سوی برادرانی که از آنان نفرت داشتند، طرد شده‌اند. برادرانی که از آنان نفرت داشتند و از مرگشان شادمانی کردند، همان کسانی‌اند که می‌گویند یهودی‌اند، اما نیستند. آنان از کنیسۀ شیطان‌اند که طبق نبوت در برابر پایِ عَلَمی که از "رانده‌شدگان اسرائیل" تشکیل شده است، به سجده خواهند افتاد.

And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:12.

و او برای امت‌ها علمی برافراشته خواهد کرد و رانده‌شدگانِ اسرائیل را گرد خواهد آورد و پراکندگانِ یهودا را از چهار گوشهٔ زمین گرد خواهد آورد. اشعیا ۱۱:۱۲.

“You think that those who worship before the saints’ feet (Revelation 3:9) will at last be saved. Here I must differ with you; for God showed me that this class were professed Adventists, who had fallen away, and ‘crucified to themselves the Son of God afresh, and put him to an open shame.’ And in the ‘hour of temptation,’ which is yet to come, to show out everyone’s true character, they will know that they are forever lost, and overwhelmed with anguish of spirit, they will bow at the saints’ feet.” Word to the Little Flock, 12.

شما فکر می‌کنید که کسانی که در برابر پای قدیسان سجده می‌کنند (مکاشفه ۳:۹)، سرانجام نجات خواهند یافت. در اینجا ناچارم با شما مخالفت کنم؛ زیرا خدا به من نشان داد که این دسته ادونتیست‌های ظاهری بودند که از ایمان برگشته بودند و «پسر خدا را برای خود از نو مصلوب کرده و او را در معرض رسوایی آشکار می‌گذارند». و در «ساعت امتحان» که هنوز در پیش است، تا منشِ حقیقی هر کس را آشکار کند، خواهند دانست که برای همیشه گم‌شده‌اند و، غرق در رنج روح، نزد پای قدیسان سر فرود خواهند آورد. سخنی به گلهٔ کوچک، ۱۲.

He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.

آن که گوش دارد، بشنود آنچه روح به کلیساها می‌گوید.