مقالهٔ پیشین را با این عبارت به پایان رساندیم: «همهٔ محاصره‌ها با شکل‌گیری تمثال وحش، که به نشان وحش منتهی می‌شود و در آن به پایان می‌رسد، هم‌راستا هستند.»

«الزام به رعایت روز یکشنبه از سوی کلیساهای پروتستان، الزام به پرستش دستگاه پاپی—یعنی وحش—است. کسانی که با آگاهی از الزامات فرمان چهارم، رعایت سبت کاذب را به‌جای سبت حقیقی برمی‌گزینند، بدین‌سان به قدرتی ادای احترام می‌کنند که رعایت این سبت تنها به فرمان آن است. اما کلیساها با نفسِ تحمیل یک تکلیف دینی از طریق قدرت مدنی، خود تمثالی برای وحش پدید خواهند آورد؛ ازاین‌رو، الزام به رعایت روز یکشنبه در ایالات متحده، الزام به پرستش وحش و تمثال او خواهد بود.» نبرد عظیم، ۴۴۸، ۴۴۹.

نشان وحش در زمان اجرای قانون یکشنبه تحمیل می‌شود و بدین‌سان مقطعی زمانی مشخص می‌شود که «نفسِ عمل» نامیده می‌شود. صورت وحش در طول یک دورهٔ زمانی شکل می‌گیرد، اما شکل‌گیری آن باید با نوعی بازنمایی نمادین از نشان وحش آغاز شود. خواهر وایت این آغاز را یک «فرمان» معرفی می‌کند.

«اگر خواننده بخواهد نیروهایی را که در نبرد قریب‌الوقوع به کار گرفته خواهند شد بشناسد، کافی است در تاریخ، شیوه‌هایی را پی بگیرد که روم در اعصار گذشته برای رسیدن به همان مقصود به کار می‌گرفت. اگر بخواهد بداند پیروان پاپ و پروتستان‌ها، در اتحاد با یکدیگر، با کسانی که آموزه‌های جزمیِ آنان را رد می‌کنند چگونه رفتار خواهند کرد، باید به روحیه‌ای بنگرد که روم در قبال سبت و مدافعان آن از خود نشان داد.

«فرمان‌های سلطنتی، شوراهای عمومی و احکام کلیساییِ برخوردار از پشتیبانی قدرت دنیوی، مراحلی بودند که جشن بت‌پرستانه از رهگذر آن‌ها در جهان مسیحیت به جایگاه والای خود دست یافت. نخستین اقدام رسمی برای الزام به رعایت حرمت روز یکشنبه، قانونی بود که کنستانتین وضع کرد.» نبرد عظیم، ۵۷۳.

فرمان میلان سرآغاز دوره‌ای هشت‌ساله بود که به نخستین قانون یکشنبه انجامید. شکل‌گیری تمثال وحش با تصویب نوعی مصوبهٔ قانونی از سوی قدرت‌های مدنی آغاز می‌شود که پیش‌نمونه‌ای از قانون یکشنبه است و به آن می‌انجامد. این روند با فرمانی آغاز می‌شود که به تشکیل شوراهای عمومی می‌انجامد. شوراهای عمومی به احکامی کلیسایی می‌انجامند که قدرت دنیوی از آن‌ها پشتیبانی می‌کند. این فرمان به «علتی» می‌انجامد که سرآغاز شوراهای عمومی را رقم می‌زند، یا خود همان علت است. قوهٔ مقننه در واکنش به فرمان اجرایی ترامپ وارد عمل می‌شود. این فعالیت قانون‌گذاری به وضع قوانین مدنی در حمایت از احکام کلیسایی می‌انجامد که سرانجام به قانون قریب‌الوقوع یکشنبه ختم می‌شوند. آزمون ما این است که «گام‌هایی که از رهگذر آن‌ها جشن بت‌پرستانه به جایگاه ارجمند خود دست یافت» را تشخیص دهیم.

«سرزمین ما در خطر است. آن زمان نزدیک می‌شود که قانون‌گذاران این سرزمین چنان از اصول پروتستانتیسم دست خواهند شست که ارتداد کلیسای روم را تأیید خواهند کرد. مردمی که خدا چنین شگفت‌انگیز به سود آنان عمل کرده و به آنان نیرو بخشیده است تا یوغ طاقت‌فرسای پاپ‌سالاری را از گردن خود بردارند، با اقدامی ملی به آیین فاسد روم نیرو خواهند بخشید و بدین‌سان استبدادی را بیدار خواهند کرد که تنها در انتظار تلنگری است تا بار دیگر به قساوت و خودکامگی روی آورد. ما هم‌اکنون با گام‌هایی شتابان به این دوران نزدیک می‌شویم.» روح نبوت، جلد ۴، ۴۱۰.

ما «هم‌اکنون در حال نزدیک‌شدن» به «دوره‌ای» هستیم «که» «قانون‌گذاران چنان از اصول پروتستانتیسم تبرّی خواهند جست» که قانون یکشنبه را به تصویب برسانند. آن رویدادها از ۱۱ سپتامبر آغاز شدند و تا وضع قانون یکشنبه ادامه می‌یابند. فراکتالِ آن دورهٔ کلی در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ آغاز شد و در مقطعِ فرمان نبوتیِ میلان به پایان می‌رسد.

«هم‌اکنون تدارکات پیش می‌رود و تحرکاتی در جریان است که به ساختن تمثالی برای وحش خواهد انجامید. در تاریخ زمین رویدادهایی رقم خواهد خورد که پیشگویی‌های نبوت دربارهٔ این ایام آخر را تحقق خواهد بخشید.» ریویو اند هرالد، ۲۳ آوریل ۱۸۸۹.

«تدارکات»، «تحرکات» و «رویدادها» نمایانگر «گام‌هایی» هستند که به قانون یکشنبه منتهی می‌شوند؛ اما مهم‌تر از آن، نشان می‌دهند که فرمانِ آغازین همان نشانه‌ای است که باید آن را هنگامی که بر آستانۀ تحقق آن‌ها ایستاده‌ایم، بشناسیم. «رویدادهایی» که دورۀ شکل‌گیری تمثال وحش را مشخص می‌کنند، باید از پیش شناخته شوند.

«هرآنچه خدا در تاریخ نبوی مقرر کرده بود که در گذشته تحقق یابد، تحقق یافته است، و هرآنچه هنوز در پیش است نیز به نوبت خود تحقق خواهد یافت. دانیال، نبی خدا، در جایگاه خویش ایستاده است. یوحنا در جایگاه خویش ایستاده است. در کتاب مکاشفه، شیرِ سبطِ یهودا کتاب دانیال را برای پژوهندگان نبوت گشوده است، و بدین‌سان دانیال در جایگاه خویش ایستاده است. او به آنچه خداوند در رؤیا دربارهٔ رویدادهای عظیم و خطیر بر او آشکار ساخت، شهادت می‌دهد؛ رویدادهایی که ما، درحالی‌که درست بر آستانهٔ تحققشان ایستاده‌ایم، باید از آنها آگاه باشیم.

«در تاریخ و نبوت، کلام خدا نبرد دیرپای میان حقیقت و خطا را به تصویر می‌کشد. این نبرد همچنان ادامه دارد. آنچه در گذشته رخ داده است، تکرار خواهد شد.» پیام‌های برگزیده، کتاب ۲، ۱۰۹.

ما رویدادها، جنبش‌ها و تدارکاتی را که مراحل شکل‌گیری تمثال وحش را تشکیل می‌دهند، «باید بشناسیم». آن «مراحل» در تاریخ نبوی‌ای بازنمایی شده‌اند که در گذشته تحقق یافته و «به ترتیب خود» روی داده است. آزمون ما این است که مراحل و ترتیب طی‌شدن آن‌ها را بر پایۀ ترتیب مشخص‌شده در تاریخ‌های مقدس گذشته‌ای که تاریخ کنونی ما را به تصویر می‌کشند، درک کنیم.

«خداوند به‌روشنی به من نشان داده است که تمثال وحش پیش از پایان مهلت فیض شکل خواهد گرفت؛ زیرا قرار است آزمون بزرگ قوم خدا باشد که سرنوشت ابدی آنان به‌واسطۀ آن تعیین خواهد شد. موضع شما چنان ملغمه‌ای آشفته از تناقض‌هاست که تنها شمار اندکی فریب آن را خواهند خورد.

«در مکاشفهٔ ۱۳، این موضوع به‌روشنی بیان شده است؛ [مکاشفهٔ ۱۳:۱۱–۱۷، نقل شده است].

«این آزمونی است که قوم خدا باید پیش از آنکه مُهر شوند، از سر بگذرانند. همۀ کسانی که با رعایت شریعت او و امتناع از پذیرش سبتی جعلی، وفاداری خود را به خدا ثابت کرده‌اند، زیر پرچم خداوند خدا، یهوه، صف خواهند بست و مُهر خدای زنده را دریافت خواهند کرد. کسانی که از حقیقتی که منشأ آسمانی دارد دست بکشند و سبتِ یکشنبه را بپذیرند، نشان وحش را دریافت خواهند کرد.» دست‌نوشته‌های منتشرشده، جلد ۱۵، ۱۵.

در باب سیزدهم مکاشفه، ایالات متحده هنگامی که در آیهٔ یازدهم همچون اژدها سخن می‌گوید، قانون قریب‌الوقوعِ یکشنبه را به تصویب می‌رساند. سپس پیش می‌رود و سراسر جهان را می‌فریبد تا تمثالی از وحش و برای آن برپا سازد. تمثال جهانیِ وحش نیز پس از برپا شدن سخن می‌گوید. باب سیزدهم مکاشفه، آغاز دوران آزمونِ تمثال وحش را قانون یکشنبه‌ای معرفی می‌کند که سرآغاز دوره‌ای است که به برپایی تمثالی به دست جهان و سپس اجرای قوانین یکشنبه می‌انجامد؛ زیرا عیسی همواره پایان را با آغاز مشخص می‌سازد. این «موضوع»، به تعبیر خواهر وایت، «به‌روشنی ارائه شده است». تمثال وحش پیش از پایان یافتن مهلت فیض شکل می‌گیرد.

و او قدرت داشت که به تمثال وحش حیات بخشد، تا تمثال وحش هم سخن بگوید و هم سبب شود که همۀ کسانی که تمثال وحش را نپرستند، کشته شوند. و همگان را، چه کوچک و چه بزرگ، چه ثروتمند و چه فقیر، چه آزاد و چه برده، وامی‌دارد که بر دست راست یا بر پیشانی خود نشانی دریافت کنند؛ و چنان می‌کند که هیچ‌کس نتواند خرید یا فروش کند، مگر کسی که آن نشان، یا نام وحش، یا عدد نام او را داشته باشد. حکمت اینجاست. هر که فهم دارد، عدد وحش را محاسبه کند، زیرا آن عددِ یک انسان است؛ و عدد او ششصد و شصت و شش است. مکاشفه ۱۳:۱۵–۱۸.

«حکیمان» در کتاب مقدس «درمی‌یابند» و در این بخش، حکیمان درمی‌یابند که عدد وحش «ششصد و شصت و شش» است. در کتاب مکاشفه، تنها یک بخش دیگر وجود دارد که در آن به حکمت حکیمان اشاره شده است.

و اینجاست ذهنی که حکمت دارد. آن هفت سر، هفت کوه‌اند که آن زن بر آنها نشسته است. و هفت پادشاه نیز هستند: پنج تن سقوط کرده‌اند و یکی هست و دیگری هنوز نیامده است؛ و چون بیاید، باید اندک‌زمانی بماند. و آن وحش که بود و نیست، خود هشتمین است و از آن هفت است و به هلاکت می‌رود. مکاشفه ۱۷:۹–۱۱.

«خردمندان» درمی‌یابند که عدد وحش ۶۶۶ است و نیز اینکه وحش، هشتمین پادشاهی است که از آن هفت پادشاهی است. وحش که هشتمین پادشاه است، آخرین پادشاهی زمینی است که هنگامی که ده پادشاه توافق می‌کنند پادشاهی هفتم خود را برای مدتی کوتاه، یا یک ساعت، به وحش واگذار کنند، تمثالی از وحش می‌سازد.

و آن ده شاخ که دیدی، ده پادشاه‌اند که هنوز پادشاهی نیافته‌اند؛ اما همراه با وحش، برای یک ساعت همچون پادشاهان اقتدار می‌یابند. اینان هم‌رأی‌اند و قدرت و نیروی خود را به وحش خواهند سپرد. اینان با برّه خواهند جنگید و برّه بر آنان پیروز خواهد شد؛ زیرا او خداوندِ خداوندان و پادشاهِ پادشاهان است؛ و آنان که با او هستند، خوانده‌شده و برگزیده و وفادارند. مکاشفه ۱۷:۱۲–۱۴.

در ژوئیۀ ۲۰۲۳، صدایی در بیابان آغاز به «فراخواندن» کرد. کسانی که فراخوانده شدند، وارد فرایندی سه‌مرحله‌ای برای آزموده‌شدن شدند. در این فرایند، آن «خردمندانی» که افزایش معرفتِ آشکارشده در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ را «درک می‌کنند»، «برگزیده» شدند. در آزمون تعیین‌کنندۀ نشانۀ محاصره، آنان نشان می‌دهند که «وفادار» هستند. ده پادشاه، که همان سازمان ملل متحد هستند، تحت فشار موافقت می‌کنند که پادشاهی خود را به وحش پاپی واگذار کنند، زیرا به‌واسطۀ قدرتِ وحشِ برخاسته از زمین در باب سیزدهم مکاشفه فریب خورده‌اند.

و وحشی دیگر دیدم که از زمین برمی‌آمد؛ و دو شاخ چون شاخ‌های بره داشت و همچون اژدها سخن می‌گفت. و تمام اقتدار وحش نخست را در حضور او اِعمال می‌کند و زمین و ساکنان آن را وامی‌دارد تا وحش نخست را که زخم مرگبارش التیام یافته بود، بپرستند. و معجزات عظیم به ظهور می‌رساند، چنان‌که در برابر دیدگان آدمیان آتش از آسمان بر زمین فرود می‌آورد. و ساکنان زمین را به‌واسطۀ آن معجزاتی که قدرت داشت در حضور وحش انجام دهد، فریب می‌دهد؛ و به ساکنان زمین می‌گوید که برای آن وحش که از شمشیر زخم خورده و زنده مانده بود، تمثالی بسازند. و قدرت داشت که به تمثال وحش حیات بخشد تا تمثال وحش هم سخن بگوید و هم سبب شود که هرکس از پرستش تمثال وحش سر باز زند، کشته شود. مکاشفه ۱۳:۱۱–۱۵.

ششمین پادشاهی در نبوت کتاب مقدس، یعنی وحش زمین که همان نبی کاذب نیز هست، ده پادشاه را، که هفتمین پادشاهی در نبوت کتاب مقدس را تشکیل می‌دهند، وادار می‌کند تا پادشاهی خود را به وحش دریا، یعنی پنجمین پادشاهی در نبوت کتاب مقدس، واگذار کنند؛ این وحش به‌عنوان هشتمین پادشاهی، که از زمرۀ هفت پادشاهی پیشین بود، دوباره زنده می‌شود. آن سه پادشاهی، به‌هنگام وضع قانون یکشنبه در ایالات متحده، اتحاد سه‌گانه را تشکیل می‌دهند.

«با فرمانی که، برخلاف شریعت خدا، آیینِ مقررِ دستگاه پاپی را الزام‌آور می‌سازد، ملت ما پیوند خود را با پارسایی به‌کلی خواهد گسست. هنگامی که پروتستانتیسم دست خود را از فراز شکاف دراز کند تا دست قدرت روم را بگیرد، هنگامی که از فراز ورطه دست دراز کند تا دست در دست روح‌گرایی بگذارد، هنگامی که کشور ما، تحت تأثیر این اتحاد سه‌گانه، تمامی اصول قانون اساسی خود را در مقام حکومتی پروتستان و جمهوری نفی کند و تمهیداتی برای ترویج دروغ‌ها و اوهام دستگاه پاپی فراهم آورد، آنگاه می‌توانیم بدانیم که زمان کارهای شگفت‌آور شیطان فرارسیده و پایان نزدیک است.» شهادت‌ها، جلد ۵، ۴۵۱.

اتحاد سه‌گانه با وضع قریب‌الوقوع قانون یکشنبه شکل می‌گیرد و سپس وارد عمل می‌شود تا جهان را به پیروی از الگوی ایالات متحده وادارد.

«ملت‌های دیگر از ایالات متحده الگو خواهند گرفت. گرچه این کشور پیشگام است، بااین‌حال همین بحران در همۀ نقاط جهان دامن‌گیر قوم ما خواهد شد.» شهادت‌ها، جلد ۶، ۳۹۵.

آزمون تمثال وحش که سراسر جهان با آن روبه‌رو می‌شود، بر الگوی شکل‌گیری تمثال وحش در ایالات متحده استوار است. دورۀ آزمون تمثال وحش با قانون یکشنبه آغاز می‌شود و با قانون یکشنبه پایان می‌یابد، خواه پیش‌نمونۀ آن، فرمان و حکم پرغامس باشد. با وضع قانون یکشنبه، دری از درهای مهلت فیض بسته می‌شود. در دورۀ آزمون جهان، هنگامی که میکائیل برمی‌خیزد، درِ مهلت فیض بر تمامی نوع بشر بسته می‌شود؛ و در ایالات متحده، این در با وضع قانون قریب‌الوقوع یکشنبه بسته می‌شود؛ امری که نشانگر پایان داوری بر خانۀ خدا و بر ملتی است که خانۀ خدا، به‌لحاظ نبوی، در آن جای گرفته بود. سال‌های ۵۸۶ پیش از میلاد، ۷۰، ۳۲۱ و ۵۳۸، پیش‌نمونه‌های آن قانون قریب‌الوقوع یکشنبه‌اند. در آن مقطع، ایالات متحده، هم‌زمان با آغاز ایفای نقش خود به‌عنوان نبی کاذب، به‌کلی از پارسایی گسسته است و با سازمان ملل متحد، که اژدهاست، و دستگاه پاپی، که وحش است، همکاری می‌کند. این سه با هم جهان را به‌سوی پایان مهلت فیض بشر و حارمجدون رهبری می‌کنند.

و فرشتهٔ ششم پیالهٔ خود را بر رود بزرگ فرات ریخت؛ و آب آن خشک شد تا راه پادشاهان مشرق آماده شود. و دیدم که سه روح ناپاک، همانند قورباغه‌ها، از دهان اژدها و از دهان وحش و از دهان نبی کاذب بیرون آمدند. زیرا آنان ارواح دیوهایند که معجزه‌ها می‌کنند و نزد پادشاهان زمین و تمامی جهان می‌روند تا آنان را برای نبرد آن روز عظیمِ خدای قادر مطلق گرد آورند. اینک، چون دزد می‌آیم. خوشا به حال آن‌که بیدار می‌ماند و جامه‌های خویش را نگاه می‌دارد، مبادا عریان راه رود و رسوایی‌اش را ببینند. و او آنان را در مکانی گرد آورد که به زبان عبرانی حارمجدون خوانده می‌شود. مکاشفه ۱۶:۱۲–۱۶.

«خردمندان» «درمی‌یابند» که نظام پاپی همان وحش هشتم است که از آن هفت است، و عدد نام او، عدد یک انسان است که به‌صورت سه‌گانۀ ۶۶۶ بیان می‌شود. سه رقم شش نماد اژدها، وحش و نبی کاذب‌اند که پادشاهی سه‌گانۀ نهایی شیطان را تشکیل می‌دهند؛ پادشاهی‌ای که با پادشاهی سه‌گانۀ کلیسای پیروزمند می‌جنگد. آنان درمی‌یابند که وقتی وحش و اژدها، هم‌زمان با وضع قریب‌الوقوع قانون یکشنبه، با نبی کاذب گرد هم می‌آیند، دورۀ شکل‌گیری تمثال جهانی وحش آغاز شده است؛ دوره‌ای که تنها هنگامی پایان می‌یابد که پرستش در روز یکشنبه بر تمامی ملت‌های جهان تحمیل شود. «خردمندان» باید پیش از آغاز این دوره، پادشاهی سه‌گانۀ نهایی را به‌عنوان ششمین پادشاهی در نبوت کتاب مقدس، که از اژدها، وحش و نبی کاذب تشکیل شده است، بازشناسند.

توصیف اتحاد سه‌گانه‌ای که جهان را به پایان مهلت فیض و حارمجدّون سوق می‌دهد، «برکتی» برای کسانی در بر دارد که «جامه‌های» خود را حفظ می‌کنند. تنها جامه‌ای که دانایان بر تن خواهند کرد، جامهٔ عدالت مسیح است، و آن جامه هنگام پایان مهلت فیض آشکار می‌شود، اما پیش از پایان مهلت فیض به دست می‌آید. آنان باید پیش از فرارسیدن زمان آزمایشِ تمثال وحش، این جامه‌ها را داشته باشند، و حقیقتی که برای حفظ جامه‌های خود باید از آن برخوردار باشند، حقیقتِ مربوط به اتحاد سه‌گانه‌ای است که جهان را به پایان مهلت فیض سوق می‌دهد. بااین‌حال، چنین نشان داده شده است که آیات دوازده تا شانزده در خلال بلای ششم تحقق می‌یابند، و بلاها تا پیش از پایان مهلت فیض آغاز نمی‌شوند. «دانایان» باید درک کنند که عدد ۶۶۶ نمایانگر عددِ انسانِ عاری از الوهیت است، و اینکه پادشاهی نهایی در نبوت کتاب مقدس نمایانگر سه پادشاهی است که هر یک با عددِ یک انسان مشخص می‌شوند، و عددِ یک انسان شش است، زیرا انسان در روز ششم آفریده شد.

نکتۀ اساسی این است که دورۀ آزمونِ تمثال وحش برای کارگران ساعت یازدهم که هنوز در جماعت بابل‌اند، با اتحاد سه‌گانۀ ۶۶۶، یعنی اژدها، وحش و نبی کاذب، آغاز می‌شود. این نشان می‌دهد که هنگام صدور فرمان میلان، زمانی که دورۀ آزمون تمثال وحش در ایالات متحده آغاز شد، باید اتحادی سه‌گانه وجود داشته باشد. آن اتحاد سه‌گانه همچنین باید در ۱۱ سپتامبر، که آغاز کل دورۀ آزمون تمثال وحش در ایالات متحده است، به‌صورت نمادین بازنمایی شده باشد.

لشکرکشی از پانیوم تا صیدون، اتحادی میان آنتیوخوس و فیلیپ مقدونی را نشان می‌دهد و ازاین‌رو، نمایانگر اتحادی میان ترامپ و اتحادیۀ اروپاست. نبرد پانیوم در سال ۲۰۰ پیش از میلاد آغاز شد؛ همان سالی که راهزنان قوم تو خویشتن را برافراشتند تا رؤیا را استوار سازند. هنگام وضع قانون یکشنبه که به‌زودی فرا می‌رسد، ایالات متحده از منظر نبوت با قدرت پاپی ازدواج می‌کند و بدین‌سان ششمین و آخرین ازدواجِ پیمانیِ باب یازدهم دانیال را مشخص می‌سازد. پنجمین ازدواج در سال ۵۳۸ روی داد، زمانی که پادشاهان اروپا به قدرت پاپی پیوستند. هنگام صدور فرمان میلان، پیمان ازدواج میان لیسینیوسِ شرق و کنستانتینِ غرب به انجام رسید و بدین‌سان پیمان ازدواجی را در آغاز شکل‌گیری تمثال مشخص می‌سازد. ترامپ در پانیوم با قدرت پاپی پیمان اتحاد می‌بندد، درحالی‌که با اتحادیۀ اروپا نیز متحد است. پیش‌نمونۀ اتحاد ترامپ در آن مقطع، اتحاد محرمانۀ ریگان در بازۀ زمانی ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۹ بود. در سال ۲۰۰ پیش از میلاد، در پانیوم، که با فرمان میلان در سال ۳۱۳ هم‌تراز است، ترامپ، نماد نبی کاذب، با اتحادیۀ اروپا، نماد اژدها، متحد است و با قدرت پاپی، نماد وحش، پیمان اتحاد می‌بندد.

هنگام حملات ۱۱ سپتامبر، اتحادی که ریگان در دههٔ هشتاد میلادی تشکیل داده بود، همچنان برقرار بود. رئیس‌جمهور جورج دبلیو. بوش، نمادی از نبی کاذب، در ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۱ (نه روز پس از حملات ۱۱ سپتامبر) در نشست مشترک دو مجلس کنگره سخنرانی کرد. او در آن سخنرانی گفت: «اکنون هر ملتی، در هر منطقه‌ای، باید تصمیم بگیرد. یا با ما هستید، یا با تروریست‌ها.» او بعدها، هنگام سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۱۰ نوامبر ۲۰۰۱، عباراتی مشابه به کار برد و از کشورها خواست به مبارزه با تروریسم بپیوندند. بوش در مقام نبی کاذب و در اتحاد با قدرت پاپی، که نماد وحش است، به سازمان ملل متحد، که نماد اژدهاست، رفت و اتحادی سه‌گانه تشکیل داد. ۱۱ سپتامبر، نشویل و قانون قریب‌الوقوع یکشنبه، همگی نشان‌دهندهٔ اتحادی سه‌گانه میان اژدها، وحش و نبی کاذب‌اند و در هر مورد، اسلام مبنای توجیه این اتحاد است.

و او مردی وحشی خواهد بود؛ دست او بر ضد هر کس و دست هر کس بر ضد او خواهد بود؛ و در حضور همۀ برادران خویش سکونت خواهد گزید. پیدایش ۱۶:۱۲.

در مقالۀ بعدی، این مباحث را ادامه خواهیم داد.