Le Livre de Daniel — numéro cent-cinq

Dans le dernier article, nous avons noté que l’inspiration indiquait que les Juifs « scellèrent leur rejet » de l’Évangile à la croix, puis confirmèrent de nouveau leur rejet lors de la lapidation d’Étienne. Comment cela se peut-il ? Bien entendu, le rejet de l’Évangile par les Juifs ergoteurs de cette histoire s’accomplit progressivement. Ils avaient déjà été mis de côté à sa naissance. De la naissance du Christ à la lapidation d’Étienne se manifeste une illustration du rejet progressif de l’Évangile.

Kuuka kuJesu kuze kube sekufeni kukaStefanu kubonakaliswa ukwenqatshwa okuqhubekayo kwevangeli ngu-Israyeli wasendulo. Ukwamukela ukuthi ukwenqatshwa kwamaJuda kukaKristu kwaba yinto eqhubekayo kuvumela ukubonwa “kokuphawulwa kokwenqatshwa kwawo,” kokubili esiphambanweni, lapho ikhethini lethempeli ladabuka khona, nasekufeni kukaStefanu. Ukudabuka kwekhethini kwakuyisibonakaliso sokuthi ayesengasengabantu bakaNkulunkulu besivumelwano, kwathi lapho uStefanu egcotshwa ngamatshe, uStefanu wabona uJesu emi ngakwesokunene sikaNkulunkulu, okuyinto kuDaniyeli isahluko seshumi nambili, ivesi lokuqala, eyisibonakaliso sokuvalwa komusa. Ukubhujiswa kweJerusalema nakho kuyisibonakaliso sokuvalwa komusa.

Ccɛma a wɔfrɛ no Onyankopɔn mmɔborɔhunu nkutoo na ɛmaa wɔansɛe Yerusalem wɔ asɛndua no so.

Єрусалим був урятований від знищення в час хреста лише завдяки Божому милосердю, яке ще зволікало.

Kei te wā o Tāna whakawātea whakamutunga i te temepara, kua whakatakotoria e Īhu te whakatūpato kia rere atu i Hiruharama ina kitea e Āna akonga te mea whakarihariha e whakangaro ana, i kōrerotia e Raniera poropiti. I te wā tuatahi i whakawāteatia e Ia te temepara, i kī Ia kua meinga e ngā Hūrai te whare o Tōna Matua hei ana tāhae; engari i te wā whakamutunga ka mea Ia, “kua waiho tō koutou whare kia takoto kau ki a koutou.” Ahakoa i mua tonu i te ripekatanga, e tata tonu ana ki te whakatutukitia, kua oti kē te tautohu te temepara i reira e haehaea ai te ārai i te wā o te ripekatanga hei whare nō ngā Hūrai, ehara i te whare nō te Atua. E kōrero ana a Sister White mō te wā i whakaputa ai a te Karaiti i taua kupu whakapuaki, ā, i te haere tonu o tana whakaaturanga ka kōrero anō ia mō ngā tau e whā tekau o te aroha noa i whakawhānuitia.

Kristo alisailiwa katika mwaka wa 31, na karibu miaka arobaini baadaye, katika mwaka wa 70, Yerusalemu uliharibiwa baada ya kuzingirwa kwa muda wa miaka mitatu na nusu. Yerusalemu ingewezaje kuwa iliharibiwa msalabani katika mwaka wa 31, ikiwa bado kulikuwapo miaka mitatu na nusu ya wakati wa rehema uliotambuliwa kama majuma sabini katika Danieli sura ya tisa, aya ya ishirini na nne? Inawezekanaje kutatua kutokuwiana huku kunakoonekana? Suluhisho lililo rahisi zaidi ni kutambua tu ukweli kwamba, inapohusu kufungwa kwa wakati wa rehema unaowakilishwa na majuma sabini, ni lazima kueleweka kuwa ni kufungwa kwa rehema kunakoendelea hatua kwa hatua. Hili ni kweli, lakini huondoa umahususi wowote wa kinabii katika kutumia alama za historia hiyo. Nitajaribu kueleza.

Агар Пентикост тез орада келажак якшанба қонунини, яъни Бобилдаги бошқа қўйлар чақириб олинадиган вақтни ифода этса, нега Инжил Пентикостдан уч ярим йил ўтгачгина ғайрияҳудийларга етказилди? Масиҳнинг ўлими ёки Истефаннинг ўлими қадимги Исроил учун синов муддатининг ёпилишига аломатми? Агар Лаодикиячи Адвентизм тез орада келажак якшанба қонунида черков бўлишдан тўхтаса, у ҳолда милодий 70-йили маъбаднинг вайрон қилиниши якшанба қонунидаги Лаодикиячи Адвентизм маъбадининг интиҳосини ифода этганми? Зоҳиран мавжуддек кўринадиган номувофиқликлар “сатр устига сатр” тамойилини қўллаш орқали ҳал этилади, ва шу қўлланиш ишга солинганда, биз аниқлаб бораётган белги-тошларнинг гувоҳлиги жуда равшан ва лўнда бўлиб қолади.

La semaine durant laquelle Christ confirma l’alliance se divise en deux périodes égales de trois ans et demi. Les trois premières années et demie commencent au baptême de Christ et s’achèvent par Sa mort. Le baptême est le symbole de Sa mort et de Sa résurrection ; ainsi, le commencement de cette période de trois ans et demi est identique à sa fin. Durant cette période, Christ présenta l’Évangile exclusivement aux Juifs. La fin de ces trois ans et demi marque le commencement des trois ans et demi suivants. Le début de la seconde période de trois ans et demi commence avec la mort de Christ, et elle se termine avec la mort d’Étienne. Durant cette période, les disciples présentèrent l’Évangile exclusivement aux Juifs.

Ces deux périodes, qui constituent des lignes prophétiques distinctes, doivent être réunies « précepte sur précepte ». Les commencements comme les fins portent la signature de l’Alpha et de l’Oméga, car les histoires du commencement et de la fin sont les mêmes. Les deux périodes de durée sont identiques, et l’œuvre accomplie durant chacune de ces périodes est identique. Le Christ, qui est le Premier et le Dernier, est aussi le créateur de toutes choses, et à cet égard Il est le Créateur de la Vérité. Le mot hébreu « vérité » est formé de trois lettres hébraïques. La première lettre, suivie de la treizième lettre, puis de la dernière lettre de l’alphabet hébreu, sont réunies pour former le mot hébreu signifiant « vérité ».

दोनों साढ़े तीन वर्षों की अवधियों में मसीह ही प्रथम और अंतिम हैं; क्योंकि पहली अवधि के आरम्भ में अपने बपतिस्मा पर मसीह उपस्थित हैं, और उसी पहली अवधि के अंत में अपनी मृत्यु पर भी वही उपस्थित हैं। और दूसरी अवधि के आरम्भ में मसीह अपनी मृत्यु में हैं, तथा दूसरी अवधि के अंत में वे परमेश्वर के दाहिने हाथ खड़े हैं। संख्या तेरह विद्रोह का प्रतीक है, और दोनों ही अवधियों में—चाहे सुसमाचार स्वयं मसीह के द्वारा प्रत्यक्ष रूप से प्रस्तुत किया गया हो, या दूसरी अवधि में उनके चेलों के द्वारा—झगड़ालू यहूदियों ने सुसमाचार के संदेश के विरुद्ध विद्रोह किया।

Ka wā ʻelua, like nō ka lōʻihi, lawe pū i ka hōʻailona o ka ʻAlapa a me ka ʻŌmeka, a kuhikuhi i ka ʻeuanelio hoʻokahi nō. Pono e hoʻohui ʻia kēlā mau wā ʻelua “laina ma luna o laina.” ʻO ka hana hoʻokolohua o “laina ma luna o laina,” ʻo ia ka hana hoʻāʻo o ka ua hope. ʻO ia nō ke ʻano hana o nā lā hope; a ʻo nā ʻoiaʻiʻo i ʻike ʻia a hoʻokūpaʻa ʻia e ia ʻano hana i nā lā hope, ʻo ia ka mea nāna e huikala a hoʻomaʻemaʻe i nā keiki kāne a Levi i ka wā o ke sila ʻia ʻana o ka hoʻokahi haneli me kanahākumamāhā tausani.

Ayat berikutnya dalam kitab Yesaya menujukan firman kepada orang-orang pencemooh yang memerintah bangsa Yerusalem. Bagi orang-orang pencemooh itu, “perhentian dan penyegaran” itu (hujan akhir), yang mereka tolak untuk “mendengarkan,” itulah yang menyebabkan mereka “pergi, dan jatuh terlentang, dan diremukkan, dan terjerat, dan tertangkap.” Ujian itu disampaikan kepada mereka melalui lidah lain, sebab Elia, Yohanes Pembaptis, dan William Miller tidak dididik dalam sekolah-sekolah teologi pada sejarah masing-masing. Pekabaran hujan akhir yang menguji Adventisme Laodikia adalah pekabaran yang dihasilkan oleh penerapan “baris demi baris.”

Lorsque les trois premières années et demie de la semaine durant laquelle Christ confirma l’alliance sont superposées aux trois dernières années et demie, nous trouvons une lumière prophétique qui éclaire toute apparente incohérence pouvant surgir dans un esprit en quête de compréhension. Cette semaine était celle durant laquelle le Messager de l’Alliance devait confirmer l’alliance, et une alliance biblique doit être confirmée par le sang. Le baptême et la crucifixion de Christ, ainsi que la lapidation d’Étienne, désignent tous le sang. Les deux lignes représentent le sang de l’alliance, et ces lignes confirment l’alliance.

A sɛ ka wɔn bom “nsensan wɔ nsensan so” a, asubɔ ne asɛnnua mu wu no yɛ waymark a edi kan, na asɛnnua mu wu ne Stefano siw no abo kum no yɛ waymark a etwa to. Sɛ wɔde wɔn bom yɛ line baako a, yehu asɛnnua no ne Michael sɔre gyina wɔ Stefano wu mu sɛ adansefo baanu a ɛsɔre tia Yudafo no, de sɔ wɔn asɛmpa no a wɔpowee no ano. Kristo wu no yɛ ne suani Stefano wu nso, a ɛno ne Twam Afahyɛ no bere a wɔde lines abien no bom no. Nnansa akyi no, wonyan Kristo sɛ Aba a Edi Kan afɔrebɔ no.

Entre la Pâque et la fête des Prémices, le troisième jour, se situe le commencement de la fête des Pains sans levain. Le pain sans levain ne « lève » pas, et le Christ n’est pas ressuscité le deuxième jour ; Il est ressuscité le troisième jour. Le Christ et Étienne meurent ensemble dans l’application du « précepte sur précepte », mais Étienne est ressuscité après le Christ, car il y a un ordre dans la résurrection des prémices.

মুকুল ঋতুর পর্বসমূহ একে অপরের থেকে পৃথক করা যায় না, কারণ সেগুলি পরস্পরের সঙ্গে প্রত্যক্ষভাবে সম্পর্কিত। এই অর্থে, পেন্টেকোস্ট আসন্ন রবিবার-আইনের প্রতীক, যখন পবিত্র আত্মার বর্ষণের পুনরাবৃত্তি ঘটবে, এবং তখন প্রকাশিত বাক্য অষ্টাদশ অধ্যায়ের দ্বিতীয় স্বর বর্তমানে যারা সুসমাচার জানে না, তাদের বাবিলন থেকে বেরিয়ে আসতে আহ্বান করবে। “বাবিলন” শব্দটি “বাবেল” শব্দের উপর ভিত্তি করে গঠিত, যার অর্থ বিভ্রান্তি; কারণ বাবেলের পতনের সময় ঈশ্বর ভাষাসমূহে বিভ্রান্তি ঘটিয়েছিলেন, এবং পেন্টেকোস্টেই ঈশ্বর ভাষার সেই বিভ্রান্তিকে প্রত্যাহার করেন, যাতে সুসমাচার পৃথিবীতে বহন করা যায়। সুতরাং পেন্টেকোস্ট ও রবিবার-আইন পরস্পরের সঙ্গে সামঞ্জস্যপূর্ণ।

दर पेंतीकोस्त के समय चेलों को भाषाओं का वरदान दिया गया, परन्तु उस समय उनका संदेश अभी भी यहूदियों तक ही सीमित था। जब दोनों रेखाएँ एक साथ लाई जाती हैं, तब पेंतीकोस्त वर्ष 34 में घटित होता है, जब स्तिफनुस को पथराव करके मार डाला गया, और तब सुसमाचार उन लोगों तक पहुँचाया गया जो वर्तमान में सुसमाचार को नहीं जानते।

Étienne représente ceux qui ressuscitent « à son avènement », mais qui sont morts avec lui. L’offrande des prémices marque la résurrection du Christ le troisième jour, et elle marque aussi le commencement de la fête des Semaines, qui est également la fête de la Pentecôte, et qui commémore le don des Dix Commandements au Sinaï.

२ अक्टोबर २२, १८४४, क्रूससँग मिल्दछ, किनकि अन्य प्रमाणहरूमध्ये सिस्टर ह्वाइटले क्रूसपछि चेलाहरूले भोगेको निराशालाई २२ अक्टोबर १८४४ पछि आएको निराशासँग मिलान गर्नुहुन्छ। क्रूस र २२ अक्टोबर १८४४ दुवैले चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थालाई पूर्वचित्रित गर्छन्। पेन्टेकोस्टले पनि चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाको प्रतिरूप दिन्छ, तर पेन्टेकोस्ट क्रूसपछि बाउन्न दिनमा आयो। पास्का पर्वद्वारा प्रतिरूपित क्रूसले पर्वहरूको एक शृङ्खला प्रारम्भ गराउँछ, जसले मृत्युका दूतले मिश्रलाई उछिनेको रातदेखि लिएर व्यवस्था प्रदान गरिनेसम्म प्राचीन इस्राएलका पुराना मार्गहरूको स्मरण गराउँछ। यद्यपि ती पर्वहरूका आफ्नै-आफ्नै विशिष्टताहरू छन्, तिनीहरू एक-अर्कासँग अविभाज्य रूपमा सम्बद्ध छन्। त्यसैले पास्का पर्वदेखि पेन्टेकोस्टसम्मका सम्पूर्ण बाउन्न दिनलाई एउटै एकल मार्गचिन्हको रूपमा लागू गर्नु यथार्थ छ।

Pour cette raison, la croix, la mort d’Étienne et la Pentecôte préfigurent toutes la loi dominicale bientôt à venir, lorsque commence le jugement exécutif progressif contre Babylone moderne, au moment où la seconde voix d’Apocalypse, chapitre dix-huit, commence à appeler hors de Babylone les autres brebis de Dieu. C’est à ce repère prophétique que le jugement exécutif contre Jérusalem arriva, bien que Dieu, dans Sa miséricorde, ait différé la destruction effective du temple et de la ville pendant près de quarante ans après la croix, jusqu’à l’an 70. La destruction de l’ancienne Jérusalem représente le commencement du jugement exécutif progressif qui débute aux États-Unis lorsque « l’apostasie nationale est suivie de la ruine nationale ».

La vérité est établie sur le témoignage de deux, et dans les deux périodes de trois ans et demi pendant lesquelles le Christ confirma l’alliance, nous trouvons deux témoins d’une mort et d’une résurrection associées à l’histoire qui identifie la loi dominicale imminente. Cette loi dominicale, dans le chapitre onze de l’Apocalypse, est identifiée comme « l’heure du grand tremblement de terre ». Cette « heure » est directement liée à deux témoins qui rendirent un témoignage pendant trois ans et demi. Leur témoignage s’achève par leur mort et leur résurrection.

Jéhovaa-anumodyefo adansedi a wode mfe abiɛsa ne fa no kaa ho, na nea edii akyi bae, wɔn wu ne wɔn wusɔre no, agyina hɔ ama Yesu ne Stefano baanu no nyinaa wu ne wusɔre; efisɛ, “line upon line,” wɔde Stefano gyina hɔ sɛ wɔne Kristo asɔre afi awufo mu. Wɔ Aba a Edi Kan Afahyɛ no mu no, na wɔde afɔrebɔde atitiriw abien ba.

Un était un agneau sans défaut, et l’autre une offrande d’orge. L’orge représentait la moisson à venir, et l’agneau représentait le Christ. Le Christ est ressuscité le troisième jour, et Étienne représentait ceux qui suivent, et l’orge représentait la récolte qui devait suivre. Les deux témoins d’Apocalypse onze rendirent témoignage pendant trois ans et demi, après quoi ils furent mis à mort, puis ressuscitèrent trois jours et demi plus tard. Ces deux témoins avaient été préfigurés par le Christ, qui était les Prémices, car ils représentent les cent quarante-quatre mille, qui sont eux aussi des prémices.

Ɔfɔre a wɔde atokoɔ a edi kan baeɛ no too Afahyɛ a wɔfrɛ no First Fruits no so no, na egyina hɔ ma aba a na ɛbɛdi akyi aba no; na Stefano wɔ afe 34 mu dii Kristo wu a ɛbaa afe 31 mu no akyi, ɛwom sɛ, “line upon line,” wɔwuwui wɔ waymark korɔ no ara so. Wɔ First Fruits afɔrebɔ no ho no, na Kristo ne odwan no a wɔkumm no, na Stefano nso ne atokoɔ no. Sɛnea Paulo ka no, “Christ” ne “the first fruits of them that slept,” na afei “afterward they that are Christ’s at his coming.” Mpem ɔha aduanan anan no yɛ first fruits, na wɔn ne wɔn a “which follow the Lamb whithersoever he goeth.”

در «ساعتِ» «زلزلهٔ عظیمِ» مکاشفه فصل یازدهم، آن دو شاهد که سه سال و نیم نبوّت کرده‌اند، اما کشته شده و سه روز و نیم در کوچه‌ها افتاده‌اند، قیام می‌کنند. آنان همان کسانی هستند که به‌وسیلهٔ استیفان تمثیل شده‌اند؛ استیفانی که به‌گونه‌ای نبوی با عیسی، و نیز پس از عیسی، برخیزانیده شد. ازاین‌رو، آنان «سه روز و نیم» پس از آنکه به‌دستِ وحشی که از هاویه برآمده است به قتل می‌رسند، قیام می‌کنند. در همان «ساعت» که آنان قیام می‌کنند، به‌عنوانِ عَلَمی به آسمان صعود می‌نمایند. فرایندِ قیام و صعودِ ایشان با دقّت در کلامِ نبویِ خدا ترسیم شده است، و این امر شامل آن است که ایشان به‌وسیلهٔ مرگِ حقیقیِ استیفان نمونه‌سازی شدند؛ و بدین‌سان نمایانگرِ مرگی روحانی‌اند که بر آن دو شاهد واقع می‌شود، آنگاه که از جنبشِ لائودیکیه‌ایِ فرشتهٔ سوم به جنبشِ فیلادلفیاییِ فرشتهٔ سوم دگرگون می‌گردند.

Nous poursuivrons cette étude dans le prochain article.