Nous allons maintenant considérer l’histoire qui se déroula au lendemain de la mort soudaine d’Alexandre le Grand, laquelle représente l’année 538 jusqu’au temps de la fin en 1798.

আর তিনি যখন দাঁড়াইবেন, তখন তাঁহার রাজ্য ভঙ্গ হইবে, এবং আকাশের চারি বায়ুর দিকে বিভক্ত হইয়া যাইবে; কিন্তু তাহা তাঁহার বংশধরদের জন্য হইবে না, কিংবা তিনি যে আধিপত্যে শাসন করিয়াছিলেন, সেইরূপও হইবে না; কারণ তাঁহার রাজ্য উৎপাটিত হইবে, এমনকি তাহাদের ছাড়াও অন্যদের জন্য। আর দক্ষিণের রাজা প্রবল হইবে, এবং তাঁহার অধ্যক্ষদের মধ্যে একজনও; এবং সে তাহার অপেক্ষা অধিক প্রবল হইবে, এবং আধিপত্য করিবে; তাহার আধিপত্য এক মহান আধিপত্য হইবে। আর কয়েক বৎসরের শেষে তাহারা পরস্পর সংযুক্ত হইবে; কারণ দক্ষিণের রাজার কন্যা এক সন্ধি স্থাপন করিবার জন্য উত্তরের রাজার নিকটে আসিবে; কিন্তু সে বাহুর শক্তি রক্ষা করিতে পারিবে না; এবং সেও স্থির থাকিবে না, তাহার বাহুও নহে; বরং সে সমর্পিত হইবে, এবং যাহারা তাহাকে আনিয়াছিল, এবং যে তাহাকে জন্ম দিয়াছিল, এবং যে সেই সময়গুলিতে তাহাকে শক্তি দিয়াছিল। কিন্তু তাহার মূলের এক শাখা হইতে একজন তাহার স্থানে উত্থিত হইবে, যে সৈন্যবাহিনীসহ আগমন করিবে, এবং উত্তরের রাজার দুর্গে প্রবেশ করিবে, এবং তাহাদের বিরুদ্ধে কার্য করিবে, ও প্রাবল্য লাভ করিবে; এবং তাহাদের দেবতাদেরও, তাহাদের অধ্যক্ষদেরসহ, এবং রৌপ্য ও স্বর্ণের তাহাদের মূল্যবান পাত্রসমূহসহ বন্দী করিয়া মিশরে লইয়া যাইবে; এবং সে উত্তরের রাজার অপেক্ষা অধিক বৎসর স্থায়ী হইবে। এইরূপে দক্ষিণের রাজা নিজ রাজ্যে আসিবে, এবং আপন দেশে ফিরিয়া যাইবে। দানিয়েল ১১:৪–৯।

Baada ya muda, baada ya ufalme wa Aleksanda Mkuu kuvunjwa, wale waliohangaikia kuutawala ule ufalme wa zamani waligeuka na kuwa falme kuu mbili. Ufalme mmoja ukitawala kusini mwa himaya ya zamani ya Aleksanda, na mwingine ukitawala kaskazini. Tangu wakati huo katika simulizi ya unabii wanatajwa tu kama mfalme wa kusini na mfalme wa kaskazini. Mara tu pambano la kutawala ulimwengu linapofikia hatua ambapo linaonyeshwa tu kati ya mfalme wa kaskazini na wa kusini, alama za falme hizo mbili zinaendelea katika sura nzima.

ในข้อห้า กษัตริย์แห่งทิศใต้ได้รับการสถาปนาขึ้น และท่านมีกำลังเข้มแข็ง แต่กษัตริย์แห่งทิศเหนือก็เข้มแข็งเช่นกัน และอาณาจักรของท่านก็ใหญ่โตกว่า แล้วในข้อหก กษัตริย์แห่งทิศใต้ทรงเสนอพันธมิตรกับอาณาจักรฝ่ายเหนือ สนธิสัญญาสันติภาพนั้นได้รับการรับรองโดยกษัตริย์แห่งทิศใต้ทรงยกพระธิดาของพระองค์ให้แก่กษัตริย์แห่งทิศเหนือ เพื่อกษัตริย์แห่งทิศเหนือจะได้อภิเษกสมรสกับพระนาง และให้สัตยาบันแก่พันธมิตรของทั้งสองด้วยสายสัมพันธ์ทางครอบครัว กษัตริย์แห่งทิศเหนือทรงเห็นชอบ จึงทรงละพระมเหสีของพระองค์ไว้ และอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงจากทิศใต้ และพันธมิตรนั้นก็ได้เริ่มต้นขึ้น

Akhirnya sang putri selatan melahirkan seorang anak laki-laki, tetapi pada akhirnya raja utara menjadi jemu terhadap istri barunya, lalu menceraikannya, sebagaimana telah dilakukannya terhadap istri pertamanya, dan mengambil kembali istri pertamanya; tetapi segera setelah istri yang semula itu dipulihkan dan memperoleh kesempatan, ia membunuh raja utara, mempelai perempuannya dari selatan, anaknya, dan seluruh rombongan Mesirnya. Tindakan istri yang semula itu membunuh sang putri selatan dan anaknya membangkitkan murka keluarga sang putri selatan, dan salah seorang saudara laki-lakinya mengerahkan sebuah pasukan lalu menyerang kerajaan utara.

L’armée du sud l’emporte sur le roi du nord, et la première épouse qui avait fait mettre à mort le roi du nord, ainsi que son épouse du sud et l’enfant de celle-ci, est ensuite exécutée. Le fils de l’épouse originelle, qui avait été établi comme roi régnant du nord à la mort de son père, est capturé et emmené en Égypte par le roi du sud, avec certains objets et idoles égyptiens qui avaient été emportés du royaume du sud par le royaume du nord lors de batailles antérieures. Une fois en Égypte, le roi du nord captif tombe de cheval et meurt. Uriah Smith présente cette histoire de la manière suivante.

“‘VERSI 6. Na katika mwisho wa miaka wataungana pamoja; kwa maana binti wa mfalme wa kusini atamjia mfalme wa kaskazini ili kufanya mapatano; lakini hatahifadhi nguvu ya mkono; wala yeye hatasimama, wala mkono wake; bali yeye atasalitiwa, na wale waliomleta, na yeye aliyemzaa, na yeye aliyemtia nguvu katika nyakati hizi.’”

«គេបានមានសង្គ្រាមជាញឹកញាប់រវាងស្តេចនៃអេហ្ស៊ីប និងស៊ីរី។ ជាពិសេស ករណីនេះបានកើតមានជាមួយនឹង Ptolemy Philadelphus ស្តេចទីពីរនៃអេហ្ស៊ីប និង Antiochus Theos ស្តេចទីបីនៃស៊ីរី។ នៅទីបំផុត ពួកគេបានព្រមព្រៀងធ្វើសន្តិភាព ដោយមានលក្ខខណ្ឌថា Antiochus Theos ត្រូវបោះបង់ភរិយាមុនរបស់ខ្លួន គឺ Laodice និងកូនប្រុសទាំងពីររបស់នាង ហើយត្រូវរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាមួយ Berenice កូនស្រីរបស់ Ptolemy Philadelphus។ ដូច្នេះ Ptolemy បាននាំកូនស្រីរបស់ខ្លួនទៅឲ្យ Antiochus ដោយប្រគល់ទ្រព្យបណ្ណាការដ៏មហិមាមួយជាមួយនាង។»

“‘Lakini hatadumisha nguvu ya mkono;’ yaani, maslahi yake na nguvu zake mbele ya Antioko. Ndivyo ilivyotokea; kwa maana muda mfupi baadaye, katika msukumo wa mapenzi, Antioko alimrudisha tena mke wake wa kwanza, Laodike, pamoja na watoto wake, ikulu. Kisha unabii unasema, ‘Wala yeye [Antioko] hatasimama, wala mkono wake,’ au uzao wake. Laodike, akiisha kurejeshwa katika kibali na mamlaka, aliogopa asije Antioko, kwa ubadilikaji wa tabia yake, akamwaibisha tena, na kumwita Berenike arudi; naye akiona kwamba hakuna kitu isipokuwa kifo chake kingekuwa ulinzi wenye kufaa dhidi ya tukio kama hilo, alisababisha apewe sumu muda mfupi baadaye. Wala uzao wake kwa Berenike haukumrithi katika ufalme; kwa maana Laodike alisimamia mambo kwa namna ya kuuhakikisha kiti cha enzi kwa mwanawe mzaliwa wa kwanza, Seleuko Kaliniko.”

«Але така безбожність не могла довго залишатися непокараною, як далі провіщає пророцтво і як підтверджує подальша історія. »

«Канде 7. Аммо аз шохае аз решаҳои вай касе дар мақоми ӯ бархезад, ки бо лашкар хоҳад омад, ва ба қалъаи подшоҳи шимол дохил хоҳад шуд, ва бар зидди онҳо амал хоҳад кард, ва ғолиб хоҳад омад: 8. Ва худоёни онҳоро низ, бо амиронашон ва бо зарфҳои гаронбаҳои нуқра ва тиллояшон, асирона ба Миср хоҳад бурд; ва ӯ аз подшоҳи шимол солҳои бештар пойдор хоҳад монд. 9. Пас подшоҳи ҷануб ба подшоҳии худ дохил хоҳад шуд, ва ба замини худ боз хоҳад гашт.»

“ይህ ከበርኒቄ ጋር ከአንድ ሥር የወጣ ቅርንጫፍ ወንድሟ ጶሎሜዎስ ኡዌርጌጤስ ነበር። በግብፅ መንግሥት ውስጥ አባቱን ጶሎሜዎስ ፊላዴልፉስን በመተካት ከነገሠ ወዲያው የእኅቱን የበርኒቄን ሞት ለመበቀል በቅንዓት እየነደደ እጅግ ታላቅ ሠራዊት አነሣ፥ የሰሜንም ንጉሥ ማለትም ሴሌውቆስ ካሊኒከስ ግዛት ወረረ፤ እርሱም ከእናቱ ከላኦዲቄ ጋር በሶርያ ይነግሥ ነበር። በእነርሱም ላይ ድል ነሣ፥ እስከ ሶርያንና ኪልቅያን እና ከኤፍራጥስ ወንዝ ማዶ ያሉትን የላይኛውን አገሮች እንዲሁም ከእስያ አብዛኛውን ክፍል ድረስ ድል አደረገ። ነገር ግን ወደ ቤቱ እንዲመለስ የሚያስገድድ ዓመፅ በግብፅ እንደ ተነሣ በሰማ ጊዜ፥ የሴሌውቆስን መንግሥት ዘረፈ፥ አርባ ሺህ ታላንት ብርና የከበሩ ዕቃዎች እንዲሁም ሁለት ሺህ አምስት መቶ የአማልክት ምስሎች ወሰደ። ከእነዚህም መካከል ካምቢሴስ ከዚህ በፊት ከግብፅ ወስዶ ወደ ፋርስ የወሰዳቸው ምስሎች ነበሩ። ግብፃውያንም ፈጽሞ ለጣዖት አምልኮ የተሰጡ ስለ ነበሩ፥ ከብዙ ዓመታት በኋላ ምርኮ የሆኑባቸውን አማልክቶቻቸውን እንዲህ በመመለሱ እንደ ክብር ምልክት ለጶሎሜዎስ ኡዌርጌጤስ፥ ወይም “ቸር አድራጊው” የሚል ማዕረግ ሰጡት።”

«Ceci, selon l’évêque Newton, est le récit de Jérôme, tiré des historiens anciens; mais il existe encore, dit-il, des auteurs qui confirment plusieurs de ces mêmes détails. Appien nous informe qu’après que Laodice eut fait tuer Antiochus, puis Bérénice et son enfant, Ptolémée, fils de Philadelphe, pour venger ces meurtres, envahit la Syrie, tua Laodice, et poussa jusqu’à Babylone. De Polybe, nous apprenons que Ptolémée, surnommé Évergète, profondément irrité par le traitement cruel infligé à sa sœur Bérénice, marcha avec une armée contre la Syrie, et prit la ville de Séleucie, qui fut ensuite gardée pendant quelques années par des garnisons des rois d’Égypte. Ainsi entra-t-il dans la forteresse du roi du nord. Polyen affirme que Ptolémée se rendit maître de tout le pays depuis le mont Taurus jusqu’à l’Inde, sans guerre ni bataille; mais il l’attribue par erreur au père au lieu du fils. Justin déclare que si Ptolémée n’avait pas été rappelé en Égypte par une sédition intérieure, il aurait possédé tout le royaume de Séleucus. Le roi du midi entra ainsi dans la domination du roi du nord, puis retourna dans son propre pays, comme le prophète l’avait annoncé. Et il vécut aussi plus longtemps que le roi du nord; car Séleucus Callinicus mourut en exil, à la suite d’une chute de cheval; et Ptolémée Évergète lui survécut de quatre ou cinq ans.» Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 250–252.

Sifa ya kinabii ya Roma, na kwa hiyo ya mfalme wa kaskazini, ni kwamba ili athibitishwe juu ya kiti cha enzi, ni lazima vizuizi vitatu vya kijiografia vishindwe. Mfalme wa kwanza wa kaskazini katika kipindi kilichofuata ufalme wa Aleksanda uliovunjika alithibitishwa na Seleuko Niketa, ambaye alikuwa ametumikia kwa muda mfupi kama jemadari wa Ptolemaio (mfalme wa kusini) kati ya mwaka 316 na 312 K.K. Aya ya tano inashughulikia ukweli huu inaposema, “Na mfalme wa kusini atakuwa hodari, na mmoja wa wakuu wake; naye atakuwa hodari kuliko yeye.” Ptolemaio alikuwa mfalme wa kusini, naye alikuwa na jemadari (mmoja wa wakuu wake), ambaye alikuwa amekusudiwa kuwa mwenye nguvu kuliko Ptolemaio, na kirai cha mwisho cha aya ya tano kinasema, “na atatawala; mamlaka yake yatakuwa mamlaka makuu.” Jemadari wa Ptolemaio, Seleuko, alikuwa afanyike mfalme wa kwanza wa kaskazini. Lakini ili Seleuko awe mfalme wa kaskazini, ingempasa ajitenge na mfalme wa kusini, na baada ya hayo ashinde maeneo matatu ya kijiografia.

Ƙasar farko da Seleucus ya ci shi ne Gabas a shekara ta 301 K.H. Sa’an nan ya ci Yamma (wanda magajin Cassander ya riƙe) a shekara ta 286 K.H., sannan ya karɓi yankinsa na uku a Arewa sa’ad da ya ci Lysimachus a shekara ta 281 K.H. An kafa sarkin arewa a kan kursiyin mulki a shekara ta 281 K.H.

Le traité de paix qui fut conclu par la suite avec le roi du sud eut lieu en 252 av. J.-C. Six ans plus tard, en 246 av. J.-C., Bérénice (la princesse du sud), son fils, et toute sa suite furent mis à mort. Par la suite, le roi du sud captura le fils de Laodicé, Séleucus Callinicus, et l’emmena avec lui en Égypte, où il mourut à la suite d’une chute de cheval. Le règne du premier roi du nord s’étendit de 281 av. J.-C. à 246 av. J.-C., ce qui équivaut à trente-cinq ans.

В първия цар на север в единадесета глава бяха покорени три географски препятствия, за да се утвърди на престола. Езическият Рим също покори три географски препятствия, за да се утвърди на престола [вж. Даниил 8:9], а папският Рим покори три географски препятствия, за да се утвърди на престола [вж. Даниил 7:20]. Съвременният Рим също покорява три географски препятствия, за да се утвърди на престола [вж. Даниил 11:40–43].

Vừa khi được thiết lập trên ngôi, vị vua thứ nhất của phương bắc đã cai trị trong ba mươi lăm năm. Vừa khi được thiết lập trên ngôi, La Mã ngoại giáo đã cai trị trong “một kỳ” (ba trăm sáu mươi năm). Vừa khi được thiết lập trên ngôi, La Mã giáo hoàng đã cai trị trong “một kỳ, các kỳ và nửa kỳ” (một nghìn hai trăm sáu mươi năm). Vừa khi được thiết lập trên ngôi, La Mã hiện đại sẽ cai trị trong bốn mươi hai tháng mang tính biểu tượng (cũng được ghi là “một giờ”).

सिस्टर व्हाइट हमें सूचित करती हैं कि “दानिय्येल अध्याय ग्यारह में अभिलिखित इतिहास का बहुत-सा भाग पुनः दोहराया जाएगा।” फिर वह पद इकतीस से छत्तीस तक उद्धृत करती हैं, और कहती हैं, “इन वचनों में वर्णित दृश्यों के समान दृश्य घटित होंगे।” उन पदों में पोपीय रोम (वह घृणित वस्तु जो उजाड़ करती है) को 538 में सिंहासन पर “स्थापित” किया जाता है, और फिर वह “बहुत दिनों” (एक हजार दो सौ साठ वर्षों) तक परमेश्वर की प्रजा पर अत्याचार करता है, जब तक कि पहली “क्रोधावस्था” 1798 में पूरी न हो जाए। पद इकतीस से छत्तीस का इतिहास अध्याय ग्यारह के अंतिम छह पदों में पुनः दोहराया गया है, परन्तु यही इतिहास पद पाँच से नौ में भी पूर्णतः प्रतिरूपित किया गया था।

Ко време воспоставувањето на Селевк како цар на северот во 281 г. пр. Хр. се совпаѓа со годината 538. Обете го претставуваат возведувањето на царот на северот на престолот при завршувањето на покорувањето на три географски пречки. Периодот на папската власт е изразен на неколку начини: илјада двесте и шеесет дена, четириесет и два месеца, време, времиња и половина време, еден период и три и пол години. Владеењето на Селевк траело триесет и пет години, а една десетина, или десеток, од триесет и пет е три и пол. Една десетина од триесет и пет години, исто така, се изразува како „три точка пет“ (3.5) години. „Три и пол“ е симбол на периодот на папската власт.

ភាពសម្តេចប៉ាបបានទទួលរបួសដ៏សាហាវរបស់ខ្លួននៅឆ្នាំ 1798 នៅពេលដែលស្តេចខាងត្បូង គឺ Napoleon Bonaparte (មានន័យថា “កូនប្រុសអ្នកមានសំណាង”) បានបញ្ជូនមេបញ្ជាការរបស់ខ្លួនទៅចាប់សម្តេចប៉ាបជាអ្នកទោស។ មួយឆ្នាំបន្ទាប់មក នៅឆ្នាំ 1799 សម្តេចប៉ាបបានសោយទិវង្គតនៅក្នុងនិរទេស ដូចគ្នានឹងស្តេចខាងជើងទីមួយ ដែលក៏ត្រូវបាននាំទៅជាអ្នកទោសដោយស្តេចខាងត្បូងផងដែរ។ Seleucus Callinicus បានស្លាប់ដោយធ្លាក់ពីលើសេះ ខណៈពេលជាអ្នកទោសនៅអេស៊ីប។ សម្តេចប៉ាបគឺជាអ្នកដែលជិះនៅលើសត្វនោះ។ សត្វនោះតំណាងឲ្យប្រព័ន្ធនយោបាយ ដែលសម្តេចប៉ាបបានប្រើដើម្បីសម្រេចកិច្ចការសាតាំងរបស់ខ្លួន។ សត្វនោះត្រូវបានសម្លាប់នៅឆ្នាំ 1798 ហើយសម្តេចប៉ាបដែលបានជិះលើវា និងបានគ្រងរាជ្យលើវា បានសោយទិវង្គតមួយឆ្នាំក្រោយមក។ Seleucus Callinicus បានស្លាប់ដោយធ្លាក់ពីលើសេះ (សត្វដែលគាត់បានជិះលើវា។) ការចាប់ជាអ្នកទោសរបស់ភាពសម្តេចប៉ាបនៅឆ្នាំ 1798 និង 1799 ត្រូវបានបង្ហាញជាគំរូយ៉ាងពេញលេញដោយការចាប់ជាអ្នកទោសរបស់ស្តេចខាងជើងទីមួយ។

La colère du roi du midi contre le roi du nord fut provoquée par la rupture d’un traité de paix, représentée par la répudiation de Bérénice (l’épouse du midi) et par sa mort subséquente aux mains de Laodicé. Napoléon avait conclu en 1797 un traité de paix entre la France révolutionnaire et les États pontificaux. Ce traité fut nommé d’après la ville de Tolentino, en Ancône, en Italie, où il avait été signé. Il prit officiellement fin en février 1798, lorsque la France fit le pape captif. La raison pour laquelle le traité fut annulé était l’effort de la France pour répandre sa Révolution.

ژنرال دووفو، از فرماندهان ناپلئون، در سال ۱۷۹۷ در رم حضور داشت و بخشی از نیروی اعزامی فرانسه بود که از سوی دایرکتوار، یعنی حکومت حاکم فرانسه در آن زمان، فرستاده شده بود. هدف از لشکرکشی فرانسه به ایتالیا، که حضور ژنرال دووفو در رم نیز جزئی از آن بود، حمایت از جمهوری روم بود؛ دولتی دست‌نشانده و کوتاه‌عمر که به‌وسیله نیروهای انقلابی فرانسه در شبه‌جزیره ایتالیا برپا شده بود. فرانسویان در این دوره به‌طور فعال در پشتیبانی از جنبش‌های انقلابی و گسترش آرمان‌های انقلاب در سراسر اروپا مشارکت داشتند. آنان در ایتالیا می‌کوشیدند سلطنت‌ها را سرنگون سازند و جمهوری‌هایی بر الگوی جمهوری فرانسه برپا کنند.

વિશિષ્ટપંથી જૂથો, જેમાં પેપલ સ્ટેટ્સના સમર્થકો અને સ્થાનિક અરીસ્ટોક્રેટોનો સમાવેશ થતો હતો, તેમની તરફથી ડ્યુફોટની રોમમાં હાજરી અને પ્રવૃત્તિઓએ વિરોધ ઊભો કર્યો. ડિસેમ્બર, 1797માં, ફ્રેન્ચ સૈનિકો અને પેપલ સ્ટેટ્સના સમર્થકો વચ્ચે થયેલા અથડામણ દરમિયાન જનરલ ડ્યુફોટની હત્યા કરવામાં આવી, અને તેથી આગામી વર્ષે પોપને બંધક બનાવા માટે નેપોલિયને જનરલ બર્થીયરને મોકલવાનો બહાનો સ્થાપિત થયો. દક્ષિણ અને ઉત્તરનાં રાજાઓ વચ્ચે ભંગ થયેલી શાંતિસંધિએ બંને ઇતિહાસોમાં એ પ્રેરણા પૂરી પાડી કે દક્ષિણના રાજાએ ઉત્તરનાં રાજાને બંધક બનાવ્યો.

ཚིགས་བཅད་བརྒྱད་པར། “ཁོས་ཁོ་ཚོའི་ལྷ་རྣམས་དང་། དེ་ཚོའི་དཔོན་པོ་རྣམས་དང་། དངུལ་དང་གསེར་གྱི་སྣོད་ཆས་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་དང་བཅས་པ་བཙན་འཛུལ་བྱས་ཏེ་ཨི་ཇིབྟུར་ཁྱེར་འགྲོ་ཞིང་།” ཞེས་གསུངས་ཡོད། ཚིགས་བཅད་འདིའི་བསྟན་དོན་ལྟར་པཏོ་ལེ་མིས་ཨི་ཇིབྟུར་ལོག་པའི་ཚེ། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་སྔར་ཁོ་ཚོ་ལས་ཕྲོགས་པའི་སྐུ་འདྲ་དང་རྫས་ཆས་རྣམས་སླར་འདྲེན་པའི་བྱ་བ་བསྒྲུབས་པར་བསྟོད་པའི་ཆེད་དུ། ཨི་ཇིབྟུ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ལ་“Euergetes” (ཕན་འདོགས་པ་པོ) ཞེས་པའི་མཚན་གནང་བ་ཡིན། 1798 ལོར། ཕ་རན་སིས་རོམ་ལ་བཅོམ་འཕྲོག་བྱས་པ་བྱུང་། ཉིན་གཅིག་པུར་ཡང་། དམག་སྲུང་དྲག་པོའི་འོག་ཏུ། རྟས་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཕྱིར་འཐེན་ནས་འགྲོ་བ་མཐོང་ཡོད་པར་ལོ་རྒྱུས་པ་ཚོས་ཐོ་འགོད་བྱས་ཡོད།

ਲੇ ਜਾ ਰਹੀ ਇਸ ਜਲੂਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ-ਕਾਲ ਦੀਆਂ ਚਿੱਤਰਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਅਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਖਿਆ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ਰਾਂਸ ਟੋਲੇਂਤੀਨੋ ਦੀ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕੀ ਸ਼ਾਂਤੀ-ਸੰਧੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਕਲਾ-ਕਿਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ Laocoon group, the Belvedere Apollo, the Dying Gaul, Cupid and Psyche, Ariadne on Naxos, the Medici Venus, ਅਤੇ Tiber ਅਤੇ Nile ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲਕਾਇ ਮੂਰਤੀਆਂ; ਰਾਫ਼ਾਏਲ ਦੇ ਟੇਪਸਟਰੀਆਂ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ the Transfiguration, the Madonna di Foligno, the Madonna della Sedia, Titian ਦੀ Santa Conversazione; ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਕਈ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਇਹ ਚੋਰੀ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਲੂਵਰ ਦੇ ਉਸ Musee Napoleonian ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਜੋ 1807 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਪਟੋਲੇਮੀ ਮਿਸਰੀਆਂ ਦੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਰੋਮ ਤੋਂ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਅਜਾਇਬਘਰ ਦੇ ਉਸ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਗਏ ਜੋ Napoleon ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

Les versets cinq à neuf constituent un parallèle parfait avec l’histoire qui commence en l’an 538 et s’achève en 1798 et 1799. Ils correspondent aux versets trente et un à trente-six, ce qui est représenté dans les six derniers versets du chapitre, lesquels décrivent l’habilitation finale de la Rome moderne lorsqu’elle surmonte trois obstacles, et finit finalement par arriver à sa fin, sans que personne lui vienne en aide. Le verset dix traite ensuite de l’histoire de 1989.

Mais ses fils s’irriteront, et rassembleront une multitude de grandes forces; et l’un d’eux viendra certainement, débordera et passera au travers; puis il reviendra, et s’irritera jusqu’à sa forteresse. Daniel 11:10.

L’accomplissement historique du verset dix préfigure 1989, lorsque la papauté, en alliance secrète avec Ronald Reagan, « déborda » et « passa à travers » l’Union soviétique, ne laissant que sa forteresse (la Russie), tandis que l’Union soviétique (URSS) se dissolvait dans le sillage de la Perestroïka.

Жана акыр замандын убагында түштүктүн падышасы ага каршы түртүп чыгат; ал эми түндүктүн падышасы майдан арабалары, атчандар жана көптөгөн кемелер менен ага каршы куюндай каптап келет; ал өлкөлөргө кирип, ташкындап өтүп кетет. Даниел 11:40.

L’histoire du verset dix représente une riposte à la conquête du roi du nord par le roi du sud en 246 av. J.-C., et elle préfigure une riposte à la conquête du roi du nord par le roi du sud en 1798. Le verset quarante commença avec le temps de la fin en 1798, lorsque le roi du sud (la France athée) infligea la blessure mortelle au roi du nord (la puissance papale), et il s’accomplit avec l’effondrement de l’Union soviétique au temps de la fin en 1989. Le temps de la fin en 1798 est représenté au verset quarante par l’expression : « Et au temps de la fin, le roi du sud se heurtera contre lui. » Les « deux-points » (:) qui séparent la dernière partie du verset marquent le « temps de la fin » suivant, en 1989. « Et le roi du nord fondra sur lui comme une tempête, avec des chars, des cavaliers et de nombreux navires ; il entrera dans les pays, se répandra comme un torrent et passera outre. »

I will need to know what language “ff” refers to in order to translate accurately.

هر امتی که بر صحنهٔ رویدادها پا نهاده است، اجازه یافته است جایگاه خود را بر زمین اشغال کند، تا دیده شود آیا مقصودِ «نگهبان و قدوس» را به انجام خواهد رسانید یا نه. نبوت، عروج و سقوطِ امپراتوری‌های بزرگ جهان—بابل، ماد و پارس، یونان، و روم—را ترسیم کرده است. در مورد هر یک از این‌ها، همان‌گونه که دربارهٔ ملت‌های کم‌قدرت‌تر نیز، تاریخ تکرار شده است. هر یک دورانِ آزمونِ خود را داشت، هر یک ناکام ماند، جلالش رنگ باخت، قدرتش زایل شد، و جایگاهش به دیگری واگذار گردید....

«Depuis l’essor et la chute des nations, tels qu’ils sont clairement exposés dans les pages des Saintes Écritures, ils doivent apprendre combien est vaine la simple gloire extérieure et mondaine. Babylone, avec toute sa puissance et toute sa magnificence, dont notre monde n’a jamais depuis contemplé de pareilles, — puissance et magnificence qui, aux yeux des hommes de ce temps-là, semblaient si stables et si durables, — combien complètement a-t-elle disparu ! Comme « la fleur de l’herbe », elle a péri. Ainsi périt tout ce qui n’a pas Dieu pour fondement. Seul ce qui est lié à son dessein et exprime son caractère peut subsister. Ses principes sont les seules choses stables que notre monde connaisse. » Education, 177, 184.