The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Seven

At nang tanungin siya ng mga Fariseo kung kailan darating ang kaharian ng Dios, sumagot siya sa kanila at nagsabi, Ang kaharian ng Dios ay hindi dumarating na mapagmamasdan: Ni hindi nila sasabihin, Narito! o, naroon! sapagka’t, narito, ang kaharian ng Dios ay nasa loob ninyo. Lucas 17:20, 21.

Van die tyd af het Jesus sy dissipels begin aantoon dat Hy na Jerusalem moes gaan en baie moes ly van die ouderlinge en die owerpriesters en die skrifgeleerdes, en gedood word, en op die derde dag opgewek word. Toe neem Petrus Hom opsy en begin Hom bestraf en sê: Mag God dit verhoed, Here; dit sal U nooit oorkom nie. Maar Hy het omgedraai en vir Petrus gesê: Gaan weg agter My, Satan! Jy is vir My ’n struikelblok, omdat jy nie die dinge van God bedink nie, maar die dinge van die mense. Toe sê Jesus vir sy dissipels: As iemand agter My aan wil kom, moet hy homself verloën en sy kruis opneem en My volg. Want elkeen wat sy lewe wil red, sal dit verloor; maar elkeen wat sy lewe om My ontwil verloor, sal dit vind. Want wat baat dit ’n mens as hy die hele wêreld win, maar aan sy siel skade ly? Of wat sal ’n mens gee as losprys vir sy siel? Want die Seun van die mens staan gereed om met sy engele in die heerlikheid van sy Vader te kom, en dan sal Hy elkeen vergeld volgens sy werke. Voorwaar Ek sê vir julle, daar is sommige van die wat hier staan, wat die dood sekerlik nie sal smaak voordat hulle die Seun van die mens in sy koninkryk sien kom het nie. Matthéüs 16:21–28.

Celui qui vaincra, je ferai de lui une colonne dans le temple de mon Dieu, et il n’en sortira plus; et j’écrirai sur lui le nom de mon Dieu, et le nom de la cité de mon Dieu, la nouvelle Jérusalem, qui descend du ciel d’auprès de mon Dieu; et j’écrirai sur lui mon nom nouveau. Que celui qui a des oreilles entende ce que l’Esprit dit aux Églises. Apocalypse 3:12, 13.

Voici, je me tiens à la porte, et je frappe : si quelqu’un entend ma voix et ouvre la porte, j’entrerai chez lui, je souperai avec lui, et lui avec moi. À celui qui vaincra, je donnerai de s’asseoir avec moi sur mon trône, comme moi aussi j’ai vaincu et me suis assis avec mon Père sur son trône. Que celui qui a des oreilles entende ce que l’Esprit dit aux Églises. Apocalypse 3:20–22.

Même lorsque nous étions morts dans nos péchés, il nous a rendus à la vie avec Christ — c’est par grâce que vous êtes sauvés — ; il nous a ressuscités ensemble, et nous a fait asseoir ensemble dans les lieux célestes en Jésus-Christ. Éphésiens 2:5, 6.

Car que sert-il à un homme de gagner le monde entier, s’il perd son âme? ou que donnera un homme en échange de son âme? Car le Fils de l’homme viendra dans la gloire de son Père avec ses anges; et alors il rendra à chacun selon ses œuvres. En vérité, je vous le dis, il y en a quelques-uns de ceux qui sont ici présents, qui ne goûteront point la mort, jusqu’à ce qu’ils aient vu le Fils de l’homme venant dans son règne. Matthieu 16:26–28.

Et après six jours, Jésus prend avec lui Pierre, Jacques et Jean, son frère, et les conduit à l’écart sur une haute montagne. Et il fut transfiguré devant eux : son visage resplendit comme le soleil, et ses vêtements devinrent blancs comme la lumière. Et voici que Moïse et Élie leur apparurent, s’entretenant avec lui. Alors Pierre, prenant la parole, dit à Jésus : Seigneur, il nous est bon d’être ici ; si tu le veux, faisons ici trois tentes : une pour toi, une pour Moïse, et une pour Élie. Comme il parlait encore, voici qu’une nuée lumineuse les couvrit de son ombre ; et voici qu’une voix sortit de la nuée, disant : Celui-ci est mon Fils bien-aimé, en qui j’ai mis toute mon affection ; écoutez-le. Quand les disciples entendirent cela, ils tombèrent sur leur face et furent saisis d’une grande crainte. Mais Jésus s’approcha, les toucha, et dit : Levez-vous, et n’ayez pas peur. Alors, levant les yeux, ils ne virent plus personne, si ce n’est Jésus seul. Et comme ils descendaient de la montagne, Jésus leur donna cet ordre : Ne parlez de cette vision à personne, jusqu’à ce que le Fils de l’homme soit ressuscité des morts. Et ses disciples l’interrogèrent, disant : Pourquoi donc les scribes disent-ils qu’Élie doit venir premièrement ? Jésus leur répondit : Il est vrai qu’Élie doit venir premièrement, et rétablir toutes choses. Mais je vous dis qu’Élie est déjà venu, et ils ne l’ont pas reconnu ; au contraire, ils l’ont traité comme ils l’ont voulu. De même le Fils de l’homme souffrira de leur part. Alors les disciples comprirent qu’il leur parlait de Jean-Baptiste. Matthieu 17:1–13.

I ja, Daniel, sam jeden widziałem to widzenie; mężowie zaś, którzy byli ze mną, nie widzieli tego widzenia, lecz padło na nich wielkie drżenie, tak iż uciekli, aby się ukryć. I zostałem sam, i ujrzałem to wielkie widzenie, i nie pozostała we mnie żadna siła; moja bowiem czerstwość obróciła się we mnie w skażenie i nie zachowałem żadnej siły. Usłyszałem jednak głos jego słów; a gdy usłyszałem głos jego słów, zapadłem na twarz moją w głęboki sen, z obliczem ku ziemi. A oto dotknęła mnie ręka i postawiła mnie na kolanach moich i na dłoniach rąk moich. I rzekł do mnie: Danielu, mężu wielce umiłowany, zrozum słowa, które mówię do ciebie, i stań prosto, ponieważ teraz zostałem posłany do ciebie. A gdy wypowiedział do mnie to słowo, stanąłem drżąc. Wtedy rzekł do mnie: Nie lękaj się, Danielu, gdyż od pierwszego dnia, odkąd przyłożyłeś serce swoje, aby zrozumieć i uniżyć samego siebie przed twoim Bogiem, twoje słowa zostały wysłuchane, a ja przyszedłem z powodu twoich słów. Daniela 10:7–12.

「モーセは変貌の山において、キリストの罪と死に対する勝利の証人であった。彼は、義人の復活の時に墓から出て来る者たちを代表していた。死を見ることなく天に移されたエリヤは、キリストの再臨の時に地上に生きている者たち、そして『たちまち、瞬く間に、終わりのラッパとともに』変えられる者たちを代表していた。すなわち、その時『この死ぬべきものは必ず不死を着、この朽ちるべきものは必ず朽ちないものを着る』のである。第一コリント15:51–53。イエスは天の光をまとっておられたが、それは、彼が『罪を離れて二度目に現れて救いを与えられる』時に現れるその姿であった。なぜなら、彼は『父の栄光のうちに聖なる御使いたちと共に』来られるからである。ヘブル9:28；マルコ8:38。こうして、救い主が弟子たちに与えられた約束は、今や成就した。山の上では、来たるべき栄光の御国が縮図として示されたのである――王なるキリスト、復活した聖徒たちの代表としてのモーセ、そして移された者たちの代表としてのエリヤである。」『各時代の希望』421頁。

«ما گروهی را دیدم که نیکو محافظت‌شده و استوار ایستاده بودند و به کسانی که می‌خواستند ایمانِ استوارِ پیکر را متزلزل سازند، هیچ مجال و روی خوشی نشان نمی‌دادند. خدا با رضامندی بر آنان نظر افکند. سه گام به من نشان داده شد—پیام‌های فرشتهٔ اول، دوم و سوم. فرشته‌ای که همراه من بود گفت: “وای بر کسی که از این پیام‌ها سنگی را جابه‌جا کند یا سوزنی را به حرکت درآورد. فهمِ درستِ این پیام‌ها از اهمیتی حیاتی برخوردار است. سرنوشتِ جان‌ها به چگونگیِ پذیرفته شدنِ آن‌ها بسته است.” بار دیگر از خلال این پیام‌ها به پایین برده شدم و دیدم که قومِ خدا تجربهٔ خود را به چه بهای گران خریده بودند. آن از خلال رنج بسیار و کشمکشِ سخت به دست آمده بود. خدا آنان را گام‌به‌گام رهبری کرده بود تا ایشان را بر سکویی استوار و غیرقابلِ جنبش قرار داده بود. دیدم اشخاصی به سکو نزدیک شدند و بنیاد آن را بررسی کردند. بعضی با شادی بی‌درنگ بر آن گام نهادند. دیگران آغاز کردند به عیب‌جویی از بنیاد. آنان خواهان آن بودند که اصلاحاتی صورت گیرد، و آنگاه سکو کامل‌تر می‌بود و مردم بسی خوش‌تر. برخی از سکو پایین آمدند تا آن را بررسی کنند و اعلام کردند که نادرست نهاده شده است. اما دیدم که تقریباً همه بر سکو استوار ایستاده بودند و آنان را که از سکو پایین آمده بودند، exhort می‌کردند که از شکایت‌های خود دست بردارند؛ زیرا خدا استادِ بنا بود و ایشان بر ضد او می‌جنگیدند. آنان کار شگفتِ خدا را بازمی‌شمردند که ایشان را به سوی آن سکوی استوار هدایت کرده بود، و در یگانگی چشمان خود را به آسمان برافراشتند و با آوازی بلند خدا را تمجید کردند. این امر بر بعضی از آنان که شکایت کرده و سکو را ترک گفته بودند اثر گذاشت، و ایشان با چهره‌ای فروتن بار دیگر بر آن گام نهادند.»

« Il m’a été ramené à la proclamation du premier avènement du Christ. Jean fut envoyé dans l’esprit et la puissance d’Élie pour préparer le chemin de Jésus. Ceux qui rejetèrent le témoignage de Jean ne tirèrent aucun profit des enseignements de Jésus. Leur opposition au message qui annonçait d’avance sa venue les plaça dans une situation où ils ne pouvaient pas recevoir aisément les preuves les plus fortes qu’il était le Messie. Satan poussa ceux qui rejetèrent le message de Jean à aller encore plus loin, jusqu’à rejeter et crucifier le Christ. En agissant ainsi, ils se mirent dans une condition où ils ne pouvaient recevoir la bénédiction du jour de la Pentecôte, laquelle leur aurait enseigné le chemin vers le sanctuaire céleste. Le déchirement du voile du temple montra que les sacrifices et les ordonnances juifs ne seraient plus désormais agréés. Le grand Sacrifice avait été offert et avait été accepté, et le Saint-Esprit qui descendit au jour de la Pentecôte détourna les pensées des disciples du sanctuaire terrestre pour les porter vers le sanctuaire céleste, où Jésus était entré par son propre sang, afin de répandre sur ses disciples les bienfaits de son expiation. Mais les Juifs furent laissés dans une obscurité totale. Ils perdirent toute la lumière qu’ils auraient pu avoir sur le plan du salut, et continuèrent de se confier en leurs sacrifices et en leurs offrandes devenus inutiles. Le sanctuaire céleste avait pris la place du sanctuaire terrestre, pourtant ils n’avaient aucune connaissance de ce changement. C’est pourquoi ils ne pouvaient bénéficier de la médiation du Christ dans le lieu saint. »

“Beberapa orang memandang dengan ngeri akan tindakan orang-orang Yahudi dalam menolak dan menyalibkan Kristus; dan ketika mereka membaca sejarah tentang perlakuan hina terhadap-Nya, mereka mengira bahwa mereka mengasihi Dia, dan tidak akan menyangkal-Nya seperti yang dilakukan Petrus, atau menyalibkan-Nya seperti yang dilakukan orang-orang Yahudi. Tetapi Allah, yang membaca hati semua orang, telah membawa kepada ujian kasih kepada Yesus yang mereka akui mereka rasakan. Seluruh surga menyaksikan dengan minat yang sedalam-dalamnya penerimaan pekabaran malaikat pertama. Namun banyak orang yang mengaku mengasihi Yesus, dan yang mencucurkan air mata ketika membaca kisah salib, justru mencemooh kabar baik tentang kedatangan-Nya. Gantinya menerima pekabaran itu dengan sukacita, mereka menyatakannya sebagai suatu khayalan. Mereka membenci orang-orang yang mengasihi penyataan-Nya dan mengusir mereka keluar dari gereja-gereja. Mereka yang menolak pekabaran pertama tidak dapat menerima manfaat dari pekabaran kedua; demikian pula mereka tidak menerima manfaat dari seruan tengah malam, yang dimaksudkan untuk mempersiapkan mereka agar masuk bersama Yesus oleh iman ke dalam tempat yang maha kudus di kaabah sorgawi. Dan dengan menolak kedua pekabaran yang terdahulu itu, mereka telah begitu menggelapkan pengertian mereka sehingga mereka tidak dapat melihat terang dalam pekabaran malaikat ketiga, yang menunjukkan jalan ke dalam tempat yang maha kudus. Aku melihat bahwa sebagaimana orang-orang Yahudi telah menyalibkan Yesus, demikian pula gereja-gereja nominal telah menyalibkan pekabaran-pekabaran ini; oleh sebab itu mereka tidak mempunyai pengetahuan tentang jalan ke tempat yang maha kudus, dan mereka tidak dapat menerima manfaat dari pengantaraan Yesus di sana. Seperti orang-orang Yahudi, yang mempersembahkan korban-korban mereka yang sia-sia, mereka mempersembahkan doa-doa mereka yang sia-sia kepada ruangan yang telah ditinggalkan Yesus; dan Iblis, yang berkenan atas penipuan itu, mengambil rupa keagamaan, dan menuntun pikiran orang-orang yang mengaku Kristen ini kepada dirinya sendiri, bekerja dengan kuasanya, tanda-tandanya, dan mukjizat-mukjizat dusta, untuk mengikat mereka dalam jeratnya. Sebagian ditipunya dengan satu cara, dan sebagian lagi dengan cara yang lain. Ia mempunyai berbagai kesesatan yang telah disiapkan untuk memengaruhi berbagai macam pikiran. Sebagian orang memandang dengan ngeri terhadap satu penyesatan, sementara mereka dengan mudah menerima yang lain. Iblis menipu sebagian orang dengan Spiritualisme. Ia juga datang sebagai malaikat terang dan menyebarkan pengaruhnya ke seluruh negeri melalui reformasi-reformasi palsu. Gereja-gereja menjadi bersukacita dan menganggap bahwa Allah sedang bekerja secara ajaib bagi mereka, padahal itu adalah pekerjaan roh yang lain. Kegairahan itu akan padam dan meninggalkan dunia serta gereja dalam keadaan yang lebih buruk daripada sebelumnya.”

“我看见，在那些有名无实的复临信徒和已经堕落的众教会中，神仍有诚实的儿女；在灾殃倾倒之前，传道人和信徒都要从这些教会中被召出来，并且必欢然领受真理。撒但知道这一点；因此，在第三位天使的大声呼喊发出以前，他便在这些宗教团体中掀起一种激动的热潮，使那些拒绝真理的人以为神与他们同在。他希望借此迷惑诚实的人，引导他们以为神仍在为这些教会作工。然而，亮光必要照耀，凡诚实的人都必离开那些堕落的教会，站立在余民一边。”《早期著作》，258–261页。