Mose og Elia er profetiske symboler som hver for seg, ut fra sammenhengen, kan forstås som et enkeltstående symbol; men de kan også forstås som ett symbol som rommer begge profetene. På to vitners vitnesbyrd blir en sak stadfestet, og i Åpenbaringen elleve representerer Moses og Elia de to vitnene fra Det gamle og Det nye testamente. På forklarelsens berg, som representerer Kristi annet komme, fremstiller det dobbelte symbolet både de hundre og førtifire tusen (Elia) og martyrerne (Moses) i søndagslovskrisen. Samlet som symbol, i hulen på Horeb, representerer de Guds folk ved verdens ende som «hører», «leser» og «holder» det budskapet som er en åpenbaring av Guds karakter og som inneholder kraften til å forvandle en laodikeer til en filadelfier. Det vil snart, (meget snart), komme et punkt da det ikke lenger vil være mulig for de dårlige laodikeiske adventistene å gjøre bruk av den «olje» som trengs for å svare rett på ropet: «Se, brudgommen kommer.»

మోషే యెహోవాతో ఇలా చెప్పెను: చూడుము, నీవు నాకు, ఈ ప్రజలను తీసికొనిపోమని చెప్పుచున్నావు; అయితే నాతోకూడ ఎవరిని పంపుదువో నాకు తెలియజేయలేదు. అయినను నీవు, “నేను నిన్ను పేరుపేరున తెలిసికొంటిని; నీవు నా దృష్టిలో కృప పొందితివి” అని చెప్పితివి. కాబట్టి ఇప్పుడు, నేను నీ దృష్టిలో కృప పొందిన వాడనైతే, దయచేసి నీ మార్గమును నాకు తెలియజేయుము, అప్పుడు నేను నిన్ను తెలిసికొందును; మరియు నీ దృష్టిలో కృప పొందుదును. ఈ జనమును నీ ప్రజలని విచారించుము. అప్పుడు ఆయన, నా సన్నిధి నీతో కూడ వచ్చును, నేను నీకు విశ్రాంతి కలుగజేసెదను, అని చెప్పెను. అప్పుడు అతడు ఆయనతో, నీ సన్నిధి మాతో కూడ రాకపోతే, మమ్మును ఇక్కడనుండి తీసికొనిపోవద్దు. నేను మరియు నీ ప్రజలు నీ దృష్టిలో కృప పొందితివని ఇక్కడ ఎట్లా తెలిసికొనబడును? నీవు మాతో కూడ వచ్చుటచేత గాక మరి ఏమిచేత? అప్పుడు నేను మరియు నీ ప్రజలు భూమి మీదనున్న సమస్త జనులలోనుండి ప్రత్యేకింపబడుదుము. యెహోవా మోషేతో, నీవు చెప్పిన ఈ కార్యమును కూడ నేను చేయుదును; ఎందుకనగా నీవు నా దృష్టిలో కృప పొందితివి, నేను నిన్ను పేరుపేరున తెలిసికొంటిని, అని చెప్పెను. అప్పుడు అతడు, దయచేసి నీ మహిమను నాకు చూపుము, అని చెప్పెను. ఆయన ఇలా చెప్పెను: నా సమస్త మేలును నీ ముందుగా గడచింపజేసెదను; యెహోవా నామమును నీ సన్నిధిలో ప్రకటించెదను; నేను ఎవరిమీద కృప చూపుదునో వారిమీద కృప చూపుదును, ఎవరిమీద కనికరించుదునో వారిమీద కనికరించుదును. మరల ఆయన, నీవు నా ముఖమును చూడలేవు; ఎందుకనగా మనుష్యుడు నన్ను చూచి బ్రదకడు, అని చెప్పెను. యెహోవా మరల, ఇదిగో, నా సమీపమున ఒక స్థలముంది; నీవు ఆ బండమీద నిలుచుండవలెను. నా మహిమ గడచుచుండగా, నేను నిన్ను ఆ బండ చీలికలో ఉంచి, నేను గడచిపోయేంతవరకు నా చేతితో నిన్ను కప్పెదను. తరువాత నేను నా చెయ్యి తొలగించెదను; అప్పుడు నీవు నా వెనుక వైపును చూచెదవు; కానీ నా ముఖము కనబడదు, అని చెప్పెను. యెహోవా మోషేతో, మొదటి పలకలవంటివిగా రెండు రాతిపలకలను నీవు చెక్కుకొనుము; నీవు పగులగొట్టిన మొదటి పలకలపై ఉన్న మాటలను ఈ పలకలపై నేను వ్రాయుదును. ఉదయమునకు సిద్ధముగా నుండుము; ఉదయముననే సినాయి పర్వతముమీదకు ఎక్కి, అక్కడ పర్వత శిఖరమందు నా సన్నిధిలో ప్రత్యక్షమవుము. ఎవడును నీతోకూడ ఎక్కకూడదు; పర్వతమంతట ఎవడును కనబడకూడదు; ఆ పర్వతమునకు ఎదుట గొఱ్ఱెలు గాని పశువులు గాని మేయకూడదు. అప్పుడు అతడు మొదటి వాటివలె రెండు రాతిపలకలను చెక్కెను; మోషే ప్రాతఃకాలముననే లేచి, యెహోవా తనకు ఆజ్ఞాపించిన ప్రకారము సినాయి పర్వతముమీదకు ఎక్కి, ఆ రెండు రాతిపలకలను తన చేతిలో తీసికొనిపోయెను. అప్పుడు యెహోవా మేఘమందు దిగివచ్చి, అక్కడ అతనితోకూడ నిలిచి, యెహోవా నామమును ప్రకటించెను. యెహోవా అతని ముందుగా గడచుచు ఇలా ప్రకటించెను: యెహోవా, యెహోవా దేవుడు, కరుణగలవాడును, కృపగలవాడును, దీర్ఘశాంతియుతుడును, మేలులోను సత్యములోను సమృద్ధిగలవాడును; వేలమందికి కృపను నిలుపువాడును; దోషమును, అతిక్రమమును, పాపమును క్షమించువాడును; అయితే దోషిని ఎట్టి పరిస్థితిలోనును నిర్దోషిగా ఎంచనివాడును; తండ్రుల దోషమును కుమారులమీదను, కుమారుల కుమారులమీదను, మూడవ తరమువరకు నాల్గవ తరమువరకు విచారించువాడును. అప్పుడు మోషే త్వరపడి భూమివైపు తల వంచి ఆరాధించెను. అతడు, ఇప్పుడు నేను నీ దృష్టిలో కృప పొందిన వాడనైతే, ఓ ప్రభువా, నా ప్రభువు, దయచేసి మా మధ్యలో నడచుచు ఉండుము; ఎందుకనగా ఇది దృఢకంఠులైన ప్రజలు; మా దోషమును మా పాపమును క్షమించి, మమ్మును నీ స్వాస్థ్యముగా స్వీకరించుము, అని చెప్పెను. అప్పుడు ఆయన, ఇదిగో, నేను ఒక నిబంధన చేయుచున్నాను; నీ సమస్త ప్రజల ఎదుట నేను ఆశ్చర్యకార్యములను చేయుదును; అట్టి కార్యములు భూమియందంతటయు గాని, ఏ జనమందును గాని ఎప్పుడును చేయబడలేదు. నీవున్న సమస్త ప్రజలు యెహోవా కార్యమును చూచెదరు; నేను నీతో చేయబోవు కార్యము భయంకరమైనది, అని చెప్పెను. నిర్గమకాండము 33:12–34:10.

Mose stellt Gottes Volk am Ende der Welt dar. Es sind jene, die in den „letzten Tagen“ des Untersuchungsgerichts Gott bitten, ihnen Seinen „Weg“ zu zeigen, damit sie Gott „erkennen“; und daraufhin empfangen sie von Gott eine Antwort, die die Verheißung einschließt, dass Seine „Gegenwart“ mit ihnen „gehen“ werde und dass Gott diesem Volk „Ruhe“ geben werde.

Ainsi parle le Seigneur : Tenez-vous sur les chemins, regardez, et demandez quels sont les anciens sentiers, quelle est la bonne voie, et marchez-y, et vous trouverez le repos pour vos âmes. Mais ils ont dit : Nous n’y marcherons pas. J’ai aussi établi sur vous des sentinelles, disant : Soyez attentifs au son de la trompette. Mais ils ont dit : Nous n’y prêterons pas l’oreille. Jérémie 6:16, 17.

Yeremia mengidentifikasikan suatu golongan yang menolak untuk “melihat” dan “mendengarkan,” dan karena itu tidak menerima “perhentian” yang dijanjikan kepada mereka yang mencari “jalan yang baik” dan “berjalan di dalamnya.” Perhentian itu diidentifikasikan sebagai “penyegaran” oleh Yesaya.

वह किसे ज्ञान सिखाएगा? और किसे शिक्षा का बोध कराएगा? क्या उन्हें जो दूध छुड़ाए गए हैं, और स्तनों से अलग किए गए हैं। क्योंकि आज्ञा पर आज्ञा, आज्ञा पर आज्ञा; पंक्ति पर पंक्ति, पंक्ति पर पंक्ति; यहाँ थोड़ा, और वहाँ थोड़ा। क्योंकि वह हकलाते होंठों और दूसरी भाषा के द्वारा इस प्रजा से बोलेगा। जिन से उसने कहा, यही वह विश्राम है जिससे तुम थके हुए को विश्राम दे सकते हो; और यही वह ताज़गी है; तौभी उन्होंने सुनना न चाहा। परन्तु यहोवा का वचन उनके लिये आज्ञा पर आज्ञा, आज्ञा पर आज्ञा; पंक्ति पर पंक्ति, पंक्ति पर पंक्ति; यहाँ थोड़ा, और वहाँ थोड़ा ठहरा; ताकि वे जाएँ, और पीछे की ओर गिरें, और टूट जाएँ, और फँसें, और पकड़ लिए जाएँ। यशायाह 28:9–13.

“Лаҳзат” ва “тароват” борони охиринро ифода мекунанд, ки ҳангоми эълони паёми ниҳоии ҳушдор рехта мешавад.

« Men te fè m wè tan kote mesaj twazyèm zanj lan t ap rive nan bout li. Pwisans Bondye te repoze sou pèp Li a; yo te akonpli travay yo e yo te pare pou lè eprèv ki te devan yo. Yo te resevwa lapli dènye a, oswa rafrechisman ki soti nan prezans Senyè a, epi temwayaj vivan an te repran fòs li. Dènye gwo avètisman an te sonnen toupatou, e li te soulve epi fè moun ki rete sou latè yo anraje, yo menm ki pa t vle resevwa mesaj la. » Early Writings, 279.

Ndahiro y’“ikiruhuko” canke y’“ugusubirwamwo inkomezi” ari yo “imvura y’itumba,” irimwo n’isezerano ryahawe Mose mu buvumo yuko “ukubaho” kw’Imana kuzogendana n’ubwoko bwayo.

L’opera sarà simile a quella del giorno della Pentecoste. Come la «pioggia della prima stagione» fu data, mediante l’effusione dello Spirito Santo all’apertura dell’evangelo, per far germogliare il prezioso seme, così la «pioggia dell’ultima stagione» sarà data alla sua conclusione, per la maturazione della mietitura. «Conosceremo il Signore, e ci studieremo di conoscerlo; il suo levarsi è certo, come quello dell’aurora; egli verrà a noi come la pioggia, come la pioggia della prima e dell’ultima stagione che annaffia la terra». (Osea 6:3.) «O figli di Sion, rallegratevi, e gioite nell’Eterno, il vostro Dio, perché egli vi dà la pioggia della prima stagione in giusta misura, e farà scendere per voi la pioggia, la pioggia della prima e dell’ultima stagione, come prima». (Gioele 2:23.) «Negli ultimi giorni, dice Dio, io spanderò del mio Spirito sopra ogni carne». «E avverrà che chiunque avrà invocato il nome del Signore sarà salvato». (Atti 2:17, 21.) La grande opera dell’evangelo non deve concludersi con una manifestazione della potenza di Dio minore di quella che ne segnò l’inizio. Le profezie che si adempirono nell’effusione della pioggia della prima stagione all’apertura dell’evangelo, devono adempiersi di nuovo nella pioggia dell’ultima stagione alla sua conclusione. Qui sono «i tempi di refrigerio» ai quali l’apostolo Pietro volgeva lo sguardo quando disse: «Ravvedetevi dunque e convertitevi, affinché i vostri peccati siano cancellati [nel giudizio investigativo], quando verranno i tempi di refrigerio dalla presenza del Signore, ed egli mandi il Cristo che vi è stato destinato, cioè Gesù». (Atti 3:19–20.)

“Die Knechte Gottes, deren Angesichter von heiliger Weihe erleuchtet sind und strahlen, werden sich von Ort zu Ort eilen, um die Botschaft vom Himmel zu verkündigen. Durch Tausende von Stimmen, über die ganze Erde hin, wird die Warnung ergehen. Wunder werden gewirkt werden, die Kranken werden geheilt werden, und Zeichen und Wunder werden den Gläubigen folgen. Auch Satan wirkt mit lügenhaften Wundern und lässt sogar Feuer vom Himmel vor den Augen der Menschen herabkommen. (Offenbarung 13,13.) So werden die Bewohner der Erde dahin gebracht werden, Stellung zu beziehen.” Der große Kampf, 611, 612.

La effusion du Saint-Esprit dans les derniers jours a été préfigurée par l’effusion du Saint-Esprit au commencement de la proclamation de l’Évangile. La « parole de l’Éternel pour eux », adressée à ceux qui n’entendront pas ce que l’Esprit dit aux Églises, était le principe prophétique consistant à ajouter une ligne prophétique d’histoire à une autre ligne prophétique d’histoire afin d’illustrer la fin du monde. Ce n’est rien de moins que le principe selon lequel la fin d’une chose est illustrée par le commencement d’une chose. Cette règle prophétique est rejetée par le peuple insensé de Laodicée parmi les Adventistes du Septième Jour. Lorsqu’elle est acceptée, Dieu peut « enseigner la connaissance », laquelle, selon Daniel, augmente au temps de la fin, et qui est précisément la même connaissance que, selon Osée, le peuple de Dieu rejette à sa perte. La catégorie décrite dans Ésaïe et Jérémie, qui refuse d’entendre ou de voir, rejette le « rafraîchissement », lequel est le « repos » que Dieu promet d’accorder à Son peuple des « derniers jours », afin qu’il puisse traverser en sécurité la crise de la fin des temps.

Seigneur se “non” (karakter) ki Bondié ti proklam a Moïse, séki “le Seigneur Dieu”, sé enn Bondié “plein misérikord ek gras, pasyan, ek rich an bonté ek vérité.” So karakter sé misérikord ek vérité. Lavérité ki reprezant So karakter toultan asosie avek So misérikord, parski personn pa pou konpran So vérité, sof si Bondié avan sa egzers So misérikord anver zot, parski tou dimounn finn péché ek finn mank laglwar (karakter) Bondié. Lavérité ki Jésus-Christ sé l’Alpha ek l’Oméga, bann ki Bondié finn pardonn zot inikité ek péché rekonet ek gard sa. Sa pardon-la pran plas dan bann dèrnié sèn zizman ankèt la. Bann ki Li egzers So misérikord anver zot, ek par sa Li pardonn zot péché, Li pran zot kouma So eritaj ek rant dan enn lalians avek zot.

“Lu ni xas yi qxan nuu ini ndyii ñuu yaa, sa’an nisa’a Dios xi ña’a ndatu’u maa teji ndi kuu ñayivi iyo ini ley nda’a ra, vaa ndakuiñi tuku.” Review and Herald, 26 de febrero de 1914.

Baprofeta bohle, kubandakanya noMoses, babonakalisa izinsuku zokugcina zokwahlulela okuphenyayo, lapho uNkulunkulu evuselela isivumelwano saKhe nalabo ababonakaliswe njengabayi‑khulu namashumi amane nane ezinkulungwane. Futhi lapho leso sivumelwano sesimisiwe, uNkulunkulu “uyakwenza izimangaliso ezingakaze zenziwe emhlabeni wonke, nasizweni sonke; nabantu bonke ophakathi kwabo ukhona bayakubona umsebenzi kaJehova, ngokuba kuyinto eyesabekayo engiyakuyenza ngawe.”

La caverne où Moïse fit son expérience sur le mont Horeb, également appelé mont Sinaï, fut située dans le contexte de la lutte de Moïse avec le peuple de Dieu. Sa lutte consistait à accomplir la tâche que Dieu lui avait confiée. Moïse était engagé dans une lutte au sujet du message de Dieu pour le monde. Juste avant que le Seigneur ne montre sa gloire à Moïse, nous trouvons Moïse recourant à la logique devant le Seigneur, suggérant que, si le Seigneur détruisait les rebelles qui venaient de danser autour du veau d’or d’Aaron, la destruction de ces rebelles détruirait le message qui manifestait la puissance de Dieu.

Og Herren sade till Mose: Jag har sett detta folk, och se, det är ett hårdnackat folk. Låt mig nu vara, så att min vrede upptänds mot dem och jag förgör dem; men av dig skall jag göra ett stort folk. Då bad Mose till Herren, sin Gud, och sade: Herre, varför skulle din vrede upptändas mot ditt folk, som du har fört ut ur Egyptens land med stor kraft och med stark hand? Varför skulle egyptierna få säga: Till deras olycka förde han dem ut, för att dräpa dem bland bergen och utrota dem från jordens yta? Vänd dig från din brinnande vrede och ångra detta onda mot ditt folk. Tänk på Abraham, Isak och Israel, dina tjänare, åt vilka du svor vid dig själv och sade till dem: Jag skall föröka er säd såsom himlens stjärnor, och hela detta land som jag har talat om skall jag ge åt er säd, och de skall besitta det för evig tid. Och Herren ångrade det onda som han hade sagt att han skulle göra mot sitt folk. 2 Moseboken 32:9–14.

L’expérience de Moïse dans la caverne comprend le message que Moïse fut ordonné à présenter au monde. Le témoignage du Seigneur passant devant Moïse et proclamant son caractère est placé dans le contexte d’un message interne concernant le peuple rebelle (laodicéen) de Dieu, et le contexte de l’expérience d’Élie dans la caverne fut placé au sein de sa lutte contre Jézabel, ou l’union tripartite des États-Unis, de la Papauté et des Nations unies. L’un représente le message interne destiné à l’Église, l’autre le message externe destiné au monde, mais les deux témoins, Moïse et Élie, se trouvent dans la même caverne de Horeb, et tous deux sont représentés dans la caverne à la fin du monde.

Sillim Ahab gite da Jezebel duk abin da Iliya ya yi, da kuma yadda ya kashe dukan annabawan da takobi. Sai Jezebel ta aika wani ɗan aike zuwa wurin Iliya, tana cewa, Haka gumaka su yi mini, har ma fiye da haka, in ban mai da ranka kamar ran ɗayansu ba gobe kamar wannan lokaci. Da ya ga haka, sai ya tashi, ya tafi domin ceton ransa, ya kuma isa Beyersheba, wadda take ta Yahuza, ya bar bawansa a can. Amma shi kansa ya shiga jeji, tafiyar yini ɗaya, ya zo ya zauna a ƙarƙashin itacen al’ul na jeji; sai ya roƙi wa kansa mutuwa, ya ce, Ya isa; yanzu, ya Ubangiji, ka ɗauke raina; gama ni ban fi ubannina ba. Yayin da yake kwance yana barci a ƙarƙashin itacen al’ul na jeji, sai ga wani mala’ika ya taɓa shi, ya ce masa, Tashi ka ci. Sai ya duba, ga kuwa, akwai waina da aka gasa a kan garwashi, da tulun ruwa a gefen kansa. Sai ya ci, ya sha, ya kuma sake kwanciya. Mala’ikan Ubangiji kuwa ya sāke zuwa karo na biyu, ya taɓa shi, ya ce, Tashi ka ci; gama tafiyar ta yi maka nisa ƙwarai. Sai ya tashi, ya ci ya sha, ya yi tafiya da ƙarfin wannan abinci kwana arba’in da dare arba’in har zuwa Horeb, dutsen Allah. Sai ya isa can zuwa wani kogo, ya sauka a can; sai ga maganar Ubangiji ta zo gare shi, ta ce masa, Me kake yi a nan, Iliya? Sai ya ce, Na yi kishi ƙwarai domin Ubangiji Allah Mai Runduna: gama Isra’ilawa sun yashe alkawarinka, sun rushe bagadanka, sun kuma kashe annabawanka da takobi; ni kaɗai ne kuwa na rage, suna kuma neman raina domin su ɗauke shi. Sai ya ce, Fita, ka tsaya a kan dutsen a gaban Ubangiji. Sai ga shi, Ubangiji ya ratsa, kuma wata iska mai girma da ƙarfi ta tsattsage duwatsu, ta farfashe duwatsu a gaban Ubangiji; amma Ubangiji ba ya cikin iskar. Bayan iskar kuma sai girgizar ƙasa; amma Ubangiji ba ya cikin girgizar ƙasar. Bayan girgizar ƙasar kuma sai wuta; amma Ubangiji ba ya cikin wutar. Bayan wutar kuma sai murya marar amo, mai laushi. Da Iliya ya ji ta, sai ya rufe fuskarsa da mayafinsa, ya fita, ya tsaya a bakin kogon. Sai ga wata murya ta zo gare shi, ta ce, Me kake yi a nan, Iliya? Sai ya ce, Na yi kishi ƙwarai domin Ubangiji Allah Mai Runduna: domin Isra’ilawa sun yashe alkawarinka, sun rushe bagadanka, sun kuma kashe annabawanka da takobi; ni kaɗai ne kuwa na rage, suna kuma neman raina domin su ɗauke shi. Sai Ubangiji ya ce masa, Tafi, ka koma ta hanyarka zuwa jejin Damaskus: sa’ad da ka isa, ka shafe Hazayel ya zama sarki bisa Suriya. Jehu ɗan Nimshi kuma za ka shafe shi ya zama sarki bisa Isra’ila. Elisha ɗan Shafat na Abelmehola kuwa za ka shafe shi ya zama annabi a madadinka. Zai faru kuwa, wanda ya tsira daga takobin Hazayel, Jehu zai kashe shi; wanda kuma ya tsira daga takobin Jehu, Elisha zai kashe shi. Duk da haka na bar wa kaina mutum dubu bakwai a Isra’ila, dukan gwiwoyin da ba su durƙusa wa Ba’al ba, da kowane baki da bai sumbace shi ba. 1 Sarakuna 19:1–18.

L’expérience d’Élie dans la caverne représente le découragement du prophète à l’égard du message, ainsi que l’effet qu’il attribuait à son message et à son œuvre. Moïse défendait le message déclaré de Dieu, tandis qu’Élie avait renoncé au message. C’est le même message, à ceci près que l’un est intérieur à l’Église et l’autre extérieur à l’Église. Pourtant, prophétiquement, ensemble, ils illustrent tous deux le message double d’Apocalypse dix-huit. Ce que je dois souligner au sujet de toutes les vérités liées à la caverne, c’est que, dans les « derniers jours », le découragement qui s’exprime dans l’un ou l’autre cas porte sur le message et sur son effet.

Mose og Elia representerer begge dem som «hører» og «ser» «røsten», som er «Herrens ord». Dette «ordet» representerer hans karakter av miskunn og sannhet. Salmisten ber også om å få se Guds miskunn, som er hans karakter. For å se hans «miskunn» lover salmisten å «høre» hva Ånden sier til menighetene.

অনুবাদক-প্রধানের জন্য; কোরহ-সন্তানদের গীতসংহিতা। হে সদাপ্রভু, তুমি তোমার দেশের প্রতি অনুগ্রহ প্রদর্শন করিয়াছ; তুমি যাকোবের বন্দিত্ব ফিরাইয়া আনিয়াছ [উলটাইয়া দিয়াছ]। তুমি তোমার প্রজাদের অপরাধ ক্ষমা করিয়াছ, তুমি তাহাদের সমস্ত পাপ আচ্ছাদিত করিয়াছ। সেলা। তুমি তোমার সমস্ত ক্রোধ সরাইয়া লইয়াছ; তুমি তোমার প্রজ্বলিত রোষ হইতে ফিরিয়া আসিয়াছ। হে আমাদের পরিত্রাণের ঈশ্বর, আমাদের ফিরাইয়া আন, এবং আমাদের প্রতি তোমার ক্রোধ নিবৃত্ত কর। তুমি কি অনন্তকাল আমাদের প্রতি ক্রুদ্ধ থাকিবে? তুমি কি সকল বংশপরম্পরার প্রতি তোমার ক্রোধ দীর্ঘায়িত করিবে? তুমি কি আবার আমাদের জীবিত করিবে না, যেন তোমার প্রজারা তোমাতেই আনন্দ করে? হে সদাপ্রভু, আমাদের তোমার করুণা প্রদর্শন কর, এবং তোমার পরিত্রাণ আমাদের দান কর। আমি শুনিব, ঈশ্বর সদাপ্রভু কী বলিবেন; কারণ তিনি আপন প্রজাদের এবং আপন সাধুগণের প্রতি শান্তির বাক্য বলিবেন; কিন্তু তাহারা যেন পুনরায় মূর্খতার দিকে না ফিরে। নিশ্চয়ই, তাঁহার পরিত্রাণ তাহাদের নিকট, যাহারা তাঁহাকে ভয় করে; যেন মহিমা আমাদের দেশে অধিষ্ঠান করে। করুণা ও সত্য পরস্পর মিলিত হইয়াছে; ধার্মিকতা ও শান্তি পরস্পর চুম্বন করিয়াছে। সত্য পৃথিবী হইতে উদগত হইবে; এবং ধার্মিকতা স্বর্গ হইতে নীচে দৃষ্টিপাত করিবে। হ্যাঁ, সদাপ্রভু যাহা উত্তম, তাহাই দান করিবেন; এবং আমাদের দেশ তাহার বৃদ্ধি উৎপন্ন করিবে। ধার্মিকতা তাঁহার সম্মুখে অগ্রসর হইবে; এবং আমাদের তাঁহার পদচিহ্নের পথে স্থাপন করিবে। গীতসংহিতা ৮৫:১–১৩।

Observez que la « miséricorde et la vérité » (et « vérité » est le mot hébreu ‘emet’ auquel nous avons fait référence), qui produisent la justice et la paix, « se sont embrassées ». Elles sont unies. Le Psalmiste situe son cantique dans les derniers jours du jugement investigatif, lorsque Dieu a « pardonné l’iniquité de » Son « peuple ». La requête est que le Seigneur « ranime » son peuple.

“Rfank aḍebbal d useggem yessefk ad d-yeḍru, ddaw n umeslay n Unfas Aẓidan. Arfank d useggem d sin n tɣawsiwin yemgaraden. Arfank yeskan-d asnulfu n tudert taruḥanit, asnerni n tezmar n wallaɣ d wul, tanekra seg lmut aruḥani. Aseggem yeskan-d asuddes n tikkelt-nniḍen, abeddel deg tiktiwin d tiẓriyin, deg yiɛdawen d tigawin. Aseggem ur d-yettawi ara afru iselhan n tṣeḍqit ma yella ur yeqqin ara akked urfank n Unfas. Arfank d useggem ilaq ad xedmen amahil-nsen yettusebden, u deg uxeddim-a ilaq ad mmesten.” Selected Messages, book 1, 128.

Le « réveil » que demande le Psalmiste révèle la supplication de quelqu’un qui sait qu’il est mort. Le réveil que demande le Psalmiste est une requête très difficile à formuler pour un Laodicéen, car un Laodicéen ne sait pas qu’il est spirituellement mort; mais s’il ne l’était pas, il n’aurait pas besoin d’être ramené à la vie. Le réveil s’accomplit en consentant à « entendre ce que Dieu, l’Éternel, dira », et aucune autre œuvre ne devrait précéder l’obtention assurée de ce réveil qui vient lorsque le Saint-Esprit demeure en nous.

“Ɓeydital goonga e hulɓe Alla hakkunde amen woni ɓurɗo wonde mawɗo e ɓurɗo hurgɗo e kala coe men. Nyaagol ɗum foti waɗde golle amen arande.” Selected Messages, book 1, 121.

Apokalips liv tokbaot, sista Hwaet i talem olsem.

«Lorsque nous, en tant que peuple, comprendrons ce que ce livre signifie pour nous, on verra parmi nous un grand réveil.» Testimonies to Ministers, 113.

Le mot « revival » se définit comme le fait de ramener à la vie. Ceux qui sont choisis pour être du nombre des cent quarante-quatre mille doivent d’abord reconnaître qu’ils sont morts et qu’ils ont besoin d’un réveil. Le fait que les cent quarante-quatre mille soient morts constitue un élément important du message qui est descellé juste avant la clôture du temps de grâce. Nous avons beaucoup plus à dire au sujet de cette vérité. Ce qui les ranime, c’est la « miséricorde » que Dieu leur accorde lorsqu’Il les « ranime » et leur donne Sa justice. Ce qui les ranime, c’est la vérité que Jésus est l’Alpha et l’Oméga, et cette compréhension produit en eux une « paix » qui surpasse toute intelligence. La promesse est que la « vérité » « germera de la terre ». Le message représenté comme la « vérité », qui est l’Alpha et l’Oméga, a son origine aux États-Unis, car il germe « de la terre ». Le message au commencement est venu des États-Unis, et le message à la fin surgit du même lieu.

Avèk kontèks kavèn Bondye yo kòm yon senbòl, n ap konsidere lòt pwofèt ki te nan yon kavèn senbolik. Jezi te idantifye Jan Batis kòm Eli, e Jan te nan prizon lè li te bezwen konnen si Jezi te Mesi ki gen pou vini an. Li te bezwen konnen vrè karaktè Jezi. Li te bezwen konnen si mesaj li te pwoklame a, ansanm ak mesaj Jezi te kontinye pwoklame a, se te vrè mesaj la. Li te voye disip li yo pou poze Jezi kesyon an, epi Jezi te pase sou kestyon yo a epi li te kontinye montre yo glwa Li.

“এইভাবে দিনটি কেটে গেল, আর যোহনের শিষ্যরা সবই দেখল ও শুনল। শেষে যীশু তাদের তাঁর কাছে ডাকলেন, এবং যা তারা প্রত্যক্ষ করেছিল তা যোহনকে গিয়ে জানাতে বললেন; আরও যোগ করলেন, ‘ধন্য সে, যে আমার মধ্যে হোঁচট খাওয়ার কোনো কারণ খুঁজে পাবে না।’ লূক 7:23, R. V. তাঁর দৈবত্বের প্রমাণ প্রকাশিত হয়েছিল এইভাবে যে, তা দুঃখভোগী মানবতার প্রয়োজনের সঙ্গে সম্পূর্ণরূপে মানানসই ছিল। আমাদের নীচ অবস্থার প্রতি তাঁর অবতরণেই তাঁর মহিমা প্রকাশিত হয়েছিল।”

“Ang mga alagad ang naghatid ng pabalita, at iyon ay sapat na. Naalaala ni Juan ang hula tungkol sa Mesiyas, ‘Pinahiran ako ng Panginoon upang ipangaral ang mabubuting balita sa maaamo; isinugo Niya ako upang magpagaling ng mga bagbag ang puso, upang magpahayag ng kalayaan sa mga bihag, at ng pagbubukas ng bilangguan sa mga nakagapos; upang ipahayag ang kalugud-lugod na taon ng Panginoon.’ Isaias 61:1, 2. Ang mga gawa ni Cristo ay hindi lamang nagpahayag na Siya nga ang Mesiyas, kundi ipinakita rin kung sa anong paraan itatatag ang Kaniyang kaharian. Kay Juan ay nahayag ang gayunding katotohanang dumating kay Elias sa ilang, nang ‘isang malaki at malakas na hangin ang humapak sa mga bundok, at nagdurog sa mga bato sa harap ng Panginoon; ngunit ang Panginoon ay wala sa hangin: at pagkatapos ng hangin ay isang lindol; ngunit ang Panginoon ay wala sa lindol: at pagkatapos ng lindol ay apoy; ngunit ang Panginoon ay wala sa apoy:’ at pagkatapos ng apoy, ang Diyos ay nangusap sa propeta sa pamamagitan ng ‘isang marahan at banayad na tinig.’ 1 Mga Hari 19:11, 12. Gayon gagawin ni Jesus ang Kaniyang gawain, hindi sa pamamagitan ng ingay ng mga sandata at ng pagbubuwal ng mga trono at mga kaharian, kundi sa pamamagitan ng pagsasalita sa mga puso ng mga tao sa pamamagitan ng isang buhay ng habag at pagsasakripisyo sa sarili.” Desire of Ages, 217.

Puissans Bondye transmet atraver Son Parol. I delivre ar “bann leker dimounn.” Sa ti leson “lavwa dou ek leze” la. Selman mesaz Eli li mesaz exteryer ki idantifie bann fors an deor pep Bondye. Kris ti pe dir Eli ki dan “bann dernye zour” se dan So parol mem ki pwisans trouve, me “sok bann lezarme ek ranversman bann tronn ek bann rwayom,” ki reprezant par van destriktif, tranbleman later ek dife, reprezant trwa bann fors exteryer ki dekrir dan liv Revelasyon ek ki pep Bondye pou bizin fer fas. “Van” destriktif la li enn simbol Lasanble Islam dan profesi biblik. “Tranbleman later” la se rebelyon ek lanarsi Lasanble Revolisyon Franse. “Dife” la se destriksion ki ti tonb lor Sodomm ek Gomorr. Eli ti finn sove depi pwisans papal pou ariv ziska kav la, alor Lasanble Segner ti revel ar li ki, malgre tou bann fors move ki form kriz la alafin lemonn, se dan lavwa dou ek leze mem ki bizin trouv pwisans Bondye.

Mose, Elija und Johannes der Täufer bezeugen allesamt, Gottes Charakter aus einer Höhle heraus geschaut zu haben. Die „Höhle“ ist das einzige Zeichen, das einem bösen und ehebrecherischen Geschlecht gegeben werden wird. Jesus sprach von dem „ehebrecherischen und bösen Geschlecht“, welches das Geschlecht der „letzten Tage“ des Untersuchungsgerichts ist. Das Zeichen für jenes Geschlecht war der Prophet Jona, der drei Tage in einer Höhle verbracht hatte – im Bauch eines Walfisches.

Et quand les foules s’amassaient en grand nombre, il se mit à dire : Cette génération est une génération mauvaise ; elle demande un signe, et il ne lui sera donné d’autre signe que le signe de Jonas le prophète. Car, de même que Jonas fut un signe pour les Ninivites, de même aussi le Fils de l’homme en sera un pour cette génération. Luc 11:29, 30.

Jonas war drei Tage und drei Nächte im Bauch des Walfisches, wie auch Jesus drei Tage im Grab war. Jonas war ein Zeichen, und so ist es auch Jesus. Sie stellen das Zeichen der Auferstehung dar, die natürlich dem Tod folgt.

Yeroo sanatti barreessitoota keessaa fi Fariisota keessaa tokko tokko deebisanii, “Yaa Barsiisaa, mallattoo si irraa arguu ni barbaanna” jedhan. Inni garuu deebisee ulfina isaanii akkana jedhe: “Dhaloonni hamaanii fi ejjitootni mallattoo barbaadu; mallattoon garuu isaaf hin kennamu, malee mallattoo Yoonaas raajichaa qofatu kennama. Akkuma Yoonaas guyyaa sadii fi halkan sadii garaa qurxummii guddaa keessa ture, Ilmi Namaas akkasuma guyyaa sadii fi halkan sadii garaa lafaa keessa ni ta’a. Namoonni Nanawwee murtiidhaan dhaloota kana wajjin ni ka’u, ni balleessus; sababni isaa isaan lallaba Yoonaasitti qalbii jijjiirratan; kunoo, kan Yoonaas caalu as jira.” Maatewos 12:38–41.

ئەگەر ئێمە بنەمای دووبارەبوونەوەی مێژوو تێبگەین، لەگەڵ ئەو ڕاستییەدا کە هەموو مێژووی پیرۆز کۆتایی جیهان نیشان دەدات، ئەوا مردن، ناشتن و زیندووبوونەوەی یۆنس و مەسیح «نیشانە»کەیە و هەروەها پەیامەکەشە بۆ گەلی خودا لە ئێستادا. کاتێک یۆنس لە ناو سکی ماهییە گەورەکەدا هاتە دەرەوە، ئەو پەیامەکەی ڕاگەیاند، هەروەک پەیامی زیندووبوونەوەی مەسیح دەستبەجێ ڕاگەیەنرا کاتێک فریشتەکە بەردەکەی لەسەر ئەو ئەشکەوتە لادایە کە مەسیحی تێدا بوو. ئەوانەی لەلایەن موسا، ئیلیا، یۆنس و مەسیحەوە نمایندگی دەکرێن، تەنها گەلەکەی خودا لە «ڕۆژانی دوا»دا هێما ناکەن، بەڵکو هەروەها ئەو پەیامەش هێما دەکەن کە هەر یەکێک لەوان پێشکەشی کرد.

Le signe de Jonas comprend l’expérience de la caverne, où se manifeste le caractère miséricordieux du Christ. La même miséricorde que Jésus a accordée à Élie fut accordée à Jonas alors qu’il fuyait la responsabilité de proclamer le message. Il y aurait beaucoup plus à dire au sujet de Jonas, mais d’autres points doivent maintenant être abordés.

Fð hula, millum annað, umboðar deyða og uppreisn. Sáttmálafólk Guds á hinum síðstu døgum er, á grundarlagi av mongum vitnum, eyðmerkt sum tey, ið hava verið deyð og síðani eru uppreist. Sjálvandi má ein kristin verða endurføddur fyri at síggja ríki Guds, og hetta umboðar deyðan hjá gamla holdsliga menniskjanum, men profetiskt merkir tað meir. Tað talar um ein boðskap, ið verður steðgaður á síni leið. Elia helt uppat at boða boðskapin, Jónas flýddi undan at boða boðskapin. Jóhannes varð varpaður í fongsul og tikin av døgum. Jesus varð krossfestur.

Jonahin merkki ei siis koske ainoastaan kuolemaa ja ylösnousemusta, vaan sanoman kuolemaa ja ylösnousemusta; ja kaikki Jumalan sanassa esikuvallisesti kuvatut sanomat edustavat sitä viimeistä varoitussanomaa, jonka Isä antoi Jeesukselle, joka sitten antoi sen Gabrielille, joka sitten antoi sen profeetalle, joka sitten kirjoitti sen ja lähetti sen seurakunnille. Jumala oli valmis lopettamaan sanoman ja aloittamaan alusta Mooseksen luolakokemuksessa. Elia päätti työnsä sanansaattajana ja pakeni luolaan. Joona pakeni Tarsiiseen. Johannes Kastaja murhattiin, samoin Jeesus. Kaikki nämä todistukset on tuotava Ilmestyskirjaan ja sovitettava keskenään yhteen. Daniel ja Ilmestyskirja ovat kaksi kirjaa, mutta ”Jeesuksen todistus” osoittaa, että ne ovat myös yksi kirja. Niillä on samat tunnusmerkit kuin Raamatulla. Kaksi kirjaa, jotka muodostavat yhden kirjan, ja kaksi kirjoittajaa, jotka edustavat kahta todistajaa.

دانیال، اسیرِ بابل و سپس ماد-فارس، هنگامی که به چاهِ شیران افکنده شد، به‌طور نمادین مرد. یونس هنگامی که به‌وسیلهٔ نهنگ بلعیده شد، به‌طور نمادین مرد. یوحنای مکاشفه‌کننده هنگامی که در روغنِ جوشان افکنده شد، به‌طور نمادین مرد. ویلیام میلر مرد، اما این وعده را دارد که فرشتگان در کنار قبر او برای قیامِ عادلان انتظار می‌کشند. خدمتِ Future for America در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ به‌طور نمادین مرد.

Lağwâta tăhîrta tettetwa di s-siyâq n ufeččel n tezmert tibbabit i twelled l-jerḥa n l-mawt-is. Aseḥlu n l-jerḥa d asentel usdid n yixfawen wis kraḍ d wis mraw n Revelation. Mi tettuṣeḥla l-jerḥa n l-mawt, tibbabit i d-yennekran ad tili d tagelda tam n tmettelt deg yixef wis mraw n Revelation. Tettwassemgared d tam, yebɣa ad yini seg seven. Tam d azamul n tnekra, acku taǧǧalt, d asekkil n wassaɣ n lɛehd, tella tettwaselkam deg wass wis tam anda d-ilul aqcic amalay. Amsiḍen-agi yettwabeddel s lmaɛmudiyya deg l-izliḥ akristyan, yerna lmaɛmudiyya tettwasegza tamsalt n lmawt, anẓar, d tnekra n l-Mesiḥ. L-Mesiḥ yenekra deg wass i d-iteddun deffir n wass wis sa. Ihi, deg tneccabin n nnubuwa, yenekra deg wass wis tam. Deffir n wacḥal n iseggasen n usgunfu, tamurt i yettwaxedmen d tazegzawt tettuṣekker-d deg millennium wis tam.