ریفارمی تحریکوں کی لکیریں مکاشفہ دس کی “سات گرجوں” کو سمجھنے کی ایک کلید ہیں۔ “سات گرجیں” 11 اگست 1840 سے لے کر 22 اکتوبر 1844 کی عظیم مایوسی تک پہلے فرشتے کے پیغام کی تقویت کی تاریخ کی نمائندگی کرتی ہیں۔ باب دس اس فہم کی تائید کے لیے خود اپنے اندر تین داخلی گواہیاں فراہم کرتا ہے۔

«جنبش ظهورِ سال‌های ۱۸۴۰–۱۸۴۴ جلوه‌ای پرجلال از قدرت خدا بود؛ پیامِ فرشتهٔ اول به هر ایستگاهِ بشارتی در جهان رسانیده شد، و در برخی کشورها عظیم‌ترین علاقه‌مندیِ دینی پدید آمد که از زمان اصلاحاتِ قرنِ شانزدهم تاکنون در هیچ سرزمینی مشاهده شده است؛ اما اینها به‌وسیلهٔ جنبشِ مقتدرانه‌ای که تحت آخرین هشدارِ فرشتهٔ سوم پدید خواهد آمد، پشت سر گذاشته خواهد شد.» The Great Controversy, 611.

Lefoko la lenģeloi la pele le ile la isoa lefatšeng ho tloha ka 1840 ho ea pele. Uriah Smith o hlalosa kutloisiso ea bo-pula-maliboho, e lumellanang le ea Morali’abo rōna White. Smith o hlokomela hore lengeloi la pele le ile la fihla ka 1798, ’me o bontša hore e ne e le lengeloi la pele le ileng la theoha ka 1840. Smith le bo-pula-maliboho ba ne ba mpa ba sa ka ba lemohisisa phapang pakeng tsa ho fihla ha molaetsa le ho matlafatsoa ha oona. Smith o bolela ka ho hlaka hore, ha lengeloi la Tšenolo 10 le beha leoto le leng holim’a leoatle le le leng holim’a lefatše, hoo ho ne ho supa molaetsa o neng o isoa lefatšeng.

“โดยฉะนั้น ในปี ค.ศ. 1798 ข้อจำกัดที่ห้ามการประกาศว่าวันแห่งพระคริสต์ใกล้เข้ามาแล้วก็สิ้นสุดลง; ในปี ค.ศ. 1798 เวลาสุดปลายก็เริ่มต้นขึ้น และตราประทับก็ถูกยกออกจากหนังสือเล่มน้อยนั้น ดังนั้น นับตั้งแต่ช่วงเวลานั้นมา ทูตสวรรค์แห่งวิวรณ์ 14 ก็ได้ออกไปประกาศว่าชั่วโมงแห่งการพิพากษาของพระเจ้ามาถึงแล้ว; และนับตั้งแต่เวลานั้นด้วยเช่นกัน ทูตสวรรค์แห่งบทที่ 10 ก็ได้ยืนหยัดอยู่เหนือทะเลและแผ่นดิน และได้ปฏิญาณว่าเวลาจะไม่มีอีกต่อไป ในเรื่องเอกลักษณ์อันเป็นอันเดียวกันของทั้งสองนั้น จะมีข้อสงสัยไม่ได้เลย; และข้อโต้แย้งทั้งปวงที่ใช้เพื่อกำหนดตำแหน่งของทูตองค์หนึ่ง ก็มีน้ำหนักอย่างเท่าเทียมกันในกรณีของอีกองค์หนึ่ง เราไม่จำเป็นต้องเข้าสู่การโต้แย้งใด ๆ ในที่นี้เพื่อแสดงว่าคนรุ่นปัจจุบันกำลังเป็นพยานต่อความสำเร็จสมบูรณ์ของคำพยากรณ์ทั้งสองนี้ ในการประกาศเรื่องการเสด็จมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1840 ถึง 1844 การสำเร็จอย่างเต็มบริบูรณ์และโดยละเอียดของคำพยากรณ์เหล่านี้ก็ได้เริ่มต้นขึ้น ตำแหน่งของทูตสวรรค์องค์นี้ ซึ่งมีเท้าข้างหนึ่งอยู่บนทะเลและอีกข้างหนึ่งอยู่บนแผ่นดิน แสดงถึงขอบเขตอันกว้างไกลของการประกาศของเขาทั้งทางทะเลและทางบก หากข่าวสารนี้ถูกกำหนดไว้สำหรับเพียงประเทศเดียว ก็เพียงพอแล้วที่ทูตสวรรค์จะยืนอยู่บนแผ่นดินเท่านั้น แต่เขามีเท้าข้างหนึ่งอยู่บนทะเล ซึ่งจากสิ่งนี้เราจึงอาจอนุมานได้ว่าข่าวสารของเขาจะข้ามมหาสมุทร และแผ่ไปถึงบรรดาประชาชาติและส่วนต่าง ๆ ของโลก; และข้ออนุมานนี้ก็ยิ่งได้รับการเสริมกำลังโดยข้อเท็จจริงที่ว่าการประกาศเรื่องการเสด็จมา ซึ่งได้กล่าวถึงข้างต้นนั้น ได้ไปถึงทุกสถานีมิชชันนารีในโลกแล้ว เรื่องนี้จะกล่าวเพิ่มเติมภายใต้บทที่ 14” Uriah Smith, Thoughts on Daniel and the Revelation, 521.

Kwekyo olunyiriri olusooka olw’essuula ey’ekkumi lulaga nga August 11, 1840, kubanga mu kiseera ekyo obufuzi bw’Obusultan obw’Ottoman obwali bunnalagulwa bwakoma, nga bwe bukkiriziganya n’obunnabbi obuli mu Kubikkulirwa omusanvu. Mwannyinaffe White agamba:

“Na shekara ta 1840 wani abin mamaki na cikar annabci ya tayar da sha’awa sosai a ko’ina. Shekaru biyu kafin wannan, Josiah Litch, ɗaya daga cikin fitattun masu wa’azi game da zuwan Almasihu na biyu, ya wallafa bayani a kan Ru’ya ta Yohanna 9, yana hasashen fāɗuwar Daular Usmaniyya. Bisa ga lissafinsa, wannan iko zai rushe... a ranar 11 ga Agusta, 1840, sa’ad da za a iya tsammanin ikon Usmaniyya a Konstantinoful zai karye. Kuma na gaskata cewa za a tarar haka ne.”

« Sa eksaktong panahong itinakda, ang Turkey, sa pamamagitan ng kaniyang mga embahador, ay tumanggap ng pangangalaga ng magkakatulong na kapangyarihan ng Europa, at sa gayon ay inilagay ang kaniyang sarili sa ilalim ng pamamahala ng mga bansang Cristiano. Ang pangyayaring iyon ay ganap na tumupad sa hula. Nang ito’y mabatid, napakarami ang nakumbinsi sa kawastuan ng mga simulain ng pagpapaliwanag sa hula na pinagtibay ni Miller at ng kaniyang mga kasamahan, at isang kahanga-hangang sigla ang naibigay sa kilusang adventista. Ang mga taong may pinag-aralan at may katayuan ay nakipag-isa kay Miller, kapuwa sa pangangaral at sa paglalathala ng kaniyang mga pananaw, at mula 1840 hanggang 1844 ay mabilis na lumawak ang gawain.” The Great Controversy, 334, 335.

Le premier verset du chapitre dix correspond à 1840, et au verset dix nous voyons Jean amèrement déçu le 22 octobre 1844. Jean représentait ceux qui portèrent au monde le message du petit livre, pour ne connaître ensuite que l’amère déception du 22 octobre 1844. Les versets un à dix représentent l’histoire de 1840 à 1844. Voilà un témoignage interne au sein du chapitre dix.

Ang iba pang saksi ay si Juan, na kumakain ng munting aklat; at ito’y matamis sa kaniyang bibig, na kumakatawan sa kaniyang pagtanggap sa mensahe ng Agosto 11, 1840, at pagkatapos ay naging mapait sa kaniyang tiyan sa Dakilang Kabiguan noong Oktubre 22, 1844.

Kinuha ko ang munting aklat mula sa kamay ng anghel, at kinain ko iyon; at sa aking bibig ay matamis iyon na gaya ng pulot: at nang sandali ngang aking makain iyon, ang aking tiyan ay pumait. Apocalipsis 10:10.

الفصل العاشر يمثّل في آيةٍ واحدة التاريخَ بعينه من سنة 1840 إلى سنة 1844. وهذه هي الشهادةُ الداخلية الثانية داخل الأصحاح على أن «الرعود السبعة» تمثّل ذلك التاريخ. وقد سبق للأخت وايت أن حدّدت أن «الرعود السبعة» تمثّل عرضًا للأحداث التي جرت في ظلّ رسالتي الملاك الأول والملاك الثاني. وقد انتهت رسالةُ الملاك الثاني عند خيبة الأمل العظيمة، ولذلك فإن «الرعود السبعة» تمثّل التاريخَ نفسه بعينه. فهناك ثلاث شهادات داخلية تؤيّد حقيقةَ أن التاريخ الممتدّ من 11 أغسطس 1840 إلى خيبة الأمل العظيمة في 22 أكتوبر 1844 هو التاريخ النبوي الذي يجري التأكيد عليه في الفصل العاشر من سفر الرؤيا.

Puis, dans le dernier verset, conformément à la vérité liée aux « sept tonnerres », un ordre est donné pour la proclamation du message, et l’histoire même doit être répétée.

Na akaniambia, Imekupasa kutoa unabii tena mbele ya watu wengi, na mataifa, na lugha, na wafalme. Ufunuo 10:11.

Nanu mawu ɖe ɖo kple be Adventism ƒe gɔmedzedze, si dze egɔme esime gbedeasi si woʋu le “nuwuwu ƒe ɣeyiɣi” me la xɔ ŋusẽ, aɖe Adventism ƒe nuwuwu fia esime gbedeasi si woʋu le 1989 me la xɔ ŋusẽ to dzidzɔgbenyuia me, menye Nyaɖeɖefia 10 ƒe dɔla la ƒe dzidzɔgbenyuia me o, ke boŋ Nyaɖeɖefia 18 ƒe dɔla si le gbɔgbɔna la tɔ me. Nyaɖeɖefia 18 ƒe dɔla la ɖi gbɔ le September 11, 2001, eye míele te ɖe 1840 tso 1844 gɔmeɖoɖo si le dzidzime gagbãm la ƒe nuwuwu ŋu fifia.

Selle peatüki kümnenda tähelepanekud on olnud avalikkusele teada juba aastaid. See, mida kuni hiljutise ajani kunagi ei mõistetud, on see, et selles pühas ajaloos sisaldub veel teine püha ajalugu, mis on sellesse põimitud. Seda ajalugu tunnevad ära üksnes need, kes võtavad vastu Alfa ja Oomega põhimõtte, mis samastab asja lõpu asja algusega. Pühasse ajalukku põimitud ajalugu algab pettumusega ja lõpeb Suure Pettumusega. Aastate 1843 kuni 1844 ajalugu on eriline ajalooline joon, mis asub aastate 1840 kuni 1844 ajaloo sees, kuid on sellest eristuv. Nii õde White kui ka Kristus käsitlevad seda ajaloolist joont.

« Tous les messages donnés de 1840 à 1844 doivent être rendus puissants maintenant, car beaucoup de personnes ont perdu leurs repères. Les messages doivent parvenir à toutes les Églises. »

Le Christ a dit : « Heureux vos yeux, parce qu’ils voient ; et vos oreilles, parce qu’elles entendent. Car, en vérité, je vous le dis, beaucoup de prophètes et de justes ont désiré voir les choses que vous voyez, et ne les ont point vues ; et entendre les choses que vous entendez, et ne les ont point entendues » [Matt. 13:16, 17]. Heureux les yeux qui ont vu les choses qui ont été vues en 1843 et en 1844.

“Ujumbe umetolewa. Wala kusiwe na ucheleweshaji wowote katika kuurudia ujumbe huo, kwa maana ishara za nyakati zinatimia; kazi ya kufunga lazima ifanywe. Kazi kubwa itafanyika kwa muda mfupi. Hivi karibuni ujumbe utatolewa kwa kuteuliwa na Mungu ambao utakua na kuwa kilio kikuu. Ndipo Danieli atasimama katika sehemu yake, kutoa ushuhuda wake.” Manuscript Releases, juzuu ya 21, 437.

“Baprofeta le batho ba lokileng ba ne ba lakalitse ho bona lintho tseo” “tse ileng tsa bonoa ka 1843 le 1844.” Jesu o ile a bua ka histori ena e halalelang likosepeleng tse peli, empa tšupiso ka ’ngoe e ne e le maemong a fapaneng.

Og han talte meget til dem i lignelser og sagde: Se, en sædemand gik ud for at så. Og da han såede, faldt noget ved vejen, og himlens fugle kom og åd det op. Noget faldt på stengrund, hvor det ikke havde megen jord, og det skød straks op, fordi det ikke havde dyb jord. Men da solen kom op, blev det svedet; og fordi det ikke havde rod, visnede det bort. Og noget faldt blandt torne; og tornene voksede op og kvalte det. Men andet faldt i god jord og bar frugt, noget hundrede fold, noget tresindstyve fold, noget tredive fold. Den, som har ører at høre med, han høre! Og disciplene kom hen og sagde til ham: Hvorfor taler du til dem i lignelser? Han svarede og sagde til dem: Fordi det er givet eder at kende himmerigets hemmeligheder, men dem er det ikke givet. Thi den, som har, ham skal der gives, og han skal have overflod; men den, som ikke har, fra ham skal endog det tages, som han har. Derfor taler jeg til dem i lignelser, fordi de, skønt seende, ikke ser, og skønt hørende, ikke hører eller forstår. Og på dem opfyldes Esajas’ profeti, som siger: I skal høre og høre og ingenlunde forstå, og I skal se og se og ingenlunde fatte. Thi dette folks hjerte er blevet sløvt, og tungt hører de med ørerne, og deres øjne har de lukket, for at de ikke på noget tidspunkt skal se med øjnene og høre med ørerne og forstå med hjertet og omvende sig, så jeg kunne helbrede dem. Men salige er eders øjne, fordi de ser, og eders ører, fordi de hører. Thi sandelig siger jeg eder: Mange profeter og retfærdige har attrået at se det, som I ser, og så det ikke, og at høre det, som I hører, og hørte det ikke. Mattæus 13:3–17.

यीशु ने मत्ती में, परमेश्वर के वचन के प्रभाव के विषय में बोलते हुए, और मनुष्यों को “सुनने” के लिए बुलाते हुए, यह स्पष्ट किया कि वे लौदीकिया के लोग, जो उस सन्देश को अस्वीकार करते हैं जिसे देखने की अभिलाषा भविष्यद्वक्ताओं ने की थी, यशायाह अध्याय 6 में निरूपित किए गए थे। “फ्यूचर फॉर अमेरिका” ने बार-बार यशायाह 6 को 11 सितम्बर 2001 के सन्दर्भ में प्रस्तुत किया है, क्योंकि उस तिथि को इस्लाम के आक्रमण के साथ प्रकाशितवाक्य 18 का वह शक्तिशाली स्वर्गदूत उतर आया और अपनी महिमा से पृथ्वी को आलोकित कर दिया। सभी भविष्यद्वक्ता एक-दूसरे के साथ सहमत हैं, और यशायाह 6 के पद 3 में हम उसी स्वर्गदूत का प्रत्यक्ष उल्लेख पाते हैं।

À l’année de la mort du roi Ozias, je vis aussi le Seigneur assis sur un trône, élevé et exalté, et les pans de sa robe remplissaient le temple. Au-dessus de lui se tenaient les séraphins : chacun avait six ailes ; de deux il se couvrait la face, de deux il se couvrait les pieds, et de deux il volait. Et l’un criait à l’autre, et disait : Saint, saint, saint est le Seigneur des armées ; toute la terre est pleine de sa gloire. Ésaïe 6:1–3.

La terre est illuminée de sa gloire lorsque l’ange d’Apocalypse dix-huit descend, et Ésaïe nous fournit une autre clé importante lorsqu’il nous informe que sa vision du sanctuaire eut lieu l’année de la mort du roi Ozias. Le roi Ozias avait tenté d’accomplir l’œuvre d’un prêtre dans le temple. Quatre-vingts prêtres et le souverain sacrificateur s’y opposèrent, jusqu’à ce que le Seigneur le frappât de lèpre au front. Il reçut la marque de la bête pour avoir tenté d’unir son autorité d’État à l’autorité de l’Église. Il ne mourut pas immédiatement; il fut ôté du trône et remplacé, et, après un certain temps, il mourut finalement le 11 septembre 2001. L’Église adventiste meurt progressivement, comme mourut l’Église juive au temps du Christ. Mais le 11 septembre 2001, l’adventisme, qui avait déjà rejeté le message des six derniers versets de Daniel onze, prit fin en tant que corne protestante des États-Unis, et ceux qui sont représentés par Ésaïe furent alors appelés à porter le message représenté par la première voix d’Apocalypse dix-huit.

Kung magkagayon, pumasok si Azarias na saserdote pagkatapos niya, at kasama niya ang walumpung saserdote ng Panginoon, na mga lalaking magigiting: At kanilang sinalangsang si Uzzias na hari, at sinabi sa kaniya, Hindi nauukol sa iyo, Uzzias, ang magsunog ng kamangyan sa Panginoon, kundi sa mga saserdote, na mga anak ni Aaron, na itinalaga upang magsunog ng kamangyan: lumabas ka sa santuario; sapagkat ikaw ay nagkasala; ni hindi ito magiging ukol sa iyong karangalan mula sa Panginoong Dios. Nang magkagayo’y nagalit si Uzzias, at may hawak na suuban sa kaniyang kamay upang magsunog ng kamangyan: at samantalang siya’y nagagalit sa mga saserdote, ang ketong ay lumitaw sa kaniyang noo sa harapan ng mga saserdote sa bahay ng Panginoon, sa tabi ng dambana ng kamangyan. At tiningnan siya ni Azarias na punong saserdote, at ng lahat ng mga saserdote, at narito, siya’y ketongin sa kaniyang noo, at kanilang pinalabas siya roon; oo, siya rin naman ay nagmadaling lumabas, sapagkat siya’y sinaktan ng Panginoon. At si Uzzias na hari ay naging ketongin hanggang sa araw ng kaniyang kamatayan, at tumahan sa isang hiwalay na bahay, palibhasa’y ketongin; sapagkat siya’y nahiwalay sa bahay ng Panginoon: at si Jotham na kaniyang anak ay namahala sa bahay ng hari, na humahatol sa bayan ng lupain. 2 Cronica 26:17–21.

ff ഭാഷയിൽ സ്വാഭാവികവും പ്രസാധനയോഗ്യവുമായി വിവർത്തനം നടത്തുന്നതിനായി, “ff” ഏത് ഭാഷയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് ദയവായി വ്യക്തമാക്കുക.

Ésaïe se porte volontaire pour porter un message au peuple élu infidèle de Dieu dans son époque, et Jésus emploie les mêmes paroles pour s’adresser à la même situation dans la sienne. Un peuple élu de l’alliance est laissé de côté, et il refuse d’« entendre » et d’être guéri.

Zvino akati, Enda, undoudza vanhu ava uti, Zvirokwazvo muchanzwa, asi hamunganzwisisi; zvirokwazvo muchaona, asi hamunganzwisisi. Itisa mwoyo wavanhu ava kuti ukore, uite kuti nzeve dzavo dzireme, uye uvhare meso avo; kuti varege kuona nameso avo, nokunzwa nenzeve dzavo, nokunzwisisa nomwoyo wavo, nokutendeuka, nokuporeswa. Isaya 6:9, 10.

Le œuvre qu’Ésaïe entreprend est l’œuvre que Jean et Ézéchiel ont entreprise lorsqu’ils mangèrent le petit livre. Ils portent un message de réprimande à un peuple de l’alliance, peuple élu, qui est en train d’être vomi de la bouche du Seigneur. La seconde fois où Jésus fait référence à l’histoire que les prophètes et les justes ont désiré voir est rapportée par Luc.

Na wewe, Kapernaumu, uliyeinuliwa hata mbinguni, utashushwa hata kuzimu. Yeye awasikiaye ninyi anisikia mimi; na yeye awadharauye ninyi anidharau mimi; na yeye anidharauye mimi amdharau yeye aliyenituma. Wale sabini wakarudi tena kwa furaha, wakisema, Bwana, hata pepo wanatutii kwa jina lako. Naye akawaambia, Nilimwona Shetani akianguka kutoka mbinguni kama umeme. Tazama, nimewapa ninyi uwezo wa kukanyaga nyoka na nge, na juu ya nguvu zote za adui; wala hakuna kitu kitakachowadhuru kwa njia yoyote ile. Walakini, msifurahi kwa sababu roho wanawatii; bali furahini zaidi kwa sababu majina yenu yameandikwa mbinguni. Saa ile ile Yesu akafurahi rohoni, akasema, Nakushukuru, Ee Baba, Bwana wa mbingu na nchi, kwa kuwa umewaficha mambo haya wenye hekima na busara, nawe umeyafunua kwa watoto wachanga; naam, Baba, kwa kuwa ndivyo ilivyopendeza machoni pako. Vitu vyote nimekabidhiwa na Baba yangu; wala hakuna ajuaye Mwana ni nani ila Baba; wala ajuaye Baba ni nani ila Mwana, na yeye ambaye Mwana apenda kumfunulia. Naye akawageukia wanafunzi wake, akasema kwa faragha, Heri macho yale yaonayo hayo mnayoyaona ninyi; kwa maana nawaambia, manabii wengi na wafalme wametamani kuyaona hayo mnayoyaona ninyi, wasiyaone; na kuyasikia hayo mnayoyasikia ninyi, wasiyasikie. Luka 10:15–24.

Encore une fois, le contexte d’une bénédiction associée à ceux qui ont le privilège de voir ce que les justes ont désiré voir concerne un peuple élu de l’alliance que l’on dépasse et qui ne veut pas « entendre ». Sœur White fait référence à la condamnation de Capernaüm par le Christ, laquelle symbolise le rejet d’une grande lumière, et elle a mis l’adventisme en relief en plaçant le reproche adressé à l’adventisme entre [crochets].

“خداتعالی کے نام نہاد فرزندوں میں کتنی کم صبر و تحمل ظاہر کی گئی ہے، کتنے تلخ الفاظ کہے گئے ہیں، اور ان لوگوں کے خلاف، جو ہمارے ایمان کے نہیں، کتنی سخت مذمت کی گئی ہے۔ بہت سوں نے دوسرے کلیسیاؤں سے تعلق رکھنے والوں کو بڑے گنہگار سمجھا ہے، حالانکہ خداوند انہیں اس طرح نہیں دیکھتا۔ جو لوگ دوسرے کلیسیاؤں کے ارکان کو اس نظر سے دیکھتے ہیں، انہیں خدا کے قادر ہاتھ کے نیچے فروتن ہونے کی ضرورت ہے۔ جنہیں وہ ملامت کرتے ہیں، ممکن ہے انہیں بہت کم روشنی، بہت کم مواقع اور مراعات ملی ہوں۔ اگر انہیں وہ روشنی ملی ہوتی جو ہماری کلیسیاؤں کے بہت سے ارکان کو ملی ہے، تو ممکن تھا کہ وہ کہیں زیادہ ترقی کرتے، اور دنیا کے سامنے اپنے ایمان کی بہتر نمائندگی کرتے۔ ان لوگوں کے بارے میں جو اپنی روشنی پر فخر کرتے ہیں، اور پھر بھی اس پر نہیں چلتے، مسیح فرماتا ہے، ‘لیکن میں تم سے کہتا ہوں کہ عدالت کے دن صور اور صیدا کے لیے تمہاری نسبت زیادہ برداشت ہوگی۔ اور اے کفرنحوم [سیventh-day Adventists، جنہیں بڑی روشنی ملی ہے]، جو آسمان تک بلند کی گئی ہے [باعتبارِ مراعات]، تو پاتال تک گرا دی جائے گی: کیونکہ اگر وہ معجزے، جو تجھ میں دکھائے گئے، سدوم میں دکھائے گئے ہوتے، تو وہ آج تک قائم رہتا۔ لیکن میں تم سے کہتا ہوں کہ عدالت کے دن سدوم کے ملک کے لیے تیری نسبت زیادہ برداشت ہوگی۔’ اس وقت یسوع نے جواب میں کہا، ‘اے باپ، آسمان اور زمین کے مالک، میں تیری حمد کرتا ہوں کہ تو نے یہ باتیں داناؤں اور سمجھداروں سے [ان کے اپنے خیال میں] پوشیدہ رکھیں، اور بچوں پر ظاہر کیں۔’”

«“Et maintenant, parce que vous avez commis toutes ces œuvres, dit l’Éternel, et que je vous ai parlé, me levant de bon matin et parlant, mais que vous n’avez point écouté, et que je vous ai appelés, mais que vous n’avez point répondu, c’est pourquoi je ferai à cette maison, qui est appelée de mon nom, en laquelle vous vous confiez, et au lieu que j’ai donné à vous et à vos pères, comme j’ai fait à Silo. Et je vous rejetterai loin de ma face, comme j’ai rejeté tous vos frères, toute la postérité d’Éphraïm.” Review and Herald, 1er août 1893.

Les « œuvres puissantes » qui avaient été accomplies dans l’adventisme étaient les œuvres que des hommes justes et des prophètes ont désiré voir et entendre. Ces œuvres puissantes furent représentées dans l’histoire de 1843 et de 1844, lorsque le message du Cri de Minuit fut proclamé. L’adventisme a rejeté son histoire, et en particulier l’histoire de 1843 et de 1844. Une histoire qui commence et s’achève par une déception, et aussi une histoire qui devait les conduire vers la terre renouvelée.

“Au commencement du sentier, une vive lumière avait été placée derrière eux; un ange me dit que c’était le « cri de minuit ». Cette lumière brillait tout le long du sentier et éclairait leurs pieds, afin qu’ils ne trébuchent point.

“Me echan ña nitamachiliaj inixpan Jesús, tlen oyaya imelāuj iixpa, quinpalehuijtinemia ipan altepetl, yejhuamej ompa oyayaj tlamaniliztli. Pero niman sekin osiyajkej, huan okihtojkej para in altepetl huejka eltok, huan yejhuamej omochiyayaj para achtopa ya kalakiskiaj ipan. Huajca Jesús quinyolchikahuaaya ika quitlejkoltíaaya Iyektik iyekma, huan itech Iyekma quisaya se tlahuilli tlen moajolpoloaaya ipan in banda adventista, huan tzajtziaj: ‘¡Aleluya!’ Oksekimej san ahmo tlamachiliajkej in tlahuilli tlen ompa inkuitlapan, huan okihtojkej para ahmo Dios in akin oquinquixti hasta ompa. In tlahuilli tlen inkuitlapan sehuik, huan ininicxihuan omokajkej ipan senka yohualli; huan motepotlamijquej huan okipolojkej in tetzotl huan inixpan Jesús, huan ohuetzkej ipan ojtli hasta tlasehsej ipan in tliltik huan amo kuali tlalticpac tlen tlase.” Early Writings, 15.

Ce que le Lion de la tribu de Juda descelle maintenant, c’est l’histoire de 1843 et de 1844. Les « sept tonnerres » représentent la période de 1840 à 1844, mais cette période renferme une histoire tout à fait particulière, préfigurée depuis le commencement de l’histoire de l’alliance. Chacun des mouvements de réforme est parallèle aux autres, possédant les mêmes repères identiques. S’ils différaient les uns des autres, Satan élaborerait pour chaque mouvement de réforme un plan d’attaque différent, mais il ne le fait jamais.

“Lakini Shetani hakubaki bila kufanya jambo. Sasa alijaribu lile ambalo amekuwa akilijaribu katika kila vuguvugu jingine la matengenezo—kuwadanganya na kuwaangamiza watu kwa kuwavalisha bandia badala ya kazi ya kweli. Kama vile kulivyokuwako Wakristo wa uongo katika karne ya kwanza ya kanisa la Kikristo, ndivyo pia walivyojitokeza manabii wa uongo katika karne ya kumi na sita.” The Great Controversy, 186.

Nukta ya msingi katika kifungu hiki, kwa mujibu wa ujumbe wa jumla tunaoshiriki, ni kwamba wakati Uadventista ulipoacha kushikilia vazi la mamlaka la Uprotestanti na kuliondolewa kabisa mnamo Septemba 11, 2001, bado wanasisitiza kwamba wao ndio vuguvugu la mabaki linalotangaza kilio kikuu cha malaika wa tatu. Hata hivyo, wao ni bandia. Usipotambua ni vuguvugu gani sasa linalobeba pembe ya Uprotestanti, ni karibu haiwezekani kuelewa ulinganifu uliopo kati ya zile pembe mbili nchini Marekani.

Istwa 1843 ak 1844 la reprezante nan chak mouvman refòm, e kounye a nou pral sèvi ak kòmansman ansyen Izrayèl kòm pèp Bondye te chwazi a, ansanm ak fen Izrayèl kòm pèp Bondye te chwazi a, pou nou ilistre menm verite sa a konsènan Izrayèl modèn nan, avèk konsantrasyon sou ane 1843 ak 1844 jan yo reprezante nan chak nan liy mouvman refòmatwa yo.

Mose o profete ya ete Nkolo akotelemisa moprofeta moko lokola ye moko, mpe moprofeta yango ezalaki Yesu. Luka na Mokanda ya Misala andimisi ete Yesu akokisaki esakweli ya Mose.

L’Éternel, ton Dieu, te suscitera du milieu de toi, d’entre tes frères, un Prophète comme moi : c’est lui que vous écouterez. Deutéronome 18:15.

Jesus ni nabii ambaye tunapaswa kumsikiliza.

Car Moïse a véritablement dit aux pères : Le Seigneur votre Dieu vous suscitera d’entre vos frères un prophète comme moi ; vous l’écouterez en toutes choses, dans tout ce qu’il vous dira. Et il arrivera que toute âme qui n’écoutera pas ce prophète sera retranchée du milieu du peuple. Oui, et tous les prophètes depuis Samuel et ceux qui ont suivi, tous ceux qui ont parlé, ont également annoncé ces jours-là. Vous êtes les fils des prophètes et de l’alliance que Dieu a faite avec nos pères, disant à Abraham : Et en ta postérité toutes les familles de la terre seront bénies. C’est à vous premièrement que Dieu, ayant suscité son Fils Jésus, l’a envoyé pour vous bénir, en détournant chacun de vous de ses iniquités. Actes 3:22–26.

خطِّ الإصلاح الخاص بالمسيح يبدأ عند وقت النهاية، كما هو شأن جميع خطوط الإصلاح. وكان «وقت النهاية» في أيام المسيح هو ميلاده. وتُبيِّن الأسفار المقدسة أنه عند ميلاده حدثت زيادة في المعرفة، بما يتفق مع تعريف «وقت النهاية» في سفر دانيال. وسواء أكانوا الرعاة، أم المجوس القادمين من المشرق، أم هيرودس الغاضب، أم حنّة وسمعان في الهيكل، فقد كانت هناك زيادة في المعرفة حين وُلد. وعند تلك النقطة تم تجاوز قيادة الكنيسة اليهودية. وكان الطلاق تدريجيًّا، لكنه بدأ برفضهم الرسالة التي فُكَّ خَتْمُها عند وقت النهاية.

«بنی‌آدم آن را نمی‌دانند، اما این مژده آسمان را از شادی لبریز می‌سازد. موجودات مقدسِ جهانِ نور با علاقه‌ای ژرف‌تر و لطیف‌تر به سوی زمین کشیده می‌شوند. تمامی جهان به سبب حضور او روشن‌تر است. بر فراز تپه‌های بیت‌لحم انبوهی بی‌شمار از فرشتگان گرد آمده‌اند. آنان در انتظارِ علامت‌اند تا این خبرِ خوش را به جهان اعلام کنند. اگر رهبران اسرائیل نسبت به امانتِ خود وفادار مانده بودند، می‌توانستند در شادیِ بشارت دادنِ تولد عیسی شریک شوند. اما اکنون از ایشان درمی‌گذرند.» آرزوی اعصار، 47.

1989-жылы Даниел 11-бөлүм, 40-аят аткарылганда, Адвентизмдин жетекчилиги четке кагылган. Ыйсаны үлгүлөгөн Мусанын тарыхындагы «акыр заман» анын төрөлгөн учуру болгон; ошол маалда анын үй-бүлөсү, андан кийин болсо фараондун кызы наристе Муса жөнүндө билимдин көбөйүшүн кабыл алышкан. Анын ысымы, албетте, «суудан куткарылып алынган» дегенди билдирет, ал эми Ыйса «Жахаба куткарат» дегенди билдирет.

Bayan ng “panahon ng wakas,” ang lahat ng mga linya ng reporma ay nagpapakita ng isang punto kung kailan ang kaalamang nadagdagan sa natatanging kasaysayang iyon ay ginagawang pormal na isang mensaheng maihaharap bilang patotoo sa salinlahing pananagutin ukol sa liwanag na nabuksan sa panahon ng wakas.

Yohanès Batis la te formalize mesaj Kris la, e mesaj Moyiz la te formalize nan karantyèm ane li a, lè li te eseye delivre Izrayèl anba Ejip nan pwòp fòs pa li. Mesaj delivrans anba Ejip la te kounye a antre nan dosye piblik la.

Ortaq kyrq jıldan keyin Musanıñ xabarı janyp turğan butada quattandırıldı jäne Qudaydıñ qūdaylığınıñ eki belgisi qatar jürdi: jılanğa aynalğan tayaq pen Musanıñ qoynınan şığarğan alaqan qolı. Isanıñ xabarı Oñıñ şomıldırılğanda quattandırıldı jäne ol qūdaylıqtıñ eki belgisi — Äkeniñ dauısı men Qasïetti Ruhpen qatar jürdi. Eki tarih­ta da keyingi waymark birinşi küñilsizdiktı, kütu uaqıtın, ekinşi perişteniñ keluin nemese 1843 jıldı bildiredi.

رَدِّ ناامیدی در نسل موسی، در همسر او به تصویر کشیده شد، آنگاه که فرشته فرود آمد تا موسی را به سبب ختنه نکردن پسرش هلاک سازد. صِفّوره از ترس، خود آن آیین را بر پسرشان به‌جا آورد. موسی ختنه کردن پسر خود را از یاد برده بود! همان نشانِ عهد که به ابراهیم داده شده بود، از یاد موسی رفته بود. پدر، ابراهیم، پیشگوییِ اسارت و رهایی عبرانیان را در مصر و از مصر بیان کرده بود، و قرار بود نبوت او به‌طور مشخص به‌وسیلهٔ موسی تحقق یابد، و موسی ختنه کردن پسرش را فراموش کرد. در آن هنگام، موسی صِفّوره را بازفرستاد تا نزد پدرش بماند تا پس از رهایی. او در مِدیان درنگ کرد تا آنکه موسی بنی‌اسرائیل را از میان آب دریای سرخ عبور داد؛ آبی که رسول پولس به ما می‌گوید نمونه‌ای از تعمید است، همان آیینی که جای ختنه را گرفت. این نکته را از دست مدهید. فرا رسیدنِ نشانهٔ راهی که در تاریخ موسی نمایندهٔ فرشتهٔ دوم است، آن نشانهٔ راهی که نخستین ناامیدی را در آن تاریخ پدید می‌آورد، ردّ قاعدهٔ اصلیِ رابطهٔ عهدیِ ابراهیم با خدا بود.

මසීහ්ගේ ක්‍රමයේ පළමු අසමත්භාවය වූයේ ලාසරුස්ගේ මරණයයි. මාර්තා සහ මරියා නියතවම විශ්වාස කළේ, යේසුස් ලාසරුස් මරණයට පත්ව දින හතරක් ගතවූ පසු තෙක් ප්‍රමාද නොවූවා නම්, එය සිදු නොවනු ඇතැයි යන්නයි. තම සමීප මිතුරා වූ ලාසරුස් මරණයට පත්ව, සොහොන් ගැබෙහි දූෂණයට ලක් වීමට යේසුස් ඉඩ දීමෙන් ඇති වූ අසමත්භාවය අති මහත් විය; එය සහෝදරියන් දෙදෙනාට පමණක් නොව, ශ්‍රාවකයන්ටද එසේම විය. එහෙත් ලාසරුස්ගේ නැවත නැගිටීම, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මුළු සේවකත්වයේ මුද්‍රාව බවට පත් විය.

“লাজারের কাছে যেতে বিলম্ব করে খ্রীষ্ট তাঁদের প্রতি করুণারই একটি উদ্দেশ্য রাখলেন, যারা তাঁকে গ্রহণ করেনি। তিনি অপেক্ষা করলেন, যেন মৃতদের মধ্য থেকে লাজারকে জীবিত করে তিনি তাঁর একগুঁয়ে, অবিশ্বাসী জাতিকে আর-একটি প্রমাণ দিতে পারেন যে, তিনিই সত্যই ‘পুনরুত্থান ও জীবন।’ তিনি তাঁর লোকদের—ইস্রায়েলের গৃহের সেই দরিদ্র, বিপথগামী ভেড়াগুলোর—সম্পর্কে সমস্ত আশা ত্যাগ করতে অনিচ্ছুক ছিলেন। তাঁদের অনুতাপহীনতার কারণে তাঁর হৃদয় ভেঙে যাচ্ছিল। তাঁর করুণায় তিনি স্থির করলেন তাঁদের আর-একবার এই প্রমাণ দেবেন যে, তিনিই পুনঃস্থাপনকারী, সেই একমাত্র যিনি জীবন ও অমরত্বকে প্রকাশ্যে আনতে পারেন। এটি এমন এক প্রমাণ হওয়ার কথা ছিল, যা যাজকেরা ভুল ব্যাখ্যা করতে পারবে না। বেথানিয়ায় যেতে তাঁর বিলম্বের কারণ এ-ই ছিল। এই শিরোমণি অলৌকিক কাজ—লাজারকে জীবিত করা—তাঁর কার্য ও তাঁর ঈশ্বরত্বের দাবির ওপর ঈশ্বরের মোহর স্থাপন করার জন্য ছিল।” The Desire of Ages, 529.

ختمِ یک‌صد و چهل و چهار هزارِ خدا در تاریخِ 1843 و 1844 به تصویر کشیده شده است، زیرا به ما خبر داده شده است که این ایلعازر بود که مسیح را در ورودِ ظفرمندانه‌اش به اورشلیم رهبری کرد. تاریخِ ورودِ ظفرمندانه همان تاریخی است که خواهر وایت برای به تصویر کشیدنِ ندای نیمه‌شبِ 1843 و 1844 به کار می‌برد. این، سوءبرداشتی بود از این‌که مسیح به‌واسطهٔ قدرتِ آفرینندگیِ خدا، قدرتِ برخیزانیدنِ مردگان را دارد. مریم و الیزابت اقرار کردند که می‌دانستند عیسی قدرت دارد که ایلعازر را در نفخهٔ نهایی زنده کند، اما نمی‌توانستند ببینند که او در همان‌جا و در همان لحظه نیز واقعاً این قدرت را دارد. آنان در انکارِ همان حقیقتی بودند که او آمده بود تا در تعمید و مرگِ خویش آن را ظاهر سازد، یعنی آغاز و پایانِ خدمتِ شخصیِ سه‌سال‌ونیمهٔ او. آنان نمی‌توانستند ببینند تا زمانی که سنگ از دهانهٔ قبر برداشته شد؛ همان‌گونه که دستِ او بعدها از روی اشتباهی در برخی از ارقامِ نمودارِ 1843 برداشته می‌شد.

मोशेले जिप्पोरालाई फिरऊनसँग हुने आउँदो संघर्षबाट टाढा पठाइसकेपछि, उनका जेठा दाजु हारूनले उनलाई भेटे, र ती दुई सन्देशवाहक दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको प्रतिनिधित्व गर्दै मिश्रतर्फ अघि बढे। मिश्रमा कुनै विपत्ति ल्याइनुभन्दा पहिले, मोशेले फिरऊनलाई चेतावनी दिए कि यदि उसले परमेश्वरका जेठा छोरा इस्राएललाई बाहिर निस्केर आराधना गर्न जान नदिए, भने परमेश्वरले मिश्रका जेठा छोरालाई मार्नुहुनेछ।

রব মূসাকে বললেন, তুমি যখন মিসরে ফিরে যাবে, তখন সাবধান, আমি তোমার হাতে যে সমস্ত আশ্চর্যকর্ম অর্পণ করেছি, সেগুলো ফিরআউনের সামনে সম্পাদন করবে; কিন্তু আমি তার হৃদয় কঠোর করব, ফলে সে লোকদের যেতে দেবে না। আর তুমি ফিরআউনকে বলবে, সদাপ্রভু এই কথা বলেন, ইস্রায়েল আমার পুত্র, আমার জ্যেষ্ঠপুত্র। আর আমি তোমাকে বলছি, আমার পুত্রকে যেতে দাও, যাতে সে আমার সেবা করে; আর যদি তুমি তাকে যেতে দিতে অস্বীকার কর, তবে দেখো, আমি তোমার পুত্রকে, অর্থাৎ তোমার জ্যেষ্ঠপুত্রকে, বধ করব। যাত্রাপুস্তক ৪:২১–২৩।

Ang Hatinggabing Sigaw ay isang hulang sa hinaharap ay matutupad.

“अनि इस्राएलको मिस्रबाट छुटकारामा जेठो सन्तानको समर्पण फेरि आज्ञा गरिएको थियो। जब इस्राएलका सन्तानहरू मिश्रीहरूको दासत्वमा थिए, तब परमप्रभुले मोशालाई मिस्रका राजा फिरऊनकहाँ गएर यसो भन्न निर्देशन दिनुभयो, ‘परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ, इस्राएल मेरो छोरो हो, मेरो जेठो सन्तान पनि: अनि म तँलाई भन्दछु, मेरो छोरोलाई जान दे, ताकि उसले मेरो सेवा गरोस्: र यदि तँ उसलाई जान दिन अस्वीकार गर्छस् भने, हेर, म तेरो छोरोलाई, अर्थात् तेरो जेठो सन्तानलाई मार्नेछु।’ प्रस्थान ४:२२, २३।”

“मूसा ने अपना संदेश सुना दिया; परन्तु उस अभिमानी राजा का उत्तर यह था, ‘यहोवा कौन है, कि मैं उसकी वाणी मानकर इस्राएल को जाने दूँ? मैं यहोवा को नहीं जानता, और न ही मैं इस्राएल को जाने दूँगा।’ निर्गमन 5:2. प्रभु ने अपने लोगों के लिये चिन्हों और अद्भुत कामों के द्वारा कार्य किया, और फ़िरौन पर भयानक दण्ड भेजे। अन्ततः संहार करनेवाले स्वर्गदूत को आज्ञा दी गई कि वह मिस्रियों के बीच मनुष्य और पशु के पहिलौठों का वध करे। ताकि इस्राएली बचाए जाएँ, उन्हें निर्देश दिया गया कि वे वध किए गए मेम्ने का लोहू अपने द्वारों की चौखटों पर लगाएँ। हर एक घर पर यह चिन्ह होना था, ताकि जब वह स्वर्गदूत मृत्यु का अपना कार्य लेकर आए, तो वह इस्राएलियों के घरों को लाँघ जाए।” The Desire of Ages, 51.

Le message du Cri de Minuit adressé à Pharaon désignait la mort des premiers-nés en réponse à la rébellion de Pharaon. Une fois que le message fut consigné au registre, les plaies, représentant la puissance du Cri de Minuit durant l’été 1844, s’abattirent sur l’Égypte. Le message du Cri de Minuit balaya le pays comme un raz-de-marée durant l’été 1844. Les plaies déferlèrent sur l’Égypte, et lorsque arriva la mort promise des premiers-nés, un cri se fit entendre à minuit dans toute l’Égypte.

有摩西说，耶和华如此说：约在半夜，我必出去，巡行埃及遍地；埃及地一切头生的都必死亡，从坐宝座之法老的长子，直到推磨婢女的长子，以及一切头生的牲畜。埃及遍地必有大哀号；这样的哀号，从前没有，后来也必没有。出埃及记 11:4–6。

O loo atu ma le manumalo o Keriso i Ierusalema na taʻitaʻi atu ai i le satauro i Kalevario, ma sa oo i soo o Keriso faapea foʻi ma isi ona soo le Faavauvau Tele.

«Мы были разочарованы не так сильно, как ученики. Когда Сын Человеческий торжественно въехал в Иерусалим, они ожидали, что Он будет увенчан как Царь. Народ стекался со всей окрестной страны и восклицал: “Осанна Сыну Давидову!” И когда священники и старейшины просили Иисуса унять множество, Он заявил, что, если они умолкнут, то и камни возопиют, ибо надлежало исполниться пророчеству. И всё же через несколько дней те самые ученики увидели своего возлюбленного Учителя, Которого они верили увидеть царствующим на престоле Давида, простёртым на жестоком кресте над насмешливыми, глумящимися фарисеями. Их высокие надежды были разрушены, и мрак смерти сомкнулся вокруг них». Свидетельства, том 1, 57, 58.

La grande déception des disciples et des millérites est également représentée par les Hébreux se trouvant pris entre l’armée de Pharaon et la mer Rouge.

“Nagu ifa nurimiirfame jaha bara daroja pastore ifa jama. Israil eree gurfata ta warqame qorata nati keenya ifa godhachuuf eegameera. Bara kana keessatti Waaqayyo harka Isaa diriirsee saba tokko ofitti walitti qabuuf saboota hunda keessaa, sanyii hunda keessaa, fi afaan hunda keessaa hojjechaa jira. Sochii dhufaatii keessatti inni dhaala Isaaaf hojjete, akkuma Israaʼeloota Gibxii keessaa baasuudhaan isaanii hojjete sana. Gaddisa guddaa bara 1844 keessatti amantiin saba Isaa akkuma tan Ibrootaa Galaana Diimaa biratti qoratamteetti qoratamte.” Testimonies, volume 8, 115, 116.

Ni muhimu kuona kwamba Kristo alipoingia Yerusalemu, uvuvio wa saa ile ulizaa mlipuko wa sifa, ambao Mafarisayo walitafuta kuunyamazisha. Kiini cha wimbo huo wa sifa kilikuwa rejeo la Yesu kuwa Mwana wa Daudi, alama yenyewe ambayo Kristo aliitumia kuweka mwisho wa mazungumzo yake ya maneno na Wayahudi wenye ubishi. Jambo lililowakera sana Wayahudi lilikuwa utambuzi kwamba walipomwita Yesu, Mwana wa Daudi, kwa maana ya kufuatisha walikuwa wakirejelea kuingia kwa ushindi kwa Mfalme Daudi katika Yerusalemu.

En la historia de la obra de David de llevar el arca a Jerusalén, el poder del mensaje fue representado por el poder de David.

Na Daudi akaendelea mbele, akazidi kuwa mkuu, naye BWANA, Mungu wa majeshi, alikuwa pamoja naye. 2 Samweli 5:10.

इसके पश्चात दाऊद ने सन्दूक को यरूशलेम में ले आने का निश्चय किया। सन्दूक को दाऊद के नगर में लाने में, जैसा कि हर एक सुधार-रेखा में होता है, एक निराशा होने वाली थी। उज्जाह, जिसका नाम “बल” अर्थ रखता है, यह भली-भाँति जानते हुए कि उसे सन्दूक को छूने का अधिकार नहीं था, फिर भी उसने ऐसा किया। वही विषय, जिसने प्रारम्भ में सन्दूक को बन्धुआई में पहुँचा दिया था, यहोवा की प्रकट की हुई इच्छा के प्रति अवज्ञा, और परमेश्वर के सन्दूक से संबद्ध सामर्थ्य के विषय में धृष्ट अनुमान था। तौभी उज्जाह, जो दाऊद का एक बलवान पुरुष था, अवज्ञाकारी हुआ, जैसे मूसा ने खतने की आज्ञा का उल्लंघन किया था। तब उज्जाह मार डाला गया, और सन्दूक यरूशलेम के बाहर ठहरा रहा, जब तक दाऊद ने यह न समझ लिया कि वे लोग, जो उस स्थान की देखभाल कर रहे थे जहाँ उज्जाह की मृत्यु के पश्चात सन्दूक ठहरा था, आशीष पा रहे थे। तब दाऊद ने सन्दूक को यरूशलेम में लाने के लिए फिर प्रस्थान किया। जब दाऊद नाचते हुए यरूशलेम में प्रवेश कर रहा था, तब उसकी पत्नी ने उसकी नग्नता देखी और बहुत निराश हुई।

سه خط از جنبش‌های اصلاحی که همگی به ۱۸۴۳ و ۱۸۴۴، یعنی آن دوره‌ای از زمان که مردان عادل و انبیا آرزومند دیدن و شنیدن آن بودند، می‌پردازند. ویژگی‌های ورود فرشتهٔ دوم، و بدین‌سان مشخص شدن زمانی از درنگ و ناامیدی، همگی به‌آسانی قابل مشاهده‌اند. حقایق عمیق‌تر آشکار می‌سازند که این ناامیدی صرفاً سوءبرداشتی از جانب موسی، یا عُزّه، یا مرتا و مریم نبود، بلکه ناامیدی‌ای بود که با ردّ یک اصل بنیادینِ مرتبط با همان تاریخی پیوند داشت که در آن، آن ناامیدی به وقوع پیوست. برای موسی، آن اصل نشانهٔ ختنه بود؛ برای عُزّه، گستاخی در قبال اوامر خداوند دربارهٔ تابوت بود؛ و برای مرتا و مریم، کمبود ایمان به قدرت خلّاق مسیح برای قیام بخشیدن بود.

Avec Moïse, le thème absolument central de son ministère était l’établissement d’une relation d’alliance avec un peuple choisi, et Moïse oublia le signe de cette alliance. Avec Uzza, il s’agissait du principe même de la sainteté de la loi de Dieu, qui était incarnée dans l’arche. Avec Marthe et Marie, il s’agissait du centre même du ministère du Christ, commençant par Son baptême et s’achevant par Sa mort, Son ensevelissement et Sa résurrection, tels que préfigurés au commencement de Son ministère. La première déception de 1843 fut provoquée par une erreur dans certains des chiffres figurant sur la carte, erreur qui constituait un accomplissement de la prophétie d’Habacuc. Cette erreur touchait au principe fondamental du mouvement de Miller — le principe d’un jour pour une année.

„Cele șapte tunete” reprezintă mișcarea adventă din 1840 până în 1844, însă în cadrul acelei mișcări se află istoria din 1843 până în 1844, care începe și se încheie cu o dezamăgire, așezând astfel asupra acelei istorii semnătura lui Alfa și Omega. Iar această istorie este tocmai istoria la care Isus și Ellen White arată ca fiind istoria sacră pe care cei neprihăniți au dorit întotdeauna să o vadă.

Toz sing bilong Moses, David, Christ na ol Millerite i skulim olsem taim tok piksa bilong tenpela vergins i kamap gen long pinis bilong dispela graun, bai i gat wanpela strongim, i no bilong namba tu ensel, tasol bilong namba tri ensel i go pas long wanpela bel hevi, na dispela i statim wanpela taim bilong wet.

最初の天使が1840年8月11日に降ったとき、それはミラー派の主要な預言的規則を確証し、彼らの最初の失望はまさにその規則と特定的に結び付けられることになっていた。その失望と遅延の時が真夜中の叫びにおいて終わったとき、そのメッセージもまた一日を一年とする原則に関係し、キリストが1844年10月22日に来られるとの特定も同様であった。1840年から1844年までの四つの道標は、すべて一日を一年とする原則に関連していた。

យូដាត្រូវបានតែងតាំងឲ្យជាអ្នករក្សាទុកក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ ហើយប្រធានបទដែលត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងខ្សែបន្ទាត់របស់ម៉ូសេ គឺក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ និងបញ្ញត្តិទាំងឡាយ។ នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ដាវីឌ វាក៏ជាក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះដដែល។ នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ព្រះគ្រីស្ទ វាក៏ជាក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះដែរ ពីព្រោះ បើគ្មានការបង្ហូរឈាមទេ នោះក៏គ្មានការអត់ទោសចំពោះអំពើបាបដែលត្រូវបានសម្ដែងឲ្យមនុស្សមានបាបបានដឹងដោយក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះឡើយ។ ប៉ុន្តែ អាដវេនទីសត៍ត្រូវបានតែងតាំងឲ្យជាអ្នករក្សាទុក មិនត្រឹមតែក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែទាំងព្រះបន្ទូលទំនាយផងដែរ។

Por lo tanto, el tema en la línea de la historia millerita son las reglas proféticas de Dios. Al final del adventismo, una vez más se tratará de las reglas de la interpretación profética, pero desde 1844 ya no debe aplicarse el tiempo profético. Las reglas del fin se basan en que el Alfa y la Omega ilustran el fin desde el principio.

عندما انتهت السيادة العثمانية إتمامًا للويل الثاني، الممثِّل للنشاط النبوي للإسلام، تحققت نبوة الثلاثمئة وإحدى وتسعين سنة وخمسة عشر يومًا الواردة في رؤيا 9:15، وتأكد مبدأ «اليوم عوضًا عن سنة»، الذي هو صميم عمل ميلر.

Waanaa Islaam bara Fulbaana 11, 2001 tti rukutee, dhufaatiin wayyoo sadaffaa raawwii Mul’ata 8:13 tiin guutamee, qajeelfamni garaa hojii Future for America ta’e sun mirkanaa’e; qajeelfamni sunis salphaatti yoo ibsamu, seenaa irra deebi’uu isaati. Raajiin malakataa wayyoo tokkoo Islaamiin bakka bu’ame sun yeroo ergamaan Mul’ata boqonnaa kudhan keessaa bara 1840 fi ergamaan Mul’ata boqonnaa kudha saddeet keessaa bara 2001 raawwataman mirkanaa’e. Seenaan irra deebi’e. Wanti itti aanu akka eegamu immoo abdii kutannaa dha.

ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਇੱਕ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੀ। ਉਹ ਪਰਾਭਵ ਇਸ ਕਾਰਜ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰੁਤਸਾਹ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਪਰਾਭਵ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇੱਕ ਮੂਲ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਅਣਗਹਿਲੀ ਕਰਕੇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ—ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰਥਮ ਨਿਯਮ ਜੋ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਇਸਲਾਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ 18 ਜੁਲਾਈ 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੀ ਇਸਲਾਮ ਹੀ ਬਾਰੇ ਸੀ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਸੈਮੂਅਲ ਸਨੋ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਲੋਕ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕੇ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੀ ਭੁੱਲ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਲਿਆ। ਤਦ ਸਨੋ ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹੀ ਸਬੂਤ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ 1843 ਦਾ ਵਰ੍ਹਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸੇ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਉਹੀ ਸਬੂਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਦਿੱਤੀ।

“Yesus dan seluruh bala tentara sorga memandang dengan simpati dan kasih kepada mereka yang, dengan pengharapan yang manis, telah lama merindukan untuk melihat Dia yang dikasihi oleh jiwa mereka. Malaikat-malaikat melayang-layang di sekeliling mereka untuk menopang mereka pada saat pencobaan mereka. Mereka yang telah lalai menerima pekabaran sorgawi itu dibiarkan dalam kegelapan, dan murka Allah menyala terhadap mereka, karena mereka tidak mau menerima terang yang telah dikirimkan-Nya kepada mereka dari sorga. Orang-orang yang setia namun kecewa itu, yang tidak dapat memahami mengapa Tuhan mereka tidak datang, tidak dibiarkan dalam kegelapan. Sekali lagi mereka dituntun kepada Alkitab mereka untuk menyelidiki masa-masa nubuatan. Tangan Tuhan disingkirkan dari angka-angka itu, dan kesalahan itu dijelaskan. Mereka melihat bahwa masa-masa nubuatan itu mencapai tahun 1844, dan bahwa bukti yang sama yang telah mereka kemukakan untuk menunjukkan bahwa masa-masa nubuatan itu berakhir pada tahun 1843, membuktikan bahwa masa-masa itu akan berakhir pada tahun 1844. Terang dari Firman Allah bersinar atas kedudukan mereka, dan mereka menemukan suatu masa penangguhan—‘Sekalipun penglihatan itu berlambat-lambat, nantikanlah itu.’ Dalam kasih mereka akan kedatangan Kristus yang segera, mereka telah mengabaikan kelambatan penglihatan itu, yang dimaksudkan untuk menyatakan siapa sesungguhnya orang-orang yang menanti. Sekali lagi mereka memiliki suatu titik waktu. Namun aku melihat bahwa banyak dari antara mereka tidak dapat bangkit melampaui kekecewaan mereka yang sangat berat untuk memiliki derajat semangat dan tenaga yang telah menandai iman mereka pada tahun 1843.” Early Writings, 236, 237.

Tunapaswa kutazamia kwamba ushahidi uliosababisha utabiri wa Uislamu kuishambulia Marekani tarehe 18 Julai 2020, ungethibitisha kwamba katika sheria ya Jumapili inayokaribia kuja upesi, Uislamu ndiyo hukumu inayokuja juu ya Marekani, huku kipengele cha wakati kikiwa hakihusianishwi tena na tukio hilo.

Cztery główne drogowskazy w historii od 1840 do 1844 roku. Każdy drogowskaz jest związany z zastosowaniem podstawowej zasady Millera — zasady dnia za rok.

ff дахь 2001 оны түүхэнд, Ням гаргийн хуулийн үе хүртэлх дөрвөн үндсэн замын тэмдэг бий. 2001 оны 9 дүгээр сарын 11 нь Ислам байв. 2020 оны 7 дугаар сарын 18-ны бүтэлгүй зөгнөл ч Исламын тухай байсан. Замын тэмдэг бүр Future for America-ийн үндсэн дүрэм болох түүхийн давталтын хэрэглээтэй холбоотой. “Долоон аянга” нь ирээдүйн, өөрсдийн дарааллаар илчлэгдэх үйл явдлуудыг төлөөлдөг. Дөрвөн замын тэмдгийн эхнийх нь 2001 оны 9 дүгээр сарын 11 бөгөөд энэ нь гурав дахь гамшгийн биелэл дотор Исламын зүгээс Америкийн Нэгдсэн Улсад хийсэн дайралтыг тодорхойлсон. Бидний түүхэн дэх Ням гаргийн хуулийг төлөөлөх сүүлчийн замын тэмдэг нь заавал Исламын тухай байх ёстой. Учир нь Альфа ба Омега нь төгсгөлийг эхлэлээс нь үргэлж дүрслэн харуулдаг бөгөөд Альфа ба Омега бол энэ л түүхийн төлөө “долоон аянга”-ыг лацдан хаасан Нэгэн мөн. Ням гаргийн хуулийн үед Ислам Америкийн Нэгдсэн Улсад халдан довтлох болно.

Ceci est l’un des trois éléments principaux du descèlement des sept tonnerres qui est maintenant en train d’être révélé. Une fois que Moïse eut proclamé le message préfigurant le Cri de Minuit dans sa ligne d’histoire, les derniers mouvements furent rapides. Dix plaies surnaturelles et dévastatrices, jusqu’à ce que la prophétie concernant les premiers-nés fût accomplie, produisant le cri de minuit en Égypte. Une fois que le Christ entra dans Jérusalem, les étapes rapides menant à la croix étaient en cours. Lorsque le message fut proclamé, il n’y avait plus de retour en arrière. Depuis le camp-meeting d’Exeter du 12 août 1844, moins de deux mois plus tard, la prédiction fut accomplie.

۽ خداوند جو ڪلام مون وٽ آيو، فرمائيندي: اي ابنِ آدم، هيءَ ڪهڙي مثل آهي جيڪا اوهان وٽ اسرائيل جي ملڪ ۾ هلي ٿي، جو چوندا آهيو: ڏينهن ڊگها ٿين ٿا وڃن، ۽ هر رويا ناڪام ٿئي ٿو؟ تنهن ڪري انهن کي چئو: خداوند خدا هيئن فرمائي ٿو؛ آءٌ هن مثل کي بند ڪرائيندس، ۽ پوءِ هو ان کي اسرائيل ۾ مثل ڪري وڌيڪ ڪڏهن به استعمال نه ڪندا؛ پر انهن کي چئو: ڏينهن ويجها اچي پهتا آهن، ۽ هر رويا جي پوري ٿيڻ جو وقت به. ڇو ته اسرائيل جي گهر ۾ پوءِ نه ڪو ڪوڙو رويا رهندو، ۽ نه خوشامدي فالگيري. ڇاڪاڻ⁠تہ آءٌ خداوند آهيان: آءٌ ڳالهائيندس، ۽ جيڪو ڪلام آءٌ ڳالهائيندس سو پورو ٿيندو؛ ان ۾ وڌيڪ دير نه ٿيندي: ڇو ته او باغي گهرانا، اوهان جي ئي ڏينهن ۾ آءٌ ڪلام چوندس ۽ ان کي پورو به ڪندس، خداوند خدا فرمائي ٿو. وري خداوند جو ڪلام مون وٽ آيو، فرمائيندي: اي ابنِ آدم، ڏس، اسرائيل جي گهر وارا چون ٿا: جيڪو رويا هو ڏسي ٿو، سو گهڻن ڏينهن کان پوءِ لاءِ آهي، ۽ هو ڏورانهن زمانن بابت نبوت ڪري ٿو. تنهن ڪري انهن کي چئو: خداوند خدا هيئن فرمائي ٿو؛ منهنجي ڪنهن به ڪلام ۾ هاڻي وڌيڪ دير نه ٿيندي، پر جيڪو ڪلام آءٌ چيو آهي سو پورو ڪيو ويندو، خداوند خدا فرمائي ٿو. حزقي ايل 12:21–28۔