Bukhu la Yoele ndi Mpingo wa Seventi-day Adventist wa ku Laodikeya - Nambala Seventeen

On acheva le dernier article sur un examen laissé inachevé des prophéties d’Abram et de Paul, lesquelles, ligne sur ligne, produisent une période de 430 ans, composée de 30 ans suivis de 400 ans. Je suppose qu’il y en a, dans le monde de la théologie, qui pourront voir les 30 ans comme une période venant après les 400 ans; mais, lorsqu’on traite généralement la question, les trente ans sont assignés au commencement de la période. S’agit-il de 400 suivis de 30, ou de 30 suivis de 400? Ce sont trente suivis de quatre cents, car il existe de nombreux témoins pour établir une période de trente ans, liée à une seconde période prophétique et suivie par elle.

Yusuf berumur tiga puluh tahun ketika ia mulai melayani Firaun dalam Kejadian 41:46. Kemudian mulailah tujuh tahun kelimpahan, yang disusul oleh tujuh tahun kelaparan. Yusuf, sebagai lambang Kristus pada usia tiga puluh tahun, diikuti oleh dua masa masing-masing 2520 hari. Ketika Kristus berumur tiga puluh tahun, sesudah itu menyusul dua masa 1260 hari, yang bersama-sama berjumlah 2520; yang pada gilirannya berhubungan dengan tujuh masa atas dua kerajaan.

Dawid miał trzydzieści lat, gdy został królem, i panował czterdzieści lat, jak zapisano w 2 Samuela 5:4. Dawid jest typem Chrystusa, a gdy Chrystus miał trzydzieści lat, został ochrzczony, a następnie poprowadzony na pustynię na czterdzieści dni; po swoim zmartwychwstaniu, którego typem był Jego chrzest, pozostał i osobiście nauczał uczniów przez czterdzieści dni. Na krzyżu zburzenie Jerozolimy zostało w miłosierdziu odroczone o czterdzieści lat, co odpowiada czterdziestu latom umierania na pustyni u początku ich historii przymierza.

Ἰεζεκιὴλ ἦν τριάκοντα ἐτῶν ὅτε ἐκλήθη εἰς προφήτην ἐν Ἰεζεκιὴλ 1:1. Οὐ νῦν λήψομαι χρόνον πρὸς ἐξέτασιν τῆς περιόδου τῆς ἐπακολουθησάσης τῷ τριακοστῷ ἔτει τοῦ Ἰεζεκιήλ, ἀλλὰ παρεμβαλῶ σύντομον σύνοψιν διὰ ΤΝ ἐδραιωμένων γεγονότων περὶ τοῦ πόσον χρόνον διήρκεσεν ἡ διακονία αὐτοῦ. «Αἱ προφητεῖαι τοῦ Ἰεζεκιὴλ συγκαταλέγονται μεταξὺ τῶν ἀκριβεστάτως χρονολογημένων ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ, καθότι δεκατρεῖς συγκεκριμέναι χρονολογίαι παρέχονται καθ’ ὅλον τὸ βιβλίον. Αὗται πᾶσαι λογίζονται ἀπὸ τοῦ ἔτους τῆς αἰχμαλωσίας τοῦ Ἰεχονίου (597 π.Χ. ὡς ἔτος 1), παρέχουσαι σαφὲς χρονολογικὸν πλαίσιον ἐκτεινόμενον ἐπὶ περὶ εἴκοσι δύο ἔτη.»

Jesús tenía treinta años cuando fue bautizado, y entonces confirmó el pacto con muchos, por una semana.

l’antéchrist est régi prophétiquement par le modèle du Christ, et, de même que le Christ fut préparé durant trente années avant d’assumer son œuvre de Souverain Sacrificateur céleste, ainsi la période prophétique de trente années de préparation attribuée à l’antéchrist s’étendait depuis la suppression du « continuel » en 508 jusqu’à 538, lorsque la papauté reçut sa puissance comme un souverain sacrificateur contrefait ; de même que le Christ fut oint de puissance lors de son baptême, car les 1260 années de ténèbres papales correspondraient aux 1260 jours de pure lumière du Christ depuis son baptême jusqu’à la croix, ce qui s’accorde avec la blessure mortelle de la papauté en 1798.

Auccun de ces précédents doubles périodes qui commencent par une période de trente ans ne précède le premier pas d’Abram dans son processus d’alliance en trois étapes. C’est pourquoi celle d’Abram est la première mentionnée, bien qu’il ne pût en être ainsi qu’après sa confirmation par le second témoignage de Paul. Lorsque Paul écrivit ses paroles, la prophétie de 400 ans devint une prophétie de 430 ans, dont les 30 premières années sont mises à part de la dernière période de temps.

A ndzi sivikela, hi ku ya hi ximilo xa Kriste, hilaha xi yimeleriwaka hakona tanihi Alfa na Omega, leswaku eka maendlelo ya ntwanano ya lava va dzana na makume mune-mune wa magidi, lava nga omega eka vuprofeta bya Abram na Pawulo bya swiphemu swimbirhi swa malembe ya makume nharhu—leswi landzeriwaka hi malembe ya mune wa madzana—swi fanele ku va na xipfumeriso xa swona eka omega ya matimu ya ntwanano, lawa ku nga matimu ya ku funghiwa ka lava va dzana na makume mune-mune wa magidi. Nkarhi wa malembe ya makume nharhu, lowu landzeriwaka hi nkarhi wun’wana lowu hambaneke, wu fanele ku hetiseka hi ndlela leyi yi nga tirhisi nkarhi, kambe yi hetisisa vuprofeta bya masungulo bya Abram bya malembe ya 430. A swi ta va swinene loko wo tlhela u hlaya xivulwa lexi hundzeke, kutani u tlhela eka mhaka leyi u ya emahlweni.

Jésù, Jósẹfu, Dáfídì, àti Ésíkíẹ́lì gbogbo wọn wà ní ìmúràsílẹ̀ fún ọdún mẹ́tàlélọ́gbọ̀n sí iṣẹ́ kan tí yóò jẹ́ àpẹẹrẹ àwọn ènìyàn Ọlọ́run ní àwọn ọjọ́ ìkẹyìn. Ésíkíẹ́lì wòlíì, Jósẹfu gẹ́gẹ́ bí àpẹẹrẹ Kristi àlùfáà, àti Dáfídì ọba. Àwọn àmì mẹ́rin, ṣùgbọ́n ọ̀kan nínú àwọn àmì tí ń ṣojú Olórí Àlùfáà Ọ̀run ní aṣojú ènìyàn àti ti Ọlọ́run. Àwọn ẹlẹ́rìí mẹ́rin wọ̀nyí gbogbo wọn fara mọ́ ọdún mẹ́tàlélọ́gbọ̀n Ábúrámù tí ó tẹ̀lé e pẹ̀lú àkókò àsọtẹ́lẹ̀ kan.

L’antichrist fut trente ans en préparation, puis reçut la puissance pendant 1260 ans, jusqu’à ce qu’elle reçoive sa première mort en 1798. Elle est le symbole de la seconde mort, car elle meurt de nouveau lorsque le temps de grâce prend fin. La seconde mort est la mort éternelle. Nous servons un Sauveur ressuscité, car le Christ n’est pas mort pour l’éternité ; Il n’a pas subi la seconde mort. Lorsque la blessure mortelle des papautés sera guérie, Apocalypse treize indique qu’elle régnera de nouveau pendant 42 mois, ce qui représente une période prophétique, sans élément de temps.

عندما تُقام عند صدور قانون الأحد، فإن الجيش الذي يعارض عملها هم أولئك الذين أُقيموا في نهاية الأيام الثلاثة والنصف المذكورة في رؤيا إصحاح أحد عشر. قوتان مُقامتان، كلتاهما راية، إحداهما لسبت اليوم السابع والأخرى للشمس، تصيران نقطةَ المرجع للعالم أجمع، فيما يصنع البشر اختيارهم النهائي للحياة أو للموت.

Na sheria ya Jumapili, mpinga-kristo, ambaye pia ndiye mnyama, atawakilisha muungano wa namna tatu wa joka, yeye mwenyewe (mnyama), na nabii wa uongo. Hayo mamlaka matatu yataungana dhidi ya kanisa la Mungu, ambalo litainuliwa juu ya milima yote. Kanisa la Mungu lililo mshindi liko katika matayarisho ya miaka thelathini, si miaka thelathini halisi, bali kipindi cha kinabii kilichoimarishwa ambacho kimefungamanishwa na thelathini, na bado kinaendelea kutumika kama unabii baada ya amri ya mwaka 1844, kikitambulisha kwamba matumizi ya wakati wa kinabii hayakuwa tena halali. Ni rahisi kuona kwamba hiyo miaka thelathini inawakilisha kipindi cha matayarisho kwa nabii, kuhani, na mfalme ambao, kama kanisa lililo mshindi, watauwakilisha ufalme wa utukufu. Mashahidi wanne wa Ezekieli, Kristo, Yusufu, na Daudi wanawakilisha mamlaka ya ufalme wa Mungu katika kipindi hicho hicho cha wakati ambacho upapa na muungano wa namna tatu wanaiongoza dunia kuelekea Har–Magedoni.

Je! ni lugha gani unayomaanisha kwa “ff”?

ਜਦੋਂ ਯਾਜਕ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਆਰੰਭ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਤਦ ਉਹ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦੇ ਹੋਣੇ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ-ਅੰਤਰਾਲ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰਾਈ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਯਾਜਕੀ ਵਰਗ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਾਜਕ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਲੇਵੀਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀਨ ਅਵਧੀ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੇਵਕਾਈ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਆਰੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਤੀਹ ਦਾ ਅਰਥ ਯਾਜਕਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਯਾਜਕ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਉਮਰ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਨੇ, ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਵਜੋਂ, ਆਪਣੀ ਸੇਵਕਾਈ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਸਫ਼ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ। ਜਾਲਸਾਜ਼ ਮਸੀਹ ਵੀ ਤੀਹ ਸਾਲ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ; ਇਸ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹ ਹਨ ਕਿ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਇੱਕ ਯਾਜਕੀ ਵਰਗ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਲੀਸਿਆ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਸਲਾ ਜੰਗਲੀ ਘਾਹ ਨੂੰ ਛਾਣ ਕੇ ਵੱਖ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਤਦ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੇਵਕਾਈ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਯਿਸੂ ਅਤੇ ਯੂਸੁਫ਼ ਯਾਜਕ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਦਿਵਯ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦੋਵੇਂ ਹੈ; ਯਿਸੂ ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨਬੀ; ਯਿਸੂ ਅਤੇ ਦਾਊਦ ਰਾਜਾ। ਜਿਹੜੇ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਇੱਕ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁੰਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ, ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਮਨੁੱਖ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਬੀ, ਯਾਜਕ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਦੇ ਬਾਈਬਲੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਸੰਖਿਆ ਤੀਹ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਕੱਢਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਬਾਈਬਲੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਿਵਯਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਯਾਜਕ ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਦੌਰਾਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦਿਵਯਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ।

Nam 42 bulan pertumpahan darah kepausan yang terakhir berlangsung sementara Kristus berjalan di tengah-tengah manusia selama 42 bulan dalam pribadi murid-murid-Nya. Empat puluh dua bulan perhambaan dan penindasan yang berakhir dengan kelepasan, sebagaimana dilambangkan oleh 430 tahun dalam nubuat Abram yang bersifat rangkap dua. Empat ratus tahun Abram berakhir pada kelepasan di Laut Merah, yang merupakan ilustrasi Alkitabiah yang klasik tentang berakhirnya masa kasihan, pada akhir 42 bulan simbolis paus.

Les quarante-deux mois représentent le temps d’épreuve qui s’étend de la loi dominicale aux États-Unis jusqu’à la clôture du temps de grâce de l’humanité. Pourtant, durant ces 42 mois, à la suite d’une période de préparation de trente ans, Christ confirme l’alliance dans la personne du reste. Le prêtre contrefait de l’antichrist parvient à sa fin définitive, précisément là où Christ est mort dans sa ligne, ce qui est précisément là où Pharaon, roi d’Égypte, est mort dans sa ligne. Au mont Carmel, les prophètes de Baal furent mis à mort, identifiant ainsi la mort du faux prophète au moment de la loi dominicale. À la loi dominicale, vous avez un faux prophète qui est alors mis à mort, le dragon représenté par Pharaon, et la bête représentée par la papauté. Tous sont représentés à la loi dominicale en conflit avec les prêtres, les rois et les prophètes de Dieu. L’Église est purifiée juste avant la loi dominicale, et le don de prophétie est rétabli — précisément là où le faux prophète meurt. Dès lors, le combat porte sur le vrai ou le faux message prophétique.

Simbolin yeriɗe duuɓi 30 ɗi ɗii ko yeriɗe ɗe njooɗi yeeso dooka Alahadi. Ndeen yeriɗe ko yeriɗe siryinde e ngol woni e ngam cakkitiiɓe, ngam Almasiihu woni misaalu maɓɓe e huunde fuu, ngam ɓeeyi ɗii ko waɗiiko Tokkugol Baali. Nder duuɓi 30 ɗi arandii ɗi annabaaku Abrama, alkawal ngal waɗaama, ndee ko hollata wonde kala ko yeriɗe siryinde e ngam cakkitiiɓe ɗen ngol woni yeriɗe nde Joomiraaɗo hesɗitinirta alkawal Mako e yimɓe 144,000, no ɗum misaaliɗaa e tariiha alfa Abrama. Ndeen yeriɗe ko wakati siryinde e ngam cakkitiiɓe ɓe puɗɗata golleede e dooka Alahadi, e duuɓi sappo e tati, nde ɓe nebbinaama Ruuhu Ceniiɗo no Almasiihu nebbinirtaa e baptisma Mako. Goonga gooto kadi ko waawi heɓdeede daga tariiha alfa Abrama, woni wonde kala ko yeriɗe ɗen cimi e ko ɗen njoofna dooka Alahadi, ɗum foti waɗde huunde mawnde sanne, ngam omega ɗum sahaa fuu ɓurii alfa sembe. Dooka Alahadi woni omega on, ɗum misaaliɗaa e 22 Oktoober 1844, leggal palaangal, Fasika e Misra, e goɗɗe ɗuuɗe kadi.

La loi du dimanche représente la fin de la période symbolisée par les trente années. Elle a été préfigurée par pratiquement chaque grand récit du salut, et elle marque aussi la fin de l’histoire de l’alliance d’un peuple choisi, commencée avec Abram. Étant donné un tel poids de preuves prophétiques concernant la fin de cette période, ainsi que le but solennel de la période elle-même, quel en serait le point de départ ?

Il existe une période prophétique représentée par trente années qui, sur la foi d’une multitude de témoins, s’achève à la loi du dimanche. À ce point, il y a une période qui suit, représentée par diverses valeurs numériques, et chacune de ces périodes présente le témoignage d’une ligne d’histoire prophétique qui suit la loi du dimanche. Certaines de ces périodes représentent la ligne interne de l’histoire de l’Église, et d’autres la ligne externe du monde marchant vers Harmaguédon.

I mooarrey dy vel eh mie ec y traa shoh dy chooinaghtyn orrin hene dy vel shin jiooldey cur er bun prophecies erbee jeh earroo traa ayns ny laghyn s'jerree myr shirveish da dateyn erbee oddys ve enmyssit, derrey vees yn laa as yn oor er ny ockley ec jerrey ny plaaighyn. Nee'm ymmyd jeh Daniel cabbyl jeig gys daa yeig dy hoilshaghey my phoynt nagh vel traa phadeyraghtagh er ny chur er bun arragh. Ayns cabbyl jeig gys daa yeig ta three versyn ta goaill enney jeh traa phadeyraghtagh.

मिलेरवादीहरूले यी तीनवटै पदहरूको सहि समझ राखेका थिए। यी तीन भविष्यवाणीहरू ती सत्यहरूको अंश हुन् जसले आधारशिलाहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। तथापि, यी पदहरूप्रतिको मिलेरवादी समझ दिनलाई एक वर्ष मानिने सिद्धान्तको प्रयोगमा आधारित थियो। “समय अब रहँदैन” भएकाले, यी पदहरूमा अर्को अनुप्रयोग अवश्य हुनुपर्छ, किनकि सबै भविष्यवाणीहरू पछिल्लो वर्षाको समयावधिबारे बोलिरहेका छन्। यी पदहरूको पछिल्लो वर्षासम्बन्धी यस्तो समझ हुनुपर्छ जसले सन्देश निर्माण गर्न समयको प्रयोग गर्दैन, र यी पदहरूप्रतिको मिलेरवादी समझसँग असहमत पनि हुँदैन। यी तीन पदहरूमध्ये मध्यको पद, (पद एघार), प्रति सही मिलेरवादी दृष्टिकोण यो हो कि यसले दुई तहको अवधिलाई प्रतिनिधित्व गर्छ, जुन तीस वर्षको अवधिबाट आरम्भ हुन्छ, र त्यसपछि 1260 वर्ष आउँछन्। पद एघारले आइतबारको व्यवस्थाभन्दा अघि आउने तीस-वर्षीय अवधिलाई पहिचान गरिरहेको छ, जसलाई उजाड पार्ने घृणित कुराको स्थापना द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ।

ಡಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದ್ದು, ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ಮುದ್ರೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಡುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಜನರ ಪರಿಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಮುಂಚೂಣಿಗಾರರು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಂತೆ, 1260 ವರ್ಷದ ಅವಧಿಗೆ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯೊಂದರ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಏಳನೇ, ಹನ್ನೊಂದನೇ ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿರುವ ಮೂರು ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಗಳೂ ಅಂತ್ಯಕಾಲದವರೆಗೆ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಮೂರು ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಗಳ ಮುದ್ರೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಡಲೇಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಎಂದಿಗೂ ವಿಫಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲೇ, ಮಾನವರ ಅನುಗ್ರಹಾವಕಾಶದ ಅಂತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ನಿರೂಪಣೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಅತ್ಯಂತ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯವನ್ನೇ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

दानिय्येल अध्याय बारह की तीन भविष्यवाणियाँ उसी पवित्रशास्त्रीय अंश में मुद्रित कर दी गई थीं, जहाँ मुद्रांकन और अमुद्रांकन को उनकी मुख्य भविष्यसूचक परिभाषा प्राप्त होती है। वे तीनों भविष्यवाणियाँ एक लाख चवालीस हजारों के इतिहास में अमुद्रित होती हैं, क्योंकि अल्फा और ओमेगा सदा किसी वस्तु के अंत को उसकी शुरुआत के साथ चित्रित करते हैं। अध्याय बारह की उन तीन भविष्यसूचक अवधियों में जो कुछ अमुद्रित होता है, वह परमेश्वर के भविष्यसूचक वचन के अंतिम अमुद्रांकन का प्रतिनिधित्व करता है। वह अमुद्रांकन प्रकाशितवाक्य अध्याय एक में प्रस्तुत किया गया है, जब यीशु मसीह का प्रकाशन, अनुग्रह-अवधि के समाप्त होने से ठीक पहले, अमुद्रित किया जाता है। दानिय्येल बारह का पद ग्यारह, अब्राम और पौलुस द्वारा एक तीस-वर्षीय अवधि से आरम्भ हुई दोहरी भविष्यवाणी की प्रथम अभिव्यक्ति का समतुल्य है।

Idanieli khumi elinesibini ineziprofeto ezintathu eziziixesha ezifanekiselayo ezityhilwayo ngexesha lokugqibela kanye lesiphelo, yaye oko kutyhilwa kukhokelela ekucocweni kokugqibela kwabantu bakaThixo. Esokuqala kwezo ziprofeto zintathu sinikwa nguKristu ngokwaKhe, yaye xa ebeka loo siprofeto umi phezu kwamanzi enxibe ilinen, ebonakalisa isiphelo sexesha lesiprofeto esimelwe njengeminyaka eli-1260, yaye echaza isiphelo selo xesha njengokuphela kokuchithachithwa kwamandla abantu bakaThixo. Abantu bakaThixo ngemihla yokugqibela ngabo abalikhulu elinamashumi amane anesine amawaka, yaye baye bachithachithwa.

No sólo está Cristo de pie sobre las aguas respondiendo a una pregunta, sino que la pregunta comienza con las palabras: «¿Hasta cuándo?». «¿Hasta cuándo?» es un símbolo profético que también se le plantea a Jesús cuando, en el versículo trece de Daniel ocho, se formula la pregunta: «¿Hasta cuándo?».

प्रश्न जो हिद्देकेल नदी के दर्शन में यीशु के सम्मुख, जो सन के वस्त्र पहने हुए पुरुष के रूप में प्रकट किए गए हैं, प्रस्तुत किया गया है, यह है: “इन आश्चर्यकर्मों के अन्त तक कितना समय होगा?”; और उलै नदी के दर्शन में यीशु से, जो पलमोनी (वह एक निश्चित पवित्र जन) के रूप में प्रकट किए गए हैं, यह पूछा जाता है: “दैनिक बलिदान के विषय में, और उजाड़ने वाले अपराध के विषय में—कि पवित्रस्थान और सेना दोनों को पैरों तले रौंदा जाए—यह दर्शन कब तक रहेगा?”

Tungkol sa ff. ang isasalin na teksto ay hindi ibinigay. Pakiipadala ang tekstong isasalin sa ff upang maibigay ko ang saling wasto, likás, at angkop sa publikasyong teolohikal.

La visión del río Hiddekel en los tres últimos capítulos de Daniel y la visión del río Ulai en los capítulos siete al nueve son identificadas por la Hermana White como los «grandes ríos de Sinar». Todos los eruditos en historia y estudios bíblicos reconocen que solo hay dos ríos, y ambos son grandes ríos, asociados con Sinar. Esos dos ríos son el Tigris (Hiddekel) y el Éufrates. El río Ulai no es el Éufrates de Sinar; es un pequeño canal artificial en Persia, no en Sinar. El río Ulai en la visión que contiene el fundamento y la columna central del adventismo no está situado en Sinar; sin embargo, la profetisa identifica al Ulai como el Éufrates, uno de los grandes ríos de Sinar.

دیدِ هِدِّکل، تاریخِ خارجیِ اژدها، وحش و نبیِ کاذب را که جهان را به سوی آرماگدون رهبری می‌کنند، ارائه می‌دارد؛ و دیدِ اولای، کارِ مسیح را در متحد ساختنِ الوهیتِ او با انسانیتِ بشر نمایان می‌سازد. در بیانِ نبوی، الهام از نهرِ اولای به‌عنوانِ شاهدی دوم، همراه با نهرِ فرات، استفاده می‌کند تا آن عملی را که به‌وسیلهٔ مسیح در پیوند دادنِ الوهیتِ خویش با انسانیت انجام می‌پذیرد، مشخص سازد.

Fratul și Tigrul își au amândouă începutul în Eden și străbat întreaga istorie a legământului. Când se varsă în stâlpul central al adventismului la 22 octombrie 1844, Eufratul este unit cu canalul Ulai, făcut de mâna omului, pentru a reprezenta unirea Dumnezeirii cu omenirea, care este înfăptuită prin exercitarea credinței în aceia care sunt reprezentați ca fiind cei o sută patruzeci și patru de mii. Ulaiul reprezintă o probă cu privire la autoritatea Cuvântului profetic al lui Dumnezeu, căci așază autoritatea lui Ellen White, care identifică râul persan Ulai ca fiind unul dintre marile râuri ale Șinearului, în contradicție cu experții lumii.

Simból ffonn Ulaï-fhn a ffepresenta a testh ovffer mhan’s worrd orr God’s Worrd. Ahr mhehn corrrecth, orr ahr thhe worrds seth fforth by Sistehr White, corrrecth? Dhoes thhe Ulaï-fhn ffiver ffepresenth a single ffiver in Persia, orr dhoes ith ffepresenth a prophhetich ffiver which consistsh ovf waterrs ffom Eden mhihngled with waterrs ffom mhehn?

Może istnieć wiele możliwych odpowiedzi na ten dylemat, który poruszyłem, lecz przedstawię kilka myśli, abyście dostrzegli, do czego zmierzam. Czy świeccy historycy i teologowie mają rację, a Siostra White się myli? Nikt nie kwestionuje, że „wielkie rzeki Szinearu” to Tygrys i Eufrat. Czy zatem, gdy Siostra White określa rzekę Ulaj w Persji jako wielką rzekę Szinearu, jest fałszywą prorokinią? Albo czy jest prawdziwą prorokinią, która popełniła błąd? Ile błędów może popełnić prawdziwy prorok, zanim przekroczy granicę i stanie się fałszywym prorokiem? A może to historycy się mylą? A może ona rzeczywiście ma rację? Albo czy zarówno historycy, jak i Siostra White mają rację? Podniosłem ten dylemat w tym celu, aby użyć wyjaśnienia tego dylematu jako dodatkowego argumentu odnoszącego się do męża odzianego w lniane szaty, stojącego nad rzeką, którego pytano: „Jak długo?” w obu widzeniach rzek Hiddekel i Ulaj.

Dans le chapitre huit de Daniel, Daniel se trouve à Suse, en Perse, et Suse est située sur le fleuve Ulaï, qui, en raison de l’activité agricole, comprend le cours d’eau naturel ainsi qu’une série d’aqueducs artificiels. Alors que l’Ulaï poursuit son cours sur quelque cent cinquante milles supplémentaires, il se relie au confluent du Tigre et de l’Euphrate. Le Tigre et l’Euphrate, qui prirent leur source en Éden, finissent par se rejoindre, et lorsqu’ils se réunissent, le fleuve Ulaï venant de Perse se rattache au même point. Lorsque l’Ulaï rencontre le système marécageux du Tigre au confluent du Tigre et de l’Euphrate, l’Ulaï devient partie des eaux qui constituent les grands fleuves de Shinar. Les historiens ont raison, et Sister White aussi.

Lorsque Sœur White identifie la vision de l’Ulaï au chapitre huit, elle désigne un fleuve connu pour son système d’aqueducs artificiels qui relie le Tigre et l’Euphrate, lesquels représentent deux périodes de 2520 ans, arrivées à leur terme en 1798 et en 1844.

Un ancien nom du Tigre est le Hiddékel, et, par rapport à l’Euphrate, ces deux fleuves ont été situés prophétiquement de manière précise comme étant associés à l’Assyrie et à Babylone, lesquelles sont aussi désignées comme deux lions qui devaient châtier les brebis de Dieu. Ces deux puissances dévastatrices préfiguraient les deux puissances dévastatrices de la Rome païenne et de la Rome papale, qui sont les symboles d’un homme et d’une femme, ou d’une Église et d’un État. La Rome païenne était l’homme représentant l’art de gouverner, et la Rome papale est la femme impure représentant l’organisation ecclésiastique. L’Assyrie était l’homme et Babylone la femme dans leur relation prophétique, identifiant ainsi le Tigre comme l’homme et l’Euphrate comme la femme.

Le fleuve du Tigre est le fleuve de l’art politique, qui s’étendit jusqu’en 1798, et l’Euphrate, celui de l’art ecclésiastique, s’étendit jusqu’en 1844. L’Euphrate devait atteindre 1844, car le message de 1844 portait sur Babylone (l’Euphrate), qui tomba de nouveau en 1844. Comme l’Euphrate produisit une chute d’eau en 1844, le fleuve Ulaï, qui s’était également joint au confluent comme symbole des œuvres humaines, mêla ses eaux à celles de l’autre fleuve. Le fleuve de l’art politique fut endigué en 1798, lorsque l’autorité civile fut ôtée à la puissance papale. Cette même année, les États-Unis commencent à régner en tant que bête de la terre et sixième royaume de la prophétie biblique. Le fleuve du Tigre est endigué en 1798, précisément à l’endroit où l’État forcera finalement le monde entier à abattre la digue, qui retient maintenant les flots de la persécution papale prêts à déferler sur le monde comme un déluge impétueux. Cette muraille, ou digue, est la muraille de séparation entre l’Église et l’État.

Trong năm 1844, cả Ơ-phơ-rát lẫn U-lai đều xác định sứ điệp của năm 1844 là sự sụp đổ của Ba-by-lôn, đồng thời cũng là chính công việc mà Đấng Christ đã khởi sự trong năm 1844, khi, với tư cách là Sứ Giả của Giao Ước, Ngài thanh tẩy khỏi các dân sự là những người sẽ đi vào đền thánh của Ngài các dòng nước của Ba-by-lôn và các công việc loài người—một dân sự cần được làm sạch trước khi họ bước vào Nơi Chí Thánh. Sự thanh tẩy cuối cùng của dân sự ấy đã được hoàn tất bởi cơn mưa tuôn đổ dưới sứ điệp của Tiếng Kêu Lúc Nửa Đêm, và những giọt mưa của sứ điệp Tiếng Kêu Lúc Nửa Đêm ấy đã được chưng cất từ các dòng nước của sông Ti-grơ, đúng như những người Millerite đã nhận diện La Mã giáo hoàng và năm 1798, cũng như họ đã nhận diện sự sụp đổ của Ba-by-lôn và đã được thanh tẩy trước cánh cửa đóng lại bởi chính sứ điệp ấy, hay có thể nói—được thanh tẩy bởi cơn mưa đến từ các dòng nước đã được chưng cất của các sông U-lai, Ti-grơ và Ơ-phơ-rát, khi họ trình bày sứ điệp của Đa-ni-ên 8:14, và làm trọn sứ điệp của Tiếng Kêu Lúc Nửa Đêm trước khi Ngày Chuộc Tội tiêu biểu ứng nghiệm khai mở.

Wɔ Daniel ti 12 nkyekyɛm 7 no mu no, bere a Kristo gyina Hiddekel nsuwansuwa no so no, ogyina Tigris nsuwansuwa no so, aban amanne kwan no nsuwansuwa a ɛwɔ anisoadehu a ɛda nnipa aban amanne kwan a etwa to a ɛde adom bere no awiei ba no adi mu. Ogyina hɔ rema mmuae ama asɛmmisa a ɛwɔ nkyekyɛm a edi kan no mu no, sɛnea ɛte wɔ Ulai Asubɔnten no anisoadehu mu no, ɔbarima a ofura nwera no, a ɔno ne Palmoni wɔ hɔ, Nkonimdi Nkanfo a Ɔyɛ Nkontaafo no, de mmuae ma, ma asɛmmisa a ɛwɔ nkyekyɛm a edi kan no mu. Wɔ abien no nyinaa mu no, nkɔmmɔ no yɛ ɔsoro nkɔmmɔ a ɛkɔ so wɔ abɔfo ne Kristo ntam, na wɔ abien no nyinaa mu no, asɛmmisa no ne sɛ, “Ɛbɛkyɛ dɛn?”

پاسخ «تا دو هزار و سیصد روز» است؛ در باب هشتم و باب دوازدهم، «یک زمان و زمان‌ها و نصفِ زمان» است. این پاسخ به‌صورت ۲۳۰۰ سال و ۱۲۶۰ سال فهمیده می‌شود، اما در سال ۱۸۴۴ خدا بر به‌کارگیری زمان در درون پیام نبوی منع نهاد، زیرا دیگر زمانی در کار نیست. پاسخِ پالمونی، آن مردِ ملبّس به کتان، برای نسلِ نهاییِ او چیست؟ پرسشِ «تا به کی؟» بر شهادت‌های بسیار چنین نشان داده شده است که قانونِ یکشنبه پاسخِ آن پرسش است؛ پس آیا مقدّس در قانونِ یکشنبه تطهیر می‌شود، و آیا «همهٔ این عجایب» در قانونِ یکشنبه به انجام می‌رسند؟ آن «عجایب»ی که در قانونِ یکشنبه به انجام می‌رسند کدام‌اند، و آن «عجایب» از چه زمانی آغاز شدند؟

La question symbolique de « Combien de temps ? » désigne la loi du dimanche, et l’ange n’a pas demandé quand surviendrait la loi du dimanche, mais quand viendrait la fin des prodiges. Les « prodiges » prennent fin à la loi du dimanche ; quels sont donc les prodiges qui conduisent à la loi du dimanche ? Ou, plus précisément, quels sont les « prodiges » représentés dans la vision donnée près du Hiddékel, telle qu’elle est présentée aux chapitres dix à douze ? Si nous pouvons déterminer quels sont les « prodiges », nous pourrons peut-être découvrir quand les « prodiges » commencent. Dans Daniel dix, Gabriel précise expressément quel était le but de son intervention auprès de Daniel durant la vision.

Gabriel kom om Gods volk te doen verstaan wat hun in de laatste dagen zal overkomen. Te veronderstellen dat de profetieën in Daniël twaalf door de Millerieten juist werden begrepen, maar die erkenning vervolgens te gebruiken om de toepassing van het hoofdstuk op de laatste dagen te ontkennen, is Gabriëls uitgesproken doel tenietdoen. Zodra Gabriël in vers één van hoofdstuk elf het profetische relaas begint en dit voortzet tot en met het derde vers van hoofdstuk twaalf, is de voorgestelde geschiedenis de uiterlijke profetische bijzonderheden van de wijze waarop de draak, het beest en de valse profeet de wereld naar Armageddon voeren. Binnen het hoofdstuk zijn er passages die beschrijven dat Gods volk wordt vervolgd, maar de geschiedenis van hoofdstuk elf is in de eerste plaats een uiterlijke openbaring. Dit betekent dat hoofdstuk tien en hoofdstuk twaalf een alfa en een omega vertegenwoordigen binnen Daniëls laatste visioen, want in tegenstelling tot hoofdstuk elf beschrijven zij beide een innerlijke boodschap die de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend aanduidt. Het middelste hoofdstuk is de opstand van de mensheid zoals voorgesteld door de koning van het noorden, de paus van Rome, en het alfa-hoofdstuk tien, samen met het omega-hoofdstuk twaalf, duiden de innerlijke ervaring aan van de honderd vierenveertigduizend in de laatste dagen. Alle drie hoofdstukken voeren naar het einde van de genadetijd; het alfa-hoofdstuk begint met de vreze Gods, die twee klassen van aanbidders scheidt, en tegen het einde van het hoofdstuk wordt Daniël een verdubbeling van kracht gegeven, waarmee aldus de boodschap van de eerste en de tweede engel wordt aangeduid. Hoofdstuk twaalf is het omega-hoofdstuk en het duidt de oordeelsboodschap van de derde engel aan.

Le chapitre onze expose en détail la rébellion de l’humanité depuis la destruction de Jérusalem jusqu’à la clôture du temps de grâce, laquelle, selon Sister White, est une illustration de la clôture du temps de grâce à la fin du monde. Daniel onze commence à la destruction de Jérusalem, car Daniel fut de ceux qui furent emmenés à Babylone lors de la triple destruction de Jérusalem, laquelle préfigurait la destruction de cette même ville en l’an 70 apr. J.-C., puis de nouveau dans les derniers jours, telle qu’elle est représentée par le monde.

Due distruzioni letterali di Gerusalemme che ebbero luogo nello stesso giorno dell’anno, a distanza di seicentosessantacinque anni l’una dall’altra. Quelle due distruzioni riguardarono la città nella quale si supponeva fosse collocata l’Arca. Scilo possedeva le stesse caratteristiche profetiche e rappresenta la prima distruzione di una città nella quale era presente la presenza di Dio, o nella quale si supponeva che fosse presente. Quando Sorella White impiega la distruzione di Gerusalemme come simbolo della distruzione degli ultimi giorni, ella sta commentando il sermone di Cristo sulla distruzione di Gerusalemme.

Shilo, la destruction de Jérusalem sous Nebucadnetsar et Titus, sont trois témoins des derniers jours, représentés par la destruction de la ville de Dieu. Shilo est le message du premier ange, qui enseigne à craindre Dieu, ce qu’Éli ne fit pas, et à lui rendre gloire, ce qu’Éli ne fit pas, car l’heure de son jugement est venue. Le message du deuxième ange est celui où nous trouvons un dédoublement, représenté par Nebucadnetsar et Titus. La troisième destruction de Jérusalem, dans les derniers jours, a lieu à la clôture du temps de grâce, qui est la clôture du jugement.

Le chapitre onze présente l’histoire extérieure des messages des trois anges. Il est encadré par la vision de séparation du chapitre dix et par trois attouchements qui donnent de la puissance, lesquels ont lieu au vingt-deuxième jour de la vision de Daniel. Cela signifie que le chapitre douze traitera lui aussi de l’histoire intérieure de ce qui advient au peuple de Dieu dans les derniers jours. Cela signifie également que la lumière contenue dans le chapitre douze est vingt-deux fois plus éclatante que la lumière du chapitre dix.

އުލައިގެ ދެކުންތެރިޔާގައި، ކުރިސްޓުސް އަށް ވެސް “ކިހިނެއް ދުވަސް ވަނީ؟” މިހެން ސުވާލު ކުރެވިއެވެ. ތޭރަވަނަ އާޔަތުގައި އެ ސުވާލަށް ގެނެސްދެވޭ ކުރިޔަށް ހުރި ބާރަ އާޔަތް، ބައިބަލުގެ ނަބީކަމުގެ ބާރުތަކާ ގުޅޭ މުހިންމު ތަފްޞީލުތައް ތަމްސީލުކުރާ ބޭރުގެ ނަބީކަމުގެ ތާރީޚު ހޯދުމުގައި ވަނީ ހިމެނިފައެވެ. އެ ބާރަ އާޔަތަކީ ހަމަ ހަތްވަނަ ބާބުގައި ތަމްސީލުކޮށްފައިވާ ތާރީޚު އަލުން ދެންނެވި، އަދި އެއަށް އިތުރަށް ވިޔާކޮށްދިނުމެވެ. އެ އާޔަތަކުން ފާޅުކުރެވޭ ނަބީކަމުގެ ތާރީޚު، މީދުންނާއި ޕާރުސީންގެ ޒަމާނުން ފެށިގެން، އެގާރަވަނަ ބާބުގައި ވެސް އަލުން ބުނެވި، އަދި އިތުރަށް ވިޔާކުރެވެއެވެ. އަށްވަނަ ބާބުގެ ފަހު އާދެހަމަ އަދި ނުވަވަނަ ބާބު މުޅިން، ނަބިއްޔު ދާނިޔޭލުގެ ތެރެއިން އާޚިރު ޒަމާނުގެ އެކަމެތި ބައިމީހުންގެ ތަމްސީލެވެ. އުލައި ކޯރުތަކުގެ ދެކުންތެރިޔާގައި ލިބޭ ނަބީކަމުގެ ތާރީޚުގެ ދެކުންތެރިކަން މި ތިން ބާބާއެކު، އަދި ޖިބްރީލާއި ދާނިޔޭލުގެ މުޢާމަލާތުގެ މަގުން މި ބާބުތަކުގައި އަންނަ ގޮތުގައި އެއީ ދިހަވަނަ ބާބުން ފެށިގެން ބާރަވަނަ ބާބުގެ ނިމުމާދެމެދުގެ އަލްފާއިން އޮމެގާއަށެވެ.

Kwa kuwa Hidekeli ni omega na Ulai ni alfa, nguvu inayowakilishwa na nuru inayofunuliwa katika sura ya kumi na mbili, wakati wa mwisho ufikiapo, ni yenye kung’aa mara ishirini na mbili kuliko maono yaliyo nguzo kuu na msingi wa Uadventista. Hali ikiwa hivyo; nuru ya maono ya mwisho ya Danieli inatambulishwa moja kwa moja kuwa ni nuru inayohusishwa na watu wa Mungu katika siku za mwisho. Malaika anapomwuliza yule mtu aliyevikwa kitani, “Hata lini?” mpaka mwisho wa maajabu haya, maajabu hayo ni wale wanaong’aa kama nyota milele na milele, kama historia ya agano la Abramu inavyorudia mwangwi wa amri kwa Abramu aziangalie nyota. Maajabu katika Danieli kumi na mbili ni kugeuzwa kwa wanadamu kuwa bendera ya wale mia moja arobaini na nne elfu.

Nan yon pwen anvan, nou te idantifye ke vèsè onz nan Danyèl douz idantifye yon peryòd pwofetik ki gen ladan de peryòd, premye ladan yo se trant ane. Pou mete anfaz ki apwopriye sou vèsè onz, mwen te ale nan vèsè sèt, pou montre patisipasyon dirèk Kris la nan mèvèy Li akonpli pami pèp Li a nan dènye jou yo.

En revenant au verset onze, je souhaite vous rappeler que le chapitre douze est expressément appelé par Gabriel les « derniers jours ». Aux jours des cent quarante-quatre mille, aux jours où ils sont scellés et entrent en alliance avec Dieu, selon le livre de Daniel, il y aura un message descellé qui s’amplifiera jusqu’à devenir un grand cri. Ce message est représenté, au chapitre douze, par trois périodes prophétiques distinctes, qui ont déjà été définies par les Millerites, puis confirmées par l’Esprit de Prophétie. Ces trois périodes ne représentent pas le temps, car l’ange même qui lève les deux mains vers le ciel au chapitre douze avait levé une main vers le ciel dans Apocalypse dix, et juré qu’il n’y aurait plus de temps. Cette déclaration en 1844 signifie que les trois périodes prophétiques de Daniel douze sont des périodes symboliques qui n’ont pas pour but de représenter le temps.

لہٰذا، جب دانی ایل بارہ میں درمیانی علامتی نبوتی مدت ایک دوہری مدت ہے جو عین اسی باب میں تیس برس سے شروع ہوتی ہے جس میں میکائیل اٹھ کھڑا ہوتا ہے، تو تم جان لیتے ہو کہ تیس برس سے شروع ہونے والی وہ دوہری مدت ابرام کی الفا نبوت کی کامل تکمیل ہے۔ زمانی نبوت کا اومیگا، جو ایک برگزیدہ قوم کے حوالے سے عہد کی تاریخ کا آغاز کرتا ہے، اسی باب میں اپنی کامل تکمیل کو پہنچتا ہے، اور یہی باب دانی ایل کی اُس گواہی کا نقطۂ عروج ہے کہ آخری ایام میں خدا کے لوگوں پر کیا گزرے گی۔

শেষকালে দানিয়েলের পুস্তক মোহর-মুক্ত হয়, এবং যে আলো উৎপন্ন হয় তা ঈশ্বরের প্রজাদের মোহরাঙ্কিত করে। শেষকালে দানিয়েলের পুস্তক মোহর-মুক্ত হয়, এবং যে আলো উৎপন্ন হয় তা দানিয়েলের শেষ অধ্যায়ের অন্তর্গত তিনটি ভাববাণীমূলক সময়পর্ব দ্বারা উপস্থাপিত। সেই অধ্যায়টি হিদ্দেকেল-দর্শন গঠিত তিন অধ্যায়ের ওমেগা, এবং হিদ্দেকেল-দর্শনটি দানিয়েলের নদী-দর্শনসমূহের আলফা-রূপী তিন অধ্যায়ের প্রতি ওমেগা। যে নদীগুলি এদেনে সূচিত হয়েছিল, সেগুলি পরিশেষে দানিয়েলের নিকট এসে উপনীত হয়; পরে ঈশ্বরের ভাববাণীমূলক বাক্য সেগুলিকে প্রথম ও দ্বিতীয় স্বর্গদূতের মিলেরাইট আন্দোলনে নিয়ে আসে, যা তিন স্বর্গদূতের দুই আন্দোলনের আলফা-আন্দোলন। একাদশ পদের ১২৯০ বছর অব্রাম ও পৌলের ৪৩০ বছরের ভাববাণীর প্রতি ওমেগা।

Avant de poursuivre dans Daniel douze et son lien avec la prophétie d’Abram, il est bon de se rappeler qui était Paul. Paul n’était pas seulement l’apôtre des Gentils, mais, tout aussi important, il présentait son message au moyen de la Parole prophétique de Dieu. Plus important encore, Paul était un prophète dispensationnel. Un prophète dispensationnel est un prophète suscité pour guider le peuple de Dieu d’une dispensation à une autre, à l’exemple de Moïse, du culte à l’autel au culte du sanctuaire, et de Jean-Baptiste, du sanctuaire terrestre au Sanctuaire céleste. Paul a consigné, de loin, plus d’informations et de règles concernant l’application du littéral au spirituel que tous les autres auteurs de la Bible réunis ! Il a été suscité pour expliquer la transition du littéral au spirituel dans le cadre du peuple de l’alliance de Dieu.

Paul est le lien de raccordement entre les promesses de l’alliance faites au peuple élu d’Abraham, lorsque ce peuple élu passa du littéral au spirituel. Si vous n’êtes pas affermi dans la compréhension du rôle qu’occupa Paul dans l’histoire de l’alliance, vous pourriez alors ne pas discerner combien il est divinement approprié que la première prophétie temporelle concernant le peuple de l’alliance de Dieu soit une prophétie temporelle à double aspect qui commence par une période de 30 ans. Une prophétie établie par le père du peuple élu, et, lorsqu’ils passèrent à un peuple élu spirituel, un prophète dispensationnel fut suscité pour identifier et expliquer cette transition, et aussi pour ratifier la prophétie temporelle d’Abram par un second témoin tiré du Nouveau Testament, en harmonie avec le premier témoin de l’Ancien Testament. Abram au commencement, puis Paul à la fin, typifient la signification du 1290 des derniers jours.

Wɔbɛtoa so wɔ asɛmti a edi hɔ no mu.