Buku ya Yoele na Kanisa la Waadventista Wasabato wa Laodikia - Namba Kumi na Nane

Nous considérons l’alliance d’Abram, et nous n’avons pas encore abordé l’élément de la prophétie d’Abram qui a un lien direct avec les versets d’ouverture du livre de Joël. La prophétie d’Abram concernant 400 années de servitude, jointe aux 430 années de Paul, produit la structure prophétique qui s’aligne sur les 1290 années de Daniel 12:11. La prophétie des 1290 années du verset onze est la période prophétique oméga de la ligne des 430 années d’Abram et de Paul. Cette vérité est un élément de ce qui est descellé dans les derniers jours et qui sépare les sages d’avec les méchants.

Johwaṇḍik ñan omega ankap in 430 yiio ko, ej bar walok nan kamaḷọk in “kajjitōk juon ānein,” im kwalok juon ien kajimwe ak probation nan aelōñ eo ej dettal armej ro an Kot ilo jikuuḷ. Nan Moses ej Äjipt, im nan ro 144,000, ro rej al in Moses, ej bwebwenato in United States jen 1798 tōprāk ñan kakien Sunday. United States, eo kar kāālōt einwot “manit in jikin tā” ilo Revelation juon jilu, ej jino einwot juon lamb im ej jemḷọk ilo an kōnono einwot juon dragon. Joseph, juon kamaḷọk in Lamb, ej kwaḷọk ien jemāḷok im jāmōnōn eo ilo Äjipt, tōprāk ien kar walok juon Pharaoh ekāāl im jikuuḷ eo ej jino. Ekkā, aelōñ eo emaron in bok kajojo añ ibben kajjitōk eo kar walok ilo kajjitōk juon ānein, eo kar Äjipt nan Moses, ej United States. Remnant eo ej bok kajojo añ ilo Sunday law, einwot kar kamaḷọk kin plagues ko, ro kar jemḷọk nan Hebrew ro kin bōtōktōk bōrōj ilo posts ko an wōtā ko aer, im murin men in, kin aelōñ in Äjipt ilo Red Sea. Joseph im Moses rej kwaḷọk juon Pharaoh emman im juon Pharaoh enana, eo nan United States ej mokta juon lamb, im murin men in juon dragon.

अबराम की चौथी पीढ़ी में न्याय की भविष्यवाणी में यह तथ्य सम्मिलित था कि अनुग्रह-अवधि का समापन क्रमिक होता है; क्योंकि मूसा के द्वारा अबराम की भविष्यवाणी की पूर्ति में न केवल मिस्र के लिए अनुग्रह-अवधि समाप्त हुई, बल्कि मिस्र के अपनी अनुग्रह-अवधि का प्याला भर लेने के पश्चात् भी एमोरियों के लिए अपनी अनुग्रह-अवधि का प्याला भरने हेतु कुछ समय शेष था। मिस्र के लिए लाल समुद्र वही था जो संयुक्त राज्य अमेरिका के लिए रविवार का कानून होगा, और तब “संपूर्ण पृथ्वी पर स्थित प्रत्येक अन्य देश” संयुक्त राज्य अमेरिका के “उदाहरण का अनुसरण” करेगा, जैसा कि मिस्र की अनुग्रह-अवधि के समापन के पश्चात् एमोरियों द्वारा निरूपित किया गया है।

Les Amoréens sont l’une des dix tribus qui, dans l’alliance conclue avec Abram, désignent le monde depuis le fleuve d’Égypte jusqu’au fleuve de Babylone; les Amoréens représentent donc les nations du monde, lesquelles parviennent à la clôture de leur temps de grâce individuel en tant que nations, après la loi du dimanche aux États-Unis. Les Amoréens sont le symbole biblique du jugement se refermant sur le monde, et cela se produit à la troisième et à la quatrième génération. La mer Rouge est le symbole de la clôture du temps de grâce pour les États-Unis, et les Amoréens représentent les nations fermant progressivement leur temps de grâce jusqu’à la clôture du temps de grâce de l’humanité. Par conséquent, les Amoréens sont le symbole de la période de la crise de la loi du dimanche, depuis la mer Rouge jusqu’à la délivrance par le vent d’orient, lorsque le chemin de la délivrance est ouvert au peuple de Dieu.

Ka propheta bilong Abram i no toktok tasol long namba foa lain tumbuna long sait bilong Yunaetet Stets olsem Isip, na bilong graun olsem ol Amorait; moa yet, em i makim lain tumbuna bilong ol manmeri bilong God husat i brukim Ret Si olsem wanpela “namba foa lain tumbuna.” Taim yumi kisim aut, long wanem yumi inap kisim aut, long save bilong “foa lain tumbuna” long namba wan wokabaut bilong Abram insait long tripela wokabaut, bai yumi skelim namba tu na namba tri wokabaut bilong kontrak bilong Abraham. Namba tu wokabaut em sapta sebitin, na namba tri wokabaut em, tru tumas—sapta twenti-tu.

Номаи Дониёл боби дувоздаҳ се давраи нубувватӣ муайян карда мешаванд, ва ҳамаи онҳо вақти нубувватиро ифода мекунанд, ки дар соли 1844 ба поён расид. Он се давра дар айёми охир кушода мешаванд, ва он се давра афзоиши донишеро ифода мекунанд, ки бар сари қавми Худо дар айёми охир меояд. Масеҳ ҳамчун Он Марди либоси катонӣ, нахустини он се давраи нубувватиро дар ояти ҳафт баён мекунад, ва бо ин кор Худро бо фариштаи Ваҳй боби даҳ ҳамоҳанг месозад, ки на бар об, балки бар замин ва баҳр истодааст.

ଆଧ୍ୟାୟ ବାରର ସପ୍ତମ ପଦ୍ୟରେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ପଟବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିବା ସେହି ପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ଚିରଜୀବୀଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରେ।

Nous sommes instruits par l’inspiration que la même ligne prophétique située dans le livre de Daniel est reprise dans le livre de l’Apocalypse, et la compréhension millérite est que ces deux descriptions sont des passages parallèles concernant Christ. Christ comme l’Ange au petit livre, désignant dans le livre de l’Apocalypse la fin de l’application du temps prophétique en 1844, et Christ comme l’Homme vêtu de lin dans le livre de Daniel, indiquant que, lorsque la loi du dimanche surviendra aux États-Unis, toutes les merveilles de la vision finale de Daniel seraient achevées. Au sein de cette histoire sacrée, qui précède la loi du dimanche et s’y achève, le peuple de Dieu devait être dispersé pendant une période représentée par le symbole de 1260. La période de dispersion qui précède la loi du dimanche est exposée dans le chapitre onze de l’Apocalypse, où Moïse et Élie sont mis à mort et demeurent morts dans la rue pendant trois jours et demi, ce qui est un symbole de 1260.

នៅ​ក្នុង​ខ​ទី​ប្រាំពីរ បុរស​ដែល​ស្លៀកពាក់​ក្រណាត់​ទេសឯក​បាន​បញ្ជាក់​ថា នៅ​ពេល​ការ​ខ្ចាត់ខ្ចាយ​នៃ​អំណាច​របស់​ប្រជាជន​បរិសុទ្ធ​បាន​បញ្ចប់​រយៈពេល​បី​ថ្ងៃ​កន្លះ​របស់​វា នោះ “អស្ចារ្យការណ៍” ដែល​កើត​មាន​លើ​ប្រជាជន​របស់​ព្រះ​ក្នុង​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ នឹង​ត្រូវ​បាន​បញ្ចប់។ យើង​បាន​បិទ​អត្ថបទ​មុន​ដោយ​សេចក្ដី​អធិប្បាយ​របស់​បងស្រី​វ៉ៃត៍​លើ​សាការី ជំពូក​ទី​បី។ ប្រយោគ​ដំបូង​បាន​ថ្លែង​ថា “និមិត្ត​របស់​សាការី​អំពី​យ៉ូស្វេ និង​ទេវតា អនុវត្ត​ដោយ​កម្លាំង​ពិសេស​ចំពោះ​បទពិសោធន៍​របស់​ប្រជាជន​របស់​ព្រះ នៅ​ក្នុង​ឆាក​បិទ​បញ្ចប់​នៃ​ថ្ងៃ​ដ៏​អស្ចារ្យ​នៃ​ការ​ធួនបាប។” នៅ​ក្នុង​ជំពូក​នោះ ហើយ​នៅ​ក្នុង​សេចក្ដី​អធិប្បាយ​ដ៏​បំផុស​គំនិត​របស់​បងស្រី​វ៉ៃត៍​លើ​ជំពូក​នោះ មួយ​សែន​បួន​ម៉ឺន​បួន​ពាន់ គឺ​ជា “បុរស​ដែល​គេ​ឆ្ងល់​អស្ចារ្យ​ចំពោះ”។ “អស្ចារ្យការណ៍” ក្នុង​និមិត្ត​ចុង​ក្រោយ​របស់​ដានីយ៉ែល ដែល​ត្រូវ​បាន​បញ្ចប់​ដោយ​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ គឺ​ជា “អស្ចារ្យការណ៍” ដែល​ទាក់ទង​នឹង​ការ​បោះត្រា​លើ​ប្រជាជន​របស់​ព្រះ។

Daniel sura ya kumi na mbili hutoa nuru inayowatia muhuri wale mia moja na arobaini na nne elfu katika siku za mwisho. Nuru hiyo inawakilishwa na vipindi vitatu vya kinabii, ambavyo vyote vilitambuliwa na kuthibitishwa kuwa kweli katika historia ya Wamillerite. Vipindi hivyo vitatu vinawasilishwa katika aya tatu na ni nguzo tatu zinazoshikilia juu muundo wa kweli. Muundo wa kweli hushikiliwa kwa mchakato wa hatua tatu. Mchakato huo wa hatua tatu unawakilishwa, ndani ya kifungu cha aya tisa (4–12), na zile aya tatu zinazowasilisha wakati wa kinabii. Vipindi hivyo vitatu vya kinabii, vinaposhughulikiwa kutoka katika ufahamu wa msingi wa Wamillerite, huzaa vipindi vitatu vya kiishara vinavyofafanuliwa kwa upatano na ufahamu wa Wamillerite, lakini havitumii kipengele cha wakati.

Ihe omumu oge ato ahu di n’ime otu akwukwo nsọ ahu n’onwe ya nke na-akọwa “usoro nke amụma isi ikechie—ma emesịa meghee ya,” tinyere nkọwa Akwụkwọ Nsọ a ma ama banyere usoro ule ugboro atọ. Amaokwu itoolu ahụ nke na-amalite mgbe a gwara Daniel ka o kechie akwụkwọ ya, bụ kpọmkwem amaokwu ndị e depụtara oge atọ ahụ n’ime ha; ma n’ime amaokwu itoolu ahụ, a na-egosipụta usoro ime ka mmadụ dị ọcha nke a na-arụzu mgbe a meghere eziokwu dị ka “a sachara ha, mee ka ha dị ọcha, ma nwalee ha.” Oge atọ ahụ n’ime amaokwu atọ ahụ bụ mmụba nke ihe ọmụma, n’oge ọgwụgwụ, n’ụbọchị ikpeazụ, nke na-anọchi anya usoro ikpeazụ nke ule na nke ịkachi akara nke ndị Chineke nke ọgbụgba ndụ Ya. Akụkọ ihe mere eme ahụ bụ ebe e depụtara “ihe ịtụnanya” ihe nnọchianya ndị na-adakwasị ndị Chineke n’ụbọchị ikpeazụ. Biko gụọ paragraf a ọzọ.

Le tre periodi, nei tre versetti del passo di nove versetti, rappresentano il culmine del libro di Daniele, e il culmine ivi rappresentato è il culmine della linea profetica interna; esso è il racconto di come una pietra venga «tagliata» da un monte, senza mano d’uomo, che è il racconto del rimanente. Quella linea interna è rappresentata nei capitoli dieci e dodici, e il culmine della linea esterna della profezia si trova nei versetti conclusivi del capitolo undici e nei primi versetti di Daniele dodici.

Ces trois périodes constituent aussi le point culminant des visions du témoignage des fleuves Ulaï et Hiddékel, et les trois versets comprennent une période prophétique qui représente l’accomplissement culminant de la prophétie temporelle de l’alliance, laquelle donne à la fois Abram et Paul comme témoins. Jésus, en tant qu’Homme vêtu de lin, se trouve au verset sept, marchant sur les eaux. Au verset onze, deux voix, qui sont aussi la voix du Christ, Abram et Paul, se tiennent là pour rendre témoignage. Au verset douze, l’histoire du scellement du peuple de Dieu est représentée, car les cent quarante-quatre mille sont des vierges, et les vierges font l’expérience de la parabole des dix vierges, et la bénédiction du verset douze repose sur ceux qui attendent. Ceux qui attendent dans la parabole, et qui sont « bénis », sont ceux qui reçoivent le vêtement qui leur permet d’entrer dans les noces, lorsque la porte est fermée.

آیت ہفتم میں یسوع پانی پر چل رہے ہیں، جو خوف پیدا کرتا ہے؛ لیکن پطرس ایمان لانے کا ارادہ کرتا ہے اور چلنا شروع کرتا ہے اور خدا کو جلال دیتا ہے۔ تاہم پطرس اکثر دونوں طبقات کی علامت ہوتا ہے، اور جب اُس کی عدالت کا وقت آن پہنچا تو وہ جلال پھر خوف میں بدل گیا۔ آیت ہفتم میں واقع پہلا دور، پہلے فرشتے کے پیغام کی نمائندگی کرتا ہے۔ یسوع پانیوں پر ہیں، جو خوف اور پہلے فرشتے کی ایک علامت ہے۔ پھر یسوع ایک ایسے دور کی نشان دہی کرتے ہیں جس میں وہ اتوار کے قانون کی عدالت سے پہلے ہی اپنے لوگوں کو جلال بخشیں گے۔ تینوں فرشتوں کے تمام عناصر آیت ہفتم کے اندر موجود ہیں، کیونکہ آیت ہفتم اُن تین آیات میں پہلی ہے جو تین فرشتوں کی نمائندگی کرتی ہیں۔

این آیهٔ یازدهم با شهادتِ اُمگاییِ خود نسبت به صداهای آلفاییِ اَبرام و پولُس، نوعی «دوبرابرشدگی» را فراهم می‌آورد. صداهای «دوبرابرشده»ی آنان درهم می‌آمیزد تا نبوتِ زمانیِ عهد را عرضه کند، و آیهٔ یازدهم به‌عنوان اُمگا آن نبوت را تحقق می‌بخشد، از آن‌رو که دورهٔ نبوی‌ای را مشخص می‌سازد که با سقوط بابل در 1798 به پایان می‌رسد، و بدین‌سان سقوط بابل را در هنگامی که میکائیل در ایام آخر برمی‌خیزد، به‌گونه‌ای نمادین بازمی‌نمایاند. در آیهٔ یازدهم، ما با دوبرابرشدگیِ انبیا و نیز با دوره‌ای روبه‌رو هستیم که نمایانگر دو سقوطِ بابل است؛ و از این‌رو پیام فرشتهٔ دوم را بازنمایی می‌کند که اعلام داشت: «بابل سقوط کرده است، سقوط کرده است.»

Ayat tujuh adalah pekabaran malaikat yang pertama, dan ayat sebelas adalah pekabaran malaikat yang kedua, dan ayat dua belas, yaitu Daniel 12*12 atau Daniel 144, berbicara tentang perbedaan antara orang bijaksana dan orang bodoh, yang digenapi dalam proses penghakiman yang berakhir dengan pernyataan tabiat pada krisis penghakiman. Ayat dua belas adalah pekabaran malaikat yang ketiga yang menunjukkan bagaimana dunia dibagi menjadi dua golongan, dan pasangan dari penggambaran lahiriah malaikat ketiga mengenai pembagian itu sendiri adalah pembagian batiniah dari malaikat ketiga yang diwakili dalam ayat dua belas. Ayat tujuh, sebelas, dan dua belas adalah pekabaran ketiga malaikat, dan ayat-ayat itu adalah terang yang dimeteraibukakan pada zaman akhir. Tersingkapnya ketiga ayat ini pada zaman akhir selaras dengan Wahyu pasal sepuluh.

Christ comme l’ange puissant, ainsi que le Lion de la tribu de Juda au chapitre dix, cria comme un « lion », et son rugissement produisit sept tonnerres qui furent scellés, comme le fut Daniel chapitre dix. Ce sont des passages parallèles. Pour cette raison, les trois périodes du chapitre douze sont aussi les sept tonnerres d’Apocalypse dix.

“एटारि बायफोर” आरो एकखान बेलेग बिबुंथि नङा, ख्रिष्टाक’ “अल्फा” आरो “ओमेगा” बिनि माखासे; बिदिनो “एटारि बायफोर”नि गाहायनि चिन्हावखान्थि इयै जे, 1798 निफ्राय 1844 सानदेर गेजेराव जाय “घटनाफोरनि रेखाङाखान्थि” जादों, बिनि मबाखौ “आगांनि घटनाफोर”आव फिनाव दाहायखांदों, जाय “बिसोरनि हारिमुजाथाय माफोराव फोसावगोन,” आरो बेखौ सयसि‑चारि हजारनि जिबन‑बुरबाथायाव नुजानांगोन। बिदिनो “एटारि बायफोर” अल्फा आरो ओमेगानि एखान चिन्ह; बैनि बानि‑सोमो, गोजौ आरो जोबथा; गिबि आरो जोबनाय; गाहायखान्थि आरो मन्दिर; खामानि‑सुङ्ख्रि आरो जोबनाय‑सुङ्ख्रि—एटारि बायफोर।

ড্যানিয়েল বারোর প্রতীকী তিন কালপর্বের আলোক অবশ্যই সাত বজ্রধ্বনির আলোকের সঙ্গে সঙ্গতিপূর্ণ হতে হবে, কারণ উভয়ই একই ভবিষ্যদ্বাণীমূলক রেখা। প্রথম কালপর্বে খ্রিষ্ট উভয় হাত স্বর্গের দিকে উত্তোলন করেন, যেমন তিনি প্রকাশিত বাক্য দশ অধ্যায়ে এক হাত উত্তোলন করেন। প্রকাশিত বাক্য দশ অধ্যায়ে তাঁর হাত ভবিষ্যদ্বাণীমূলক সময়ের প্রয়োগের সমাপ্তির প্রতীক হয়ে ওঠে, যা ভবিষ্যদ্বাণীমূলক সময়কাল থেকে কেবল ভবিষ্যদ্বাণীমূলক কালপর্বে রূপান্তরকে চিহ্নিত করে। মিলারীয়দের দ্বারা ব্যবহৃত প্রধান ভবিষ্যদ্বাণীমূলক নীতির সেই রূপান্তরটি, খ্রিষ্টের সময়ে আক্ষরিক থেকে আত্মিকের দিকে যে প্রধান রূপান্তর ঘটেছিল, তার দ্বারা প্রতিরূপিত হয়েছিল।

L’apôtre Paul a été suscité pour établir la règle prophétique majeure liée à la lignée prophétique d’un peuple élu. Dès le commencement même de l’Israël spirituel, une règle prophétique majeure est établie, qui redéfinit l’alliance elle-même. Dès lors, être un enfant d’Abraham, c’était être un enfant d’Abraham par la foi, et non par le sang. Ce principe prophétique a été mis en place principalement par la plume de Paul, qui, à cet égard, préfigurait le Christ dans Apocalypse chapitre dix, en modifiant et en mettant fin à l’application prophétique du temps en 1844.

Muundo pamoja na wanadamu unawakilishwa na upinde wa mvua, nayo Safina ya Nuhu inawakilisha kipindi cha wakati, kabla na baada ya gharika, ambapo hakukuwa na watu teule waliotambulishwa waziwazi. Wito wa Ibrahimu uliwakilisha badiliko kuu na la maana katika uhusiano wa kinabii wa Mungu na wanadamu. Muundo uliofanywa na Ibrahimu uliwakilisha mgeuko mkuu katika mkondo wa historia ya maagano, na kwa kufanya hivyo uliashiria mgeuko mkuu kutoka halisi kwenda kiroho katika siku za Paulo, na kutoka matumizi ya wakati kwenda kutokuwepo kwa matumizi ya wakati katika mwaka wa 1844.

La première transition dans l’alliance de Dieu avec l’humanité fut le Jardin, et le changement manifeste fut les restrictions imposées à l’arbre de vie; elle produisit aussi un changement de vêtement, de la lumière spirituelle à une véritable peau d’agneau. La transition majeure suivante dans l’histoire de l’alliance est le déluge, que Noé représente, comme Adam lors de la première grande transition de l’alliance. Vient ensuite la transition vers un peuple choisi avec Abram, laquelle conduisit à Moïse, qui introduit les principes prophétiques selon lesquels un jour représente une année. Ce principe demeure valable jusqu’en 1844, lorsqu’il y eut une autre grande transition de l’alliance. Aux grandes époques de l’histoire de l’alliance, il y a toujours une transformation majeure dans un principe de la Parole prophétique de Dieu. Cette transformation, durant l’histoire des cent quarante-quatre mille, est qu’Alpha Oméga est la Vérité. Alpha et oméga est le principe selon lequel la fin est toujours illustrée par le commencement dans la Parole de Dieu. Rattachée à ce principe d’alpha et d’oméga, se trouve la structure triple du mot hébreu « vérité ».

왼편 무리의 역사 동안 일어나는 중대한 예언적 전환은 각 주요 언약의 역사 속에 직접적으로 표상되어 있으며, 다른 진리의 노선들 속에서도 그러하다. 이사야 22:22에서 엘리아김 위에 놓인 “열쇠”는 마태복음 16장에서 파니움에서 베드로에게 주어진 바로 그 열쇠이다. 그 열쇠는 빌라델비아 교회에 주어졌으며, 모세의 역사 동안 모세에 의해 기록되어 밀러파의 역사를 예표하였던 일 년에 하루의 원칙과 그가 연결될 수 있도록 허락받은 사람은 윌리엄 밀러였다. 모세의 예언과의 밀러의 연결은 아브람의 예언과의 바울의 연결로 표상되었다. 그리고 어찌하여 밀러가 모세와 연결되지 말아야 하겠는가? 방주 안에서의 모세의 구원은, 두 언약을 함께 묶기 위하여, 방주 안에서의 노아의 구원과 연결되어 있었다. 에덴에서 시작되는 예언적 적용의 전환들은, 마지막 언약 백성 곧 십사만 사천의 역사 속에서 예언적 빛의 중대한 계시가 식별된다는 사실을 드러낸다. 나는 그 중대한 예언적 전환이 일곱 우레로 표상된다고 주장하는데, 그것들은 다니엘 12장의 세 기간과 직접적으로 연결되어 있으며, 이는 오직 알파와 오메가의 원칙을 한 줄 위에 한 줄의 적용 위에 적용하여, 진리의 세 단계 구조 위에 서 있을 때에만 인식된다.

Ku ndimanana zikurikiranye ubudasa n’itangazo rivuga ko “igihe kitakiriho,” Kristo yamenyekanishije inkuba ndwi, zo, nk’uko byari bimeze ku kuri kwo muri Daniyeli cumi na kabiri, zashyizweho ikimenyetso. Imimerere ikikije wa muntu wambaye imyenda yera uterura amaboko yombi mu gice cya cumi na kabiri ni ugufungurwa kw’igitabo cya Daniyeli, kandi imimerere ikikije Kristo Intare mu Ibyahishuwe icumi ni ugushyirwaho ikimenyetso kw’inkuba ndwi. Mushiki wa White ahuza ishyirwaho ry’ikimenyetso ku nkuba ndwi no gushyirwaho ikimenyetso ku gitabo cya Daniyeli.

Ang pitong kulog ay binibigyang-kahulugan ng Apocalipsis 10 at ng Espiritu ng Hula, gayundin ng kasaysayan ng mga Millerita mula 1840 hanggang 1844, na inuulit sa kasaysayan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Sa gayon ding sipi ay sinasabi, “Ang natatanging liwanag na ibinigay kay Juan na ipinahayag sa pitong kulog ay isang paglalarawan ng mga pangyayaring magaganap sa ilalim ng mga pabalita ng una at ikalawang anghel. Hindi pinakamabuti para sa bayan na malaman ang mga bagay na ito, sapagkat ang kanilang pananampalataya ay kinakailangang masubok. Sa kaayusan ng Diyos ay ipahahayag ang pinakakamangha-mangha at sumusulong na mga katotohanan.” Hindi naunawaan ng mga Millerita na haharap sila sa dalawang kabiguan, sapagkat ang kanilang kakulangan ng pagkaunawa ay sadyang itinakda upang sila’y subukin. Hindi pinaghinalaan ng mga Millerita ang anumang “sumusulong na mga katotohanan,” samakatuwid baga’y, hindi nila inaasahan ang anumang “malalaking pagbabagong makapropesiya” sa kasaysayan ng tipan.

यद्यपि “Millerite” “लोगों” के लिए “इन बातों को जानना उत्तम न था,” तथापि एक लाख चवालीस हज़ार उसी इतिहास के द्वारा परखे जाते हैं; परन्तु इतिहास को निष्कपट रूप से गलत समझने के कारण नहीं, बल्कि ऐसे इतिहास को न समझने के कारण, जिसे जानना तुम्हारे लिए आवश्यक है। यह वही परीक्षा है, केवल उलटी हुई। प्रकाशितवाक्य दस में यूहन्ना, प्रथम और मुख्य रूप से, एक लाख चवालीस हज़ार का प्रतिनिधित्व करता है, और केवल गौण रूप से, प्रथम और द्वितीय स्वर्गदूतों के Millerite आन्दोलन का। यह तब पहचाना जाता है जब तुम देखते हो कि यूहन्ना को उसकी छोटी पुस्तक खाने से पहले ही यह बता दिया गया था कि वह मीठी होगी और फिर कड़वी। Millerites के लिए यह जानना उत्तम न था कि उसका क्या अर्थ है, परन्तु यूहन्ना ऐसे लोगों का प्रतिनिधित्व करता है जो पहले से जानते हैं कि जब Millerites ने छोटी पुस्तक खाई, तब क्या हुआ।

Jean est averti d’avance de l’expérience douce-amère de 1840 à 1844, de l’histoire représentée au chapitre dix. Cette expérience, si clairement représentée aux versets neuf et dix, est aussi distinctement identifiée aux versets deux à quatre.

Les « sept tonnerres » représentent « une délinéation des événements » qui devaient se produire sous le premier et le second ange, et aussi « des événements futurs qui seront révélés dans leur ordre ». Les « sept tonnerres » représentent la vérité selon laquelle l’histoire des millérites se répète dans l’histoire des cent quarante-quatre mille, et les vérités qui furent descellées au temps de la fin en 1798 et après, représentent un descellage de la vérité dans les derniers jours du peuple de Dieu. Jésus, dans Apocalypse dix, s’accorde avec Jésus dans Daniel douze. Dans les deux passages, le scellement et le descellage de la vérité éprouvante dans les derniers jours sont exposés.

بعضٌ قد يجادل بأن يسوع هو المتكلِّم في الآية السابعة، أمّا جبرائيل فهو المتكلِّم إلى دانيال في الآيتين الحادية عشرة والثانية عشرة؛ غير أنّه يمكن أيضًا أن يُفهَم أنّ يسوع هو المتكلِّم في المواضع الثلاثة جميعًا. وعلى أيٍّ من جانبي هذه المسألة، فإنّه صوت المسيح الذي يتكلَّم من خلال دانيال، وإن الفترات النبوية الثلاث في الأصحاح الثاني عشر هي كلمات المسيح، وهو يضع الفترات الثلاث ضمن بنية الحق. وهذه الفترات الثلاث جميعًا مختومة، مما يجعلها رمزًا ثلاثيًّا واحدًا.

भजन सातवाँ अद्भुत बातों की समाप्ति को संबोधित करता है, और परमपवित्र स्थान में मसीह के अंतिम कार्य की पहचान करता है, जब वह एक लाख चवालीस हज़ार के पापों को मिटाता है और उन पर मुहर लगाता है। पहला पद “अद्भुत बातों” की पहचान करता है, और इन तीन पदों में से अंतिम पद भी “अद्भुत बातों” की पहचान उन लोगों के रूप में करता है जो प्रतीक्षा करने और पहली निराशा का अनुभव करने के कारण धन्य ठहराए गए हैं। मध्य का कालखंड रविवार की व्यवस्था के संकट के दौरान मानवजाति के विद्रोह की पहचान करता है, और साथ ही उस कालखंड की भी पहचान करता है जो रविवार की व्यवस्था तक ले जाता है, अर्थात् एक लाख चवालीस हज़ार के लिए तैयारी का काल। ये सभी पद सीधे-सीधे इस बात की पहचान करते हैं कि “अंत के दिनों में” दानिय्येल की प्रजा पर “क्या बीतेगा।” ये तीनों पद एक लाख चवालीस हज़ार के शुद्धीकरण के विषय पर बोलते हैं। पहला कालखंड तीसरे कालखंड के अनुरूप है, और मध्य का कालखंड समस्त संसार के विद्रोह का प्रतिनिधित्व करता है, जब वे हर-मगिदोन की ओर बढ़ते हैं।

Si ces trois périodes sont aussi les sept tonnerres, alors les trois versets doivent identifier les « événements futurs, qui seront [dévoilés] dans leur ordre », et ces « événements futurs » correspondraient à la « délinéation des événements qui se sont accomplis sous le premier et le second ange » de 1840 à 1844. Il y a plusieurs vérités que ce mouvement a acceptées et qui sont nettement différentes de la compréhension des pionniers, tout en étant toutes en accord avec cette compréhension des pionniers. Il s’est produit un changement prophétique majeur depuis les Millerites jusqu’à aujourd’hui. Le principe d’un jour pour une année en est l’exemple classique, mais il y en a d’autres. Un exemple d’un changement prophétique majeur est représenté en rapport avec les sept tonnerres.

Na dinga John na verse ya nsuka ya mokapo ya zomi ete asengeli kosakola lisusu, bongo kolendisaka ete lisolo ya mokapo ya zomi ezalaki komonisa ezala mouvement ya ba Millerites mpe bato nkama moko na ntuku minei na minei na nkóto, bapesaki ye lingenda mpo na komeka tempelo, kasi bayebisaki ye ete atika lopango ya libándá.

En mesurant le temple après 1844, il est dit à Jean de laisser de côté les Gentils, qui sont représentés comme le parvis. Cette illustration, en 1844, indiquait que Dieu venait tout juste de choisir une nouvelle épouse de l’alliance, et une distinction fut alors établie entre Son épouse et le parvis. Sœur White est explicite : le parvis représente les Gentils, et le temple est le peuple choisi de Dieu ; il suffit de lire le chapitre intitulé « Le Parvis extérieur » dans Jésus-Christ.

Yohane aragereranya n’Abamileri, bari bamaze gusa no guhinduka ubwoko bwatoranyijwe bw’Imana mu 1844. Hashyizweho itandukaniro hagati y’Abamileri, bari bamaze kwakira ubutumwa buryoshye kandi bukarura, n’ahandi hose ku isi y’abiyita Abakristo, hagaritswe mu kimenyetso cy’Abanyamahanga.

Tha bun-stèidh air a chur sìos o 1840 gus a’ chiad bhriseadh-dùil, agus chaidh an teampall a chrìochnachadh rè gairm an Èigh Mheadhain-Oidhche. An sin thàinig am briseadh-dùil mòr, agus thathar ag innse do Eòin èirigh agus tomhas a dhèanamh, ach na Cinnich fhàgail a-mach. Tha Eòin a’ nochdadh fosgladh a’ bhreitheanais, agus air an adhbhar seo tha brosnachadh a’ cur an tomhais aig Eòin anns na rannan an sàs mar shamhla air a’ bhreitheanas rannsachail. Tha na tha sinn dìreach air a chur an cèill mu Eòin mar shamhla air tomhas a rèir tuigse àbhaisteach nan Adventach, ach anns a’ ghluasad seo bha gluasad mòr ann an tuigse an t-samhla.

Millerçilerin anlayışıyla uyum içinde, onuncu bölümde Yuhanna tarafından temsil edilen Millerçi tarihin içinde, aynı zamanda yüz kırk dört bin olacak paralel bir hareketin de önceden bildirildiğini görmeye başladık. Millerçi tarihin ölçülerini alıp ulusların zamanını dışarıda bıraktığınızda, Yuhanna’nın ölçmekte olduğu tapınağın ta kendisini görebileceğinizi kavradık.

Mi fe ga öötaki e taha 2520-taon prognosi blong taem i finis long 1798 mo narawan long 1844, olsem nao i soemaot wan periot blong foti-sikisi yia we Kraes i bildim tempol blong ol Millerite. Jon i bin talem se kotyad ya i minim ol Jentael, mo i gat wan profetik “taem blong ol Jentael.”

ଜାତିମାନଙ୍କର “ସମୟଗୁଡ଼ିକ” ବହୁବଚନ, ଏବଂ ଏହା ସେହି ଦୁଇ କାଳକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଯେଉଁଥିରେ ଶାବ୍ଦିକ ଓ ଆତ୍ମିକ—ଉଭୟ ଇସ୍ରାଏଲ ଦଳିତ ହୋଇଥିଲା। ପୌତ୍ତଳିକତା ପରେ ପାପତନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘଟିଥିବା ଏହି ଦୁଇ ଦଳନର ଶେଷଟି 1798 ମସିହାରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା। କିଏ କଣ ଦାବି କରୁନାହିଁ, “ଜାତିମାନଙ୍କର ସମୟଗୁଡ଼ିକ” 1798 ମସିହାରେ, ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ଆଗମନ ସହିତ, ଶେଷ ହେଲା। ଯୋହନଙ୍କୁ 1798 ମସିହାରୁ ମାପ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଥିଲା, ତାହାର ପୂର୍ବରୁ କେବେ ନୁହେଁ। ସେ 1844 ମସିହାର ଇତିହାସରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲେ; ତେଣୁ 1798 ମସିହାରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିବା ସେହି କାଳଖଣ୍ଡକୁ ଛାଡ଼ି ଦେବା ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପ୍ରାଙ୍ଗଣକୁ ଛାଡ଼ି ଦେବା; ଏବଂ ଏପରି କରିବାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସେହି ଛଅଚାଳିଶ ବର୍ଷକୁ ପ୍ରକାଶ କର, ଯେତେବେଳେ ମିଲେରାଇଟ ମନ୍ଦିର ଚୁକ୍ତିର ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ପ୍ରୟୋଗରୁ ଅନେକ ସମ୍ବଦ୍ଧ ସତ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ କେବଳ ଏହାକୁ ଏକ ଉଦାହରଣ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରୁଛି—ଏମିତି ଆଲୋକର ଉଦାହରଣ, ଯାହା ପ୍ରବର୍ତ୍ତକମାନଙ୍କର ବୁଝାମଣାରୁ ଭିନ୍ନ, କିନ୍ତୁ ସେହି ଆଲୋକ ମୂଳ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ବିରୋଧ କରେ ନାହିଁ, ବରଂ ଆଉ ସମୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରେ ନାହିଁ।

این حقیقتِ خاص پیش از ۱۱ سپتامبر شناخته شده بود، اما در واقع پس از ۱۱ سپتامبر به‌گونه‌ای عمیق استقرار یافت. حقیقتِ اندازه‌گیریِ هیکل به‌وسیلهٔ یوحنا را نمی‌توان از هفت رعد جدا ساخت، زیرا این دقیقاً همان متن است. حقیقتی دربارهٔ کاربردِ هفت رعد وجود دارد که تا دوره‌ای که «عجایب»ِ دانیال باب دوازده به انجام برسد، مُهر شده بود. کاربردِ «هفت رعد» که پس از ژوئیهٔ ۲۰۲۳ گشوده شد، به‌طور کامل با سه آیهٔ دانیال دوازده هم‌راستا است، یا بهتر بگویم، آن‌ها را به‌گونه‌ای عمیق تکمیل می‌کند.

Tagalong salita nga **complement**, indi **compliment**, ang ginagamít ni Sister White sa paglaragway sang relasyon sang mga libro sang Daniel kag Revelation. Ang **complement**, nga nagakahulugán sang “pagdalá sa kahingpitan,” amo ang ginahimo sang ining duha ka mga tagnaon nga libro sa isa kag isa. Ang pito ka mga dalugdog, sa pagbukas sang ilang tatak sa Daniel kapitulo dose pagkatapos sang Hulyo 2023, nagadala sang mensahe nga yara didto sa kahingpitan. Ang nagabukas sang pito ka mga dalugdog amo ang prinsipyo sang alpha kag omega nga kaupod sang estruktura sang kamatuoran.

“સમયો” જે અન્યજાતિઓના હતા, તે 1798માં પૂર્ણ થયા હતા, અને તે 1260 વર્ષના બે અવધિઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમાં પહેલે મૂર્તિપૂજા અને ત્યારબાદ પાપાશાહીએ પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યને પગ તળે દબાવ્યાં. જ્યારે આપણે મંદિરને માપીએ છીએ, ત્યારે પ્રાંગણને છોડીને રાખવાનું છે, અને પ્રાંગણ 1798 સુધી વિસ્તરે છે; પરંતુ 1844 પછી સમય હવે રહ્યો નથી. આજે 1260 વર્ષ માત્ર એક એવી અવધિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે મંદિર અને પ્રાંગણ વચ્ચેનો ભેદ ઓળખાવે છે. આ કારણસર, 18 જુલાઈ, 2020થી લઈને જુલાઈ 2023 સુધી પગ તળે દબાવવાનું કાર્ય પૂર્ણ થયું. આજે મંદિરને માપવું, સાત ગર્જનાઓના સંદર્ભમાં—જે પ્રથમ અને દ્વિતીય દૂતના સંદેશાઓ હેઠળ બનેલી ઘટનાઓની રેખાંકિત અનુક્રમણિકાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે—એ યોહાનને સોંપાયેલું કાર્ય છે. “અમારું મહાન કાર્ય” એ છે કે ત્રણ દૂતોના સંદેશાઓને “એકત્રિત” કરીએ; આ રીતે એવા ભવિષ્યવાણીય કાર્યની ઓળખ થાય છે, જે પૂર્વ કરારના ઇતિહાસમાં કરવામાં આવ્યું ન હતું, અને આજે પણ બહુ દુર્લભ રીતે જ કરવામાં આવે છે. જ્યારે આપણે પ્રાંગણને, જે અન્યજાતિઓના સમયનો પ્રતિનિધિ છે, છોડીને રાખીએ છીએ, ત્યારે આપણે પાપાશાહી અત્યાચારના તે 1260 વર્ષોને છોડીને રાખીએ છીએ, જે અંતકાળના સમયમાં 1798માં પૂર્ણ થયા હતા.

ቤተ መቅደሱ በሚለራይታዊ ታሪክ ውስጥ በአርባ ስድስት ዓመታት ውስጥ የተሠራው፣ ከ2023 ዓ.ም. ሐምሌ ጀምሮ እስከ የእሑድ ሕግ ከመውጣቱ በፊት ድረስ የሚሠራ ቤተ መቅደስን ያመለክታል። ይህ ታሪክ የሰባቱ ነጎድጓዶች “የወደፊት ክስተቶች” ዘመን ነው፤ እነርሱም “በቅደም ተከተላቸው ይገለጣሉ” የተባሉት ናቸው፤ “ምናልባት ይሆናሉ” አይደለም፣ “ይሆናሉ”።

Когда мы соединяем историю первого ангела с историей второго, мы видим, что эта история начинается разочарованием альфа и завершается разочарованием омега. Когда мы соотносим пророческие вехи в истории первого ангела от 1840 года до 19 апреля 1844 года с вехами второго ангела, пришедшего в то время и продолжавшего своё служение до пришествия третьего 22 октября 1844 года, — перед нами два периода, которые и начинаются, и заканчиваются приходом ангела. История от первого до второго иллюстрирует историю от второго до третьего.

ایک نبوی گواہی کہ یہ ایک درست اطلاق ہے، اطلاق کے الفا اور اومیگا میں پائی جاتی ہے۔ دو متوازی خطوط جب ایک ساتھ منطبق کیے جاتے ہیں، تو دونوں خطوط کی ابتدا اور انتہا ایک فرشتے کی آمد کی نشان دہی کرتی ہے۔ پھر جب انہیں سطر پر سطر ملا کر ایک ہی خط میں یکجا کیا جاتا ہے، تو ابتدا پہلی مایوسی کو نشان زد کرتی ہے اور انتہا بڑی مایوسی کو۔ مزید ایک ثبوت الفا اور اومیگا کے ان اصولوں میں پایا جاتا ہے جو اس امر کی نشان دہی کرتے ہیں کہ انجام ابتدا سے بڑا ہے۔ ایک الفا مایوسی جو عظیم اومیگا مایوسی پر ختم ہوتی ہے، الفا اور اومیگا کے کم تر اور برتر عنصر کو ظاہر کرتی ہے۔

Lorsque nous commençons au 19 avril 1844 (l’arrivée du deuxième ange, qui conduit à l’arrivée du troisième le 22 octobre 1844), et que nous faisons ensuite également commencer la seconde ligne au 11 août 1840, laquelle s’achève le 19 avril 1844, nous constatons que la déception du 19 avril 1844 est à la fois l’alpha et l’oméga de la ligne prophétique produite par la combinaison de la ligne prophétique des premier et deuxième anges.

با پایانِ آن دوره، فرشتهٔ سوم همراه با فرشتهٔ دوم فرا می‌رسد، و بدین‌سان نمونه‌وارِ ۹/۱۱ و نیز دو صدای فرشتهٔ زورآورِ مکاشفه باب هجده را می‌نمایاند. آن دو صدا هر دو همان پیام‌های فرشتهٔ دوم و سوم‌اند، و این دو فرشته در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ یکدیگر را لمس کردند، و آنگاه که آن دو تاریخچه سطر بر سطر در کنار هم آورده می‌شوند، بار دیگر به هم می‌رسند. چون بدین‌گونه در کنار هم نهاده شوند، تاریخِ نخستین نومیدی تا نومیدیِ بزرگ را نمایندگی می‌کنند، و نشانهٔ میانیِ آن تاریخ در زمان میلری‌ها، اجتماع اردوییِ اکستر بود؛ جایی که دو گروه از پرستندگان آشکار شدند، که نمایانگرِ شورشِ باکره‌های نادان در مَثَل است، و بدین‌سان نشانهٔ میانی را به‌منزلهٔ شورش مشخص می‌سازد.

Die sieben Donner stellen die Geschichte der ersten und der zweiten Engelsbotschaft dar, miteinander verbunden, Zeile auf Zeile, und kennzeichnen so in der Geschichte der hundertvierundvierzigtausend einen Zeitraum von der ersten Enttäuschung bis zur großen Enttäuschung. Das Verständnis dessen, was diese Geschichte prophetisch darstellt, stimmt genau mit der Botschaft überein, die in Daniel zwölf als bis zur Zeit des Endes versiegelt bezeichnet wird.

Nous poursuivrons cette étude dans le prochain article, mais je laisserai de côté la partie de la dernière vision de Daniel qui traite uniquement de l’illustration de Daniel concernant le peuple de Dieu dans les derniers jours. Remarquez, dans le contexte de la règle de la première mention, qu’au verset un Daniel se trouve dans la catégorie de ceux qui comprennent la vision. La première chose mentionnée dans la vision est une illustration de Daniel comme étant parmi les sages qui comprennent, et les neuf derniers versets portent tous sur les sages qui comprennent au vingt-deuxième jour.