रोम दर्शन स्थापित करता है — संख्या आठ

Na ën artikle janfáre li referénsia e folo palavra de Jesus.

Keisahokan’i 1863 no manamarika ny fiandohan’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodiseana manorina fototra sandoka eo ambonin’ny fasika. Ny fasika dia maneho ny foto-kevitra satanika momba ny ploralisma, mifanohitra amin’ny Vatolampin’ny fahamarinana tanteraka. Ny fahamarinana tanteraka dia aorina amin’ny vavolombelona roa, ary ireo fahamarinana aseho eo amin’ireo tabilao masina roa an’i Habakoka, izay efa nafoin’ny Advantisma tsikelikely, dia nalaina avy amin’ny Baiboly sady nohamafisin’ny Fanahin’ny Faminaniana. Tanteraka ireo fahamarinana ireo.

Lorsqu’arriva le 11 septembre 2001, arrivèrent aussi les pluies du Saint-Esprit.

کله چې د نيويارک ښار سترې ودانۍ د خدای په يوه لمس راونړېدې، نو وروستی باران په شيندلو پيل وکړ. کله چې د ۲۰۰۱ کال د سپتمبر ۱۱ راورسېد، د پاپۍ اصولو د ورخلاصو بندونو سېلاب خوشې شو.

Loi sur le patriotisme marque le commencement de la protection des principes catholiques romains, laquelle conduit progressivement à la loi dominicale qui doit bientôt venir. Le 11 septembre 2001, les quatre vents qui représentent l’islam du troisième malheur commencèrent à souffler.

باران، باد، و سیلاب در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ فرا رسید، و کلیسای ادونتیست روز هفتمِ لائودیکیه آزموده شد، همان‌گونه که یهودیان در تعمید مسیح آزموده شدند، و همان‌گونه که پروتستان‌ها از ۱۱ اوت ۱۸۴۰ مورد آزمون قرار گرفتند. از آن زمان تا پیشگوییِ طغیانگرانهٔ ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، خانهٔ ادونتیست روز هفتمِ لائودیکیه به‌تدریج سقوط کرد؛ درست همان‌قدر یقینی که معبد یهود پیش از صلیب ویران و متروک اعلام شد، و همان‌گونه که پروتستان‌ها در نخستین نومیدیِ ۱۹ آوریل ۱۸۴۴ به پروتستانتیسمِ مرتد گذار کردند.

Na i sa qai curuma kina na nona i otioti ni cakacaka ni vakatovolei na i valavala ni Lotisiana ni ikatolu ni agilosi; ka me vaka ga na vakatovolei ka tekivu ena ika 11 ni Seviteba, 2001, era sa kacivi na goneyalewa bokoci me ra lesu tale ki na sala makawa, ia oqori na dina ni yavu, e sega walega ni nona i yavutu na valavala ni Millerite ni imatai kei na ikarua ni agilosi, ia talega na dina ni yavu ni valavala ni ikatolu ni agilosi.

Le symbole du rejet de ces vérités fondamentales dans le contexte de la puissante séduction est le message que Paul a consigné dans la Seconde Épître aux Thessaloniciens. Ce message est symbolisé par « le continuel » dans le livre de Daniel, car c’est dans le passage des Thessaloniciens que William Miller en vint à comprendre que « le continuel » dans le livre de Daniel représentait la Rome païenne.

बाइबलको दानिय्येलको पुस्तकमा प्रयोग गरिएको “दैनिक” को परिभाषासम्बन्धी विषयलाई समेटेर विभिन्न पुस्तकहरू लेखिएका छन्। तीमध्ये अधिकांश त्रुटिपूर्ण छन्; तथापि, यदि तपाईँ यस विषयलाई ठीकसँग प्रस्तुत गर्ने कुनै एडभेन्टिस्ट धर्मशास्त्रीद्वारा लिखित लेख अध्ययन गर्न चाहनुहुन्छ भने, John W. Peters द्वारा लिखित The Mystery of the Daily फेला पार्न सक्नुहुन्छ। यस लेखमा म “दैनिक” को त्यस पक्षलाई सम्बोधन गर्ने अभिप्राय राख्दिनँ। साथै, यस्ता अन्य पुस्तकहरू पनि छन् जसले “दैनिक” सम्बन्धी झूटा दृष्टिकोण अन्ततः लाओडिसियाली सेभेन्थ-डे एडभेन्टिज्मभित्र कसरी स्थापित भयो भन्ने “को, के, र किन” को इतिहास समेटेका छन्।

La définition du mot hébreu traduit par « le continuel », ainsi que l’histoire de la rébellion contre la vérité fondamentale du « continuel », qui commença véritablement en 1901, ont été exposées à maintes reprises dans les Tables d’Habacuc ainsi que dans les articles récents sur le livre de Daniel.

Je me propose, dans cet article, de maintenir l’attention sur les caractéristiques prophétiques associées au symbole de Rome rejetée en ce qui concerne « le continuel ». Quiconque accepte sincèrement l’autorité des écrits d’Ellen White n’a qu’à lire ce qui suit pour savoir quelle est la juste compréhension de « le continuel ».

Ukwaliwa kwo kuba William Miller yali aitegeire “ekya bulijjo” kiba kitegeeza n’okuwakanya obuyinza bw’ebiwandiiko bya Ellen White, kubanga yalagibwa “nti Mukama yawa okutegeera okutuufu kwakyo eri abo abaabuulira okubalaaka kw’essaawa y’omusango.” Era yalagibwa nti endowooza endala ku “ekya bulijjo” zaaleeta “ekizikiza n’okutabulwa,” ebyo ebitali mpisa za Kristo. Miller yategeera “ekya bulijjo” nga Ruumi eky’obupagaani bwe yali asoma Abatesalonika Ekyokubiri.

শেষ পর্যন্ত, লাওদিকেয়ান অ্যাডভেন্টবাদ সেই সঠিক উপলব্ধিকে পরিত্যাগ করেছিল, যা মিলার এবং বিচার-ঘন্টার ধ্বনি প্রদানকারীদের দেওয়া হয়েছিল, এবং তার পরিবর্তে ধর্মত্যাগী প্রোটেস্ট্যান্টবাদের সেই ভ্রান্ত ধারণাকে গ্রহণ করেছিল যে “the daily” খ্রিস্টের মন্দির-পরিচর্যার সেবাকার্যকে নির্দেশ করে। এই উপলব্ধিটি বহু দিক থেকে অযৌক্তিক; কিন্তু কেবল ভ্রান্তই নয়, এটি এই দাবিও করে যে শয়তানীয় একটি প্রতীক খ্রিস্টের প্রতীক।

Miller a identifié « le continuel » comme la Rome païenne, le dragon, mais l’adventisme laodicéen a emprunté au protestantisme déchu l’idée qu’il représente le ministère céleste de Christ dans le sanctuaire. Le rejet de l’identification par Miller du « continuel » comme la Rome païenne constitue un rejet d’une vérité qui est représentée sur les deux cartes sacrées, lesquelles étaient un accomplissement du chapitre deux d’Habacuc. Il s’agit donc d’un rejet d’une vérité fondamentale, tout comme l’a été le rejet des sept temps de Lévitique vingt-six.

दैनिकी” से अभिप्राय मूर्तिपूजक रोम है—इस सत्य को अस्वीकार करना, एडवेंटवाद की नींव और भविष्यवाणी की आत्मा के अधिकार को अस्वीकार करना है। शैतान के एक प्रतीक को मसीह के प्रतीक के रूप में ठहराना, मसीह के कार्य को शैतान का कार्य ठहराने के समानांतर है।

Lorsque l’adventisme laodicéen rejeta la compréhension fondamentale du « continuel » et des sept temps, il ne rejeta pas seulement l’autorité de l’Esprit de prophétie et les fondements, mais il rejeta aussi l’œuvre de William Miller, qui avait été conduit à ses compréhensions par l’ange Gabriel et d’autres anges.

« Son ange » est une expression qui désigne l’ange Gabriel.

Tës njoftosh një simbol satanik si simbol të Krishtit, jo vetëm që është një paralele me mëkatin e pafalshëm, por mëkati i pafalshëm lidhet gjithashtu me refuzimin e lajmëtarëve që dërgon Krishti. “E përditshmja”, atëherë, bëhet simboli i mëkatit të pafalshëm, dhe kur kuptohet se “i zgjedhuri”, William Miller, u udhëhoq drejt kuptimit të saktë të asaj të vërtete, dhe se ajo më pas u refuzua, kjo përputhet drejtpërdrejt me Thesalonikasve të Dytë, që është pikërisht pjesa e Shkrimit ku Milleri bëri zbulimin e tij. Të refuzosh atë të vërtetë është dëshmi se nuk e do të vërtetën, dhe ai rebelim prodhon tërheqjen e Frymës së Shenjtë dhe dorëzimin te fryma e pashenjtë e Satanit, të cilën Pali e përcakton si mashtrim të fortë.

De même que « les violents de ton peuple », qui « accomplissent la vision », « le continuel » est un symbole de la Rome païenne. Dans le contexte de Deuxième Thessaloniciens, Paul enseigne que le rejet du message du chapitre deux constitue la preuve que ceux qui agissent ainsi n’aiment pas la vérité. Parce qu’ils n’aiment pas la vérité présentée dans ce chapitre, ils reçoivent une puissance d’égarement.

Wabii raajotaa hundinuu guyyoota dhumaa irratti dubbachaa jiru; kutaan barruu kana keessatti duraaniin hafuuraan kakaafamanii dhiyaatanis dogoggorsaan jabaanaan yeroo Hafuuri Qulqulluun dhangalaafamu warra dhugaa hin jaallanne irratti akka dhufu ibsu. Gareen tokko zayitii argachaa jira; gareen kaan immoo dogoggorsaa jabaa argachaa jira.

રવિવારના જલ્દી આવનારા કાનૂન સુધી 11 સપ્ટેમ્બર, 2001થી શરૂ થતા સીલ મૂકવાના સમયના બે પરીક્ષણકાળ દરમિયાન ખુલ્લું કરવામાં આવતાં જ્ઞાનના વૃદ્ધિને જે લોકો નકારી કાઢે છે, તેમની પાસેથી પવિત્ર આત્મા દૂર કરવામાં આવી રહ્યો છે તે ઇતિહાસકાળમાં પવિત્ર આત્મા ઉંડેલવામાં આવે છે. અગાઉના એક અવતરણને પુનરાવર્તિત કરીએ:

Line upon line, Daniel teaches that in the last days, it is the robbers of thy people, (a symbol of Rome) that establishes the vision. The robbers are also represented as “the daily.” Solomon teaches that in the last days those who do not have the vision, perish, which is to be naked. To be made naked is to be a Laodicean, and a Laodicean is a foolish virgin.

当半夜呼声的信息临到之时，若仍作愚拙的童女，便是显明约翰在《启示录》第十六章所记的“你赤身的羞耻”。约翰在第六灾中的警告，是针对那由龙、兽和假先知所构成的三重联合；自一九八九年以来，他们一直处于引领世界走向哈米吉多顿的进程之中。

Ujumbe wa Paulo katika Wathesalonike wa Pili hauhusu tu Roma ya kipagani kuwakilishwa na Danieli kama “sadaka ya daima,” bali sura hiyo inasisitiza uhusiano wa Roma ya kipagani na Roma ya kipapa. Roma ya kipagani ilimzuia (“huzuia”) mtu wa dhambi asije kukalia kiti cha enzi cha dunia mwaka 538. Mara Roma ya kipagani ilipoondolewa, ndipo “siri ya uovu,” “yule mwovu” ambaye ni papa wa Roma, anafunuliwa. Katika sura hiyo Paulo anatambulisha uhusiano mahususi wa kinabii kati ya Roma ya kipagani na Roma ya kipapa. Kukataa mafundisho ya sura hiyo ni kuikataa kweli na kupokea upotovu wenye nguvu.

なぜこれらの終わりの日の人々は「罪に定められる」のであろうか。なぜ彼らには「強い惑わし」が送られるのであろうか。なぜ彼らは「滅び」、こうして自らの裸の恥を現すのであろうか。この箇所は、その理由が、彼らが真理を愛さないからであると述べている。そしてその章に示されている真理とは、異教ローマ、すなわち聖書預言における第四の王国が、異教主義が取り除かれるまでは、教皇制ローマ、すなわち聖書預言における第五の王国が王座に上ることを妨げるであろう、ということである。

Daande cakkitii hakkunde Rooma hethenaa e Rooma paapaawaa, tan e sura ndee annditinaa, Yohaana maa annditinii nde e cakkitii hakkunde ekklesiya Pergamos e ekklesiya Tiyaatira. Pergamos ina waafii e Rooma hethenaa, tee Tiyaatira ko Rooma paapaawaa. Bulus e Yohaana ina ndokkan seedeeji ɗiɗi e cakkitii hakkunde baawɗe ɗen ɗiɗi, no deftere Daniyeela maa waɗiri non.

Ndani ya kitabu cha Danieli, uhusiano wa Rumi ya kipagani na Rumi ya kipapa unawekwa wazi mara kwa mara. Katika Danieli 2, unaonyeshwa kwa mchanganyiko wa chuma na udongo wa tope. Katika Danieli 7, Rumi ya kipagani na Rumi ya kipapa zote mbili ni falme “zilizo tofauti”; na ingawa Danieli 2 inaonyesha mamlaka hizo mbili kama mchanganyiko, sura ya 7 hutambulisha kwamba mamlaka ya kipapa hutokea kutoka katika ufalme wa pembe kumi wa Rumi ya kipagani. Katika Danieli 8, pembe ndogo ya aya ya 9 hadi 12 ni Rumi katika hatua zake zote mbili. Aya ya 9 na 11 zinaitaja pembe ndogo katika jinsia ya kiume, hivyo kuitambulisha Rumi ya kipagani, na aya ya 10 na 12 zinaitaja pembe ndogo katika jinsia ya kike, hivyo kuitambulisha Rumi ya kipapa.

Dans Daniel, chapitre huit, verset treize, la Rome païenne et la Rome papale sont dépeintes comme deux puissances dévastatrices. La Rome païenne est la puissance dévastatrice du « perpétuel », et la Rome papale est la transgression dévastatrice. Au chapitre onze, verset trente et un, la puissance dévastatrice du « perpétuel » de la Rome païenne établit la puissance dévastatrice de l’abomination, qui est la puissance papale. Au chapitre douze, verset onze, la puissance dévastatrice du « perpétuel » de la Rome païenne est ôtée afin d’établir la puissance dévastatrice de l’abomination de la papauté.

Sosii aanganyoo ammu humna diigumsaa Roomaa lamaanii bu’uura kitaabota Daani’elii fi Mul’ataa keessaa isa guddaa ta’eedha; hariiroo sana immoo Phaawulos akka nama tokko soba amanuudhaan jallina cimaa irratti bu’u irraa of qusachuuf dhugaa jaallachuu qabuutti ibsa. Waaqayyo gonkumaa irra deddeebii hin qabu; fakkeenyi kamiyyuu hariiroo Roomaa warraaqsaa fi Roomaa paappaasummaa gidduu jiru irratti dhiyaatu, dhimma kana irratti dhuga-baatummaa addaa ofii isaa qaba. Garuu mallattoo Roomaa kan guyyoota dhumaa keessatti dhiyaatu yoo namni tokko didde, bokkaa boodaa ni dida; iddoo isaa immoo jallina cimaa ni fudhata. Kunis akka Laa’odiiqeyaa qullaa ta’etti bara baraan beekamuu dha.

Les historiens adventistes laodicéens, bien qu’ils ne manifestent aucun respect sacré pour le rôle et l’œuvre de William Miller, reconnaissent néanmoins que ce fut sa compréhension du rapport entre la Rome païenne et la Rome papale qui constitua la structure prophétique sur laquelle il bâtit « toutes » ses applications prophétiques. Gabriel et les autres anges conduisirent Miller à comprendre le rapport entre la Rome païenne et la Rome papale, mais, dans son étude de l’histoire, il ne vit pas Rome comme une entité triple composée du dragon, de la bête et du faux prophète.

Ni lui e a vakaitavi mada na Iunaiteki Siteiti ena nona itavi me parofita lasu, ni ra a sega ni yaco na Porotesano ni Iunaiteki Siteiti me ra luve-ni-gone ni Roma me yacova na 1844, ka sa tu oti e na sireti ni 1843 na cakacaka vakatevoro ni iVakatakila nei Miller, ka a tabaki e na Me ni 1842.

En 1989, los últimos seis versículos de Daniel capítulo once fueron desellados, y el mensajero para aquel período de tiempo reconoció que había tres poderes cuyas actividades proféticas se extienden a través de los versículos cuarenta al cuarenta y cinco del capítulo once. El rey del sur en el versículo cuarenta es el poder del dragón; el rey del norte es el poder papal, que al comienzo del versículo, en 1798, había recibido su herida mortal a manos del poder del dragón de la Francia napoleónica. En el versículo, el poder papal comienza la obra de sanar su herida mortal. En 1989, el rey del norte toma represalias contra el poder del dragón de la Unión Soviética, que entonces había llegado a ser el rey del sur. Cuando la bestia del catolicismo tomó represalias contra la Unión Soviética, vino con el ejército intermediario de los Estados Unidos, el falso profeta de Apocalipsis capítulo dieciséis. El rey dragón del sur, el rey bestia del norte y el falso profeta de carros, jinetes y naves, todos están ilustrados en el versículo cuarenta, y la línea profética termina en el versículo cuarenta y cinco, cuando el poder papal “llega a su fin, y no tendrá quien le ayude”.

Armageddon, in Revelation sixteen is a symbolic geographical area identifying the rebellion of mankind that precedes the return of Christ. Armageddon est un symbole; le mot est formé de deux termes, « Har », signifiant montagne, et « Megiddo », qui est la vallée de Jizreel. Le fait que Jean ait associé une montagne à Megiddo, alors que Megiddo est une vallée, indique à l’étudiant de la prophétie qu’Armageddon est un symbole comportant une référence géographique, car il n’y a pas de montagne dans la vallée de Jizreel.

Езреелската долина се намира между трите морета (Средиземно море, Галилейско море и Мъртво море) и Йерусалим. Тя е сравнително централно разположена в северен Израил, като тези три водни басейна и Йерусалим се намират около нея в различни посоки. Четиридесет и пети стих на Даниил единадесета глава е мястото, където северният цар достига своя край, без никой да му помогне, и стихът определя географския край на неговото господство като между моретата и славната свята планина на Йерусалим. Четиридесети стих на Даниил единадесета глава въвежда трите сили, които са предмет на изцеляването на смъртоносната рана на папската власт и на нейния окончателен край.

Ang unang parirala ng mga talata ay tumutukoy sa panahon ng kawakasan noong 1798, nang tanggapin ng kapapahan ang nakamamatay nitong sugat, at ang talata apatnapu’t lima ay tumutukoy sa permanente nitong nakamamatay na sugat. Ang makahulang kasaysayan sa pagitan ng una at huling kamatayan ng kapangyarihang papal ay nagpapakilala sa paghihimagsik ng sangkatauhan habang kanilang ibinabalik ang pangingibabaw ng kapangyarihang papal, kapag ang nakamamatay nitong sugat ay pinagagaling bago ang ganap na pagkapahamak ng kapangyarihang papal. Taglay ng anim na talata ang tatak ng katotohanan, sapagkat ang simula at wakas ay kapuwa kamatayan ng kapangyarihang papal, at ang mga talata sa gitna ay ang paghihimagsik ng sangkatauhan habang ang unang nakamamatay na sugat ay pinagagaling.

Миллеру был дан свет от небесных ангелов относительно взаимосвязи языческого и папского Рима. Ключом к пониманию Миллером пророческой модели, которую он применял во всех своих пророческих истолкованиях, было «ежедневное» во Втором послании к Фессалоникийцам. «Ежедневное» в той главе — это языческий Рим, и именно это утвердило видение, которое Уильям Миллер пришёл к пониманию; ибо именно Рим, грабители народа твоего в четырнадцатом стихе одиннадцатой главы, утверждает видение.

Die in 1989 erweckte Botenperson, um die Zunahme der Erkenntnis zu verstehen, gelangte zum Verständnis der dreifachen Natur Roms. Miller war der Bote des ersten und des zweiten Engels, und er verstand die erste und die zweite Erscheinungsform Roms, um die Vision zu begründen, die er der Welt vorlegte. Der Bote des dritten Engels gelangte zum Verständnis aller drei Erscheinungsformen Roms, um die Vision zu begründen, die ihm gegeben wurde, der Welt zu verkündigen.

La première manifestation de Rome fut la Rome païenne. De la Rome païenne est issue la Rome papale, la deuxième manifestation. Des deux premières manifestations est issue la Rome moderne, la triple alliance du dragon, de la bête et du faux prophète.

Nous poursuivrons, dans le prochain article, le fil de la controverse au sujet du « perpétuel » dans l’histoire adventiste.