દાનિયેલનું પુસ્તક - નંબર એક

“પ્રકટીકરણનો અભ્યાસ મનને દાનિયેલની ભવિષ્યવાણીઓ તરફ દોરી જાય છે.” કેટલાક લોકો માત્ર દાનિયેલના પુસ્તકની અંદર જ ભવિષ્યવાણી જુએ છે. પરંતુ દાનિયેલ સત્યની બે રેખાઓ રજૂ કરે છે, અને તેના ભવિષ્યવચનોનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું સત્ય તેના પુસ્તકના છેલ્લા છ અધ્યાયો છે. પ્રથમ છ અધ્યાયો દૃષ્ટાંતરૂપ ભવિષ્યવાણી રજૂ કરે છે, જે, મોટેભાગે, હજી પણ અજ્ઞાત છે. દાનિયેલના પ્રથમ છ અધ્યાયો પર વિચાર કરીએ તે પહેલાં, અમે સમજાવીશું કે વાસ્તવમાં દાનિયેલના છેલ્લા છ અધ્યાયોમાં માત્ર બે જ ભવિષ્યવાણીઓનું પ્રતિનિધિત્વ કેમ થાય છે. સિસ્ટર વ્હાઇટ શિનારની બે મહાન નદીઓનો ઉલ્લેખ કરીને આ બે ભવિષ્યવાણીઓ દર્શાવે છે. જ્યારે અમે તેણીએ રજૂ કરેલા પ્રતિકવાદને સ્વીકારીએ છીએ, ત્યારે દાનિયેલના છેલ્લા છ અધ્યાયોમાં બે, અને માત્ર બે જ ભવિષ્યવાણીઓ જોવાની કુંજી અમને મળે છે.

આઠમા અધ્યાયનું દર્શન ઉલાઈ નદીકાંઠે આપવામાં આવ્યું હતું.

જ્યારે અમે *Testimonies to Ministers*માંથી તે પરિછેદ લીધો, જેમાં સિસ્ટર વ્હાઇટે “the Ulai and Hiddekel”નો ઉલ્લેખ કરીને તેમને “the great rivers of Shinar” કહ્યા, ત્યારે અમે સિસ્ટર વ્હાઇટના લેખનોમાં દાનિયેલ અને પ્રકટીકરણના પુસ્તકોના અભ્યાસ વિષેની અતિ મહત્વપૂર્ણ વ્યાખ્યાઓમાંથી એક એવા તે પરિછેદનું વિશ્લેષણ કરી રહ્યા હતા. તે અવતરણમાં તે કહે છે, “ઈશ્વરના વચનના ઘણાં વધુ નજીકથી અભ્યાસની જરૂર છે; ખાસ કરીને દાનિયેલ અને પ્રકટીકરણને એવું ધ્યાન અપાવવું જોઈએ જેવું આપણા કાર્યના ઇતિહાસમાં ક્યારેય પહેલાં અપાયું નથી.”

જો આપણે હમણાં જ દાનિયેલના આઠમા અધ્યાયમાંથી ઉદ્ધૃત કરેલી પ્રથમ બે કલમોનું નજીકથી અધ્યયન કરીએ, તો તે એક એવા તથ્ય માટે બે આંતરિક સાક્ષીઓ પ્રદાન કરે છે, જેને ઘણીવાર અવગણવામાં આવે છે. દાનિયેલ કહે છે, “બેલ્શજ્જરના રાજ્યના ત્રીજા વર્ષમાં” “મને એક દર્શન પ્રગટ થયું.” ત્યારબાદ તે ઉમેરે છે, “તે પ્રથમ મને જે પ્રગટ થયું હતું તેના પછી.” આ કલમને બે રીતે સમજાવી શકાય છે, અને બંને રીતે એકસરખું નિષ્કર્ષ પ્રાપ્ત થાય છે.

દેવદૂત ગેબ્રિએલે દાનિયેલને ભવિષ્યવાણીય પ્રકાશ પહોંચાડ્યો હતો, જેમ તેણે બધા ભવિષ્યવક્તાઓ સાથે કર્યું હતું, કારણ કે તેણે સ્વર્ગીય પ્રકાશવાહક તરીકે શૈતાનનું સ્થાન લીધું હતું. તેનો અર્થ એ થાય છે કે શાસ્ત્રોમાં આવેલો દરેક ભવિષ્યવાણીય નિયમ ગેબ્રિએલના માર્ગદર્શન હેઠળ હતો. દાનિયેલે તે સમજી લીધું હતું કે નહોતું, તેમ છતાં અધ્યાય આઠના પ્રથમ વચનમાં તે માત્ર એક મહત્વપૂર્ણ ભવિષ્યવાણીય નિરીક્ષણને ઓળખાવે છે એટલું જ નહીં, પરંતુ તે વચનમાં તે મહત્વપૂર્ણ ભવિષ્યવાણીય નિરીક્ષણના બે સાક્ષીઓ પણ પ્રદાન કરે છે. દાનિયેલે પ્રથમ વચનમાં જે નોંધ્યું, તે એ હતું કે તેને ઉલાઈ નદી પાસે પ્રાપ્ત થયેલા દર્શન પહેલાં એક દર્શન મળ્યું હતું. ઉલાઈ નદી પાસેનું દર્શન બેલશઝ્ઝારના ત્રીજા વર્ષમાં આવ્યું હતું. ઉલાઈ નદી પાસેના દર્શન પહેલાંનું દર્શન બેલશઝ્ઝારના પ્રથમ વર્ષમાં આવ્યું હતું.

આઠમા અધ્યાયની પ્રથમ કલમમાં દાનિયેલ જણાવી રહ્યો છે કે બેલ્શઝ્ઝરના પ્રથમ વર્ષમાં તેને પણ એક દર્શન થયું હતું, કારણ કે તે કહે છે, “જે પ્રથમ મને પ્રગટ થયું હતું ત્યાર પછી.” ઉલાઈનું દર્શન બેલ્શઝ્ઝરના પ્રથમ વર્ષના દર્શન પછી પ્રગટ થયું હતું, કે પછી બે સમાનાંતર દર્શનોમાંના પ્રથમ દર્શન પછી તે દર્શન પ્રગટ થયું હતું? બન્નેમાંથી કોઈપણ ઉત્તર યોગ્ય છે. ઉલાઈ નદીનું દર્શન સાતમા અધ્યાયના દર્શન સમાન જ છે. ગબ્રિએલ “પુનરાવર્તન અને વિસ્તરણ” ના ભવિષ્યવાણીના સિદ્ધાંતનો ઉપયોગ કરી રહ્યો છે, અને સાથે સાથે એ નિયમનો પણ કે બેની સાક્ષી દ્વારા એક બાબત સ્થિર થાય છે. બન્ને દર્શનો બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના રાજ્યોને સંબોધે છે.

સાતમા અધ્યાયનું દર્શન તે રાજ્યોને હિંસક જાનવરો તરીકે દર્શાવે છે, અને આ રીતે તેમની નાગરિક સત્તાના પરિપ્રેક્ષ્યમાં તેમનો ભારપૂર્વક ઉલ્લેખ કરી રજૂ કરે છે. આઠમા અધ્યાયનું દર્શન તે જ રાજ્યોને દેવના પવિત્રાલયની સેવાના પ્રતીકો દ્વારા દર્શાવે છે, છતાં પવિત્રાલયની સેવાના દરેક પ્રતીકોને ઇચ્છાપૂર્વક વિકૃત કરવામાં આવ્યા છે, જેથી એક નકલી ઉપાસનાને પ્રતિનિધિત્વ આપી શકાય. દાનિયેલ આઠ તે જ રાજ્યોને સાતમા અધ્યાયના દર્શન મુજબ જ દર્શાવે છે, પરંતુ તે રાજ્યોને તેમના ધાર્મિક પરિપ્રેક્ષ્યમાં મૂકે છે.

દાનિયેલના આઠમા અધ્યાયનું ઉલાઈ દર્શન સાતમા અધ્યાયના દર્શનને પુનરાવર્તિત કરે છે અને તેને વિસ્તારે છે. સાતમો અધ્યાય બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના રાજ્યોના નાગરિક પાસાને ઓળખાવે છે, અને આઠમો અધ્યાય બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના રાજ્યોના ધાર્મિક પાસાને ઓળખાવે છે. જ્યારે આ વાતને માન્ય કરવામાં આવે છે, ત્યારે પછી સમજાઈ શકે છે કે સાતમા અને આઠમા અધ્યાયો એક જ દર્શન છે. નવમો અધ્યાય એ છે જ્યાં ગેબ્રિએલ આવે છે જેથી તે આઠમા અધ્યાયના દર્શનમાં આવેલા સમયના તત્ત્વનું સ્પષ્ટીકરણ આપે. તેથી, ઉલાઈનું દર્શન દાનિયેલના પુસ્તકના સાતમા, આઠમા અને નવમા અધ્યાયોને પ્રતિનિધિત્વ આપે છે. ત્યારબાદ દસમો અધ્યાય હિદ્દેકેલ નદીનો પરિચય કરાવે છે.

હિદ્દેકેલ નદીનું દર્શન ઉત્તર તરફના રાજાની ભવિષ્યવાણીયુક્ત ઇતિહાસને રજૂ કરે છે. તે મહાન અલેકઝાન્ડરના રાજ્યના વિખંડનથી શરૂ થાય છે, અને અનુગામી ઇતિહાસના ઉછાળા-પતનને ઓળખે છે, જ્યાં અંતે મહાન અલેકઝાન્ડરના ભૂતપૂર્વ રાજ્યના વિખંડનમાંથી બાકી રહેતા માત્ર બે વિરોધીઓ રહે છે—એક શાબ્દિક દક્ષિણનો રાજા સામે એક શાબ્દિક ઉત્તરનો રાજા. અંતે તે પોપશાહીનો ઇતિહાસ સુધી પહોંચે છે, જે ત્યારબાદ ઉત્તરનો આધ્યાત્મિક રાજા બને છે, અને અધ્યાય અગિયારના અંતે પોતાના અંત સુધી આવે છે; મીખાએલ ઊભો થાય છે અને માનવીય પરીક્ષણકાળ બંધ થાય છે. સંક્ષિપ્ત સાર એ છે કે ઉલાઇ નદીનું દર્શન દેવના પવિત્રસ્થાન અને તેમની સૈન્યમંડળીનું આંતરિક દર્શન છે, અને હિદ્દેકેલ નદીનું દર્શન એ જ ઇતિહાસ દરમિયાન દેવ અને તેમની પ્રજાના શત્રુનું બાહ્ય દર્શન છે. તેમાં તે જ સિદ્ધાંતનો ઉપયોગ થયો છે જે પ્રકાશિતવાક્યની સાત સભાઓ અને સાત મુદ્રાઓમાં જોવા મળે છે.

દાનિયેલના પુસ્તકમાં જે સમાન આંતરિક અને બાહ્ય ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવ્યું છે, તે જ પ્રકાશિતવાક્યના પુસ્તકમાં ફરી લેવામાં આવ્યું છે. આ બે દર્શનોમાંથી ઉત્પન્ન થતી ભવિષ્યવાણીય પ્રકાશના ઉપરાંત, બાઇબલના અર્થઘટનની જે પદ્ધતિ વિલિયમ મિલરે સ્વીકારી હતી, અને ત્યારબાદ Future for America દ્વારા પણ સ્વીકારવામાં આવી, તેની પુષ્ટિ પણ અહીં થાય છે. યોગ્ય રીતે વિચાર કરવામાં આવે તો, દાનિયેલનું પુસ્તક તેમજ પ્રકાશિતવાક્યનું પુસ્તક, બંને, ભવિષ્યવાણીના અર્થઘટનના તે સિદ્ધાંતોની પુષ્ટિ માટે નિર્વિવાદ સુવર્ણખાણો છે, જેમને બાઇબલ પોતાનાં અંદર જ ઓળખાવે છે.

ઉલાઈ આંતરિક વિષયવસ્તુનું અને હિદ્દેકેલ બાહ્ય વિષયવસ્તુનું પ્રતિનિધિત્વ કરતાં હોવા ઉપરાંત, તેઓ એ બે ભવિષ્યવાણીઓનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓને “અંતના સમય”એ ઉન્મુદ્રિત થવાનું હતું. ઉલાઈ “અંતના સમય”એ 1798માં ઉન્મુદ્રિત થયું હતું, અને હિદ્દેકેલ “અંતના સમય”એ 1989માં ઉન્મુદ્રિત થયું હતું, જ્યારે, દાનિયેલ અધ્યાય અગિયાર, કલમ ચાલીસમાં વર્ણવ્યા મુજબ, ભૂતપૂર્વ સોવિયેત સંઘનું પ્રતિનિધિત્વ કરનાર દેશોને પાપાશાહી અને સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાએ વહી લઈ ગયા હતા.

જ્યારે આ તથ્યો માન્ય કરવામાં આવે છે, ત્યારે ત્યારબાદ આ પણ માન્ય કરી શકાય છે કે આ બે દર્શનો વાસ્તવમાં એક જ દર્શન છે, જેમ સાત ચર્ચો અને સાત મુદ્રાઓનો ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ એ જ એક ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ત્યારબાદ આ બે દર્શનો તે માર્ગ બની જાય છે, જેને પ્રભુએ પ્રથમ દૂતની ભૂતકાળની ચળવળમાં ઉપયોગમાં લીધો હતો, અને જેને પ્રભુ ત્રીજા દૂતની વર્તમાન અને ભાવિ ચળવળમાં ઉપયોગ કરશે, જેથી દાનિયેલ અધ્યાય બાર, કલમો નવ અને દસમાં રજૂ કરવામાં આવેલ પરીક્ષણની પ્રક્રિયા ઉત્પન્ન થાય.

૧૯૮૯માં હિદ્દેકેલના અનમુદ્રણના ઉદાહરણ તરીકે, પ્રેરણાએ શું કહ્યું છે તે વિચાર કરો.

ઉલાઈ અને હિદ્દેકેલ બંને અંતિમ દિવસો સાથે સંબંધિત છે, પરંતુ એડવેન્ટિઝમ માત્ર એટલું જ સ્વીકારવા તૈયાર રહ્યું છે કે 1798 દાનિએલનો “અંતનો સમય” હતો, જ્યારે તેની પુસ્તકની મુદ્રા ખૂલવાની હતી. છતાં, ભવિષ્યવાણીનો “અંતિમ દિવસો સાથે સંબંધિત” ભાગ વધુ ચોક્કસ રીતે દાનિએલ અધ્યાય અગિયારની છેલ્લી છ આયતો છે, કારણ કે માનવીય કૃપાકાળ પૂર્ણ થાય ત્યારે મિખાયેલ ઊભો થાય છે એવી સમાપ્તિ તે આયતોમાં થાય છે.

દાનિએલના સાતમા, આઠમા અને નવમા અધ્યાયોમાં ઓળખાવેલું ન્યાયનું દર્શન 1798માં “અંતના સમય” સુધી મુદ્રાંકિત રાખવામાં આવ્યું હતું. પ્રકાશ (જે અનમુદ્રિત થયેલા ઉલાઈના દર્શને ઉત્પન્ન કર્યો) તપાસણી ન્યાયના આરંભની જાહેરાત હતો, ન્યાયના સમાપ્તિની નહિ. હિદ્દેકેલના દર્શન સાથે જે પ્રકાશ અનમુદ્રિત થયો, તે તપાસણી ન્યાયના સમાપ્તિની ઓળખ આપે છે, અને તે દાનિએલનો એવો અવતરણ પણ છે જેમાં “છેલ્લા દિવસો સાથે સંબંધિત ભવિષ્યવાણીનો ભાગ” સમાવેશ પામે છે.

1798માં થયેલી અનમુદ્રાંકનાએ તપાસન્યાયના પ્રારંભની જાહેરાત કરી. 1989માં થયેલી અનમુદ્રાંકનાએ તપાસન્યાયના સમીપવર્તી સમાપનની જાહેરાત કરી. આલ્ફા અને ઓમેગાની સહી દાનિયેલના પુસ્તકમાં સહેલાઈથી જોવાઈ શકે છે, પરંતુ ફક્ત ત્યારે જ, જ્યારે તમે જાણો કે તે શું છે, અને તેને શોધવા માટે તૈયાર હો.

જ્યારે દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયની પાંતાલીસમી કલમમાં પરીખ્ષાકાળ સમાપ્ત થાય છે, ત્યારે અલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા નોંધાયેલી છે. દાનિયેલનો આરંભ તે ક્યાં સમાપ્ત થાય છે તેનું યથાર્થ ચિત્રણ કરે છે. તેનો આરંભ શાબ્દિક બાબેલ અને શાબ્દિક ઇઝરાયેલ વચ્ચેના શાબ્દિક યુદ્ધથી થાય છે, અને શાબ્દિક બાબેલ વિજયી બને છે.

દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયની પંચાલીસમી વાણીમાં, “ઉત્તરનો રાજા” તરીકે પ્રતીકિત આધ્યાત્મિક બાબેલોન અને “મહિમાવંત પવિત્ર પર્વત” દ્વારા પ્રતિનિધિત આધ્યાત્મિક ઇઝરાયલ વચ્ચેનો આધ્યાત્મિક યુદ્ધ સમાપ્ત થાય છે, અને આધ્યાત્મિક ઇઝરાયલ આધ્યાત્મિક બાબેલોન પર વિજયી થાય છે.

દાનિયેલ અને પ્રકાશનનાં પુસ્તકો એક જ પુસ્તક છે:

બંને પુસ્તકો, જે એક જ પુસ્તક છે, દેવદૂત ગેબ્રિએલની પ્રભુવાણીય શિક્ષાનો અદ્વિતીય મહાકૃતિ છે. હું આ સંપૂર્ણ જ્ઞાન સાથે લખું છું કે ગેબ્રિએલે દાનિયેલ અને યોહાનને જે આપ્યું હતું તે ઈસુ પાસેથી આવ્યું હતું, અને ઈસુએ તે પિતાથી પ્રાપ્ત કર્યું હતું. મારો ઉદ્દેશ ગેબ્રિએલને ઊંચો સ્થાપવાનો નથી, પરંતુ બંને પુસ્તકોમાં રહેલા પુરાવાઓના ગહન પ્રકાશનને ઊંચો સ્થાપવાનો છે—કે અલ્ફા અને ઓમેગાએ બાઇબલની વ્યાખ્યાના પ્રભુવાણીય નિયમોને કેવી રીતે રચ્યા, જે આ બંને પુસ્તકોની અંદર પ્રતિનિધિત્વ પામવાના હતા, જો અમે જોવાની તૈયારી રાખીએ.

હું તમને યાદ કરાવું છું કે, આ સમયે, મારો હેતુ અને આશય ઉલાઈ અને હિદ્દેકેલ નદીઓની બે ભવિષ્યવાણીઓનું અર્થઘટન રજૂ કરવાનો નથી. મારો હેતુ અને આશય દાનિયેલના ગ્રંથના પ્રથમ છ અધ્યાયોમાં આવેલી ભવિષ્યવાણીઓ સાથે સંબંધિત છે. હું માત્ર આ વાત માટે દલીલ કરી રહ્યો છું કે દાનિયેલ અને પ્રકાશનના ગ્રંથો, કદાચ, દેવના વચનમાં સર્વાધિક ગહન રીતે રચાયેલા ગ્રંથો છે. તેઓ ભવિષ્યવાણીનો સંદેશ રજૂ કરે છે, અને સાથે સાથે દેવના સ્વભાવને પણ ઓળખાવે છે, અને સાથે સાથે તે જ નિયમોને પણ ઓળખાવે છે, જેઓનો ઉપયોગ એ માટે આવશ્યક છે કે કોઈ વ્યક્તિ ભવિષ્યવાણીઓને જાણે, અને તે એકને પણ જાણે જેણે આ ભવિષ્યવાણીઓને પ્રગટ કરી છે.

પુસ્તકોના ગહન સ્વભાવનું બીજું એક ઉદાહરણ લેવિટીકસ છવીસના “સાત સમય” વિષે દાનિયેલની રજૂઆત છે. “સાત સમય” ની ભવિષ્યવાણી દેવના લોકો માટે—પ્રાચીન ઇઝરાયેલમાં, પ્રથમ દૂતના મિલરાઈટ આંદોલનમાં, તેમજ વર્તમાન અને ભાવિ ત્રીજા દૂતના આંદોલનમાં પણ—“ઠોકરનો પથ્થર” હતી અને છે. સરળ વ્યાખ્યા અનુસાર “ઠોકરનો પથ્થર” એ એવી કોઈ વસ્તુ છે જેને તમે જોતા નથી, છતાં તે સ્પષ્ટ રીતે ત્યાં હાજર હોય છે. તેથી, એકવાર તમે દાનિયેલના ગ્રંથમાં “સાત સમય” ને ઓળખો, ત્યારે તમે જુઓ છો કે તે સ્પષ્ટ રીતે ત્યાં છે, પરંતુ સાથે સાથે તમે એ પણ જુઓ છો કે જેઓ જોવાનું પસંદ કરતા નથી તેમના માટે તે છુપાયેલું છે.

વ્યાકરણની દૃષ્ટિએ ખુલ્લેઆમ પ્રગટ રહેલી કોઈ વસ્તુને છુપાવી રાખવી એ એક ગહન સિદ્ધિ છે; એવી વસ્તુ કોઈ માનવીય રહસ્યકથામાં સંકલિત કરી શકાતી નથી. તે એક શ્રેષ્ઠ કૃતિ છે, કારણ કે જે કોઈ અથડાવું ન ઇચ્છે તેવા સૌ માટે તે ત્યાં સ્પષ્ટપણે દેખાય છે, પરંતુ જે અથડાવાનું પસંદ કરે છે તેમના માટે તેને જોવું અશક્ય છે. આમ કહીએ તો, તે “ખુલ્લી નજરે છુપાયેલું” છે. આ માનવતા અને દૈવીત્વના સંયોજન દ્વારા સિદ્ધ થાય છે.

હું એ દાવો કરું છું, કારણ કે આ મુદ્દે હું આપણને યાદ અપાવવું ઇચ્છું છું કે એડ્વેન્ટિઝમની અંદર એક કેથોલિક શિક્ષા રહેલી છે, ઓછામાં ઓછું 1957માં પ્રકાશિત થયેલ Questions on Doctrine પછીથી, અને તેણે Future for America ની આ વર્તમાન સત્ય ચળવળની અંદર પણ પોતાનું અધર્મી મસ્તક ઊંચું કર્યું છે. આ વિચાર એવો છે કે ખ્રિસ્તે અવતારમાં, મરિયમ પાસેથી વારસામાં પ્રાપ્ત કરેલું દેહ ધારણ કર્યું નહોતું. નિશ્ચિતપણે, આ શિક્ષાને સમર્થન આપનારાઓ તેને આ રીતે વ્યક્ત કરતા નથી, પરંતુ તથાપિ તેઓ શીખવે છે તો એ જ. હું તેને કેથોલિક શિક્ષા કહું છું, કારણ કે ખ્રિસ્તનું દેહ આદમે પાપ કરતા પહેલાં જેવું શુદ્ધ હતું એવો પૂર્વાધાર, કથિત “નિર્મળ ગર્ભાધાન” અંગેની તેમની શિક્ષામાં કેથોલિક ચર્ચ દ્વારા ઉપયોગમાં લેવાતી એ જ શૈતાની તર્કપ્રણાલી છે. અને જો તમે “નિર્મળ ગર્ભાધાન”ની આ મૂર્તિપૂજક શિક્ષાથી અજાણ હો, તો તે શીખવે છે કે ખ્રિસ્તનું દેહ અલૌકિક રીતે એવું બનાવવામાં આવ્યું હતું જેમ આદમનું નીચું સ્વરૂપ, તે અને હવ્વા પાપમાં પડ્યા પહેલાં હતું; અથવા, જેમ એવો દાવો કરવામાં આવે છે, ખ્રિસ્ત પાસે આદમનું પતન પહેલાંનું, નિષ્પાપ સ્વરૂપ હતું. તે એ પણ શીખવે છે કે મરિયમને પોતે જ ચમત્કારરૂપે આદમે પાપ કરતાં પહેલાં ધરાવેલું અપરાજિત શારીરિક સ્વરૂપ આપવામાં આવ્યું હતું, જેથી પવિત્ર આત્મા બાળ ઈસુને તેના નિર્મળ દેહમાં અવતારિત કરવા માટે તે એક પરિપૂર્ણ પાત્ર બની શકે.

નિશ્ચિતરૂપે, એડ્વેન્ટિઝમમાં જે લોકો ઈસુના દેહ વિષે એ જ નિષ્કર્ષને સમર્થન આપે છે, તેઓ મરિયમ સાથે જોડાયેલા કોઈ ચમત્કારો તરફ તો સંકેત કરતા નથી, પરંતુ તેઓ સિસ્ટર વ્હાઇટ તથા બાઇબલના અવતરણોને વાંકાં અર્થમાં ખેંચીને એ જ કેથોલિક ધારણાનું શિક્ષણ આપે છે. મેં હમણાં જ ડેનિયલના પુસ્તકની ચર્ચાથી વિમુખ થઈને વિષયાંતર કેમ કર્યું? હું તેનો જવાબ આપું છું.

દાનિયેલ અને પ્રકાશનના અદ્ભુત બંધારણ અને રચના માનવતા અને દૈવત્વના સંયોગ દ્વારા પૂર્ણ કરવામાં આવ્યા હતા. ઈસુ દેવનું વચન છે, અને બાઈબલ દેવનું વચન છે. ઈસુની દૈવી અને માનવીય પ્રકૃતિ બાઈબલમાં પૂર્ણરૂપે પ્રતિબિંબિત થાય છે. તેમાં રહેલા શબ્દો દૈવી છે અને હૃદય તથા મનને પરિવર્તિત કરવાની સર્જનાત્મક શક્તિ ધરાવે છે. એ જ શબ્દો એ જ શક્તિ છે જેણે સર્વ વસ્તુઓને અસ્તિત્વમાં લાવી. પરંતુ બાઈબલને લેખિત સ્વરૂપે નોંધવા માટે દેવે જેઓને પોતાના સાધન તરીકે પસંદ કર્યા, તેઓ બધા પાપી હતા. આ સમીકરણનો માનવીય ભાગ પતિત માનવો દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. બાઈબલ માનવીય અને દૈવી તત્ત્વોનો સંયોગ છે, અને પ્રભુવક્તાઓ પાપી હતા, જેમ આદમનું દરેક સંતાન રહ્યું છે. ખ્રિસ્તે વિચાર, વચન કે કર્મમાં ક્યારેય પાપ કર્યું નહોતું. પરંતુ તેણે ચાર હજાર વર્ષની અધોગતિ પછી મરિયમનું દેહધારણ કર્યું હતું. જો તેણે વાસ્તવમાં આદમે પાપ કર્યું તે પહેલાંની આદમની નીચી દૈહિક પ્રકૃતિ ધારણ કરી હોત, તો તે અનિવાર્ય રીતે આ માગણી કરતું કે દરેક બાઈબલલેખક પણ નિષ્પાપ રહ્યો હોત.

દાનિયેલના ગ્રંથમાં “સાત વખત”નું “આંખો સામે જ છુપાયેલું હોવું” માત્ર દાનિયેલે નોંધેલા શબ્દો દ્વારા જ સિદ્ધ થયું નહોતું, પરંતુ વધુમાં કિંગ જેમ્સ બાઇબલનું ભાષાંતર કરનાર પતિત માનવો દ્વારા પણ તે સિદ્ધ થયું હતું. પતિત માનવોએ દાનિયેલના ગ્રંથને બે વખત સ્પર્શ કર્યો, અને જે સિદ્ધ થયું તે ઈશ્વરની દૈવી પ્રભુત્વસભર દેખરેખ વિના કોઈપણ માનવ માટે કરવું અશક્ય હોત.

અમારા આગામી લેખમાં અમે બતાવવાનું શરૂ કરીશું કે દેવત્વ અને માનવતાએ લેવ્યવ્યવસ્થા છવીસના “સાત કાળ”ને દાનિયેલના પુસ્તકમાં કેવી રીતે સ્પષ્ટ નજરે પડે તેવી રીતે છુપાવ્યા, કારણ કે દેવે પૂર્વથી જાણ્યું હતું, અને એટલું જ નહીં, એવી રચના પણ કરી હતી કે તે પ્રથમ દેવદૂતના સંદેશના આંદોલનમાં રહેલાઓ માટે અને ત્રીજા દેવદૂતના સંદેશના આંદોલનમાં રહેલાઓ માટે પણ પરીક્ષારૂપ “ઠેસ લાગાડનાર પથ્થર” બને.