દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો અઠ્ઠાશીમું

રાફિયાનો યુદ્ધ અને પાનિયમનો યુદ્ધ બે અલગ ઐતિહાસિક ઘટનાઓ છે, જે વિવિધ સમયગાળાઓ અને પરિસ્થિતિઓમાં ઘટી હતી, છતાં પ્રાચીન યહૂદિયા અને તેની આસપાસના પ્રદેશોના ઇતિહાસમાં બંનેનું મહત્વ છે. રાફિયાનો યુદ્ધ ઈ.સ.પૂ. 217માં થયો હતો. પાનિયમનો યુદ્ધ ઈ.સ.પૂ. 200માં સેલ્યુસિડ રાજ્ય (ઉત્તરના રાજા) અને ટોલેમાઈક રાજ્ય (દક્ષિણના રાજા) વચ્ચે થયો હતો. દાનિયેલ અધ્યાય 11ની અગિયારમીથી પંદરમી કલમોમાં આ બે યુદ્ધોની ઓળખ કરવામાં આવી છે. આ બે યુદ્ધો ઈ.સ.પૂ. 167માં થયેલા મક્કાબી બળવા પહેલાં થયા હતા.

પાનિયમનું યુદ્ધ તેનું નામ નજીક આવેલ ભૌગોલિક સ્થળવિશેષ, પાનિયમ પર્વત, પરથી પ્રાપ્ત થયું હતું, જ્યાં આ સંઘર્ષ બન્યો હતો. “પાનિયમ” નામ ગ્રીક દેવ પાન પરથી આવ્યું છે, જેને અર્પિત એક મંદિર ત્યાં સમર્પિત કરવામાં આવ્યું હતું. પાનની ઉપાસના સાથેના તેના સંબંધને કારણે આ સ્થળ “પાનિયમ” તરીકે ઓળખાતું હતું. મંદિર સમૂહને ઘણીવાર “પાનનું પવિત્રસ્થાન” તરીકે ઓળખવામાં આવતું હતું, જે ગ્રીક દેવ પાનને સમર્પિત ધાર્મિક ભક્તિ અને ઉપાસનાના સ્થળ તરીકે તેની ભૂમિકાને વિશેષરૂપે ઉજાગર કરતું હતું. “નિમ્ફેઉમ” શબ્દનો અર્થ પ્રાચીન ગ્રીક અને રોમન ધર્મમાં જળ-અપ્સરાઓને સમર્પિત સ્મારક અથવા દેવાલય એવો થાય છે. પાનિયમ સ્થિત મંદિર સમૂહમાં એક ગુફા અને કુદરતી ઝરણું સામેલ હતાં, અને એવી માન્યતા હતી કે તેમાં નિમ્ફાઓ વસે છે; તેથી તેને ક્યારેક “પાનિયમનું નિમ્ફેઉમ” પણ કહેવામાં આવતું હતું.

હેરોદ મહાનના પુત્ર હેરોદ ફિલિપ દ્વારા શહેરનું પુનર્નિર્માણ કરીને તેનું વિસ્તરણ કરવામાં આવ્યા પછી, રોમન સમ્રાટ સીઝર ઑગસ્ટસ અને હેરોદ ફિલિપ પોતાનાં સન્માનમાં તે કૈસરિયા ફિલિપ્પી તરીકે ઓળખાતું હતું. મંદિર-પરિસર આ શહેરની અંદરનું એક મહત્વપૂર્ણ ધાર્મિક કેન્દ્ર હતું.

સમ્રાટ ઑગસ્ટસના શાસનકાળ દરમિયાન, ઑગસ્ટસના સન્માનાર્થે મંદિરનું પુનઃસમર્પણ કરવામાં આવ્યું અથવા તેને નવું નામ આપવામાં આવ્યું; આથી સામ્રાજ્યપૂજા પ્રતિબિંબિત થતી હતી અને સ્થાનિક ધાર્મિક પરિસરમાં રોમન ધાર્મિક પ્રથાઓના એકીકરણનો પણ પ્રકટાવ થતો હતો. પ્રાચીન કૈસારિયા ફિલિપ્પી નગરની નજીકનો વિસ્તાર, જ્યાં પાનનું મંદિર આવેલું હતું, ક્યારેક “નરકના દ્વાર” અથવા “હાદેસના દ્વાર” તરીકે ઓળખાતો હતો.

દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારની સોળથી ઓગણીસમી આયતોમાં, બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના ચોથા રાજ્ય તરીકે તથા આ અધ્યાયમાં ઉત્તરના રાજા તરીકે સ્થાપિત થવા માટે મૂર્તિપૂજક રોમને જીતવાના જે ત્રણ ભૌગોલિક પ્રદેશો હતા, તેમનું પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવ્યું છે. સોળમી આયતમાં, રોમના સેનાપતિ પોમ્પેઈએ ઇ.સ.પૂ. 65માં સિરિયાને, અને ત્યારબાદ ઇ.સ.પૂ. 63માં યેરુશાલેમને જીત્યો હતો, તેવી ઓળખ આપવામાં આવે છે. સત્તરમીથી ઓગણીસમી આયતો જુલિયસ સીઝરે ત્રણ અવરોધોમાંથી ત્રીજા એવા મિસરની જીતને ઓળખાવે છે. ઇ.સ.પૂ. 31માં થયેલું એક્ટિયમનું યુદ્ધ, દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારની ચોવીસમી આયતની પૂર્ણતામાં, મૂર્તિપૂજક રોમ સર્વોચ્ચ રીતે શાસન કરશે એવા ત્રણસો સાઠ વર્ષોના આરંભને નિશ્ચિત કરે છે.

વીસમી પંક્તિમાં ઑગસ્ટસ કૈસરના શાસનનો ઉલ્લેખ થાય છે, અને તે ઇતિહાસમાં ઈસુનો જન્મ થયો. ત્યારબાદ એકવીસમી અને બાવીસમી પંક્તિઓમાં દુષ્ટ ટિબેરિયસ કૈસરના શાસનની ઓળખ કરવામાં આવે છે, અને આ રીતે ખ્રિસ્તના ક્રૂસવિદ્ધ થવાનો સમય ચિહ્નિત થાય છે. તેવીસમી પંક્તિમાં તે સંધિનો ઉલ્લેખ થાય છે, જેમાં મક્કાબી યહૂદીઓએ મૂર્તિપૂજક રોમ સાથે પ્રવેશ કર્યો હતો, અને આ રીતે અગિયારમી પંક્તિમાં જે ઇતિહાસનો પ્રવાહ આરંભ થયો હતો તે અટકી જાય છે, અને ઐતિહાસિક વર્ણન પાછું ઈ.સ.પૂર્વે 161 થી ઈ.સ.પૂર્વે 158 ની અવધિમાં ઉતરી જાય છે.

ત્રેવીસમું વચન મક્કાબીઓની વંશરેખાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને યદ્યપિ તે તેમની ભવિષ્યવાણીય રેખાની બધી વિગતો પ્રદાન કરતું નથી, તો ઇતિહાસનો രേഖાંકન કરે છે. ઈ.સ.પૂર્વે 217માં રાફિયાની લડાઈ થઈ, અને તેના અનુપરિણામરૂપે એક બાળ રાજાએ મિસરને અસુરક્ષિત બનાવી દીધું. જ્યારે સેલ્યુસિડ અને ગ્રીક રાજાઓએ ઈ.સ.પૂર્વે 200માં તે બાળ રાજા સાથે વ્યવહાર કરવાની યોજનાઓ બનાવી, ત્યારે રોમે પોતાના ને ઇતિહાસમાં પ્રવેશ કરાવ્યો અને મિસરના તે બાળ રાજાનો રક્ષક બન્યો. એ જ વર્ષે પાનિયમની લડાઈ પણ થઈ. ત્યારબાદ ઈ.સ.પૂર્વે 167માં મક્કાબીઓનું ગેરિલા યુદ્ધ શરૂ થયું.

ઇ.સ.પૂર્વે 167માં મક્કાબી બળવો મોડેઇનમાં શરૂ થયો, અને તેમાં મક્કાબીઓએ માત્ર સેલ્યુસિડ સામ્રાજ્ય વિરુદ્ધ જ નહીં, પરંતુ તે યહૂદીઓ વિરુદ્ધ પણ સંઘર્ષ કર્યો, જેમને તેમણે સેલ્યુસિડોની ગાંઠબંધનમાં હોવાનું નિર્ધારિત કર્યું હતું. આ બળવો ધાર્મિક પ્રેરણાથી પ્રેરિત હતો, અને તે આંતરિક તથા બાહ્ય શત્રુ બંને સામે ચલાવવામાં આવ્યો હતો. ઇ.સ.પૂર્વે 164માં મક્કાબીઓએ મંદિરને પુનઃસમર્પિત કર્યું, અને આ ઘટનાનું સ્મરણ યહૂદીઓના હાનુક્કાહ ઉત્સવ દ્વારા કરવામાં આવે છે. તે જ વર્ષમાં કુખ્યાત એન્ટિયોખસ એપિફેનેસ મર્યો. ત્યારબાદ ઇ.સ.પૂર્વે 161થી ઇ.સ.પૂર્વે 158 સુધીમાં, ત્રેવીસમું વચન જે “સંધિ”નો ઉલ્લેખ કરે છે, તે રોમ સાથે કરવામાં આવી.

મક્કાબીઓ, તેમની બળવાખોરી અને રોમ સાથેની તેમની સંધિનો એકમાત્ર સીધો ઉલ્લેખ તેત્રીસમા શ્લોકમાં મળે છે, પરંતુ હસ્મોનિયન રાજવંશ તરીકે ઓળખાતો આ વંશનો ઇતિહાસ ઈ.સ.પૂર્વે 167માં મોડેઇનથી શરૂ થયો અને ક્રોસના સમય સુધી ચાલુ રહ્યો. હસ્મોનિયન રાજવંશના અંતિમ પ્રતિનિધિઓ ખ્રિસ્તના સમયકાળના ફરીસીઓ હતા. તેથી, મક્કાબીઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા ભ્રષ્ટ યહૂદિવાદના ઇતિહાસની એક ભવિષ્યવાણીય રેખા છે, જે ઈ.સ.પૂર્વે 167માં મોડેઇનની બળવાખોરીથી શરૂ થાય છે અને એકવીસમો અને બાવીસમો શ્લોકમાં, જ્યારે યેસુને ક્રૂસ પર ચઢાવવામાં આવ્યા, ત્યારે સમાપ્ત થાય છે.

તેમનો ઇતિહાસ સોળમી પંક્તિએ એક નિર્ણાયક વળાંક પર પહોંચ્યો, જ્યારે રોમે પ્રથમવાર, પોમ્પેયના માધ્યમથી, યેરૂશાલેમને જીત્યું. તે સમયે યેરૂશાલેમ પર વિનાશ લાવવાનો તેનો મુખ્ય હેતુ હસ્મોનિયન વંશની બે ગઠબંધીઓ વચ્ચેનો એક વિવાદ હતો. તે સમયથી આગળ (63 BC), યહૂદા રોમના શાસન હેઠળ હતો. મક્કાબીઓનો હસ્મોનિયન વંશ પ્રબોધકીય રીતે 167 BCમાં મોડેઇનના યુદ્ધથી શરૂ થાય છે, અને ત્યારબાદ 63 BCમાં રોમની આધીનતા હેઠળ મૂકવામાં આવે છે. તે ઇતિહાસની શરૂઆત પછી ટૂંક સમયમાં જ મક્કાબીઓએ 161 BCથી 158 BC દરમિયાન રોમ સાથે એક સંધિ શરૂ કરી અને તેમાં પ્રવેશ કર્યો. 63 BCથી લઈને ક્રૂસ સુધી અને ઈ.સ. 70માં યેરૂશાલેમના અંતિમ વિનાશ સુધી તેઓ રોમની આધીનતા હેઠળ રહ્યા.

મકાબીઓની ભવિષ્યવાણીય રેખા ધર્મત્યાગી યહૂદી ધર્મની રેખા છે, અને તેથી તે ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટ ધર્મની રેખાનો પ્રકારરૂપે દર્શાવે છે. પેનિયમના યુદ્ધથી લઈને સોળમા વચનના રવિવારના કાયદા સુધી, ઈ.સ.પૂ. 200, ઈ.સ.પૂ. 167, ઈ.સ.પૂ. 164, અને ઈ.સ.પૂ. 161 થી ઈ.સ.પૂ. 158 સુધીની સંધિના ભવિષ્યવાણીય ઘટનાઓ ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટ ધર્મના ઇતિહાસમાં પુનરાવર્તિત થશે. આ માર્ગચિહ્નો રવિવારના કાયદા પહેલાં, સાતમાંથી ઉત્પન્ન થયેલા આઠમા પ્રમુખના ઇતિહાસમાં બનશે. ઈ.સ.પૂ. 200, ઈ.સ.પૂ. 167 ની તુલનામાં રિપબ્લિકન શિંગડાની બાહ્ય રેખાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; જ્યારે ઈ.સ.પૂ. 167 ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાની આંતરિક રેખાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

આ માર્ગચિહ્નો મૂળતઃ હસમોનિયન વંશની ઐતિહાસિક રેખાની અંદર ગુપ્ત રીતે સમાયેલાં છે, છતાં તેમ છતાં તેઓ દાનિયેલ અગિયારના ચાલીસમા શ્લોકના ગુપ્ત ઇતિહાસનો એક ભાગ બને છે. આ એવી એક રેખા છે, જે “છેલ્લા દિવસો સાથે સંબંધિત દાનિયેલની ભવિષ્યવાણીના તે ભાગ”નો એક અંશ છે.

મક્કાબીઓના બળવાના સ્મરણાર્થે યહૂદી ધર્મ હનુક્કાહ ઉજવે છે, એ હકીકત મક્કાબીઓને ધર્મી તરીકે નિર્ધારિત કરતી નથી. બળવાને કારણે સિત્તેર વર્ષની બંધકાઈ પછી ફરીથી બાંધવામાં આવેલ મંદિર પર શેખીનાહ કદી પરત આવી નહોતી. અંતિમ પ્રબોધકીય સંદેશ મક્કાબીઓથી આશરે બે શતાબ્દી પહેલાં માલાખી દ્વારા આવ્યો હતો. મક્કાબીઓનો ઇતિહાસ દર્શાવે છે કે તેમણે પોતાના રાજકીય આગેવાનોને મહાયાજક તરીકે પણ કાર્ય કરવાની મંજૂરી આપી—એ જ પાપ જેનો પ્રયાસ મિસ્રી ટોલેમીએ કર્યો હતો, અને જેનો પ્રયાસ રાજા ઉઝ્ઝીયાહે પણ કર્યો હતો. પરંપરા દર્શાવે છે કે ટોલેમીને તે અપવિત્ર કૃત્યથી અટકાવવા દેવએ હસ્તક્ષેપ કર્યો હતો, અને દેવનું વચન સીધેસીધું દર્શાવે છે કે જ્યારે રાજા ઉઝ્ઝીયાહે યાજક અને રાજાના કાર્યને નિભાવવાનો પ્રયાસ કર્યો, ત્યારે દેવએ હસ્તક્ષેપ કર્યો હતો. તેમની વંશપરંપરાનું અંતિમ ફળ ફરીસીઓ હતું. આધુનિક યહૂદી ધર્મના યહૂદીઓ તેમને જે ઐતિહાસિક આદર આપતા હોય તે છતાં, મક્કાબીઓ ધર્મિકતાનું પ્રતીક હતા એવો નિષ્કર્ષ કાઢવાનો કોઈ કારણ નથી.

પ્રોટેસ્ટન્ટ સુધારણા લૂથરના સમયમાં આરંભી, અને તે ક્રમશઃ વિકાસ પામતી પ્રક્રિયા હતી. તે કોઈ નવી પરંપરા નહોતી, કારણ કે ઈસુ અને તેમના શિષ્યો પ્રોટેસ્ટન્ટ હતા. તે ઇતિહાસના અંધકાર સામેનું એક જાગરણ હતું, જેમાં લૂથર અને અન્ય સુધારકો જાગૃત કરવામાં આવ્યા. તે ક્રમશઃ આગળ વધતી સુધારણાનું પરાકાષ્ઠા-બિંદુ મિલરાઇટ ચળવળ હતી. દેવને માત્ર પ્રારંભિક સુધારકોને બાબેલના પાપો વિષે જાગૃત કરવાની જ જરૂર નહોતી, પરંતુ તેમનો અભિપ્રાય એવો હતો કે તેઓને તેમના ધર્મશાસ્ત્રની સંપૂર્ણ સમજણમાં, તેમજ સ્વર્ગીય મંદિરાલયમાં તેમના કાર્યની સંપૂર્ણ સમજણમાં લાવવામાં આવે. 19 એપ્રિલ, 1844ના રોજ પ્રોટેસ્ટન્ટોએ સુધારણાના વધતા પ્રકાશને અસ્વીકાર કર્યો અને પતિત પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ બની ગયા.

તેથી વિશ્વાસુ મિલરાઇટ્સને “મૅન્ટલ અર્પણ કરવામાં આવ્યો” અને પરિપક્વ પ્રોટેસ્ટન્ટ ખ્રિસ્તીઓ બનવા માટે કાર્ય પૂર્ણ કરવા તેઓને પરમપવિત્ર સ્થાને દિશાનિર્દેશિત કરવામાં આવ્યા. 1863માં, જેમને મૅન્ટલ અર્પણ કરવામાં આવ્યો હતો, તેમણે અવગણના દ્વારા પ્રોટેસ્ટન્ટત્વનો મૅન્ટલ એક તરફ મૂકી દીધો અને લાઓદિકિયાનો મૅન્ટલ ધારણ કર્યો. એકસો ચુંમાલીસ હજારના સીલિંગના અંતિમ સમયગાળામાં, જે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 પછી બાવીસ વર્ષ બાદ, 2023માં શરૂ થયો, યહૂદાના વંશનો સિંહ દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારના વચન ચાલીસના ગુપ્ત ઇતિહાસને પૂર્ણતા આપતી સત્યોને અનસીલ કરી રહ્યો છે, જે 1989માં સોવિયેત સંઘના પતનથી લઈને ટૂંક સમયમાં આવનારી રવિવારની વ્યવસ્થા સુધીનો ઇતિહાસ છે. આવું કરતાં, તેણે ધર્મત્યાગી યહૂદિવાદના ઇતિહાસને ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટત્વના પ્રતિક તરીકે અનસીલ કર્યો છે.

ઈશ્વરના ભ્રષ્ટ થયેલા લોકોની બન્ને રેખાઓ—ચાહે તે શાબ્દિક યહૂદાહની હોય કે આત્મિક યહૂદાહની (બન્ને મહિમાવંત દેશો)—યેરૂશાલેમના વિજય સાથે સમાપ્ત થાય છે: પ્રથમ 63 BC માં, અને બીજી ટૂંક સમયમાં આવનારા Sunday law સમયે. બન્ને રેખાઓ એવા યુદ્ધનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ભ્રામક ધાર્મિક માન્યતાઓથી પ્રેરિત છે. બન્ને રેખાઓ ગ્રીસના ધાર્મિક તત્ત્વચિંતનો વિરુદ્ધના યુદ્ધનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને અંતે બન્નેમાં ભ્રષ્ટ થયેલા લોકો રોમના આધીન બને છે. હું પદ ચાલીસની ત્રણ લડાઈઓને 1989 માં સોવિયેત સંઘના પતન, Ukraine War, અને Sunday law સમયે Panium તરીકે ઓળખું છું, જેથી એ ત્રણ લડાઈઓ અને ત્રણ વિશ્વયુદ્ધો વચ્ચેનો ભેદ દર્શાવી શકું.

દસમી કલમથી, જેમાં 1989માં સોવિયેત સંઘના પતનની ઓળખ થાય છે, લઈને પંદરમી કલમમાં દર્શાવાયેલ પાનિયમની લડાઈ સુધી, પાપાસત્તા “જ્યારે તેના પ્રહાર કરવાનો સમય આવશે ત્યારે પોતાના જ હેતુઓને વધુ આગળ ધપાવવા માટે પોતાની શક્તિઓને મજબૂત કરતી” રહી છે. આ કલમો તે ભવિષ્યવાણીય પરિસ્થિતિઓની ઓળખ કરે છે, જે પાપાસત્તાએ તૈયાર કરેલો “ફાંસો” છે, જેથી “છૂટકારો મેળવવો” અશક્ય થશે. અંતિમ સંઘર્ષમાં, જેનું પ્રતિનિધિત્વ પાનિયમની લડાઈ દ્વારા થાય છે, પશુની મૂર્તિ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં રચાશે. આ મૂર્તિની રચના અંતિમ દિવસોમાંના દેવના લોકો માટે અંતિમ પરીક્ષા છે.

પશુની મૂર્તિનું રચનાકાર્ય તે સમયકાળ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે જ્યારે રોમનો સંઘ રચવામાં આવ્યો હતો. સંયુક્ત રાજ્યનો પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડો 1844માં રોમની પુત્રીઓ બન્યો, અને તેમના ઇતિહાસનો આરંભ તેમનાં ઇતિહાસના અંતે ફરી પુનરાવર્તિત થાય છે, જ્યારે તેઓ ફરી એક વાર પોતાની માતાનું અનુસરણ કરવાનો નિશ્ચય કરે છે.

આ અવતરણમાં “નૉમિનલ”નાં બે સમૂહો છે, જેનો અર્થ “ફક્ત નામ પૂરતા” એવો થાય છે, અને તેઓ ઈશ્વરના વિશ્વાસુઓને કેથોલિકોના હાથે સોંપી દે છે. એલેન વ્હાઇટની નૉમિનલ ચર્ચો અને નૉમિનલ એડવેન્ટિસ્ટ્સ અંગેની સમજણ છેલ્લાં દિવસોમાં તેઓ હકીકતમાં શું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે તેનાથી ભિન્ન છે; કારણ કે તેમની દૃષ્ટિએ “નૉમિનલ એડવેન્ટિસ્ટ” એવો ખ્રિસ્તી જણાત, જે ખ્રિસ્તના પુનરાગમનમાં વિશ્વાસ હોવાનો દાવો કરતો હોય. પરંતુ પ્રબોધકો તેઓ જીવ્યા તે દિવસોથી વધુ અંતિમ દિવસો વિષે બોલે છે, અને છેલ્લાં દિવસોમાં “નૉમિનલ એડવેન્ટિસ્ટ” લાઓડિકેયાની સેવન્થ-ડે એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને નૉમિનલ ચર્ચો તેઓના વંશજો છે, જેઓ 1844માં રોમની દીકરીઓ બન્યા હતા.

સાતમા-દિવસના એડવેન્ટિસ્ટો “અજાણ્યા લોકો”ને દ્વેષ કરશે, જેઓ દેવના સચ્ચા પ્રતિનિધિઓ છે, કારણ કે તેઓ “સાબાથના સત્યનું ખંડન કરી શકતા નથી,” અને તે ભૂમિના વિશ્રામરૂપ સાબાથનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. સાતમા-દિવસની એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચ ઉપાસનાના દિવસ તરીકે સાતમા દિવસને જાળવી રાખવાનો દાવો કરે છે, પરંતુ અંતિમ દિવસોમાં જે સાબાથનું તેઓ ખંડન કરી શકતા નથી, તે લેવિયવ્યવસ્થા છવ્વીસના “સાત વખત” છે, જે પ્રથમ આધારભૂત સત્ય હતું, જેને તેમણે 1863માં નકારી કાઢ્યું હતું.

હવે અમે જે ઉતારાને સંબોધી રહ્યા છીએ તે ભવિષ્યવાણીય ગતિશીલતાઓને ઓળખે છે, જે તે ઇતિહાસ સાથે સંબંધિત છે જે નજીક આવનારા રવિવારના કાયદાથી શરૂ થાય છે; પરંતુ રવિવારના કાયદાને અનુસરતો અંતિમ પરીક્ષાનો ઇતિહાસ પ્રથમ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાની અંદર જ પૂર્ણ થાય છે. રવિવારના કાયદા સમયે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા સમગ્ર વિશ્વને પશુની પ્રતિમા ઉભી કરવા માટે બળજબરી કરશે, પરંતુ તેઓ તે કાર્ય પૂર્ણ કરે તે પહેલાં, તેઓ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં પશુની પ્રતિમા ઉભી કરી ચૂક્યા હશે.

દેવના લોકો માટેની મહાન કસોટી રવિવારના કાયદા પહેલાં આવે છે, કારણ કે રવિવારના કાયદા સમયે સાતમા-દિવસના એડ્વેન્ટિસ્ટો માટે કૃપાકાળ સમાપ્ત થાય છે. આ કસોટી પશુની પ્રતિમાની રચના તરીકે દર્શાવવામાં આવે છે, અને પશુની પ્રતિમા એટલે ચર્ચ અને રાજ્યનું સંયોજન, જેમાં આ સંબંધ પર ચર્ચનો નિયંત્રણ હોય છે. જેમ 1844માં પ્રોટેસ્ટન્ટો રોમની દીકરી બન્યા, અને દીકરી પોતાની માતાની પ્રતિમા હોય છે, તેમ જ ભ્રષ્ટ પ્રોટેસ્ટન્ટો અંતિમ દિવસોમાં સમાન કાર્ય સિદ્ધ કરશે, કારણ કે યેશુ હંમેશા કોઈ વસ્તુના અંતને તેની શરૂઆત દ્વારા દર્શાવે છે.

દાનિયલ અધ્યાય અગિયારના તેવીસમા વચનના “સંઘ” દ્વારા રજૂ થયેલો ઇતિહાસ, મહિમાવંત દેશમાં વસતા, સ્વીકારથી પતિત થયેલા લોકો રોમ સાથે સંઘ બાંધવા માટે આગળ વધ્યા હતા તે દર્શાવે છે. ઈ.સ.પૂ. 161 થી ઈ.સ.પૂ. 158 સુધીનો સમય, રવિવારના કાયદા પર પરાકાષ્ઠાએ પહોંચતી પશુની પ્રતિમાની રચનાને દર્શાવે છે.

આ અભ્યાસને આપણે આવતા લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.