દાનિયેલનું પુસ્તક - એકત્રીસમું નંબર

અને દેવે આ બધાં વચનો કહીને કહ્યું, હું તારો દેવ યહોવા છું, જેણે તને મિસર દેશમાંથી, દાસત્વના ઘરમાંથી બહાર કાઢ્યો છે. મારી આગળ તારે બીજા કોઈ દેવો ન રાખવા. તારે તારી માટે કોઈ કોતરેલી મૂર્તિ, અથવા ઉપર આકાશમાં જે કંઈ છે તેની, કે નીચે પૃથ્વી પર જે કંઈ છે તેની, કે પૃથ્વીના નીચેનાં જળમાં જે કંઈ છે તેની કોઈ પ્રતિમા ન બનાવવી. તારે તેમની આગળ નમવું નહિ, અને તેમની સેવા પણ કરવી નહિ; કેમ કે હું, તારો દેવ યહોવા, ઈર્ષાળુ દેવ છું, જે મારો દ્વેષ કરનારાઓના પિતાઓના અપરાધનો દંડ સંતાનો પર ત્રીજી અને ચોથી પેઢી સુધી લાદું છું; અને જે મારું પ્રેમ કરે છે અને મારી આજ્ઞાઓનું પાલન કરે છે, તેઓ પર હજારો પેઢીઓ સુધી કૃપા દર્શાવું છું. નિર્ગમન 20:1.

હે સાપોના સંતાનો, તમે દુષ્ટ હોવા છતાં સારા વચનો કેવી રીતે બોલી શકો? કારણ કે હૃદયની ભરપૂરતામાંથી મોઢું બોલે છે. સારો માણસ હૃદયના સારા ભંડારમાંથી સારી વસ્તુઓ બહાર લાવે છે; અને દુષ્ટ માણસ દુષ્ટ ભંડારમાંથી દુષ્ટ વસ્તુઓ બહાર લાવે છે. પરંતુ હું તમને કહું છું કે મનુષ્યો જે દરેક નિષ્ફળ શબ્દ બોલશે, તેનો હિસાબ તેઓ ન્યાયના દિવસે આપશે. કારણ કે તારા શબ્દોથી તું ધર્મી ઠરશે, અને તારા શબ્દોથી જ તું દોષિત ઠરશે. મથિ 12:34–37.

તમારું ગર્વ કરવું સારું નથી. શું તમે નથી જાણતા કે થોડું ખમીર આખા લોટને ખમણાવી દે છે? તેથી જૂનું ખમીર કાઢી નાખો, જેથી તમે નવો લોટ થાઓ, જેમ તમે બેખમીર છો. કારણ કે આપણી પાસ્કા તરીકે ખ્રિસ્ત પણ આપણા માટે બલિદાન કરવામાં આવ્યા છે; તેથી આવો, આપણે ઉત્સવ પાળીએ—જૂના ખમીર સાથે નહીં, અને દુરભાવ તથા દુષ્ટતાના ખમીર સાથે પણ નહીં, પરંતુ નિષ્કપટતા અને સત્યના બેખમીર રોટલા સાથે. 1 કરિન્થીઓ 5:6–8.

આ દરમિયાન, જ્યારે અગણિત લોકોની ભીડ એકઠી થઈ હતી, એટલી કે તેઓ એકબીજા પર પગ મુકતા હતા, ત્યારે તેણે પ્રથમ પોતાના શિષ્યોને કહેવાનું આરંભ્યું: ફરિસીઓના ખમીરથી સાવધાન રહો, જે દંભ છે. લૂક 12:1.

અને મેં તારાં વિષે સાંભળ્યું છે કે તું અર્થઘટન કરી શકે છે અને સંદેહોનો ઉકેલ આપી શકે છે; હવે જો તું આ લખાણ વાંચી મને તેનો અર્થ જણાવી દે, તો તને જાંબલી વસ્ત્ર પહેરાવવામાં આવશે, તારા ગળામાં સોનાની સાંકળ પહેરાવવામાં આવશે, અને તું રાજ્યમાં ત્રીજો શાસક થશે. ત્યારે દાનિયેળે રાજાના સમક્ષ ઉત્તર આપ્યો અને કહ્યું, તારી ભેટો તારી પાસે જ રહે, અને તારા ઇનામો બીજાને આપ; તો પણ હું રાજાને આ લખાણ વાંચી સંભળાવીશ, અને તેનો અર્થ તેને જણાવીશ.

હે રાજા, પરમોત્તમ દેવએ તારા પિતા નેબૂખાદ્નેસ્સરને રાજ્ય, મહિમા, ગૌરવ અને માન આપ્યાં હતાં. અને જે મહિમા તેણે તેને આપ્યો હતો, તે કારણે સર્વ લોકો, જાતિઓ અને ભાષાઓ તેના સમક્ષ કાંપતા અને ભય કરતાં હતાં; જેને તે ઇચ્છે તેને તે મારતો, અને જેને તે ઇચ્છે તેને જીવતો રાખતો; અને જેને તે ઇચ્છે તેને ઊંચો કરતો, અને જેને તે ઇચ્છે તેને નીચો પાડતો. પરંતુ જ્યારે તેનું હૃદય ઊંચું ઉઠ્યું, અને તેનું મન ગર્વમાં કઠોર થયું, ત્યારે તેને તેના રાજસિંહાસન પરથી ઉતારી દેવામાં આવ્યો, અને તેની મહિમા તેની પાસેથી લઈ લેવાઈ. અને તેને મનુષ્યપુત્રોમાંથી હાંકી કાઢવામાં આવ્યો; અને તેનું હૃદય પશુઓ જેવું બનાવવામાં આવ્યું, અને તેનું નિવાસ જંગલી ગધેડાઓ સાથે હતું; તેઓ તેને બળદોની જેમ ઘાસ ખવડાવતા, અને તેનું શરીર આકાશના શીતથી ભીનું થતું; જ્યાં સુધી તેણે ન જાણી લીધું કે પરમોત્તમ દેવ મનુષ્યોના રાજ્યમાં રાજ્ય કરે છે, અને તે જેના પર ઇચ્છે તેના ઉપર તેને સ્થાપે છે.

અને હે બેલ્શાસ્સર, તેના પુત્ર, તું આ બધું જાણતો હોવા છતાં તારા હૃદયને નમ્ર કર્યું નથી; પરંતુ સ્વર્ગના પ્રભુની વિરુદ્ધ તું પોતાને ઊંચું કર્યું છે; અને તેના ભવનના પાત્રો તારી આગળ લાવવામાં આવ્યા, અને તું, તારા સરદારો, તારી પત્નીઓ અને તારી ઉપપત્નીઓએ તેમાં દ્રાક્ષારસ પીધો; અને તું ચાંદી, સોનાં, પિત્તળ, લોખંડ, લાકડાં અને પથ્થરના એવા દેવતાઓની સ્તુતિ કરી, જે ન તો જોઈ શકે છે, ન સાંભળી શકે છે, ન જાણે છે; અને જેના હાથમાં તારો શ્વાસ છે અને જેના અધિકારમાં તારા બધા માર્ગો છે, તે દેવને તું મહિમા આપ્યો નથી: તેથી તેની તરફથી હાથનો ભાગ મોકલવામાં આવ્યો, અને આ લખાણ લખવામાં આવ્યું. અને જે લખાણ લખવામાં આવ્યું તે આ છે: મેને, મેને, ટેકેલ, ઉપ્હાર્સિન. આ તેનો અર્થ છે: મેને; દેવે તારા રાજ્યની ગણના કરી છે અને તેનો અંત કર્યો છે. ટેકેલ; તને તુલાડામાં તોળવામાં આવ્યો છે અને તું ઊણો ઠર્યો છે. પેરેસ; તારું રાજ્ય વહેંચી દેવામાં આવ્યું છે અને તે માદીઓ તથા પર્શીઓને આપવામાં આવ્યું છે.

પછી બેલ્શસ્સરે આજ્ઞા કરી; અને તેમણે દાનિયેલને જાંબલી વસ્ત્ર પહેરાવ્યાં, તેના ગળામાં સોનાની માળા પહેરાવી, અને તેના વિષે જાહેર પ્રખાપન કરાવ્યું કે તે રાજ્યમાં ત્રીજો શાસક થશે. તે જ રાત્રે ખલદીઓના રાજા બેલ્શસ્સરનું વધ કરવામાં આવ્યું. અને મીદી દારિયસે, આશરે બાસઠ વર્ષની વયનો હોવા છતાં, રાજ્ય પ્રાપ્ત કર્યું. દાનિયેલ 5:16–31.

“અમોરીઓ વિષે પ્રભુએ કહ્યું: ‘ચોથી પેઢીમાં તેઓ ફરી અહીં આવશે; કારણ કે અમોરીઓના અપરાધનું પરિમાણ હજી પૂરું થયું નથી.’ મૂર્તિપૂજા અને ભ્રષ્ટાચારને લીધે આ જાતિ વિશેષ રીતે પ્રસિદ્ધ હોવા છતાં, તેણે હજી પોતાના અપરાધનો પ્યાલો પૂર્ણ રીતે ભર્યો ન હતો, અને દેવ તેમના સંપૂર્ણ નાશ માટે આજ્ઞા આપશે નહીં. લોકોને દૈવી શક્તિ સ્પષ્ટ રીતે પ્રગટ થયેલી જોવાની હતી, જેથી તેઓ કોઈ બહાના વિના રહી જાય. કરુણાસભર સર્જનહાર ચોથી પેઢી સુધી તેમના અપરાધને સહન કરવા ઇચ્છતા હતા. ત્યારબાદ, જો સારા તરફ કોઈ ફેરફાર દેખાતો નહીં, તો તેમના ઉપર તેમની ન્યાયસૂચક દંડવિધિઓ આવવાની હતી.”

“અચૂક ચોકસાઈ સાથે અનંતજન હજી પણ સર્વ રાષ્ટ્રો સાથેનો હિસાબ રાખે છે. જ્યારે તેમની દયા પસ્તાવા માટેના આહ્વાનો સાથે પ્રસ્તુત કરવામાં આવે છે, ત્યારે આ હિસાબ ખુલ્લો રહેશે; પરંતુ જ્યારે આ આંકડા દેવએ નિર્ધારિત કરેલી એક ચોક્કસ મર્યાદા સુધી પહોંચશે, ત્યારે તેમના ક્રોધની સેવા આરંભે છે. હિસાબ બંધ થાય છે. દૈવી સહનશીલતા સમાપ્ત થાય છે. તેમની તરફથી દયા માટે વધુ કોઈ વિનંતી રહેતી નથી.”

“ભવિષ્યવક્તાએ, યુગોના પ્રવાહમાં આગળ નિહાળતાં, આ સમયને પોતાના દર્શનમાં ઉપસ્થિત જોયો હતો. આ યુગની જાતિઓ અદ્વિતીય કૃપાઓની ગ્રાહક बनी છે. સ્વર્ગના આશીર્વાદોમાંથી શ્રેષ્ઠતમ આશીર્વાદો તેમને આપવામાં આવ્યા છે, પરંતુ તેમની વિરુદ્ધ વધતો અહંકાર, લોભ, મૂર્તિપૂજા, ઈશ્વર પ્રત્યેની અવગણના અને નીચ કૃતઘ્નતા લખાઈ છે. તેઓ ઝડપથી ઈશ્વર સાથેનો પોતાનો હિસાબ બંધ કરી રહ્યા છે.”

“પરંતુ જે વાત મને કંપાવી મૂકે છે તે આ હકીકત છે કે જેમણે સર્વાધિક પ્રકાશ અને વિશેષાધિકારો પ્રાપ્ત કર્યા છે તેઓ પ્રચલિત અધર્મથી કલુષિત થઈ ગયા છે. તેમના આસપાસ રહેલાં અનીતિમાનોના પ્રભાવ હેઠળ, સત્યનો દાવો કરનારાઓમાંના અનેક લોકો પણ શીતળા બની ગયા છે અને દુષ્ટતાના પ્રબળ પ્રવાહથી દબાઈ ગયા છે. સચ્ચી ભક્તિ અને પવિત્રતા ઉપર સર્વત્ર ફેંકાતો તિરસ્કાર, તેઓને—જેઓ પોતાને ઈશ્વર સાથે ઘનિષ્ઠ રીતે જોડતા નથી—તેમના નિયમશાસ્ત્ર પ્રત્યેની ભક્તિભાવ ગુમાવવા દોરી જાય છે. જો તેઓ પ્રકાશને અનુસરી રહ્યા હોત અને હૃદયપૂર્વક સત્યનું પાલન કરતા હોત, તો આ પવિત્ર નિયમશાસ્ત્ર, જ્યારે આ રીતે તેની નિંદા થાય છે અને તેને બાજુએ મૂકી દેવાય છે, ત્યારે તેમને વધુ જ અમૂલ્ય લાગત. જેમ જેમ ઈશ્વરના નિયમશાસ્ત્ર પ્રત્યેનો અનાદર વધુ સ્પષ્ટ બનતો જાય છે, તેમ તેમ તેના પાલનકર્તાઓ અને દુનિયા વચ્ચેની વિભાજક રેખા વધુ સ્પષ્ટ થતી જાય છે. એક વર્ગમાં દૈવી આજ્ઞાઓ પ્રત્યેનો પ્રેમ જેટલો વધે છે, એટલો જ બીજા વર્ગમાં તેમના પ્રત્યેનો તિરસ્કાર વધે છે.”

“સંકટ ઝડપથી નજીક આવી રહ્યું છે. ઝડપી વધતાં આંકડા દર્શાવે છે કે ઈશ્વરની મુલાકાતનો સમય લગભગ આવી પહોંચી ગયો છે. દંડ આપવાની ઇચ્છા ન હોવા છતાં, તોય તેઓ દંડ આપશે, અને તે પણ ઝડપથી. જે પ્રકાશમાં ચાલે છે તેઓ નજીક આવતા ભયના ચિહ્નો જોશે; પરંતુ તેઓએ નિશ્ચિંત, ઉદાસીન અપેક્ષામાં વિનાશની રાહ જોતા બેસી રહેવું નહિ, અને પોતાના મનને આ માન્યતા વડે સાંત્વના આપવી નહિ કે મુલાકાતના દિવસે ઈશ્વર પોતાના લોકોનું રક્ષણ કરશે. એવું બિલ્કુલ નથી. તેઓએ સમજવું જોઈએ કે બીજાઓને બચાવવા માટે પરિશ્રમપૂર્વક કાર્ય કરવું તેમનું કર્તવ્ય છે, અને સહાય માટે દૃઢ વિશ્વાસથી ઈશ્વર તરફ જોવું જોઈએ. ‘ધર્મી મનુષ્યની પ્રભાવશાળી, ઉષ્માભરી પ્રાર્થના ઘણું કાર્ય કરે છે.’”

“ભક્તિનું ખમીર તેની શક્તિ સંપૂર્ણપણે ગુમાવી બેઠું નથી. જ્યારે ચર્ચનો જોખમ અને નિરાશા સર્વોચ્ચ હશે, ત્યારે પ્રકાશમાં સ્થિર રહેનારો નાનો સમૂહ દેશમાં થતી ઘૃણાસ્પદ બાબતો માટે ઊંડો નિશ્વાસ ભરીને રડતો રહેશે. પરંતુ ખાસ કરીને તેમની પ્રાર્થનાઓ ચર્ચની તરફેણમાં ઊભરશે, કારણ કે તેના સભ્યો જગતની રીત પ્રમાણે વર્તી રહ્યા છે.

આ વિશ્વાસુ થોડાકની ઉષ્માભરી પ્રાર્થનાઓ વ્યર્થ નહીં જાય. જ્યારે પ્રભુ પ્રતિશોધ લેનાર તરીકે પ્રગટ થશે, ત્યારે તે તેઓ બધાના રક્ષક તરીકે પણ આવશે જેઓએ વિશ્વાસને તેની શુદ્ધતામાં જાળવી રાખ્યો છે અને પોતાને વિશ્વથી કલંકરહિત રાખ્યા છે. એ જ સમયે દેવએ પોતાના તે ચૂંટેલાઓનો બદલો લેવાનો વચન આપ્યો છે, જેઓ દિવસ અને રાત તેની પાસે પોકાર કરે છે, યદ્યપિ તે તેમની બાબતમાં દીર્ઘસહન કરે છે.

આ આજ્ઞા છે: ‘નગરના મધ્યમાંથી, યરુશાલેમના મધ્યમાંથી પસાર થા, અને તેમાં જે સર્વ ઘૃણાસ્પદ કાર્યો થાય છે તેમના વિષે નિઃશ્વાસ મૂકે છે અને રોદન કરે છે એવા પુરુષોના કપાળ પર ચિહ્ન મૂકી દે.’ આ નિઃશ્વાસ મૂકનારાં અને રોદન કરનારાં લોકોએ જીવનનાં વચનો પ્રગટ કર્યા હતા; તેમણે ઠપકો આપ્યો હતો, સલાહ આપી હતી, અને વિનંતી કરી હતી. કેટલાક, જેઓ ઈશ્વરને અનાદર કરતા હતા, તેમણે પશ્ચાતાપ કર્યો અને તેમના હૃદયો તેમની સમક્ષ નમ્ર કર્યા. પરંતુ પ્રભુની મહિમા ઇઝરાયેલમાંથી વિદાય થઈ ગઈ હતી; યદ્પિ ઘણા હજુ પણ ધર્મના બાહ્ય આચારો ચાલુ રાખતા હતા, તેમ છતાં તેમની શક્તિ અને હાજરીનો અભાવ હતો.” ટેસ્ટિમોનીઝ, ખંડ 5, 208–210.

આ તેઓ છે જેઓ સ્ત્રીઓ સાથે અશુદ્ધ થયા નથી; કારણ કે તેઓ કુમારાઓ છે. આ તેઓ છે જેઓ મેષશાવક જ્યાં જ્યાં જાય છે ત્યાં ત્યાં તેના અનુસરી જાય છે. આ મનુષ્યોમાંથી મુક્તિદામે છોડાવવામાં આવેલા છે, દેવ અને મેષશાવક માટે પ્રથમફળરૂપ છે. પ્રકાશિત વાક્ય 14:4.

અને એવું બન્યું કે, જ્યારે તે પ્રસવ પીડામાં હતી, ત્યારે એકએ પોતાનો હાથ બહાર કાઢ્યો; અને દાઈએ તેનું હાથ પકડી તેના પર લાલ દોરો બાંધ્યો અને કહ્યું, “આ પહેલો બહાર આવ્યો.” અને એવું બન્યું કે, જેમ જ તેણે પોતાનો હાથ પાછો ખેંચ્યો, ત્યારે જો, તેનો ભાઈ બહાર આવ્યો; અને તેણીએ કહ્યું, “તું કેવી રીતે ભેદીને બહાર આવ્યો? આ ભેદ તારા પર રહે.” તેથી તેનું નામ ફારેઝ પાડવામાં આવ્યું. અને ત્યાર પછી તેનો ભાઈ બહાર આવ્યો, જેના હાથ પર લાલ દોરો બંધાયેલો હતો; અને તેનું નામ જારાહ પાડવામાં આવ્યું. ઉત્પત્તિ 38:28–30.

જો, જ્યારે અમે આ દેશમાં આવીશું, ત્યારે તું આ લાલ દોરાનું સૂત્ર તે બારણામાં બાંધીશ, જેથી તું અમને નીચે ઉતાર્યા હતા; અને તું તારા પિતાને, તારી માતાને, તારાં ભાઈઓને અને તારા પિતાના સર્વ પરિવારને તારી પાસે ઘરમાં ભેગા કરી લેશ. અને એવું થશે કે જે કોઈ તારા ઘરના દ્વારોથી બહાર રસ્તા પર જશે, તેનું લોહી તેના પોતાના માથે રહેશે, અને અમે નિર્દોષ રહીશું; પરંતુ જે કોઈ તારી સાથે ઘરમાં રહેશે, જો તેના ઉપર કોઈનો હાથ પડશે, તો તેનું લોહી અમારા માથે રહેશે. અને જો તું આ અમારી વાત જાહેર કરી દેશે, તો તું અમારાથી જે શપથ લેવડાવ્યો છે તેમાંથી અમે મુક્ત થઈ જઈશું. અને તેણીએ કહ્યું, તમારા શબ્દો મુજબ એમ જ થાઓ. પછી તેણીએ તેઓને વિદાય આપીને મોકલી દીધા, અને તેઓ ચાલી ગયા; અને તેણીએ તે લાલ સૂત્ર બારણામાં બાંધી દીધું. યહોશુઆ 2:18–21.

ત્યાર પછી રાજ્યપાલના સૈનિકોએ ઈસુને પ્રિટોરીયમમાં લઈ ગયા, અને તેની સામે સૈનિકોની આખી ટુકડી ભેગી કરી. અને તેમણે તેના કપડા ઉતાર્યા, અને તેના પર કિરમજી વસ્ત્ર પહેરાવ્યું. મથિ 27:27, 28.

ચાલો, આપણે આનંદિત થઈએ અને હર્ષ કરીએ, અને તેને મહિમા અર્પણ કરીએ; કારણ કે મેષશિશુના લગ્નનો સમય આવ્યો છે, અને તેની પત્નીએ પોતાને તૈયાર કરી છે. અને તેને આપવામાં આવ્યું કે તે નિર્મળ અને શ્વેત, સૂક્ષ્મ સુતરાઉ વસ્ત્ર પહેરે; કારણ કે તે સૂક્ષ્મ સુતરાઉ વસ્ત્ર પવિત્રજનોનાં ધર્મી કર્મો છે. પ્રકટીકરણ 19:7, 8.

પરંતુ તેની આવવાની દિવસે કોણ ટકી શકશે? અને જ્યારે તે પ્રગટ થશે ત્યારે કોણ ઊભો રહી શકશે? કારણ કે તે શુદ્ધિકારકની અગ્નિ જેવો છે, અને ધોબીના સાબુ જેવો છે; અને તે ચાંદીના શુદ્ધિકારક અને પરિશોધકની જેમ બેસશે; અને તે લેવીના પુત્રોને શુદ્ધ કરશે, અને તેમને સોનું તથા ચાંદીની જેમ પરિશોધશે, જેથી તેઓ યહોવાને ધર્મમાં અર્પણ ચઢાવે. માલાખી 3:2, 3.

અને ઈસુ ખ્રિસ્ત તરફથી, જે વિશ્વાસુ સાક્ષી છે, અને મૃતકોમાંથી પ્રથમજાત છે, અને પૃથ્વીના રાજાઓનો અધિકારી છે. જેમણે અમને પ્રેમ કર્યો, અને પોતાના જ લોહી દ્વારા અમને અમારા પાપોથી ધોઈ શુદ્ધ કર્યા, અને અમને ઈશ્વર તથા પોતાના પિતા માટે રાજાઓ અને યાજકો બનાવ્યા; તેમને સદાકાળ ને સદાકાળ મહિમા અને પ્રભુત્વ હો. આમેન. પ્રકટીકરણ 1:5, 6.

અને ફરઔને યૂસફને કહ્યું, જો, મેં તને સમગ્ર મિસરદેશ પર અધિકારી ઠેરવ્યો છે. અને ફરઔએ પોતાના હાથમાંથી પોતાની મુદ્રાવાળી અંગૂઠી ઉતારી અને યૂસફના હાથમાં પહેરાવી, અને તેને સૂક્ષ્મ શણના વસ્ત્રો પહેરાવ્યાં, અને તેના ગળામાં સોનાની સાંકળ મૂકી; અને તેણે તેને પોતાના બીજા રથમાં સવાર કર્યો; અને તેઓ તેના આગળ ઘૂંટણ ટેકો એવી ઘોષણા કરતા ગયા; અને તેણે તેને સમગ્ર મિસરદેશ પર શાસક બનાવ્યો. અને ફરઔએ પોતાના હાથમાંથી પોતાની મુદ્રાવાળી અંગૂઠી ઉતારી અને યૂસફના હાથમાં પહેરાવી, અને તેને સૂક્ષ્મ શણના વસ્ત્રો પહેરાવ્યાં, અને તેના ગળામાં સોનાની સાંકળ મૂકી. ઉત્પત્તિ 41:41–43.

અને ફરાઉને યોસેફને કહ્યું, “મારા સ્વપ્નમાં, જુઓ, હું નદીના કિનારે ઊભો હતો; અને જુઓ, નદીમાંથી સાત ગાયો ઉપર આવી, હૃષ્ટપુષ્ટ અને સુંદર દેખાવવાળી; અને તે ચરાગાહમાં ચરતી હતી. અને જુઓ, તેમની પાછળ બીજી સાત ગાયો ઉપર આવી, દુર્બળ, અતિ અરૂપ અને દુબળી; એવી ખરાબ તો મેં મિસરના સમગ્ર દેશમાં કદી જોઈ નહોતી. અને તે દુબળી અને અરૂપ ગાયોએ પહેલી સાત હૃષ્ટપુષ્ટ ગાયોને ખાઈ નાંખી. અને જ્યારે તેઓએ તેમને ખાઈ નાંખી, ત્યારે એ જાણવું શક્ય ન હતું કે તેમણે તેમને ખાધી હતી; પરંતુ જેમ શરૂઆતમાં હતી તેમ તેઓ હજી પણ અરૂપ જ હતી. ત્યારે હું જાગી ગયો. અને મેં મારા સ્વપ્નમાં જોયું, અને જુઓ, એક જ ડાંઠ પર સાત કણસલા નીકળ્યા, ભરેલા અને સારા. અને જુઓ, તેમની પાછળ પૂર્વીય પવનથી કરમાયેલા, પાતળા અને સુકાયેલા સાત કણસલા ઊગ્યા. અને તે પાતળા કણસલાઓએ તે સાત સારા કણસલાઓને ગળી ગયા; અને મેં આ વાત જાદુગરોને કહી, પરંતુ કોઈ એવો ન હતો જે તેનો અર્થ મને સમજાવી શકે.” અને યોસેફે ફરાઉને કહ્યું, “ફરાઉનું સ્વપ્ન એક જ છે: દેવએ ફરાઉને જે કરવાનું છે તે દર્શાવ્યું છે.” ઉત્પત્તિ 41:17–25.

પછી મેં મારી આંખો ઊંચી કરી, અને જોયું; અને જુઓ, નદીની આગળ બે શિંગડાં ધરાવતો એક મેઢો ઊભો હતો; અને તે બંને શિંગડાં ઊંચાં હતાં; પરંતુ એક બીજાથી ઊંચું હતું, અને જે ઊંચું હતું તે છેલ્લે નીકળ્યું. દાનિયેલ 8:3.

“તે ઉન્મત્ત મૂર્ખતાની છેલ્લી રાત્રે, બેલશઝ્ઝરે અને તેના અમીરોએ પોતાના દોષનો તથા ખલ્દીય રાજ્યના દોષનો પ્યાલો ભરપૂર કર્યો હતો. હવે ઈશ્વરનો રોકી રાખનાર હાથ આવી પડનાર અનિષ્ટને વધુ દૂર રાખી શકતો ન હતો. અનેકવિધ દૈવી વ્યવસ્થાઓ દ્વારા, ઈશ્વરે તેમને પોતાની વ્યવસ્થા પ્રત્યે ભક્તિપૂર્ણ આદર શીખવવા પ્રયત્ન કર્યો હતો. ‘અમે બાબેલને સાજી કરી હોત,’ તેમણે તેમના વિષે જાહેર કર્યું, જેમનો ન્યાય હવે આકાશ સુધી પહોંચી રહ્યો હતો, ‘પરંતુ તે સાજી થઈ નથી.’ યિરમિયા 51:9. માનવ હૃદયની આ અજોડ હઠીલાઈને કારણે, અંતે ઈશ્વરને અપરિવર્તનીય દંડાજ્ઞા ઉચ્ચારવી આવશ્યક બની. બેલશઝ્ઝરનો પતન થવાનો હતો, અને તેનું રાજ્ય બીજા હાથોમાં જવાનું હતું.” Prophets and Kings, 530.