દાનિયેલનું પુસ્તક - નંબર છત્ત્રીસ

દાનિયેલ અધ્યાય એક, 11 ઓગસ્ટ, 1840 થી 22 ઓક્ટોબર, 1844 સુધીના પ્રથમ અને બીજા દૂતોના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. દાનિયેલ અધ્યાય ચાર પણ 723 BC થી 22 ઓક્ટોબર, 1844 સુધીના પ્રથમ અને બીજા દૂતોના ઇતિહાસને સંબોધે છે. નિશ્ચિતરૂપે, “પંક્તિ પર પંક્તિ” ની ઉત્તરવર્ષાની પદ્ધતિ વિના આ જોવું અસંભવ છે.

ચોથા અધ્યાયમાં નેબુકદનેઝર અતિ જટિલ પ્રતીકાત્મક ભવિષ્યવાણીનું ચિહ્ન છે. વિલિયમ મિલરના ઇતિહાસમાં ઉલાઈ નદીના દર્શનના મુદ્રાઓ ઉઘાડવામાં આવવાની પ્રક્રિયા પર વિચારવાનું શરૂ કરીએ ત્યારે, તે શું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે તે બાબત આપણને ફરીથી સ્મરણ કરાવવી મહત્વપૂર્ણ છે. નેબુકદનેઝરના બીજા સ્વપ્ને, વિલિયમ મિલરના બીજા સ્વપ્નની સમાનતા ધરાવતાં, લેવિયવ્યવસ્થા છવીસનાં “સાત સમય”નું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું, જે તે ભવિષ્યવાણીનો તાંતણો છે, જે સમગ્ર દાનિયેલના પુસ્તકને એક સાથે ગૂંથી દે છે. જ્યારે દાનિયેલે ચોથા અધ્યાયમાં નેબુકદનેઝરના સ્વપ્નનું અર્થઘટન કર્યું, ત્યારે તેણે તેને આવનારા ન્યાય વિષે ચેતવ્યો, અને આમ કરતાં 1798માં “અંતના સમય”એ ઇતિહાસમાં આવેલ પ્રથમ દૂતના સંદેશાનું પ્રતીકરૂપ બન્યો.

નેબૂખદનેઝરને જે ચુકાદો આવવાનો છે એવી ચેતવણી આપવામાં આવી હતી, તે ચુકાદો જ્યારે આવ્યો, ત્યારે તેણે 22 ઓક્ટોબર, 1844નું પ્રતિરૂપ દર્શાવ્યું, જ્યારે તપાસાત્મક ચુકાદાનો આરંભ થયો. ચોથા અધ્યાયમાં, દાનિએલ દ્વારા આપવામાં આવેલ ચેતવણીનો સંદેશ અને તે ચેતવણીના સંદેશ સાથે સંકળાયેલા ચુકાદાના આગમન—બંનેને “ઘડી” શબ્દ દ્વારા રજૂ કરવામાં આવ્યા હતા. નેબૂખદનેઝરના ચુકાદાની “ઘડી” પ્રથમ દૂતના સંદેશમાં દર્શાવાયેલ દેવના ચુકાદાની “ઘડી”નું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી. તેણે રવિવારના કાયદાની “ઘડી”નું પણ પ્રતિરૂપ દર્શાવ્યું, જ્યારે દેવનો કાર્યકારી ચુકાદો આરંભે છે. દાનિએલના ચોથા અધ્યાયનો જે ભાગ 1798માં પ્રથમ દૂતના સંદેશના આગમનને, અને 22 ઓક્ટોબર, 1844ના દિવસે ત્રીજા દૂતના આગમનને, જે “ઘડી” શબ્દ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો છે, રજૂ કરે છે, તે પછી ફરીથી જણાવવામાં આવે છે અને વિશદ કરવામાં આવે છે. પુનરુક્તિ કરીને વિસ્તૃત કરવાનો આ ઉપાય એક ભવિષ્યવાણીય ઉપાય છે, જે ભવિષ્યવાણીમાં વારંવાર જોવા મળે છે, પરંતુ વિશેષ કરીને દાનિએલના ગ્રંથમાં.

એકવાર નેબૂખદનેઝ્ઝર ન્યાયના “કલાક” પર પહોંચ્યો, ત્યારે “સાત સમય,” જે તેનો ન્યાય હતો, શરૂ થયો, અને ઉત્તરનો રાજા તરીકે તેણે ત્યારબાદ ઈ.સ.પૂ. 723માં ઇઝરાયેલના ઉત્તર રાજ્ય પર લાવવામાં આવેલા ન્યાયનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું. તેને પશુનું હૃદય આપવામાં આવ્યું, અને બાઇબલની ભવિષ્યવાણীতে પશુ એક રાજ્ય છે, અને ઈ.સ.પૂ. 723થી લઈને 1798 સુધી તેણે મૂર્તિપૂજાના તે બે સ્વરૂપોનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું, જે દાનિયેલના પુસ્તકનો ઘણીવાર વિષય બને છે.

બારસો સાઠ દિવસો સુધી, જે બારસો સાઠ વર્ષોનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા હતા, તેણે મૂર્તિપૂજક ઉજાડ લાવનાર સત્તાનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું; અને ત્યારબાદ બીજા બારસો સાઠ દિવસો માટે, જે બારસો સાઠ વર્ષોનું પ્રતીક હતા, તેણે પાપલ ઉજાડ લાવનાર સત્તાનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું. આ બંને ઉજાડ લાવનાર સત્તાઓનું હૃદય એક જ હતું, કારણ કે પાપવાદ તો ખ્રિસ્તી ધર્મના સ્વીકારનો આવરણ ધારણ કરેલું માત્ર મૂર્તિપૂજકત્વ જ છે.

“દિવસોના અંતે,” જે દાનિયેલના બારમા અધ્યાયમાં ઓળખવામાં આવેલું એક પ્રતિક છે, અને જે 1798ના “અંતના સમય”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તેનું રાજ્ય તેને ફરીથી પરત અપાયું. દાનિયેલ 4ની સાક્ષી, અને પ્રોફેસીના આત્મા, દર્શાવે છે કે જ્યારે “દિવસોના અંતે” તેનું રાજ્ય તેને પુનઃસ્થાપિત કરવામાં આવ્યું, ત્યારે તે પરિવર્તિત મનુષ્ય હતો. ત્યારબાદ તે ચાર મહત્વપૂર્ણ સત્યોનું ભવિષ્યવાણીય પ્રતિક બને છે. તે મૂર્તિપૂજકતાની અજગર-શક્તિ વચ્ચેની ભવિષ્યવાણીય કડી બને છે, જેનું તેણે પોતાના “સાત સમય”ના પ્રથમ અર્ધભાગમાં પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું, અને પશુ-શક્તિ વચ્ચેની પણ, જેનું તેણે પોતાના “સાત સમય”ના છેલ્લાં અર્ધભાગમાં પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું. આ બે શક્તિઓના પ્રતિક તરીકે, 1798માં પુનઃસ્થાપિત રાજ્યરૂપે ઊભો રહીને, ત્યારબાદ તે ત્રીજી ઉજ્જડ કરનાર શક્તિ (ખોટા પ્રોફેટ)નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેને સિત્તેર પ્રતીકાત્મક વર્ષો સુધી શાસન કરવાનું હતું, જ્યારે તીરની વ્યભિચારિણિ ભૂલાઈ ગઈ હતી. બાબેલના રાજા તરીકે, નબૂખાદ્નેસ્સર તે ત્રણ શક્તિઓ વચ્ચેની ભવિષ્યવાણીય કડીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે અંતિમ દિવસોમાં આધુનિક બાબેલ બનવાની હતી, અને જે પછી વિશ્વને આર્માગેડોન તરફ દોરી જાય છે.

તેમણે ભૂમિના પશુ તરીકે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સના જન્મનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કર્યું, જે 1798 માં મેષશાવક તરીકે શરૂ થયું, અને જેનું પ્રતીક તેમની પરિવર્તિત અનુભૂતિ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું હતું. તેઓ એક જ સમયે ભૂમિના પશુના બે શિંગડાંનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરતાં, જે ગણરાજ્યવાદ અને પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ રૂપે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સની શક્તિનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા હતા, અને એ જ તેને વિશ્વમાં સર્વાધિક અનુકૂળ ગણાતું રાષ્ટ્ર બનવા માટે સક્ષમ બનાવતું હતું. પરંતુ તે સિત્તેર પ્રતીકાત્મક વર્ષોના અંતે, એ બે શિંગડાં પછી ધર્મત્યાગી ગણરાજ્યવાદ અને ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ તરીકે પ્રતિનિધિત્વ પામતાં, અને બંને શિંગડાં બે વર્ગોમાં વિભાજિત થતાં. ગણરાજ્યવાદનું શિંગડું ડેમોક્રેટિક પક્ષથી બનેલું હોત, જે સંવિધાનના પવિત્ર સિદ્ધાંતોની ખુલ્લેઆમ અવગણના કરતો હતો, અને રિપબ્લિકન પક્ષથી, જે સંવિધાનના રક્ષકો અને અગ્રણી સમર્થકો હોવાનો દાવો કરતો હતો, પરંતુ વાસ્તવમાં સંવિધાનના પવિત્ર સિદ્ધાંતોનો ઇનકાર કરતો હતો, અને તે પવિત્ર દસ્તાવેજમાં રહેલા સિદ્ધાંતોને અતિક્રમવા માટે પરંપરાઓ અને રિવાજોને પસંદ કરતો હતો.

ખ્રિસ્તના સમયમાં આ બે પક્ષોનું પ્રતિરૂપ સદૂકી અને ફરીસી દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું હતું. સદૂકી અને ફરીસીનો આત્મા ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના શિંગામાં પણ પ્રગટ થવાનો હતો, જેમાં એક વર્ગ રવિવારની ઉપાસનાને સમર્થન આપશે અને બીજો શબ્બાથની ઉપાસનાને. “દિવસોના અંતે,” 1798માં, નેબૂખદ્નેસ્સરની પરિવર્તિત અવસ્થા યોગ્ય રીતે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા અને પૃથ્વીના પશુના બન્ને શિંગાંનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આ ત્રણેય પ્રતીકો—પૃથ્વીનો પશુ અને તેના બે શિંગાં—મેમણાથી અજગરમાં પરિવર્તિત થવા માટે નિયત કરવામાં આવ્યા હતા.

નેબૂખદનેઝ્ઝર, પોતાના “સાત સમય”ના અંતે, તે કડીનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો જે તેના શાબ્દિક બાબિલોન રાજ્યને અંતિમ દિવસોમાંના આધુનિક બાબિલોનના પ્રતિક તરીકે ઓળખાવે છે, જે અજગર, પશુ અને ખોટા પ્રભુવક્તાથી બનેલું છે. તેણે તે ત્રણ પ્રબોધકીય સત્તાઓનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું, જેઓ બે શિંગડાવાળા પૃથ્વીપશુ દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે, જે તૂરની વ્યભિચારિણી ભૂલી દેવાયેલી હોય તેવા સિત્તેર પ્રતીકાત્મક વર્ષો દરમિયાન મેથી અજગરમાં બદલાઈ જાય છે. આ અત્યંત ગહન વાત છે કે તેનું શાબ્દિક રાજ્ય એ જ રાજ્ય છે જે તે રાજ્યનું પ્રતિરૂપ છે, જે સિત્તેર પ્રતીકાત્મક વર્ષો સુધી શાસન કરે છે.

ચોથા અધ્યાયમાં નેબૂખદનેઝરના પ્રતીકવાદને પ્રથમ અધ્યાય પર આચ્છાદિત કરીને લાગુ કરવો છે. જ્યારે આ લાગુકરણ કરવામાં આવે છે, ત્યારે તે મિલરાઇટ ઇતિહાસના માર્ગચિહ્નોને એકત્રિત કરે છે, અને ઉલાઈ નદીના દર્શનની એવી અનેક સચ્ચાઈઓની પુષ્ટિ કરે છે કે જે તે સમયમાં અનમુદ્રિત કરવામાં આવી હતી. મિલરાઇટ ચળવળનો પાયો અને કેન્દ્રીય સ્તંભ દાનિયેલ અધ્યાય આઠ, તથા તેની તેરમી અને ચૌદમી કલમનો પ્રશ્ન અને ઉત્તર હતો. પ્રશ્ન હતો, “નિત્ય બલિદાન, તથા ઉઝાડપાણાની અતિક્રમણ બાબતનું દર્શન કેટલા સમય સુધી રહેશે, જેથી પવિત્રસ્થાન અને સેનાદળ બન્નેને પગ નીચે કચડવામાં આવે?”

બાઇબલમાં ઉમેરાયેલા સૈંકડો, નહીં તો હજારો શબ્દોમાંથી, પ્રેરણાએ માત્ર ઉમેરાયેલું “બલિદાન” શબ્દ જ એવો હોવાનું દર્શાવ્યું છે કે જે મૂળ લખાણનો ભાગ નથી. જ્યારે આ શબ્દને યોગ્ય રીતે દૂર કરવામાં આવે છે, ત્યારે તે સ્પષ્ટપણે દર્શાવે છે કે “દૈનિક અને અપરાધ” એ ઉજાડ પાડનાર બે ભિન્ન શક્તિઓ છે. સિસ્ટર વ્હાઇટ સ્પષ્ટ રીતે દર્શાવે છે કે “બલિદાન” શબ્દ માનવીય બુદ્ધિથી ઉમેરવામાં આવ્યો હતો અને લખાણને લાગુ પડતો નથી, અને એ જ અવતરણમાં તેઓ એ પણ દર્શાવે છે કે “દૈનિક” ને મૂર્તિપૂજકતા તરીકે ઓળખવામાં મિલરાઈટ્સ સાચા હતા. તેરમા શ્લોકના પ્રશ્નમાં રહેલા વ્યાકરણાત્મક તત્વોને, સિસ્ટર વ્હાઇટના લેખન દ્વારા, ખ્રિસ્તે કાળજીપૂર્વક ઓળખાવ્યા હતા; અને જ્યારે લખાણો તથા પ્રેરિત વધારાની સૂચનાઓના આધારે તેનું નિર્ધારણ કરવામાં આવે છે, ત્યારે પ્રશ્ન એવો બને છે: “મૂર્તિપૂજકતા અને પાપાસત્તા રૂપે આવેલી ઉજાડ પાડનાર બે શક્તિઓ વિષેના દર્શનનો સમય કેટલો હશે, જેઓ પવિત્રસ્થાન અને દેવની પ્રજાને બંનેને પગ નીચે રોંદવાના હતા?”

આથી, જ્યારે 1798માં “અંતકાળના સમય” ખાતે નેબૂખદનેઝર સ્થાન પામે છે, ત્યારે તે એક પરિવર્તિત મનુષ્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અને તેથી તે એવા “જ્ઞાનીઓ”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓ એડ્વેન્ટિઝમના કેન્દ્રિય સ્તંભ અને પાયાને સમજવાના હતા. તેનું પરિવર્તન એવા “જ્ઞાનીઓ”ને ઓળખાવે છે, જેઓ તે સમયે મુદ્રા ખૂલવાથી પ્રગટ થયેલ “જ્ઞાનના વધારા”ને સમજતા હતા; પરંતુ તેનું પોતાનું ભવિષ્યવાણીપ્રતીકત્વ સીધેસીધું તે ઇતિહાસને ઉજાગર કરે છે, જે આ પ્રશ્નનો વિષય છે: “પેગનિઝમ અને પેપલિઝમની ઉજાડ બનાવનારી શક્તિના દર્શનનો સમય કેટલો લાંબો હશે, જે દેવના લોકસમુદાયને (સૈન્યને) અને દેવના પવિત્રસ્થાનને પગ નીચે દબાવશે?” “જ્ઞાનના વધારા”ને સમજતી “જ્ઞાની કન્યા”ના પ્રતીક તરીકે, તે વિલિયમ મિલરનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે મિલર તેઓનો પ્રતીક છે, જેઓ 1798માં “અંતકાળના સમય” ખાતે શરૂ થયેલા ઇતિહાસમાં “જ્ઞાની” હતા.

નબૂખાદનેઝર “અંતના સમય”ના માર્ગચિહ્નનું પ્રતીક છે, અને જ્યારે તેને પ્રથમ અધ્યાય પર મૂકવામાં આવે છે, ત્યારે તે તે સમયે પ્રથમ દૂતના આગમનનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે ચોથા અધ્યાયમાં જે “ઘડી” દરમિયાન દાનિયેલ નબૂખાદનેઝરને ચેતવણીનો સંદેશ આપે છે, તે પ્રથમ દૂત ક્યારે આવ્યો તે દર્શાવે છે, અને તે 1798 હતું. જે “ઘડી”માં નબૂખાદનેઝર પરનો ન્યાય આવ્યો, તે 22 ઓક્ટોબર, 1844ના દિવસે દેવના તપાસણીય ન્યાયની શરૂઆતની “ઘડી”નું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી. ચોથા અધ્યાયમાં નબૂખાદનેઝરના પ્રતીકવાદથી ઉત્પન્ન થતા માર્ગચિહ્નો 723 BC, 538, 1798 (અંતનો સમય) અને 22 ઓક્ટોબર, 1844 છે.

દાનિયેલના પ્રથમ અધ્યાયમાં મિલરાઇટ ઇતિહાસના માર્ગચિહ્નો યહોયાકીમથી શરૂ થાય છે, જે 1798માં આવેલા “અંતકાળ” સમયે પ્રથમ સંદેશાના સશક્તિકરણનું પ્રતિક છે. યહોયાકીમ દ્વારા પ્રતિનિધિત પ્રથમ સંદેશાનું સશક્તિકરણ 11 ઑગસ્ટ, 1840ને ચિહ્નિત કરે છે. યહોયાકીમનો વિજય બાબેલના સિત્તેર વર્ષના શાસનની શરૂઆત કરે છે, જે કુરશના આદેશ સાથે પૂર્ણ થાય છે. દાનિયેલનો પ્રથમ અધ્યાય પરીક્ષણની ત્રિ-સોપાની પ્રક્રિયાને દર્શાવે છે, જે આહાર-પરીક્ષા તરીકે રજૂ થાય છે, ત્યારબાદ દૃશ્ય-પરીક્ષા આવે છે, અને અંતે કસોટી-પરીક્ષણ સાથે તેનું સમાપન થાય છે. આ ત્રણ પરીક્ષાઓ 11 ઑગસ્ટ, 1840નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે તે શક્તિશાળી દેવદૂત, જે ઈસુ ખ્રિસ્તથી ઓછી કોઈ વ્યક્તિ ન હતા, સ્વર્ગમાંથી નાનાં પુસ્તક સાથે નીચે ઉતર્યા, જેને દેવના લોકોએ ત્યારે “ખાવાનું” હતું, જેમ દાનિયેલ અને તે ત્રણ શ્રેષ્ઠજનોએ બાબેલના આહાર કરતાં કઠોળના આહારને પસંદ કર્યો હતો.

આ પ્રક્રિયાની બીજી કસોટીએ પ્રોટેસ્ટન્ટ ચર્ચો દ્વારા મિલરના સંદેશ (પ્રથમ દૂતનો સંદેશ) ના અસ્વીકારની પ્રગટતા દર્શાવી, જ્યારે ત્યાર પછી મિલરાઇટ ચળવળ અને તે પ્રોટેસ્ટન્ટ ચર્ચો વચ્ચેનો ભેદ સ્પષ્ટપણે જોવાઈ શક્યો, જેઓએ ત્યારથી ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ તરીકે પોતાની ભવિષ્યવાણીય ભૂમિકા આરંભી. આ બે વર્ગો વચ્ચેનો ભેદ એટલો જ સ્પષ્ટ હતો જેટલો દાનિયેલ અને તેના ત્રણ સહયોગીઓનું શરીર બાબેલના આહારના બદલે સ્વર્ગીય આહાર ગ્રહણ કરવા બદલ વધુ સુંદર અને વધુ સ્થૂળ દેખાતું હતું. આ ભેદ બાઇબલના 1843ના વર્ષના અંતે (19 એપ્રિલ, 1844), જ્યારે દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતનો વિલંબનો સમય આવ્યો, ત્યારે સ્પષ્ટ રીતે ચિહ્નિત થયો.

ત્રીજી કસોટી, જે નિર્ણાયક કસોટી હતી, તે 22 ઓક્ટોબર, 1844નું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી, જ્યારે ત્રણ વર્ષ પછી તે “ઘડી” આવી જેમાં નેબૂખદનેઝરે સ્વયં નિર્ણય કરીને દાનિયેલ અને તે ત્રણ શ્રેષ્ઠ પુરુષોને બેબિલોનના જ્ઞાની માણસો કરતાં “દસ ગણાં” શ્રેષ્ઠ જાહેર કર્યા. દાનિયેલના પ્રથમ અધ્યાય ઉપર ચોથા અધ્યાયને મૂકાશે ત્યારે, 1798માં “અંતના સમય”થી આરંભ થતો મિલરાઇટ ઇતિહાસના ચિહ્ન-સ્થાનો પ્રગટ થાય છે; 11 ઑગસ્ટ, 1840ના રોજ પ્રથમ દૂતના સંદેશાનું સશક્તીકરણ; 19 એપ્રિલ, 1844ની પ્રથમ નિરાશા; અને 22 ઑક્ટોબર, 1844ની મહાન નિરાશા.

મિલરાઈટ ઇતિહાસના વિશિષ્ટ માર્ગચિહ્નોને ઓળખાવતાં ઉપરાંત, આ બે અધ્યાયો, જ્યારે “પંક્તિ ઉપર પંક્તિ” એકત્ર લાવવામાં આવે છે, ત્યારે પ્રથમ દૂતનો સંદેશ સ્પષ્ટ કરે છે, તેવી બે વિનાશક શક્તિઓને ઓળખાવે છે જે બે હજાર ત્રણસો દિવસોના પાયાના સિદ્ધાંતનો વિષય છે, તેમજ દાનિયેલ બારનો ત્રણ-પગથિયાવાળો પરીક્ષણ પ્રક્રિયાપણ દર્શાવે છે, જે દાનિયેલનું પુસ્તક અનમુદ્રિત થાય ત્યારે હંમેશા બનતી હોય છે.

તેઓ એ પણ ઓળખે છે કે ઈ.સ. 1798માં જ્ઞાનીના પ્રતીક તરીકે નેબૂખાદનેઝર, અધ્યાય ચારના તેના બીજા સ્વપ્નના સંદર્ભમાં, વિલિયમ મિલરનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેના આંદોલનને સાચું પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડું બનવાનું હતું. વિલિયમ મિલરનું કાર્ય, જે એડ્વેન્ટિઝમના આધારભૂત સત્યોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, હબક્કૂકની બે પટ્ટિકાઓ પર દર્શાવવામાં આવ્યું છે, અને દેવએ તે બંને પવિત્ર પટ્ટિકાઓના નિર્માણમાં માર્ગદર્શન આપ્યું હતું.

મિલરે અનેક ભવિષ્યવાણીય સત્યોને યોગ્ય રીતે જોયા નહોતાં, કારણ કે ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસમાં તેમની દૃષ્ટિસ્થિતિએ તેમને એ ઓળખવામાં અસમર્થ બનાવ્યા કે ત્યાં ઉજાડ લાવતી ત્રણ શક્તિઓ છે; માત્ર પેગનવાદ (અજગર), પાપસત્તાવાદ (પશુ) જ નહીં, પરંતુ ભ્રષ્ટ થયેલો પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ (ખોટો ભવિષ્યવક્તા) પણ છે. ઈશ્વરની વ્યવસ્થામાં મિલરની તે ભવિષ્યવાણીય સમજણો, જે ઇતિહાસમાં તેમની દૃષ્ટિસ્થિતિથી મર્યાદિત હતી, હબક્કૂકની બે પવિત્ર પાટિયાઓ પર પ્રતિનિધિત્વ પામેલી નહોતી.

દાનિયેલના ચોથા અધ્યાયમાં નેબૂખદનેઝરનું બીજું સ્વપ્ન, વિલિયમ મિલરના બીજા સ્વપ્નનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. બંને સ્વપ્નો “સાત સમય” વિષે સંબોધે છે, અને મિલરનું સ્વપ્ન તેના કાર્યના તે અસ્વીકારને ઓળખાવે છે, જે 1863માં શરૂ થયો હતો અને મધ્યરાત્રિના પોકાર સુધી ક્રમશઃ વિકરાળ બનતો જાય છે. બંને સ્વપ્નો વિખેરાવના એક સમયગાળા પછી પુનઃસ્થાપિત થયેલા રાજ્ય સાથે સમાપ્ત થાય છે. આ કારણસર, 1798માં અનમુદ્રિત કરાયેલા ઉલાઈ નદીના દર્શનને આપણે સીધા ધ્યાનમાં લઈએ તે પહેલાં, આપણે મિલરના બીજા સ્વપ્નનો વિચાર કરીશું.

આગામી લેખમાં અમે મિલરનું સ્વપ્ન વિચારણા માટે લઈશું.

નીચેનું લખાણ વિલિયમ મિલરના બીજા સ્વપ્નનો પરિચય છે, જે જેમ્સ વ્હાઈટે Advent Herald માં મિલરનું સ્વપ્ન પ્રકાશિત કર્યું ત્યારે લખ્યો હતો.