દાનિયેલનું પુસ્તક - અંક અઠ્ઠત્રીસ

મિલરના સ્વપ્નમાં, તેને એક અદૃશ્ય હાથે એક નાની પેટી મોકલવામાં આવી હતી. તેના સ્વપ્નમાં તેને એ પેટીના પરિમાણો “છ ચોરસ” દ્વારા “દસ ઇંચ” એવા હોવાનું સમજાવવામાં આવ્યું. દસને છના વર્ગ સાથે ગુણ કરતાં ત્રણસો સાઠ થાય છે, જે ભવિષ્યવાણીના એક વર્ષના દિવસોને દર્શાવે છે. મિલરને એવી એક પેટી આપવામાં આવી હતી જેમાં તે સંદેશ સમાયેલો હતો, જેનો પ્રચાર તેને કરવો હતો, અને જે સંદેશનો તેને પ્રચાર કરવો હતો તે આ સિદ્ધાંત પર આધારિત હતો કે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીમાં એક દિવસ એક વર્ષનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે પેટી બાઇબલ હતી, અને મિલર માટે બાઇબલને બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના “એક દિવસ-માટે-એક વર્ષ” સિદ્ધાંતના પરિમાણમાં જોવાની હતી.

મિલરના સ્વપ્નમાં પીટારી સાથે જોડાયેલી એક “ચાવી” હતી, જે તે પદ્ધતિનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી જેને અપનાવવા માટે મિલરને માર્ગદર્શિત કરવામાં આવ્યો હતો.

જ્યારે મિલરે પેટી ખોલી, ત્યારે તેને “દરેક પ્રકાર અને કદના મણિ, હીરા, કિંમતી પથ્થરો, અને દરેક માપ તથા મૂલ્યના સોના અને ચાંદીના સિક્કા, પેટીમાં તેમની તેમની અલગ અલગ જગ્યાઓમાં સુંદર રીતે ગોઠવાયેલા” જોવા મળ્યા; “અને આ રીતે ગોઠવાયેલા હોવાથી તેઓ એવું પ્રકાશ અને મહિમા પરાવર્તિત કરતા હતા કે જેની સમતા માત્ર સૂર્ય સાથે જ થઈ શકે.” મિલરે તે સત્યનાં રત્નો શોધ્યાં, જેઓ મળીને એડવેન્ટિઝમના પાયાના સત્યોનું નિર્માણ કરે છે. તેણે જે સત્યો શોધ્યાં, તેઓ પૂર્ણ ક્રમમાં “ગોઠવાયેલા” હતા અને સૂર્યના પ્રકાશને પરાવર્તિત કરતા હતા.

પછી મિલરે આ સત્યોને “મધ્યની મેજ પર” મૂકી દીધાં અને બધાને “આવો અને જુઓ” એવું બોલાવ્યું. “આવો અને જુઓ” એ પ્રકટીકરણના પુસ્તકમાં મુદ્રાઓ ખોલવામાંથી લેવામાં આવેલું એક પ્રતીક છે, અને મિલર તે જ્ઞાની લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓ દાનિયેલનો તે સંદેશ સમજે છે જે 1798માં અમુદ્રિત કરવામાં આવ્યો હતો. મિલરે જે સત્યો મેજ પર મૂક્યાં હતા, તે દાનિયેલના પુસ્તકમાંથી અમુદ્રિત થયેલા સત્યો હતા, જેમને યહૂદાના કુળના સિંહ દ્વારા અમુદ્રિત કરવામાં આવ્યા હતા, અને તેઓ જે પેઢી તેમના અમુદ્રિત થવાના સમયમાં જીવંત હતી તેની પરીક્ષા લેવા માટે હતાં. આ કારણસર, પ્રકટીકરણની પ્રથમ ચાર મુદ્રાઓ સાથે સંકળાયેલા ચાર જીવંત પ્રાણીઓ અને મિલરે, તે પેઢીને “આવો અને જુઓ” એવો આહ્વાન કર્યો.

પ્રકટીકરણના પુસ્તકમાં સાત મુદ્રાઓથી મુદ્રાંકિત થયેલું પુસ્તક, યહૂદાના કુળના સિંહ તરીકે પ્રતિનિધિત થયેલા ખ્રિસ્તે જ ખોલ્યું હતું; અને યહૂદાના કુળના સિંહે જ તે રત્નોને ઉઘાડ્યાં, જે મિલરે મેજ પર મૂક્યાં હતા, અને પછી સર્વને, “આવો અને જુઓ,” એમ જાહેર કર્યું.

તેમણે શોધેલાં સત્યોનું દૃશ્યરૂપ નિદર્શન 1843ની પાયોનિયર ચાર્ટ પર કરવામાં આવ્યું હતું, જે અંગે સિસ્ટર વ્હાઇટે કહ્યું હતું કે તે પ્રભુના હાથે માર્ગદર્શિત હતી; અને એ જ અદૃશ્ય હાથ હતો જેણે મિલરને રત્નોથી ભરેલી પેટી લાવી આપી હતી. 1842માં તૈયાર કરાયેલી ત્રણસો ચાર્ટો, દર્શન લખી તેને પટ્ટિકાઓ ઉપર સ્પષ્ટ બનાવવાના હબક્કૂકના આદેશની પૂર્ણતા હતી. મિલરના ઓરડાના મધ્યમાં રહેલી તેમની મેજે 1842 અને 1843માં મિલરાઇટ સંદેશવાહકો વિશ્વ સુધી લઈ ગયેલી ત્રણસો ચાર્ટો (પટ્ટિકાઓ)નું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું. તે ચાર્ટ, 1850ની પાયોનિયર ચાર્ટ સાથે મળીને, હબક્કૂક અધ્યાય બેની “પટ્ટિકાઓ” હતી.

હબક્કૂકની પાટિયા પર ત્યારબાદ જે સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવ્યું હતું, તે સંદેશને પ્રતિસાદ આપવા લાગેલા લોકો (રત્નો) શરૂઆતમાં થોડા જ હતા, પરંતુ 11 ઑગસ્ટ, 1840ના દિવસે એક દિવસ માટે એક વર્ષના સિદ્ધાંતની પુષ્ટિ થતાં, લોકો “ભીડમાં વધી ગયા.”

પછી ભીડે તે રત્નોને વ્યથિત કરવા માંડી. આ બિંદુએ મિલર રત્નોના વિખેરાઈ જવાની ઓળખ કરશે. “વિખેરવું” શબ્દ લેવિયકાંડ છવીસના “સાત વખત”ના મુખ્ય પ્રતીકોમાંનો એક છે, અને મિલર પોતાના સ્વપ્નના વર્ણનમાં “વિખેરવું” શબ્દના કોઈ ને કોઈ રૂપનો દસ વખત ઉપયોગ કરે છે. “દસ” પરીક્ષાનું પ્રતીક છે, અને તે મિલરના “વિખરાયેલા” રત્નોના પ્રતીકાત્મક અર્થની યોગ્ય સમજણને, તેમના માટે કે જેઓ પર જગતના અંત આવી પહોંચ્યા છે, એક ભવિષ્યવાણીય પરીક્ષા તરીકે ચિહ્નિત કરે છે.

“સાત વખત” નામના રત્નનો અસ્વીકાર લાઓદિકેયન એડ્વેન્ટિઝમ દ્વારા એક તરફ મૂકી દેવાયેલું પ્રથમ રત્ન હતું, કારણ કે તેઓ 1863માં એલિયાહ (મિલર) દ્વારા રજૂ કરવામાં આવેલી મોશેના “વિખેરવાના” કસોટીમાં નિષ્ફળ ગયા હતા. તે સમયથી આગળ રત્નો વધતી જતી રીતે વિખેરાતા ગયા, ખોટાં નકલી પદાર્થો સાથે ભળતા ગયા, અને અંતે સંપૂર્ણ રીતે ઢાંકી દેવામાં આવવાના હતા. આ અમૂલ્ય રત્નોને ઢાંકી દેવાની પ્રક્રિયા અંતે એવા બિંદુએ પહોંચવાની હતી જ્યાં કાસ્કેટ (બાઇબલ) જ નષ્ટ કરવામાં આવે.

મિલરના સ્વપ્નમાં, મિલરે “scatter” શબ્દનો જે પ્રથમ “સાત વાર” ઉપયોગ કર્યો છે અને અંતિમ ત્રણ વાર તે જ શબ્દનો જે ઉપયોગ કર્યો છે, તે બંને વચ્ચે સ્પષ્ટ ભેદ છે. “scatter” નો “સાત વાર” ઉલ્લેખ કર્યા પછી, તે “સંપૂર્ણ રીતે નિરોત્સાહિત અને હતાશ થયો, અને બેસી ગયો તથા રડ્યો.”

પ્રકાશિતવાક્યના ગ્રંથમાં સાત મુહરોથી મુદ્રાંકિત કરાયેલ પુસ્તકને ખોલવાનું પોતાનું કાર્ય શરૂ કરતાં પહેલાં, યહૂદાના વંશના સિંહ તરીકે પ્રતિનિધિત્વ પામેલા ખ્રિસ્ત પહેલાં, યોહાન રડ્યો. યોહાન અને મિલર બન્નેએ ત્યારે રડ્યાં, જ્યારે તેઓએ સમજ્યું કે કાસ્કેટ (ઈશ્વરનું વચન) ખોટા રત્નો દ્વારા દટાવી દેવામાં આવ્યું હતું.

જ્યારે મિલરે શોધી કાઢેલા અને દુનિયા સમક્ષ રજૂ કરેલા રત્નોના વધતા જતા અસ્વીકાર એ બિંદુએ પહોંચ્યો કે બાઇબલ (મણિકોષ) નષ્ટ કરવામાં આવ્યું, ત્યારે મિલર રડ્યો.

આ સમયે તેના સ્વપ્નમાં “scatter” શબ્દનો ઉપયોગ “સાત વખત” કરવામાં આવ્યો છે. છેલ્લી ત્રણ આવૃત્તિઓ, પ્રથમ સાતથી ભિન્ન છે; આ રીતે તે સાત વિખેરાવ પર ભવિષ્યવાણીય મુદ્રા મૂકે છે, જે લેવીયવ્યવસ્થા અધ્યાય છવ્વીસના “સાત વખત”ના પ્રતીક તરીકે છે. મિલરના બીજા સ્વપ્ને, જેમ નેબૂખદનેઝ્ઝરના બીજા સ્વપ્ને કર્યું હતું, તેમ પ્રતીકાત્મક રીતે “સાત વખત”ની ઓળખ આપે છે.

પ્રકટીકરણના પાંચમા અધ્યાયમાં યોહાન સાથે જેમ થયું, તેમ જ્યારે મિલર રડ્યા, ત્યારે ધૂળ સાફ કરનાર મનુષ્ય (યહૂદાના વંશનો સિંહ) એ પછી “એક દ્વાર ખોલ્યું” અને ઓરડામાં પ્રવેશ કર્યો. સાત મુદ્રાઓથી મુદ્રાંકિત તે પુસ્તક પિતાએ હાથમાં ધરેલું હતું, જેને કોઈ મનુષ્ય ખોલી શકતો ન હતો અને જેના કારણે યોહાન રડ્યા હતા—તે પિતાના આ દૃશ્યાત્મક પ્રતીકાત્મક દર્શનનો આરંભ ચોથા અધ્યાયની પ્રથમ કલમમાં થયો હતો.

મિલરે રડતાં રડતાં એક બારણું ખુલેલું જોયું. “હું આ રીતે મારા મહાન નુકસાન અને જવાબદારી માટે રડી રહ્યો હતો અને શોક પામી રહ્યો હતો, ત્યારે મને દેવની યાદ આવી, અને મેં આતુરતાપૂર્વક પ્રાર્થના કરી કે તેઓ મને મદદ મોકલે. તરત જ બારણું ખુલ્યું, અને એક માણસ ઓરડામાં પ્રવેશ્યો; ત્યારબાદ બધા લોકો ત્યાંથી નીકળી ગયા; અને તેણે, પોતાના હાથમાં ધૂળ સાફ કરવાની ઝાડણી લઈને, બારીઓ ખોલી અને ઓરડામાંથી ધૂળ અને કચરો સાફ કરવા માંડ્યું.” યહૂદાના વંશનો સિંહ અને ધૂળ સાફ કરવાની ઝાડણી ધરાવતો માણસ, જ્યારે યોહાન અને મિલર રડ્યા, ત્યારે બારણું ખુલવાની ઘટનાએ સાથે પ્રગટ થયા. બારણું ખુલવું એ એક વ્યવસ્થાકાળીન પરિવર્તનનું પ્રતિક છે.

મિલર સાથે, તે રડ્યો અને એક દ્વાર ખુલ્યું, પરંતુ તેણે પ્રાર્થના પણ કરી. “હું સંપૂર્ણ રીતે નિરુત્સાહિત અને નિરાશ થઈ ગયો, અને બેસી રહીને રડવા લાગ્યો. જ્યારે હું આ રીતે મારા મહાન નુકસાન અને જવાબદારીને લીધે રડી રહ્યો હતો અને વિલાપ કરી રહ્યો હતો, ત્યારે મને ઈશ્વરનું સ્મરણ થયું, અને મેં હાર્દિક પ્રાર્થના કરી કે તેઓ મને સહાય મોકલે. તરત જ દ્વાર ખુલ્યું, અને એક માણસ ઓરડામાં પ્રવેશ્યો, ત્યારે બધા લોકો ત્યાંથી નીકળી ગયા; અને તેણે, પોતાના હાથમાં ધૂળ સાફ કરવાની બ્રશ લઈને, બારીઓ ખોલી, અને ઓરડામાંથી ધૂળ અને કચરો સાફ કરવા માંડ્યો.”

અંતિમ દિવસોના ઇતિહાસમાં માર્ગચિહ્નરૂપ જે પ્રાર્થના છે, તે દાનિયેલના પુસ્તકના બીજા અધ્યાયમાં દાનિયેલ અને તેના ત્રણ પ્રતિષ્ઠિત સાથીઓ દ્વારા ચિહ્નિત થયેલી પ્રાર્થના છે, અને નવમા અધ્યાયમાં પણ દાનિયેલ દ્વારા ચિહ્નિત થયેલી છે. તે “સાત વાર”ની લેવીયવ્યવસ્થા છવ્વીસની પ્રાર્થના છે, જેને પ્રકાશિતવાક્ય અગિયારના બે સાક્ષીઓએ ત્યારે પ્રાર્થના કરવી છે જ્યારે તેઓ સમજે છે કે તેઓ વિખેરાઈ ગયા હતા. બે સાક્ષીઓએ તે જ ફરી કરવાનું છે જે દાનિયેલે નવમા અધ્યાયમાં કર્યું હતું, જ્યારે તેણે ઓળખ્યું કે તે મૂસાના શાપની પૂર્ણતામાં “વિખેરાઈ ગયો” હતો. બે સાક્ષીઓએ તે જ ફરી કરવાનું છે જેનું દૃષ્ટાંત મિલરે પોતાના સ્વપ્નમાં આપ્યું હતું, જ્યારે તે તે બિંદુએ પહોંચ્યો હતો જ્યાં તેના રત્નો “સાત વાર” વિખેરાઈ ગયા હતા.

જ્યારે તે પ્રાર્થના ચિહ્નિત થાય છે, ત્યારે એક દ્વાર ખુલ્લું થાય છે, ઝાડૂધારી માણસ આવે છે, અને ઓરડો ખાલી હોય છે. દુષ્ટ જનસમૂહ જતો રહ્યો હતો, અને એક નવી વ્યવસ્થા આવી પહોંચી હતી. ત્યારબાદ યહૂદાના ગોત્રનો સિંહ, જેના હાથે તેની સૂપડી છે, “બારીઓ ખોલે છે, અને ઓરડામાંથી ધૂળ અને કચરો ઝાડવા માંડે છે,” અને જેમ “તેણે ધૂળ અને કચરો, ખોટા રત્નો અને જાળી નાણાં ઝાડ્યાં, તેમ તે બધું વાદળની જેમ ઊઠ્યું અને બારીમાંથી બહાર નીકળી ગયું, અને પવને તેમને ઉડાવી લીધાં.”

ખુલ્લી બારીઓ પણ એક વિભાગને સૂચવે છે, કારણ કે જેમ કચરો બારીમાંથી બહાર લઈ જવામાં આવે છે, તેમ જેઓએ માલાખીમાં મળેલી આજ્ઞાનું પાલન કર્યું છે—જે અંતિમ દિવસોના “યાજકો”ને આ રીતે આજ્ઞા આપે છે: “તમામ દશાંશો ભંડારગૃહમાં લાવો, જેથી મારા ગૃહમાં ભોજન હોય; અને હવે આથી મને અજમાવો, સૈન્યોના યહોવા કહે છે, કે હું તમારા માટે આકાશની બારીઓ ખોલી ન દઉં, અને તમારે ઉપર એવો આશીર્વાદ વરસાવી ન દઉં કે તેને સ્વીકારવા માટે જગ્યા પૂરતી ન રહે.”—તેઓને આ ખુલ્લી બારીઓ દ્વારા ચિહ્નિત કરવામાં આવે છે. ખુલ્લું બારણું અને ખુલ્લી બારીઓ વ્યવસ્થાકાળમાં એવા પરિવર્તનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે તે સમયે પૂર્ણ થાય છે જ્યારે દુષ્ટ યાજકો દૂર કરવામાં આવે છે અને ધર્મી યાજકોને આશીર્વાદ આપવામાં આવે છે.

જેમ ઝાડૂવાળો માણસ પોતાનું મજલું સાફ કરવા માંડે છે, તેમ મિલર થોડા ક્ષણ માટે પોતાની આંખો મૂંધી દે છે. “હલચલની વચ્ચે મેં થોડા ક્ષણ માટે આંખો મૂંધી; જ્યારે મેં તેને ખોલી, ત્યારે સર્વ કચરો ગાયબ થઈ ગયો હતો. અમૂલ્ય રત્નો, હીરા, સોનાં અને ચાંદીના સિક્કાઓ, સમગ્ર ઓરડામાં સર્વત્ર પુષ્કળ પ્રમાણમાં વેરાયેલા પડ્યા હતા.” પછી અમૂલ્ય અને નીચ વસ્તુઓ સંપૂર્ણપણે અલગ થઈ ગઈ.

પછી મોટી પેટી મેજ ઉપર મૂકવામાં આવી, અને વિખરાયેલા રત્નો તેમાં નાખવામાં આવ્યા. “પછી તેણે મેજ ઉપર એક પેટી મૂકી, જે પહેલાની કરતાં ઘણી મોટી અને વધુ સુંદર હતી, અને તેણે મુઠ્ઠીભર કરીને રત્નો, હીરાઓ, સિક્કાઓ ભેગા કર્યા અને તે પેટીમાં નાખ્યા, જ્યાં સુધી એકપણ બાકી ન રહ્યો, તેમ છતાં કેટલાંક હીરાઓ સોયની અણી કરતાં મોટા નહોતા.” ત્યારબાદ મિલરના આધારભૂત સત્યોને માત્ર બાઇબલ સાથે જ નહીં, પરંતુ ભવિષ્યવાણીના આત્મા સાથે પણ એકત્રિત કરવામાં આવ્યા, અને તે સત્યો મૂળમાં હતા તે કરતાં વધુ સુંદર અને વધુ તેજસ્વી બન્યા.

જ્યારે આપણે 1798માં ખુલ્લો કરાયેલ સંદેશના પરિપ્રેક્ષમાં ઉલાઈ નદીના દર્શનનું મૂલ્યાંકન કરીએ છીએ, ત્યારે એ સમજવું જોઈએ કે તે સત્યોમાંથી કેટલાક મિલરને આપવામાં આવેલી રૂપરેખા દ્વારા મર્યાદિત હતા. તેથી એવું પણ અપેક્ષિત છે કે તે સત્યોમાંથી કેટલાક વધુ વિશાળ અને વધુ સુંદર સાબિત થશે, ભલે તેમનામાંથી કેટલાક નાના કે ગૌણ જણાતા હોય.

જ્યારે સચ્ચાઈઓ પુનઃસ્થાપિત થાય છે, ત્યારે તેમને વધુ વિશાળ પેટિકામાં મૂકવામાં આવે છે; ત્યારબાદ ફરીથી આ હાકલ કરવામાં આવે છે—મિલર દ્વારા નહીં, પરંતુ ખ્રિસ્ત દ્વારા, (જે ધૂળ-બ્રશ માણસ છે, જે યહૂદાના વંશનો સિંહ છે) કે, “આવ અને જો.” આ દર્શાવે છે કે અત્યારે જ એક અનમુદ્રણ થયું છે, અને અંતિમ અનમુદ્રણ ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકટીકરણ છે, જે કૃપાકાળ બંધ થાય તેનાં થોડું પહેલાં બને છે, અથવા જેમ સિસ્ટર વ્હાઇટ ઓળખાવે છે, ત્યારે જ્યારે ધૂળ-બ્રશ માણસ અંદર પ્રવેશી ગયો હોય છે.

વિલંબનો સમય અને પ્રથમ નિરાશા 18 જુલાઈ, 2020ના રોજ આવી પહોંચી, અને 2023ના જુલાઈ મહિનાથી, યહૂદાના ગોત્રનો સિંહ યેસુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનના સંદેશને મુદ્રાવિહિન કરી રહ્યો છે. તે મુદ્રાવિહિન કરવાના કાર્યમાં દાનિયેલનું પુસ્તક પણ સમાવેશ પામે છે, અને અમે આગામી લેખમાં મિલરના સ્વપ્નના અમારા વિચારવિમર્શને પૂર્ણ કરીશું.

માટીનો બ્રશ ધરાવનાર મનુષ્યનું કાર્ય “જ્ઞાની યાજકો” સાથેના સહકારમાં સંપન્ન થાય છે, અને તે “યાજકો”નું કાર્ય—જે પ્રકાશિતવાક્યના અગિયારમા અધ્યાયના બે સાક્ષીઓ છે, અને જે યહેઝકેલના સડત્રીસમા અધ્યાયનાં પુનર્જીવિત થયેલાં સૂકા અસ્થિઓ છે—દેવના વચનની અન્ય પંક્તિઓ દ્વારા પણ પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. વિલિયમ મિલરની બીજી સ્વપ્નદૃષ્ટિ વિષે અમે જે ઓળખ્યું છે, તેના માટે અમે તે પંક્તિઓમાંથી થોડી પંક્તિઓને દ્વિતીય સાક્ષી તરીકે ઉપયોગમાં લેશું.