દાનિયેલનું પુસ્તક - સંખ્યા એકાવન

દાનિયેલના આઠમા અધ્યાયની તેરમી અને ચૌદમી કલમમાં ઉલ્લેખિત તે “એક પવિત્રજન, જે બોલ્યો,” તે પાલમોની રૂપે ખ્રિસ્ત છે. પ્રકાશિતવાક્યના ગ્રંથમાં ખ્રિસ્તને આલ્ફા અને ઓમેગા તરીકે ઓળખવામાં આવ્યા છે, જે અન્ય અદ્ભુત સત્યોમાં સાથે સાથે ખ્રિસ્તને અદ્ભુત ભાષાશાસ્ત્રી તરીકે ઓળખાવે છે; અને દાનિયેલ તથા પ્રકાશિતવાક્ય—આ બન્ને ગ્રંથો મળીને ખ્રિસ્તને સમય અને ભાષાના સ્વામી તરીકે રજૂ કરે છે. પાલમોની (અર્થાત્ રહસ્યોની ગણના કરનાર) રૂપે ખ્રિસ્ત પોતાના ચરિત્રના આ ગુણને તે બે કલમોમાં પ્રગટ કરે છે, જે એડ્વેન્ટિઝમના કેન્દ્રીય સ્તંભને સ્થાપિત કરે છે—આ વાતનો મહત્ત્વ અને ગહનતા શું છે તે મનુષ્યની સમજશક્તિથી પર છે; પરંતુ રહસ્યોની ગણના કરનાર જે રહસ્યો પ્રગટ કરવાનો પસંદ કરે છે, તેમને ઓળખવાની અને તેમનું સમર્થન કરવાની જવાબદારી અમારી છે.

પ્રગટ કરવામાં આવેલું એક રહસ્ય એ છે કે રહસ્યોના ગણનાર (પલ્મોની) એ જ “તે એક પવિત્રજન જેણે વાત કરી” છે; અને તે બે વચનોમાં, જ્યાં તે પોતાને પ્રગટ કરે છે, ત્યાં એડ્વેન્ટિઝમનો કેન્દ્રીય થાંભલો ઓળખાવવામાં આવે છે. તે બે વચનોમાં અદ્ભુત ગણનાર એ “જ્ઞાનની વૃદ્ધિ”ને ઓળખાવે છે, જેને તેણે, યહૂદાના વંશના સિંહ તરીકે, 1798માં ખુલ્લી કરી. તે બે વચનોમાં, મિલરની સ્વપ્નનાં રત્નો, જે “જ્ઞાનની વૃદ્ધિ”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, પલ્મોનીના હસ્તના માર્ગદર્શનથી, હબક્કૂકની બે પાટિયાઓ પર પ્રકાશિત કરવામાં આવ્યા હતા.

દાનીએલે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીમાં દર્શાવેલ રાજ્યોનું પ્રબોધક દર્શન પ્રાપ્ત કર્યા પછી, અને ત્યારબાદ તેરમી અને ચૌદમી કલમોમાં સ્વર્ગીય સંવાદ સાંભળ્યા પછી, તેણે “દર્શન”ને સમજવાનો પ્રયાસ કર્યો.

દાનિયેલ જેને સમજવાનો પ્રયત્ન કરે છે તે “દર્શન” “chazon” દર્શન છે; પરંતુ દાનિયેલને સમજાડવા માટે ગબ્રિએલને જે વિષય સમજાવવાનો કહેવામાં આવે છે તે “mareh” દર્શન છે. દરેક તથ્યનું પોતાનું મહત્વ હોય છે, અને જો આ તથ્ય ચૂકી જાય, તો આ વિભાગની રચના અને અભિપ્રેત રચનાક્રમ મૂળભૂત રીતે વિખેરાઈ જાય છે. પંદરમી કલમમાં, જ્યારે દાનિયેલ “chazon” દર્શન સમજવાનો પ્રયત્ન કરે છે, ત્યારે “mareh” ગુપ્ત છે, તોય પ્રસ્તુત છે; કારણ કે “એક પુરુષના આકાર” (ગબ્રિએલ) સાથે હિબ્રુ શબ્દ “mareh” નો અનુવાદ “આકાર” તરીકે કરવામાં આવ્યો છે. પંદરમી કલમમાં, “દર્શન” તરીકે અનુવાદિત કરવામાં આવેલા બંને શબ્દો પ્રગટ થાય છે. દાનિયેલ, પંદરમી કલમમાં, “chazon” સમજવાનો પ્રયત્ન કરે છે; પરંતુ પાલ્મોની સોળમી કલમમાં ગબ્રિએલને આદેશ આપે છે કે દાનિયેલને “mareh” સમજાડે. આ બે કલમોની રચના ઉદ્દેશપૂર્વક છે, અને તે આ બંને શબ્દો વચ્ચેના સંબંધ તથા ભિન્નતાને વિશેષરૂપે રેખાંકિત કરે છે.

પલ્મોની જ ગેબ્રિએલને દાનિયેલને “mareh” સમજાવવાની આજ્ઞા આપે છે, કારણ કે ગેબ્રિએલને આજ્ઞા આપનાર તે જ છે જે જળ ઉપર ઊભો છે, અને ગેબ્રિએલે તેનો સ્વર સાંભળ્યો હતો, “Ulai ના કિનારાઓની વચ્ચેનો મનુષ્યનો સ્વર.” કિનારાઓની વચ્ચે વહેતી નદી Ulai જ છે, અને પવિત્ર શાસ્ત્રોમાં જળ ઉપર ઊભેલો ખ્રિસ્ત જ છે. આ હકીકત સાથે બીજી હકીકત પણ જોડાયેલી છે કે ખ્રિસ્ત, મુખ્યદૂત તરીકે, દૂતોને આજ્ઞા આપનાર જ છે. કિનારાઓની વચ્ચેનો સ્વર, તે તેરમી પંક્તિમાં આવેલ “that certain saint” નો સ્વર છે, અને ગેબ્રિએલને દાનિયેલને “mareh” દર્શન સમજાવવાની આજ્ઞા આપનાર તેનું જ વચન છે. દાનિયેલના બારમા અધ્યાયમાં, ખ્રિસ્ત ફરી એક વાર નદીના કિનારાઓની વચ્ચે છે. બારમા અધ્યાયમાં તે સૂક્ષ્મ શણના વસ્ત્રોમાં પરિધાન કરેલો છે, અને જે સદા જીવંત છે તેની શપથ લે છે.

જે મનુષ્ય “અળસીના વસ્ત્રોથી પરિધાન કરેલો, જે નદીના જળ ઉપર હતો,” તેણે “પોતાનો જમણો હાથ અને ડાબો હાથ સ્વર્ગ તરફ ઊંચા કર્યા, અને જે સદાકાળ જીવિત છે તેના દ્વારા શપથ લીધો,” અને તે જ એ જ મનુષ્ય છે, જેણે આઠમા અધ્યાયમાં ગેબ્રિએલને આજ્ઞા આપી હતી. પ્રકાશનના દશમા અધ્યાયમાં ખ્રિસ્તે પણ પોતાનો હાથ ઊંચો કરીને જે સદાકાળ જીવિત છે તેના દ્વારા શપથ લીધો, પરંતુ ત્યાં તેઓ જળ અને પૃથ્વી બન્ને ઉપર ઊભા છે.

પ્રકટીકરણના દસમા અધ્યાયનો પરાક્રમી દૂત પાલ્મોની છે, જેણે આઠમા અધ્યાયમાં નદીના બંને કાંઠાઓની વચ્ચેમાંથી ગેબ્રિએલને કહ્યું હતું, અને બારમા અધ્યાયમાં “આશ્ચર્યો”નો “અંત” ક્યારે આવશે તે નિર્દિષ્ટ કર્યું હતું. પ્રકટીકરણના દસમા અધ્યાયમાં, તે જ છે જેણે “સિંહ”ની જેમ ગર્જના કરી, કારણ કે ત્યાં તે યહૂદાના વંશના સિંહ તરીકે પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

યહૂદાના વંશનો સિંહ તરીકે, ખ્રિસ્ત તે મેણું છે જેણે સાત મુહરો વડે મુદ્રાંકિત પુસ્તકને ઉન્મુદ્રિત કરવા વિજય મેળવ્યો. તે દાનિએલના પુસ્તકમાં જળ પર ચાલતો હોય કે પ્રકાશનગ્રંથમાં એક પગ સમુદ્ર પર અને બીજો પૃથ્વી પર ધરાવતો હોય, પ્રત્યેક ભવિષ્યવાણીય પ્રતિનિધિત્વ ભવિષ્યવાણીય સમય સાથે સંકળાયેલું છે. અને યહૂદાના વંશના સિંહ તરીકે, ખ્રિસ્ત પોતાનું વચન મુદ્રાંકિત પણ કરે છે અને તેનું ઉન્મુદ્રણ પણ કરે છે. જેમ તેણે દાનિએલનું પુસ્તક મુદ્રાંકિત કર્યું, તેમ તેણે પ્રકાશનના દસમા અધ્યાયમાંના સાત ગર્જનોને પણ મુદ્રાંકિત કર્યા.

પાણી પર સ્થિત આઠમા અને બારમા અધ્યાયોમાં પલ્મોની, એટલે કે મનુષ્ય તરીકે દર્શાવવામાં આવેલ ખ્રિસ્ત, પોતાના હાથે નાની પુસ્તિકા ધરાવતા તે બળવાન દૂત પણ છે. તે યહૂદાના કુળનો સિંહ છે, જે પોતાના વચન પર મુદ્રા મૂકે છે અને તેની મુદ્રા ખોલે છે, અને તે જ ગેબ્રિએલને આજ્ઞા આપનાર છે, કારણ કે તે મહાદૂત મીખાયલ છે.

મિખાયેલ ખ્રિસ્તનું નામ છે, અને તે નામ એ દર્શાવે છે કે તેઓ માત્ર દેવદૂતોના જ સેનાપતિ નથી, પરંતુ તેઓ જ તે છે જેને પુનરુત્થાન કરવાની શક્તિ છે. મિખાયેલ નામનો અર્થ છે “દેવ જેવો કોણ છે”. જ્યારે નેબૂખદનેઝરે અગ્નિકુંડમાં તે ત્રણ શ્રેષ્ઠ પુરુષો સાથે દેવપુત્ર સમાન એકને જોયા, ત્યારે તેણે મિખાયેલને જોયા. અને મુખ્યદૂત મિખાયેલ દેવના લોકોના તે રાજકુમાર પણ છે, જેના વિરુદ્ધ મૂર્તિપૂજક રોમના નાના શિંગડાએ દાનિયેલ અધ્યાય આઠ, વચન અગિયારની પૂર્ણતામાં ક્રૂસ પર પોતાને મહાન ઠેરવ્યું.

મીખાએલ જ તે છે જે દૂતોને આદેશ આપે છે, જે મરેલાઓને સજીવન કરે છે, અને જે નક્કી કરે છે કે કૃપાકાળ ક્યારે સમાપ્ત થાય છે.

યહૂદાના કુળનો સિંહ જે અંતિમ ભેદને ખોલે છે તે ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકાશન છે, અને તેમાં આ વાતનો સમાવેશ થાય છે કે તેઓ પોતાના ભવિષ્યવાણીય વચનના દરેક તત્ત્વની રચના અને માળખા ઉપર અધિકાર ધરાવે છે. જળોના ઉપર ઊભેલો શણના વસ્ત્રધારી મનુષ્ય, જે પોતાનો હાથ ઊંચો કરે છે અને જે સદા જીવતાં તેમના નામે શપથ કરે છે, અને જે સિંહની જેમ ગર્જના કરે છે, જેના પરિણામે સાત ગર્જનાઓ પોતાના સ્વરો ઉચ્ચારે છે, તે જ છે જે દાનિયેલના પુસ્તકને સીલ કરે છે અને પ્રકાશનના સાત ગર્જનાઓને પણ સીલ કરે છે. તે જ છે જે સાત મુદ્રાઓથી મુદ્રિત થયેલ પુસ્તકને ખોલે છે, જેને પુનરુત્થાન કરવાની શક્તિ છે, અને જે મહાન રાજકુમાર છે, જે ઊભા થાય છે અને કૃપાકાળના અંતની જાહેરાત કરે છે. જ્યારે પાલ્મોનીએ ગેબ્રિએલને દાનિયેલને “mareh” દર્શન સમજાડવાનો આદેશ આપ્યો, ત્યારે તેમનો અર્થ ચોક્કસપણે એ જ હતો.

તેમણે ગેબ્રિયેલને દાનિયેલને “chazon” દર્શન સમજાવવા આજ્ઞા આપી નહોતી. “chazon” દર્શન દાનિયેલ અધ્યાય આઠ, પદ એકથી બાર સુધીમાં દર્શાવેલ બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના રાજ્યોથી સંબંધિત દર્શન છે, અને તે જ “દર્શન” છે જે પદ તેરમાં સમયગાળાને લગતા એક પ્રશ્નમાં ઉલ્લેખિત છે. “દર્શન કેટલા સમય સુધી રહેશે?” “chazon” દર્શન દૈનિક (મૂર્તિપૂજા) અને અતિક્રમણ (પાપાશાહી) — આ બંને ઉજાડનાર શક્તિઓ વિષે છે, જે પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યને પદતળે દબાવે છે.

ખ્રિસ્તને, પાલ્મોની (અદ્ભુત ગણનાર) તરીકે, “કેટલા સમય સુધી” તે “ચાઝોન” દર્શન રહેશે તે પૂછવામાં આવે છે; અને તે ઉત્તર આપે છે, “બે હજાર ત્રણસો દિવસ સુધી; પછી પવિત્રસ્થાન શુદ્ધ કરવામાં આવશે.” ત્યારબાદ દાનિયેલ તે “ચાઝોન” દર્શનને સમજવાની ઇચ્છા રાખે છે, જે “દૈનિક બલિદાન, અને ઉજાડ પાડી દેતી અતિક્રમણ, જેથી પવિત્રસ્થાન અને સેનાદળ બન્નેને પગતળે રગદોળવામાં આવે” તે વિષયને સંબંધિત છે. પરંતુ ગેબ્રિએલને દાનિયેલને “મારેહ” દર્શન સમજાવવાની આજ્ઞા આપવામાં આવે છે. દરેક તથ્યનું દેવના વચનમાં પોતાનું મહત્ત્વ છે. “મારેહ” દર્શન એ સાંજ અને સવારોના દર્શન છે, જે છવ્વીસમા વચનમાં ઓળખાવવામાં આવ્યા છે.

આ શ્લોકમાં “દર્શન” શબ્દનો બે વખત ઉલ્લેખ થયો છે. પ્રથમ ઉલ્લેખ “મરએહ” દર્શનનો છે અને બીજો “ખાઝોન” દર્શનનો છે. “મરએહ” દર્શન “સાંજ અને સવારો”નું દર્શન છે. “સાંજ અને સવારો” એવો હિબ્રૂ પ્રયોગ બાઇબલમાં વારંવાર જોવા મળે છે, અને શ્લોક છવ્વીસમાં જેમ અનુવાદિત કરવામાં આવ્યો છે તેમ તે હંમેશા “સાંજ અને સવારો” તરીકે જ અનુવાદિત થાય છે. આખી બાઇબલમાં માત્ર એક જ સ્થળે, એટલે કે શ્લોક ચૌદમાં, તેનો અનુવાદ “સાંજ અને સવારો” તરીકે નહીં, પરંતુ માત્ર “દિવસો” તરીકે કરવામાં આવ્યો છે. શ્લોક ચૌદનું યથાર્થ હિબ્રૂ વાક્ય આ રીતે હશે: “ત્રેવીસો સાંજો અને સવારો સુધી.”

જે વચન એડવેંટવાદનો કેન્દ્રીય સ્તંભ છે, તે જ દેવના વચનમાં એકમાત્ર એવું વચન છે જ્યાં “સાંજ અને સવાર” ને સીધું જ “દિવસો” તરીકે વ્યક્ત કરવામાં આવ્યું છે. દરેક તથ્યનું પોતાનું મહત્વ હોય છે, અને જો બીજું કંઈ ન હોય તો એટલું તો સ્પષ્ટ છે કે પાલ્મોનીએ ઇરાદાપૂર્વક આ વચન પર ભાર મૂક્યો હતો. તેણે એવું આ રીતે કર્યું કે જેમણે કિંગ જેમ્સ બાઇબલનું અનુવાદ કર્યું, તેમના મનને તેણે દોર્યું કે તેઓ આ વાક્યપ્રયોગને તેના વચનમાં જે રીતે હંમેશા લખવામાં આવે છે તેનાથી ભિન્ન રીતે લખે. આ તથ્યમાંથી જે મુદ્દો ઉપજે છે તે એ છે કે જ્યારે ગેબ્રિયલને દાનિયેલને “મરેહ” દર્શન સમજાવવાનું કહેવામાં આવે છે, ત્યારે તેને દાનિયેલને 1844ના પ્રગટ થવાના દર્શન સમજાવવાનું કહેવામાં આવે છે, અને પવિત્રસ્થાન તથા સૈન્યને ત્રાંપવામાં આવવા વિષયક “ખાઝોન” દર્શન સમજાવવાનું નહીં.

“સાંજ અને સવારો”નું દર્શન તે પ્રગટ થવા વિષે છે, જે 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ પવિત્રસ્થાનની શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયા શરૂ થઈ ત્યારે બન્યું હતું. 22 ઓક્ટોબર, 1844ના પ્રગટ થવાનું દર્શન પવિત્રસ્થાનના પાયમાલ થવા વિષે નથી, પરંતુ પવિત્રસ્થાનના શુદ્ધિકરણ વિષે છે. શું તે તારીખે કોઈ ભવિષ્યવાણીય પ્રગટ થવું થયું હતું?

ગબ્રિએલને દાનિયેલને 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ ખ્રિસ્તના પોતાના મંદિરામાં થયેલા ભવિષ્યવાણીય પ્રગટ થવાનું સમજાવવાનું આદેશ આપવામાં આવ્યો હતો. આ કારણસર, ગબ્રિએલે દાનિયેલને 22 ઑક્ટોબર, 1844ની તારીખ માટે બીજી સાક્ષી આપી, કારણ કે ગબ્રિએલે તે બાઇબલના સિદ્ધાંતના કોઈ ન કોઈ સ્વરૂપનો ઉલ્લેખ કરનારા દરેક બાઇબલ લેખકને માર્ગદર્શન આપ્યું હતું કે સત્ય બે સાક્ષીઓની સાક્ષી પર સ્થિર કરવામાં આવે છે. જો ગબ્રિએલે દાનિયેલને 22 ઑક્ટોબર, 1844 સમજાવવાનો હતો, તો “પ્રગટ થવાની દૃષ્ટિ”ને સ્થાપિત કરવા માટે તેને બીજી સાક્ષીની જરૂર પડત.

ગેબ્રિયલ પોતાનું કાર્ય પ્રારંભે પ્રથમ દાનિયેલની “chazon” દર્શનને સમજવાની ઇચ્છાને સંબોધીને કરે છે, અને તે એવું દર્શાવીને કરે છે કે “chazon” દર્શન એ જ દર્શન છે, જે 1798માં “અંતના સમય” પર પૂર્ણ થાય છે.

પહેલાંના પદમાં આવેલું “દર્શન,” અર્થાત્ “અંતના સમયનું,” તે “ચાઝોન” દર્શન છે, અને દાનિયેલના ગ્રંથમાં “અંતનો સમય” 1798 છે. આ જ તે “દર્શન” હતું, જેને સમજવા દાનિયેલે પ્રયત્ન કર્યો હતો, પરંતુ તે તે “દર્શન” ન હતું, જે દાનિયેલને સમજાવવાનું ગેબ્રિએલને કહેવામાં આવ્યું હતું. કારણ કે તેના માટે ગેબ્રિએલ બીજી સાક્ષી રજૂ કરવા જઈ રહ્યો છે.

ગેબ્રિયલ દાનિયેલને, “જો,” એમ કહીને પોતાની સોંપાયેલ ફરજ આરંભે છે; આથી દાનિયેલને આગળના તથ્ય પર વિચાર કરવા સૂચવવામાં આવે છે. આગળનું તથ્ય એ છે કે લેવીયવ્યવસ્થા છવ્વીસના બે “સાત વખત” પૈકીનું “અંતિમ કોપ” 1844માં સમાપ્ત થાય છે. આ “અંતિમ કોપ”ને સીધા જ સમય-ભવિષ્યવાણી તરીકે ઓળખવામાં આવ્યું છે, કારણ કે તેની “નિયુક્ત ઘડી” છે, જ્યારે તે “સમાપ્ત” થશે. “કોપ” અનિવાર્ય રીતે સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હોવું જોઈએ, કારણ કે તેના સમાપન માટે તેની “નિયુક્ત ઘડી” છે. જો “કોપ” માત્ર સમયનો એક બિંદુ હોત, તો તેનો અંત ન હોત; તે તો માત્ર તે બન્યાનો બિંદુ જ હોત.

“ક્રોધ”નો એક નિર્ધારિત અંતબિંદુ હતો, તેથી તે સમયગાળાના અંતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આ સમયગાળો “અંતિમ ક્રોધ” તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યો છે. જો અંતિમ હોય, તો પ્રથમ પણ હોવો જ જોઈએ. “પ્રથમ ક્રોધ” દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયમાં ઓળખાવવામાં આવ્યો છે, અને ત્યાં પણ તે એક સમયગાળો જ છે, કારણ કે પાપાસત્તા “ક્રોધ”ના અંત સુધી “પોતાનું કાર્ય કરશે અને સફળ થશે.”

આ બે વચનોમાં પોતાની ઇચ્છા મુજબ વર્તનાર અને પોતાને ઊંચો ઉઠાવનાર રાજા વિષયરૂપ છે. વચન છત્રીસ એ વચન છે જેને પૌલ પરિભાષિત કરે છે, જ્યારે તે “પાપના મનુષ્ય”ની ઓળખ આપે છે, જે દેવના મંદિરમાં બેસી પોતે દેવ છે એવું દર્શાવે છે. ઈ.સ. 538 થી 1798 સુધીના અંધકારયુગોના પીડનનો ઉલ્લેખ વચન પંત્રીસમાં થાય છે, અને તે “અંતના સમય” સુધી ચાલુ રહે છે, જે 1798 હતું, અને તે જ “નિયુક્ત સમય” હતો. ત્યારબાદ વચન છત્રીસ દર્શાવે છે કે પાપાસત્તા “ક્રોધ પૂરું થાય ત્યાં સુધી” “સમૃદ્ધિ પામશે.” આ વચન દર્શાવે છે કે પાપાસત્તા 1798 સુધી સમૃદ્ધિ પામી, અને તે સમયે પ્રથમ “ક્રોધ” “પૂર્ણ થયો” હતો. દેવના ભવિષ્યવાણીપૂર્ણ વચને “નિર્ધારિત” કર્યું હતું કે પાપાસત્તા બારસો સાઠ વર્ષ સુધી, એટલે કે 1798 સુધી, જે “અંતનો સમય” હતો, ટકી રહેશે.

પ્રથમ “indignation” 1798માં સમાપ્ત થયું, અને “the last indignation” 1844માં સમાપ્ત થયું. બંને indignations સમયગાળાઓ તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યા છે, જેઓના ચોક્કસ અંત હતા; તેથી તેઓ બંને સમયસંબંધી ભવિષ્યવાણીઓ તરીકે ઓળખાય છે. ગેબ્રિએલને પાલ્મોનીએ આદેશ આપ્યો હતો કે તે દાનિયેલને “evening and mornings” (days) ના appearance vision (“mareh”) ને સમજાવે, જે 22 ઑક્ટોબર, 1844 ની ઓળખ કરાવતું હતું; અને તેણે તે તારીખ માટે બીજો સાક્ષી પ્રદાન કરીને એવું કર્યું.

તેરમી કલમનું “ચાઝોન” દર્શન, જેને દાનિયેલ સમજવાની ઇચ્છા રાખતો હતો, તે પગદળી હેઠળ કચડાઈ જવાના તે દર્શનનું હતું, જે 1798માં “અંતના સમય” પર પૂર્ણ થયું. ચૌદમી કલમનું “મરેહ” દર્શન, તે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ, બે હજાર ત્રણસો વર્ષોની સમયભવિષ્યવાણીની પૂર્ણતામાં, તથા બે હજાર પાંચસો વીસ વર્ષોની સમયભવિષ્યવાણીની પૂર્ણતામાં, અતિ પવિત્રસ્થાને ખ્રિસ્તના પ્રગટ થવાથી પૂર્ણ થયું. આ બંને સમયભવિષ્યવાણીઓ હબક્કૂકની પવિત્ર પાટિયાઓ પર દર્શાવવામાં આવી છે, જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ ઓળખાવે છે કે પ્રભુના હાથે માર્ગદર્શિત કરવામાં આવી હતી, અને જેમાં ફેરફાર કરવો જોઈએ નહીં.

આ અભ્યાસને અમે આગામી લેખમાં આગળ વધારીશું.