દાનિયેલનું પુસ્તક - નંબર ત્રેપન

બધા ભવિષ્યવક્તાઓ તેમના જીવેલા દિવસોની કરતાં અંતિમ દિવસો વિષે વધુ બોલે છે.

દાનિયલ દેવના લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓએ અંતિમ દિવસોમાં પ્રભુવાણીના વચન દ્વારા શોધી કાઢ્યું છે કે તેઓ વિખેરાઈ ગયા છે. જ્યારે તેઓ આ હકીકત પ્રત્યે જાગૃત થાય છે, ત્યારે તેઓએ લેવિટિકસ 26 ની પ્રાર્થના પૂર્ણ કરવી આવશ્યક છે, તેમજ પરીક્ષાકાળ બંધ થાય તે પહેલાં જ ઉઘાડવામાં આવતા અંતિમ પ્રભુવાણીય રહસ્યને સમજવા માટેની પ્રાર્થના પણ કરવી આવશ્યક છે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ બીજા અધ્યાયમાં દાનિયલની પ્રાર્થના દ્વારા થાય છે. જો અને જ્યારે તેઓ દાનિયલના અનુભવમાં પ્રવેશે છે, ત્યારે દેવદૂત ગબ્રીએલ તેમને “કૌશલ્ય અને સમજ” આપવા હેતુથી તેમને સ્પર્શ કરશે, માહિતગાર કરશે અને તેમની સાથે વાત કરશે. જ્ઞાની તેઓ છે, જેઓ કોઈ પ્રભુવાણીય રહસ્ય ઉઘાડવામાં આવે ત્યારે “જ્ઞાનની વૃદ્ધિ” ને “સમજે” છે.

દાનિયેલને વિચારવા માટે જે દર્શન જણાવવામાં આવ્યું છે, તે પ્રગટ થવાના “મરેહ” દર્શન છે. અધ્યાય આઠમાં ગબ્રિએલે તેને સોંપાયેલું કાર્ય પૂર્ણ કર્યું નહોતું, જ્યારે તેને દાનિયેલને “મરેહ” દર્શન સમજાવવાનું કહેવામાં આવ્યું હતું. અધ્યાય નવમાં તે અર્થવ્યાખ્યા પૂર્ણ કરવા પાછો આવ્યો છે. અધ્યાય નવમાં દાનિયેલ હવે બાબેલના રાજ્યના સમયગાળામાં જીવતો નથી, પરંતુ મેદો-પર્શિયન સામ્રાજ્યના ઇતિહાસમાં છે.

જ્યારે ગેબ્રિએલ દાનિયેલને “આ વાત સમજવા” અને “દર્શન પર વિચાર કરવા” સૂચવે છે, ત્યારે તે એવી માનસિક વિભાજનની પ્રક્રિયાની ઓળખ કરાવે છે, જેનો અભ્યાસ તે દાનિયેલ દ્વારા કરાવા ઇચ્છે છે. “સમજવું” અને “વિચાર કરવો” તરીકે અનુવાદિત થયેલા શબ્દો એક જ હિબ્રૂ શબ્દ છે. તે શબ્દ “biyn” છે, અને તેનો અર્થ મનમાં અલગ પાડવો એવો થાય છે. “વાત” તરીકે અનુવાદિત થયેલો હિબ્રૂ શબ્દ “dabar” છે, અને તેનો અર્થ “વચન” થાય છે. તેથી ગેબ્રિએલ દાનિયેલને, અને છેલ્લા દિવસોમાં જેમનું તે પ્રતિનિધિત્વ કરે છે તેમને, સત્યના વચનને યોગ્ય રીતે વિભાજિત કરવા અંગે જાણ કરાવે છે.

“matter” શબ્દનો ઉપયોગ દાનિએલના દસમા અધ્યાયની પ્રથમ વાચામાં પણ કર્યો છે, જ્યાં તેનો અનુવાદ ત્રણ વાર “thing” તરીકે કરવામાં આવ્યો છે.

આ વચનમાં “દર્શન” શબ્દ “mareh” દર્શનનો છે, એટલે કે દેખાવના દર્શનનો; અને દાનિયેલને બન્ને—વસ્તુ (matter) અને દર્શન (“mareh”)—નો બોધ હતો. અધ્યાય નવના ત્રીસમા વચનમાં, ગબ્રિએલે દાનિયેલને વસ્તુ અને દર્શનને યોગ્ય રીતે અલગ પાડવા માટે સૂચના આપી હતી; અને અધ્યાય દસના પ્રથમ વચનમાં તેને બન્ને—વસ્તુ (thing) અને દર્શન (“mareh”)—ની સમજ છે. ગબ્રિએલ અધ્યાય નવમાં દાનિયેલને વસ્તુ અને દર્શન વચ્ચેનો ભેદ ઓળખવા (યોગ્ય રીતે વિભાગ કરવા) માટે જણાવે છે. દર્શન “mareh” દર્શન છે, અને “વસ્તુ,” અથવા “thing,” એ “chazon” દર્શન છે.

આઠમા અધ્યાયમાં બંને દર્શનોની ઓળખ કરવામાં આવી છે, અને એક ભેદ નોંધવામાં આવ્યો છે, કારણ કે દાનિયેલે “ખાઝોન” દર્શનને સમજવાની ઇચ્છા વ્યક્ત કરી હતી, પરંતુ ગબ્રિએલને દાનિયેલને “મારેહ” દર્શન સમજાવવાનો આદેશ આપવામાં આવ્યો હતો. ગબ્રિએલ જ્યારે દાનિયેલને “વસ્તુ” અને “દર્શન” સમજાવવાનું પોતાનું કાર્ય આરંભે છે, ત્યારે તે દાનિયેલને ધ્યાનમાં લેવા સૂચવે છે કે તેઓ બે ભિન્ન દર્શનો છે.

ગાબ્રિએલે ઇચ્છ્યું હતું કે દાનિયેલ ઓળખે કે “ખાઝોન” દર્શન અને “મારેહ” દર્શન—બન્નેના તત્વો તેની તરફથી દાનિયેલને આપવામાં આવનારી વ્યાખ્યામાં પ્રતિનિધિત્વ પામશે. આ વ્યાખ્યા બન્ને દર્શનોને સંબોધવાની હતી, અને પવિત્રસ્થાન તથા સેનાના પગતળે ચુરચુરા થવાને લગતા દર્શનને, 22 ઑક્ટોબર, 1844ના દિવસે અતિપવિત્રસ્થાને ખ્રિસ્તના પ્રગટ થવા સુધી પહોંચાડતા દર્શનથી યોગ્ય રીતે અલગ પાડવાની જવાબદારી દાનિયેલની હતી.

ગેબ્રિયલ ઓળખાવે છે કે ઇ.સ.પૂર્વ ૪૫૭માં અર્તક્ષસ્ત્રના ફરમાનથી, “સાંજ-સવારે”ના દર્શનનાં બે હજાર ત્રણસો વર્ષોમાંથી ખાસ કરીને યહૂદીઓ માટે “કાપી કાઢવામાં આવેલ” ચારસો નેવું વર્ષ હશે. હમણાં જ ઉલ્લેખિત થયેલા કલમોમાં, “નક્કી કરવામાં આવ્યું” શબ્દ ત્રણ વખત દર્શાવવામાં આવ્યો છે, પરંતુ તે બે અલગ અલગ હિબ્રુ શબ્દો છે, જેઓ બંનેનો અનુવાદ આ કલમોમાં “નક્કી કરવામાં આવ્યું” એમ કરવામાં આવ્યો છે. “નક્કી કરવામાં આવ્યું” પ્રથમ વખત ચોવીસમી કલમમાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે, અને તે હિબ્રુ શબ્દ “chathak” છે, જેનો અર્થ “કાપી કાઢવું” થાય છે.

તે દર્શાવે છે કે ઇઝરાયેલને એક પરીક્ષણકાળ આપવામાં આવ્યો હતો, જે આર્ટાક્ષર્સીસની ત્રીજી આજ્ઞાથી શરૂ થયો અને ઈ.સ. 34માં સ્તીફન પર પથ્થરમારો કરીને થયેલી તેની હત્યા સાથે સમાપ્ત થવાનો હતો. ચારસો નેવું વર્ષ “કાપી કાઢવામાં” આવ્યા હતા, અને તે તેવીસસો વર્ષની વિશાળ ભવિષ્યવાણીની અંદર આવેલા વધુ ટૂંકા ભવિષ્યવાણીકાળનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા હતા. “ચારસો નેવું” સંખ્યા પરીક્ષણકાળનું પ્રતીક છે, જેમ ઈસુએ સાક્ષી આપ્યું છે.

ક્ષમાને એક અંત છે, અને તે અંત “ચારસો ને નવ્વાં” સંખ્યાથી દર્શાવવામાં આવ્યો છે. “ચારસો ને નવ્વાં” વર્ષો યહૂદીઓ માટે તેમની મુક્તિથી લઈને સ્તેફનસને પથ્થર મારીને ઘાયલ કરીને મારવામાં આવ્યો તે પ્રસંગે તેઓએ પોતાના પરીક્ષાકાળનો પ્યાલો પૂર્ણ ભરી દીધો ત્યાં સુધીના પરીક્ષાકાળનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. “ચારસો ને નવ્વાં” વર્ષો લેવ્યવ્યવસ્થા છવ્વીસમાં આવેલા “સાત ગણાં” શાપ સાથે પણ સંબંધિત છે. બાઇબલમાં માત્ર બે જ સ્થળો એવા છે જ્યાં જમીન પોતાના શબ્બતોનો આનંદ માણે છે એવો ઉલ્લેખ મળે છે. પ્રથમ ઉલ્લેખ લેવ્યવ્યવસ્થા છવ્વીસમાં મળે છે.

અધ્યાય છવીસમાં ચાર વખત ઉલ્લેખિત “સાત સમય”ની સજા એ દર્શાવે છે કે જ્યારે ઈશ્વરના લોકો વિખેરાઈ જશે, ત્યારે જમીન “તેનાં શબ્બાથોનો આનંદ માણશે.” દાનિયેલ અને તે ત્રણ શ્રેષ્ઠ પુરુષો, મોસેએ ઉચ્ચારેલા શાપની પૂર્ણતારૂપે શત્રુઓની ભૂમિમાં વિખેરાઈ ગયા હતા; અને સિત્તેર વર્ષનું તે વિખેરાવ, બે હજાર પાંચસો વીસ વર્ષના વિખેરાવનો પ્રતીકાત્મક દૃશ્યપાઠ હતો. તે એક ભવિષ્યવાણીય દૃશ્યપાઠ હતો, જેમ કે યેઝેબેલના અત્યાચારકાળ દરમ્યાન એલિયાહના સાડા ત્રણ વર્ષના દુષ્કાળ જેવો. તે સાડા ત્રણ વર્ષ સાડા ત્રણ ભવિષ્યવાણીય વર્ષોને પ્રતિનિધિત્વ કરતા હતા, જે ૫૩૮ થી ૧૭૯૮ સુધી પાપસત્તાના એક હજાર બેસો સાઠ વર્ષના શાસન બરાબર થાય છે. સિત્તેર વર્ષ “સાત સમય”નું પ્રતીક હતું, જેમ સાડા ત્રણ વર્ષ એક હજાર બેસો સાઠ વર્ષના અરણ્યવાસનું પ્રતીક હતું. યિરમિયા દ્વારા નિર્દિષ્ટ દાનિયેલની બંદીવાસના સિત્તેર વર્ષો “ચારસો નેવું” વર્ષોને પ્રતિનિધિત્વ કરતા હતા.

બાઇબલમાં જમીને તેના શબ્બાથોનો આનંદ માણ્યો હોવાના માત્ર બે જ ઉલ્લેખો છે, અને તેઓ બન્ને દેવના લોકોના વિખેરાઈ જવા તથા સિત્તેર વર્ષના બંધિવાસના સંદર્ભમાં છે; એ એવો સમયગાળો હતો જે જમીનને તેના શબ્બાથોનો આનંદ માણવા દેતો. તે શબ્બાથોની એટલી જ સંખ્યાને સમાન હતું જેટલા શબ્બાથોમાં યહૂદીઓએ જમીનને વિશ્રામ માણવા દીધું નહોતું. જમીનનું સિત્તેર વર્ષ સુધી વિશ્રામ પામવું એ દર્શાવતું હતું કે જમીનને વિશ્રામ આપવા અંગેની આજ્ઞા વિરુદ્ધ થયેલા બળવોના કુલ વર્ષો પૂર્ણ થયા હતા. સરળ ગણિત દર્શાવે છે કે “ચારસો નેવું” વર્ષોના બળવાખોરીમાં કુલ સિત્તેર વર્ષ એવા થયા હતા જેમાં જમીને વિશ્રામ મેળવ્યો નહોતો.

યહૂદીઓ માટે કૃપાકાળરૂપે, બે હજાર ત્રણસો વર્ષમાંથી ચારસો ને નવ્વાણું વર્ષ અલગ કરીને નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યા હતા, અને તે “ચારસો ને નવ્વાણું” વર્ષનો લેવ્યવ્યવસ્થા છવ્વીસના “સાત વખત”ના વિખેરાવ સાથે સીધો સંબંધ છે.

પદતળે કચડાઈ જવાની “chazon” દૃષ્ટિ અને ત્રેવીસ સો વર્ષોના અંતે પ્રગટ થતી “mareh” દૃષ્ટિ એકબીજાથી ભિન્ન છે, તોય તેમનો પરસ્પર સીધો સંબંધ છે. દાનિયેલની જેમ, ઈશ્વરના લોકોએ આ બન્ને દૃષ્ટિઓનો યોગ્ય ભેદ કરવો છે, અને સાથે સાથે તેમનો પરસ્પર સંબંધ પણ ઓળખવો છે. બંદીવાસના સિત્તેર વર્ષો, જેઓએ યહૂદીઓને પરત ફરવા અને યેરૂશાલેમને ફરીથી બાંધવા માટે મંજૂરી આપતાં ત્રણ ફરમાનો સુધી દોરી ગયા, તેમણે યહૂદીઓએ ભૂમિને વિશ્રામ આપવા અંગેની કરારવ્યવસ્થાના વિરુદ્ધ કરેલા “ચારસો ને નેવું” વર્ષોના બળવાનો પ્રતિનિધિત્વ કર્યો હતો.

જ્યારે ત્રીજા ફરમાને તેમની વાપસી કરીને ફરીથી નિર્માણ કરવાની તક નિર્ધારિત કરી, ત્યારે તેમને પરીક્ષાકાળરૂપે “ચારસો ને નેવું” વર્ષ આપવામાં આવ્યા, કારણ કે તેમની અવગણનાએ યરુશાલેમના વિનાશ અને તેમના વિખેરાઈ જવાના પરિણામે જે સમયગાળો ઉપજાવ્યો હતો, એ જ સમયગાળાથી તેઓની પરીક્ષા લેવાઈ. બીજા “ચારસો ને નેવું વર્ષ”ના અંતે, તેમની અવગણના ફરી એક વખત યરુશાલેમના વિનાશ અને જાતિઓ વચ્ચે તેમના વિખેરાઈ જવાના કારણરૂપ બનશે.

સિત્તેર વર્ષના બંદીવાસરૂપ વિખેરાવ પહેલાં “ચારસો ને નવ્વાણું” વર્ષનો બળવો થયો હતો, અને ત્યાર પછી તે સિત્તેર વર્ષના બંદીવાસને અનુસરીને વધુ “ચારસો ને નવ્વાણું વર્ષ”નો વધારાનો બળવો થયો.

જમીનના સિત્તેર વર્ષના વિશ્રામનું કારણ બનેલો પ્રથમ “ચારસો નેવું” વર્ષનો સમયગાળો યરુશાલેમના વિનાશ સાથે પૂર્ણ થયો હતો. બે હજાર ત્રણસો વર્ષમાંથી કાપી કાઢવામાં આવેલા “ચારસો નેવું” વર્ષોના અંતે, યરુશાલેમ ફરી એકવાર વિનાશ પામ્યું, કેમ કે ઈસુ હંમેશાં કોઈ વસ્તુના અંતને તેની શરૂઆત દ્વારા જ દૃષ્ટાંતરૂપે દર્શાવે છે.

શાબ્દિક બેબિલોનમાં શાબ્દિક ઇઝરાયેલની સિત્તેર વર્ષની બંધકાઈ “સાત સમય”ના વિખેરાવનું એક પ્રતીક હતી, અને સિસ્ટર વ્હાઇટ ઓળખાવે છે કે શાબ્દિક બેબિલોનમાં શાબ્દિક ઇઝરાયેલની સિત્તેર વર્ષની બંધકાઈ આધ્યાત્મિક બેબિલોનમાં આધ્યાત્મિક ઇઝરાયેલની એક હજાર બે સો સાઠ વર્ષની બંધકાઈનો એક પ્રતિરૂપ હતી.

ઈ.સ. 538 થી 1798 સુધીનાં એક હજાર બે સો સાઠ વર્ષો “સાત સમયો”નો પ્રતિકરૂપ હતા. સિત્તેર વર્ષોના અંતે, યહૂદીઓ યેરૂશાલેમને પુનઃસ્થાપિત કરવા અને ફરીથી બાંધવા માટે પરત ફર્યા. ત્રણ હુકમનામાઓના સમયગાળામાં તેમનું પરત ફરવું “મારેહ” દર્શનની બે હજાર ત્રણ સો વર્ષની અવધિની શરૂઆતનું ચિહ્ન બન્યું (ઈ.પૂ. 457), જે 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ પરમપવિત્ર સ્થાને ખ્રિસ્તના પ્રગટ થવા તરફ દોરી ગઈ. આ ત્રણ હુકમનામાઓએ ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાની શરૂઆત નિર્દેશિત કરી, અને ભલે તેઓ કુરુશના પ્રથમ હુકમનામાથી પરત ફરવા અને પુનર્નિર્માણ શરૂ કર્યું હતું, તોય ભવિષ્યવાણીય સમયગાળો શરૂ થવા માટે આ ત્રણેય હુકમનામાઓ આવશ્યક હતા.

૧૭૯૮થી ૧૮૪૪ સુધી, પ્રકાશિતવાક્યના ત્રણ દૂતો ભવિષ્યવાણીના ઇતિહાસમાં પ્રગટ થયા; અને જેમ ત્રણ આદેશોએ બાવીસસો વર્ષોની ભવિષ્યવાણીની શરૂઆતને ચિહ્નિત કરી હતી, તેમ આ ત્રણ દૂતોએ તે ભવિષ્યવાણીના સમાપનને ચિહ્નિત કર્યો. આ ભવિષ્યવાણીનો સમયગાળો ત્રીજા દૂતના આગમન સાથે સમાપ્ત થયો, જેમ તે ત્રીજા આદેશના આગમન સાથે શરૂ થયો હતો; કારણ કે ઈસુ હંમેશાં કોઈ વસ્તુના અંતને તેની શરૂઆત સાથે ઓળખાવે છે.

પ્રથમ ફરમાન હેઠળ યહૂદીઓ પાછા ફરવા લાગ્યા, અને બીજા ફરમાનના ઇતિહાસમાં તેમણે મંદિર પૂર્ણ કર્યું. ત્રીજો દૂત 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ આવ્યો, અને તે તારીખ પહેલાં મિલરાઈટોએ તે આત્મિક મંદિર પૂર્ણ કર્યું હતું, જેને ફરીથી બાંધવા માટે તેઓ આત્મિક બાબેલમાંથી બહાર આવ્યા હતા. તે પૂર્ણ થવાનું હતું, કારણ કે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ વચનનો દૂત અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવવાનો હતો. તે મંદિર મિલરાઈટ લોકો હતા, જેમણે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ વચનમાં પ્રવેશ કર્યો, અને જેમને પેત્રસ દર્શાવે છે કે તેઓ મંદિર હતા.

મિલરાઈટ મંદિર 1798થી 1844 સુધી—અર્થાત્ છેતાલીસ વર્ષ, અથવા ભવિષ્યવાણી પ્રમાણે ત્રણ દિવસ—બાંધવામાં આવ્યું હતું, કેમ કે ખ્રિસ્તે સૂચવ્યું હતું કે મંદિર ઊભું કરવા માટે ત્રણ દિવસ લાગે છે.

સિસ્ટર વ્હાઇટ દર્શાવે છે કે જ્યારે કરારનો દૂત અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવ્યો, જેમ માલાખીની પુસ્તકમાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે, ત્યારે તે આગાહી પૂર્ણ થઈ હતી, જેમ કે યોહાનમાંથી હમણાં જ ઉલ્લેખિત અવતરણમાં ઓળખવામાં આવ્યું છે, જ્યારે ખ્રિસ્તે મંદિરસુદ્ધિ કરી હતી.

યોહાનના બીજા અધ્યાયમાં આવેલ મંદિર બાંધવામાં છિયાલીસ વર્ષ લાગ્યાં હતા, અને ઈસુએ કહ્યું હતું કે તેઓ નષ્ટ થયેલા મંદિરને ત્રણ દિવસમાં ઊભું કરશે. 1798થી 1844 સુધીનો સમયગાળો છિયાલીસ વર્ષનો છે, અને તે પ્રકાશિતવાક્ય ચૌદના ત્રણ દૂતો (દિવસો)ના આગમનને ઓળખાવે છે, જેમનું પૂર્વછાયારૂપ તે ત્રણ આજ્ઞાપત્રોમાં દર્શાવવામાં આવ્યું હતું, જેઓએ બે હજાર ત્રણસો વર્ષની ભવિષ્યવાણીનો આરંભ કર્યો હતો. આ છિયાલીસ વર્ષો તે સમયગાળો છે જેમાં ખ્રિસ્તે મિલરાઇટ મંદિરને ઊભું કર્યું, કારણ કે તે સમય પહેલાં આત્મિક પવિત્રસ્થાન અને આત્મિક ઇઝરાયેલ આત્મિક બાબેલ દ્વારા ત્રાંપાઈ ગયાં હતાં.

જ્યારે ખ્રિસ્તે પોતાની સેવા-કાર્યની શરૂઆતમાં પાસ્ખા પર્વના પ્રસંગે મંદિરને શુદ્ધ કર્યું, ત્યારે તેઓ માલાખીમાં દર્શાવ્યા મુજબ કરારના દૂત અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવવાના વિષયક ભવિષ્યવાણીની પૂર્ણતા કરી રહ્યા હતા. 22 ઑક્ટોબર, 1844ના દિવસે ખ્રિસ્ત અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવ્યા, અને પોતાનું ધ્વસ્ત થયેલું મંદિર ઊભું કરવામાં તેમને છિયાલીસ વર્ષ લાગ્યા હતા.

પ્રથમ ક્રોધ 1798માં સમાપ્ત થયો, અને છેલ્લા ક્રોધનો અંત 1844 હતો. છિયાલીસ વર્ષના સમયગાળાનો આરંભ—જેમાં ખ્રિસ્તે મિલરાઇટ મંદિર ઊભું કર્યું—તે અંતને દર્શાવતો હતો, કારણ કે આરંભ અને અંત બન્ને દેવના પોતાના લોકો વિરુદ્ધના ક્રોધની સમાપ્તિ દ્વારા ચિહ્નિત થયેલા હતા; કારણ કે ઈસુ હંમેશા કોઈ વસ્તુના અંતને તેની શરૂઆત સાથે ઓળખે છે.

આગામી લેખમાં અમે દાનિયેલને ગબ્રીએલ દ્વારા આપવામાં આવેલી સૂચનાની અમારી અભ્યાસયાત્રા ચાલુ રાખીશું.