દાનિયેલનું પુસ્તક - અડસઠમું

અને એવું બન્યું કે છઠ્ઠા વર્ષમાં, છઠ્ઠા મહિનાના પાંચમા દિવસે, જ્યારે હું મારા ઘરમાં બેઠો હતો અને યહૂદાના વડીલો મારા સમક્ષ બેઠા હતા, ત્યારે ત્યાં પ્રભુ યહોવાના હાથ મારા ઉપર ઉતર્યો. યહેઝ્કેલ 8:1.

પછી આત્માએ મને ઊંચે ઉપાડ્યો, અને દેવના આત્મા દ્વારા દર્શનમાં મને ખલ્દિયા દેશમાં, બંધકાઈમાં રહેલાઓ પાસે લઈ ગયો. તેથી મેં જોયેલું દર્શન મારી પાસેથી ઉપર ઊઠી ગયું. પછી મેં બંધકાઈમાં રહેલાઓને યહોવાએ મને બતાવેલી બધી વાતો કહી. યહેઝ્કેલ 11:24, 25.

અને મેં સ્વર્ગમાં બીજું એક ચિહ્ન જોયું, મહાન અને અદ્ભુત, સાત દૂતોને સાત છેલ્લી આફતો હતી; કેમ કે તેમમાં દેવનો કોપ પૂર્ણ થાય છે. અને મેં જાણે અગ્નિ સાથે મિશ્રિત કાચનો સમુદ્ર જોયો; અને જેઓ પશુ પર, તેની પ્રતિમા પર, તેના ચિહ્ન પર, અને તેના નામની સંખ્યા પર વિજયી થયા હતા, તેઓ દેવની વીણાઓ ધરાવીને કાચના સમુદ્ર પર ઊભેલા હતા. અને તેઓ દેવના દાસ મોસાનું ગીત અને મેષશિશુનું ગીત ગાઈને કહે છે, હે પ્રભુ દેવ સર્વશક્તિમાન, તારાં કાર્યો મહાન અને અદ્ભુત છે; હે સંતોના રાજા, તારાં માર્ગો ન્યાયી અને સત્ય છે. પ્રકાશિતવાક્ય 15:1–3.

અને છઠ્ઠા દૂતે પોતાનો કટોરો મહાન નદી યુફ્રેટિસ પર ઢોળ્યો; અને તેનું પાણી સુકાઈ ગયું, જેથી પૂર્વના રાજાઓનો માર્ગ તૈયાર થાય. અને મેં અજગરના મુખમાંથી, અને પશુના મુખમાંથી, અને ખોટા પ્રબોધકના મુખમાંથી દેડકાં જેવા ત્રણ અશુદ્ધ આત્માઓ નીકળતાં જોયા. કેમ કે તેઓ દુષ્ટાત્માઓના આત્માઓ છે, જે અદ્ભુત કાર્યો કરે છે, અને પૃથ્વીના રાજાઓ તથા સમગ્ર જગતના રાજાઓ પાસે નીકળે છે, જેથી તેમને સર્વશક્તિમાન દેવના તે મહાન દિવસની લડાઈ માટે એકત્ર કરે. જુઓ, હું ચોરની માફક આવું છું. ધન્ય છે તે, જે જાગ્રત રહે છે અને પોતાના વસ્ત્રો રાખે છે, જેથી તે નગ્ન ન ફરે અને તેઓ તેની લાજ ન જુએ. અને તેણે તેમને એક સ્થાને એકત્ર કર્યા, જેને હિબ્રૂ ભાષામાં આર્માગેડોન કહે છે. પ્રકાશિત વાક્ય 16:12–16.

“જે લોકો વચનના અર્થને સમજવામાં ગૂંચવાઈ જાય છે, જે પ્રતિખ્રિસ્તનો અર્થ સમજવામાં નિષ્ફળ જાય છે, તેઓ નિશ્ચિતપણે પોતાને પ્રતિખ્રિસ્તની બાજુએ મૂકી દેશે. હવે આપણા માટે જગત સાથે એકરૂપ થવાનો કોઈ સમય નથી. દાનિયેલ પોતાની ભાગ્યસ્થિતિમાં અને પોતાના સ્થાને ઊભો છે. દાનિયેલ અને યોહાનની ભવિષ્યવાણીઓને સમજવી જ જોઈએ. તેઓ એકબીજાનું અર્થઘટન કરે છે. તેઓ જગતને એવા સત્યો આપે છે, જેને દરેક મનુષ્યે સમજવા જોઈએ. આ ભવિષ્યવાણીઓ જગતમાં સાક્ષી થવાની છે. આ અંતિમ દિવસોમાં તેમની પૂર્ણતા દ્વારા, તેઓ પોતાનું સ્પષ્ટીકરણ આપશે.” Kress Collection, 105.

“પરંતુ ભૂતકાળની પેઢીઓના ખ્રિસ્તીઓએ રવિવારનું પાલન કર્યું હતું, એમ માનીને કે આમ કરતાં તેઓ બાઇબલના શબ્બાથને પાળતા હતા; અને હવે પણ દરેક ચર્ચમાં, રોમન કેથોલિક સમુદાયને બાદ ન કરતાં, સચ્ચા ખ્રિસ્તીઓ છે, જે નિષ્કપટપણે માને છે કે રવિવાર દેવદત્ત નિયુક્તિનો શબ્બાથ છે. દેવ તેમના હેતુની નિષ્ઠા અને તેમના સમક્ષ તેમની અખંડિતતાને સ્વીકારે છે. પરંતુ જ્યારે રવિવારનું પાલન કાનૂન દ્વારા બાધ્યતાપૂર્વક અમલમાં મૂકવામાં આવશે, અને સાચા શબ્બાથની ફરજ વિષે જગતને પ્રકાશિત કરવામાં આવશે, ત્યારે જે કોઈ દેવની આજ્ઞાનું ઉલ્લંઘન કરીને એવી વિધિને માનશે, જેને રોમના અધિકાર સિવાય બીજું કોઈ ઉચ્ચ અધિકાર નથી, તે આ રીતે દેવ કરતાં પોપશાહીને વધુ માન આપશે. તે રોમને અને રોમ દ્વારા નિયુક્ત કરાયેલ આ સંસ્થાને અમલમાં મૂકનાર સત્તાને નમન કરી રહ્યો છે. તે પશુ અને તેની પ્રતિમાનું પૂજન કરી રહ્યો છે. જ્યારે લોકો ત્યારે એ સંસ્થાને નકારી કાઢશે, જેને દેવે પોતાના અધિકારના ચિહ્ન તરીકે જાહેર કરી છે, અને તેના સ્થાને તેને માન આપશે, જેને રોમએ પોતાની સર્વોચ્ચતાના ચિહ્ન તરીકે પસંદ કર્યું છે, ત્યારે તેઓ આ રીતે રોમ પ્રત્યેની વફાદારીના ચિહ્નને—‘પશુની છાપ’—સ્વીકારશે. અને જ્યાં સુધી આ મુદ્દો આ રીતે સ્પષ્ટપણે લોકો સમક્ષ મૂકવામાં ન આવે, અને તેઓ દેવની આજ્ઞાઓ તથા મનુષ્યોની આજ્ઞાઓ વચ્ચે પસંદગી કરવા લાવવામાં ન આવે, ત્યાં સુધી જે લોકો ઉલ્લંઘનમાં અડગ રહેશે તેઓ ‘પશુની છાપ’ પ્રાપ્ત કરશે નહિ.” ધ ગ્રેટ કોન્ટ્રોવર્સી, 449.

“જો સત્યનો પ્રકાશ તમને રજૂ કરવામાં આવ્યો હોય, જે ચોથી આજ્ઞાના શબ્બાથને પ્રકાશિત કરે છે, અને દર્શાવે છે કે રવિવારના પાલન માટે દેવના વચનમાં કોઈ આધાર નથી, અને તેમ છતાં તમે હજુ પણ તે ખોટા શબ્બાથને પકડી રાખો છો, અને જે શબ્બાથને દેવ ‘મારો પવિત્ર દિવસ’ કહે છે તેને પવિત્ર રાખવાનો ઇનકાર કરો છો, તો તમે પશુની છાપ ગ્રહણ કરો છો. આ ક્યારે બને છે?—જ્યારે તમે તે ફરમાનનું પાલન કરો છો, જે તમને રવિવારે શ્રમથી વિરામ લેવા અને દેવની ઉપાસના કરવા આજ્ઞા આપે છે, જ્યારે તમે જાણો છો કે બાઇબલમાં એવો એક પણ શબ્દ નથી જે બતાવે કે રવિવાર સામાન્ય કામકાજના દિવસથી ભિન્ન છે, ત્યારે તમે પશુની છાપ સ્વીકારવા સંમતિ આપો છો, અને દેવની મુદ્રાનો ઇનકાર કરો છો. જો આપણે આ છાપ આપણા કપાળ પર અથવા આપણા હાથમાં ગ્રહણ કરીએ, તો આજ્ઞાભંગ કરનારાઓ વિરુદ્ધ ઉચ્ચારાયેલા ન્યાયદંડો આપણા પર આવવા જ જોઈએ. પરંતુ જીવતા દેવની મુદ્રા તેઓ પર મૂકવામાં આવે છે, જે પ્રભુના શબ્બાથને અંતઃકરણપૂર્વક પાળે છે.” Review and Herald, April 27, 1911.

“જો આવા દૃશ્યો આવવાના હોય, દોષિત જગત પર એવા ભયંકર ન્યાય આવવાના હોય, તો ઈશ્વરના લોકો માટે આશ્રયસ્થાન ક્યાં હશે? પ્રકોપનો સમય વીતી જાય ત્યાં સુધી તેઓને કેવી રીતે સુરક્ષિત રાખવામાં આવશે? યોહાન પ્રકૃતિના તત્ત્વોને—ભૂકંપ, વાવાઝોડું અને રાજકીય કલહ—ચાર દેવદૂતો દ્વારા રોકી રાખવામાં આવેલાં રૂપે જુએ છે. આ પવનો નિયંત્રણ હેઠળ છે જ્યાં સુધી ઈશ્વર તેમને છોડવાનો આદેશ ન આપે. તેમાં ઈશ્વરની કલીસિયાની સુરક્ષા રહેલી છે. ઈશ્વરના દેવદૂત તેમની આજ્ઞાનું પાલન કરતાં પૃથ્વીના પવનોને અટકાવી રાખે છે, જેથી પવન પૃથ્વી પર, સમુદ્ર પર, કે કોઈ વૃક્ષ પર ન ફૂંકાય, જ્યાં સુધી ઈશ્વરના સેવકોના કપાળ પર મુદ્રાંકન ન થાય. તે શક્તિશાળી દેવદૂત પૂર્વ તરફથી (અથવા સૂર્યોદય તરફથી) ઉપર ચઢતો દેખાય છે. આ સર્વશક્તિશાળી દેવદૂતના હાથે જીવતા ઈશ્વરની મુદ્રા છે, અથવા તેની, જે એકલો જ જીવન આપી શકે છે, જે કપાળ પર એવો ચિહ્ન અથવા લેખ અંકિત કરી શકે છે, જેને અમરતા, અનંત જીવન પ્રદાન કરવામાં આવશે. આ સર્વોચ્ચ દેવદૂતનો જ એવો સ્વર હતો, જેને આ કાર્ય પૂર્ણ ન થાય ત્યાં સુધી, અને જ્યાં સુધી તે તેમને છોડવાનો સંકેત ન આપે ત્યાં સુધી, ચાર દેવદૂતોને ચાર પવનોને નિયંત્રણમાં રાખવાનો આદેશ આપવાનો અધિકાર હતો.”

“જેઓ જગત, દેહની વૃત્તિઓ અને શેતાન પર વિજય મેળવે છે, તેઓ જ જીવતા દેવની મુદ્રા પ્રાપ્ત કરનારા અનુગ્રહપાત્ર જણાશે. જેમના હાથ શુદ્ધ નથી, જેમના હૃદયો પવિત્ર નથી, તેઓને જીવતા દેવની મુદ્રા પ્રાપ્ત થશે નહીં. જેઓ પાપની યોજના ઘડે છે અને તેને આચરે છે, તેઓ પસાર કરી દેવાશે. મહાન પ્રતીક-પૂર્ણ પ્રાયશ્ચિત્તના દિવસે, જેઓ દેવની સમક્ષ પોતાની મનોદશામાં પસ્તાવો કરતા અને પોતાના પાપોની કબૂલાત કરતા લોકોનું સ્થાન ભરી રહ્યા છે, તેઓ જ દેવના સંરક્ષણને પાત્ર ગણાઈ ઓળખવામાં આવશે અને ચિહ્નિત કરવામાં આવશે. જેઓ પોતાના તારણહારના પ્રગટ થવાની અડગપણે રાહ જુએ છે, તેની અપેક્ષા રાખે છે અને તેના માટે જાગતા રહે છે—પ્રભાતની રાહ જોનારા કરતાં પણ વધુ ઉત્કટતાથી અને આતુરતાથી—તેઓના નામો મુદ્રાંકિત થયેલાઓમાં ગણાશે. જેઓની આત્માઓ પર સત્યનો સર્વ પ્રકાશ ચમકી રહ્યો છે, અને જેમના કાર્યો તેમના જાહેર કરેલા વિશ્વાસને અનુરૂપ હોવા જોઈએ, છતાં પાપથી મોહિત થઈ, પોતાના હૃદયોમાં મૂર્તિઓ સ્થાપે છે, દેવની સમક્ષ પોતાની આત્માઓને ભ્રષ્ટ કરે છે, અને જેઓ પાપમાં તેઓ સાથે જોડાય છે તેમને પણ અશુદ્ધ કરે છે, તેઓનાં નામો જીવનના પુસ્તકમાંથી મિટાવી નાખવામાં આવશે, અને તેઓ મધ્યરાત્રિના અંધકારમાં છોડી દેવામાં આવશે, તેમની દીવટીઓ સાથે તેમની પાત્રીઓમાં તેલ ન હશે. ‘પરંતુ તમે, જે મારાં નામનો ભય માનો છો, તમારે માટે ધર્મનો સૂર્ય તેની પાંખોમાં આરોગ્ય લઈને ઉગશે.’”

“ઈશ્વરના સેવકોની આ મુદ્રાંકનક્રિયા એ જ છે જે એઝીકીઅલને દર્શનમાં બતાવવામાં આવી હતી. યોહાન પણ આ અતિ આશ્ચર્યજનક પ્રકટીકરણનો સાક્ષી રહ્યો હતો. તેણે સમુદ્ર અને તેની તરંગોને ગર્જતા જોયાં, અને ભયથી મનુષ્યોનાં હૃદયો ક્ષીણ થતાં જોયાં. તેણે પૃથ્વીને હલાવવામાં આવતી, અને પર્વતોને સમુદ્રના મધ્યમાં નાખી દેવાતા જોયાં (જે શબ્દશઃ બની રહ્યું છે), તેના જળને ગર્જતા અને ઉશ્કેરાયેલા, અને પર્વતોને તેની ફૂલાટથી ધ્રૂજતા જોયાં. તેને બતાવવામાં આવ્યું કે મહામારીઓ, રોગચાળો, દુર્ભિક્ષ અને મૃત્યુ તેમની ભયંકર ફરજ અદા કરી રહ્યાં હતાં.” Testimonies to Ministers, 445.

“માથ્યુ 25 ની દસ કુંવારીકાઓની દૃષ્ટાંતકથા પણ એડવેંટીસ્ટ લોકોના અનુભવને દર્શાવે છે.” The Great Controversy, 393.

“દેવના સાચા લોકો, જેમના હૃદયમાં પ્રભુના કાર્યની આત્મા અને આત્માઓના ઉદ્ધારનો ભાવ રહેલો છે, તેઓ હંમેશા પાપને તેના યથાર્થ, પાપમય સ્વરૂપમાં જ જોશે. દેવના લોકોને સહેલાઈથી ઘેરી વળતા પાપો વિષે તેઓ સદાય વિશ્વાસુ અને નિડર વ્યવહારની બાજુએ રહેશે. ખાસ કરીને, ચર્ચ માટેના અંતિમ કાર્યમાં, તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનના સમયમાં, જેઓ દેવના સિંહાસન સમક્ષ નિર્દોષ ઊભા રહેવાના છે, તેઓ દેવની ઘોષિત પ્રજાના અયોગ્યોને અત્યંત ઊંડાણથી અનુભવશે. આ બાબત પ્રભુવક્તાના દૃષ્ટાંતમાં અંતિમ કાર્યના વર્ણન દ્વારા શક્તિશાળી રીતે રજૂ કરવામાં આવી છે, જેમાં દરેક મનુષ્યના હાથમાં વધનો હથિયાર હોવાનું દર્શાવવામાં આવ્યું છે. તેઓમાંનો એક મનુષ્ય સૂક્ષ્મ શણના વસ્ત્રોમાં પરિધાન કરેલો હતો, અને તેની બાજુએ લેખકની શાહીદાની હતી. ‘અને યહોવાએ તેને કહ્યું, શહેરના મધ્યભાગમાંથી, યરુશાલેમના મધ્યભાગમાંથી પસાર થા, અને ત્યાં જે સર્વ ઘૃણાસ્પદ કૃત્યો તેના મધ્યમાં કરવામાં આવે છે તેમના કારણે નિસાસા નાખે છે અને રડે છે એવા મનુષ્યોના કપાળ ઉપર એક ચિહ્ન મૂકી દે.’” Testimonies, volume 3, 266.

“પરમેશ્વરના સચ્ચા લોકો, જેમના હૃદયમાં પ્રભુના કાર્યની ભાવના અને આત્માઓના ઉદ્ધારનો ભાર વસે છે, તેઓ હંમેશાં પાપને તેના વાસ્તવિક, પાપમય સ્વરૂપમાં જ જોશે. તેઓ સદાય પરમેશ્વરના લોકોને સહેલાઈથી ઘેરી લેતાં પાપો સામે વિશ્વાસુ અને નિર્લેપ વ્યવહારની બાજુએ રહેશે. વિશેષ કરીને કલીસિયા માટેના અંતિમ કાર્યમાં, તે મુદ્રાંકનના સમયમાં, જ્યારે એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર પરમેશ્વરના સિંહાસન સમક્ષ નિર્દોષ ઊભા રહેવાના છે, ત્યારે તેઓ પરમેશ્વરના નામધારી લોકોની અનીયમિતતાઓ અને દુષ્કૃત્યોને અત્યંત ઊંડાઈથી અનુભવે છે. આ વાતને પ્રબોધકે અંતિમ કાર્યના દૃષ્ટાંતમાં શક્તિશાળી રીતે રજૂ કરી છે, જ્યાં દરેક મનુષ્યના હાથમાં સંહારક હથિયાર ધરાવનાર પુરુષોની છબી દ્વારા તેને દર્શાવવામાં આવી છે. તેઓમાંનો એક મનુષ્ય સૂક્ષ્મ વસ્ત્ર પહેરેલો હતો, અને તેની બાજુએ લેખકની દવાત હતી. ‘અને યહોવાએ તેને કહ્યું, શહેરના મધ્યમાં, યરુશાલેમના મધ્યમાંથી પસાર થા, અને તેના મધ્યમાં કરવામાં આવતી સર્વ ઘૃણાસ્પદ બાબતો માટે નિશ્વાસ નાખતા અને રડતા મનુષ્યોના કપાળ પર એક ચિહ્ન મૂકી દે.’

“આ સમયે કોણ ઈશ્વરના પરામર્શમાં ઊભા છે? શું તેઓ, જેઓ નામધારી ઈશ્વરના લોકોમાં થતા અપરાધોને વાસ્તવમાં માફ કરે છે અને જેઓ, જો ખુલ્લેઆમ નહીં તો પોતાના હૃદયમાં, પાપને ઠપકો આપનારાઓ વિરુદ્ધ કણસે છે? શું તેઓ, જેઓ તેમના વિરોધમાં પોતાનું સ્થાન લે છે અને અપરાધ કરનારાઓ પ્રત્યે સહાનુભૂતિ રાખે છે? ના, ક્યારેય નહીં! જ્યાં સુધી તેઓ પસ્તાવો ન કરે, અને કાર્યનો ભાર ઉપાડનારાઓને પીડવામાં તથા સિયોનમાં પાપીઓના હાથ મજબૂત કરવામાં શેતાનનું કાર્ય ન છોડે, ત્યાં સુધી તેઓ કદી પણ ઈશ્વરની મુદ્રાંકિત મંજૂરીનું ચિહ્ન પ્રાપ્ત કરશે નહીં. તેઓ દુષ્ટોના સામાન્ય વિનાશમાં પડી જશે, જે સંહારક હથિયારો ધારણ કરનાર પાંચ પુરુષોના કાર્ય દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો છે. આ મુદ્દાને કાળજીપૂર્વક નોંધો: જે લોકો સત્યનું શુદ્ધ ચિહ્ન પ્રાપ્ત કરે છે, જે પવિત્ર આત્માની શક્તિથી તેમની અંદર ઉત્પન્ન થાય છે, અને જેનું પ્રતિનિધિત્વ શણના વસ્ત્ર ધારણ કરનાર પુરુષ દ્વારા કરાયેલા ચિહ્નથી થાય છે, તેઓ જ છે, ‘જે સર્વ ઘૃણાસ્પદ કાર્યો માટે, જે ચર્ચમાં કરવામાં આવે છે, નિસાસા નાખે છે અને રડે છે.’ શુદ્ધતા પ્રત્યેનો તેમનો પ્રેમ અને ઈશ્વરના માન તથા મહિમા પ્રત્યેનો તેમનો આદર એવો છે, અને પાપની અતિશય પાપમયતાનો તેમનો દૃષ્ટિકોણ એવો સ્પષ્ટ છે, કે તેઓને જાણે વ્યથામાં હોય તેમ, અચુક રીતે નિસાસા નાખતાં અને રડતાં દર્શાવવામાં આવ્યા છે. યહેજ્કેલનો નવમો અધ્યાય વાંચો.”

“પરંતુ જે બધા લોકો પાપ અને ધર્મિકતા વચ્ચેનો વિશાળ વિરોધાભાસ આ રીતે જોતા નથી, અને જે લોકો ઈશ્વરના પરામર્શમાં ઊભા રહી ચિહ્ન પ્રાપ્ત કરે છે તેઓ જેવી ભાવના અનુભવતા નથી, તેઓ સર્વસામાન્ય સંહારમાં આવવાના છે—આ વાત વધના હથિયારો ધરાવતા પાંચ પુરુષોને આપવામાં આવેલા આદેશમાં વર્ણવાઈ છે: ‘તમે તેના પાછળ શહેરમાં ફરી જાઓ અને માર કરો: તમારી આંખ બચાવ ન કરે, અને દયા પણ ન રાખો: વૃદ્ધ અને યુવાન, કુમારીઓ, નાનાં બાળકો અને સ્ત્રીઓ—સર્વને સંપૂર્ણપણે મારી નાખો: પરંતુ જેના ઉપર ચિહ્ન છે એવા કોઈ મનુષ્યની નજીક ન જશો; અને મારા પવિત્રસ્થાનથી શરૂઆત કરો.’ Testimonies, volume 3, 266, 267.”