ભવિષ્યવાણીનો આત્મા: મધ્યરાત્રિનો પોકાર

સ્પષ્ટીકરણનો એક શબ્દ

તાજેતરમાં અમે અમારી વેબસાઇટ પર પ્રતિનિધિત્વ પામેલી વિવિધ ભાષાઓમાં અનુવાદ કરવા માટે હબક્કૂકની બે પાટિયાંની લિખિત પ્રત તૈયાર કરવાની શરૂઆત કરી. મૌખિક રજૂઆતને લખિત રજૂઆતમાં પરિવર્તિત કરવાની પ્રક્રિયા, જો કોઈને મૌખિક રજૂઆતને લખિત રજૂઆતમાં ફેરવવા માટે પાર પાડવાના બધા જ તબક્કાઓનું જ્ઞાન ન હોય, તો જેટલી કઠિન છે તે સહેલાઈથી સમજાય તેવી નથી; અને સાથે સાથે સામગ્રીને અંતે વેબસાઇટની વિવિધ ભાષાઓમાં અનુવાદ કરવાની આવશ્યક મુશ્કેલીઓ પણ જોડાયેલી છે. અમે પંચાણું રજૂઆતોમાંથી પ્રથમની નકલ-સંપાદન પ્રક્રિયા હમણાં જ શરૂ કરી હતી, અને મેં વધુ એક એવો તબક્કો શોધી કાઢ્યો છે જેને અમારે પણ પાર કરવો પડશે. તેનો સંબંધ ૧૯૮૯ થી લઈને અમારી વર્તમાન ઇતિહાસ સુધી આ સંદેશાના ક્રમશઃ વિકાસ સાથે છે.

લગભગ પંદર વર્ષ પહેલાં આપવામાં આવેલી રજૂઆતોમાં કેટલીક સત્યો એવી હતી કે જેઓની સમજણ શૈશવાવસ્થામાં હતી. એ સત્યોમાં પ્રથમ સત્ય, જેને મને સ્પષ્ટ કરવું આવશ્યક છે, તે મિલ્લરાઈટ ઇતિહાસમાં બીજા દૂતના આગમન વિષે છે. તે સમયે હું સમજતો હતો કે જ્યારે પ્રોટેસ્ટન્ટ ચર્ચોએ મિલ્લરે પ્રથમ દૂતનો સંદેશ રજૂ કર્યો તેના વિરોધમાં પોતાના દ્વાર બંધ કરવા શરૂ કર્યા, અને તે 1843 વર્ષની સમાપ્તિ સાથે સંકળાયેલું હતું, ત્યારે બીજો દૂત આવ્યો. વિલિયમ મિલ્લરે સમયની એવી ગણતરી પર કાર્ય કર્યું હતું, જેને લઈને તે માનતો હતો કે 1843 વર્ષો 22 માર્ચ, 1843ના દિવસે શરૂ થયા અને 22 માર્ચ, 1844ના દિવસે પૂર્ણ થયા. તેણે વિચાર્યું હતું કે અંતે જે ત્રણ ભવિષ્યવાણીઓ બે પવિત્ર ચાર્ટો પર મૂકવામાં આવી, તેઓ 1843ના વર્ષમાં પૂર્ણ થશે, અને તે માનતો હતો કે તે વર્ષ 22 માર્ચ, 1844ના દિવસે સમાપ્ત થયું. તે બે બાબતોમાં ભૂલ્યો હતો.

દાનીયેલ બારના ૧૩૩૫ દિવસોની, લેવીયવિવરણ છવીસના “સાત સમય”ના ૨૫૨૦ વર્ષોની, અને દાનીયેલ આઠના ૨૩૦૦ દિવસોની ત્રણ ભવિષ્યવાણીઓ મિલરે માર્ચ ૧૮૪૪માં પૂર્ણ થતી હોવાનું સમજ્યું હતું. ત્યારબાદ પ્રભુએ સેમ્યુઅલ સ્નોને એ સમજવા માટે માર્ગદર્શન આપ્યું કે ભવિષ્યવાણીઓનો અંત ૧૮૪૩માં નહીં પરંતુ ૧૮૪૪માં આવ્યો હતો; તેમજ સ્નોએ સમયની કારાઈત ગણતરીનો પણ પ્રયોગ કરવાનું શરૂ કર્યું, જે સમયલાગુ કરવાની તે પદ્ધતિ નહોતી જે મિલર ઉપયોગમાં લેતા હતા. મિલર સમયની રબ્બિનિક/વિષુવ-આધારિત ગણતરીનો ઉપયોગ કરતા હતા, જે વર્ષને વસંતથી વસંત સુધીના આધાર પર ગણે છે.

우리가 하박국의 두 돌판을 제시하고 있었을 때에는, 우리는 이 역사적 실상을 이해하지 못하고 있었으며, 밀러의 경험을 사용하여 1844년 3월 22일을 둘째 천사의 도래이자 지체의 때의 시작으로 표시하고 있었다. 나는 그때도 그랬고 지금도 그렇듯이, 그 천사의 도래는 개신교도들이 밀러의 첫째 천사의 기별을 거절하였을 때에 상응한다고 이해하였으며, 다음의 구절이 나의 준거점이었다.

Ndzi twisisile leswaku ku pfariwa ka tinyangwa eka rungula ra Miller a ku kombisa ku sungula ka ku ariwa ka ntsumi yo sungula, naswona hi ku pfumelelana ni ku twisisa ka Miller ka ku hlayiwa ka nkarhi hi ndlela ya Varabi/ya equinox, ndzi ehlekete leswaku March 22, 1844 a ku kombisa ku hela ka 1843. Nkombiso wa Miller ePortland hi June wa 1842 entiyisweni i xikombiso xa ndlela lexi kombisaka ku ariwa loku yaka emahlweni loku eku heteleleni ku hetisekeke hi April 18, 1844, kambe hi nkarhi wa tinkombiso a hi si lemuka ku tirhisa ka Samuel Snow ka ku hlayiwa ka nkarhi hi ndlela ya Vakaraiti.

କାନ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତିକୁ ନକଲ-ସମ୍ପାଦନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିବାବେଳେ, ସେ ସମୟରେ ଯାହା ଲେଖାଯାଇଥିଲା, ତାହା ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯାହା ଶିଖାଉଛୁ, ତାହାଙ୍କ ସହ ବିରୋଧାଭାସୀ ପ୍ରତୀତ ହେଉଛି ବୋଲି ମୁଁ ଦେଖିବାକୁ ଲାଗିଲି। ଏହା ବିରୋଧ କରେ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ କରେ ନାହିଁ ମଧ୍ୟ। ଏହା କେବଳ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର କ୍ରମାଗତ ଆଗମନ ଉପରେ ଥିବା ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ, ଏବଂ ଏହି ସନ୍ଦେଶର କ୍ରମାଗତ ମୁଦ୍ରାମୋଚନର ମଧ୍ୟ ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ—ଯେପରି ମିଲ୍ଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟ ଘଟିଥିଲା। ସ୍ପଷ୍ଟୀକରଣର ଏହି ଟୀକାଟିପ୍ପଣୀ ଏପ୍ରିଲ 19, 1844 କୁ ପ୍ରଥମ ମିଲ୍ଲରାଇଟ୍ ନିରାଶା ଭାବେ ଆମର ପରିଚୟକରଣ ଏବଂ ଅତୀତରେ ଯାହା ଶିଖାଯାଇଥିଲା, ସେଥିରେ ଠୋକର ଖାଇଥିବାମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିବା ଉଚିତ।

આ શ્રેણીમાં, અમે હબક્કૂકના બે પાટિયાં—1843 અને 1850ના ચાર્ટ્સ—પર વિશાળ અવધિ દરમિયાન વિચારણા કરીશું. અમે મિડનાઇટ ક્રાયને તેના યોગ્ય સ્થાને સ્થાપિત કરીને શરૂઆત કરીશું. જેમ ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો છે, આ સંદેશાથી પરિચિત લોકો માટે પ્રારંભિક રજૂઆતોનો મોટો ભાગ પુનરાવલોકનરૂપ રહેશે, પરંતુ કારણ કે અમે એવી શ્રેણી તૈયાર કરી રહ્યા છીએ જેનો અભ્યાસ આ સંદેશાથી નવા લોકો પણ કરી શકે, તેથી અમારે તેમના માટે કેટલીક મૂળભૂત ધારણાઓ રજૂ કરવી આવશ્યક છે. અમે મિડનાઇટ ક્રાયથી શરૂઆત કરીશું, અને એલેન વ્હાઇટના પ્રથમ દર્શનમાં જોવા મળતા એક પાસા પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરીશું. આવો, Christian Experience and Teachings, page 57માંથી પ્રથમ પરિચ્છેદ વાંચીએ.

Aba bagore batanu, imitima yabo yari ifatanije na Mushiki wa White, ntibahariraga ukwigaragaza na kumwe kw’imbaraga z’Imana. Ikigaragara cyane ni uko bose bari abagore, bashushanyaga itorero, kandi bari batanu, ibyo bikaba bishobora kubonwa nk’abakobwa b’inkumi batanu b’abanyabwenge. Ibi ni ukwitegereza gusa.

ఈ మొదటి ప్రవచనంలో, కొన్ని అంశాలను స్థాపించిన తరువాత, 1844 డిసెంబరులో జరిగిన అడ్వెంటిస్టుల లో హాంప్టన్ సమావేశాన్ని మనము పరిశీలించుదుము. ఈ సమావేశంలో కొంతమంది మిల్లరైట్లు కూడి వచ్చిరి, మరియు విలియం మిల్లర్ అర్ధరాత్రి కేక యొక్క అవగాహనను నిరాకరించెను. ఇక్కడి తార్కికత ఏననగా, ఈ దర్శనం మనందరికీ సంబంధించినదై యున్నప్పటికిని, విశేషముగా అది విలియం మిల్లర్ కొరకే యుండెను.

તે જ મહિનામાં, વિલિયમ મિલરે તેમની પાછળ રહેલા પ્રકાશ—મધ્યરાત્રિની પોકાર—નો ઇનકાર કર્યો; અને એ જ કારણથી તે નીચેના દુષ્ટ જગતમાં પડતા માર્ગ પરથી ખસી જાય. અમે તેના અર્થસૂત્રોની તપાસ કરીશું. ઐતિહાસિક પુરાવા દર્શાવે છે કે મિલરાઇટો સૌ માનતા હતા કે તેઓ દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતની પૂર્ણતા કરી રહ્યા હતા; આ વાત તેમના વચ્ચે સામાન્ય રીતે જાણીતી હતી. અમે દર્શાવીશું કે વિલિયમ મિલરને મધ્યરાત્રિની પોકાર શું હતી તે અંગે સમજ હતી. મિલર માનતા હતા કે મધ્યરાત્રિની પોકાર દાનિયેલ 8:14 અને પ્રકાશિત વાક્ય 14:6-9 નો ન્યાયના કલાકનો સંદેશ હતો. તેઓ માનતા હતા કે જે સંદેશનું તેમણે 1830ના પ્રારંભિક વર્ષોમાં પ્રચાર શરૂ કર્યો હતો, તે જ મધ્યરાત્રિની પોકાર હતી, ‘જોવો, વર આવે છે,’ અને ઈસુ વર તરીકે જગત પાસે આવી રહ્યા હતા.

મિલરાઇટ ઇતિહાસના મોટા ભાગ દરમિયાન તેઓ માનતા હતા કે તેઓ દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતની પૂર્ણતા કરી રહ્યા હતા, પરંતુ તેઓ એમ વિચરતા હતા કે મધ્યરાત્રિનો પોકાર તે સંદેશ હતો જે તેઓ પ્રગટ કરતા આવ્યા હતા. તેમ છતાં, 1844ના ઉનાળે એક નવી અને સાચી સમજ ઉપજી: મધ્યરાત્રિનો પોકાર સાતમા મહિનાનું આંદોલન હતો, જેમાં ઈસુ સાતમા મહિનાના દસમા દિવસે આવવાના હતા એવી અપેક્ષા રાખવામાં આવતી હતી. એ જ સાચો મધ્યરાત્રિનો પોકાર હતો. જ્યારે મિલરે ડિસેમ્બર 1844માં સાચા મધ્યરાત્રિના પોકારને નકાર્યો, ત્યારે તેણે 1844ના ઉનાળાના ઇતિહાસને નકાર્યો અને પોતાની અગાઉની તે સ્થિતિ તરફ પાછો ફર્યો કે તે તો ફક્ત 1830ના દાયકાથી ચાલતો આવતો સામાન્ય સંદેશ જ હતો. મધ્યરાત્રિના પોકારની ગતિશીલતાઓને સમજવું અત્યંત અગત્યનું છે. જો તમે 2520ને મિલરાઇટોએ જેમ સમજ્યું તેમ ન સમજશો, તો તમે મધ્યરાત્રિના પોકારને સમજી શકશો નહીં. જો તમે મધ્યરાત્રિના પોકારને મિલરાઇટોએ જેમ સમજ્યું તેમ સમજી શકતા નથી, તો તમે માર્ગ પરથી નીચે આવેલા દુષ્ટ જગતમાં પડી જશો.

આ પ્રસ્તુતિમાં, અમે ચાર્ટ પર દર્શાવવામાં આવેલી કેટલીક એવી સત્યો સાથે શરૂઆત કરીશું, જેઓને આજનું એડવેન્ટિઝમ ખુલ્લેઆમ નકારે છે. સેવન્થ-ડે એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચનું બાઇબ્લિકલ રિસર્ચ ઇન્સ્ટિટ્યૂટ અને મોટા ભાગના એડવેન્ટિસ્ટ ધર્મશાસ્ત્રીઓ 2520 ને નકારે છે. આગળ વધતાં અમે આ વિષયને બાઇબલના આધાર પર સંબોધીશું, પરંતુ પ્રારંભમાં અમે દર્શાવીશું કે એલેન વ્હાઇટે 2520 ને સંપૂર્ણ સમર્થન આપ્યું છે. ઇન્સ્ટિટ્યૂટ અને મોટા ભાગના ધર્મશાસ્ત્રીઓ ‘ડેઇલી’ અંગે પાયોનિયરોની સમજણને પણ નકારે છે. અમે બતાવીશું કે ‘ડેઇલી’ પેગેનિઝમ છે એવી પાયોનિયરોની સમજણને નકારવું એટલે ભવિષ્યવાણીના આત્માને નકારવું. ઇન્સ્ટિટ્યૂટ પાયોનિયરોની તુરીઓ—પાંચમી અને છઠ્ઠી તુરી—વિષેની સમજણને પણ જાહેર રીતે નકારે છે. અમે શરૂઆત એ દર્શાવવાથી કરીશું કે તુરીઓ વિષેની પાયોનિયરોની સમજણને નકારવું એટલે ભવિષ્યવાણીના આત્માને નકારવું.

ഇന്ന് ഭൂരിഭാഗം അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾക്ക് 1290-നെയും 1335-നെയും കുറിച്ചുള്ള ധാരണ ഏറ്റവും നല്ല പക്ഷത്തിലും അസ്പഷ്ടമാണ്. 1335-നെക്കുറിച്ചുള്ള മുൻഗാമികളുടെ ബോധ്യവുമില്ലാതെ, 1844 മാർച്ച് 22-ന് ആരംഭിച്ച താമസകാലത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനുള്ള യാതൊരു ബൈബിള്‍ അടിസ്ഥാനവും ഇല്ല. താമസകാലം മനസ്സിലാക്കാതെയെങ്കിൽ, അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ ഗതിശാസ്ത്രം ഗ്രഹിക്കാനാവില്ല. അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി മനസ്സിലാക്കാതെയെങ്കിൽ, ഒരാൾ താഴെയുള്ള ദുഷ്ടലോകത്തിലേക്കുള്ള പാതയിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോകുന്നു. പ്രവചനാത്മാവിന്റെ വ്യക്തമായ അംഗീകാരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ സത്യങ്ങളെ ഞങ്ങൾ ചാർട്ടിൽ കാണിച്ചുതരുകയും, തുടർന്ന് ദൈവവചനത്തിൽ നിന്ന് അവയെ വിശകലനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ ആദ്യം, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരുന്നതും അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയെ ഉത്പാദിപ്പിച്ചതും എന്താണെന്ന് നമുക്ക് കാണേണ്ടതുണ്ട്.

Ndzi sungula hi Uriah Smith eka *Thoughts on Daniel and Revelation*, pheji 521, ku kombisa matimu ya vaMillerite ni ku vulavula hi 1798. Uriah Smith wa tsala a ku, “The chronology of the events of Revelation 10 is further ascertained from the fact that this angel is identical with the first angel of Revelation 14.” Eka Nhlavutelo 10, ntsumi leyi nga ni matimba yi rhelela yi huma etilweni yi khome buku leyitsongo leyi pfulekeke evokweni ra yona. Ellen White wa hi byela leswaku ntsumi leyi nga ni matimba i Yesu Kreste, naswona buku leyitsongo i Buku ya Daniyele. Eku heleni ka ndzima ya khume, Yohane u byeriwa ku dya buku leyitsongo, leyi nga ta va yo tsokombela enon’wini wakwe kambe yi va yo bava esiswini sakwe. Yohane u yimela matimu ya vaMillerite, laha rungula ra Daniyele ri nga ro tsokombela kambe ri yisaka eku hela matimba loku bavisaka. Ntsumi leyi nga ni matimba ya Nhlavutelo 10, hi ku ya hi vapfuli va le masungulweni, i ntsumi yo sungula ya Nhlavutelo 14—i ntsumi yin’we.

विजे यह प्रकाशनग्रन्थमा उल्लेखित यी स्वर्गदूतहरूबारे विशेष रूपमा धेरै समय व्यतीत गर्दैनौं, तर हामीले त्यसो गर्नुपर्छ। प्रकाशन १० को शक्तिशाली स्वर्गदूत उही स्वर्गदूत हो जसले, विलियम मिलरको विश्वासअनुसार, प्रकाशन १४ को पहिलो स्वर्गदूतको कार्य पूरा गर्दै मध्यरात्रिको पुकारलाई सम्पन्न गरिरहेको थियो: ‘परमेश्वरसँग डराओ र उहाँलाई महिमा देओ, किनकि उहाँको न्यायको घडी आइपुगेको छ।’ उहाँको न्यायको घडीले दानियल ८:१४ लाई जनाउँछ। यी स्वर्गदूतहरूले सम्पन्न गरिएको कार्यका विभिन्न पक्षहरूलाई पहिचान गराउँछन्।

ወደ ኡርያ ስሚዝ በመመለስ፦ “የራእይ 10 ክስተቶች የዘመን ቅደም ተከተል ይበልጥ የሚረጋገጠው ይህ መልአክ ከራእይ 14 ያለው የመጀመሪያው መልአክ ጋር ተመሳሳይ መሆኑ በሚያሳየው እውነታ ነው።” እነርሱን የሚያገናኛቸውን ነገሮች ያብራራል፦ ሁለቱም የሚያውጁት ልዩ መልእክት አላቸው፣ ሁለቱም አዋጃቸውን በታላቅ ድምፅ ይናገራሉ፣ ሁለቱም ፈጣሪን የሚመለከት ተመሳሳይ ቋንቋ ይጠቀማሉ፣ እንዲሁም ሁለቱም ጊዜን ያውጃሉ—አንዱ ጊዜ ከዚህ በኋላ እንዳይኖር በመማል፣ ሌላውም የእግዚአብሔር ፍርድ ሰዓት መጥቶአል ብሎ በማወጅ። የራእይ 14፥6 መልእክት የመጨረሻው ዘመን መጀመሪያ በዚህ ወገን ላይ ይገኛል።

ઊરિયાહ સ્મિથ જણાવે છે કે અંતનો સમય 1798 છે, અને પ્રકાશિતવાક્ય 14નો સંદેશો તે પછી આવે છે. તેઓ લખે છે, “પરંતુ પ્રકાશિતવાક્ય 14:6નો સંદેશો અંતના સમયના આરંભની આ બાજુ સ્થિત છે. તે દેવના ન્યાયની ઘડી આવી પહોંચી હોવાની ઘોષણા છે, અને તેથી તેની લાગુ પડતી અંતિમ પેઢીમાં જ હોવી જોઈએ. પૌલે ન્યાયની ઘડી આવી પહોંચી હોવાનો ઉપદેશ આપ્યો નહોતો. લૂથર અને તેના સહકારીઓએ પણ તેનો ઉપદેશ આપ્યો નહોતો. પૌલે આવનારા ન્યાય વિષે, અનિર્દિષ્ટ રીતે ભવિષ્યમાં રહેલા તરીકે, તર્ક કર્યો હતો, અને લૂથરે તેને પોતાના સમયથી ઓછામાં ઓછા ત્રણસો વર્ષ દૂર મૂક્યો હતો. વધુમાં, પૌલ કલીશિયાને ચેતવે છે કે એક નિશ્ચિત સમય પહેલાં દેવના ન્યાયની ઘડી આવી પહોંચી છે એવો કોઈ ઉપદેશ ન આપવામાં આવે.” 2 થેસ્સલોનિકીઓ 2:1-3માં, પૌલ કહે છે કે ખ્રિસ્તનો દિવસ નજીક નથી, જ્યાં સુધી પહેલેથી ધર્મત્યાગ ન આવે અને પાપનો મનુષ્ય પ્રગટ ન થાય. પૌલ પાપના મનુષ્ય, નાના શિંગડા, પાપાસત્તાને રજૂ કરે છે, અને તેની સર્વોચ્ચ સત્તાના સમગ્ર સમયગાળાને એક ચેતવણીથી આવરી લે છે; આ સમયગાળો 1260 વર્ષ સુધી ચાલ્યો અને 1798માં સમાપ્ત થયો.

Mu 1798, ukubuzwa kwamamaza ko umunsi wa Kristo uri hafi kwarahagaze. Igihe cy’imperuka cyaratangiye, kandi ikimenyetso cyakuwe kuri cya gitabo gito. Kuva icyo gihe, marayika wo mu Byahishuwe 14 yaragiye atambuka. Uriah Smith aravuga ati: “Nimubibona,” kuva mu 1798, ubutumwa bwa marayika wa mbere bwagiye butambuka. Mu 1798, marayika wa mbere wo mu Byahishuwe 14 agaragara mu mateka—uku ni ko abapayoniye babyumvaga. Kuva icyo gihe, marayika wo mu Byahishuwe 14 yamamaje ko igihe cy’urubanza rw’Imana kigeze, kandi marayika wo mu gice cya cumi yafashe umwanya we ku nyanja no ku butaka, arahira ko igihe kitazaba kikiriho ukundi. Uko ari bamwe ntibishidikanywaho. Impaka zose zigaragaza umwe ni na zo zifite imbaraga ku wundi. Iki gihe cyacu kirimo guhamya isohozwa ry’ubu buhanuzi bubiri. Mu kubwiriza iby’ukuza kwa Kristo, cyane cyane kuva mu 1840 kugeza mu 1844, ni ho hatangiriye isohozwa ryabyo ryuzuye kandi rirambuye.

સ્મિથ પ્રકાશિતવાક્ય 14ના પ્રથમ દૂતના 1798માં આગમનના સંદર્ભમાં 1840 અને 1844ને નિશાનિત કરે છે, પરંતુ તે 1840માં પણ પ્રથમ દૂતને નિશાનિત કરે છે, જ્યાં સંદેશાને શક્તિ પ્રાપ્ત થાય છે. આગમનના પ્રચારમાં, ખાસ કરીને 1840થી 1844 દરમિયાન, તેમનું સંપૂર્ણ પરિપૂર્ણ થવું શરૂ થયું. દૂતની એક પગ સમુદ્ર પર અને એક જમીન પરની સ્થિતિ તેના પ્રખાપનના વ્યાપક વિસ્તારને દર્શાવે છે. સંદેશ સમુદ્ર પાર કરશે અને વિવિધ રાષ્ટ્રોમાં વિસ્તરશે, અને આગમનનો પ્રખાપન ખરેખર દુનિયાના દરેક મિશનરી કેન્દ્ર સુધી ગયો હતો. 1840થી, એલેન વ્હાઇટના અનુસાર, પ્રથમ દૂતનો સંદેશ દુનિયાના દરેક મિશન કેન્દ્ર સુધી પહોંચાડવામાં આવ્યો હતો. આ ત્યારે પૂર્ણ થયું જ્યારે બાઈબલની ભવિષ્યવાણીના વર્ષ-દિવસ સિદ્ધાંતને ઓટોમન સામ્રાજ્યના પતનથી પુષ્ટિ મળી. આ સમયે અમે વિગતો સાથે વ્યવહાર કરી રહ્યા નથી, પરંતુ મિલરાઇટ ઇતિહાસ અને મધ્યરાત્રિના પોકારની ગતિવિધિઓ માટે પૃષ્ઠભૂમિ તૈયાર કરી રહ્યા છીએ.

1833માં તારાઓનું પડવું થયું. એલેન વ્હાઇટ *The Great Controversy*, પાનું 333માં ટિપ્પણી કરે છે: ‘1833માં, મિલરે ખ્રિસ્તના શીઘ્ર આગમનના પુરાવાઓ જાહેરમાં રજૂ કરવાનું શરૂ કર્યું તેના બે વર્ષ પછી, તે ચિહ્નોમાંનું છેલ્લું ચિહ્ન પ્રગટ થયું, જે ઉદ્ધારકે પોતાની બીજી આવનાની નિશાનીઓ તરીકે વચન આપ્યાં હતાં. ઈસુએ કહ્યું: “આકાશમાંથી તારાઓ પડશે.” મથિ 24:29. અને યોહાને પ્રકટીકરણમાં, જ્યારે તેણે દર્શનમાં દેવના દિવસની આગાહી કરનારાં દૃશ્યો નિહાળ્યાં, ત્યારે જાહેર કર્યું: “આકાશના તારાઓ પૃથ્વી પર પડ્યા, જેમ અંજીરનું વૃક્ષ પ્રબળ પવનથી હચમચાવવામાં આવે ત્યારે તેનાં કાચાં અંજીરાં ખેરવે છે.” પ્રકટીકરણ 6:13. આ ભવિષ્યવાણીને 13 નવેમ્બર, 1833ના મહાન ઉલ્કાવર્ષામાં એક અતિ પ્રભાવશાળી અને સ્પષ્ટ પરિપૂર્ણતા પ્રાપ્ત થઈ.’

વિલિયમ મિલરની સાક્ષી આ રીતે વર્ણવે છે: ‘૧૮૩૩ની ઉનાળીમાં, શનિવારે નાસ્તા પછી, હું મારા મેજ પાસે કોઈ મુદ્દાની તપાસ કરવા બેસ્યો હતો; અને જ્યારે હું બહાર કામે જવા ઊભો થયો, ત્યારે “જા અને તેને દુનિયાને કહેજે” એવો સંદેશ અગાઉ કરતાં વધુ બળપૂર્વક મારા અંતરમાં પ્રબળ થયો. આ પ્રભાવ એટલો અચાનક અને એટલો શક્તિશાળી હતો કે હું મારી ખુરશીમાં ફરી બેસી ગયો અને કહ્યું, “પ્રભુ, હું જઈ શકતો નથી.” “શા માટે નહીં?” એવો પ્રતિસાદ જાણે મળ્યો; પછી મારા બધા બહાના મનમાં ઉપસ્યા—મારી અસમર્થતા—પરંતુ મારી વ્યથા એટલી વધી ગઈ કે મેં દેવ સાથે એક ગંભીર કરાર કર્યો કે જો તે માર્ગ ખોલી આપે, તો હું જઈશ અને દુનિયા પ્રત્યેનું મારું કર્તવ્ય નિભાવિશ. “માર્ગ ખોલી આપવાનો અર્થ શું?” એવો પ્રશ્ન જાણે મારા મનમાં આવ્યો. ત્યારે મેં કહ્યું, જો કોઈ સ્થળે મને જાહેરમાં બોલવા માટે આમંત્રણ મળે, તો હું જઈશ અને પ્રભુના આગમન વિષે બાઇબલમાં મને જે મળે છે તે તેમને કહીશ. તે જ ક્ષણે મારું બધું ભાર ઉતરી ગયું. અને હું એમાં આનંદિત થયો કે કદાચ મને આ રીતે બોલાવવામાં નહીં આવું; કેમ કે મને એવો કોઈ આમંત્રણ કદી મળ્યો ન હતો, મારી કસોટીઓ જાણીતી નહોતી, અને મને કોઈ કાર્યક્ષેત્રમાં બોલાવવામાં આવવાની બહુ ઓછી આશા હતી. આ ઘટનાથી અંદાજે અડધા કલાક પછી, હું હજી ઓરડામાંથી નીકળ્યો પણ ન હતો ત્યાં ડ્રેસ્ડનની, મારા નિવાસસ્થાનથી લગભગ સોળ માઇલ દૂર રહેતા શ્રી ગિલફોર્ડના એક પુત્ર અંદર આવ્યા અને કહ્યું કે તેમના પિતાએ મને બોલાવ્યા છે અને ઇચ્છે છે કે હું તેના સાથે ઘરે જાઉં; મેં માન્યું કે કદાચ તેઓ મને કોઈ કામકાજ વિષે મળવા માંગતા હશે. મેં તેને પૂછ્યું કે તેમને શું જોઈએ છે. તેણે જવાબ આપ્યો કે બીજા દિવસે તેમના ચર્ચમાં ઉપદેશ થવાનો નહોતો, અને તેના પિતા ઇચ્છે છે કે હું આવીને લોકોને પ્રભુના આગમનના વિષય પર સંબોધન કરું. મેં તરત જ મારા પર ક્રોધ અનુભવ્યો કે મેં એવો કરાર કેમ કર્યો. હું તરત જ પ્રભુ વિરુદ્ધ વિદ્રોહમાં ઊભો થયો અને ન જવાનું નક્કી કર્યું. હું એ છોકરાને કોઈ જવાબ આપ્યા વિના છોડી, ભારે વ્યથામાં નજીકના એક વનમાં નિવૃત્ત થયો. ત્યારબાદ લગભગ એક કલાક સુધી મેં પ્રભુ સાથે સંઘર્ષ કર્યો, અને મેં તેના સાથે કરેલો કરારમાંથી મને મુક્ત કરવાની કોશિશ કરી, પરંતુ મને કોઈ રાહત મળી નહીં. મારી અંતરાત્મા પર આ વાત ભારપૂર્વક બેસાડવામાં આવી: “શું તું દેવ સાથે કરાર કરીને એટલી જલ્દી તેને તોડી નાખીશ?” અને આવું કરવાનું અતિશય પાપમય સ્વરૂપ મને આવરી ગયું. અંતે હું સમર્પિત થયો અને પ્રભુને વચન આપ્યું કે જો તે મને સ્થિર રાખશે, તો હું જઈશ, અને તે મારી પાસેથી જે કંઈ માંગશે તે બધું કરવા માટે કૃપા અને શક્તિ આપશે એવી આશા રાખીને હું તેના પર વિશ્વાસ રાખીશ. હું ઘરે પરત આવ્યો અને તે છોકરો હજી રાહ જોતો મળ્યો. તે જમણ પછી સુધી રહ્યો, અને પછી હું તેના સાથે ડ્રેસ્ડન પરત ગયો.’ આ રીતે મિલરે, ૧૮૩૩ની ઉનાળીમાં, જાહેરરૂપે આ સંદેશ રજૂ કરવાનું શરૂ કર્યું. ડિસેમ્બર ૧૮૩૩માં તારાઓના પડવાથી તેના સંદેશમાં વધુ ગંભીરતા ઉમેરાઈ.

1840년에 엘렌 화잇은 예언의 현저한 성취에 대하여 논평한다. 이 구절은 예언의 신에서 흔히 논란의 대상이 되어 왔으며, 어떤 이들은 우리아 스미스가 그것을 『각 시대의 대쟁투』에 삽입하였다고 주장하나, 이러한 주장들은 근거가 없다. 그녀는 별들의 떨어짐과 암흑일을 포함하여 1840년에 이르기까지 이어진 예언 성취의 연속적 순서에 대하여 말하고 있다. 그녀는 다음과 같이 기록한다. “1840년에는 예언의 또 다른 현저한 성취가 광범한 관심을 불러일으켰다.”

તેણી બાઇબલની ભવિષ્યવાણીનો ઉલ્લેખ કરે છે, માત્ર જોશિયા લિચ દ્વારા કરાયેલ કોઈ માનવીય આગાહીનો નહીં. તેનાથી બે વર્ષ પહેલાં, દ્વિતીય આગમનનું પ્રચાર કરનાર અગ્રણી સેવક જોશિયા લિચે પ્રકાશિત વાક્ય 9નું એક વ્યાખ્યાત્મક નિરૂપણ પ્રકાશિત કર્યું હતું, જેમાં તેણે ઓસ્માન સામ્રાજ્યના પતનની આગાહી કરી હતી. તેની ગણતરી મુજબ, આ સત્તાનો પતન 11 ઑગસ્ટ, 1840ના રોજ થવાનો હતો. નિર્ધારિત સમયે, તુર્કીએ, પોતાના રાજદૂતો મારફતે, યૂરોપની સંયુક્ત શક્તિઓના રક્ષણને સ્વીકાર્યું અને આ રીતે પોતાને ખ્રિસ્તી રાષ્ટ્રોના નિયંત્રણ હેઠળ મૂકી દીધી. આ ઘટના એ આગાહીને ચોક્કસ રીતે પૂર્ણ કરતી હતી. જ્યારે આ બાબત જાણીતી બની, ત્યારે અસંખ્ય લોકો મિલર અને તેના સહયોગીઓએ સ્વીકારેલા ભવિષ્યવાણીના અર્થઘટનના સિદ્ધાંતોની યોગ્યતા વિષે દૃઢપણે આશ્વસ્ત થયા, અને એડવેન્ટ ચળવળને અદ્ભુત પ્રેરણા મળી. જ્ઞાન અને પ્રતિષ્ઠા ધરાવતા પુરુષો મિલર સાથે જોડાઈ તેના મતોનું પ્રચાર અને પ્રકાશન કરવા લાગ્યા, અને 1840થી 1844 સુધી આ કાર્ય ઝડપી રીતે વિસ્તર્યું.

Uriah Smith heʼi vaʼekue ñandéve Apocalipsis 14 pegua peteĩha ánhel og̃uahẽ hague ary 1798-pe, ha upéva haʼeha pe peteĩteĩ ánhel Apocalipsis 10 pegua. Apocalipsis 10-pe, Juanpe oñemboʼe hag̃ua ojapyhy pe lívro michĩva pe ánhel po guive ha hoʼu hag̃ua, ha upéva heʼẽ hag̃ua ijurupe. Pe marandu Millerita oiko heʼẽva ág̃osto 11, 1840-pe, mokõi ary rire opredesi hague Imperio Otomano ñehundi oñembohapévo profecía bíblica ary-árape guare ñeʼẽñepyrũmby. Upe mbaʼe oñekumpli hag̃ua hekopete, pe marandu haʼekuéra omoherakuãvaʼekue oiko heʼẽva ijurúpe.

1840ની 11 ઑગસ્ટે, સંદેશો તેમના મોઢામાં મધુર બન્યો. યોહાનને કહેવામાં આવે છે કે ઉતરી આવેલ દેવદૂતના હાથમાંથી તે નાનું પુસ્તક લઈ લે. દેવદૂત 1840ની 11 ઑગસ્ટે ઉતરે છે, અને પ્રકાશિતવાક્ય 10નો આ દેવદૂત પ્રકાશિતવાક્ય 14ના પ્રથમ દેવદૂત સમાન જ છે. પ્રકાશિતવાક્ય 14નો દેવદૂત 1798માં, અંતકાળના સમયે, આવે છે, પરંતુ તેનો સંદેશ 1840માં શક્તિપ્રાપ્ત થાય છે. એલેન વ્હાઇટ કહે છે કે જ્યારે તે ઘટના જાણીતી बनी, ત્યારે બહુજન મંડળી મિલર અને તેના સહકારીઓએ સ્વીકારેલા ભવિષ્યવાણીના અર્થઘટનના સિદ્ધાંતોની યોગ્યતા વિષે પ્રબળપણે નિશ્ચિત થઈ. 1930ના દાયકાથી, 1919થી આરંભ કરીને પરંતુ ખાસ કરીને 1930ના દાયકામાં, એડવેન્ટિઝમે મિલર અને તેના સહકારીઓએ સ્વીકારેલા ભવિષ્યવાણીના અર્થઘટનના નિયમોને—એ નિયમો એટલે બાઈબલ અભ્યાસની પ્રૂફ-ટેક્સ્ટ પદ્ધતિ—અસ્વીકાર્યા છે.

ചരിത്രത്തിലെ അടുത്ത വഴിക്കല്ല് 1843 ലെ ചാർട്ടാണ്; അത് 1842 മേയിൽ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു. എലൻ വൈറ്റ് ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: ‘1843 ലെ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കൈകൊണ്ടു നയിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, അതിൽ മാറ്റം വരുത്തരുതെന്നും, അക്കങ്ങൾ അവൻ ഇച്ഛിച്ചതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നുവെന്നും, ചില അക്കങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിശക് ആരും കാണാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവന്റെ കൈ അതിന്മേൽ ഉണ്ടായി അതിനെ മറച്ചുവെച്ചിരുന്നുവെന്നും ഞാൻ കണ്ടു; അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ആരും അതു കാണാനായില്ല.’ ഈ ചാർട്ട് 1842 മേയിൽ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ട ഒരു പ്രവചനാത്മക വഴിക്കല്ലാണ്. 1842 ജൂണിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ തങ്ങളുടെ വാതിലുകൾ അടച്ചു, രണ്ടാമത്തെ ദൂതൻ എത്തിച്ചേരുന്നു.

Ushuhuda, juzuu ya kwanza, ukurasa wa 21: “Mnamo Juni 1842, Bw. Miller alitoa mfululizo wake wa pili wa mihadhara katika Kanisa la Casco Street huko Portland, Maine. Isipokuwa wachache, madhehebu mbalimbali yalifunga milango ya makanisa yao dhidi ya Bw. Miller.” Ellen White anatufahamisha kwamba sisi, kama Wakristo Waadventista Wasabato, tunapaswa kujifunza kufikiri kutoka kwa sababu hadi kwa matokeo. Sababu iliyopelekea makanisa ya Kiprotestanti kufunga milango yao ilikuwa kuanzishwa kwa chati hii. Chati ilipoanzishwa mwezi Mei, makanisa ya Kiprotestanti yaliamua kwamba Wamilleri walikuwa washupavu waliodanganyika.

ᎢᏳ ᎤᏂᏲᎯᏍᏗ ᎤᏓᏅᏙᏗ ᎢᏤᎢ ᎤᎵᏍᏆᏗ ᎤᏍᏗ ᎠᏎ ᎤᎷᎯᏍᏗ. ᎤᏓᎵᏓᏍᏗ ᎬᏩᏂᏛ ᎠᏂᏍᎦᏯ, 393 ᎤᏍᏗ: “1842 ᎢᏯᏕᏘᏴᏓ ᎤᏂᏰᎸᏒ, Ꮎ ᎠᏍᏓᏯ ᎠᎴ ᎤᎵᏁᎢᏍᏗ ᎯᎠ ᎢᏳᏓᎴᎢ ᎤᏁᏨᎯ ᎤᏬᏪᎳᏅᎢ ᎠᏩᏂᎸᎢ ᎠᎴ ᎬᏍᎩ ᎤᏂᏬᏂᏍᏔᏅ ᏗᎦᏙᎥᎯᏍᏗ ᎪᎱᏍᏗ, ᎤᏪᎵᏍᎨ ᎢᏳ ᎤᎵᎮᎵᏍᏗ Ꮎ ᎠᏍᎦᏯ ᎤᎪᎵᏰᎥᎯ, ᎤᏩᏛᏁᎴ ᏣᎵᏍ ᏫᏥ ᎤᏬᏢᏅᎢ ᎠᏙᎴᎰᏍᎩ ᏧᏍᏆᏂᎪᏗ ᏗᎪᏪᎵ ᎬᏗᏍᎬ ᎤᏪᏥᎵᏓᏍᏗ ᏓᏂᏯᎵ ᎠᎴ ᎦᏃᎯᏳᎲ ᎠᏰᎵ.” ᏣᎵᏍ ᏫᏥ, 1844 ᎠᏰᎵ 22 ᎠᎴ ᎤᏣᏘ ᎤᏂᏲᎯᏍᏗ ᎤᏓᏅᏙᏗ ᎠᏏ ᎡᎯ ᏧᏲᎱᏒ, ᎤᎬᏫᏳᎯ ᎬᏙᎯᏳᎯ ᎤᏪᎵᏍᎨ ᎯᎠ ᏗᎧᏃᎮᏛ ᎠᏯᎢ. ᎾᏍᎩ ᎤᏛᏁᎴ Ꮎ ᏧᏍᏆᏂᎪᏗ ᏗᎪᏪᎵ, ᎾᏍᎩ 1842 ᎤᏕᏒ ᎠᏂᎸᏉᏗ ᎠᏰᎵ ᎤᏕᎳᏆᏅᎢ.

આ ચાર્ટનું પ્રકાશન હબક્કૂકની આજ્ઞાના પૂર્ણતારૂપે માનવામાં આવ્યું હતું. તેમ છતાં, દર્શનના પૂર્ણ થવામાં દેખાતી વિલંબિત સ્થિતિને કોઈએ ધ્યાનમાં લીધી નહોતી. એ જ ભવિષ્યવાણીમાં એક વિલંબનો સમય પણ રજૂ થયો છે. નિરાશા પછી આ શાસ્ત્રવચન વિશેષ મહત્ત્વનું જણાયું: “કારણ કે દર્શન નિર્ધારિત સમય માટે હજી બાકી છે; પરંતુ અંતે તે બોલશે અને ખોટું ઠરશે નહીં; જો કે તે મોડું પડે, તો તેની રાહ જો, કારણ કે તે નિશ્ચિત આવશે, તે મોડું નહીં પડે. ધર્મી વિશ્વાસથી જીવશે.” વિલંબનો સમય પ્રથમ નિરાશા છે, જે 22 માર્ચ, 1844ના દિવસે આવી. મિલેરાઇટો બાઇબલ મુજબના સમયગણતરીના આધારે 1843માં જગતના અંતની આગાહી કરી રહ્યા હતા. જ્યારે પ્રભુ ત્યારે સુધી આવ્યા નહોતા, ત્યારે 22 માર્ચ, 1844ના દિવસે પ્રથમ નિરાશા આવી. એ જ વિલંબનો સમય છે.

આ દસ કન્યાઓની દૃષ્ટાંતમાં, હબક્કુક 2 માં, અને દાનિયેલ 12 માં દર્શાવાયેલ વિલંબનો સમય છે. દાનિયેલ 12:11 કહે છે, “અને જે સમયથી દૈનિક બલિ દૂર કરવામાં આવશે...” પાયોનિયરોએ સમજ્યું હતું કે 508માં, ક્લોવિસે વિઝિગોથોને પરાજિત કર્યા ત્યારે, પેગાનવાદ દમાવવામાં આવ્યો હતો. જે સમયથી પેગાનવાદ દૂર કરવામાં આવે છે અને પાપાસત્તા સ્થાપિત થાય છે (ત્રીસ વર્ષ પછી 538માં), ત્યાં સુધી 1290 દિવસ થશે. આગળની કલમ કહે છે, “ધન્ય છે તે, જે રાહ જુએ છે અને એક હજાર ત્રણસો પાંત્રીસ દિવસ સુધી પહોંચે છે.” 508 સાથે 1335 ઉમેરતાં 1843 થાય છે. “ધન્ય છે તે, જે 1843 સુધી પહોંચે છે.” 1335 એ વિલંબના સમયને ચિહ્નિત કરે છે, એવું કહેતાં: “ધન્ય છે તે, જે રાહ જુએ છે અને 1843 સુધી પહોંચે છે.” જો તમે ‘દૈનિક’ વિષયક પાયોનિયરોની સમજણને, જેમ એલેન વ્હાઇટ કરે છે, જાળવી રાખો, તો આ સ્પષ્ટ છે.

আরও স্পষ্ট করে বলিলে, যিশাইয় 30:18 বলে, “অতএব সদাপ্রভু অপেক্ষা করিবেন।” এখানে সদাপ্রভু দশ কুমারীর উপমার বর, এবং তিনি বিলম্ব করিতেছেন। “অতএব বর বিলম্ব করিবেন, যেন তিনি তোমাদের প্রতি অনুগ্রহশীল হন; এবং অতএব তিনি উচ্চীকৃত হইবেন, যেন তিনি তোমাদের প্রতি দয়া করেন; কারণ সদাপ্রভু বিচারধর্মী ঈশ্বর। ধন্য তাহারা সকলেই, যাহারা তাঁহার জন্য অপেক্ষা করে।” ইহা দানিয়েল 12:12-এর সহিত মিলে: “ধন্য সে, যে অপেক্ষা করে এবং 1335-এ উপস্থিত হয়।” বর 1844 সালের 22 মার্চে বিলম্ব করেন। প্রথম নিরাশার নিকট আসা এবং পরে অপেক্ষা করিবার সহিত এক আশীর্বাদ সংযুক্ত আছে। তুমি যখন এখানে পৌঁছ, তখন তোমার অপেক্ষা করা উচিত। তুমি কিসের জন্য অপেক্ষা করিতেছ? হবক্কূক 2:3 বলে, “কারণ দর্শন এখনো নির্দিষ্ট সময়ের জন্য, কিন্তু অন্তে তাহা কথা কহিবে এবং মিথ্যা হইবে না; যদিও তাহা বিলম্ব করে, তাহার জন্য অপেক্ষা কর।” 1335-এ উপস্থিত হইবার আশীর্বাদ হইল এই ইতিহাসে উপস্থিত হইবার আশীর্বাদ, যেখানে সদাপ্রভু মধ্যরাত্রির রব সম্পন্ন করিবেন।

બધાને મધ્યરાત્રિના પોકારમાં ભાગ લેવા દેવામાં આવશે નહીં. કેટલાક લોકો મિલરાઇટો સાથે આગળ વધ્યા હતા, પરંતુ તે ઈસુ ખ્રિસ્ત સાથેના પોતાના વ્યક્તિગત અનુભવ અથવા દેવના વચનના પોતાના વ્યક્તિગત અભ્યાસને કારણે નહીં, પરંતુ ભયને કારણે. મધ્યરાત્રિનો પોકાર આવે તે પહેલાં, પ્રભુ આવા ભાઈઓને આ આંદોલનથી અલગ કરે છે. પ્રથમ નિરાશા મધ્યરાત્રિના પોકાર માટે તૈયાર કરતી પ્રક્રિયાનો એક ભાગ છે. એલેન વ્હાઇટ અનુસાર, જો આપણે આને સમજતા ન હોઈએ, તો આપણે માર્ગ પરથી નીચે આવેલા દુષ્ટ વિશ્વમાં પડી જઈએ છીએ.

Igice cya *Early Writings*, paji ya 238: “Hafi y’iherezo ry’ubutumwa bw’umumarayika wa kabiri, nabonye umucyo ukomeye uturutse mu ijuru urabagirana ku bwoko bw’Imana. Imirasire y’uwo mucyo yasaga n’iyaka nk’izuba, kandi numva amajwi y’abamarayika arangurura ati: ‘Dore, umukwe araje.’” Ibi byari Ijwi ryo mu Gicuku, ryagombaga guha ubutumwa bw’umumarayika wa kabiri imbaraga. Abapayiniya basobanukiwe yuko ubutumwa bw’umumarayika wa mbere bwageze mu mwaka wa 1798, ariko bugahabwa imbaraga no gusenyuka kw’Ubwami bwa Ottomani mu 1840. Ubutumwa bwose bugera ku ngingo runaka mu gihe, hanyuma bukabona guhabwa imbaraga. Ubutumwa bw’umumarayika wa kabiri bugera ku wa 22 Werurwe 1844, igihe amatorero y’Abaporotesitanti yafungiraga imiryango ubutumwa bw’Abamilerite. Ijwi ryo mu Gicuku riha ubutumwa bw’umumarayika wa kabiri imbaraga. Ubutumwa bw’umumarayika wa gatatu bugera ku wa 22 Ukwakira 1844, kandi bugahabwa imbaraga igihe wa mumarayika ukomeye wo mu Byahishuwe 18 yifatanyije na bwo. Ubutumwa bwose bugera mu mateka, hanyuma bukabona guhabwa imbaraga. Ibi ni iby’ingenzi gusobanukirwa.

મધ્યરાત્રિના પોકારે બીજા દૂતના સંદેશને શક્તિ આપી. નિરોત્સાહિત પવિત્રજનને જાગૃત કરવા અને તેમની આગળ રહેલા મહાન કાર્ય માટે તેમને તૈયાર કરવા સ્વર્ગમાંથી દૂતો મોકલવામાં આવ્યા. સર્વોત્કૃષ્ટ પ્રતિભાશાળી પુરુષો આ સંદેશને સૌપ્રથમ સ્વીકારનારાઓ ન હતા. વિલિયમ મિલર આ સંદેશ પ્રથમ સ્વીકારનાર ન હતા; વિપરીત રીતે, તેઓ તેને સ્વીકારનારામાં અંતિમ હતા. સંદેશને સમજવામાં તેઓ સર્વાધિક પ્રતિભાશાળી હતા, જ્યારે સેમ્યુઅલ સ્નો સૌપ્રથમ હતા. જે લોકોએ અગાઉ કાર્યમાં આગેવાની લીધી હતી, તેઓ જ આ સંદેશ સ્વીકારવામાં અને પોકારને વધુ પ્રબળ બનાવવામાં અંતિમ રહ્યા. ઐતિહાસિક રીતે, મધ્યરાત્રિના પોકારનો સંદેશ સ્વીકારનાર અંતિમ વ્યક્તિ વિલિયમ મિલર હતા.

𐌲𐌵 𐌿𐍄𐌹𐌻 𐌳𐌰 𐌲𐍂𐌰𐌽𐌳 𐌺𐍉𐌽𐍄𐍂𐍉𐍅𐌴𐍂𐍃𐌹, 376: 𐌳𐌿𐍂𐌹𐌽𐌲 𐍄𐌷𐌴 𐌴𐌼𐍀𐍉𐍅𐌴𐍂𐌼𐌴𐌽𐍄 𐍉𐍆 𐍄𐌷𐌴 𐌼𐌹𐌳𐌽𐌹𐌲𐌷𐍄 𐌲𐍂𐍅, 𐌰𐌱𐍉𐌿𐍄 50,000 𐌻𐌴𐍆𐍄 𐍄𐌷𐌴 𐌲𐌷𐌿𐍂𐍂𐌷𐌴𐍃. 𐌰𐍃 𐌼𐌹𐌻𐌻𐌴𐍂'𐍃 𐍅𐍉𐍂𐌺 𐍄𐌴𐌽𐌳𐌴𐌳 𐍄𐍉 𐌱𐌿𐌹𐌻𐌳 𐌿𐍀 𐍄𐌷𐌴 𐌲𐌷𐌿𐍂𐍂𐌷𐌴𐍃, 𐌹𐍄 𐍅𐌰𐍃 𐌹𐌽𐌹𐍄𐌹𐌰𐌻𐌻𐍆 𐍂𐌴𐌲𐌰𐍂𐌳𐌴𐌳 𐍅𐌹𐍄𐌷 𐍆𐌰𐍅𐍉𐍂, 𐌱𐌿𐍄 𐌰𐍃 𐌼𐌹𐌽𐌹𐍃𐍄𐌴𐍂𐍃 𐌰𐌽𐌳 𐍂𐌴𐌻𐌹𐌲𐌹𐍉𐌿𐍃 𐌻𐌴𐌰𐌳𐌴𐍂𐍃 𐌳𐌴𐌲𐌹𐌳𐌴𐌳 𐌰𐌲𐌰𐌹𐌽𐍃𐍄 𐍄𐌷𐌴 𐌰𐌳𐍅𐌴𐌽𐍄 𐌳𐍉𐌲𐍄𐍂𐌹𐌽𐌴 𐌰𐌽𐌳 𐌳𐌴𐍃𐌹𐍂𐌴𐌳 𐍄𐍉 𐍃𐌿𐍀𐍀𐍂𐌴𐍃𐍃 𐌰𐌻𐌻 𐌰𐌲𐌹𐍄𐌰𐍄𐌹𐍉𐌽 𐍉𐌽 𐍄𐌷𐌹𐍃 𐍃𐌿𐌱𐌾𐌴𐌲𐍄, 𐍄𐌷𐌴𐍆 𐍉𐍀𐍀𐍉𐍃𐌴𐌳 𐌹𐍄 𐍆𐍂𐍉𐌼 𐍄𐌷𐌴 𐍀𐌿𐌻𐍀𐌹𐍄 𐌰𐌽𐌳 𐌳𐌴𐌽𐌹𐌴𐌳 𐍄𐌷𐌴𐌹𐍂 𐌼𐌴𐌼𐌱𐌴𐍂𐍃 𐍄𐌷𐌴 𐍀𐍂𐌹𐍅𐌹𐌻𐌴𐌲𐌴 𐍉𐍆 𐌰𐍄𐍄𐌴𐌽𐌳𐌹𐌽𐌲 𐍀𐍂𐌴𐌰𐌲𐌷𐌹𐌽𐌲 𐍉𐌽 𐍄𐌷𐌴 𐍃𐌴𐌲𐍉𐌽𐌳 𐌰𐌳𐍅𐌴𐌽𐍄 𐍉𐍂 𐌴𐍅𐌴𐌽 𐍃𐍀𐌴𐌰𐌺𐌹𐌽𐌲 𐍉𐍆 𐍄𐌷𐌴𐌹𐍂 𐌷𐍉𐍀𐌴 𐌹𐌽 𐍃𐍉𐌲𐌹𐌰𐌻 𐌼𐌴𐌴𐍄𐌹𐌽𐌲𐍃. 𐌻𐌴𐌰𐌳𐌴𐍂𐍃 𐌹𐌽 𐍄𐌷𐌴 𐌰𐌳𐍅𐌴𐌽𐍄𐌹𐍃𐍄 𐌲𐌷𐌿𐍂𐌲𐌷 𐍄𐍉𐌳𐌰𐍅 𐍅𐌷𐍉 𐍆𐍉𐍂𐌱𐌹𐌳 𐍄𐌷𐌴 𐍄𐌴𐌰𐌲𐌷𐌹𐌽𐌲 𐍉𐍆 𐍄𐌷𐌹𐍃 𐌼𐌴𐍃𐍃𐌰𐌲𐌴 𐌹𐌽 𐍄𐌷𐌴 𐌲𐌷𐌿𐍂𐌲𐌷 𐌰𐌽𐌳 𐌴𐍅𐌴𐌽 𐌹𐌽 𐍀𐍂𐌹𐍅𐌰𐍄𐌴 𐌷𐍉𐌼𐌴𐍃 𐌰𐍂𐌴 𐍀𐍂𐌴𐍆𐌹𐌲𐌿𐍂𐌴𐌳 𐌷𐌴𐍂𐌴 𐌹𐌽 𐍄𐌷𐌴 𐌼𐌹𐌻𐌻𐌴𐍂𐌹𐍄𐌴 𐌼𐍉𐍅𐌴𐌼𐌴𐌽𐍄.

વિશ્વાસીઓ પોતાના ને મહાન પરીક્ષા અને ગૂંચવણમાં આવેલાં જોયા. તેઓ પોતાની કલીસિયાઓને પ્રેમ કરતા હતા અને તેમનાથી અલગ થવા માટે અનિચ્છુક હતા; પરંતુ જેમ જેમ તેમણે દેવના વચનના સાક્ષ્યને દબાવવામાં આવતું જોયું અને ભવિષ્યવાણીઓની તપાસ કરવાનો તેમનો અધિકાર નકારવામાં આવતો જોયો, તેમ તેમણે અનુભવ્યું કે દેવ પ્રત્યેની વિશ્વાસુતા તેમને આધીન થવાની મનાઈ કરે છે. જેમણે દેવના વચનના સાક્ષ્યને બહાર રાખવાનો પ્રયત્ન કર્યો, તેઓને ખ્રિસ્તની કલીસિયા રચતા ગણવામાં આવી શકે નહીં. તેથી, તેમણે પોતાના પૂર્વ સંબંધથી અલગ થવામાં પોતાને યોગ્ય ગણ્યા. 1844ની ઉનાળામાં, અંદાજે 50,000 લોકોએ કલીસિયાઓમાંથી પોતાને અલગ કર્યા.

댐스테이크트 장로의 저서 『제칠일안식일예수재림교 기별과 사명의 기초』에 따르면, 밀러는 다니엘 8:14의 선포와 요한계시록 14장의 첫째 천사의 기별이 곧 “보라, 신랑이로다”라는 한밤중의 부르짖음이라고 믿었다. 그는 이 기별이 그리스도의 재림을 지시하는 것이라고 믿었다. 밀러는 전 역사가 곧 한밤중의 부르짖음이라고 생각하였으나, 엘렌 화잇은 한밤중의 부르짖음이 특정한 시점에서 성취되었다고 진술한다. 새뮤얼 스노우는 자신의 강연에 「참된 한밤중의 부르짖음」이라는 제목을 붙여, 한밤중의 부르짖음을 일반적인 기별이라고 보았던 밀러파의 가르침과 그것을 구별하였다.

روحિયાતમાં સર્વાધિક આગળ રહેલાઓએ પ્રથમ સંદેશ પ્રાપ્ત કર્યો, અને જેઓ અગાઉ કાર્યમાં નેતૃત્વ કરતા હતા, તેઓ તેને સ્વીકારવા અને ઘોષણાને વધુ જોરદાર બનાવવા માટે છેલ્લાં રહ્યા. 1833થી આગળ કાર્યનું નેતૃત્વ કરનાર વિલિયમ મિલરે, ઓગસ્ટ 1844માં જ્યારે મધરાત્રીના પોકારનો સંદેશ આવ્યો ત્યારે તેના વિષે સંઘર્ષ કર્યો. તે ચર્ચોથી અલગ થવા બાબતે નિશ્ચિત ન હતો, અને ઘણાં વર્ષોથી મધરાત્રીના પોકાર વિશે બીજી સમજણ શીખવતો આવ્યો હતો.

윌리엄 밀러는 다음과 같이 썼다. “나는 주께서 나타나실 어떤 특정한 날에 대하여 결코 확신한 적이 없었으니, 이는 아무도 그 날과 그 시를 알 수 없다고 믿었기 때문이다. 내가 출판한 모든 강연문에는, 표지에서 볼 수 있듯이, 대략 1843년경이라고 하였다. 내가 구두로 행한 모든 강연에서도, 나는 예외 없이 청중에게, 만일 내 계산에 착오가 없다면 그 기간들이 1843년에 끝날 것이라고 말하였으나, 그 끝이 그때보다 더 이전에 이를 가능성까지 부정할 수는 없으며, 그러므로 그들은 끊임없이 준비되어 있어야 한다고 말하였다. 1842년에 어떤 형제들은 그 정확한 연도를 매우 단정적으로 전파하였고, 내가 ‘만일’이라는 말을 넣은 것을 두고 나를 책망하였다.” 1842년 5월에 1843년 도표가 출판되었고, 형제들은 밀러에게 그의 발표에서 그 ‘만일’을 빼라고 말하였다.

મિલરે આગળ કહ્યું, “જાહેર પ્રેસે પણ આ વાત પ્રકાશિત કરી હતી કે મેં પ્રભુના આગમન માટે એક નિશ્ચિત દિવસ, એપ્રિલની તેવીસમી તારીખ, નક્કી કરી છે. તેથી, તે વર્ષના ડિસેમ્બરમાં, કારણ કે મારી ગણતરીમાં મને કોઈ ભૂલ દેખાતી ન હતી, મેં આ મારો વિશ્વાસ પ્રકાશિત કર્યો કે માર્ચ 21, 1843, અને માર્ચ 21, 1844, વચ્ચેના કોઈક સમયે પ્રભુ આવશે.” મિલરે સાતમા મહિનાના દસમો દિવસનો નિષ્કર્ષ પહેલેથી જ કાઢી લીધો હતો, અને સેમ્યુઅલ સ્નોએ આ નિષ્કર્ષનો ઉપયોગ કરીને મધ્યરાત્રિની ઘોષણા જાહેર કરી તેનાથી ઘણાં પહેલાં, મિલરે તેના વિષે લખ્યું હતું. સેમ્યુઅલ સ્નોએ 22 ઑક્ટોબર, 1844, ની ઓળખ કરવા જે તર્કનો ઉપયોગ કર્યો, તે તર્કને સંકલિત કરવા માટે પ્રભુએ મિલરનો જ ઉપયોગ કર્યો હતો.

મિલરે લખ્યું: ‘વર્ષ 1843 દરમિયાન, પ્રેસ અને અમુક મંચો દ્વારા મારા ઉપર અને મારી સાથે સંકળાયેલા લોકો ઉપર અતિ ઉગ્ર નિંદાઓનો ઢગલો કરવામાં આવ્યો. અમારા હેતુઓ પર આક્રમણ કરવામાં આવ્યું, અમારા સિદ્ધાંતોને ભ્રમિત રીતે રજૂ કરવામાં આવ્યા, અને અમારા ચરિત્રોની નિંદા કરવામાં આવી.’ સમય વીત્યો, અને 21 માર્ચ, 1844, પ્રભુના પ્રગટ થયા વિના જ પસાર થઈ ગઈ. નિરાશા ખૂબ મોટી હતી, અને ઘણા લોકો હવે તેમની સાથે ચાલ્યા નહીં. આ સમય પહેલાં, 1840થી, અંદાજે 200,000 મિલરાઇટ્સ હતા, પરંતુ આ અવસ્થાએ પહોંચતાં ફક્ત 50,000 જ બાકી રહ્યા હતા.

મિલરે આગળ કહ્યું, “આ પહેલાં, 1843ના શરદ ઋતુમાં, મારા કેટલાક ભાઈઓએ કલીસિયાઓને બેબિલોન કહેવા માંડ્યું અને એ બાબતે આગ્રહ કરવા લાગ્યા કે એડવેન્ટિસ્ટોનું કર્તવ્ય છે કે તેઓ એમાંથી બહાર નીકળે. આથી હું અત્યંત દુઃખી થયો. માત્ર તેનો પ્રભાવ બહુ ખરાબ હતો એટલું જ નહીં, પરંતુ મેં તેને દેવના વચનનો વિકૃતિપૂર્ણ અર્થઘટન, શાસ્ત્રોના બળજબરીથી વાંકાકરણ તરીકે ગણ્યું.” મિલર બીજા દૂતના સંદેશા સાથે સંઘર્ષ કરતો રહ્યો, અને તેથી તેના માટે સત્ય મધ્યરાત્રિ પોકારના સંદેશાને સ્વીકારવું વધુ મુશ્કેલ બન્યું. આ પ્રથા ફેલાતી ગઈ, અને કલીસિયાઓએ તેમની સામે પોતાના દ્વાર બંધ કરી દીધા; પરિણામે વૈરભાવ ઊભો થયો અને મોટા ભાગના એડવેન્ટિસ્ટો તેમની પોતાની પોતાની કલીસિયાઓથી અલગ પડી ગયા.

તેમણે જાહેર કર્યો હતો તે સમય વીતી ગયા પછી, મિલરે ચોક્કસ સમયગાળાને લગતી પોતાની નિરાશા સ્વીકારી, પરંતુ પોતાનો વિશ્વાસ અડગ રાખ્યો. સાતમા મહિના ની ચળવળ શરૂ થાય ત્યાં સુધી તેઓ 1844ના ઉનાળામાં પશ્ચિમ પ્રદેશમાં પોતાની સેવાકાર્યમાં સતત લાગેલા રહ્યા. આ ચળવળમાં તેમનો કોઈ ભાગ નહોતો, સિવાય કે અઢાર મહિના પહેલાં લખાયેલ એક પત્રમાં તેમણે મોશીના કાયદાની વિધિ-પાલનાઓ તે મહિને સંકેત કરે છે એવું જણાવ્યું હતું. તેમને એવો વિચાર પણ ન હતો કે આ વિષયોનો એવો ઉપયોગ કરવામાં આવશે અથવા આવા પુરાવામાં વિશ્વાસ મુકવો ઉદ્ધારની કસોટી બની જશે. 22 ઑક્ટોબર, 1844 પહેલાં બે કે ત્રણ અઠવાડિયા સુધી તેમને આ ચળવળ સાથે કોઈ સહભાગિતા ન હતી. 6 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ હાઇમ્સને લખેલા એક પત્રમાં મિલરે લખ્યું: 'હવે મને સાતમા મહિને એવી મહિમા દેખાય છે જેવી મેં પહેલાં ક્યારેય જોઈ નહોતી... હવે, પ્રભુના નામની સ્તુતિ થાઓ, મને શાસ્ત્રોમાં એવી સુંદરતા, એવી સુસંગતિ, એવો એકમત્વ દેખાય છે, જેના માટે મેં લાંબા સમયથી પ્રાર્થના કરી હતી, પરંતુ આજે સુધી તેને જોયું ન હતું. હે મારા આત્મા, પ્રભુનો આભાર માન. ભાઈ સ્નો, ભાઈ સ્ટૉર્સ અને અન્યો ધન્ય થાઓ, કારણ કે તેમણે મારી આંખો ખોલવામાં સાધનરૂપ થયા છે. હું લગભગ ઘરે આવી ગયો છું. મહિમા, મહિમા, મહિમા, મહિમા.'

પછી, મિલ્લરે મધ્યરાત્રિના પોકાર અંગે ફરી વિચાર કર્યો અને તેને અતિઉત્સાહવાદ ગણાવ્યો. ડેમસ્ટીગ્ટ નોંધે છે કે સ્નોએ મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશની તેની મૂળભૂત રૂપરેખા મિલ્લરના અગાઉના કાર્યમાંથી મેળવી હતી.

સ્નોની ગણતરીઓ, માર્ચ 1844માં પ્રકાશિત થયેલી, 12–17 ઑગસ્ટ, 1844ના એક્સેટર કેમ્પ મીટિંગ સુધી બહુ ઓછું ધ્યાન આકર્ષી શકી હતી. ત્યાં, ખ્રિસ્તના પુનરાગમન માટે તેમણે નિર્ધારિત કરેલી ચોક્કસ તારીખે અનેક મિલરાઇટોને ઊંડે પ્રેરિત કર્યા, અને તેમની મિશનરી પ્રવૃત્તિને પરાકાષ્ઠા સુધી પહોંચાડી. તેમની આ પ્રતિક્રિયા “સાતમા માસ” આંદોલન તરીકે જાણીતી बनी. જોકે મિલરાઇટ આગેવાનો શરૂઆતમાં શંકાશીલ હતા, અપેક્ષિત ઘટનાથી કેટલાક અઠવાડિયા પહેલાં તેઓ આ આંદોલન સાથે જોડાયા અને સ્નોના મતોને છાપવામાં આવે તથા તેમનું સમર્થન કરવામાં આવે તે માટે મંજૂરી આપી.

એલેન વ્હાઇટના પ્રથમ દર્શનમાં ઈશ્વરના લોકોને સ્વર્ગ તરફ જતાં એક માર્ગ પર દર્શાવવામાં આવ્યા છે, અને તેમની પાછળ એક પ્રકાશ હતો જેને “મધ્યરાત્રિની પોકાર” કહેવામાં આવી હતી. સેમ્યુઅલ સ્નોએ રજૂ કરેલો સંદેશ સમજવો આવશ્યક છે. મે 1842માં, 300 પ્રચારકો માટે 300 ચાર્ટ છપાયા હતા. 22 માર્ચ, 1844 સુધીમાં, પ્રથમ નિરાશા પછી, તે ચાર્ટને બાજુએ મૂકી દેવામાં આવ્યો, અને ઘણાં લોકોએ આ ચળવળ છોડી દીધી. જે રહ્યા હતા, તેઓએ રાહ જોવાની હતી. એક્સેટર કેમ્પ મીટિંગમાં, સ્નોએ દર્શાવ્યું કે પ્રભુ 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ, પ્રાયશ્ચિત્તના દિવસે, આવશે. આથી તેઓ આ સંદેશની ઘોષણા કરવા પ્રેરાયા.

Joseph Bates kwuru na, mgbe nzukọ ogige Exeter gasịrị, ka ọ na-agafe n’ime ụgbọ oloko ndị ahụ, ọ nụrụ olu ndị na-ekwughachi, “Lee, onye-alụ-nwunye na-abịa!” Mmegharị a gbasara United States dum n’ime ọnwa abụọ, na-eduga na Nnukwu Ndakpọ Olileanya nke mere n’October 22, 1844.

ડેમસ્ટીગ્ટ હાઇમ્સ અને મિલરને સમાવતી 1844ની ડિસેમ્બર 28–29ની લો હેમ્પ્ટન એડવેન્ટિસ્ટ પરિષદ વિષે ટિપ્પણી કરે છે. હાઇમ્સે પવિત્રજનોને સાંત્વના આપવાની, ખ્રિસ્તી જગતને જાગૃત કરવાની, અને પાપીઓને ઉદ્ધારની ઘોષણા કરવાની હાકલ કરી. થોડાં અઠવાડિયાં પછી, એડવેન્ટ પ્રેસ ફરી શરૂ થયું, અને હાઇમ્સે ઉદ્ધારનો દ્વાર ખુલ્લો હોવાનું જાહેર કર્યું. મિલરે ક્રમશઃ “બંધ દ્વાર”ની અતિશય કલ્પનાનો ત્યાગ કર્યો અને “મિડનાઇટ ક્રાય” વિષેના પોતાના મૂળ દૃષ્ટિકોણ પર પાછો ફર્યો. એ જ મહિનામાં, એલેન વ્હાઇટને તેમનું પ્રથમ દર્શન થયું, જેમાં બતાવવામાં આવ્યું કે જેઓ “મિડનાઇટ ક્રાય”ને નકારે છે તેઓ માર્ગ પરથી પડી જાય છે. તે દર્શન વિલિયમ મિલર માટે જેટલું હતું તેટલું જ બીજા કોઈપણ માટે હતું.

પ્રારંભિક લખાણો, પૃષ્ઠ 257 માંથી: “પછી મારું ધ્યાન વિલિયમ મિલર તરફ દોરવામાં આવ્યું. તે વિમૂઢ જણાતો હતો અને પોતાના લોકો માટે ચિંતા અને વ્યથાથી નમેલો હતો. 1844 માં એકતામાં અને પ્રેમમાં રહેલી મંડળી પોતાનો પ્રેમ ગુમાવી રહી હતી, એકબીજાનો વિરોધ કરી રહી હતી અને ઠંડી, પછાત અવસ્થામાં પડી રહી હતી. જ્યારે તેણે આ જોયું, ત્યારે શોકે તેની શક્તિ ક્ષીણ કરી. મેં અગ્રણી પુરુષોને તેની ઉપર નજર રાખતા જોયા, મુખ્યત્વે જોશુઆ હાઇમ્સને, અને તેમને આ ભય હતો કે ક્યાંક તે ત્રીજા દૂતનો સંદેશ સ્વીકારી ન લે.” આ પરિપ્રેક્ષ્યમાં ત્રીજા દૂતનો સંદેશ એટલે શનિવારનો દિવસ છે. જેમ મિલર સ્વર્ગના પ્રકાશ તરફ ઝૂકતો હતો, તેમ આ લોકો તેના મનને તેમાંથી દૂર ખેંચવા માટે યોજનાઓ ઘડતા હતા. માનવીય પ્રભાવએ તેને અંધકારમાં રાખ્યો અને સત્યનો વિરોધ કરનારાઓ વચ્ચે તેનો પ્રભાવ જાળવી રાખ્યો. અંતે, મિલરે સ્વર્ગના પ્રકાશ—શનિવાર—વિરુદ્ધ પોતાનો અવાજ ઊંચો કર્યો. તે એવો સંદેશ સ્વીકારી શક્યો નહીં જે તેના નિરાશાનું સ્પષ્ટીકરણ કરતો અને ભૂતકાળ પર પ્રકાશ અને મહિમા પાથરતો. તેણે દૈવી જ્ઞાનને બદલે માનવીય જ્ઞાનનો આધાર લીધો. શ્રમ અને વૃદ્ધાવસ્થાથી ખંડિત થયેલો હોવાથી, જેઓએ તેને સત્યથી દૂર રાખ્યો હતો, તેમની જેટલો તે જવાબદાર ન હતો. પાપ તેમના પર જ છે. જો મિલર ત્રીજા દૂતનો પ્રકાશ જોઈ શક્યો હોત, તો ઘણી બાબતો તેને સમજાવવામાં આવી હોત. પરંતુ તેના ભાઈઓએ તેના પ્રત્યે એવો ઊંડો પ્રેમ દર્શાવ્યો કે તેણે વિચાર્યું કે તે કદી તેમની પાસેથી અલગ પડી શકશે નહીં. દેવે તેને મૃત્યુની સત્તા હેઠળ પડવા દીધો અને જેઓએ તેને સત્યથી દૂર ખેંચ્યો હતો, તેમની પાસેથી તેને કબરમાં છુપાવી દીધો. મૂસાએ વચનના દેશમાં પ્રવેશતા પહેલાં ભૂલ કરી હતી; તેવી જ રીતે, મિલરે પણ ભૂલ કરી, જ્યારે તે જલ્દી જ સ્વર્ગીય કાનાનમાં પ્રવેશવાનો હતો. બીજાઓએ તેને આવું કરવા દોર્યો; તેનું હિસાબ બીજાઓએ આપવાનું છે. પરંતુ દેવદૂતો દેવના આ સેવકની અમૂલ્ય ધૂળ પર નજર રાખે છે અને છેલ્લી તૂરાઈના નાદે તે બહાર આવશે.

આ રીતે નિષ્કર્ષે, વિલિયમ મિલર વિશ્વના અંતે આવેલા સેવન્થ-ડે એડ્વેન્ટિસ્ટોને પ્રતિરૂપરૂપે દર્શાવે છે. એલેન વ્હાઇટનું પ્રથમ દર્શન તેના પોતાના સમય કરતાં વધુ આપણા દિવસ માટે છે. વિશ્વના અંતે, સેવન્થ-ડે એડ્વેન્ટિસ્ટો મિડનાઇટ ક્રાયના પ્રકાશને નકારી કાઢશે. મિડનાઇટ ક્રાયનો પ્રકાશ આ ઇતિહાસને સમજીને જ સમજાઈ શકે છે. પ્રથમ નિરાશાએ મિલરાઇટ ચળવળમાંથી તેઓને શુદ્ધ કરીને દૂર કર્યા, જે ખોટા કારણોસર ત્યાં હતા, અને લોકને એવી પરીક્ષાત્મક અનુભૂતિ માટે તૈયાર કર્યા જે તેમને અતિ પવિત્ર સ્થાને દોરી જવાની હતી. જે લોકો પ્રથમ નિરાશા સુધી આવે છે તેઓ માત્ર ત્યારે જ ધન્ય છે જ્યારે તેઓ ૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ સુધી રાહ જુએ. આ સમય દેવ દ્વારા એવા લોકોને ઉત્પન્ન કરવા માટે નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યો છે, જેને તે અતિ પવિત્ર સ્થાને એકત્ર કરશે. મિડનાઇટ ક્રાયને નકારવું અને માર્ગ પરથી પડી જવું એટલે આ સમગ્ર ઇતિહાસને નકારવો.

უილიამ მილერმა სამი შეცდომა დაუშვა, და ჩვენ ყოველთვის სამი გამოცდით გამოვიცდებით. მისი პირველი შეცდომა იყო 1844 წლის დეკემბერში შუაღამის ღაღადის უარყოფა. მისი მეორე შეცდომა იყო ადამიანებისთვის ღვთის ნაცვლად ყურის დაგდება, რამაც იგი მის მესამე შეცდომამდე მიიყვანა: შაბათის უარყოფამდე. მსოფლიოს აღსასრულს მეშვიდე დღის ადვენტისტები უარყოფენ შუაღამის ღაღადის ისტორიას და ძველ ბილიკებზე დაბრუნების მოწოდებას, რადგან თავიანთ წინამძღოლებს უსმენენ. ამით ისინი თავს ამზადებენ მხეცის ნიშნის მისაღებად, იმეორებენ რა მილერის სამსაფეხურიან გამოცდის პროცესს, რომელიც იწყება იმით, თუ როგორ ეკიდებიან ისინი შუაღამის ღაღადის უწყებასა და ისტორიას.

પ્રથમ નિરાશાથી દ્વિતીય નિરાશા સુધીના ઇતિહાસને સ્પર્શતી માત્ર બે જ ભવિષ્યવાણીઓ છે: 2300 દિવસો (“જોકે દર્શન વિલંબ કરે, તો પણ તેની રાહ જો”) અને 2520. 2520 ને નકારી કાઢવું એટલે મધ્યરાત્રિના પોકારને નકારી કાઢવું. મધ્યરાત્રિના પોકારને નકારી કાઢવું એટલે નીચેના દુષ્ટ જગત તરફ જતા માર્ગ પરથી પડી જવું.

આ વિષયને આપણે આગામી રજૂઆતમાં વધુ વિસ્તૃત રીતે સંબોધીશું.