ભવિષ્યવાણીનો આત્મા: વિલંબનો સમય અને મધ્યરાત્રિનો પોકાર

સ્પષ્ટીકરણનો એક શબ્દ

최근에 우리는 우리 웹사이트에 실린 여러 언어들로 번역하기 위하여 「하박국의 두 표」의 전사본을 준비하기 시작하였다. 구두로 전해진 발표를 문서 형태의 발표로 바꾸는 일은, 말로 된 발표를 글로 된 발표로 전환하기 위하여 반드시 거쳐야 하는 모든 복잡한 절차들을 잘 알지 못하는 사람이라면 미처 이해하지 못할 만큼 훨씬 더 큰 과업이며, 여기에 더하여 그 자료를 마침내 웹사이트의 여러 언어로 번역하는 데 따르는 필연적인 문제들도 함께 수반된다. 우리는 아흔다섯 편의 발표 가운데 첫 번째 원고에 대한 교정 편집을 막 시작하였는데, 그 과정에서 우리가 또한 반드시 거쳐야 할 또 하나의 절차를 발견하였다. 그것은 1989년부터 우리의 현재 역사에 이르기까지 이 기별이 점진적으로 발전해 온 과정과 관계가 있다.

લગભગ પંદર વર્ષ પહેલાંની રજૂઆતોમાં કેટલીક સચ્ચાઈઓ એવી હતી કે જેઓ સમજણની શૈશવાવસ્થામાં હતી. તે સચ્ચાઈઓમાં પ્રથમ, જેને મને સ્પષ્ટ કરવી જ જોઈએ, એ મિલરાઈટ ઇતિહાસમાં બીજા દૂતના આગમન વિષે છે. તે સમયે મારી સમજ એવી હતી કે જ્યારે પ્રોટેસ્ટન્ટ ચર્ચોએ મિલર દ્વારા પ્રથમ દૂતના સંદેશની રજૂઆત સામે પોતાના દ્વાર બંધ કરવા શરૂ કર્યા, અને તે ઘટના 1843ના વર્ષના સમાપન સાથે સંકળાયેલી હતી, ત્યારે બીજો દૂત આવ્યો. વિલિયમ મિલરે સમયની એવી ગણતરી પર કાર્ય કર્યું હતું કે જેમાં તેના મત મુજબ 1843ના વર્ષોનો આરંભ 22 માર્ચ, 1843એ થયો હતો અને તેનો અંત 22 માર્ચ, 1844એ આવ્યો હતો. તેણે વિચાર્યું હતું કે અંતે બે પવિત્ર ચાર્ટ્સ પર સ્થાન પામનાર ત્રણ ભવિષ્યવાણીઓ 1843ના વર્ષમાં પૂર્ણ થશે, અને તે માનતો હતો કે તે વર્ષ 22 માર્ચ, 1844એ સમાપ્ત થયું. તે બે બાબતોમાં ખોટો હતો.

ડેનિયલ બારના 1335 દિવસોની, લેવિટિકસ છવીસના “સાત સમય”ના 2520 વર્ષોની, અને ડેનિયલ આઠના 2300 દિવસોની ત્રણ ભવિષ્યવાણીઓને મિલરે માર્ચ 1844માં પૂર્ણ થતી સમજેલી હતી. ત્યારબાદ પ્રભુએ સામ્યુઅલ સ્નોને એ સમજવા માટે માર્ગદર્શન આપ્યું કે આ ભવિષ્યવાણીઓ 1843માં નહીં, પરંતુ 1844માં પૂર્ણ થતી હતી; પરંતુ સ્નોએ સમયની કારાઈટ ગણતરી પણ લાગુ કરવી આરંભી, જે સમયની તે ગણતરી ન હતી જેનો ઉપયોગ મિલર કરી રહ્યો હતો. મિલર રબ્બીનિક/વિષુવ-આધારિત સમયગણનાનો ઉપયોગ કરતો હતો, જે વર્ષને વસંતથી વસંત સુધીના આધાર પર ગણે છે.

હબક્કૂકની બે પાટિયાં રજૂ કરતાં સમયે, અમે આ ઐતિહાસિક વાસ્તવિકતાને સમજ્યા નહોતાં અને મિલરના અનુભવનો ઉપયોગ કરીને ૨૨ માર્ચ, ૧૮૪૪ને બીજા દેવદૂતના આગમન અને વિલંબના સમયની શરૂઆત તરીકે નિશ્ચિત કરતાં હતાં. મેં સમજ્યું હતું, અને હજી પણ સમજું છું, કે તે દેવદૂતનું આગમન તે સમય સાથે સુસંગત હતું જ્યારે પ્રોટેસ્ટન્ટોએ પ્રથમ દેવદૂત વિષે મિલરનો સંદેશ નકારી કાઢ્યો હતો, અને નીચેનો ઉતારો મારા માટે સંદર્ભબિંદુ હતો.

Miller-ના સંદેશ માટે દ્વારો બંધ થવું પ્રથમ દૂતના અસ્વીકારના આરંભને ચિહ્નિત કરતું હતું, એ હું સમજ્યો હતો; અને સમયની ગણતરી અંગે રબ્બીની/વિષુવાધારિત પદ્ધતિ વિશે Millerની સમજણ સાથે સુસંગત રહી મેં એવું માન્યું હતું કે 22 માર્ચ, 1844 એ 1843નો સમાપનબિંદુ દર્શાવ્યો હતો. જૂન 1842માં Portland ખાતે Miller દ્વારા કરાયેલ રજૂઆત વાસ્તવમાં એક waymark છે, જે ક્રમશઃ આગળ વધતા એવા અસ્વીકારને ઓળખાવે છે, જેનું અંતિમ પરિપૂર્ણ થવું 18 એપ્રિલ, 1844એ થયું; પરંતુ તે રજૂઆતોના સમયે અમે સમયની Karaite ગણતરી અંગે Samuel Snowની લાગુ પાડણીને ઓળખી શક્યા ન હતા.

प्रथम प्रस्तुतिमा हामीले प्रतिलिपि-सम्पादन गर्न थाल्दा, त्यस समय अभिलेख गरिएको कुरा अहिले हामीले सिकाउने शिक्षासँग विरोधाभासजस्तो देखिन्छ भन्ने कुरा मैले देख्न थालेँ। यो विरोधाभास गर्छ पनि र गर्दैन पनि। यो केवल दोस्रो स्वर्गदूतको क्रमशः आगमनमाथिको एक जोड हो, र साथै यस सन्देशको क्रमशः मोहर-उघारिने प्रक्रियाको पनि एक दृष्टान्त हो, जसरी मिलरवादी इतिहासमा पनि भएको थियो। यस स्पष्टीकरणात्मक टिप्पणीले अप्रिल 19, 1844 लाई पहिलो मिलरवादी निराशा भनी गरिएको हाम्रो पहिचान र अतीतमा सिकाइएको कुरामाथि ठेस खाएकाहरूलाई सम्बोधन गर्नुपर्छ।

અમારી છેલ્લી રજૂઆતમાં આ પ્રશ્ન ઉદ્ભવ્યો હતો કે જો 22 માર્ચ, 1844 પ્રથમ મહિનાનો પ્રથમ દિવસ હોય, તો 22 ઓક્ટોબર, 1844 સાતમા મહિનાનો દસમો દિવસ કેવી રીતે થઈ શકે? માર્ચ 1844માં મિલરાઇટોએ જેને 1843નો અંત માન્યો હતો, તે બાબતમાં તેઓ ભૂલમાં હતા. તે નિરાશા પછી તેમણે સમયની બાઇબલ આધારિત ગણતરીનું પુનઃપરીક્ષણ કર્યું. આ બાબત ગેરહાર્ડ ડેમસ્ટીગ્ટની પુસ્તક Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission માં, ખાસ કરીને પૃષ્ઠ 89 અને 92 પર, સમજાવવામાં આવી છે. જ્યારે તેમણે માન્યું કે 1843 પૂર્ણ થયું હતું, ત્યારે તેમણે સમય અંગેની પોતાની સમજણના બે ઘટકોનું પુનર્મૂલ્યાંકન કર્યું: 1843થી 1844માં થતા પરિવર્તનનું, અને વર્ષોના પ્રારંભ તથા અંતને નિર્ધારિત કરતા દિવસોનું, જેથી તેઓ સાતમા મહિનાના દસમા દિવસની ગણતરી કરી શકે.

હું ઘણીવાર ભારપૂર્વક કહું છું કે ૨૨ માર્ચથી ૨૨ ઑક્ટોબર સુધી સાત મહિના થાય છે. હું એવું સૂચવી રહ્યો નથી કે આ સાતમા મહિનાનું આંદોલન છે, પરંતુ આ રસપ્રદ છે કે મિલરાઇટોએ માન્યું હતું કે ૨૨ માર્ચ મહત્વપૂર્ણ હતી, અને આ એક ઉપયોગી માનસિક નિશાની છે—સાત મહિના પછી તમને ૨૨ ઑક્ટોબર સુધી લઈ આવે છે. આ હકીકત છે.

નિરાશા અને વિલંબનો સમય કોઈ સમય-ભવિષ્યવાણીની પરિપૂર્ણતા ન હતા, પરંતુ તે મિલરાઇટ્સની એક ગેરસમજનું પરિણામ હતા. તેમની ગેરસમજે વિલંબના સમય અને નિરાશાની પરિપૂર્ણતા કરી; એવી કોઈ નિશ્ચિત ભવિષ્યવાણી ન હતી કે વિલંબનો સમય કોઈ નિર્ધારિત બિંદુએ શરૂ થશે. 22 માર્ચ, 1844ના રોજ 1843નું વર્ષ પસાર થઈ ગયું હતું એવી તેમની માન્યતાએ નિરાશા ઉત્પન્ન કરી.

Damsteegt പറയുന്നു:

અમે ગઇકાલે વાંચ્યું હતું કે મિલર એ તારીખની અપેક્ષા રાખી રહ્યો હતો. મિલરાઇટ્સમાંના બહુમતિ લોકો એ તારીખ તરફ જ જોઈ રહ્યા હતા, અને તેમના વિરોધીઓ પણ તે જાણતા હતા અને મિલરાઇટ્સ ખોટા છે તેના પુરાવા તરીકે તેની રાહ જોઈ રહ્યા હતા. આ જ માનક સમજણ હતી. તે તારીખ પસાર થયા પછી, તેમણે સમયસંબંધિત ભવિષ્યવાણીઓની વધુ નજીકથી તપાસ શરૂ કરી, જેના પરિણામે તેઓ 22 ઓક્ટોબર, 1844 સુધી પહોંચ્યા. આ ગઇકાલે ઊભા થયેલા પ્રશ્ન માટે એક સંદર્ભબિંદુ પ્રદાન કરે છે.

Uyu munsi, ndashaka kumara igihe kinini nditegereza igihe cyo gutinda. Ibi ni iby’ingenzi kuko turi kwita ku iyerekwa rya mbere rya Ellen White, aho avuga ko umucyo urabagirana wari ku ntangiriro y’inzira ijya mu Ijuru wari “Midnight Cry,” kandi ko nihagira uhakana uwo mucyo, agwa ava kuri iyo nzira ijya mu Ijuru. Ndagerageza kwerekana ko “Midnight Cry” yo mu iyerekwa rye ikubiyemo amateka yose y’Ubutumwa bwa Marayika wa Kabiri.

વ્યક્તિગત રીતે, એ દર્શનમાં આવેલો મધ્યરાત્રિનો પોકાર, જે માર્ગના આરંભે છે અને સમગ્ર માર્ગ પર પ્રકાશ ફેંકે છે, તે 1840થી 1844 સુધીના મિલરાઇટોના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે એમ કહેવામાં મને કોઈ અડચણ નથી. તે ઇતિહાસની ગતિશીલતાને યોગ્ય રીતે સમજવી આવશ્યક છે. મધ્યરાત્રિ પોકારની પોતાની પૂર્ણતા 12 ઑગસ્ટથી 17 ઑગસ્ટ સુધી થઈ, જ્યારે એક્સિટર કેમ્પ મીટિંગમાં એ સંદેશ રજૂ કરવામાં આવ્યો; અને ત્યારબાદ તેમણે આશરે બે મહિના સુધી—સપ્ટેમ્બર અને ઑક્ટોબર, બે મહિના અને પાંચ દિવસ—તે સંદેશ વહન કર્યો. 22 ઑક્ટોબર પહેલાં તેઓ પ્રભુના આગમન માટે તૈયારી કરી રહ્યા હતા. આ બે મહિનાનો સમયગાળો મધ્યરાત્રિ પોકારનો ઇતિહાસ છે. તેમ છતાં, આ સમયગાળાને તેમાં પ્રવેશ કરાવનારા પગલાંઓને સમજી લીધા વિના તમે સમજી શકતા નથી. મારા માટે, મધ્યરાત્રિનો પોકાર વધુ વિશિષ્ટ રીતે કહીએ તો, વિલંબના સમયનો ઇતિહાસ છે, જે 22 ઑક્ટોબર, 1844 સુધી સતત ચાલે છે.

અહીં 1840 થી 1844 સુધીનો ઇતિહાસ છે. પ્રોફેસીની આત્મામાં એવી અનેક જગ્યાઓ છે જ્યાં સિસ્ટર વ્હાઇટ અમને કહે છે કે સંદેશાઓને ક્યાં સ્થિત કરવા તે અમને જાણવું જરૂરી છે. જ્યારે તમે સંદેશાઓને સ્થિત કરવા માંડો છો, ત્યારે તમે સમજવા માંડો છો કે બધા સંદેશાઓ એક નિશ્ચિત સમયબિંદુએ આવે છે અને ત્યારબાદ સામર્થ્યવાન બને છે.

પ્રથમ દૂત 1798માં, અંતકાળે આવે છે, જ્યારે દાનિયેલનું પુસ્તક ઉઘાડવામાં આવે છે અને જ્ઞાનમાં વધારો થાય છે. પ્રથમ દૂતનો સંદેશ 11 ઑગસ્ટ, 1840ના રોજ શક્તિપ્રાપ્ત થાય છે, જ્યારે વર્ષ-દિવસનો સિદ્ધાંત સમગ્ર વિશ્વ માટે પુષ્ટિ પામે છે, અને તેના પરિણામે પ્રકાશન 10નો દૂત નીચે આવે છે, જે પ્રથમ દૂતના સંદેશના શક્તિકરણનું પ્રતીક છે.

બીજો દૂત જૂન 1842માં આવે છે. ગઈકાલે આપણે વાંચ્યું હતું કે જૂન 1842માં શ્રી મિલરે કાસ્કો સ્ટ્રીટ ચર્ચમાં પોતાના પ્રવચનોની બીજી શ્રેણી આપી હતી. થોડાં અપવાદોને છોડીને, પ્રોટેસ્ટન્ટ ચર્ચોએ પોતાના દ્વાર બંધ કરી દીધાં. તેથી, જૂન 1842માં બીજા દૂતનો સંદેશ આવે છે, કારણ કે જ્યારે કોઈ પ્રોટેસ્ટન્ટ ચર્ચ પ્રથમ દૂતના સંદેશ વિરુદ્ધ પોતાનું દ્વાર બંધ કરે છે, ત્યારે તે બાબેલનો ભાગ બની જાય છે. બીજા દૂતનો સંદેશ બાબેલમાંથી બહાર આવવાનો આહ્વાન છે. તે ક્રમશઃ આગળ વધતો છે.

સિસ્ટર વ્હાઇટ અમને જણાવે છે કે ભલે પ્રોટેસ્ટન્ટોએ જૂન 1842માં પોતાના દ્વારો બંધ કરવા શરૂ કર્યા હોય, છતાં બેબિલોનમાંથી બહાર આવવાનો બોલાવ—જે બીજા દેવદૂતના સંદેશનો વિષયવસ્તુ છે—વાસ્તવમાં 1844ના ઉનાળામાં જ શરૂ થયો નહોતો.

দ্বিতীয় দূতের বার্তা ১৮৪২ সালের জুন মাসে উপস্থিত হয় এবং ১৮৪৪ সালের ১২–১৭ আগস্ট এক্সেটার ক্যাম্প মিটিংয়ে মধ্যরাত্রির ধ্বনির বার্তার দ্বারা শক্তিপ্রাপ্ত হয়।

ત્રીજો દેવદૂત 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ આવે છે, કારણ કે તે દિવસે પરમપવિત્ર સ્થાનમાં પ્રવેશવાનો માર્ગ ખુલ્લો થાય છે, જ્યાં મનુષ્યો સમજી શકે છે કે હવે ખ્રિસ્ત પરમપવિત્ર સ્થાનમાં મહાયાજક છે. ત્યાં કરારનું કોશ ઓળખાય છે, અને તે કોશમાં દસ આજ્ઞાઓ છે. જ્યારે બહેન વ્હાઇટને પરમપવિત્ર સ્થાનમાં લઈ જવાયા અને તેમણે દસ આજ્ઞાઓને જોયાં, ત્યારે તેમણે જોયું કે શનિવારની આજ્ઞા અન્ય આજ્ઞાઓથી વધુ તેજસ્વી રીતે પ્રકાશિત થતી હતી, જે ત્રીજા દેવદૂતના સંદેશમાં શનિવારના મહત્ત્વને ચિહ્નિત કરતી હતી. આ પરીક્ષા શનિવાર અથવા રવિવાર વિષે હશે. 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ, ત્રીજા દેવદૂતના સંદેશની વિષયવસ્તુ આવે છે.

हे तिन्ही संदेशांची एक वैशिष्ट्यपूर्ण गोष्ट अशी आहे की, जेव्हा पहिल्या देवदूताचा संदेश 1798 मध्ये आला, तेव्हा कोणीही तो समजले नाही. प्रभुने विल्यम मिलर यास पहिल्या देवदूताचा संदेशवाहक म्हणून उभे केले; परंतु 1818 पर्यंत—म्हणजे वीस वर्षांनंतर—मिलरला त्या संदेशाचे आकलन होऊ लागले नाही. संदेश येतो; पण देवाचे लोक त्यास ओळखण्यापूर्वी काही काळ जातो, आणि मग तो सामर्थ्याने संपन्न होतो.

બીજા દેવદૂતનો સંદેશ જૂન 1842માં આવે છે, પરંતુ 1842માં કોઈપણ મિલેરાઇટોએ પ્રોટેસ્ટન્ટ ચર્ચોને બાબેલ કહેવાનું શરૂ કર્યું નહોતું. તેઓએ હજી તેને ઓળખ્યું નહોતું. 1844ના ઉનાળા સુધી તેઓએ તેને ઓળખવાનું શરૂ કર્યું નહોતું અને લોકોને ચર્ચોમાંથી બહાર આવવા બોલાવવાનું શરૂ કર્યું નહોતું. સંદેશ આવે છે, પછી તે સમજવામાં આવે છે, અને પછી તે શક્તિપ્રાપ્ત બને છે.

૨૨ ઓક્ટોબર, ૧૮૪૪ના દિવસે, જ્યારે હાયરમ એડસનને ખ્રિસ્ત પવિત્ર સ્થાનમાંથી પરમપવિત્ર સ્થાનમાં પ્રવેશતા વિષેનું દર્શન થયું, ત્યારે તેમને ખ્રિસ્તની સેવાકાર્યમાં થયેલા પરિવર્તન વિષે થોડોક પ્રકાશ પ્રાપ્ત થયો. પરંતુ ૨૩ ઓક્ટોબર, ૧૮૪૪ના દિવસે, હાયરમ એડસન રવિવાર પશુનું ચિહ્ન છે તે વિષય પર કોઈ લેખ લખવા અથવા કોઈ પ્રવચન પ્રચારવા માટે તૈયાર નહોતા. તેઓએ ત્રીજા દેવદૂતનો સંદેશો તે સમયગાળા પછી જ સમજ્યો.

સાતમા-દિવસના એડ્વેન્ટિસ્ટો જાણે છે તેમ, ત્રીજા દૂતનો સંદેશ ત્યારે શક્તિસંપન્ન બને છે જ્યારે પ્રકાશન 18નો ચોથો દૂત તેમાં જોડાય છે. જેઓ આને લાઇવસ્ટ્રીમિંગ પર અથવા પછી ડીવીડી પર જોઈ રહ્યા છે, તેઓ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ ચોથો દૂત ત્રીજા સાથે જોડાય છે તે સમયક્રમ અંગે વાદ કરવા ઇચ્છતા હોઈ શકે. આ તબક્કે, અમે તે વિષયમાં કોઈ દલીલો રજૂ કરી રહ્યા નથી, પરંતુ અમે તેને નકારતા પણ નથી: ટ્વિન ટાવર્સના ધરાશાયી થવા સાથે ચોથો દૂત ત્રીજા દૂત સાથે જોડાય છે, અને અહીં ત્રીજા દૂતનો સંદેશ શક્તિસંપન્ન બને છે.

ત્રણે દેવદૂતોના સંદેશાઓમાં આ લક્ષણો છે: તેઓ આવે છે, સમજવામાં આવે છે, અને ત્યારબાદ શક્તિશાળી બનાવવામાં આવે છે।

જૂન 1842માં, એક દ્વાર બંધ થવાનું શરૂ થયું; આ ઘટના પ્રોટેસ્ટન્ટ ચર્ચોએ પ્રથમ દેવદૂતના સંદેશ સામે પોતાના દ્વાર બંધ કર્યા તે દ્વારા ચિહ્નિત થઈ. આ ઇતિહાસની શરૂઆતમાં આપણે એક દ્વાર બંધ થતું જોયે છીએ, અને આ જ ઇતિહાસના અંતે—બીજા દેવદૂતના ઇતિહાસના અંતે—દ્વાર ફરીથી બંધ થાય છે: અતિપવિત્ર સ્થાનમાં પ્રવેશવાનું દ્વાર, દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતમાં આવેલું દ્વાર.

આ બે દ્વારબંધોને નોંધવી મહત્વપૂર્ણ છે, ખાસ કરીને જો તમે મંદિરની બે શુદ્ધિકરણ-ઘટનાઓ વિષે વિચારવાનું હોય. ખ્રિસ્ત પૃથ્વી પર હતા ત્યારે તેમણે મંદિરને બે વાર શુદ્ધ કર્યું હતું, અને સિસ્ટર વ્હાઇટ અમને કહે છે કે જગતના અંતે પણ મંદિરના બે શુદ્ધિકરણો થશે, જેમ મિલરાઇટોના સમયમાં થયા હતા. મિલરાઇટોના સમયમાં થયેલા મંદિર-શુદ્ધિકરણોને જૂન 1842માં દ્વાર બંધ થવાની ઘટનાએ ચિહ્નિત કરી શકાય છે—મંદિરનું પ્રથમ દ્વાર, એટલે કે પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ—અને બીજા મંદિર-શુદ્ધિકરણ સમયે, જ્યારે મિલરાઇટોનું મંદિર-શુદ્ધિકરણ પૂર્ણ થાય છે.

અમે વિલંબના સમયને નિહાળવા જઈ રહ્યા છીએ. બીજા દૂતના આ ઇતિહાસમાં, વિલંબનો સમય 22 માર્ચ, 1844એ આરંભે છે, અને તે મંદિરના બે શુદ્ધિકરણો દ્વારા સીમાબદ્ધ છે. આ જ બીજા દૂતનો સંદેશ છે.

આ ગિદેઓનની કથા પણ છે. ગિદેઓનની કથામાં બે શુદ્ધિકરણો હતા, જે બે મંદિર-શુદ્ધિકરણો અને બીજા દેવદૂતના સંદેશના પ્રતીકોમાંનું એક છે.

ચાલો, આપણે આપનો અભ્યાસ *Spiritual Gifts*, volume 1, pages 195–196 માંથી લેવામાં આવેલા એક ઉદ્ધરણથી શરૂ કરીએ. આપણે તરસી રહેવાના સમયનો અભ્યાસ કરી રહ્યા છીએ જેથી મધ્યરાત્રિના પોકાર સાથે તેનું જોડાણ સમજાય, કારણ કે આપણે મધ્યરાત્રિના પોકારના પ્રકાશને નકારવો નથી; જો આપણે એવું કરીએ, તો નીચેના દુષ્ટ જગતમાં જતાં માર્ગ પરથી પડી જઈએ છીએ.

સ્વર્ગમાંથી આવેલા તે શક્તિશાળી દૂતને સહાય કરવા દૂતો મોકલવામાં આવ્યા હતા, અને મેં એવા સ્વરો સાંભળ્યા, જાણે તેઓ સર્વત્ર ગુંજી રહ્યા હોય: “હે મારા લોકો, તેમાંથી બહાર નીકળી આવો, જેથી તમે તેના પાપોમાં ભાગીદાર ન બનો, અને તેની આપત્તિઓમાંનો હિસ્સો ન મેળવો; કેમ કે તેના પાપો સ્વર્ગ સુધી પહોંચી ગયા છે, અને ઈશ્વરે તેના અધર્મોને સ્મરણમાં લીધાં છે.” “આ સંદેશ ત્રીજા સંદેશમાં એક ઉમેરા સમાન જણાયો,”—હવે, તેણે હમણાં જ પ્રકાશન 18:4 ઉદ્ધૃત કર્યું: “હે મારા લોકો, તેમાંથી બહાર નીકળી આવો, . . . .” અને તે કહે છે, “આ સંદેશ ત્રીજા [દૂતના] સંદેશમાં એક ઉમેરા સમાન જણાયો અને તેની સાથે જોડાઈ ગયો, જેમ મધ્યરાત્રિના પોકારે 1844માં બીજા દૂતના સંદેશ સાથે જોડાઈ ગયું હતું.”

બીજા દૂતનો સંદેશ જૂન 1842માં આવે છે, અને મધ્યરાત્રિનો પોકાર ઑગસ્ટ 1844માં તેની સાથે જોડાય છે. આ સંદેશ પર આત્માનો આ ઢોળાવો—બાબેલમાંથી બહાર આવવાનો પોકાર—એ જ ઇતિહાસ છે, જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના ઇતિહાસનું વર્ણન કરવા માટે ઉપયોગ કરે છે, જ્યારે ત્રીજા દૂતના સંદેશ સાથે ચોથો દૂત જોડાય છે. ચોથો દૂત ત્યારે છે જ્યારે પ્રકાશિતવાક્ય 18નો શક્તિશાળી દૂત નીચે ઉતરે છે.

“આ સંદેશ ત્રીજા સંદેશમાં એક ઉમેરા સમાન લાગ્યો અને 1844માં જેમ મધ્યરાત્રિની ઘોષણા બીજા દેવદૂતના સંદેશ સાથે જોડાઈ હતી તેમ તેની સાથે જોડાયો. ઈશ્વરની મહિમા ધીરજવાન, રાહ જોતા સંતો પર વિરામી હતી,”—ઈશ્વરની મહિમા કોના પર વિરામી હતી? ધીરજવાન—શું? રાહ જોતા. ધીરજવાન, રાહ જોતા સંતો. ઠીક છે? રાહ જોતા સંતો; કારણ કે, હવે આપણે તેવા ઇતિહાસમાં છીએ જ્યાં ભવિષ્યવાણી કહે છે, “ધન્ય છે તે, જે રાહ જુએ છે અને 1335 સુધી પહોંચે છે. દર્શન વિલંબ કરે તો પણ તેની રાહ જો.” જે લોકો પવિત્ર આત્માનો વહાવો પ્રાપ્ત કરશે તેઓ રાહ જોતા સંતો છે.

“દેવની મહિમા ધીરજવંતાં, રાહ જોતા સંતો પર નિવાસી હતી, અને તેમણે નિર્ભયતાથી અંતિમ ગૌરવસભર ચેતવણી આપી, બાબિલોનના પતનનો પ્રખ્યાપન કર્યો, અને દેવના લોકોને તેના મધ્યથી બહાર આવવા માટે બોલાવ્યા; જેથી તેઓ તેના ભયાનક વિનાશથી બચી શકે.”—નિશ્ચિતરૂપે, આ તો આપણા આજના સમયને લગતું છે; પરંતુ, આપણા આ સમયમાં રહેલા રાહ જોતા સંતોની પૂર્વછાયા એ મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં રહેલા રાહ જોતા સંતોમાં દર્શાવવામાં આવી છે, જેને આપણે નિહાળી રહ્યા છીએ.

પ્રતીક્ષા કરતાં લોકોને પર જે પ્રકાશ પાડવામાં આવ્યો હતો તે સર્વત્ર પ્રવેશ્યો; અને ચર્ચોમાં જે કોઈ પાસે કંઈક પ્રકાશ હતો, જેઓએ ત્રણ સંદેશાઓ સાંભળ્યા ન હતા અને નામંજૂર કર્યા ન હતા, તેઓએ આ હાકલનો પ્રતિસાદ આપ્યો અને પતિત ચર્ચોમાંથી બહાર નીકળી આવ્યા.” — આ જ છે: “તેમાંથી બહાર નીકળો, હે મારા લોકોએ!” આ વાત તેઓ વિષે છે, જેઓ આપણા સમયકાળમાં, એકવાર યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રવિવારનો કાયદો આવી પહોંચે ત્યાર પછી, બાબેલની ચર્ચોમાંથી બહાર આવે છે. તેઓ જ પતિત ચર્ચો છે, બાબેલની ચર્ચો.

“हे संदेशहरू दिइएको समयदेखि धेरै जना उत्तरदायित्वको उमेरमा पुगेका थिए, र ज्योति तिनीहरूमाथि चम्कियो, अनि तिनीहरूलाई जीवन वा मृत्यु छान्ने विशेषाधिकार दिइयो।”​—अब उनी यसो भनिरहेकी छन् कि आज प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूमा यस्ता मानिसहरू छन् जो २२ अक्टोबर, १८४४ पछि उत्तरदायित्वको उमेरमा पुगेका छन्; र यो सत्य हो। आज प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूमा भएका मानिसहरू मिलराइट इतिहासमा तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश आइपुगेको बेला जीवित थिएनन्। तिनीहरूलाई प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूले आफ्नो समयावधिमा गरेको अस्वीकारको निम्ति उत्तरदायी ठहराइँदैन, र यदि तपाईंले कहिल्यै ख्रीष्टको इतिहासले संसारको अन्त्यलाई कसरी दृष्टान्तित गर्छ भन्ने कुरा अध्ययन गर्नुहुन्छ भने, यो ध्यान दिनुपर्ने एक प्रमुख बुँदा हो; किनकि, प्राविधिक रूपमा, भविष्यवाणीय अर्थमा, यरूशलेम AD34 मै नष्ट हुन सक्थ्यो, नष्ट हुनुपर्थ्यो।

ડેનિયલ 8 અને ડેનિયલ 9માં દર્શાવાયેલા 2300 વર્ષોમાંથી યહૂદીઓ માટે 490 વર્ષનો પરિક્ષાકાલ નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યો હતો. તે 490 વર્ષ ઈ.સ. 34માં સ્તેફનના પથ્થરમારાથી મૃત્યુ સાથે પૂર્ણ થયા. તે સમયે, ભવિષ્યવાણીના અર્થમાં, યેરૂશાલેમનો વિનાશ થવાનો હતો, પરંતુ તેનો વિનાશ ઈ.સ. 70 સુધી થયો નહોતો. The Great Controversy માં સિસ્ટર વ્હાઇટ આ જ ઇતિહાસ વિષે એ જ વાત કહે છે. તેઓ કહે છે કે ઈ.સ. 34 પહેલાં બાળકો તથા અન્ય કેટલાક એવા લોકો હતા જેઓએ ખ્રિસ્ત અને શિષ્યોનો સંદેશ સાંભળ્યો નહોતો, અને દેવએ પોતાની કરુણામાં તેમને યેરૂશાલેમના વિનાશ પહેલાં આ સંદેશનો સામનો કરવાની મુદત આપી. તેઓ, ખ્રિસ્તની જેમ, યેરૂશાલેમના વિનાશને જગતના અંતનું દૃષ્ટાંતરૂપ દર્શાવે છે.

તે ઇતિહાસ તે જ ઇતિહાસનું પૂર્વચિહ્ન છે જેના વિષે તે બોલી રહી છે. જ્યારે સન્ડે લો યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં આવશે અને સંદેશ અંતે પતિત ચર્ચો સુધી પહોંચશે, ત્યારે ઈશ્વરના જે સંતાનો હાલમાં બાબિલોનમાં છે તેઓને તેમના ચર્ચોએ અથવા તેમના પૂર્વજોએ ઉનિસમી સદીમાં કરેલા અસ્વીકાર માટે જવાબદાર ઠેરવવામાં આવશે નહીં.

આ બે પરિચ્છેદોમાં, વિશ્વના અંતે થનારી સન્ડે લો વિષયક અમારી ઇતિહાસની તુલના તેણે મધરાતના પોકારના ઇતિહાસ સાથે કરી છે—આ બીજી વાર છે. પ્રથમ વખત, તે કહે છે કે પ્રકાશન 18નો શક્તિશાળી દેવદૂત ત્રીજા દેવદૂત સાથે એવો જોડાય છે જેમ મધરાતનો પોકાર બીજા દેવદૂત સાથે જોડાયો હતો. યદ્યપિ તે સન્ડે લો સંકટના ઇતિહાસને સંબોધી રહી છે, તો પણ તે સ્પષ્ટપણે બીજા દેવદૂતના ઇતિહાસને સંદર્ભબિંદુ તરીકે ઉપયોગમાં લે છે. આ બંને સમાનાન્તર ઇતિહાસો છે.

જ્યારે બેબિલોનમાંથી બહાર બોલાવવાની બાબત આવે છે—પછી તે જગતના અંતે હોય કે બીજા દૂતના સંદેશમાં—ત્યારે લોત એ ઇતિહાસનું અને સદોમના વિનાશનું પ્રતીક છે.

જો તમે દાનિયેલ 11ને યોગ્ય રીતે સમજો, તો વચન 41માં ઉત્તરનો રાજા મહિમાવંત દેશમાં પ્રવેશ કરે છે અને ઘણા પરાજિત થાય છે, પરંતુ “આ લોકો તેના હાથમાંથી છટકી જશે, એટલે એદોમ, મોઆબ, અને અમ્મોનના સંતાનોમાંના મુખ્ય લોકો.” મોઆબ અને અમ્મોન લોતની બે દીકરીઓના સંતાનો છે. લોતનું કુટુંબ તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે રવિવારના કાનૂનના સંકટ સમયે પાપસીના હાથમાંથી બચી જાય છે.

બહેન વ્હાઇટ આ પ્રતીકનો ઉપયોગ કરે છે. પતિત ચર્ચોનું પ્રતિનિધિત્વ લોત દ્વારા કરવામાં આવે છે, અને જેમ લોતને સદોમના વિનાશ પહેલાં ઉતાવળે બહાર કાઢવામાં આવ્યો હતો, તેમ વિનાશને નિર્ધારિત થયેલાં ચર્ચોમાંથી અમૂલ્ય લોકોને ઉતાવળે બહાર કાઢવામાં આવ્યા. ઈશ્વરના લોકો તે ઉત્તમ મહિમાથી, જે સમૃદ્ધ પ્રચુરતામાં તેમના પર ઉતરી, સજ્જ અને શક્તિમાન બનાવવામાં આવ્યા, જેથી તેઓ પરીક્ષાની ઘડી સહન કરવા તૈયાર થાય. સર્વત્ર અનેક અવાજો સંભળાયા, કહેતાં: "અહીં પવિત્રજનોની ધીરજ છે; અહીં તેઓ છે જેઓ ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ પાળે છે, અને ઈસુનો વિશ્વાસ રાખે છે."

જ્યારે તે જગતના અંતે બાબેલમાંથી બહાર આવવાના આહ્વાન વિષે વાત કરે છે, ત્યારે તે તે આહ્વાનનું વર્ણન કરવા માટે મિલરાઈટ સમયગાળામાંના બીજા દૂતના સંદેશાના ઇતિહાસનો ઉપયોગ કરે છે. બીજા દૂતનો સંદેશ બાબેલમાંથી બહાર આવવાનું આહ્વાન છે, અને આ ઇતિહાસ રવિવારના કાનૂનની સંકટકાળીન ઇતિહાસનું પ્રતિકરૂપ છે.

એલેન વ્હાઇટ આ ઇતિહાસનું વર્ણન કરવા માટે જે બાઈબલના સંદર્ભોમાંથી એકનો ઉપયોગ કરે છે, તે સોદોમ અને ગોમોરાહની વાર્તા છે. આપણે ઉત્પત્તિ 19:1-11 માંથી વાંચીશું, જે લોતની વાર્તાનો એક ભાગ છે.

ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ನಡೆದ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅದು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತದೆ. *Early Writings*, ಪುಟ 259ರಲ್ಲಿ, ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:

Early Writings, 259 માં આવેલા તે અવતરણમાં, જ્યારે ખ્રિસ્તના સમયમાં બારણું બંધ થાય છે, ત્યારે યહૂદીઓ સંપૂર્ણ અંધકાર અને અંધત્વમાં હોય છે.

ઇજાજત ન મળી.

આને એકત્રિત કરતાં પહેલાં આપણે એક બીજી બાઇબલીય ઇતિહાસ પર નજર કરીશું, જેમાં વિલંબનો સમય મિલરાઇટ ઇતિહાસ સાથે સુસંગત ઠરે છે.

પછીનો ઇતિહાસ એ છે કે મૂસા પવિત્રસ્થાનના નિર્માણ અને વ્યવસ્થા અંગેની આજ્ઞાઓ ગ્રહણ કરે છે.

څلویښت ورځې چې په غره کې تم کېدل، د چمتووالي هغه شپږ ورځې پکې نه شاملېدې.

આ ઇતિહાસ દરમિયાન, મૂસાએ મંદિરના નિર્માણ અંગેની સૂચનાઓ પ્રાપ્ત કરતાં 46 દિવસ વિતાવ્યા, જે 1798 થી 1844 સુધીના 46 વર્ષોને સમાનાંતર છે, જ્યારે પ્રભુએ મિલરાઇટ મંદિર ઊભું કર્યું; તેમજ યોહાન 2:20 માં ઉલ્લેખિત હેરોદ દ્વારા મંદિરના પુનર્નિર્માણના 46 વર્ષોને, અને માનવીય મંદિરના 46 ક્રોમોઝોમ્સને પણ. તે છ દિવસ દરમિયાન, યહોશુઆ મૂસાની સાથે હતો, અને બંનેએ મન્ના ખાધું અને પર્વતમાંથી ઉતરી આવતી નદીમાંથી પીધું. યહોશુઆ મૂસાની સાથે મેઘમાં પ્રવેશ્યો નહોતો, પરંતુ મૂસા પાછા ફરે તેની રાહ જોતાં બહાર જ રહ્યો, અને દૈનિક ખાતો અને પીતો રહ્યો, જ્યારે મૂસાએ ચાલીસ દિવસ સુધી ઉપવાસ કર્યો.

Berge ningán rango va'ekuépe, Moisés orresivi mba'éichapa oñemopu'ãva'erã peteĩ santuario pype Tupã ojehechaukatahápe iñeñanduka peteĩichagua especial. “Tojapo chéve peteĩ santuario; aikove hag̃ua hendivekuéra apytépe” (Éxodo 25:8), péva vaekue Tupã rembiapoukapy.

અહીં જ આપણને પવિત્રસ્થાનના નિર્માણ સાથે સંકળાયેલી 46 સંખ્યા જોવા મળે છે.

અમે નિર્ગમમાંથી વાંચીશું અને આ વાર્તામાં એક વિલંબનો સમય નોંધશું, કારણ કે તે ખ્રિસ્તના સમયમાં, મિલરાઇટ્સના સમયમાં, અને જગતના અંતે આવેલા વિલંબના સમયનું પૂર્વચિહ્નરૂપ દર્શન કરાવે છે. આ વિલંબનો સમય એવું પરિસ્થિતિજન્ય માહોલ ઉત્પન્ન કરે છે જે મધ્યરાત્રિના પોકારને જાહેર થવા અને ઉપાસકોના બે વર્ગો ઉત્પન્ન કરવા સક્ષમ બનાવે છે. વિલંબના સમય વિના, તે ઇતિહાસની ગતિશીલતાઓ પ્રભુ મધ્યરાત્રિના પોકારમાં જે સિદ્ધ કરવા ઇચ્છે છે તે માટે સ્થાપિત ન હોત. વિલંબનો સમય શું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે તે આપણે જોવું જ જોઈએ.

આ ૪૬ દિવસનો સમયગાળો, આ પ્રતીક્ષાનો સમય, એવો સમય છે જ્યારે પ્રભુ એક પ્રજાજન સાથે વાચામાં પ્રવેશી રહ્યા છે.

શું આ ઇતિહાસમાં પ્રભુએ મિલરાઇટ્સ સાથે કરાર બાંધ્યો હતો? હા.

શું ખ્રિસ્તના સમયમાં પેન્ટેકોસ્ટના દિવસે તેમણે ખ્રિસ્તી ચર્ચ સાથે કરારબંધ સંબંધમાં પ્રવેશ કર્યો હતો? હા.

અતએવ, આ વિલંબનો સમય પ્રભુએ કોઈ પ્રજાજન સાથે કરારમાં પ્રવેશ કરવાનો એક માર્ગચિહ્ન છે.

Mu mateka ya Mose, tubona igihe cyo gutinda. Muri icyo gihe, ibisate bibiri bigereranya isezerano, kandi Umwami ari kwinjira mu isezerano no guha Mose amabwiriza yerekeye kubaka urusengero.

1798 થી 1844 સુધીના તે 46 વર્ષોમાં, પ્રભુ મિલરાઈટ મંદિર ઊભું કરી રહ્યા હતા, જેથી તેઓ આધુનિક ઇસ્રայել સાથે કરારમાં પ્રવેશી શકે.

અમે હમણાં જ મોસેસ સાથે સંબંધિત અને સિત્તેર વડીલોની રાહ જોવાની અવધિ વિશે જે વાંચ્યું, તે બાઇબલના ઇતિહાસમાં પેન્ટેકોસ્ટ તરીકે ઓળખાય છે—પાસ્ખા પછીના પચાસ દિવસ. પ્રભુએ ઇઝરાયલને પેન્ટેકોસ્ટનું સ્મરણ સદાકાળ સુધી કરતાં રહેવા આજ્ઞા આપી. નવા કરારમાં, પેન્ટેકોસ્ટ પ્રારંભિક ખ્રિસ્તી મંડળીનું એક કેન્દ્રબિંદુ છે, જે આ જ ઇતિહાસનું સ્મરણ કરાવે છે. ખ્રિસ્તના સમયમાં, મિલરાઇટોના ઇતિહાસમાં, અને જગતના અંતે પણ પેન્ટેકોસ્ટમાં આપણે એ જ ઘટકો જોવા મળ્યા છે અને આ ઘટકો ફરીથી પુનરાવર્તિત થશે.

ચાલો, એમ્માઉસ જવાના માર્ગની ઘટનાના દરમ્યાન, લૂક 24:44-52માંથી પેન્ટેકોસ્ટને નિહાળીએ.

લૂકામાં અગાઉ, ઈસુ સાથે ચાલતા બે શિષ્યોએ તેમને પોતાની સાથે થોભી રહેવા વિનંતી કરી. બાઇબલ ત્યાં ‘થોભી રહેવું’ એવો શબ્દ વાપરે છે. ત્યાં એક થોભી રહેવાનો સમય ચિહ્નિત થયેલો છે, પરંતુ અમે આ જ ઇતિહાસમાં થોભી રહેવાના એક ભિન્ન સમયને ચિહ્નિત કરવા માંગીએ છીએ.

વિલંબનો સમય યરુશાલેમમાં શક્તિ પ્રાપ્ત કરવા માટે થોભી રહેવાની આજ્ઞા દ્વારા ચિહ્નિત થાય છે. અહીં જ મિલરાઈટ્સ માટે સંદેશાનું સામર્થ્યદાન થાય છે.

વિલંબથી ઠહેરવું એટલે રાહ જોવી. “ધન્ય છે તે, જે રાહ જુએ છે.” શાની? સશક્તિકરણની.

મધ્યરાત્રિની હાકલને મળેલી શક્તિ-સંપન્નતાને તમે યોગ્ય રીતે સમજી શકતા નથી, જો સુધી તમે તે વિલંબના સમયને સમજો નહીં, જ્યાં તેઓને તે શક્તિ માટે રાહ જોવાનો આદેશ આપવામાં આવ્યો છે. તે આ વાર્તાનો એક ભાગ છે. તમારા પાછળ સ્થાપિત કરાયેલો પ્રકાશ સતત પ્રકાશિત થતો રહે, તે માટે તમને સમગ્ર ઇતિહાસ સમજવો આવશ્યક છે.

હજુ કદાચ તમને દેખાતું ન હોય કે આ ક્યાં તરફ જઈ રહ્યું છે, પરંતુ આવતીકાલે તે સ્પષ્ટ થઈ જશે.

ત્રણ ભવિષ્યવાણીઓએ મીલેરાઇટોને એવી ભ્રાંતિ તરફ દોર્યા કે જેના કારણે વિલંબનો સમય અને પ્રથમ નિરાશા ઉપજી. આ ભવિષ્યવાણીઓ એ જ ત્રણ છે જેઓ માટે વિલિયમ મિલરે કહ્યું હતું કે તેને શરૂઆતનો બિંદુ આપવામાં આવ્યો હતો: 1335, 2520, અને 2300 દિવસો.

જો તમે સમજો છો કે મોડું થવાનો સમય મધ્યરાત્રિના પોકારનો એક નિર્ધારિત ઘટક છે, તો તમારે પૂછવું જોઈએ કે આ મોડું થવાનો સમય શું કારણે ઉત્પન્ન થયો. તે આ ત્રણ સમયસંબંધિત ભવિષ્યવાણીઓ હતી: 1335, 2520, અને 2300.

જો તમે 2520 અને 1335 ની ભવિષ્યવાણીનો ઇનકાર કરો છો, તો તમે મધ્યરાત્રિની હાકલનો ઇનકાર કરો છો અને નીચેના દુષ્ટ જગત તરફ જતાં માર્ગ પરથી પડી જાઓ છો.

Apho yilapho sisiya khona kuko konke lokhu.

તેઓ થંભી રહે છે, કારણ કે તેઓએ ઉપરથી આવનારી શક્તિની રાહ જોવી છે, અને મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં તે શક્તિ મધ્યરાત્રિનો પોકાર હતી.

બેથાનિયા યરુશાલેમનું એક ઉપનગર છે, જે શહેરથી અંદાજે દોઢ માઇલ દૂર આવેલું છે. ઈસુના સમયમાં આ એક નોંધપાત્ર અંતર ગણાતું હતું, કારણ કે લોકો દરેક જગ્યાએ પગપાળા જ જતા હતા.

બેથાનીનો અર્થ છે ‘ગરીબોનું ઘર.’

ઈસુને રહેવું સૌથી પ્રિય જે સ્થાન હતું તે બેથનિયા હતું, જ્યાં લાઝરસ, મરિયમ અને માર્થા રહેતા હતા.

એ નોંધનીય છે કે “વિજયી પ્રવેશ” એ જ ઇતિહાસ છે, જેનો ઉપયોગ સિસ્ટર વ્હાઇટ મધ્યરાત્રિના પોકારનું વર્ણન કરવા માટે કરે છે.

ઈસુએ વિજયી પ્રવેશ માટે યેરૂશાલેમમાં પ્રવેશ કર્યો તે પહેલાં, તેઓ ગરીબોના ઘર બેથનિયામાં થોડો સમય રોકાયા હતા. જેમ મધ્યરાત્રિના પોકાર પહેલાં રોકાઈ રહેવાનો એક સમય હોય છે, તેમ વિજયી પ્રવેશ પહેલાં પણ રોકાઈ રહેવાનો એક સમય હોય છે. તેઓ સમાંતર ઇતિહાસો છે, પરંતુ આપણે હજુ પણ લૂક 24:44-52 સાથે વ્યવહાર કરી રહ્યા છીએ અને યેરૂશાલેમમાં રાહ જોઈને રોકાઈ રહ્યા છીએ.

《早期著作》第247页，在论及米勒派历史时，怀爱伦姊妹说：

મધ્યરાત્રિના ઘોષ સમયે, મિલરાઇટ્સ માટે શાસ્ત્રોની તેમની સમજણ ખુલ્લી કરવામાં આવી.

પ્રથમ નિરાશામાં પડેલાં લોકોએ પવિત્ર શાસ્ત્રોમાંથી જોયું કે તેઓ વિલંબના સમયમાં હતા, અને જે જ પુરાવાએ તેમને 1843માં પ્રભુના પુનરાગમનની આગાહી કરવા દોર્યા હતા, એ જ હવે 1844ને સાબિત કરતો હતો.

પ્રભુએ તેમના માટે શું કર્યું હતું? તેમણે તેમની સમજને ખુલ્લી કરી. આ શિષ્યોના સમાંતર ઇતિહાસ છે.

યાકૂબની વાર્તામાં વિલંબનો એક સમય છે. આ વિલંબનો સમય ઘણી ભવિષ્યવાણીય સત્યતાઓને પ્રકાશિત કરે છે, જોકે અમે તેમાંની માત્ર કેટલીકને જ સ્પર્શ કરીશું.

उत्पत्ति 28, पद 10 से आरम्भ होकर, यह दिखाता है कि याकूब की कहानी संसार के अंत का पूर्वाभास देती है। याकूब के पुत्र संसार के अंत में 144,000 का प्रतिनिधित्व करते हैं।

યાકોબને ચાર સ્ત્રીઓમાંથી સંતાનો થયા હતા—બે પત્નીઓ, રાહેલ અને લેયા, તથા બે ઉપપત્નીઓ. પોતાની પત્નીઓ માટે તેને કામ કરવું પડ્યું: લેયા માટે 2520 દિવસ અને રાહેલ માટે 2520 દિવસ. યાકોબની વાર્તામાં આપણે બંને 2520 જોવા મળે છે, જે ઉત્તર અને દક્ષિણ રાજ્યોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

યાકૂબ મિલરાઇટ ઇતિહાસ અને ૧,૪૪,૦૦૦નો પ્રતીક છે. તેની વાર્તા વિશ્વના અંતે આપણાં માટે પ્રકાશ પૂરું પાડવી જોઈએ.

પ્રભુ યાકૂબ સાથે કરારમાં પ્રવેશી રહ્યા છે. જ્યારે પ્રભુ મૂસા અને ઇઝરાયેલ સાથે કરારમાં પ્રવેશે છે, ત્યારે એક વિલંબનો સમય હોય છે; જ્યારે તેઓ યાકૂબ સાથે કરારમાં પ્રવેશે છે, ત્યારે એક વિલંબનો સમય હોય છે; જ્યારે તેઓ મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં આધુનિક ઇઝરાયેલ સાથે કરારમાં પ્રવેશે છે, ત્યારે એક વિલંબનો સમય હોય છે; અને જ્યારે તેઓ પેન્ટેકોસ્ટ સમયે ખ્રિસ્તી ચર્ચ સાથે કરારમાં પ્રવેશે છે, ત્યારે એક વિલંબનો સમય હોય છે.

આ વાર્તામાં, વિલંબના સમય દરમિયાન, પ્રભુ પોતાના લોકોની સમજણને પોતાના વચન તરફ ખોલે છે; આ વાત એ સીડીએ, જેના પર દેવદૂતો ઉપર ચઢતા અને નીચે ઉતરતા હતા, દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવી છે—જે દેવ અને મનુષ્ય વચ્ચેના સંદેશાવ્યવહારનું પ્રતીક છે.

Mu Gutabaza kwa Saa Sita z’ijoro, ba bagenzi b’Abamillerite bariko baravyuka maze bakaba Inzu y’Imana. Ariko arinjira mu isezerano na bo, abahindura Isirayeli ya none.

“લૂઝ” બદલાઈ જાય છે. 1798માં મિલેરાઇટ્સ ઈશ્વરના લોકો નહોતાં. મિલેરાઇટ્સનો ઇતિહાસ એ ઇતિહાસ છે કે કેવી રીતે તે તેમની સાથે વાચામાં પ્રવેશ કરે છે અને તેમને પોતાના લોકો બનાવે છે, તેમને “લૂઝ”માંથી “બેથેલ”માં પરિવર્તિત કરીને.

ຄຳປະຕິຍານຂອງຢາໂຄບແມ່ນການເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາ. ລາວທູນຂໍພຣະເຈົ້າໃຫ້ຮັກສາລາວໄວ້ໃນທາງນັ້ນ—ທາງເກົ່າແກ່—ແລະໃຫ້ເຂົ້າແກ່ລາວກິນ. ພວກມິນເລີໄຣຕ໌ຕ້ອງກິນເຂົ້າຂອງຕົນເອງ ແລະບໍ່ກັບຄືນໄປຫາຄວາມໂງ່ເຂລາຂອງພວກໂປຣເຕສແຕນ.

જો આપણે દેવ આપણને આપે છે તે રોટલી ખાતા રહીએ, તો તે પોતાની વાચા અમારી સાથે જાળવી રાખશે. યાકૂબની પ્રતિજ્ઞામાંની રોટલી અને વસ્ત્ર 1843ના ચાર્ટ પર રહેલા સત્યોનું પ્રતીક છે, જેને એલેન વ્હાઇટ ‘યુગોના ખડક’—પ્રાચીન માર્ગો અને રોટલી—એમ કહે છે.

જ્યારે તે વિલંબના સમયમાં તેમની સમજણ ખોલે છે, ત્યારે તે સીડીએ ઉપર અને નીચે દેવદૂતોને મોકલીને એવું કરે છે.

જો તમે સત્ય સ્વીકાર્યું હોય, તો તેને વહેંચવાની જવાબદારી તમારી છે. જો તમે તમારી જવાબદારી પૂર્ણ કરો, તો તમે જ તે સીડિ બનો છો—સંદેશાવ્યવહારનું માધ્યમ. આપણને તે માધ્યમ બનવા માટે બોલાવવામાં આવ્યા છે.

યાકૂબને વિલંબનો એક સમય છે; તે વિલંબ કરે છે અને સીડીનું સ્વપ્ન જુએ છે, જે દર્શાવે છે કે વિલંબના સમયમાં પ્રભુ પોતાના લોકોને પોતાના વચનના સમજણને ખુલ્લી કરે છે. આ ઇતિહાસમાં, પ્રભુ પોતાના લોકો સાથે કરારમાં પ્રવેશી રહ્યા છે, તેમને લૂઝમાંથી લઈ જઈ તેમને બેથેલ—દેવનું ઘર—બનાવી રહ્યા છે.

દૂતોએ, જે ખ્રિસ્તરૂપ સીડી પર ચઢતા અને ઉતરતા દર્શાવવામાં આવ્યા છે, જે સંદેશાવ્યવહારના માર્ગનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તે જ ઝખર્યા માં પણ પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. બહેન વ્હાઇટ આ વિષય પર Review and Herald, July 20, 1897 માં ટિપ્પણી કરે છે, જોકે તેઓ ભિન્ન પ્રતીકનો ઉપયોગ કરે છે.

“거룩한 존재들”은 누구인가? 천사들이다. “그의 보좌를 둘러싼 거룩한 존재들을 통하여 주께서는 땅의 거민들과 끊임없는 교통을 유지하신다.” 그것이 곧 사다리이다. 다만 여기서 화잇 자매는 그 사다리를 상징으로 사용하려 하지 않는다.

યાકૂબની વાર્તામાં, આપણે મિલરાઈટ ઇતિહાસની વાર્તા જોયે છીએ. ત્યાં વિલંબનો એક સમય છે, અને તે સીડીને જુએ છે, જે સ્વર્ગ અને પૃથ્વી વચ્ચેના સંચારનું પ્રતીક છે.

ઝખર્યા આપણને બે સુવર્ણ નળીઓ વિષે કહે છે. સીડીમાં બે મુખ્ય પાટા હોય છે, પરંતુ ઝખર્યા તેમને બે સુવર્ણ નળીઓ કહે છે.

આપણે સ્વર્ગની સીડીએ પરથી ઉતરતા સંદેશાઓને ગ્રહણ કરવા અને તેમને બીજાઓ સુધી પહોંચાડવા છે. જો આપણે એવું કરીએ, તો આપણે તે સીડિનો એક ભાગ બની જઈએ છીએ, સંચારની પ્રક્રિયાનો એક ભાગ.

સિસ્ટર વ્હાઇટ આને દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંત સાથે જોડે છે.

Mu mateka y’Abamillerite, bari barimo gusohoza umugani w’Abakobwa Cumi. Igihe Yakobo yatinzemo ni cyo gihe cyo gutinda kivugwa muri Matayo 25 no muri Habakuki 2: “Naho iyerekwa ryatinda, uritegereze.”

યાકૂબ અને જખર્યા ની કથા એ જ વિલંબિત સમયોની છે.

વિલંબનો સમય, અન્ય બાબતો સાથે, એ દર્શાવે છે કે પ્રભુ હવે પોતાની અનુગામી પ્રજાને દેવના વચન વિષેની સમજમાં વધારો કરવા જ રહ્યા છે. જો તમે તે પવિત્ર તેલ પ્રાપ્ત ન કરો, તો તમે મૂર્ખ કન્યા છો.

Mukagera kuri aya mateka, urugi nirumara gukingwa kandi ukaba uri inkumi y’umupfapfa, Mushiki wacu White aravuga ati: “Amagambo ababaje cyane yigeze kumvikana ni aya ngo: ‘Sinigeze nkumenya.’”

તમે વિલંબના સમયને મધ્યરાત્રિના પોકારથી અલગ કરી શકતા નથી. વિલંબનો સમય પવિત્ર આત્માના ઢોળાવને ઉત્પન્ન કરે છે, જે મધ્યરાત્રિના પોકાર સમયે દેવના લોકોની સમજણને વચન માટે ખોલે છે અને તે તેલ પ્રદાન કરે છે જે જ્ઞાની કન્યાઓને મૂર્ખ કન્યાઓથી અલગ પાડે છે.

Ara igihe cyo gutinda ubwo Kristo yakoraga igikorwa cye cy’ikirenga—kuzura Lazaro.

ઈસુએ આ સંદેશો મેળવ્યો: "લાઝરસ બીમાર છે. આવો, તેની સંભાળ લો." પરંતુ ઈસુ તરત ગયા નહીં.

ਮਾਤਾ ਵ੍ਹਾਈਟ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਚੇਲੇ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਠੋਕਰ ਖਾ ਗਏ। ਉਹ ਅਚੰਭਾ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਮਸੀਹਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਠਹਿਰਿਆ ਰਿਹਾ।

તેમને મૃતકોને જીવનમાં લાવવાની પોતાની શક્તિ છે તે બાબતનો વધુ એક પુરાવો આપવા માટે તેણે વિલંબ કર્યો.

આ શિરોમણિ ચમત્કાર, લાઝરસને સજીવન કરવાનો, તેમની કૃતિ અને દેવત્વના તેમના દાવા પર ઈશ્વરની મુહર મૂકી ગયો.

મધ્યરાત્રિના ઘોષમાં, પ્રભુ જ્ઞાનવાન કન્યાઓને ઊભી કરી રહ્યા છે. આ મુદ્રાંકન પ્રક્રિયાનું એક દૃષ્ટાંત છે. મિલરાઇટ્સ પર મુદ્રા મૂકાશી રહી હતી, જે 144,000 ના મુદ્રાંકનનું એક દૃષ્ટાંત પ્રદાન કરતી હતી.

લાઝરસનો પાઠ એ છે કે ખ્રિસ્ત અપરાધો અને પાપોમાં મૃત થયેલા માણસને લઈ તેને જીવન આપી શકે છે.

લાજરસના પ્રસંગમાં, ખ્રિસ્ત મૃત્યુને નિદ્રા તરીકે વ્યાખ્યાયિત કરે છે.

તેઓ બધા જ નિદ્રામાં છે. તે વિલંબ કરી રહ્યો છે. તે લાઝરસને સજીવન કરશે, તેમને જીવનમાં લાવશે અને તેમના ઉપર પોતાની મુહર મૂકશે. આ તેનું શિરોમણિ ચમત્કાર છે.

આપણા ઇતિહાસમાં, જ્યારે તે ૧,૪૪,૦૦૦ પર મુદ્રા મૂકે છે, ત્યારે તે તેમને ધ્વજરૂપે ઊંચા ઉઠાવે છે.

ઝખર્યા કહે છે કે તે ધ્વજ મુકુટમાંના રત્નો સમાન છે. આ તેનું મુકુટધારી કાર્ય છે.

મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં સત્યના ઉંડેલાવા અને પ્રગટીકરણ સાથે, વિલંબનો સમય તે સમયચિહ્નિત કરે છે જ્યારે પ્રભુ સત્યને ખુલ્લું કરે છે. સીડીઃ, જેમાં દેવદૂતો ચઢતા અને ઉતરતા હોય છે, તે જ સ્થાન છે જ્યાં મુદ્રાંકનની પ્રક્રિયા થાય છે.

હવે આપણે વિજયી પ્રવેશ પર નજર કરીએ. ધ્યાન આપો કે બહેન વ્હાઇટ વિજયી પ્રવેશની સરખામણી શું સાથે કરે છે—સ્પિરિટ ઑફ પ્રોફેસી, ખંડ 4, પાનું 250.

વિજયી પ્રવેશ મધ્યરાત્રિના પોકારનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

Reka dusome icyo Sister White avuga ku Kwinjira kw’Intsinzi mu gitabo The Youth Instructor, ku wa 21 Gashyantare 1901.

શા માટે? કારણ કે તેમણે લાઝરસ વિષે સાંભળ્યું હતું.

အောင်မြင်ခြင်းဖြင့် ဝင်ရောက်တော်မူခြင်းမတိုင်မီ၊ ကိုယ်တော်သည် ဗေသနိရွာ၌ နှောင့်နှေးတော်မူလျက်ရှိသည်။

આ તારણ સમયને સૂચવે છે.

તે શોભાયાત્રામાં કોઈ શોક કે વિલાપ સંભળાતો ન હતો. જે લોકો એક વખત અંધ હતા, પરંતુ જેમની આંખોને દેવપુત્રે સ્વસ્થ કરી હતી, તેઓ આગળ આગળ ચાલતા હતા.

માર્ગ કોણ દર્શાવે છે? જે લોકો અગાઉ લાઓદિકેયા હતા તેઓ જ.

આ રીતે, ઈસુ ગરીબોના ઘરમાં વિલંબ કરે છે, જે વિલંબના સમયનો સંકેત આપે છે.

Miks? Sest Ta on peagi välja valamas oma Püha Vaimu ja avamas nende mõistmist, viidates Kesköö hüüule.

આ વાર્તામાં, તે રાજા તરીકે આવી રહ્યો છે, જે 22 ઑક્ટોબર, 1844નો સંદર્ભ આપે છે. શું ઈસુ 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ રાજ્ય ગ્રહણ કરવા આવે છે? હા.

આ છે વિજયી પ્રવેશ, અને એવા લોકો હશે જેઓ મધ્યરાત્રિના પોકારને ઉચ્ચારશે.

આ લોકો કોણ છે? તેઓ તે છે જેઓ ખ્રિસ્તની શક્તિ દ્વારા રૂપાંતરિત કરવામાં આવ્યા છે.

Ubutumwa bwo gukiranuka kwa Kristo, imbaraga ze zo kuduhindura akadukura mu buhumyi akatujyana ku kubona, akadukura mu rupfu akatujyana ku bugingo, akadukura ku bubembe akatujyana ku kubonezwa, butwarwa mu mateka yo Kwinjira kwa Yesu i Yerusalemu mu ntsinzi, bugaragaza mbere y’igihe Induru ya Saa Sita z’ijoro. Ni iki gitwara ubwo butumwa?

ખ્રિસ્ત શેના ઉપર સવાર છે? એક ગધેડા ઉપર. ઇસ્લામનો સંદેશ જ તે છે, જે ખ્રિસ્તની ધર્મિકતાના સંદેશને વહન કરે છે.

1840માં, પ્રથમ દૂતના સંદેશના સશક્તિકરણનો સંબંધ ઇસ્લામના નિયંત્રણ સાથે હતો. પ્રથમ સંદેશ બીજા સંદેશ તરફ દોરી જાય છે; તેઓને અલગ કરી શકાતાં નથી.

પ્રથમ સંદેશ બીજો સંદેશ વહન કરે છે.

Ubutumwa Bwa Mbere bwemejwe igihe Ubuyisilamu bwakumirwaga, bityo ubuhanuzi bukaba busohoye. Uku kwemezwa kwahaye imbaraga Ubutumwa bw’Umumarayika wa Mbere kandi gutuma Abaporotesitanti babufungira imiryango.

Kufungwa kwa milango na makanisa ya Kiprotestanti kulikuwa kukataliwa kwa Ujumbe wa Uislamu.

Amateka y’Abamillerite ashushanya mbere amateka yacu.

ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ 144,000 ਦੇ ਮੁਹਰ ਲੱਗਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਡੇਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਲਾਓਦੀਕਿਆਂ ਅਤੇ ਕੋੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਇਕ ਵਾਰ ਗਧੇ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼।

વિજયી પ્રવેશ એ રાજાનું આગમન છે. 22 ઑક્ટોબર, 1844ના દિવસે, તેઓ રાજ્ય પ્રાપ્ત કરે છે. આ જ વિજયી પ્રવેશ છે.

આ જ સમયગાળામાં એ બે વર્ગો પોતાના ભાગ્યમાં મુદ્રાંકિત થઈ રહ્યા છે.

કેટલાક શાસ્ત્રવચનો વિલંબના સમયને પ્રકાશિત કરે છે. અમે તેઓને ટૂંકમાં વિચારીએ અને સિસ્ટર વ્હાઇટના એક નિવેદન સાથે સમાપ્તિ કરીએ.

અહીં જ, 22 માર્ચ, 1844, વિલંબના સમયને સંદર્ભિત કરતાં.

૨૨ માર્ચ, ૧૮૪૪, બાઇબલની ભવિષ્યવાણીની આગાહી નથી. તે એવી તારીખ છે જેને મિલરાઇટોએ ગેરસમજી હતી, પરંતુ તેનાથી પ્રથમ નિરાશા ઉપજી અને વિલંબના સમયને ચિહ્નિત કરવામાં આવ્યો.

શાસ્ત્રો એવો દાવો કરતા નથી કે વિલંબનો સમય દેવ ઉત્પન્ન કરે છે. તે તો લોકોની ગેરસમજ છે કે જે તેને ઉત્પન્ન કરે છે: ‘જોકે દર્શન વિલંબ કરે, તોય તેની રાહ જો, કારણ કે તે વિલંબ કરશે નહીં; તે અસત્ય બોલતું નથી.’

तમે આને બે રીતે વાંચી શકો છો. કોઈ પણ રીતે:

A ni ne nhyira, nea ɔtwɛn no, na nea ɔdu apem ahaasa aduasa anum no nso wɔ ne nhyira. Na wo de, kɔ w’akwan so kosi awiei no; efisɛ wobɛhome, na wobɛgyina wo kyɛfa mu nna no awiei.

૧૩૩૫ સુધી પહોંચવાનો આશીર્વાદ માત્ર સમયની ભવિષ્યવાણીના અંત સુધી પહોંચી જવા વિષે નથી. ચાર્ટ પર ૧૩૩૫નું સમાપન ૧૮૪૩માં થાય છે. આશીર્વાદ માત્ર ભવિષ્યવાણીનો અંત નથી, પરંતુ વિલંબના સમયનો અનુભવ છે. આશીર્વાદ વિલંબના સમય અને ૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ વચ્ચે આવે છે. આ જ તે સ્થાન છે જ્યાં તમને રાહ જોવી છે. “ધન્ય છે તે, જે રાહ જુએ છે.”

પ્રતીક્ષાનો સમય ટકીને રહેવાના સમયથી 22 ઑક્ટોબર, 1844 સુધીનો છે. જો તમે તેમની પ્રતીક્ષા કરો છો, તો તમે આશીર્વાદિત થશો.

મિલરાઇટોના ગેરસમજને કારણે જ વિલંબનો સમય આવ્યો. દર્શન નિર્ધારિત સમય માટે છે—22 ઑક્ટોબર, 1844. તે ખોટું ઠરવાનું નથી, પરંતુ ગેરસમજના કારણે તમને એવું લાગશે કે તે વિલંબ કરે છે.

શું પ્રભુએ આ ગેરસમજની રચના કરી હતી? હા. સિસ્ટર વ્હાઇટ એવું કહે છે.

પ્રભુએ 1843 Chart દ્વારા ગેરસમજ ઉત્પન્ન કરી. વિલિયમ મિલરે કહ્યું કે તેણે કદી પણ 1843 ને નિશ્ચિત રીતે જાહેર કર્યું નહોતું, પરંતુ 1843માં ભાઈઓએ તેને ‘if’ દૂર કરીને 1843 ને એક waymark તરીકે નિર્ધારિત કરવા વિનંતી કરી. Sister White કહે છે કે આ એક પ્રાક્તનાત્મક waymark છે, Habakkuk 2 ની પરિપૂર્તિ. 1843 ને દૃઢપણે waymark તરીકે નિર્ધારિત કરવાથી tarrying time ઉત્પન્ન થયો.

દાનિયેલ 12:12-13 પર ધ્યાન આપો: “ધન્ય છે તે, જે રાહ જુએ છે, અને એક હજાર ત્રણસો પાંત્રીસ દિવસ સુધી પહોંચે છે.”—“ધન્ય છે તે, જે 1335 સુધી પહોંચે છે. ધન્ય છે તે, જે 1843 સુધી પહોંચે છે,” તે 12મી કલમ છે.

Umurongo wa 13:

સિસ્ટર વ્હાઇટ 12મી અને 13મી કલમને પરસ્પર જોડે છે અને કહે છે કે 1335નું આશીર્વાદ 1843 અને 1844માં પૂર્ણ થાય છે. તે સમયના કોઈ એક બિંદુ વિષે નથી, પરંતુ તેમના વિષે છે જેઓ ખ્રિસ્તના યેરૂશાલેમમાં વિજયી પ્રવેશની રાહ જુએ છે, સીડી પર ઉપર ચઢતા અને નીચે ઉતરતા દૂતોને ઓળખે છે, અને પ્રભુ જ્યારે તેમને કરારની બે પથ્થરની પાટિયાઓ આપે છે ત્યારે તેમની સાથે કરારમાં પ્રવેશ કરે છે.