એકસો ચુમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનના સમયગાળા દરમિયાન યહેઝ્કેલ એક યાજક છે. પ્રથમ અધ્યાયમાં યહેઝ્કેલને પવિત્રસ્થાનમાં લઈ જવામાં આવે છે.

이제 삼십 년째 되던 해, 넷째 달, 그 달 초닷샛날에, 내가 그발 강가에서 사로잡힌 자들 가운데 있을 때에 하늘이 열리며 내가 하나님의 환상들을 보았다. 그 달 초닷샛날, 곧 여호야긴 왕이 사로잡혀 간 지 다섯째 해에, 여호와의 말씀이 갈대아인의 땅 그발 강가에서 부시의 아들 제사장 에스겔에게 분명히 임하였고, 여호와의 손이 거기서 그 위에 임하였다.

અને મેં જોયું, અને જુઓ, ઉત્તર તરફથી એક વાવાઝોડું આવ્યું, એક મોટું મેઘ, અને પોતામાં જ વળી રહેલી અગ્નિ, અને તેની આસપાસ તેજ હતું, અને તેના મધ્યમાંથી, અગ્નિના મધ્યમાંથી, અંબર જેવો વર્ણ દેખાતો હતો. અને તેના મધ્યમાંથી ચાર જીવંત પ્રાણીઓનું સ્વરૂપ પ્રગટ થયું. અને તેમનું દેખાવ એવું હતું: તેઓ મનુષ્યના આકારવાળા હતા. અને તેઓમાંથી દરેકને ચાર મુખ હતા, અને દરેકને ચાર પાંખો હતી. અને તેમના પગ સીધા પગ હતા; અને તેમના પગતળિયા વાછરડાના પગના તળિયા જેવા હતા; અને તેઓ ઘસીને ચમકાવેલા પિત્તળના વર્ણની જેમ ચમકતા હતા. અને તેમની ચારેય બાજુએ, તેમની પાંખોની નીચે, તેમને મનુષ્યના હાથ હતા; અને તેઓ ચારેયને તેમના મુખો અને તેમની પાંખો હતી. તેમની પાંખો એકબીજા સાથે જોડાયેલી હતી; તેઓ જતા ત્યારે વળતા નહોતા; તેઓમાંથી દરેક સીધા આગળ જતો હતો. અને તેમના મુખોના સ્વરૂપ વિષે એવું હતું કે તેઓ ચારેયને મનુષ્યનું મુખ, અને જમણી બાજુએ સિંહનું મુખ હતું; અને તેઓ ચારેયને ડાબી બાજુએ બળદનું મુખ હતું; તેઓ ચારેયને ગરુડનું મુખ પણ હતું. એમ તેમના મુખો હતા; અને તેમની પાંખો ઉપર તરફ ફેલાયેલી હતી; દરેકની બે પાંખો એકબીજા સાથે જોડાયેલી હતી, અને બે તેમના દેહોને ઢાંકી રાખતી હતી.

અને તેઓ દરેક સીધા આગળ જતા હતા; આત્મા જ્યાં જવાનું હતું, ત્યાં તેઓ જતા; અને જતા વખતે તેઓ વળતા નહોતાં. જીવંત પ્રાણીઓના સ્વરૂપની વાત કરીએ તો, તેમનો દેખાવ અગ્નિના ધગધગતા અંગારાઓ જેવો અને દીવટીઓના દેખાવ જેવો હતો; તે જીવંત પ્રાણીઓની વચ્ચે ઉપર-નીચે ગતિ કરતું હતું; અને અગ્નિ તેજસ્વી હતો, અને અગ્નિમાથી વીજળી નીકળતી હતી. અને તે જીવંત પ્રાણીઓ વીજળીના ઝબકારાના દેખાવની જેમ દોડી જતા અને પાછા ફરતા હતા. હવે જ્યારે હું તે જીવંત પ્રાણીઓને જોતો હતો, ત્યારે જો, જીવંત પ્રાણીઓની બાજુએ પૃથ્વી પર એક ચક્ર હતું, તેમની ચાર મુખાકૃતિઓ મુજબ. ચક્રોના દેખાવ અને તેમની રચના બેરિલના રંગ જેવી હતી; અને તે ચારેયનો એક જ દેખાવ હતો; અને તેમનો દેખાવ અને તેમની રચના એવી હતી જાણે એક ચક્ર બીજા ચક્રના મધ્યમાં હોય. જ્યારે તેઓ જતા, ત્યારે તેઓ પોતાની ચાર બાજુઓની દિશામાં જતા; અને જતા વખતે તેઓ વળતા નહોતાં. તેમના ઘેરા એટલા ઊંચા હતા કે ભયંકર લાગતા હતા; અને તે ચારેયના ઘેરા ચારે તરફ આંખોથી ભરેલા હતા. અને જ્યારે જીવંત પ્રાણીઓ જતા, ત્યારે ચક્રો તેમની બાજુમાં જતા; અને જ્યારે જીવંત પ્રાણીઓ પૃથ્વી પરથી ઊંચા ઉઠાવવામાં આવતા, ત્યારે ચક્રો પણ ઊંચા ઉઠાવવામાં આવતા. આત્મા જ્યાં જવાનું હતું, ત્યાં તેઓ જતા; ત્યાં જ તેમનો આત્મા જવાનો હતો; અને ચક્રો તેમની સામે ઊંચા ઉઠાવવામાં આવતા; કેમ કે જીવંત પ્રાણીનો આત્મા ચક્રોમાં હતો.

જ્યારે તેઓ જતા, ત્યારે આ પણ જતા; અને જ્યારે તેઓ ઊભા રહેતા, ત્યારે આ પણ ઊભા રહેતા; અને જ્યારે તેઓ પૃથ્વી પરથી ઉપાડવામાં આવતા, ત્યારે ચક્રો પણ તેમની સામે ઉપાડવામાં આવતા; કારણ કે જીવંત પ્રાણીઓનો આત્મા ચક્રોમાં હતો. અને જીવંત પ્રાણીઓના મસ્તકો ઉપર આકાશમંડળનો આકાર ભયંકર સ્ફટિકના રંગ જેવો હતો, જે તેમના મસ્તકો ઉપર વિસ્તરેલો હતો. અને આકાશમંડળની નીચે તેમની પાંખો સીધી હતી, એકની બીજી તરફ; દરેકને બે હતી, જે આ બાજુ ઢાંકી રાખતી હતી, અને દરેકને બે હતી, જે તે બાજુ તેમના દેહોને ઢાંકી રાખતી હતી. અને જ્યારે તેઓ જતા, ત્યારે મેં તેમની પાંખોનો ધ્વનિ મહાન જળોના ધ્વનિ જેવો, સર્વશક્તિમાનના સ્વર જેવો, વાણીના સ્વર જેવો, સૈન્યના કોલાહલ જેવો સાંભળ્યો; જ્યારે તેઓ ઊભા રહેતા, ત્યારે તેઓ પોતાની પાંખો નીચે મૂકી દેતા. અને જ્યારે તેઓ ઊભા રહ્યા અને પોતાની પાંખો નીચે મૂકી દીધી, ત્યારે તેમના મસ્તકો ઉપરના આકાશમંડળમાંથી એક સ્વર આવ્યો. અને તેમના મસ્તકો ઉપર જે આકાશમંડળ હતું, તેના ઉપર સિંહાસનનો આકાર હતો, નીલમણિ પથ્થરના દર્શન જેવો; અને સિંહાસનના આકાર ઉપર તેના પર ઉપર એક મનુષ્યના દર્શન જેવો આકાર હતો. અને મેં કાંસ્યા-સુવર્ણના રંગ જેવું, તેની અંદર ચારે તરફ અગ્નિના દર્શન જેવું જોયું, તેની કમરના દર્શનથી ઉપર સુધી, અને તેની કમરના દર્શનથી નીચે સુધી મેં અગ્નિના દર્શન જેવું જોયું; અને તેની ચારે તરફ તેજસ્વિતા હતી. વરસાદના દિવસે વાદળમાં જે ધનુષ્યના દર્શન હોય છે, તેવી જ તેની ચારે તરફની તેજસ્વિતાના દર્શન હતા. આ યહોવાના મહિમાની પ્રતિમાના દર્શન હતા. અને જ્યારે મેં તેને જોયું, ત્યારે હું મોઢા પર પડી ગયો, અને મેં બોલનાર એકનો સ્વર સાંભળ્યો. યહેજ્કેલ 1:1–28.

“વિલાપમગ્ન નિર્વાસિત પ્રભુવક્તા એઝેકીયેલને, ખલ્દીઓની ભૂમિમાં, ઇઝરાયલના પરાક્રમી દેવમાં વિશ્વાસનો એ જ પાઠ શીખવતી એક દર્શનપ્રાપ્તિ આપવામાં આવી. જ્યારે તે કેબાર નદીના કાંઠે હતો, ત્યારે ઉત્તર તરફથી એક વાવાઝોડું આવતું હોય તેમ દેખાયું, ‘એક મહામેઘ, અને પોતાનામાં જ વળી રહેલી અગ્નિ, અને તેની આસપાસ તેજ હતો, અને તેના મધ્યમાંથી અંબરના વર્ણ જેવું કંઈક પ્રગટતું હતું.’ એકબીજાને છેદતા, વિચિત્ર સ્વરૂપવાળા અનેક ચક્રો ચાર જીવંત પ્રાણીઓ દ્વારા ગતિમાન હતા. આ બધાની ઘણી ઉપર ‘એક સિંહાસનના સ્વરૂપની સમાનતા હતી, જે નીલમણિના પથ્થરના દેખાવ જેવી હતી: અને સિંહાસનના સ્વરૂપની સમાનતા ઉપર તેના પર એક મનુષ્યના દેખાવ જેવી સમાનતા હતી.’ ‘અને જીવંત પ્રાણીઓની સમાનતા વિષે, તેમનું દેખાવ અગ્નિના દહકતા અંગારાં જેવું, અને દીવટીઓના દેખાવ જેવું હતું: તે જીવંત પ્રાણીઓની વચ્ચે ઉપર નીચે ગતિ કરતી હતી; અને અગ્નિ તેજસ્વી હતી, અને અગ્નિમાંથી વીજળી નીકળતી હતી.’ ‘અને કરૂબોમાં તેમના પાંખોની નીચે મનુષ્યના હાથનું સ્વરૂપ પ્રગટતું હતું.’”

“એક ચક્રની અંદર બીજું ચક્ર હતું, અને તેમની ગોઠવણ એટલી જટિલ હતી કે પ્રથમ નજરે યહેજકેલને બધું ગૂંચવાયેલું જણાયું. પરંતુ જ્યારે તેઓ ગતિ કરતા, ત્યારે અતિ સુંદર ચોકસાઈથી અને સંપૂર્ણ સુસંગતતામાં ગતિ કરતા. સ્વર્ગીય પ્રાણીઓ આ ચક્રોને પ્રેરિત કરતા હતા, અને સર્વોપરી, મહિમામય નીલમણિના સિંહાસન પર અનંતકાળનો એક બિરાજમાન હતો; જ્યારે સિંહાસનને ચારે તરફથી ઘેરી રહેલું મેઘધનુષ્ય કૃપા અને પ્રેમનું પ્રતીક હતું. આ દૃશ્યની ભયાનક મહિમાથી અભિભૂત થઈ યહેજકેલ પોતાના મુખે પડી ગયો, ત્યારે એક વાણીએ તેને ઊભા થવા અને યહોવાના વચનને સાંભળવા આજ્ઞા આપી. ત્યાર પછી તેને ઇઝરાયેલ માટે ચેતવણીનો સંદેશ આપવામાં આવ્યો.” Testimonies, 751.

જે વર્ષે રાજા ઉજ્ઝીયાહનું અવસાન થયું, તે વર્ષે મેં પણ પ્રભુને સિંહાસન પર બિરાજમાન જોયા, ઊંચે અને મહિમાવંત રીતે ઉન્નત; અને તેમના વસ્ત્રનો ઘેરો મંદિરને ભરતો હતો. તેના ઉપર સેરાફિમો ઊભા હતા: દરેકને છ પાંખો હતી; બે વડે તેણે પોતાનું મુખ ઢાંકી રાખ્યું, બે વડે તેણે પોતાના પગ ઢાંકી રાખ્યા, અને બે વડે તે ઉડતો હતો. અને એકે બીજાને પોકારીને કહ્યું, પવિત્ર, પવિત્ર, પવિત્ર, સૈન્યોના યહોવા છે: સમગ્ર પૃથ્વી તેમની મહિમાથી પરિપૂર્ણ છે. અને જે પોકારતો હતો તેના સ્વરના કારણે દ્વારના થાંભલા ધ્રૂજી ઉઠ્યા, અને મંદિર ધૂમ્રથી ભરાઈ ગયું. ત્યારે મેં કહ્યું, હાય મારું દુર્ભાગ્ય! કારણ કે હું નષ્ટ થયો છું; કેમ કે હું અશુદ્ધ હોઠો ધરાવતો માણસ છું, અને હું અશુદ્ધ હોઠો ધરાવતા લોકોની વચ્ચે વસું છું: કારણ કે મારી આંખોએ રાજાને, સૈન્યોના યહોવાને, જોયા છે. ત્યારે સેરાફિમોમાંનો એક મારી પાસે ઉડી આવ્યો; તેના હાથમાં દહકતો અંગારો હતો, જેને તેણે ચિમટા વડે યજ્ઞવેદી પરથી લીધો હતો: અને તેણે તે મારા મોઢા પર મૂક્યો, અને કહ્યું, જો, આ તારા હોઠોને સ્પર્શી ગયું છે; અને તારો અપરાધ દૂર કરવામાં આવ્યો છે, અને તારું પાપ શુદ્ધ કરવામાં આવ્યું છે. પછી મેં પ્રભુનો સ્વર સાંભળ્યો, કહેતા, હું કોને મોકલું, અને અમારા માટે કોણ જશે? ત્યારે મેં કહ્યું, અહીં હું છું; મને મોકલો. યશાયા 6:1–8.

“આ દર્શન એઝેકિયેલને એવા સમયમાં આપવામાં આવ્યું હતું જ્યારે તેનું મન અંધકારમય આશંકાઓથી ભરાયેલું હતું. તેણે પોતાના પિતૃઓની ભૂમિને નિર્જન પડીેલી જોઈ. જે નગર એક સમયે લોકોથી પરિપૂર્ણ હતું તે હવે વસતિહીન હતું. હર્ષનો સ્વર અને સ્તુતિનું ગીત હવે તેની દીવાલોની અંદર સંભળાતાં નહોતાં. પ્રભુદ્રષ્ટા પોતે પણ પરદેશમાં પરદેશી હતો, જ્યાં અસીમ મહત્ત્વાકાંક્ષા અને ક્રૂર હિંસા સર્વોચ્ચ સત્તા તરીકે રાજ કરતી હતી. માનવીય અત્યાચાર અને અનીયાય વિષે તેણે જે કંઈ જોયું અને સાંભળ્યું તેનાથી તેની આત્મા વ્યથિત થઈ ગઈ, અને તે દિવસ-રાત કડવું વિલાપ કરતો રહ્યો. પરંતુ ખેબાર નદીકાંઠે તેના સમક્ષ પ્રગટ કરવામાં આવેલા અદ્ભુત પ્રતીકોએ એક એવી સર્વોપરી સત્તાનું પ્રકાશન કર્યું, જે પૃથ્વીના શાસકોની સત્તા કરતાં પણ વધુ પ્રબળ હતી. અશ્શૂર અને બાબેલના અહંકારી તથા નિર્દય રાજાઓથી ઉપર દયા અને સત્યના દેવ સિંહાસનાસીન હતા.”

પ્રવક્તાને જે ચક્રસમાન જટિલતાઓ આવી એવી ગૂંચવણમાં સંકળાયેલી જણાઈ હતી, તે અનંત હસ્તના માર્ગદર્શન હેઠળ હતી. દેવનો આત્મા, જે તેને આ ચક્રોને ગતિ આપતો અને દિશા આપતો પ્રગટ થયો હતો, તેણે ગૂંચવણમાંથી સુમેળ ઉત્પન્ન કર્યો; તેથી આખું જગત તેના નિયંત્રણ હેઠળ હતું. મહિમાપ્રાપ્ત અણગણિત પ્રાણીઓ તેના વચન પર દુષ્ટ મનુષ્યોની શક્તિ અને નીતિને નિષ્ફળ કરવા અને તેના વિશ્વાસુઓને કલ્યાણ પહોંચાડવા સજ્જ હતા.

“તે જ રીતે, જ્યારે દેવ ભવિષ્યના યુગો માટે કલીસિયાનો ઇતિહાસ પ્રિય યોહાનને ઉઘાડવા લાગ્યા, ત્યારે તેમણે તેને ‘મનુષ્યપુત્ર સમાન એક’ને દીવટીઓની વચ્ચે ફરતા દર્શાવી, જે સાત કલીસિયાઓનું પ્રતીક હતી, તેના દ્વારા પોતાના લોકો પ્રત્યે ત્રાણકર્તાના રસ અને કાળજીની ખાતરી આપી. જ્યારે યોહાનને પૃથ્વીકીય સત્તાઓ સાથે કલીસિયાના અંતિમ મહાન સંઘર્ષો બતાવવામાં આવ્યા, ત્યારે તેને વિશ્વાસુઓની અંતિમ વિજય અને મુક્તિ પણ નિહાળવાની પરવાનગી આપવામાં આવી. તેણે કલીસિયાને પશુ અને તેની મૂર્તિ સાથે પ્રાણઘાતક સંઘર્ષમાં પ્રવેશિત થતી જોઈ, અને તે પશુની ઉપાસના મૃત્યુના દંડની ધમકી હેઠળ ફરજિયાત કરાતી જોઈ. પરંતુ યુદ્ધના ધુમાડા અને ગર્જના પરથી આગળ નજર કરતાં, તેણે સિયોન પર્વત પર મેષશાવક સાથે એક સમૂહને જોયો, જેમના કપાળ પર પશુની છાપના સ્થાને ‘પિતાનું નામ લખેલું’ હતું. અને ફરી તેણે ‘તે લોકોને જોયા જેઓએ પશુ, તેની મૂર્તિ, તેની છાપ અને તેના નામની સંખ્યા પર જય પ્રાપ્ત કરી હતી; તેઓ કાચના સમુદ્ર પર ઊભા હતા, દેવની વીણાઓ ધરાવતા,’ અને મૂસા તથા મેષશાવકનું ગીત ગાતા હતા.”

“આ પાઠો આપણા હિત માટે છે. આપણે આપનો વિશ્વાસ ઈશ્વર પર સ્થિર રાખવો જરૂરી છે, કારણ કે આપણી સમક્ષ તાત્કાલિક એવો સમય છે જે મનુષ્યોના આત્માનો કઠોર પરીક્ષાકાળ બનશે. ખ્રિસ્તે, ઓલિવેટ પર્વત પર, પોતાના બીજા આગમન પહેલાં આવનારા ભયાનક ન્યાયોની ચર્ચા કરતાં કહ્યું: ‘તમે યુદ્ધો અને યુદ્ધોના અફવાઓ સાંભળશો.’ ‘જાતિ જાતિ વિરુદ્ધ અને રાજ્ય રાજ્ય વિરુદ્ધ ઊભું થશે: અને વિવિધ સ્થળોએ દુર્ભિક્ષ, મહામારીઓ અને ભૂકંપ થશે. આ બધું વ્યથાઓની શરૂઆત છે.’ આ ભવિષ્યવાણીઓને યરુશાલેમના વિનાશ સમયે આંશિક પૂર્ણતા મળી હતી, તો પણ તેમનો વધુ સીધો સંબંધ અંતિમ દિવસો સાથે છે.”

“અમે મહાન અને ગંભીર ઘટનાઓની દહેલીજ પર ઊભા છીએ. ભવિષ્યવાણી ઝડપથી પૂર્ણ થઈ રહી છે. પ્રભુ દ્વારે છે. વહેલી જ અમારી સમક્ષ સર્વ જીવંતો માટે અતિ પ્રબળ રસનો એક સમય ખુલવાનો છે. ભૂતકાળના વિવાદો ફરી જીવંત કરવામાં આવશે; નવા વિવાદો ઊભા થશે. આપણા વિશ્વમાં જે દૃશ્યો અંકિત થવાના છે, તે હજી સુધી સ્વપ્નમાં પણ આવ્યાં નથી. શૈતાન માનવીય સાધનો દ્વારા કાર્યરત છે. જે લોકો બંધારણમાં ફેરફાર કરીને રવિવારના પાલનને બલપૂર્વક અમલમાં મૂકે તેવી કાનૂની વ્યવસ્થા મેળવવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યા છે, તેઓને તેનું પરિણામ શું હશે તેની અલ્પ જ સમજ છે. એક સંકટ અત્યારે જ આપણા ઉપર આવી પહોંચવાનું છે.”

“પરંતુ આ મહાસંકટમાં દેવના સેવકોને પોતાનાં પર વિશ્વાસ રાખવાનો નથી. યશાયા, યહેઝકેલ અને યોહાનને આપવામાં આવેલા દર્શનોમાં આપણે જોઈએ છીએ કે પૃથ્વી પર ઘટતી ઘટનાઓ સાથે સ્વર્ગ કેટલું ઘનિષ્ઠ રીતે જોડાયેલું છે, અને જે લોકો દેવ પ્રત્યે વફાદાર રહે છે તેમના માટે દેવની કાળજી કેટલી મહાન છે. વિશ્વ શાસક વિના નથી. આવનારી ઘટનાઓની યોજના પ્રભુના હાથમાં છે. સ્વર્ગની મહિમાએ રાષ્ટ્રોના ભાગ્યને, તથા પોતાની કલીસિયાની ચિંતાઓને પણ, પોતાનાં જ અધિકાર હેઠળ રાખ્યાં છે.”

“આપણે પ્રભુના કાર્યમાં ચિંતા, કષ્ટ અને મૂંઝવણને સર્વથાં અતિશય સ્થાન આપીએ છીએ. સીમિત મનુષ્યોને જવાબદારીનો ભાર વહન કરવા માટે એકલા મૂકવામાં આવ્યા નથી. આપણને ઈશ્વર પર ભરોસો રાખવાની, તેમના પર વિશ્વાસ કરવાની, અને આગળ વધવાની જરૂર છે. સ્વર્ગીય દૂતોની અવિરત જાગૃતિ, અને પૃથ્વીના જીવીઓ સાથે સંબંધિત તેમની સેવામાં તેમનો અખંડ વ્યવહાર, આપણને દર્શાવે છે કે કેવી રીતે ઈશ્વરનો હાથ ચક્રની અંદર રહેલા ચક્રને માર્ગદર્શન આપી રહ્યો છે. દૈવી શિક્ષક પોતાના કાર્યમાં લાગેલા દરેક કાર્યકરને એ જ રીતે કહી રહ્યા છે જેમ તેમણે પ્રાચીનકાળે કુરુષને કહ્યું હતું: ‘હું તને કમર બાંધી, જોકે તું મને ઓળખતો નહોતો.’”

“યહેજ્કેલના દર્શનમાં દેવનો હાથ કરૂબીઓના પંખોની નીચે હતો. આ દ્વારા પોતાના સેવકોને શીખવવાનું છે કે તેમને સફળતા આપે છે તે દૈવી શક્તિ છે. જો તેઓ અનીતિનો ત્યાગ કરીને હૃદય અને જીવનમાં શુદ્ધ બને, તો તે તેમની સાથે કાર્ય કરશે.

“વીજળીની ઝડપ સાથે જીવંત પ્રાણીઓની વચ્ચે જતું તેજસ્વી પ્રકાશ દર્શાવે છે કે આ કાર્ય અંતે કેટલી ઝડપી ગતિએ પૂર્ણતા તરફ આગળ વધશે. જે કદી ઊંઘતો નથી, જે પોતાના હેતુઓની સિદ્ધિ માટે સતત કાર્યરત છે, તે પોતાના મહાન કાર્યને સુમેળપૂર્વક આગળ વધારી શકે છે. જે કંઈ સીમિત માનવબુદ્ધિને ગૂંચવાયેલું અને જટિલ જણાય છે, તેને પ્રભુનો હાથ સંપૂર્ણ વ્યવસ્થામાં રાખી શકે છે. દુષ્ટ મનુષ્યોના હેતુઓને નિષ્ફળ કરવા માટે તે માર્ગો અને ઉપાયો રચી શકે છે, અને જે તેના લોકો વિરુદ્ધ અનિષ્ટની યોજના ઘડે છે, તેમની સલાહોને તે ગૂંચવણમાં પાડી દેશે.”

“ભાઈઓ, આ હવે શોક અને નિરાશા કરવાનો સમય નથી, શંકા અને અવિશ્વાસને વશ થવાનો સમય નથી. ખ્રિસ્ત હવે જોસેફની નવી કબરમાં રહેલો એવો તારણહાર નથી, જે મહાન પથ્થરથી બંધ કરવામાં આવી હોય અને રોમન મુદ્રાથી સીલ કરવામાં આવી હોય; આપણો તારણહાર તો પુનરુત્થિત છે. તે રાજા છે, સેનાઓનો યહોવા છે; તે કરૂબીઓની વચ્ચે આસનગ્રહણ કરે છે; અને રાષ્ટ્રોના સંઘર્ષ અને કલહની વચ્ચે પણ તે હજી સુધી પોતાની પ્રજાનું રક્ષણ કરે છે. જે સ્વર્ગોમાં રાજ્ય કરે છે, તે આપણો તારણહાર છે. તે દરેક પરીક્ષાનું માપ નક્કી કરે છે. જે ભઠ્ઠીની અગ્નિએ દરેક આત્માની કસોટી કરવી જ જોઈએ, તેના ઉપર તે નજર રાખે છે. જ્યારે રાજાઓના ગઢો ઉખાડી પાડવામાં આવશે, જ્યારે દેવના કોપના બાણો તેના શત્રુઓના હૃદયોને વીંધી જશે, ત્યારે તેની પ્રજા તેના હાથોમાં સુરક્ષિત રહેશે.” Testimonies, volume 5, 752–754.

હઝકિયેલ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારમાં સામેલ થવા માટેના ઉમેદવારોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને પંક્તિ પર પંક્તિ, પવિત્રસ્થાનમાંનો તેનો અનુભવ પવિત્રસ્થાનમાંના યશાયા અને યોહાનના અનુભવ સાથે સુસંગત છે. આપણે હવે મંદિરની કસોટીમાં છીએ, જે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારને મુદ્રાંકિત કરતી ત્રણ કસોટીઓમાંની બીજી કસોટી છે. તે સમયગાળો માલાખીના ત્રીજા અધ્યાયની પરિપૂર્ણતા રૂપે કરારના દૂત દ્વારા સંપન્ન કરવામાં આવતા શુદ્ધીકરણનો છે. ત્રણ કસોટીઓવાળી શુદ્ધીકરણની પ્રક્રિયા માલાખીની અગ્નિમય “ભઠ્ઠી” છે, “જેણે દરેક આત્માની કસોટી કરવી જ પડશે.” જ્યારે ૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ના રોજ ત્રીજો દૂત આવ્યો, ત્યારે કરારના દૂત અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવ્યા અને પોતાના વિશ્વાસુજનોને મુદ્રાંકિત કરવા માટે તે ઇતિહાસની બુદ્ધિમતી કુમારિકાઓને પરમપવિત્રસ્થાનમાં દોરી ગયા, પરંતુ તે ઇતિહાસની કુમારિકાઓએ બળવો કર્યો, અને ૧૮૫૬ સુધીમાં ફિલાદેલ્ફિયાઈ મિલરવાદી આંદોલન લાઓદિકિયાઈ મિલરવાદી આંદોલનમાં પરિવર્તિત થઈ ગયું હતું અને ૧૮૬૩માં લાઓદિકિયાઈ સેવન્થ-ડે એડવેન્ટિસ્ટ મંડળી બની ગયું.

૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ના રોજ એકાએક આવી પહોંચેલા ત્રીજા દૂતે ૧૮૬૩માં પોતાની ઉપસ્થિતિ પાછી ખેંચી લીધી અને પછી ૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ના રોજ પાછા આવ્યા. પચીસ વર્ષ પછી, ૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ દ્વારા પૂર્વરૂપે દર્શાવાયેલી મંદિરની કસોટી હવે ફરીથી થઈ રહી છે. પચીસ એ પ્રતીકાત્મક રીતે બસો પચાસનો ભવિષ્યવાણીલક્ષી દશાંશ છે, અને બસો પચાસ એ દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયનાં અગિયારથી પંદર સુધીનાં પદોમાં દર્શાવાયેલા ઇતિહાસનું પ્રતીક છે. બસો પચાસ અને પચીસ એ હઝકિયેલના પવિત્રસ્થાનના સંદર્શનમાંનું એક ચક્ર છે. પચીસ એ કરારના દૂત દ્વારા સંપન્ન કરવામાં આવતા શુદ્ધીકરણના કાર્યમાં દર્શાવાયેલી કસોટીની ત્રણ-તબક્કાની પ્રક્રિયાની પરિપૂર્તિમાં જ્ઞાનીઓ અને દુષ્ટો વચ્ચે થતા વિભાજનનું પ્રતીક છે.

માથ્થીના પચીસમા અધ્યાયમાં ત્રણ દૃષ્ટાંતો છે, અને દરેક દૃષ્ટાંત એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનકાળમાં બુદ્ધિમાનો અને દુષ્ટો વચ્ચેના વિભાજનને દર્શાવે છે. આ અધ્યાયમાં દર્શાવાયેલા ઈશ્વરના લોકોની આશા એ છે કે તેઓ મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશનું તેલ ધરાવતી એક બુદ્ધિમાન કન્યા હોય. તેમની આશા એ છે કે તેમના વ્યક્તિગત પરીક્ષણકાળ દરમિયાન વહીવટ કરવા માટે તેમને સોંપવામાં આવેલા વિશેષ તાલંતોનો ઉપયોગ કરવાની તેમની કારભારીની જવાબદારીમાં તેમને વિશ્વાસુ સેવક તરીકે ઠરાવવામાં આવે. તેમની આશા એ છે કે તેમને ઈશ્વરના ચરાણના, તેમની જમણી બાજુ બેઠેલા ઘેટા તરીકે ઠરાવવામાં આવે, અને તેમની ડાબી બાજુના બકરા તરીકે નહીં. પચીસ એ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનકાળમાં બુદ્ધિમાનો અને દુષ્ટો વચ્ચેના વિભાજનનું પ્રતીક છે. પચીસ એ હઝકિયેલનાં ચક્રોમાંનું એક છે.

અમારી બંધકાઈના પચ્ચીસમા વર્ષે, વર્ષના આરંભે, મહિનાના દસમા દિવસે, નગરને વિધ્વસ્ત કરવામાં આવ્યું ત્યારથી ચૌદમા વર્ષે, એ જ દિવસે યહોવાના હાથ મારા ઉપર આવ્યો, અને તેણે મને ત્યાં લઈ ગયો. યહેજકેલ 40:1.

બંદીવાસનું પચીસમું વર્ષ ૨૨ ઑક્ટોબર દ્વારા દર્શાવાય છે, જે યુગવ્યવસ્થાના એક દ્વારના બંધ થવા દ્વારા દર્શાવાય છે. ૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ના રોજ, બે વર્ગોને અલગ પાડવામાં આવ્યા ત્યારે એક દ્વાર ખોલવામાં આવ્યું અને એક દ્વાર બંધ કરવામાં આવ્યું.

필라델피아 교회의 사자에게 편지하라. 거룩하신 이, 참되신 이, 다윗의 열쇠를 가지신 이, 여시면 아무도 닫지 못하고 닫으시면 아무도 열지 못하시는 이가 이같이 말씀하시되, 내가 네 행위를 아노라. 보라, 내가 네 앞에 열린 문을 두었으니 아무도 그것을 닫을 수 없느니라. 이는 네가 적은 능력을 가지고서도 내 말을 지켰고 내 이름을 부인하지 아니하였음이라. 요한계시록 3:7, 8.

ખ્રિસ્ત ફિલાદેલ્ફિયાના દૂતને કહે છે કે તેઓ તેમનું કાર્ય જાણે છે અને તેમણે ફિલાદેલ્ફિયાની મંડળી સમક્ષ એક ખુલ્લું દ્વાર મૂક્યું છે. તે દ્વાર “દાઉદની ચાવી” વડે ખોલવામાં આવે છે, જે ચાવી એલ્યાકીમ પર મૂકવામાં આવી છે.

અને તે દિવસે એવું થશે કે હું મારા સેવક, હિલ્કીયાહના પુત્ર એલ્યાકીમને બોલાવીશ; અને હું તેને તારા ચોગાથી વસ્ત્રિત કરીશ, અને તારી પટ્ટીથી તેને દૃઢ કરીશ, અને તારી સત્તા તેના હાથમાં સોંપી દઈશ; અને તે યેરૂશાલેમના નિવાસીઓ માટે અને યહૂદાના ઘરના માટે પિતા થશે. અને દાવીદના ઘરની કુંજી હું તેના ખભા પર મૂકીશ; તેથી તે ખોલશે, અને કોઈ બંધ કરશે નહીં; અને તે બંધ કરશે, અને કોઈ ખોલશે નહીં. યશાયા 22:20–22.

એલ્યાકીમને બોલાવવામાં આવે તે દિવસે, તેને દુષ્ટ શેબનાથી અલગ કરવામાં આવે છે.

સેનાઓના પ્રભુ યહોવા એમ કહે છે: જા, આ ભંડારી શેબ્ના પાસે, જે ઘર ઉપર અધિકારી છે, અને કહેજે, તને અહીં શું છે? અને અહીં તારો કોણ છે? કે તું અહીં પોતાના માટે કબર કોતરી છે, જેમ કોઈ ઊંચે પોતાને માટે કબર કોતરે છે, અને ખડકમાં પોતાના માટે નિવાસસ્થાન ખોદે છે? જો, પ્રભુ તને પ્રબળ બંદીવાઈથી દૂર લઈ જશે, અને નિશ્ચિતપણે તને ઢાંકી દેશે. તે નિશ્ચિતપણે તને જોરથી વાળી-ફેંકી દેશે, જાણે કોઈ બોલને વિશાળ દેશમાં ફેંકે; ત્યાં તું મરી જશે, અને ત્યાં તારી મહિમાના રથો તારા સ્વામીના ઘરના માટે લાજરૂપ થશે. યશાયા 22:15–18.

શેબ્ના અને એલ્યાકીમના દૃષ્ટાંતની પરિપૂર્તિ કરતું બુદ્ધિમાન અને મૂર્ખ કુમારિકાઓ વચ્ચેનું વિભાજન ૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ના રોજ પરિપૂર્ણ થયું હતું, અને યહોયાખીનના બંદીવાસના પચીસમા વર્ષમાં પણ, એટલે કે ઈ.સ. પૂર્વે ૫૭૩ની ૨૨ ઑક્ટોબરે, તે પરિપૂર્ણ થયું હતું. હઝકિયેલના આઠમા અધ્યાયમાં યરુશાલેમ દ્વારા દર્શાવાયેલા એડવેન્ટવાદની અંદરના દુષ્ટોને સૂર્ય સમક્ષ નમતા પચીસ પુરુષો દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યા છે. યરુશાલેમનો વિનાશ રવિવારના કાયદાનું પ્રતીક છે, અને આ કાયદો એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનનો સમય સમાપ્ત કરતું માર્ગચિહ્ન પણ છે. મુદ્રાંકનનો તે સમય ૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ના રોજ શરૂ થયો હતો, અને ઈસુ આલ્ફા અને ઓમેગા બંને છે, તેથી મુદ્રાંકનના આરંભ તરીકે ૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ રવિવારના કાયદા સમયે આવતા અંતને દર્શાવે છે.

૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧નું પૂર્વરૂપ ૧૮૮૮ની મિનેઆપોલિસ સભાઓમાં દર્શાવવામાં આવ્યું હતું, કારણ કે સિસ્ટર વાઇટ નિર્દેશ કરે છે કે જ્યારે ૯/૧૧ના દિવસે ન્યૂયોર્કની મહાન ઇમારતો ધરાશાયી થઈ, ત્યારે પ્રકાશિતવાક્ય ૧૮:૧–૩ પૂર્ણ થયું. તે સમયે, જેમ ૧૮૮૮માં, તેમણે ઓળખાવ્યું કે પ્રકાશિતવાક્ય અઢારનો દૂત પોતાની મહિમાથી પૃથ્વીને પ્રકાશિત કરવા નીચે ઉતર્યો હતો. ૧૮૮૮ના બળવાને તેમણે કોરાહ, દાથાન અને અબીરામના બળવા સાથે સરખાવ્યો, જેમના ધર્મત્યાગમાં પ્રસિદ્ધિના બે સો પચાસ પુરુષો પણ જોડાયા હતા. પ્રાચીન ઇઝરાયલના પ્રારંભિક ઇતિહાસમાં કોરાહ અને તેના સહયોગીઓના બળવામાં રહેલા બે સો પચાસ બળવાખોરોએ પ્રાચીન ઇઝરાયલના અંતકાળમાં સૂર્યને નમન કરતા પચ્ચીસ પુરુષોનું પૂર્વરૂપ દર્શાવ્યું હતું.

રવિવારના કાયદા સમયે નમન કરતા લાવદિકીય એડવેન્ટવાદના પચીસ આગેવાનો અને 9/11 સમયે નમન કરતા બસો પચાસ આગેવાનો, મુદ્રાંકનના સમયના આરંભ અને અંતને ચિહ્નિત કરવા માટે પચીસના પ્રતીકવાદ (બુદ્ધિમાનો અને દુષ્ટોના અલગકરણનું પ્રતીક) દ્વારા મુદ્રાંકનનો સમય દર્શાવે છે. તે મૂસાના સમયના બસો પચાસ બળવાખોરો હોય, કે હઝકિયેલના આઠમા અધ્યાયના પચીસ પુરુષો હોય, કે માથ્થીના પચીસમા અધ્યાયના અલગકરણના ત્રણ સાક્ષીઓ હોય, કે હઝકિયેલના ચાલીસમા અધ્યાયમાંનું બંદીવાસનું પચીસમું વર્ષ હોય, પચીસના પ્રતીકની આ તમામ અભિવ્યક્તિઓ અનુક્રમે ઈ.સ.પૂર્વે 207માં, ઈ.સ. 313માં અને ઈ.સ. 2026માં સમાપ્ત થયેલા બસો પચાસ વર્ષના ત્રણ સમયગાળાઓ સાથે સુસંગત છે.

પંચવીસ, એમ કહીએ તો, પંચવીસનો એક ધુરો છે, જે પંચવીસની બધી રેખાઓને પરિપૂર્ણતામાં લાવે છે. તે પેતરને આપવામાં આવેલી રાજ્યની ભવિષ્યવાણીય કળોમાંની એક બને છે, જેથી ચાલીસમી આયતના ગૂઢ ઇતિહાસમાં સ્પષ્ટતા લાવી શકાય. ત્રણથી વધુ સાક્ષીઓના આધારે વારંવાર સ્થાપિત કરવામાં આવ્યું છે કે દાનિયેલ અગિયારની દસથી પંદર આયતો એવી એક રેખાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જે 1989થી રવિવારના કાયદા સુધીનો ઇતિહાસ આવરી લે છે, અને એ જ ચાલીસમી આયતનો ગૂઢ ઇતિહાસ છે. હવે યહૂદાના વંશનો સિંહ, એઝેકિએલના ચક્રોને અનમુદ્રિત કરી રહ્યો છે, કારણ કે તે ગૂઢ ઇતિહાસ ખોલી રહ્યો છે, જે અંતિમ દિવસોના મધરાત્રીના પોકારના સંદેશને અંતિમરૂપ આપશે.

આગામી લેખોમાં અમે હઝકિયેલનાં ચક્રોની ઓળખ કરવાનું ચાલુ રાખીશું, જે અંતિમ દિવસોમાં મનુષ્યો વચ્ચેની જટિલ પરસ્પર ક્રિયાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આ લેખના આરંભમાં રજૂ કરવામાં આવેલું હઝકિયેલનું પહેલું પ્રકરણ અને તેની સાથે આપવામાં આવેલો સાક્ષ્યોના પાંચમા ખંડનો ઉતારો, અમે આ લેખોમાં આગળ વધીએ તેમ, અમારા માટે સતત સંદર્ભનો આધાર બની રહેશે. જ્યારે આ ચક્રોને તેમનાં યોગ્ય સ્થાનો પર ગોઠવવામાં આવશે અને ભવિષ્યવાણીના ઇતિહાસનાં અન્ય ચક્રો સાથેનાં તેમનાં યોગ્ય છેદબિંદુઓ દર્શાવવામાં આવશે, ત્યારે અમે દર્શાવીશું કે ૧૧ ઑગસ્ટ, ૧૮૪૦ના રોજ પ્રથમ દૂતને સામર્થ્ય પ્રદાન કરનાર ત્રણસો એકાણું વર્ષ અને પંદર દિવસનો સમયગાળો હઝકિયેલ દ્વારા પણ ત્રણસો નેવું વર્ષ તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યો છે, જે યરુશાલેમની ઘેરાબંધીના દોઢ વર્ષ સાથે જોડાયેલાં છે; અને એ પણ કે ભવિષ્યવાણીના આ પ્રકાશનું આગમન એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના ધ્વજને ઊંચો કરવામાં આવ્યાનું સૂચવે છે.

૨૭ જુલાઈ, ૧૨૯૯થી ૧૩૩૭ સુધીનો સમય પ્રકટીકરણના નવમા અધ્યાયના દસમા પદમાંનાં એકસો પચાસ વર્ષ (પાંચ મહિના)ના આરંભનાં આડત્રીસ વર્ષનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે એકસો પચાસ વર્ષ પંદરમા પદનાં ત્રણસો એકાણું વર્ષ અને પંદર દિવસ સાથે જોડાય છે. આમ, આ બે સમયગાળાઓનો આરંભ ભવિષ્યવાણીની એક કાળરેખા રચે છે, જે જોસાયા લિચની ૧૮૩૮ અને ૧૮૪૦ની આગાહીની પરિપૂર્ણતા સાથે સમાપ્ત થઈ અને મિલરાઇટ ચળવળના ઉદય તથા સશક્તિકરણની સૂચક બની. એડવેન્ટવાદના આરંભનો તે ઇતિહાસ રવિવારના કાયદા અગાઉ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના ધ્વજરૂપે ઉદયને ચિહ્નિત કરે છે. આમ, હઝકિયેલનાં ત્રણસો નેવું વર્ષ અને યરૂશાલેમના ઘેરાનાં એક દશાંશ પાંચ વર્ષ (૧.૫) ૧૨૯૯માં શરૂ થયેલી ભવિષ્યવાણીની કાળરેખાના અંતને ચિહ્નિત કરે છે.

આગામી લેખ પહેલાં Testimonies, volume five માંથી આ અવતરણ પર વિચાર કરવો લાભદાયક રહેશે.