There are many amazing and important prophetic lines and truths in the book of Ezekiel. Of the biblical illustrations of prophets within the temple, Ezekiel is the one above all others that identifies the wheels within the wheels. Those wheels, according to Sister White represent the complex interplay of human activity illustrating the sequence of events in the time of the latter rain. Those events are represented by the prophet when he became part of the prophecy in an acted-out parable, such as when Ezekiel lies on his left and then right side in chapter four’s illustration of the siege of Jerusalem. There are also thirteen specific dates that outline Ezekiel’s history, and in so doing provide the waymarks of the latter rain period, when the one hundred and forty-four thousand are sealed. There are truths conveyed not only through dates, but also by numbers such as seventeen, nineteen, twenty-five, seventy, forty, three hundred and ninety and of course, thirty. Another number that is perhaps the most important number in the book of Ezekiel is the number one hundred and fifty. Yet the number one hundred and fifty is not found in the book of Ezekiel. Still, line upon line—it is there.
યહેજ્કેલના ગ્રંથમાં ઘણી અદ્ભુત અને મહત્ત્વપૂર્ણ ભવિષ્યવાણીય રેખાઓ તથા સત્યો છે. મંદિરમાં પ્રવક્તાઓના બાઇબલમાં આવેલા દૃષ્ટાંતોમાં, યહેજ્કેલ એ એવો પ્રવક્તા છે જે અન્ય સૌ કરતાં વિશેષ રીતે ચક્રોના અંદર ચક્રોને ઓળખાવે છે. બહેન વ્હાઇટ મુજબ, તે ચક્રો માનવીય પ્રવૃત્તિના જટિલ પરસ્પર-સંબંધનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે અંતિમ વરસાદના સમયમાં ઘટનાઓના ક્રમને દર્શાવે છે. જ્યારે પ્રવક્તા ભવિષ્યવાણીનો જ ભાગ બની અભિનયાત્મક દૃષ્ટાંતમાં પ્રવેશે છે, ત્યારે તે ઘટનાઓ તેના દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે; જેમ કે યેરૂશાલેમના ઘેરાવના ચોથા અધ્યાયના દૃષ્ટાંતમાં, જ્યારે યહેજ્કેલ પ્રથમ પોતાની ડાબી બાજુએ અને પછી જમણી બાજુએ સુએ છે. ઉપરાંત, તેર નિર્ધારિત તારીખો પણ છે, જે યહેજ્કેલના ઇતિહાસની રૂપરેખા આપે છે, અને આમ કરતાં અંતિમ વરસાદના સમયકાળના માર્ગચિહ્નો પ્રદાન કરે છે, જ્યારે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારને મુદ્રાંકિત કરવામાં આવે છે. સત્યો માત્ર તારીખો દ્વારા જ નહીં, પરંતુ સત્તર, ઓગણીસ, પચ્ચીસ, સિત્તેર, ચાલીસ, ત્રણસો નેવું અને નિશ્ચય જ ત્રીસ જેવી સંખ્યાઓ દ્વારા પણ સંપ્રેષિત થાય છે. બીજી એક સંખ્યા, જે કદાચ યહેજ્કેલના ગ્રંથમાં સર્વોપરી મહત્ત્વ ધરાવતી સંખ્યા છે, તે છે એકસો પચાસ. છતાં, એકસો પચાસ સંખ્યા યહેજ્કેલના ગ્રંથમાં જોવા મળતી નથી. તેમ છતાં, પંક્તિ પર પંક્તિ—તે ત્યાં છે.
The number one hundred and fifty is prophetically embedded within the line of the siege, and the siege is a distinct prophetic line; or if you will, the siege is a wheel. A prophetic line of history will always possess an alpha and omega, and in so doing the characteristics of alpha and omega must be represented at the beginning and end of the line, or it isn’t a line. The alpha event of the siege was the death of Ezekiel’s wife and the end of the siege was the death of the bride of Christ, as represented by the destruction of Jerusalem.
၁၅၀ ဟူသော အရေအတွက်သည် ဝန်းရံပိတ်ဆို့ခြင်း၏ မျဉ်းအတွင်း ပရောဖက်ပြုသဘောဖြင့် ထည့်သွင်းတည်ရှိနေပြီး၊ ထိုဝန်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းသည် ထင်ရှားသည့် ပရောဖက်ပြုသမိုင်းမျဉ်းတစ်ကြောင်းဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် သင်ဆိုလိုလျှင်၊ ထိုဝန်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းသည် ဘီးတစ်လုံးဖြစ်သည်။ သမိုင်း၏ ပရောဖက်ပြုမျဉ်းတစ်ကြောင်းသည် အမြဲတမ်း အာလဖနှင့် ဩမေဂါကို ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြစ်ရာတွင် အာလဖနှင့် ဩမေဂါ၏ လက္ခဏာများသည် မျဉ်း၏ အစနှင့် အဆုံး၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခံရမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် မျဉ်းတစ်ကြောင်းမဟုတ်ပေ။ ဝန်းရံပိတ်ဆို့ခြင်း၏ အာလဖဖြစ်ရပ်မှာ ယေဇကျေလ၏ ဇနီး သေဆုံးခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဝန်းရံပိတ်ဆို့ခြင်း၏ အဆုံးမှာ ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ခရစ်တော်၏ သတို့သမီး၏ သေဆုံးခြင်းဖြစ်သည်။
And I John saw the holy city, new Jerusalem, coming down from God out of heaven, prepared as a bride adorned for her husband. And I heard a great voice out of heaven saying, Behold, the tabernacle of God is with men, and he will dwell with them, and they shall be his people, and God himself shall be with them, and be their God. And God shall wipe away all tears from their eyes; and there shall be no more death, neither sorrow, nor crying, neither shall there be any more pain: for the former things are passed away. And he that sat upon the throne said, Behold, I make all things new. And he said unto me, Write: for these words are true and faithful. And he said unto me, It is done. I am Alpha and Omega, the beginning and the end. I will give unto him that is athirst of the fountain of the water of life freely. He that overcometh shall inherit all things; and I will be his God, and he shall be my son. But the fearful, and unbelieving, and the abominable, and murderers, and whoremongers, and sorcerers, and idolaters, and all liars, shall have their part in the lake which burneth with fire and brimstone: which is the second death. And there came unto me one of the seven angels which had the seven vials full of the seven last plagues, and talked with me, saying, Come hither, I will show thee the bride, the Lamb’s wife. Revelation 21:2–9.
અને હું યોહાને પવિત્ર નગર, નવું યરુશાલેમ, સ્વર્ગમાંથી દેવ પાસેથી ઉતરતું જોયું, જે પોતાના પતિ માટે શોભિત કરાયેલ વધૂ સમાન તૈયાર કરવામાં આવ્યું હતું. અને મેં સ્વર્ગમાંથી એક મહાન અવાજ સાંભળ્યો, જે કહેતો હતો, જુઓ, દેવનો નિવાસ મનુષ્યોની સાથે છે, અને તે તેમની સાથે નિવાસ કરશે; અને તેઓ તેની પ્રજા થશે, અને દેવ પોતે તેમની સાથે રહેશે, અને તેમનો દેવ થશે. અને દેવ તેમની આંખોમાંથી બધા આંસુ પોંછી નાખશે; અને હવે પછી મૃત્યુ રહેશે નહીં, ન શોક, ન રોદન, ન વધુ પીડા રહેશે; કારણ કે પહેલાની વસ્તુઓ પસાર થઈ ગઈ છે. અને જે સિંહાસન પર બેઠેલો હતો તેણે કહ્યું, જુઓ, હું સર્વ વસ્તુઓને નવી બનાવું છું. અને તેણે મને કહ્યું, લખ; કારણ કે આ વચનો સચ્ચા અને વિશ્વાસપાત્ર છે. અને તેણે મને કહ્યું, પૂર્ણ થયું. હું આલ્ફા અને ઓમેગા છું, આરંભ અને અંત છું. જે તરસ્યો છે તેને હું જીવનજળના સ્ત્રોતમાંથી વિનામૂલ્યે પીવા આપીશ. જે જીતે છે તે સર્વ વસ્તુઓનો વારસદાર બનશે; અને હું તેનો દેવ થઈશ, અને તે મારો પુત્ર થશે. પરંતુ ભીરુઓ, અને અવિશ્વાસીઓ, અને ઘૃણાસ્પદ લોકો, અને ખૂનીઓ, અને વ્યભિચારીઓ, અને જાદુગરો, અને મૂર્તિપૂજકો, અને બધા જૂઠાણાઓનો ભાગ તે તળાવમાં હશે જે અગ્નિ અને ગંધકથી બળે છે; આ બીજી મૃત્યુ છે. અને સાત અંતિમ આપત્તિઓથી ભરેલા સાત પાત્રો ધરાવતા સાત દૂતોમાંથી એક મારી પાસે આવ્યો અને મારી સાથે બોલ્યો, કહેતો, અહીં આવ, હું તને વધૂ, મેમણાની પત્ની, બતાવું. પ્રકટીકરણ 21:2–9.
Ezekiel’s wife dies at the outset of the siege, and she is there identified as the “desire of” Ezekiel’s “eyes,” and in the destruction of Jerusalem set forth in the same chapter, Jerusalem is identified as “the desire” of Israel’s “eyes.”
포위가 시작될 때에 에스겔의 아내가 죽었는데, 거기서 그녀는 에스겔의 “눈의 기쁨”으로 지칭되며, 같은 장에 제시된 예루살렘의 멸망에서는 예루살렘이 이스라엘의 “눈의 기쁨”으로 지칭된다.
Again in the ninth year, in the tenth month, in the tenth day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, … Also the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, behold, I take away from thee the desire of thine eyes with a stroke: yet neither shalt thou mourn nor weep, neither shall thy tears run down. Forbear to cry, make no mourning for the dead, bind the tire of thine head upon thee, and put on thy shoes upon thy feet, and cover not thy lips, and eat not the bread of men. So I spake unto the people in the morning: and at even my wife died; and I did in the morning as I was commanded. And the people said unto me, Wilt thou not tell us what these things are to us, that thou doest so?
다시 아홉째 해, 열째 달, 그 달 열째 날에 여호와의 말씀이 내게 임하여 이르시되, … 여호와의 말씀이 또 내게 임하여 이르시되, 인자야, 보라, 내가 한 번 치는 것으로 네 눈의 기쁨을 네게서 빼앗으리니, 그러나 너는 슬퍼하거나 울지 말며 눈물을 흘리지도 말라. 조용히 탄식하고 죽은 자를 위하여 애곡하지 말며, 네 머리의 관을 네 위에 동이고 네 발에 신을 신으며, 네 입술을 가리지 말고 사람들의 위로의 떡도 먹지 말라. 이에 내가 아침에 백성에게 말하였더니 저녁에 내 아내가 죽었고, 아침에는 내가 명령받은 대로 행하니, 백성이 내게 이르되, 네가 이같이 행하는 것이 우리에게 무엇을 뜻하는지 우리에게 말하지 아니하겠느냐?
Then I answered them, The word of the Lord came unto me, saying, Speak unto the house of Israel, Thus saith the Lord God; Behold, I will profane my sanctuary, the excellency of your strength, the desire of your eyes, and that which your soul pitieth; and your sons and your daughters whom ye have left shall fall by the sword. And ye shall do as I have done: ye shall not cover your lips, nor eat the bread of men. And your tires shall be upon your heads, and your shoes upon your feet: ye shall not mourn nor weep; but ye shall pine away for your iniquities, and mourn one toward another.
ત્યારે મેં તેમને ઉત્તર આપ્યો: યહોવાનો વચન મારી પાસે આવ્યું, એમ કહીને: ઇઝરાયલના ઘરને કહો, પ્રભુ યહોવા આમ કહે છે: જો, હું મારા પવિત્રસ્થાનને અશુદ્ધ કરીશ, જે તમારા બળનો વૈભવ છે, તમારી આંખોની ઇચ્છા છે, અને જે પર તમારી આત્મા દયા કરે છે; અને તમારા પુત્રો તથા તમારી પુત્રીઓ, જેમને તમે પાછળ છોડી ગયા છો, તેઓ તલવારથી પડી જશે. અને તમે મેં જે કર્યું છે તેમ કરશો: તમે તમારા હોઠો ઢાંકશો નહિ, અને માણસોની રોટલી ખાશો નહિ. અને તમારા માથા પર તમારી પાઘડીઓ હશે, અને તમારા પગમાં તમારા જુતાં હશે; તમે શોક કરશો નહિ કે રડશો નહિ; પરંતુ તમે તમારા અપરાધોને લીધે ક્ષીણ થતા જશો, અને એકબીજાની સામે વિલાપ કરશો.
Thus Ezekiel is unto you a sign: according to all that he hath done shall ye do: and when this cometh, ye shall know that I am the Lord God. Also, thou son of man, shall it not be in the day when I take from them their strength, the joy of their glory, the desire of their eyes, and that whereupon they set their minds, their sons and their daughters, That he that escapeth in that day shall come unto thee, to cause thee to hear it with thine ears? In that day shall thy mouth be opened to him which is escaped, and thou shalt speak, and be no more dumb: and thou shalt be a sign unto them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 24:1, 15–27.
Akatyo Hezekieli ni ikimenyetso kuri mwe: nk’uko yakoze byose, ni ko namwe muzabikora; kandi ubwo ibyo bizasohora, muzamenya yuko ndi Uwiteka Imana. Kandi nawe, wa mwana w’umuntu we, mbese ntibizaba kuri uwo munsi ubwo nzabakuraho imbaraga zabo, umunezero w’ikuzo ryabo, icyo amaso yabo yifuza, n’icyo umutima wabo ushikaho, ari bo bahungu babo n’abakobwa babo, ko uwarokotse kuri uwo munsi azaza aho uri kugira ngo abyumvikanishe amatwi yawe? Kuri uwo munsi akanwa kawe kazafungukira uwacitse ku icumu, kandi uzavuga, ntuzongera kuba ikiragi ukundi; kandi uzababera ikimenyetso, na bo bazamenya yuko ndi Uwiteka. Hezekieli 24:1, 15–27.
The siege’s alpha is the death of Ezekiel’s desire, and the omega is the death of Israel’s desire.
围城的阿拉法，是以西结所爱之人的死亡；其俄梅戛，则是以色列所爱之物的死亡。
Hearing, but Not Hearing
듣되 듣지 못함
There are five times the elders or the people are portrayed in some fashion as listening to Ezekiel. In Ezekiel 8:1, the elders of Judah sit before him. In Ezekiel 14:1 the elders come and sit before him. In Ezekiel 20:1 the elders of Israel come to inquire of the Lord. In Ezekiel 37:18, God tells Ezekiel: “When the children of thy people shall speak unto thee, saying, Wilt thou not shew us what thou meanest by these?” In chapter twenty-four the people directly ask: “Wilt thou not tell us what these things are to us, that thou doest so?” In each of the five instances the elders or people are in a Laodicean condition.
장로나 백성이 어떤 방식으로든 에스겔의 말을 듣는 것으로 묘사되는 경우가 다섯 번 있다. 에스겔 8:1에서는 유다의 장로들이 그의 앞에 앉아 있다. 에스겔 14:1에서는 장로들이 와서 그의 앞에 앉는다. 에스겔 20:1에서는 이스라엘의 장로들이 여호와께 묻고자 하여 온다. 에스겔 37:18에서는 하나님께서 에스겔에게 이르시기를, “네 백성의 자손이 네게 말하여 이르기를, 이것들이 무엇을 뜻하는지 우리에게 보이지 아니하겠느냐 하거든” 하셨다. 24장에서는 백성이 직접 묻기를, “네가 이같이 행함이 우리에게 무슨 뜻이 되는지 우리에게 말하지 아니하겠느냐?” 한다. 이 다섯 경우마다 장로나 백성은 라오디게아적 상태에 있다.
And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:9, 10.
그가 이르시되, 가서 이 백성에게 말하기를, 너희가 정녕 듣기는 들어도 깨닫지 못할 것이요, 정녕 보기는 보아도 알지 못하리라, 하라. 이 백성의 마음을 둔하게 하며, 그 귀를 무겁게 하고, 그 눈을 감기라. 이는 그들로 하여금 그 눈으로 보고 그 귀로 듣고 그 마음으로 깨달아 돌이켜 고침을 받지 못하게 함이라. 이사야 6:9, 10.
The five representations of the people hearing but not hearing, and the five representations of the people seeing, but not seeing align with the five steps of those who refuse to see and hear in Isaiah’s testimony.
Ishaya ubuhamya bwe bugaragaza intambwe eshanu z’abanga kubona no kumva; kandi izo zihura n’ingereranyo eshanu z’abantu bumva ariko batumva, hamwe n’ingereranyo eshanu z’abantu bareba ariko batabona.
But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:13.
પરંતુ યહોવાનું વચન તેઓને આજ્ઞા પર આજ્ઞા, આજ્ઞા પર આજ્ઞા; પંક્તિ પર પંક્તિ, પંક્તિ પર પંક્તિ; અહીં થોડું, અને ત્યાં થોડું એવું થયું; જેથી તેઓ જાય, અને પાછળ પડી જાય, અને તૂટી જાય, અને ફંદામાં ફસાય, અને પકડાઈ જાય. યશાયા 28:13.
And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken. Isaiah 8:15.
અને તેઓમાંથી ઘણા ઠોકર ખાઈ પડશે, અને તૂટી જશે, અને ફંદામાં ફસાઈ જશે, અને પકડાઈ જશે. યશાયા 8:15.
Signs
표징들
In chapter twenty-four of Ezekiel, the period beginning at the siege and the death of Ezekiel’s wife—the desire of his eyes ends at the death of Jerusalem—the desire of Israel’s eyes. The one-and-a-half-year siege contains the signature of Alpha and Omega, and the period begins and ends with a sign. As in Ezekiel twenty-four, Jesus identifies the sign of the siege in Matthew twenty-four.
એઝીકેલના ચોવીસમા અધ્યાયમાં, ઘેરાબંધીની શરૂઆત અને એઝીકેલની પત્નીના મૃત્યુથી શરૂ થતો સમયગાળો—જે તેની આંખોની ઇચ્છા હતી—યરુશાલેમના મૃત્યુએ, એટલે કે ઇઝરાયેલની આંખોની ઇચ્છાએ, અંત પામે છે. દોઢ વર્ષીય ઘેરાબંધીમાં આલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા સમાવિષ્ટ છે, અને આ સમયગાળો ચિહ્ન સાથે શરૂ થાય છે અને ચિહ્ન સાથે જ સમાપ્ત થાય છે. જેમ એઝીકેલ ચોવીસમાં છે, તેમ જ ઈસુ મથિ ચોવીસમાં ઘેરાબંધીના ચિહ્નને ઓળખાવે છે.
“Christ’s words had been spoken in the hearing of a large number of people; but when He was alone, Peter, John, James, and Andrew came to Him as He sat upon the Mount of Olives. ‘Tell us,’ they said, ‘when shall these things be? and what shall be the sign of Thy coming, and of the end of the world?’ Jesus did not answer His disciples by taking up separately the destruction of Jerusalem and the great day of His coming. He mingled the description of these two events. Had He opened to His disciples future events as He beheld them, they would have been unable to endure the sight. In mercy to them He blended the description of the two great crises, leaving the disciples to study out the meaning for themselves. When He referred to the destruction of Jerusalem, His prophetic words reached beyond that event to the final conflagration in that day when the Lord shall rise out of His place to punish the world for their iniquity, when the earth shall disclose her blood, and shall no more cover her slain. This entire discourse was given, not for the disciples only, but for those who should live in the last scenes of this earth’s history.
ખ્રિસ્તના શબ્દો મોટી સંખ્યામાં લોકોએ સાંભળ્યા હતા; પરંતુ જ્યારે તે એકાંતમાં હતા, ત્યારે પિતર, યોહાન, યાકૂબ અને અન્દ્રેય તેઓ જૈતૂન પર્વત પર બેઠેલા હતા ત્યારે તેમની પાસે આવ્યા. તેમણે કહ્યું, “અમને કહો, આ બાબતો ક્યારે બનશે? અને તમારા આગમનનું તથા જગતના અંતનું શું ચિહ્ન હશે?” ઈસુએ પોતાના શિષ્યોને યરુશાલેમના વિનાશ અને પોતાના આગમનના મહાન દિવસને અલગ-અલગ લઈને ઉત્તર આપ્યો નહોતો. તેમણે આ બંને ઘટનાઓના વર્ણનને એકસાથે ગૂંથી દીધું. જો તેમણે પોતાના શિષ્યો સમક્ષ ભવિષ્યની ઘટનાઓને તેવી જ રીતે ખુલ્લી મૂકી હોત જેવી રીતે તેઓ પોતે તેને નિહાળતા હતા, તો તેઓ એ દૃશ્ય સહન કરી શક્યા ન હોત. તેમના પર દયા કરીને તેમણે આ બે મહાસંકટોના વર્ણનને એકરૂપ કર્યું, અને તેનો અર્થ શિષ્યો પોતે શોધે તે માટે છોડી દીધો. જ્યારે તેમણે યરુશાલેમના વિનાશનો ઉલ્લેખ કર્યો, ત્યારે તેમના ભવિષ્યવાણીપૂર્ણ શબ્દો એ ઘટનાથી આગળ વધીને તે અંતિમ પ્રલયાગ્નિ સુધી પહોંચ્યા—તે દિવસે, જ્યારે યહોવા પોતાના સ્થાનમાંથી જગતને તેમની અધીર્મતા માટે દંડ આપવા ઊભા થશે, જ્યારે પૃથ્વી પોતાનું રક્ત પ્રગટ કરશે, અને પોતાના મારવામાં આવેલાઓને હવે વધુ ઢાંકી રાખશે નહિ. આ સમગ્ર ઉપદેશ માત્ર શિષ્યો માટે જ આપવામાં આવ્યો નહોતો, પરંતુ તેમના માટે પણ, જેઓ પૃથ્વીના ઇતિહાસના અંતિમ દૃશ્યોમાં જીવવાના હતા.
“Turning to the disciples, Christ said, ‘Take heed that no man deceive you. For many shall come in My name, saying, I am Christ; and shall deceive many.’ Many false messiahs will appear, claiming to work miracles, and declaring that the time of the deliverance of the Jewish nation has come. These will mislead many. Christ’s words were fulfilled. Between His death and the siege of Jerusalem many false messiahs appeared. But this warning was given also to those who live in this age of the world. The same deceptions practiced prior to the destruction of Jerusalem have been practiced through the ages, and will be practiced again.
શિષ્યો તરફ ફરીને, ખ્રિસ્તે કહ્યું, “સાવધાન રહો કે કોઈ તમને ભ્રમિત ન કરે. કેમ કે ઘણા મારા નામે આવીને કહેશે, હું જ ખ્રિસ્ત છું; અને તેઓ ઘણાને ભ્રમિત કરશે.” ઘણા ખોટા મશીહાઓ પ્રગટ થશે, ચમત્કારો કરતા હોવાનો દાવો કરશે, અને જાહેર કરશે કે યહૂદી જાતિના ઉદ્ધારનો સમય આવી ગયો છે. તેઓ ઘણાને ભટકાવી દેશે. ખ્રિસ્તના શબ્દો પૂર્ણ થયા. તેમના મૃત્યુ અને યરુશાલેમના ઘેરાવ વચ્ચે ઘણા ખોટા મશીહાઓ પ્રગટ થયા. પરંતુ આ ચેતવણી વિશ્વના આ યુગમાં જીવતા લોકોને પણ આપવામાં આવી હતી. યરુશાલેમના વિનાશ પહેલાં જે તે જ પ્રકારની છેતરપિંડી આચરવામાં આવી હતી, તે યુગોથી આચરાતી આવી છે, અને ફરી પણ આચરવામાં આવશે.
“‘And ye shall hear of wars and rumors of wars: see that ye be not troubled: for all these things must come to pass, but the end is not yet.’ Prior to the destruction of Jerusalem, men wrestled for the supremacy. Emperors were murdered. Those supposed to be standing next the throne were slain. There were wars and rumors of wars. ‘All these things must come to pass,’ said Christ, ‘but the end [of the Jewish nation as a nation] is not yet. For nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows.’ Christ said, As the rabbis see these signs, they will declare them to be God’s judgments upon the nations for holding in bondage His chosen people. They will declare that these signs are the token of the advent of the Messiah. Be not deceived; they are the beginning of His judgments. The people have looked to themselves. They have not repented and been converted that I should heal them. The signs that they represent as tokens of their release from bondage are signs of their destruction.” The Desire of Ages, 628.
“‘અને તમે યુદ્ધોના સમાચાર અને યુદ્ધોની અફવાઓ સાંભળશો; ચિંતિત ન થાઓ, કેમ કે આ બધી બાબતો થવી જ જોઈએ; પરંતુ અંત હજી આવ્યો નથી.’ યેરૂશાલેમના વિનાશ પહેલાં, મનુષ્યો સર્વોચ્ચ સત્તા માટે સંઘર્ષ કરતા હતા. સમ્રાટોની હત્યા કરવામાં આવી. જેઓ સિંહાસનના નજીક ઉભા હોવાનું માનવામાં આવતું હતું, તેઓ મારી નાખવામાં આવ્યા. યુદ્ધો અને યુદ્ધોની અફવાઓ હતી. ‘આ બધી બાબતો થવી જ જોઈએ,’ ખ્રિસ્તે કહ્યું, ‘પરંતુ અંત [એક રાષ્ટ્ર તરીકે યહૂદી રાષ્ટ્રનો અંત] હજી આવ્યો નથી. કારણ કે રાષ્ટ્ર રાષ્ટ્ર સામે ઊભું થશે, અને રાજ્ય રાજ્ય સામે; અને વિવિધ સ્થળોએ દૂષ્કાળ, મહામારીઓ અને ભૂકંપ આવશે. આ બધી બાબતો દુઃખોની શરૂઆત છે.’ ખ્રિસ્તે કહ્યું, જેમ જેમ રબ્બીઓ આ ચિહ્નોને જોશે, તેમ તેઓ જાહેર કરશે કે આ ચિહ્નો દેવના તે ન્યાયો છે જે રાષ્ટ્રો પર તેથી આવ્યા છે કે તેમણે તેમના પસંદ કરેલા લોકોને બંધનમાં રાખ્યા છે. તેઓ જાહેર કરશે કે આ ચિહ્નો મશીહાના આગમનનું લક્ષણ છે. છેતરાશો નહીં; આ તો તેમના ન્યાયોની શરૂઆત છે. લોકોએ પોતાની જ તરફ જોયું છે. તેમણે પસ્તાવો કર્યો નથી અને ફેરવાયા નથી કે હું તેમને આરોગ્ય આપું. જે ચિહ્નોને તેઓ પોતાના બંધનમાંથી મુક્તિના સંકેત તરીકે દર્શાવે છે, તે જ તેમના વિનાશના ચિહ્નો છે.” The Desire of Ages, 628.
The siege of Jerusalem in the year 66, contained the sign of Rome placing its standards in the precinct of the sanctuary. Jesus’ commentary of the events of the period of 66 to 70, aligned the destruction of the year 70 with His Second Coming; and there is a sign associated with His Second Coming.
66년에 있었던 예루살렘 포위에는 로마가 그 군기를 성소의 경내에 세우는 표징이 포함되어 있었다. 주후 66년부터 70년까지의 기간에 일어난 사건들에 대한 예수님의 주석은, 70년의 멸망을 그분의 재림과 결부시켰으며, 그분의 재림과 연관된 하나의 표징이 있다.
“Soon our eyes were drawn to the East, for a small black cloud had appeared about half as large as a man’s hand, which we all knew was the Sign of the Son of Man.” The Day Star, 1846.
«ଛିଟିକେ ପରେ ଆମର ଚକ୍ଷୁ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ଆକର୍ଷିତ ହେଲା, କାରଣ ସେଠାରେ ମଣିଷର ହାତର ଅର୍ଦ୍ଧ ପରିମାଣର ଏକ ଛୋଟ କଳା ମେଘ ଦେଖାଦେଇଥିଲା, ଯାହାକୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ମଣିଷପୁତ୍ରଙ୍କର ଚିହ୍ନ ବୋଲି ଜାଣୁଥିଲୁ।» The Day Star, 1846.
The beginning and ending of the history of 66 to 70 AD contain a sign associated with the beginning of the siege and the destruction of the city, that aligns with the alpha and omega sign of the death of the desire of the eyes in 587 BC and 586 BC.
66년에서 70년 AD의 역사의 시작과 끝에는 포위의 시작과 그 성읍의 멸망과 관련된 한 표징이 담겨 있는데, 이는 BC 587년과 BC 586년에 눈의 욕망의 죽음에 관한 알파와 오메가의 표징과 일치한다.
The history of the one-and-a-half-year siege is a “sign,” for the latter days. The foolish virgins represented in the history of Ezekiel find the counterpart in the history of the wise virgins who saw the sign of the siege in the year 66 and fled to safety. The one-and-a-half-year siege is the sign that manifests two classes of worshippers. One class will understand the sign, the other class, represented as “many” by Isaiah—will not see or hear.
એક દેઢ વર્ષની ઘેરાબંધીનો ઇતિહાસ અંતિમ દિવસો માટે એક “ચિહ્ન” છે. એઝેકીયેલના ઇતિહાસમાં પ્રતિનિધિત થયેલ મૂર્ખ કન્યાઓનો સમકક્ષ તે બુદ્ધિમાન કન્યાઓના ઇતિહાસમાં જોવા મળે છે, જેઓએ ઈ.સ. 66માં ઘેરાબંધીનું ચિહ્ન જોયું અને સુરક્ષામાં ભાગી ગયાં. આ દેઢ વર્ષની ઘેરાબંધી એવું ચિહ્ન છે જે ઉપાસકોના બે વર્ગોને પ્રગટ કરે છે. એક વર્ગ આ ચિહ્નને સમજી લેશે; બીજો વર્ગ—જેનાં વિષે યશાયાહે “ઘણાં” તરીકે દર્શાવ્યું છે—ન તો જોશે, ન તો સાંભળશે.
Many and Few
બહુઓ અને થોડા
Then said the king to the servants, Bind him hand and foot, and take him away, and cast him into outer darkness; there shall be weeping and gnashing of teeth. For many are called, but few are chosen. Matthew 22:13, 14.
그때에 임금이 하인들에게 이르되, 그 사람의 수족을 결박하여 끌어내어 바깥 어두운 데에 던지라. 거기서 슬피 울며 이를 갈게 되리라. 청함을 받은 자는 많되 택함을 입은 자는 적으니라. 마태복음 22:13, 14.
So the last shall be first, and the first last: for many be called, but few chosen. Matthew 20:16.
अतएव जे पछल्ला छथि से पहिला होतीह, आ जे पहिला छथि से पछल्ला: किएक तँ बहुतो बजाओल जाइत छथि, मुदा थोड़े चुनल जाइत छथि। मत्ती 20:16.
To See and Hear
보기와 듣기
There are five acted out parables in the book of Ezekiel and also five times that Ezekiel spoke to the leaders and people. Those two witnesses identify the five foolish virgins who refuse to ‘see’ and refuse to ‘hear.’ They refuse to see or hear the knowledge that is increased when Jesus, who as the Lion of the tribe of Judah unseals His prophetic Word.
એઝેકિએલના ગ્રંથમાં અભિનિત રૂપકો પાંચ છે, અને એઝેકિએલે નેતાઓ તથા પ્રજાને સંબોધીને પાંચ વખત પણ વાણી ઉચ્ચારી હતી. આ બે સાક્ષીઓ તે પાંચ મૂર્ખ કન્યાઓની ઓળખ કરે છે, જે ‘જોવા’થી ઇનકાર કરે છે અને ‘સાંભળવા’થી પણ ઇનકાર કરે છે. તેઓ તે વધારવામાં આવેલ જ્ઞાનને જોવા કે સાંભળવા ઇનકાર કરે છે, જે ત્યારે પ્રગટ થાય છે જ્યારે યહૂદાના વંશનો સિંહ એવા યેશુ પોતાના ભવિષ્યવાણીના વચનનાં મુદ્રાઓ ખોલે છે.
The World will See and Hear
Mundhu wo Tâ Vona ni Ku Yingisa
All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.
Nhandu kuéra opa yvy ape arigua ha umi oikóva ko yvy ári, pehecha pejehupyty hag̃ua, haʼe omopuʼã ramo peteĩ poyvi yvytykuéra ári; ha ombopu ramo peteĩ turu, pehendu. Isaías 18:3.
And in that day shall the deaf hear the words of the book, and the eyes of the blind shall see out of obscurity, and out of darkness. Isaiah 29:18.
Mu gihe icyo, ibipfamatwi bizumva amagambo y’igitabo, kandi amaso y’impumyi azabona akava mu mwijima no mu kizima. Yesaya 29:18.
My Foolish & Sottish People have no Knowledge
Mi Pueblo Necio y Atontado no tiene Conocimiento
How long shall I see the standard, and hear the sound of the trumpet? For my people is foolish, they have not known me; they are sottish children, and they have none understanding: they are wise to do evil, but to do good they have no knowledge. Jeremiah 4:21, 22.
Hasta cuándo he'i ajahecháta pe estandárte, ha ahendúta pe trompéta ryapu? Che retãygua niko itavy; ndoikuaái chéve; mitãnguéra vyrorei hikuái, ha araka'eve ndorekói entendimiénto: iñarandu hikuái ivaíva ojapo hag̃ua, ha iporãva ojapo hag̃ua katu ndaikuaái mba'eve. Jeremías 4:21, 22.
Declare this in the house of Jacob, and publish it in Judah, saying, Hear now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not. Jeremiah 5:20, 21.
આ યાકૂબના ઘરમાં ઘોષણા કરો, અને યહૂદામાં તેનો પ્રચાર કરો, એમ કહીને: હે મૂર્ખ લોકો, અને સમજ વિના રહેનારાઓ, હવે આ સાંભળો; જેઓને આંખો છે, છતાં જોઈ શકતા નથી; જેઓને કાન છે, છતાં સાંભળી શકતા નથી. યર્મિયા 5:20, 21.
A Rebellious House
विद्रोही घराणું
The word of the Lord also came unto me, saying, Son of man, thou dwellest in the midst of a rebellious house, which have eyes to see, and see not; they have ears to hear, and hear not: for they are a rebellious house. Ezekiel 12:1, 2.
યહોવાનો વચન ફરી મારી પાસે આવ્યું: “હે મનુષ્યપુત્ર, તું બળવાખોર ઘરાનાં મધ્યમાં વસે છે; તેઓને જોવા માટે આંખો છે, તોય તેઓ જુએ નથી; સાંભળવા માટે કાન છે, તોય તેઓ સાંભળતા નથી; કારણ કે તેઓ બળવાખોર ઘરાણું છે.” યહેઝ્કેલ 12:1, 2.
Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them.
ඔබලා දකිමින්ද නොදකිති, අසමින්ද නොඅසති, තේරුම් නොගනිති; එබැවින් මම ඔවුන්ට උපමා මඟින් කතා කරමි. එසේම යෙසායාගේ මෙම අනාගතවචනය ඔවුන් තුළ සම්පූර්ණ වේ: “ඔබලා ඇසීමෙන් ඇසන්නෝය, නමුත් තේරුම් නොගන්නෝය; දකින විට දකින්නෝය, නමුත් අවබෝධ නොකරන්නෝය. මක්නිසාද මේ ජනතාවගේ සිත තදබද වී ඇත; ඔවුන්ගේ කන් ඇසීමට මන්ද වී ඇත; ඔවුන්ගේ ඇස් ඔවුන් විසින්ම වසා ඇත; එසේ නොවන්නේ නම්, කවර කලක හෝ ඔවුහු තම ඇස්වලින් දැක, තම කන්වලින් අසා, තම සිතින් තේරුම්ගෙන, හැරී එන්නෝය; එවිට මම ඔවුන් සුව කරමි.”
But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:13–17.
그러나 너희의 눈은 봄으로 복이 있으며, 너희의 귀는 들음으로 복이 있도다. 내가 진실로 너희에게 이르노니, 많은 선지자들과 의인들이 너희가 보는 것들을 보고자 하였으나 보지 못하였고, 너희가 듣는 것들을 듣고자 하였으나 듣지 못하였느니라. 마태복음 13:13–17.
The Old Paths
ብሉያት መንገድታት
Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.
এইদৰে প্ৰভুৱে ক’লে, “তোমালোকে পথসমূহত থিয় হওক, আৰু চাওক, আৰু পুৰণি পথসমূহৰ বিষয়ে সুধক, ক’ত সেই উত্তম পথ আছে; আৰু তাত চলা, তেনেহ’লে তোমালোকৰ প্ৰাণৰ বাবে বিশ্ৰাম পাবা।” কিন্তু তেওঁলোকে ক’লে, “আমালোকে তাত নাচলিম।” আৰু মই তোমালোকৰ ওপৰত প্ৰহৰীসকল নিযুক্ত কৰিলোঁ, এই বুলি, “তুৰীয়াৰ ধ্বনি শুনা।” কিন্তু তেওঁলোকে ক’লে, “আমালোকে নুশুনিম।” যিৰিমিয়া 6:16, 17।
The Message of 1840–1844
1840–1844년의 기별
“All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.
“1840년부터 1844년까지 주어진 모든 기별은 지금 힘 있게 전해져야 한다. 이는 많은 사람들이 방향 감각을 잃어버렸기 때문이다. 그 기별들은 모든 교회에 전해져야 한다.
“Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.
“ಕ್ರಿಸ್ತನು ಹೇಳಿದನು, ‘ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ನೋಡುವದರಿಂದ ಧನ್ಯವಾದವುಳ್ಳವು; ನಿಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳು ಕೇಳುವದರಿಂದ ಧನ್ಯವಾದವುಳ್ಳವು. ಯಾಕಂದರೆ ನಾನೇ ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಅನೇಕ ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ನೀತಿವಂತರಾದವರು ನೀವು ನೋಡುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದರು, ಆದರೆ ನೋಡಲಿಲ್ಲ; ನೀವು ಕೇಳುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ’ [Matthew 13:16, 17]. 1843 ಮತ್ತು 1844ರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕಂಡ ಕಣ್ಣುಗಳು ಧನ್ಯವಾದವುಳ್ಳವು.”
“The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.
“이 기별은 주어졌다. 그리고 이 기별을 반복하여 전하는 일에는 지체가 없어야 한다. 이는 시대의 징조들이 성취되고 있으며, 마치는 사업이 이루어져야 하기 때문이다. 큰 일이 짧은 시간 안에 이루어질 것이다. 하나님의 정하신 때에 한 기별이 곧 주어질 것이며, 그것은 큰 외침으로 불어나게 될 것이다. 그때에 다니엘은 자기의 분깃 가운데 서서 그의 증언을 하게 될 것이다.” Manuscript Releases, volume 21, 437.
The Sign of the Siege
包围的预兆
There is five times in the book of Ezekiel where he ‘acted out’ a parable that the people refused to see, and also five times he ‘spoke’ with those people, who refused to hear. The two witnesses of the acted parable and the speaking were presented to the five foolish virgins. One of the acted parables, located in chapter four represents the “sign” of the siege, that warns of the coming destruction. The message of Ezekiel is the message to Laodicea.
એઝેકિએલના પુસ્તકમાં પાંચ પ્રસંગો એવા છે જ્યાં તેણે એવી એક દૃષ્ટાંતકથા ‘ક્રિયારૂપે દર્શાવી’ કે જેને લોકો જોવાનો ઇનકાર કરતા હતા; અને તેમ જ પાંચ પ્રસંગો એવા પણ છે જ્યાં તેણે તે લોકો સાથે ‘વાણી દ્વારા કહ્યું’, છતાં તેઓ સાંભળવાનો ઇનકાર કરતા હતા. ક્રિયારૂપે દર્શાવાયેલી દૃષ્ટાંતકથા અને વાણી—આ બે સાક્ષીઓ પાંચ મૂર્ખ કન્યાઓ સમક્ષ રજૂ કરવામાં આવ્યા હતા. ચોથા અધ્યાયમાં આવેલ એવી ક્રિયારૂપ દૃષ્ટાંતકથાઓમાંથી એક ઘેરાબંધીના “ચિહ્ન”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે આવનારા વિનાશની ચેતવણી આપે છે. એઝેકિએલનો સંદેશ લાઓદીકિયા માટેનો સંદેશ છે.
The “sign” given for Laodicea is the ‘sign of the siege’, and the siege of the latter days is represented by several witnesses. The only sign given to the Jews of Christ’s day was the sign of Jonah, who represents an acted-out parable of three days in the belly of a whale.
ਲਾਉਦੀਕੀਆ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ “ਚਿੰਨ੍ਹ” ‘ਘੇਰੇ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ’ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇਸ ਘੇਰੇ ਨੂੰ ਕਈ ਗਵਾਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਇਕੱਲਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਯੂਨਾਹ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸੀ, ਜੋ ਤਿਮੀਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਇਕ ਅਭਿਨੀਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
Then certain of the scribes and of the Pharisees answered, saying, Master, we would see a sign from thee. But he answered and said unto them, An evil and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given to it, but the sign of the prophet Jonas: For as Jonas was three days and three nights in the whale’s belly; so shall the Son of man be three days and three nights in the heart of the earth. Matthew 12:38–40.
그때에 서기관들과 바리새인들 중 몇 사람이 대답하여 이르되, 선생님이여, 우리가 당신에게서 표적 보기를 원하나이다. 그러나 그가 대답하여 그들에게 이르시되, 악하고 음란한 세대가 표적을 구하나, 선지자 요나의 표적밖에는 보일 표적이 없느니라. 이는 요나가 큰 물고기 뱃속에 사흘 밤낮을 있었던 것 같이, 인자도 땅 속에 사흘 밤낮을 있으리라. 마태복음 12:38–40.
The Sign of Jonah
યોનાહનું ચિહ્ન
The sign of Jonah was an acted-out parable of a resurrection from death. John represents the same truth, for he was cast into a boiling pot of oil, and came out alive. Daniel in the lion’s den and the three worthies in the furnace of Nebuchadnezzar represent a resurrection from death. All represent the one hundred and forty-four thousand who are resurrected in Revelation chapter eleven.
요나의 표적은 죽음에서의 부활을 행동으로 나타낸 비유였다. 요한도 동일한 진리를 나타내니, 이는 그가 끓는 기름 가마에 던져졌으나 살아 나왔기 때문이다. 사자 굴 속의 다니엘과 느부갓네살의 풀무불 가운데 있던 세 용사는 죽음에서의 부활을 나타낸다. 이 모두는 요한계시록 11장에서 부활하는 십사만 사천을 상징한다.
“The thoughts of the Saviour now returned from contemplating the past and future. While the people were endeavoring to explain what they had seen and heard according to the impressions made upon their minds, and according to the light they possessed, ‘Jesus answered and said, This voice came not because of me, but for your sakes.’ It was the crowning evidence of his Messiahship, the signal of the Father that Jesus had uttered the truth, and was the Son of God. Would the Jews turn from this testimony of high Heaven? They had once asked the Saviour, What sign showest thou that we may see and believe? Innumerable signs had been given all through the ministry of Christ; yet they had closed their eyes and hardened their hearts lest they should be convinced. The crowning miracle of the resurrection of Lazarus did not remove their unbelief, but filled them with increased malice; and now that the Father had spoken, and they could ask for no further sign, their hearts were not softened and they still refused to believe.” Spirit of Prophecy, volume 3, 79.
“હવે ઉદ્ધારકના વિચારો ભૂતકાળ અને ભવિષ્યના મનનમાંથી પાછા ફર્યા. લોકો પોતાના મન પર પડેલી છાપો અનુસાર અને તેમની પાસે જે પ્રકાશ હતો તેના મુજબ તેમણે જે જોયું અને સાંભળ્યું હતું તેનું અર્થઘટન કરવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યા હતા ત્યારે, ‘ઈસુએ ઉત્તર આપ્યો અને કહ્યું, આ અવાજ મારા માટે નહીં, પરંતુ તમારાં હિતાર્થે આવ્યો છે.’ આ તેની મસીહાશીપનો પરમ પુરાવો હતો, પિતાનો એવો સંકેત કે ઈસુએ સત્ય કહ્યું હતું અને તે દેવનો પુત્ર હતો. શું યહૂદીઓ ઉચ્ચ સ્વર્ગની આ સાક્ષીથી ફરી જશે? તેમણે એક વખત ઉદ્ધારકને પૂછ્યું હતું, અમે જોઈને વિશ્વાસ કરીએ તે માટે તું કયું ચિહ્ન બતાવે છે? ખ્રિસ્તની સમગ્ર સેવા દરમ્યાન અગણિત ચિહ્નો આપવામાં આવ્યા હતા; છતાં તેઓ માન્ય ન થઈ જાય એ માટે તેમણે પોતાની આંખો મીંચી દીધી હતી અને પોતાના હૃદયો કઠોર બનાવ્યા હતા. લાઝરસના પુનરુત્થાનના પરાકાષ્ઠારૂપ ચમત્કારે પણ તેમનો અવિશ્વાસ દૂર કર્યો નહોતો, પરંતુ તેમને વધેલી દ્વેષભાવનાથી ભર્યા; અને હવે જ્યારે પિતાએ બોલી બતાવ્યું હતું, અને તેઓ વધુ કોઈ ચિહ્ન માંગવા અસમર્થ હતા, ત્યારે પણ તેમના હૃદયો નમ્ર થયા નહોતાં અને તેઓ હજી પણ વિશ્વાસ કરવાનો ઇનકાર કરતા રહ્યા.” Spirit of Prophecy, volume 3, 79.
Lazarus was the sign of the resurrection as acted out by Jonah in the belly of the whale. The voice of the Father in connection with the resurrected Lazarus represents the combination of Divinity and humanity, which is of course the nature of Christ, who took human flesh upon Himself. The combination of Divinity with humanity is the ensign of the one hundred and forty-four thousand, and Lazarus is the sign of resurrection power which accomplishes the joining of Creator with creature.
나사로는 고래의 배 속에 있던 요나를 통하여 극적으로 나타난 부활의 표징이었다. 부활한 나사로와 관련된 아버지의 음성은 신성과 인성의 결합을 나타내는데, 이것은 물론 친히 인간의 육체를 입으신 그리스도의 본성이다. 신성과 인성의 결합은 십사만 사천의 기치이며, 나사로는 창조주와 피조물의 연합을 이루는 부활의 능력의 표징이다.
“By the raising of Lazarus, many were led to believe in Jesus. It was God’s plan that Lazarus should die and be laid in the tomb before the Saviour should arrive. The raising of Lazarus was Christ’s crowning miracle, and because of it many glorified God.” Manuscript Releases, volume 21, 111.
“ලාසරුස්ව නැගිටුවීම නිසා බොහෝ දෙනෙක් යේසුස්වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කිරීමට මෙහෙයවනු ලැබූහ. ගැළවුම්කරුවා පැමිණීමට පෙර ලාසරුස් මරණයට පත්වී සොහොනෙහි තබනු ලැබිය යුතු බව දෙවියන්වහන්සේගේ සැලැස්ම විය. ලාසරුස්ව නැගිටුවීම ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ශ්රේෂ්ඨතම ආශ්චර්යය වූ අතර, ඒ නිසා බොහෝ දෙනෙක් දෙවියන්වහන්සේට මහిమාව පිරිනැමූහ.” Manuscript Releases, volume 21, 111.
Lazarus led the triumphal entry into Jerusalem, and he was the living “sign” of the resurrection that is illustrated by Jonah.
라사로는 예루살렘으로의 승리의 입성을 이끌었으며, 그는 요나로 예표된 부활의 살아 있는 “표징”이었다.
“Lazarus, whose body had seen corruption in the grave, but who now rejoiced in the strength of glorious manhood, led the beast on which the Saviour rode.” The Desire of Ages, 572.
“લાજરસ, જેના શરીરે કબરમાં ક્ષય જોયો હતો, પરંતુ જે હવે મહિમાસભર પુરુષત્વની શક્તિમાં આનંદિત હતો, તેણે તે પશુને આગળ દોર્યો જેના પર ઉદ્ધારક સવાર હતા.” The Desire of Ages, 572.
The triumphal entry aligns with the Exeter camp meeting, which was the alpha fulfillment of the parable of the ten virgins, and thus aligns the “sign” of Jonah and Lazarus with the omega and perfect fulfillment of the proclamation of the message, “Behold the Bridegroom cometh!”
승리의 입성은 열 처녀의 비유의 알파적 성취였던 엑세터 장막집회와 부합하며, 그러므로 요나와 나사로의 “표적”을 “보라, 신랑이로다!”라는 기별의 선포의 오메가이자 완전한 성취와 부합시킨다.
“I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.
“나는 종종 열 처녀의 비유로 인도된다. 그 가운데 다섯은 슬기롭고 다섯은 미련하였다. 이 비유는 특별히 이 시대에 적용되므로 문자 그대로 성취되어 왔고 또 성취될 것이다. 그리고 셋째 천사의 기별과 같이, 성취되어 왔으며 세상 끝날까지 계속하여 현대 진리가 될 것이다.” Review and Herald, August 19, 1890.
Jonah, Lazarus and Samuel Snow arriving late to the Exeter camp meeting align with Ezekiel’s “sign of the siege.” Lazarus led Christ into Jerusalem on an ass.
ယောန၊ လာဇရုနှင့် ဆာမျူယယ် စနိုးတို့သည် Exeter စခန်းအစည်းအဝေးသို့ နောက်ကျ၍ ရောက်လာခြင်းသည် ယေဇကျေလ၏ “ဝိုင်းရံခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာ” နှင့် ကိုက်ညီသည်။ လာဇရုသည် ခရစ်တော်ကို မြည်းပေါ်စီးလျက် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဦးဆောင်၍ ဝင်စေခဲ့သည်။
“Bates was one of the important leaders in the Exeter (New Hampshire) camp meeting in August, 1844, when the ‘true midnight cry’ was first presented. Bates, it happened, was the preacher chosen for that morning’s service at the camp. He was exhorting his hearers to be faithful and calmly assuring them that God was simply testing them, that they were in the tarrying time, and similar sentiments, when Samuel S. Snow rode into the camp on horseback. Taking a seat beside his sister, Mrs. John Couch, Snow reiterated his conviction that Christ would appear at the time appointed. Greatly stirred, Mrs. Couch startled the audience by rising and declaring, ‘Here is a man with a message from God!’” Leroy Froom, The Prophetic Faith of our Fathers, volume 4, 549.
“1844-ના ઓગસ્ટ માસમાં એક્સેટર (ન્યુ હેમ્પશાયર) ખાતે યોજાયેલી કેમ્પ-મીટિંગમાં, જ્યાં પ્રથમવાર ‘સાચો મધ્યરાત્રિનો પોકાર’ રજૂ થયો હતો, બેટ્સ અગત્યના નેતાઓમાંના એક હતા. સંયોગવશાત્, તે પ્રભાતની સભામાં કેમ્પ માટે પસંદ કરાયેલા પ્રચારક બેટ્સ જ હતા. તેઓ પોતાના શ્રોતાઓને વિશ્વાસુ રહેવા માટે ઉપદેશ આપી રહ્યા હતા અને શાંતિપૂર્વક તેમને ખાતરી અપાવી રહ્યા હતા કે દેવ તો માત્ર તેમની પરીક્ષા લઈ રહ્યો છે, કે તેઓ વિલંબના સમયમાં હતા, અને આવા જ ભાવ વ્યક્ત કરી રહ્યા હતા, ત્યારે સેમ્યુઅલ એસ. સ્નો ઘોડા પર સવાર થઈ કેમ્પમાં આવ્યા. પોતાની બહેન, શ્રીમતી જ્હોન કાઉચ,ની બાજુમાં બેઠક લઈને, સ્નોએ ફરીથી પોતાની આ દૃઢ માન્યતા વ્યક્ત કરી કે નિર્ધારિત સમયે ખ્રિસ્ત પ્રગટ થશે. અત્યંત ઉદ્દીપ્ત બનેલી શ્રીમતી કાઉચે ઊભી થઈને આ ઘોષણા કરતાં શ્રોતાગણને ચોંકાવી દીધા: ‘અહીં દેવ તરફથી સંદેશો ધરાવતો એક મનુષ્ય છે!’” Leroy Froom, The Prophetic Faith of our Fathers, volume 4, 549.
In April, 1521 Martin Luther travelled in a horse drawn wagon to the Diet of Worms, where he rejected papal traditions and customs and stated, “Unless I am convinced by the testimony of the Scriptures or by clear reason… I cannot and will not recant anything, since it is neither safe nor right to go against conscience. Here I stand. I can do no other. God help me. Amen.”
એપ્રિલ, 1521માં માર્ટિન લૂથર ઘોડાથી ખેંચાતી ગાડીએ વર્મ્સની ડાયટ તરફ પ્રવાસે ગયા, જ્યાં તેમણે પોપસત્તાની પરંપરાઓ અને રીવાજોને નકારી કાઢ્યા અને જણાવ્યું: “જો સુધી હું શાસ્ત્રોના સાક્ષ્યથી અથવા સ્પષ્ટ કારણથી પ્રતીતિ પામતો ન હોઉં… હું કશી પણ વાતનો ઇનકાર કરી શકતો નથી અને કરીશ પણ નહીં, કારણ કે અંતરાત્મા વિરુદ્ધ જવું ન તો સુરક્ષિત છે ન તો યોગ્ય. હું અહીં ઊભો છું. હું બીજું કરી શકતો નથી. દેવ મને સહાય કરે. આમેન.”
As the Pharisees opposed Christ’s triumphal entry, the papal authorities opposed Luther’s entry. Luther then changed his name (a symbol of the sealing) and was hidden away while he translated the New Testament into the German language. His presentation at the Diet of Worms typified the Midnight Cry which led to the death decree from the church state authorities of the time, thus typifying the Sunday law. After ten months in hiding under the name of ‘Junker Jörg’ the threat from authorities had changed, largely to two military problems faced by the corrupt Charles V. Those two military threats were France and Islam, representing the same unholy alliance of socialism and Islam that today is confronting mankind.
જેમ ફરીસીઓએ ખ્રિસ્તના વિજયી પ્રવેશનો વિરોધ કર્યો હતો, તેમ પાપલ સત્તાધીશોએ લૂથરના પ્રવેશનો વિરોધ કર્યો. ત્યારબાદ લૂથરે પોતાનું નામ બદલી નાખ્યું (જે મુદ્રાંકનનું પ્રતીક છે) અને જર્મન ભાષામાં નવા કરારનો અનુવાદ કરતાં કરતાં ગુપ્ત રીતે છુપાવવામાં આવ્યા. વર્મ્સની ડાયેટમાં તેમની રજૂઆત મધરાત્રીના પોકારનું પ્રતિકરૂપ હતી, જેણે તે સમયની ચર્ચ-રાજ્ય સત્તાધીશો તરફથી મૃત્યુદંડની આજ્ઞાને જન્મ આપ્યો; આ રીતે તે રવિવારના કાયદાનું પણ પ્રતિકરૂપ બન્યું. ‘જન્કર યોર્ગ’ નામ હેઠળ દસ મહિના સુધી ગુપ્ત નિવાસમાં રહ્યા પછી, સત્તાધીશો તરફથી આવતો ભય બદલાઈ ગયો હતો, મુખ્યત્વે ભ્રષ્ટ ચાર્લ્સ પંચમને સામના કરવાના આવેલા બે સૈન્ય સંબંધિત સંકટોના કારણે. તે બે સૈન્ય ધમકીઓ ફ્રાન્સ અને ઇસ્લામ હતાં, જે આજના સમયમાં માનવજાતનો સામનો કરતી સમાજવાદ અને ઇસ્લામની એ જ અપવિત્ર ગાંઠબંધનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.
“The work of God in the earth presents, from age to age, a striking similarity in every great reformation or religious movement. The principles of God’s dealing with men are ever the same. The important movements of the present have their parallel in those of the past, and the experience of the church in former ages has lessons of great value for our own time.” The Great Controversy, 343.
“Yeroo gara yerootti hojii Waaqayyoo lafa irratti raawwatamu hundi, haaromsa guddaa yookaan sochii amantii guddaa kamiyyuu keessatti, wal-fakkaataa nama ajaa’ibu tokko ni agarsiisa. Qajeelfamoonni Waaqayyo ittiin namoota wajjin hojjetu yeroo hundumaa tokko dha. Sochiileen barbaachisoon yeroo ammaa kun, warra bara darban keessa turan waliin isaanii walin qixxaatu qabu; muuxannoonis waldaa bara durii keessaa argamu, yeroo keenyaaf barumsa gatii guddaa qabu qaba.” The Great Controversy, 343.
An ass led by Lazarus brought Christ into Jerusalem, a horse drawn carriage brought Luther to the Diet of Worms, and a horse brought Snow to the Exeter camp meeting, thus identifying the ass, and horse, both members of the “Equidae” family in the genus “Equus,” as the sign of the message of the Midnight Cry.
ଯେପରି ଲାଜର ଦ୍ୱାରା ନେତୃତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ଗଧା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଯିରୁଶାଲେମକୁ ଆଣିଲା, ଘୋଡ଼ା ଟାଣିଥିବା ରଥ ଲୁଥରଙ୍କୁ ଡାଇଏଟ୍ ଅଫ୍ ୱର୍ମସ୍କୁ ନେଇଗଲା, ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଘୋଡ଼ା ସ୍ନୋଙ୍କୁ ଏକ୍ସେଟର କ୍ୟାମ୍ପ ମିଟିଂକୁ ଆଣିଲା, ସେହିପରି “Equus” ଗୋତ୍ରର “Equidae” ପରିବାରର ଉଭୟ ସଦସ୍ୟ—ଗଧା ଓ ଘୋଡ଼ା—ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଆର୍ତ୍ତନାଦର ସନ୍ଦେଶର ଚିହ୍ନ ବୋଲି ପରିଚିତ ହୁଅନ୍ତି।
Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass. Zechariah 9:9.
યોનની પુત્રી, અતિ આનંદ કર; યરુશાલેમની પુત્રી, જયઘોષ કર: જો, તારો રાજા તારી પાસે આવે છે; તે ધર્મી છે અને ઉદ્ધાર લઈને આવે છે; નમ્ર છે, અને ગધેડા પર, હા, ગધેડીની બચ્ચી, ગધેડાના બચ્ચા પર સવાર છે. ઝખર્યા 9:9.
The sign of the Midnight Cry message is the arrival of the ass or horse, both symbols of Islam. The chosen messenger of the true message of the midnight cry arrived upon a horse in alignment with Christ arriving on an ass. The “siege” in the latter days is marked by the fulfillment of Ellen White’s identification that the city of Nashville is to be struck by “fireballs.”
ರಾತ್ರಿ ಮಧ್ಯದ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶದ ಗುರುತು ಎಂದರೆ ಗಾದೆ ಅಥವಾ ಕುದುರೆಯ ಆಗಮನ; ಇವೆರಡೂ ಇಸ್ಲಾಂನ ಪ್ರತೀಕಗಳಾಗಿವೆ. ರಾತ್ರಿ ಮಧ್ಯದ ಕೂಗಿನ ಸತ್ಯ ಸಂದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ದೂತನು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಗಾದೆಯ ಮೇಲೇರಿ ಬಂದದ್ದಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವಂತೆ, ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೇರಿ ಬಂದನು. ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ “ಮುತ್ತಿಗೆ” ಎಲೆನ್ ವೈಟ್ ಅವರು ನ್ಯಾಶ್ವಿಲ್ ಪಟ್ಟಣವು “ಬೆಂಕಿಯ ಗೋಳಗಳಿಂದ” ಹೊಡೆತಕ್ಕೊಳಗಾಗಬೇಕೆಂದು ಮಾಡಿದ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯ ನೆರವೇರಿಕೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
Why does the siege begin at the fireballs of Nashville? Is it because Islam is represented by the ass and the horse in God’s prophetic Word?
Kuki ukwo kugota gutangirira ku mipira y’umuriro ya Nashville? Mbese ni ukubera yuko Islamu ihagarariwe n’indogobe n’ifarashi mu Ijambo ry’Imana ry’ubuhanuzi?
Smyrna
સ્મર્ના
The Emperor Nero marks the beginning of the church of Smyrna when the city of Rome was burned in the year 64. The date marks the beginning of the persecution of the Christian church accomplished over a two hundred and fifty year period that concluded at the Edict of Milan in the year 313. The formation of the image of the beast represents the alpha waymark that introduces a period that ends with an omega waymark represented by the mark of the beast at the soon-coming Sunday law. The period is identified as beginning with “edicts.”
સમ્રાટ નીરોએ ઈ.સ. 64માં રોમ શહેરને સળગાવવામાં આવ્યું ત્યારે સ્મિર્નાની કલીસિયાની શરૂઆતને ચિહ્નિત કરે છે. આ તારીખ ખ્રિસ્તી કલીસિયાના પીડનના આરંભને ચિહ્નિત કરે છે, જે બે સો પચાસ વર્ષની અવધિ દરમિયાન અમલમાં મૂકાયું અને ઈ.સ. 313માં મિલાનના એડિક્ટ પર પૂર્ણ થયું. પશુની પ્રતિમાનું નિર્માણ આલ્ફા વેમાર્કનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે એવી અવધિનો પરિચય આપે છે જે ઓમેગા વેમાર્ક સાથે સમાપ્ત થાય છે, જે આવનારા રવિવાર કાયદા સમયે પશુના ચિહ્ન દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. આ અવધિની ઓળખ “ફરમાનો”થી શરૂ થતી તરીકે કરવામાં આવે છે.
“If the reader would understand the agencies to be employed in the soon-coming contest, he has but to trace the record of the means which Rome employed for the same object in ages past. If he would know how papists and Protestants united will deal with those who reject their dogmas, let him see the spirit which Rome manifested toward the Sabbath and its defenders.
“જો વાચક જલ્દી આવનારા સંઘર્ષમાં ઉપયોગમાં લેવાનારી શક્તિઓને સમજવા ઇચ્છે, તો ભૂતકાળના યુગોમાં એ જ હેતુ માટે રોમએ જે સાધનોનો ઉપયોગ કર્યો હતો તેમનો ઇતિહાસ તે માત્ર અનુસરે એટલું જ પૂરતું છે. જો તે જાણવું ઇચ્છે કે પાપવાદીઓ અને પ્રોટેસ્ટન્ટો એક થઈને તેમના સિદ્ધાંતોને અસ્વીકાર કરનારાઓ સાથે કેવી રીતે વર્તશે, તો શનિવારના દિવસ અને તેના સમર્થકો પ્રત્યે રોમએ જે આત્મા પ્રગટ કર્યો હતો તે તે નિહાળે.”
“Royal edicts, general councils, and church ordinances sustained by secular power were the steps by which the pagan festival attained its position of honor in the Christian world. The first public measure enforcing Sunday observance was the law enacted by Constantine. (A.D. 321; see Appendix note for page 53.) This edict required townspeople to rest on ‘the venerable day of the sun,’ but permitted countrymen to continue their agricultural pursuits. Though virtually a heathen statute, it was enforced by the emperor after his nominal acceptance of Christianity.” The Great Controversy, 574.
“Արքայական հրամանագրերը, ընդհանուր ժողովները և աշխարհիկ իշխանությամբ զորակցված եկեղեցական կարգադրությունները այն աստիճաններն էին, որոնցով հեթանոսական տոնը հասավ իր պատվավոր դիրքին քրիստոնեական աշխարհում։ Կիրակիի պահպանումը պարտադրող առաջին հրապարակային միջոցը Կոստանդինի կողմից հրապարակված օրենքն էր։ (Ք.հ. 321 թ.; տե՛ս Հավելվածի ծանոթագրությունը 53-րդ էջի համար։) Այս հրովարտակը քաղաքաբնակներից պահանջում էր հանգստանալ «արևի պատկառելի օրը», բայց գյուղաբնակներին թույլ էր տալիս շարունակել իրենց երկրագործական զբաղմունքները։ Թեև այն ըստ էության հեթանոսական օրենք էր, այնուամենայնիվ, կայսրի կողմից գործադրվեց քրիստոնեությունը նրա անվանական ընդունումից հետո”։ Մեծ պայքարը, 574։
The first royal edict that marked a transition from the church of Smyrna to the church of Pergamos was the Edict of Milan in 313. It represented the first step which led to the first Sunday law of 321. The destruction of Jerusalem typifies the Sunday law, and two prophetic witnesses identify a siege that preceded the destruction. Those two sieges represented by Babylon’s third siege in 587 BC and Rome’s second siege in the year 70 identify that the waymark that precedes the waymark of the Sunday law—is a prophetic siege.
3113મા મિલાનના ફરમાને, જે સ્મિર્ણાની સભાથી પર્ગમોસની સભા તરફના સંક્રમણને ચિહ્નિત કરનાર પ્રથમ રાજકીય ફરમાન હતું. તે 321ના પ્રથમ રવિવારના કાયદા સુધી દોરી ગયેલ પ્રથમ પગથિયું હતું. યરુશાલેમનો વિનાશ રવિવારના કાયદાનો પ્રતિરૂપ છે, અને બે ભવિષ્યવાણીય સાક્ષીઓ એ વિનાશ પહેલાં થયેલી એક ઘેરાબંધીને ઓળખાવે છે. ઇસવીસન પૂર્વે 587માં બેબિલોનની ત્રીજી ઘેરાબંધી અને ઇસવીસન 70માં રોમની બીજી ઘેરાબંધી દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલી આ બે ઘેરાબંધીઓ દર્શાવે છે કે રવિવારના કાયદાના માર્ગચિહ્ન પહેલાં આવતું માર્ગચિહ્ન—એક ભવિષ્યવાણીય ઘેરાબંધી છે.
Nebuchadnezzar laid siege against Jehoiakim, then Jehoiachin and finally Zedekiah. Cestius laid siege in the year 66, and fulfilled the sign Jesus had given the church, just as the third siege of 587 BC possessed the sign of Ezekiel’s wife’s death. The waymark that precedes the destruction of Jerusalem is a siege, and it is also a “sign.” The waymark that preceded the Sunday law of 321 was the Edict of Milan, where the transition from a church (Smyrna) that has no condemnation into Pergamos, the symbol of a compromised church.
નેબૂખદ્નેસ્સરે પહેલાં યહોયાકીંમ, પછી યહોયાખીન અને અંતે સેદેકીયા વિરુદ્ધ ઘેરાવો કર્યો. સેસ્ટિયસે ઈ.સ. 66માં ઘેરાવો કર્યો, અને જેમ ઈસવી પૂર્વે 587ના ત્રીજા ઘેરાવામાં એઝેકિયેલની પત્નીના મૃત્યુનું ચિહ્ન હતું, તેમ તેણે યેશુએ કલીસિયાને આપેલું ચિહ્ન પૂર્ણ કર્યું. યરુશાલેમના વિનાશને અગાઉથી સૂચવનારો માર્ગચિહ્ન ઘેરાવો છે, અને તે એક “ચિહ્ન” પણ છે. ઈ.સ. 321ના રવિવારના કાયદા પહેલાં આવેલું માર્ગચિહ્ન મિલાનનો ફરમાન હતું, જ્યાં નિંદા વિનાની કલીસિયા (સ્મુર્ના)માંથી સમાધાનગ્રસ્ત કલીસિયાનું પ્રતિક એવા પર્ગમોસમાં સંક્રમણ થયું.
The Edict of Milan is therefore the beginning of a prophetic siege, and it is also a sign. It also marks where the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand transitions unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand.
그러므로 밀라노 칙령은 예언적 포위의 시작이며, 또한 하나의 표징이다. 그것은 또한 십사만 사천의 라오디게아 운동이 십사만 사천의 빌라델비아 운동으로 전환되는 지점을 표시한다.
Philadelphia and Smyrna, represent the only two churches in Revelation’s seven churches which have no condemnation. This fact in turn identifies that transition, as the transition of the church militant unto the church triumphant. That transition aligns with the Edict of Milan, where the latter-day movement of the one hundred and forty-four thousand becomes that eighth church, that is of the seven. Philadelphia and Smyrna are also the only two churches that struggle with those who claim they are Jews, but are actually of the synagogue of Satan.
빌라델비아와 서머나는 요한계시록의 일곱 교회 가운데 책망이 없는 유일한 두 교회를 나타낸다. 이 사실은 다시 그 전환이 곧 전투하는 교회에서 승리하는 교회로 옮아가는 전환임을 밝혀 준다. 그 전환은 밀라노 칙령과 일치하며, 그곳에서 십사만 사천의 마지막 시대 운동이 일곱 가운데 속한 그 여덟째 교회가 된다. 또한 빌라델비아와 서머나는 자신들이 유대인이라고 주장하나 실상은 사탄의 회당에 속한 자들과 더불어 싸우는 유일한 두 교회이기도 하다.
That waymark of 313 also aligns with the Exeter camp meeting from August 12 to 17 in 1844. When the camp meeting ended, the message swept across the eastern seaboard of the United States like a tidal wave until the door closed on October 22, 1844.
Ico kimenyetso c’inzira co mu 313 na co nyene kirahuye n’ikoraniro ry’amahema ryabereye i Exeter kuva ku wa 12 gushika ku wa 17 Myandagaro 1844. Igihe iryo koraniro ry’amahema ryahera, ubutumwa bwakwiragiye ku nkengera zo mu buseruko bw’Amerika nk’umuraba ukomeye cane, gushitsa umuryango ufunzwe ku wa 22 Gitugutu 1844.
“Like a tidal wave the movement swept over the land. From city to city, from village to village, and into remote country places it went, until the waiting people of God were fully aroused. Fanaticism disappeared before this proclamation like early frost before the rising sun. Believers saw their doubt and perplexity removed, and hope and courage animated their hearts. The work was free from those extremes which are ever manifested when there is human excitement without the controlling influence of the word and Spirit of God. It was similar in character to those seasons of humiliation and returning unto the Lord which among ancient Israel followed messages of reproof from His servants. It bore the characteristics that mark the work of God in every age. There was little ecstatic joy, but rather deep searching of heart, confession of sin, and forsaking of the world. A preparation to meet the Lord was the burden of agonizing spirits. There was persevering prayer and unreserved consecration to God.” The Great Controversy, 400, 401.
“જ્વારભાટાની વિશાળ તરંગની જેમ આ ચળવળ દેશભરમાં ફરી વળી. શહેરેથી શહેરે, ગામેથી ગામે, અને દૂરસ્થ ગ્રામ્ય વિસ્તારો સુધી તે પહોંચી, જ્યાં સુધી ઈશ્વરના પ્રતીક્ષા કરતા લોકો સંપૂર્ણ રીતે જાગૃત ન થયા. આ ઘોષણાના સમક્ષ ઉન્મત્તતા એ રીતે અદૃશ્ય થઈ ગઈ, જેમ ઉગતા સૂર્ય સામે વહેલી સવારનો હિમ ઓગળી જાય. વિશ્વાસીઓએ જોયું કે તેમની શંકા અને ગૂંચવણ દૂર થઈ ગઈ, અને આશા તથા ધૈર્યે તેમના હૃદયો સજીવન કર્યા. આ કાર્ય તેમાંના તે અતિરેકોથી મુક્ત હતું, જે ત્યાં સદા પ્રગટ થાય છે જ્યાં ઈશ્વરના વચન અને આત્માના નિયામક પ્રભાવ વિના માનવીય ઉશ્કેરાટ હોય. તેના સ્વભાવમાં તેવા નમ્રતાભર્યા સમયકાળ અને પ્રભુ તરફ ફરી વળવાના અનુભવ જેવું હતું, જે પ્રાચીન ઇઝરાયલમાં તેના સેવકો તરફથી આવેલી ઠપકાભરી સંદેશાઓ પછી આવતાં હતા. તેમાં તે લક્ષણો હતાં, જે દરેક યુગમાં ઈશ્વરના કાર્યને ઓળખાવે છે. તેમાં ઉલ્લાસભર્યો પરમાનંદ બહુ થોડો હતો; પરંતુ તેના બદલે હૃદયની ઊંડી તપાસ, પાપનો સ્વીકાર, અને જગતનો ત્યાગ હતો. પ્રભુને મળવા માટેની તૈયારી વ્યાકુળ આત્માઓનો ભાર હતી. તેમાં અડગ પ્રાર્થના અને ઈશ્વરને અશરતી સમર્પણ હતું.” ધ ગ્રેટ કોન્ટ્રોવર્સી, 400, 401.
The door closing on October 22, 1844 typifies the soon-coming Sunday law, and the waymark that preceded the closed door of October 22, was the Exeter camp meeting. The Exeter camp meeting therefore aligns with the Edict of Milan. It also aligns with Christ’s triumphal entry.
១៨៤៤년 ១០월 ២២일에 문이 닫힌 사건은 곧 다가올 일요일 법령을 예표하며, ១០월 ២២일의 닫힌 문에 앞서 있었던 이정표는 엑서터 야영 집회였다. 그러므로 엑서터 야영 집회는 밀라노 칙령과 일치한다. 또한 그것은 그리스도의 승리의 입성과도 일치한다.
“The midnight cry was not so much carried by argument, though the Scripture proof was clear and conclusive. There went with it an impelling power that moved the soul. There was no doubt, no questioning. Upon the occasion of Christ’s triumphal entry into Jerusalem, the people who were assembled from all parts of the land to keep the feast, flocked to the Mount of Olives, and as they joined the throng that were escorting Jesus, they caught the inspiration of the hour, and helped to swell the shout, ‘Blessed is he that cometh in the name of the Lord!’ [Matthew 21:9.] In like manner did unbelievers who flocked to the Adventist meetings—some from curiosity, some merely to ridicule—feel the convincing power attending the message, ‘Behold, the Bridegroom cometh!’” Spirit of Prophecy, volume 4, 250.
“અર્ધરાત્રિનો પોકાર એટલો તર્ક દ્વારા વહન થયો ન હતો, યદ્યપિ શાસ્ત્રનો પુરાવો સ્પષ્ટ અને નિર્વિવાદ હતો. તેની સાથે એક પ્રેરક શક્તિ હતી, જેણે આત્માને હલાવી નાખ્યો. ત્યાં કોઈ શંકા ન હતી, કોઈ પ્રશ્નોચ્ચાર ન હતો. ખ્રિસ્તના યરુશાલેમમાં વિજયી પ્રવેશના પ્રસંગે, તહેવાર પાળવા માટે દેશના સર્વ ભાગોમાંથી એકત્ર થયેલા લોકો ઓલિવ પર્વત તરફ ઉમટી પડ્યા; અને જ્યારે તેઓ ઈસુને સહવર્તી બનેલા ટોળામાં જોડાયા, ત્યારે તેમણે તે ક્ષણની પ્રેરણા ગ્રહણ કરી અને આ ઘોષને વધુ પ્રબળ બનાવવામાં સહાય કરી: ‘પ્રભુના નામે આવનાર ધન્ય છે!’ [Matthew 21:9.] એ જ રીતે એડ્વેન્ટિસ્ટ સભાઓમાં ઉમટી પડેલા અવિશ્વાસીઓ—કેટલાક જિજ્ઞાસાથી, કેટલાક માત્ર ઉપહાસ કરવા—એ પણ આ સંદેશ સાથે રહેલી નિશ્ચયકારક શક્તિનો અનુભવ કર્યો: ‘જોવો, વર આવે છે!’” Spirit of Prophecy, volume 4, 250.
The Edict of Milan marks the prophetic siege that was typified by Nebuchadnezzar in 587 BC and Cestius in the year 66. Those two sieges led to the destruction of Jerusalem in 586 BC and 70, respectively. The siege of Cestius ended and three and a half years later, the siege resumed under Titus, thus providing a prophetic period that begins with an alpha Roman ruler and ends with an omega ruler. Those three and a half years represent the trampling down of Jerusalem by the papacy, and the soon-coming Sunday law when the papacy’s deadly wound is healed and she reigns again for three and a half symbolic years.
મિલાનનો ફરમાન તે ભવિષ્યવાણીય ઘેરાબંધીને ચિહ્નિત કરે છે, જેનું પૂર્વરૂપ નેબુકદનેઝરે ઈ.સ.પૂ. 587માં અને સેસ્તિયુસે ઈ.સ. 66માં દર્શાવ્યું હતું. આ બંને ઘેરાબંધીઓ ક્રમશઃ ઈ.સ.પૂ. 586માં અને 70માં યેરૂશાલેમના વિનાશ સુધી પહોંચી. સેસ્તિયુસની ઘેરાબંધીનો અંત આવ્યો, અને સાડા ત્રણ વર્ષ પછી તીતસના અધિન ફરી ઘેરાબંધી શરૂ થઈ; આમ એક એવો ભવિષ્યવાણીય સમયગાળો પ્રસ્થાપિત થયો જે એક આલ્ફા રોમન શાસકથી શરૂ થાય છે અને ઓમેગા શાસક પર પૂર્ણ થાય છે. આ સાડા ત્રણ વર્ષ પાપસત્તા દ્વારા યેરૂશાલેમના ચરણતળે ત્રાંપાતા રહેવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તેમજ તત્કાલ આવનારા રવિવારના કાનૂનનું પણ, જ્યારે પાપસત્તાનો ઘાતક ઘા સાજો થશે અને તે ફરી સાડા ત્રણ પ્રતીકાત્મક વર્ષો સુધી શાસન કરશે.
But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:2.
그러나 성전 밖에 있는 뜰은 제외하고 측량하지 말라. 이는 그것이 이방인들에게 주어졌음이라. 그들이 거룩한 성을 마흔두 달 동안 짓밟으리라. 요한계시록 11:2.
In 538, and then again at the coming Sunday law the trampling down of Jerusalem begins. Those two Sunday laws were represented by the year 321 when Constantine the Great passed the first Sunday law. In 538, the papacy was empowered to persecute (trample down) God’s church for three and a half years, as represented by the history from Cestius to Titus. In 538, the papacy passed a Sunday law at the third Counsel of Orleans. The soon-coming Sunday law identifies when the papacy is again empowered to trample down the temple (persecute).
એ.ડી. ૫૩૮માં, અને પછી આવનારી રવિવારની કાનૂન વખતે, યરુશાલેમને પદદલિત કરવાની શરૂઆત થાય છે. આ બે રવિવારના કાનૂનોનું પ્રતિનિધિત્વ એ.ડી. ૩૨૧ના વર્ષ દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું, જ્યારે મહાન કોન્સ્ટન્ટીને પ્રથમ રવિવારનો કાનૂન પસાર કર્યો હતો. એ.ડી. ૫૩૮માં, પાપાસત્તાને દેવની કલીસિયાને સતાવવાની (પદદલિત કરવાની) સત્તા ત્રણ અને અડધા વર્ષ માટે આપવામાં આવી, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ સેસ્ટિયસથી ટાઇટસ સુધીના ઇતિહાસ દ્વારા થાય છે. એ.ડી. ૫૩૮માં, પાપાસત્તાએ ઓર્લિયન્સની ત્રીજી પરિષદમાં રવિવારનો કાનૂન પસાર કર્યો. ટૂંક સમયમાં આવનાર રવિવારનો કાનૂન એ દર્શાવે છે કે પાપાસત્તાને મંદિરને ફરીથી પદદલિત કરવાની (સતાવવાની) સત્તા ક્યારે આપવામાં આવે છે.
313 identifies the first edict that led to the first Sunday law in 321. Then in 330, the empire was prophetically divided into east and west, thus marking the omega conclusion of the second period of papal persecution of “forty-two” symbolic months—a period of persecution and trampling down that began at the alpha Sunday law in the United States.
313은 321년에 최초의 일요일 법으로 이어진 첫 번째 칙령을 가리킨다. 이어서 330년에 제국은 예언적으로 동방과 서방으로 분할되었으며, 이로써 미국에서의 알파 일요일 법에서 시작된 박해와 짓밟음의 기간, 곧 “마흔두” 상징적 달로 이루어진 교황권 박해의 두 번째 기간의 오메가적 결말이 표지되었다.
And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:9–12.
ئۇنىڭ كەينىدىن ئۈچىنچى پەرىشتە ئەگىشىپ، زور ئاۋاز بىلەن مۇنداق دېدى: «كىمدەكىم جانىۋارغا ۋە ئۇنىڭ سۈرىتىگە سەجدە قىلىپ، پېشانىسىدە ياكى قولىدا ئۇنىڭ بەلگىسىنى قوبۇل قىلسا، ئۇمۇ خۇدانىڭ غەزىپىنىڭ مەيىدىن ئىچىدۇ؛ بۇ مەي ئۇنىڭ قەھرىنىڭ جامىغا ئارىلاشماس ھالدا قۇيۇلغاندۇر. ئۇ مۇقەددەس پەرىشتىلەرنىڭ ئالدىدا ۋە قوزىنىڭ ئالدىدا ئوت ۋە گۈڭگۈرت بىلەن ئازابلاندۇرۇلىدۇ. ئۇلارنىڭ ئازابىنىڭ تۈتۈنى ئەبەدلەر ئەبەدىگە كۆتۈرۈلۈپ تۇرىدۇ؛ جانىۋارغا ۋە ئۇنىڭ سۈرىتىگە سەجدە قىلىدىغانلار، ھەمدە ئۇنىڭ نامىنىڭ بەلگىسىنى قوبۇل قىلىدىغان ھەر كىم ئۈچۈن، كېچە-كۈندۈز ئارام يوقتۇر. مۇقەددەسلەرنىڭ سەۋر-تاقىتى مۇشۇ يەردىدۇر؛ خۇدانىڭ ئەمرلىرىنى ۋە ئەيسانىڭ ئىمانىنى ساقلايدىغانلار مۇشۇلار.» ۋەھىي 14:9–12.
The Plain
평야
The Latin meaning of ‘Milan’ means the middle of the plain. In the middle of east and west, in the year 313 Constantine of the west sought an alliance with Licinius of the east. The edict represented the attempt to bring east and west together, and the edict was ratified, by a treaty marriage, when Constantine’s half-sister Constantia married Licinius. Yet just as the first treaty marriage of Daniel eleven between the Seleucids of the north and Ptolemy of the south, the marriage was destined to fail as the old adage was fulfilled that says ‘east is east, and west is west, and never the twain shall meet.’
‘밀란’이라는 라틴어의 뜻은 평원의 한가운데라는 의미이다. 동과 서의 중간에서, 서방의 콘스탄티누스는 313년에 동방의 리키니우스와 동맹을 구하였다. 그 칙령은 동방과 서방을 함께 결합시키려는 시도를 나타냈으며, 콘스탄티누스의 이복누이 콘스탄티아가 리키니우스와 혼인하였을 때 그 칙령은 조약 결혼을 통하여 비준되었다. 그러나 다니엘 11장에 나오는 첫 번째 조약 결혼, 곧 북방의 셀레우코스 왕조와 남방의 프톨레마이오스 사이의 결혼이 그러하였던 것처럼, 그 결혼도 실패하도록 예정되어 있었으니, 이는 ‘동은 동이고 서는 서이니, 이 둘은 결코 만나지 못하리라’고 말하는 옛 격언이 성취되었기 때문이다.
The year ‘330’ is directly presented in Daniel eleven verses twenty-four, twenty-seven and twenty-nine. This brings the seventeen years of 313 unto 330 into the prophetic line of Daniel eleven, and of prophetic necessity it identifies that treaty marriage of east and west in 313 as a parallel to the first treaty marriage in the same chapter.
“330” ዓመት በዳንኤል አስራ አንድ ምዕራፍ ቁጥር ሃያ አራት፣ ሃያ ሰባት እና ሃያ ዘጠኝ በቀጥታ ቀርቦአል። ይህም ከ313 እስከ 330 ድረስ ያሉትን አስራ ሰባት ዓመታት ወደ ዳንኤል አስራ አንድ የትንቢት መስመር ያስገባል፤ እናም በትንቢታዊ አስፈላጊነት በ313 የተፈጸመውን ያ የምሥራቅና የምዕራብ የስምምነት ጋብቻ በዚያው ምዕራፍ ውስጥ ካለው ከመጀመሪያው የስምምነት ጋብቻ ጋር ተመሳሳይ መሆኑን ይለያል።
“The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.” Manuscript Releases, number 13, 394.
“Daniyeri chigaba kimwe na kimwe mu buhanuzi bwarangiye hafi cyane gusohora kwabwo kwuzuye. Byinshi mu mateka yabaye mu isohozwa ry’ubu buhanuzi bizongera kuba.” Manuscript Releases, number 13, 394.
Antiochus II Theos who reigned from 261–246 BC, set aside his first wife Laodice I for Berenice, daughter of Ptolemy II Philadelphus of Egypt. The marriage was part of the peace settlement that ended the Second Syrian War in 252 BC. When Constantine thereafter defeated Licinius in 324 the marriage ended, as did the marriage of Antiochus and Bernice, when Laodice, the first wife poisoned Antiochus in 246 BC. The marriage which had marked the end of the second Syrian war, and the murder of Antiochus, and thereafter Bernice, her child and Egyptian entourage marked the beginning of the third Syrian war. The treaty marriage of 313 ended the period of persecution represented by the church of Smyrna and began the period of compromise represented by the church of Pergamos.
안티오코스 2세 테오스는 주전 261년부터 246년까지 통치하였는데, 이집트의 프톨레마이오스 2세 필라델포스의 딸 베레니케를 위하여 그의 첫째 아내 라오디케 1세를 물리쳤다. 이 혼인은 주전 252년에 제2차 시리아 전쟁을 끝낸 평화 협정의 일부였다. 그 후 콘스탄티누스가 324년에 리키니우스를 패배시켰을 때 그 혼인이 끝났던 것처럼, 안티오코스와 베레니케의 혼인도 끝났으니, 이는 첫째 아내 라오디케가 주전 246년에 안티오코스를 독살하였기 때문이다. 제2차 시리아 전쟁의 종결을 나타냈던 그 혼인과, 안티오코스의 살해, 그리고 이어서 베레니케와 그녀의 자녀 및 이집트 수행원들의 살해는 제3차 시리아 전쟁의 시작을 나타냈다. 313년의 조약 혼인은 서머나 교회로 표상된 박해의 시대를 끝내고 버가모 교회로 표상된 타협의 시대를 시작하였다.
The marriage at the beginning of the Seleucid history typified the treaty marriage at the end of the Seleucid empire when Antiochus the Great gave his daughter Cleopatra I to Ptolemy V Epiphanes. The marriage took place at Raphia in 193 BC, but the alliance was soon finished, as had been the first treaty marriage between the king of the north and king of the south. The alpha and omega treaty marriages of the Seleucid empire, typify the treaty marriage noted later in the prophetic history of Daniel eleven when Octavian gave his sister Octavia Minor to Mark Antony in 40 BC. Mark Antony and Octavian were in a power struggle over the eastern and western areas of Rome that had broken out in 44 BC with the assassination of Julius Caesar. The treaty of Brundisium was put in place at the marriage in 40 BC, and eight years later in 32 BC Mark Antony formerly divorced Octavia and precipitated the battle of Actium in 31 BC where both Mark Antony and Cleopatra, (the very last Cleopatra) came to the end.
સેલ્યુસિદ ઇતિહાસના આરંભમાં થયેલું લગ્ન, સેલ્યુસિદ સામ્રાજ્યના અંતે થયેલા કરારલગ્નનું પ્રતિરૂપ હતું, જ્યારે એન્ટિઓકસ મહાનએ પોતાની પુત્રી ક્લેઓપાત્રા I ને ટોલેમી V એપિફેનીઝને આપી હતી. આ લગ્ન ઈ.સ.પૂર્વે 193માં રાફિયામાં થયા હતા, પરંતુ જેમ ઉત્તરનો રાજા અને દક્ષિણનો રાજા વચ્ચેનું પ્રથમ કરારલગ્ન ટૂંક સમયમાં સમાપ્ત થયું હતું, તેમ આ સંધિ પણ જલ્દી સમાપ્ત થઈ ગઈ. સેલ્યુસિદ સામ્રાજ્યના આ અલ્ફા અને ઓમેગા કરારલગ્નો, દાનિયેલ અગિયારની ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસમાં પાછળથી ઉલ્લેખિત કરારલગ્નનું પ્રતિરૂપ છે, જ્યારે ઓક્ટાવિયને ઈ.સ.પૂર્વે 40માં પોતાની બહેન ઓક્ટાવિયા માઇનરને માર્ક એન્ટનીને આપી હતી. માર્ક એન્ટની અને ઓક્ટાવિયન રોમના પૂર્વીય અને પશ્ચિમીય પ્રદેશો પર સત્તાસંગ્રામમાં હતા, જે ઈ.સ.પૂર્વે 44માં જુલિયસ સીઝરની હત્યા સાથે શરૂ થયો હતો. બ્રુન્ડિસિયમની સંધિ ઈ.સ.પૂર્વે 40માં થયેલા આ લગ્ન સમયે અમલમાં મુકાઈ હતી, અને આઠ વર્ષ પછી, ઈ.સ.પૂર્વે 32માં, માર્ક એન્ટનીએ ઔપચારિક રીતે ઓક્ટાવિયાને તલાક આપ્યો અને ઈ.સ.પૂર્વે 31માં થયેલી એક્ટિયમની લડતને પ્રેરણા આપી, જ્યાં માર્ક એન્ટની અને ક્લેઓપાત્રા, (એકદમ અંતિમ ક્લેઓપાત્રા), બન્નેનો અંત આવ્યો.
The omega marriage treaty of the Seleucid empire introduced the first Cleopatra who typified the last Cleopatra, whose line of descent formed the link to the prophetic alpha marriage treaty of the Roman empire in 40 BC. Those three treaty marriages typify the treaty marriage of the Edict of Milan. The Edict of Milan marks the beginning of a prophetic siege, it represents a prophetic sign, it marks a transition of a righteous church to an unrighteous church, thus aligning with the enigma of the eighth being of the seven. It marks a treaty marriage that ends a war, until the divorce of the treaty marriage thus marking the beginning of a war. In the two Roman marriages, the divorce precipitates the uniting of the empire. 313 also marks the Exeter camp meeting where the proclamation of the message of the Midnight Cry begins and leads to the closed door of October 22.
셀레우코스 제국의 오메가 혼인 조약은 첫 번째 클레오파트라를 도입하였고, 그는 마지막 클레오파트라를 예표하였으며, 그의 혈통은 주전 40년에 이루어진 로마 제국의 예언적 알파 혼인 조약으로 이어지는 연결 고리를 형성하였다. 이 세 조약 혼인은 밀라노 칙령의 조약 혼인을 예표한다. 밀라노 칙령은 예언적 포위의 시작을 표시하며, 예언적 표징을 나타내고, 의로운 교회가 불의한 교회로 전이되는 것을 표시하므로, 일곱 가운데서 나온 여덟째 존재의 수수께끼와 일치한다. 그것은 전쟁을 끝내는 조약 혼인을 표시하며, 그 조약 혼인의 이혼에 이르기까지 그러하고, 그리하여 전쟁의 시작을 표시한다. 두 로마의 혼인에서는, 그 이혼이 제국의 통일을 촉발한다. 또한 313년은 엑서터 야영 집회를 표시하는데, 그곳에서 한밤중의 부르짖음의 기별 선포가 시작되어 10월 22일의 닫힌 문에 이르게 된다.
We will continue to consider these truths in the next article.
Bu bài rupiña pyahu-pe ñandejapóto jey koʼã añetegua ñehesaʼỹijo.