યોએલનું પુસ્તક અને લાઓદિકીય સાતમા-દિવસની એડવેંટિસ્ટ ચર્ચ - નંબર પંદર

હું એવો દાવો કરું છું કે જોએલના પ્રથમ અધ્યાયની શરૂઆતની ચાર આયતોના મહત્ત્વને ઓળખવાની શ્રેષ્ઠ આશા મેળવવા માટે, ચારે પેઢીઓના પ્રતિકનો અંતિમ વરસાદના સંદેશ સાથેનો સંબંધ સમજવો મહત્વપૂર્ણ છે. જોએલ દ્રાક્ષાવાડીનું ગીત ગાય છે, પરંતુ તેની પ્રારંભિક કડી કરારની ચારે પેઢીઓ સાથેની ભવિષ્યવાણીય સંકળાણ છે.

આ પાસેજ તે ભવિષ્યવાણી છે જે મૂસાના જીવન દ્વારા પૂર્ણ થઈ હતી. જ્યારે યોયેલનું પુસ્તક વધતા જતા વિનાશની ચાર પેઢીઓનો ઉલ્લેખ કરીને દ્રાક્ષાવાડીનું ગીત આરંભે છે, ત્યારે તે યોયેલના પુસ્તકને ભવિષ્યવાણીય ચોથી અને અંતિમ પેઢી સાથે સંકલિત કરે છે. તે પેઢી પિતરની “પસંદ કરેલી પેઢી” છે, જેઓને અંધકારમાંથી બહાર બોલાવીને તેમની “અદ્ભુત જ્યોતિ”માં લાવવામાં આવ્યા છે. તેમનો વિરોધ તેમની પેઢીગત સમકક્ષ સાથે થાય છે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ સર્પોની પેઢી તરીકે કરવામાં આવ્યું છે. તે ચોથી અને અંતિમ પેઢીનું પ્રતિનિધિત્વ યોહાન દ્વારા થાય છે, જે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારનો પ્રતિક છે, જે “બુલાવાયેલા, અને પસંદ કરાયેલા, અને વિશ્વાસુ” છે.

9/11 પર બોલાવવામાં આવેલા, મધ્યરાત્રિની પોકારમાં પસંદ થયેલા અને રવિવારના કાયદાના સંકટ સમયે વિશ્વાસુ રહેતા, જેમ લેવીઓ અહરોન અને યરોબઆમના સોનાના વાછરડાના બળવોમાં વિશ્વાસુ રહ્યા હતા. માલાખી ત્રણમાં ચાંદીની જેમ શુદ્ધ કરવામાં આવેલા આત્માઓ લેવીઓ છે, જે મધ્યરાત્રિની પોકારના સંદેશા દરમિયાન પસંદ કરવામાં આવે છે, કારણ કે મુદ્રાંકન પવિત્ર આત્માના ઉંડેલા પ્રવાહ સાથે અને તેના દ્વારા પૂર્ણ કરવામાં આવે છે.

અગાઉના લેખમાં અમે મૂસાના ઇતિહાસમાંથી એવી રેખાઓ પ્રકાશિત કરી હતી, જેમને સિસ્ટર વ્હાઇટ બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના અલ્ફા તરીકે ઓળખાવે છે, અને જે ભવિષ્યવાણીરૂપે ખ્રિસ્ત સાથે જોડાય છે, જે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીનો ઓમેગા છે. મૂસા પાયાનો ખૂણાનો પથ્થર છે અને ખ્રિસ્ત શિખરપથ્થર છે. બંને પાપમાંથી છોડકારાના પ્રતીકો છે, જેમ કે મૂસાના દ્વારા મિસરમાંથી થયેલા છોડકારામાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે. તથાપિ, મૂસાના હસ્તે દેવશક્તિના જે બધા પ્રકટ પ્રદર્શનો થયા, તેઓ બધાં ઘણાં વધુ અતિશય રીતે પાછળ રહી ગયા, જ્યારે ખ્રિસ્તે એક અઠવાડિયા માટે ઘણાઓ સાથે કરારની પુષ્ટિ કરી. મૂસા અલ્ફા છે અને ખ્રિસ્ત ઓમેગા છે, અને ઓમેગા સંખ્યા “22” છે અને અલ્ફા સંખ્યા “1” છે.

મૂસાને ધ્યાનમાં લેતાં, અમે જોવા પામીએ છીએ કે તેની પ્રેરિત સાક્ષીને વ્યાપી રહેલો ઉદ્ધાર જળની અંદર સ્થિત કરવામાં આવ્યો છે. તેના જન્મ સમયે નીલ નદીના જળમાંથી થયેલો તેનો ઉદ્ધાર, વહાણમાં આવેલા નોહનું પ્રતિરૂપ હતો. લાલ સમુદ્ર ખાતેનું બાપ્તિસ્મા નોહ અને વહાણની અંદરના આઠ જણ સાથે સુસંગત છે, અને તે ફરી યર્દન નદી ખાતે યહોશુઆના બાપ્તિસ્મા સાથે સુસંગત થાય છે, જેને ખ્રિસ્તે એ જ સ્થળે ફરી કર્યું હતું. મૂસાની સાક્ષી નીલ નદી ખાતેના ઉદ્ધારથી આરંભે છે અને યર્દનની કિનારે સમાપ્ત થાય છે. ખ્રિસ્તનું બાપ્તિસ્મા તેની મરણ સુધી દોરી જતાં સાડા ત્રણ વર્ષ સુધી સાક્ષી આપવા માટેનું તેનો અભિષેક હતું, જેનું પ્રતિનિધિત્વ આરંભે જ તેના બાપ્તિસ્મામાં કરવામાં આવ્યું હતું. તેના પુનરુત્થાન સમયે થોડીક બૂંદો હતી, જ્યાં સુધી પેન્ટેકોસ્ટે પૂર્ણ ઊંડાણપૂર્વકનું ઉંડેલણ ન થયું.

માનવજાતિ માટેનો દેવનો વચનબંધ વાયદો નોહથી શરૂ થાય છે, અને અબ્રાહામ દ્વારા એક પસંદ કરાયેલા લોકો માટેનો તેમનો વચનબંધ વાયદો મૂસા દ્વારા પૂર્ણ થયો. આલ્ફા તરીકેના મૂસાએ ઓમેગા તરીકેના યેશુનું પ્રતિરૂપ દર્શાવ્યું, જે આવીને માત્ર એક પસંદ કરાયેલા લોકો સાથે નહીં, પરંતુ “ઘણાઓ” સાથે વચનબંધને સ્થિર કરશે. ખ્રિસ્તના પ્રતિરૂપ તરીકે મૂસાનો જન્મ નોહને આપવામાં આવેલા વચનબંધ સાથે સુસંગત છે, જેમાં સર્વ લોકો માટે નિશાની તરીકે ઇન્દ્રધનુષ આપવામાં આવ્યું હતું. મૂસા પસંદ કરાયેલા લોકો માટે આપવામાં આવેલા વચનબંધ સાથે પણ સુસંગત છે, જેમાં પસંદ કરાયેલા લોકો માટે નિશાની તરીકે સુનત આપવામાં આવી હતી. મૂસાનું વચનબંધ કાર્ય માત્ર એક પસંદ કરાયેલા લોકો માટે નહીં, પરંતુ “ઘણાઓ” માટે હતું. જો એવું ન હોત, તો તેઓ સતત મિશ્ર સમૂહના ઉપદ્રવથી પીડાતા ન હોત.

મૂસાના સમગ્ર જીવનકાળ દરમ્યાન પ્રતિનિધિત્વ પામેલા વિવિધ ‘ઉદ્ધારના જળો’ની વચ્ચે, યર્દન નદી પર બેથાબારા ખાતે થયેલું બાપ્તિસ્મા પ્રતિજ્ઞાત દેશમાં પ્રાચીન ઇઝરાયેલના કરારાત્મક ઇતિહાસની શરૂઆતને અને તેના ઇતિહાસના અંતને—તે સપ્તાહ દરમિયાન, જ્યારે ખ્રિસ્તે ઘણાં લોકો સાથે કરારને દૃઢ કર્યો—પરસ્પર જોડે છે. ખ્રિસ્તનું બાપ્તિસ્મા પ્રાચીન ઇઝરાયેલના બાપ્તિસ્મા સાથે સુસંગત છે, અને બંને ઇતિહાસો તેમના પુનરુત્થાનની વાત કરે છે, જ્યારે તેમણે પચાસ દિવસ પછી પેન્ટિકોસ્ટના પ્રચુર વર્ષાઓ પહેલાં વરસાદનાં થોડાંક ટીપાં ફૂંક્યાં. મૂસાથી ખ્રિસ્ત સુધીના અલ્ફા અને ઓમેગાની સમગ્ર રેખા ઉદ્ધારના જળોમાં પ્રતિબિંબિત થાય છે.

યોયેલના ગ્રંથને ઉદ્દેશીને લખાયેલા લેખોમાં, અમે “જૂના કરારની ભવિષ્યવાણીઓની તુલના નવા કરારના ઇતિહાસ સાથે,” તેમજ આધુનિક આધ્યાત્મિક ઇઝરાયલના ઇતિહાસ સાથે કરી રહ્યા છીએ. તે જૂના કરાર હોય કે નવા કરાર, અથવા 1798માં આરંભેલાં ત્રણ દૂતોના ઇતિહાસ હોય, આ બધાં પ્રવાહોને “ખ્રિસ્તનો અવાજ” તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યા છે. બાઇબલ અને પ્રોફેસીના આત્માની લખિત સાક્ષી ખ્રિસ્તનો અવાજ છે, અને ખ્રિસ્તનો અવાજ, એ તેની વાણી છે જે દેવનું વચન છે.

ઈશ્વરના વચનનો “સ્વર” એ તેમની લખિત વાણીમાં પ્રતિનિધિત થયેલો ઈશ્વરનો સંદેશ છે. અંતિમ દિવસોમાં તેમનો સંદેશ ઉત્તરવર્ષાનો સંદેશ છે, જેમાં યોએલ મુજબ પૂર્વવર્ષાનો સમાવેશ થાય છે, અને ત્યારબાદ પૂર્વવર્ષા તથા ઉત્તરવર્ષા આવે છે.

પ્રકાશક યોહાન તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનો પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે પ્રાચીન માર્ગોમાં પાછા ફરે છે, કારણ કે તે પોતાની પાછળથી એક “વાણી” સાંભળે છે. પાછળથી આવતી તે “વાણી” આદમના દિવસોથી આગળ ચાલતી ખ્રિસ્તની વાણી છે.

આ વાક્ય પ્રથમ અધ્યાયમાં એક વિચ્છેદ સૂચવે છે; કારણ કે અગાઉના વાક્ય સુધી યોહાન પાતમોસ કહેવાતા દ્વીપમાં હતો, પરંતુ બારમા વાક્યમાં તે પાછળ વળે છે, અને ત્યારથી યોહાન સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાનમાં છે. જ્યારે તે પાછળ વળે છે, ત્યારે તે આમ કરે છે, કારણ કે દસમા વાક્યમાં તેણે પોતાના પાછળથી એક અવાજ સાંભળ્યો હતો.

યોહાન તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓ પોતાની પાછળથી આવતો ખ્રિસ્તનો સ્વર સાંભળે છે. તે યિર્મયાહનો જૂના માર્ગોમાં, તે માર્ગોમાં કે જેઓમાં દુષ્ટોએ ચાલવાનો ઇનકાર કર્યો હતો, પાછા ફરવા માટેનો તૂર્યસંદેશ સાંભળે છે, તેમજ તે ચેતવણીનો તૂર્ય પણ, જેને સાંભળવા તેઓ ઇનકાર કરે છે. યોહાને સાંભળ્યું, અને તેની પાછળથી આવનાર સ્વરે પોતાને અલ્ફા અને ઓમેગા તરીકે ઓળખાવ્યો—તે એક, જે જૂના માર્ગ સાથે નવા માર્ગને સ્પષ્ટ કરે છે.

બારમી આયતમાં યોહાન ફરીને ખ્રિસ્તનું એક દર્શન જુએ છે, જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ દાનિયેલે જોયેલા ખ્રિસ્તના દર્શન સાથે સરખાવે છે; અને એ જ દર્શન યશાયાહ, યિરમિયા, હિઝકિયેલ અને પાઉલે પણ જોયું હતું.

અમે જે દર્શન પર વિચાર કરી રહ્યા છીએ તેમાં ખ્રિસ્તના અવાજનું વર્ણન સમાવેશ થાય છે. જ્યારે યોહાન ફરીને ખ્રિસ્તનો અવાજ સાંભળે છે, ત્યારે તે “ઘણા જળોના નાદ” સમાન હોય છે. જ્યારે ખ્રિસ્તનો અવાજ મનુષ્યો સાથે અથવા કોઈ પસંદ કરાયેલા લોકો સાથેની તેમની વાચા વિષે બોલે છે, ત્યારે તે ઘણા જળો સાથે સંકળાયેલો હોય છે. દાનિયેલ સાતથી નવ સુધીનો સંદેશ 1798માં મુક્ત કરવામાં આવ્યો, અને ત્યારબાદ, 1989માં દાનિયેલ દસથી બાર સુધીનો સંદેશ મુક્ત કરવામાં આવ્યો. 1798 ઉલાઈ નદીના અવાજ સાથે સંકળાયેલું છે અને 1989 હિદ્દેકેલ નદીનો અવાજ છે.

યર્દન નદી પ્રાચીન ઇઝરાયલના અલ્ફા કરારના ઇતિહાસ અને ઓમેગા કરારના ઇતિહાસ વચ્ચેની કડી છે. ‘યર્દન’ શબ્દનો અર્થ ‘ઉતરનાર’ થાય છે અને તે ખ્રિસ્તનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે—‘મહાન ઉતરનાર.’

યરદન નદી ખ્રિસ્ત, ‘મહાન અવતરનાર,’ નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; અને યરદન દેવના પસંદ કરાયેલા લોકોના ઇતિહાસના આલ્ફા અને ઓમેગા વચ્ચેનો સંબંધ છે, જેમને જાળવી રાખવા માટે દ્રાક્ષાવાડી અપાઈ હતી. મૂસાના ઉદ્ધારના જળો ખ્રિસ્તના સ્વરનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ત્યારે સાંભળવામાં આવી શકે, જો કોઈ આત્મા ફક્ત ફરી વળી ‘તેમની પાછળનો સ્વર’ સાંભળે; અને પછી તેઓ જે સ્વર સાંભળશે તે—ઘણા જળોના સ્વર છે. નોહના જળપ્રલયથી લઈ ઈ.સ. 70માં યેરૂશાલેમના વિનાશ સુધી, ઉદ્ધારના જળો દેવના કરારબંધ લોકો માટે માર્ગચિહ્નો તરીકે પ્રસ્તુત કરવામાં આવ્યા છે. તે માર્ગચિહ્નો દેવના અંતિમ કરારબંધ લોકો, એક લાખ ચુમાલીસ હજાર, ના આંતરિક ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. યરદન નદીને પૂરું પાડતું જળ હેરમોન પર્વતોમાં સંચિત થતા શિશિર અને હિમમાંથી ઉત્પન્ન થાય છે, જે યરદન નદીના મથાળાના જળો રચે છે.

આ જળો પાનની ગુફાનો જળકુંડ પણ ઉત્પન્ન કરે છે—એક ઊંડો તળાવ, જે દાનિયેલ 11:13–15 ના પાનિયમમાં આવેલી એક ગુફાની અંદર સ્થિત છે, અને પિતરના દિવસોમાં કૈસારિયા ફિલિપ્પીમાં. યર્દન નદીના મૂળસ્ત્રોતો પાનની ગુફાનો શૈતાની જળકુંડ પણ ઉત્પન્ન કરે છે. અનેક જળોના શબ્દથી એ ઓળખાય છે કે ખ્રિસ્ત અને શૈતાન વચ્ચેનો મહાન વિવાદ હર્મોન પર્વતોના ઊંચા શિખરોમાં ઉદ્ભવ્યો હતો.

“હરમોન” નામનો અર્થ “પવિત્ર, અભિષિક્ત, સમર્પિત, અથવા અલગ પાડેલું” એવો થાય છે, અને તે સ્વર્ગનું પ્રતિક છે—સમસ્ત જળનો સ્ત્રોત અને મહાસંઘર્ષની શરૂઆત—જેનું પ્રતિનિધિત્વ “નરકના દ્વારો” દ્વારા થાય છે; આ જ ઉપાધિ ઈસુએ કૈસરીયા ફિલિપી ખાતે પાનની ગુફાને આપી હતી. તે પરિસ્થિતિમાં સિમોન બરજોના પિતરમાં પરિવર્તિત થયો. સિમોનનો અર્થ ‘જે સાંભળે છે’ એવો થાય છે, અને બરજોના નો અર્થ ‘કબૂતરની સંતાન’ એવો થાય છે. સિમોન તે આત્માનું પ્રતિક હતો જેણે ઈસુના બાપ્તિસ્માનો સંદેશ સાંભળ્યો હતો, જે પવિત્ર આત્મા દ્વારા કબૂતરના સ્વરૂપમાં પ્રતિનિધિત્વિત થયો હતો. જેમ ખ્રિસ્તના બાપ્તિસ્માનો સંદેશ સાંભળનાર પિતરમાં પરિવર્તિત થાય છે, તેમ પિતર 144,000 નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પાનિયમ ખાતે પિતર મુદ્રાંકિત કરવામાં આવ્યો હતો, જે દાનિયેલ અગિયારના તેરથી પંદર સુધીની આયતો છે.

હર્મોનના જળોથી નીકળતી જોર્ડન નદી, ખ્રિસ્તનું પ્રતીક તરીકે—તે મહાન અવતરણકર્તા—પોતાની યાત્રાનો અંત મૃત સમુદ્ર પાસે કરે છે. જીવનની શબનમ જે સ્વર્ગમાંથી ઉત્પન્ન થાય છે, ત્યાંથી ખ્રિસ્ત ક્રૂસના મરણ સુધી ઉતર્યા, જેનું પ્રતિનિધિત્વ મૃત સમુદ્ર કરે છે. મૃત સમુદ્રનો કિનારો પૃથ્વી પરનું સર્વાધિક નીચું ખુલ્લું ભૂસ્થળ છે. નીચે ઉતરતી જોર્ડન નદી પૃથ્વી પરના સર્વનિમ્ન જળસ્તર સુધી ઉતરે છે, જેમ ખ્રિસ્ત ક્રૂસ પર પોતાના મરણ સુધી ઉતર્યા હતા. જીવનના જળથી મરણના જળ સુધી, જોર્ડન નદી સ્વર્ગથી ક્રૂસ સુધીના ખ્રિસ્તના અવતરણનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

બાઇબલની ભવિષ્યવાણીનાં મહત્વપૂર્ણ વિષયો જળ સાથે સંકળાયેલા છે, અને બાઇબલની ભવિષ્યવાણી ખ્રિસ્તનો સ્વર છે, જે ઘણા જળોના સ્વર સમાન છે. બાબેલની વ્યભિચારિણી ઘણી જળો પર બેઠેલી છે, અને પૂર્વના રાજાઓ માટે માર્ગ તૈયાર થાય તે માટે યુફ્રેટીસનાં જળ સુકાઈ જાય છે; અને વેપારીઓ તથા રાજાઓ દૂર ઊભા રહી વિલાપ કરે છે, કારણ કે તાર્શીશનાં જહાજો સમુદ્રોની મધ્યમાં નાશ પામે છે; અને એફ્રાઈમના મદ્યપોએ, જ્યારે તેઓએ જૂઠાણાંની આડમાં પોતાને સંતાડ્યા હતા, ત્યારે જે મૃત્યુનો કરાર સ્વીકાર્યો હતો, તે પાપાસીના રવિવારના કાયદાની પ્રચંડ પૂર દ્વારા રદ કરવામાં આવે છે.

જ્યારે સિસ્ટર વ્હાઇટ “શિનારની મહાન નદીઓ”નો ઉલ્લેખ કરે છે, ત્યારે તેઓ ટાઇગ્રીસ અને યૂફ્રેટીસ નદીઓની વાત કરે છે. તે જળનો સ્રોત એદનના બાગ સુધી શોધી શકાય છે, જ્યાં તેઓ એદનમાંથી નીકળતી ત્રીજી અને ચોથી નદી છે.

હિદ્દેકેલ ટાઇગ્રિસ છે, અને નિશ્ચિતરૂપે, યુફ્રેટીસ તો યુફ્રેટીસ જ હતો, જોકે આધુનિક ઇતિહાસકારો અને ધર્મશાસ્ત્રીઓ અસહમત છે. તેઓ આગ્રહપૂર્વક કહે છે કે ઉલાઈ કોઈ મહાન નદી ન હતી, પરંતુ શિનારની નહીં, ફારસમાં આવેલી માત્ર માનવસર્જિત જળનાળિકા હતી. એ જ માનવીય અધિકારીઓ એવું નિર્ધારિત કરે છે કે શિનાર સાથે સંકળાયેલી નોંધપાત્ર એવી માત્ર બે જ નદીઓ હતી—ટાઇગ્રિસ અને યુફ્રેટીસ—અને ભવિષ્યવક્ત્રી જાહેર કરે છે કે ઉલાઈ અને હિદ્દેકેલ “શિનારની મહાન નદીઓ” હતાં.

જળના સંદેશ વિષે પ્રવક્ત્રીના શબ્દો આધુનિક નિષ્ણાતોને વિરોધ કરે છે, જેમ પ્રાચીન નિષ્ણાતોએ—નોહના જળના સંદેશનો વિરોધ કર્યો હતો. અમને જણાવવામાં આવે છે કે બે નદીઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા બે દર્શનો પૂર્ણ થવાની પ્રક્રિયામાં છે, અને તેથી, “શિનારની બે મહાન નદીઓ” દ્વારા આપવામાં આવેલા તે બે દર્શનોમાં જે કંઈ પ્રતિનિધિત્વ પામ્યું છે, તે બધું જ જલ્દી પૂર્ણ થશે. તે નદીઓ સાથે સંકળાયેલો સંદેશ ખ્રિસ્તનો સ્વર છે, કારણ કે તેમનો સ્વર ઘણા જળો જેવો છે. ટાઇગ્રિસ અને યૂફ્રેટીસ એક મુખ્ય ભવિષ્યવાણીય વિષયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તેમની સાક્ષી તે કરાર સાથે સંબંધિત છે જે અલ્ફા મોશેએ સ્થાપિત કર્યો હતો, અને એ જ કરાર ઓમેગા ખ્રિસ્તે સમર્થિત કર્યો.

ભવિષ્યવાણીમાં ટાઇગ્રિસ આસિરિયાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અને યુફ્રેટીસ બાબેલનું. આ સંબંધમાં તેઓ એ બે શક્તિઓ છે, જેમને યિરમિયાએ સિંહો તરીકે દર્શાવ્યા છે, જેઓ પહેલાં ઉત્તર રાજ્યને અને ત્યારબાદ દક્ષિણ રાજ્યને બંધકાઈમાં લઈ જશે.

અસ્સૂર અને બાબેલ—બંને ઇઝરાયેલના કોઈપણ રાજ્યના સંબંધમાં ઉત્તર તરફના શત્રુઓ હતાં, અને તેથી તેઓ ઉત્તર તરફના કપટી રાજાના—પોપીય સત્તાના—પ્રતીકરૂપ પ્રકારો છે. મૂળભૂત રીતે, એક જ સાંસ્કૃતિક પરિસરમાંથી ઉદ્ભવેલી આ બે સત્તાઓએ લગભગ એ જ રાજકીય અને ધાર્મિક પરંપરાઓ અમલમાં મૂકી; તેમ છતાં અસ્સૂરની રાજકીય રચનામાં રાજ્યકૌશલ્ય પર ભાર હતો, જ્યારે બાબેલે, અત્યંત સમાન હોવા છતાં, ચર્ચકૌશલ્ય પર ભાર મૂક્યો. મૂર્તિપૂજક રોમ અને પોપીય રોમ કેટલાક સ્તરો પર એકસરખાં છે, છતાં મૂર્તિપૂજક રોમ રાજ્યકૌશલ્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અને પોપીય રોમ ચર્ચકૌશલ્યનું. ભવિષ્યવાણીના દૃષ્ટિકોણે બાબેલના સંબંધમાં અસ્સૂર રાજ્યકૌશલ્યનું રાજ્ય હતું, જેના પાછળ બાબેલ આવ્યું—એવી જ સમાન સત્તા, જેણે ચર્ચકૌશલ્ય પર ભાર મૂક્યો. અસ્સૂર મૂર્તિપૂજક રોમનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું અને બાબેલ પોપીય રોમનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આ ચારેય સત્તાઓએ દેવના પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યને પગતળે ચૂર કરી નાખ્યાં. અસ્સૂરનો સંબંધ ટાઇગ્રિસ સાથે છે અને બાબેલનો યૂફ્રેટીસ સાથે. આ પ્રકાશનના ગ્રંથમાં યૂફ્રેટીસના સુકાઈ જવા સાથે સુસંગત છે, જેથી પૂર્વના રાજાઓ માટે માર્ગ તૈયાર થાય, જેમ કે કુરુશે બાબેલને પતન પામાડવા માટે યૂફ્રેટીસનું વહેણ વાળી દીધું હતું—એ કાર્ય દ્વારા જેનું પૂર્વરૂપ દર્શાવવામાં આવ્યું હતું. બાબેલ યૂફ્રેટીસ છે; અસ્સૂર ટાઇગ્રિસ છે.

ભવિષ્યવાણીમાં ઉત્તરનો રાજા રવિવારના કાનૂનના સંકટ દરમિયાન વિશ્વને જીતી લે છે અને ત્યારબાદ પડી જાય છે; પરંતુ આ વિજયને ઘણીવાર પ્રચંડ પૂર તરીકે રજૂ કરવામાં આવે છે. ઉત્તરનાં રાજાની કથા, જે આશ્શૂર અને બાબેલ દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે, નદીઓ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવે છે, કારણ કે આ કથા બહુ જળોના સ્વર દ્વારા કહેવાય છે.

બે નદીઓ વચ્ચેનો દેશ મેસોપોટેમિયા કહેવાય છે, જેને અર્થ થાય છે ‘બે નદીઓ વચ્ચેનો દેશ.’ આ બે નદીઓ તે ઉત્તર શક્તિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેને દેવ પોતાના ધર્મત્યાગી લોકોને બંધકાઈમાં વિખેરીને તેમને તાડના આપવા માટે ઉપયોગમાં લે છે. ઘણી જળોના સ્વરના ઉપનદીસમાન પ્રવાહોમાંથી એક “પદનારામ” નામમાં જોવા મળે છે, જેનો શાસ્ત્રોમાં માત્ર દસ વખત ઉલ્લેખ થયો છે. તેનો પ્રથમ ઉલ્લેખ કરાર સાથે સંબંધિત છે, કારણ કે તે ઇસ્હાકની પત્ની રેબેકાની રક્તવંશીય મૂળોને ઓળખાવે છે. વચન કહે છે:

મોસાના ત્રણ સાક્ષીઓના આધારે ચાલીસ વર્ષનો અંત કાદેશ, 1863 અને રવિવારના કાયદા સુધી પહોંચાડે છે એવું દર્શાવવામાં આવ્યું છે. ઇસહાકનું લગ્ન કરારાત્મક લગ્ન છે, જે રવિવારના કાયદા સમયે ખ્રિસ્તના એકસો ચુમ્માલીસ હજાર સાથેના લગ્નનું પ્રતિરૂપ છે; અને તે 1863 છે, તે કાદેશ છે, તે ચાલીસ વર્ષના કરારાત્મક ઇતિહાસનો અંત છે. રેબેકા એક સીરિયનની પુત્રી હતી અને સીરિયન લાબાનની બહેન હતી, (જેણે કરારાત્મક ઇતિહાસની આગામી પેઢીમાં, ઇસહાકના પુત્ર યાકૂબ સાથેનો કરાર તોડી નાખ્યો.)

બેથુએલનો અર્થ ‘ઉજાડનો ઘર’ અથવા ‘ઉજાડનારનો ઘર’ થાય છે; તેથી રેબેકા “ઉજાડનારના ઘરની” પુત્રી હતી. સીરિયાનો અર્થ ઊંચાણવાળો પ્રદેશ અને પટાર થાય છે, અને પડાનારામનો અર્થ મેસોપોટેમિયા, અથવા વચ્ચેનો દેશ થાય છે. રેબેકા સીરિયન વંશરેખામાંથી હતી, જે મેસોપોટેમિયા નામના એ ઊંચાણવાળા વચ્ચેના પ્રદેશમાંથી આવી હતી, જે ‘અશ્શૂરના તિગ્રિસ’ અને ‘બાબેલના યૂફ્રેટીસ’ વચ્ચે આવેલો હતો; અને તેઓ એ સિંહોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓનો ઉપયોગ પ્રભુએ પોતાની ધર્મત્યાગી ઘેટાંને વિખેરી નાખવા માટે કર્યો હતો. ઉજાડનારોના ઘરનું જોડાણ ઈસહાક અને રેબેકાના વિવાહમાં દેવના ઘર સાથે થયું હતું. એ અકસ્માત નથી કે પડાનારામના પ્રથમ ઉલ્લેખમાં, ઉત્તરનો ભવિષ્યવાણીય રાજા, જેને છલકાતા પ્રવાહરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો છે, તેનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી આ બે નદીઓનો પ્રથમ ઉલ્લેખ ઉત્પત્તિ 25:20માં થાય છે.

ઉજાડના ઘરની દેવના કરારબદ્ધ લોકો સાથેની જોડાણ યાકૂબ એસાઉથી ભાગે છે ત્યારે આગળ પણ ચાલુ રહે છે; અને અંતે તે પોતાના મામા લાબાન પાસે પહોંચે છે, અને ત્યાં આગળના કરારલગ્નને સુરક્ષિત કરવા માટે 2520 દિવસોના બે અવધિઓ સુધી સેવા કરે છે. એક લગ્ન ઇઝરાયલના ઉત્તર રાજ્યના વિખેરાઈ જવાથી પૂર્ણ થાય છે, અને બીજું લગ્ન દક્ષિણ રાજ્યના વિખેરાઈ જવાથી પૂર્ણ થાય છે. જ્યારે આ બે રાજ્યોના વિખેરાવના સંબંધિત અવધિઓ 1798 અને 1844માં સમાપ્ત થયા, ત્યારે 2520ની બે અવધિઓ દરમિયાન યાકૂબે જે લગ્ન સિદ્ધ કરવા માટે પરિશ્રમ કર્યો હતો તે પૂર્ણ થયું, કારણ કે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના દિવસે વર લગ્નમાં આવ્યો.

તો પછી ખ્રિસ્તે લેયા સાથે વિવાહ કર્યો, જેનો અર્થ ‘થાકી ગયેલી અને કંટાળેલી’ થાય છે, કે તેણે રાહેલ સાથે વિવાહ કર્યો, જેનો અર્થ ‘સારી મુસાફર’ થાય છે? લેયા અને રાહેલ મુસાફરી કરતી કન્યાઓના બે વર્ગોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે—એક એવી કન્યા જે ‘થાકી જાય છે’ અને બીજી એવી કન્યા જે 22 ઓક્ટોબર, 1844ના દિવસે યાકૂબ સાથે વિવાહ કરવા જતાં માર્ગ પર ‘સારી રીતે મુસાફરી કરે છે.’

1844માં, ફિલાદેલ્ફિયન મિલરાઇટ ચળવળ લગ્નમાં પ્રવેશી. 22 ઓક્ટોબર, 1844ના લગ્ને રાહેલ અને લેયાહ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતા ઉપાસકોના બે વર્ગોને અલગ કર્યા. રાહેલ એવો વર્ગ દર્શાવે છે, જેણે 22 ઓક્ટોબર, 1844ના લગ્ન સુધીના માર્ગ પર સફળતાપૂર્વક યાત્રા કરી હતી, પરંતુ લેયાહનો વર્ગ કંટાળીને શિથિલ થઈ ગયો. ત્યારબાદ તેઓ અલગ કરવામાં આવ્યા, અને ત્રીજા દૂતની પરીક્ષણ-પ્રક્રિયા ત્યાંથી જ શરૂ થઈ, જ્યાં મધ્યરાત્રિના પોકારની પરીક્ષણ-પ્રક્રિયા સમાપ્ત થઈ હતી.

લગ્નનો આરંભ થઈ ગયો હતો, અને ત્યારબાદ તેનું પૂર્ણ પરિપૂર્ણ થવું અને પરીક્ષણ થવું હતું. 1846માં લગ્નનું પરિપૂર્ણ થવું થયું, અને ત્રીજા દૂતની પરીક્ષણ પ્રક્રિયાનો આરંભ થયો. 1849 અને 1850માં પ્રભુ પોતાનો અવશેષ ભેગો કરવા બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવી રહ્યા હતા. હબક્કૂકની બીજી પાટલી ત્યારે ઇતિહાસમાં સ્થાપિત થઈ, જેમ બીજી આજ્ઞાઓની પાટલીઓ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યું છે. મૂસાએ પ્રથમ સમૂહ તોડી નાખ્યા પછી, પાટલીઓનો બીજો સમૂહ આગળ મૂકવામાં આવ્યો. 1850ના ચાર્ટે 1843ના ચાર્ટનું સ્થાન લીધું, અને 1850માં દેવની નવી વચનસંબંધિત વરરાજા તરીકે પ્રાચીન ઇઝરાયલનું પરીક્ષણ કાદેશ અને 1863 તરફ આગળ વધતું રહ્યું.

૧૮૫૬માં, હાયરમ એડસનની કલમ દ્વારા આ બે નદીઓમાંથી વધુ જળ પ્રગટ થયું. એડસનની કલમ દ્વારા જે “સાત સમય” વિષેનો પ્રકાશ આવ્યો, તે એ જ પ્રકાશ હતો જેની પ્રતિમા એ બે નદીઓ દ્વારા દર્શાવવામાં આવી હતી, જેઓએ પોતાનું ભવિષ્યવાણીય સાક્ષ્ય એદેનની વાટિકામાં આરંભ્યું હતું. એદેનની વાટિકા માનવજાતિના ઈશ્વરની વ્યવસ્થા વિરુદ્ધના બળવાના પ્રતીકરૂપ છે, અને એ જ સ્થાન છે જ્યાંથી ઉલાઈ અને હિદ્દેકેલ નદીઓના જળો પોતાની યાત્રા શરૂ કરે છે. તે કરારના ઇતિહાસમાં વહે છે, કારણ કે એ વાટિકા—જે બળવાના પ્રતીકરૂપ છે—એ જ સ્થળ છે જ્યાં આદમ અને હવ્વા પરના અંજીરના પાનને બદલવા માટે વસ્ત્રો પૂરાં પાડવા એક મેણું બલિ કરવામાં આવ્યું હતું. કરારનો ઇતિહાસ આદમ અને ઈશ્વર વચ્ચેના જીવનના કરારથી શરૂ થાય છે. જીવનના વૃક્ષ દ્વારા પ્રતીકિત તે કરારે, આદમ અને હવ્વા દ્વારા ભંગ કરાયેલા કરાર સુધી દોરી ગયું, જેના પરિણામે જીવનનો એક નવો કરાર આરંભ્યો, જ્યારે જગતની સ્થાપના પહેલાંથી જ બલિ કરાયેલ મેણાએ નિર્વસ્ત્ર અને ખોવાઈ ગયેલા આ યુગલને વસ્ત્રો પૂરા પાડ્યા. તે વાટિકામાંથી વહેતી આ બે નદીઓ અંતે એવી શક્તિઓના પ્રતીક બની જાય છે, જેઓને ઈશ્વર પોતાના શિક્ષાના દંડ તરીકે ઉપયોગમાં લે છે.

તે બે નદીઓ એદેનમાંથી નીકળી રિબકાહની વંશપરંપરા અને ઇસહાક સાથેના તેના કરારાત્મક લગ્નમાં પ્રવાહિત થઈ, અને ત્યારબાદ યાકૂબ સુધી પહોંચી, જ્યાં આ બે નદીઓનું જળ સાત-સાત સમયના બે વિશિષ્ટ અવધિઓરૂપે પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. ત્યાર પછી, એ જ બે નદીઓ દાનિયેલના અંતિમ છ અધ્યાયોમાંથી વહે છે, જ્યાં દરેક નદી દ્વારા ત્રણ અધ્યાયો પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. એક નદી જ્ઞાનની તે વૃદ્ધિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે સાતમા, આઠમા અને નવમા અધ્યાયોમાંથી અનમુદ્રિત કરવામાં આવી હતી, અને બીજી નદી જ્ઞાનની તે વૃદ્ધિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે દસમા, અગિયારમા અને બારમા અધ્યાયોમાંથી અનમુદ્રિત કરવામાં આવી હતી.

સાતમું, આઠમું અને નવમું અધ્યાય ઉલાઇના દર્શન તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યા છે, અને દસમું, અગિયારમું અને બારમું અધ્યાયમાં ખ્રિસ્ત સમાન રીતે ચિત્રિત કરવામાં આવ્યા છે. બંને નદી-દર્શનોમાં—જે ત્રણ અધ્યાયોમાં રજૂ થયાં છે—ખ્રિસ્તને જળ પર ઉભેલા તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યા છે.

અધ્યાય દસમાં ખ્રિસ્તનું દર્શન તે દર્શન જેવું છે જે યોહાને પ્રકાશનના અધ્યાય એકમાં જોયું હતું, અને દાનિયેલના અધ્યાય આઠના દર્શનમાં પલ્મોની જળો પર હતો, જેમ કે તે અધ્યાય બારમાં પણ હતો, જ્યાં તે સૂક્ષ્મ શણના વસ્ત્રોમાં પરિધાન કરેલો હતો.

દસમો અધ્યાયમાં ખ્રિસ્તના હિદ્દેકેલ દર્શનમાં ખ્રિસ્ત જળ ઉપર છે અને સૂક્ષ્મ શણના વસ્ત્રોથી પરિધાનિત છે, અને ઉલાઈ દર્શનમાં પણ તેઓ જળ ઉપર છે. પ્રકાશન એકનું દર્શન ઉલાઈ અને હિદ્દેકેલ દર્શનોમાં રજૂ થયેલા દર્શન સાથે સુસંગત છે, જ્યાં સિસ્ટર વ્હાઇટ ઓળખાવે છે કે તે “દેવપુત્ર કરતાં ઓછું કોઈ વ્યક્તિત્વ નથી.” જ્યારે તેઓ પ્રકાશન દસના દેવદૂતની ઓળખ આપે છે ત્યારે તેઓ કહે છે કે તે દેવદૂત “ઈસુ ખ્રિસ્ત કરતાં ઓછું કોઈ વ્યક્તિત્વ ન હતો.” પ્રકાશન દસમાંનો દેવદૂત પોતાનો હાથ સ્વર્ગ તરફ ઊંચો કરે છે અને જે સદાકાળ જીવતા રહે છે તેના દ્વારા શપથ લે છે; આ બારમા અધ્યાયમાં ખ્રિસ્તના દર્શન સાથે સંબંધિત છે, જ્યાં તેઓ પોતાના બંને હાથ સ્વર્ગ તરફ ઊંચા કરે છે અને જે સદાકાળ જીવતા રહે છે તેના દ્વારા શપથ લે છે. પ્રકાશન દસમાં તેઓ જળ અને ધરતી બન્ને ઉપર છે.

નદીના “બન્ને કિનારાઓની વચ્ચે” જે હોય છે તે પાણી છે; અને દાનિયેલે “કિનારાઓની વચ્ચે માણસનો અવાજ” સાંભળ્યો; તેથી તે અવાજ પાણી ઉપર રહેલા માણસ તરફથી આવ્યો હતો, અને તે અવાજ ઉલાઈ નદીના જળોના ધ્વનિ જેવો હતો.

શિનારની મહાન નદીઓ, જેમને સિસ્ટર વ્હાઇટ ઓળખાવે છે, બંને એવી દર્શનમાં જોડાયેલી છે જેમાં ખ્રિસ્ત જળ ઉપર ઊભા રહીને બોલે છે, કારણ કે તેમનો સ્વર ઘણા જળોના નાદ જેવો છે. બંને દર્શનોમાં “કેટલો સમય” એવો પ્રશ્ન પૂછવામાં આવે છે. આ બંને નદીઓ દાનિયેલના આઠમા અધ્યાયના ‘પ્રશ્ન અને ઉત્તર’માં પણ પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જે એડ્વેન્ટિઝમનો કેન્દ્રીય સ્તંભ અને પાયો છે. ત્યાં, આ બે નદીઓ પવિત્રસ્થાન અને સૈન્ય—બન્નેના વિખેરાઈ જવાના અને ત્રાંપલાઈ જવાના “સાત સમય”ના પ્રતીકો છે. આ બે નદીઓ દેવના તાડનાના દંડ તરીકે પોતાની ભૂમિકા પૂર્ણ કરે છે, અને ત્યારબાદ પ્રથમ દૂતના મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં પ્રવાહિત થાય છે, જ્યાં વિલિયમ મિલરે પોતાની પ્રથમ ભવિષ્યવાણીય મણિ શોધી, જે લેવ્યવ્યવસ્થા છવ્વીસમાંના “સાત સમય”ની રેખા હતી. આ બે નદીઓ 2520 વર્ષોના બે વિખેરાવોને પ્રતિનિધિત્વ આપે છે, જે આસ્સૂર અને બાબેલના બે સિંહો દ્વારા પૂર્ણ કરવામાં આવ્યા, અને જેમનું પ્રતિનિધિત્વ ટાઇગ્રિસ અને યૂફ્રેટીસ દ્વારા થાય છે, તથા નિશ્ચય જ રેબેકાની ભત્રીજીઓ લેઆહ અને રાહેલ દ્વારા પણ થાય છે, જેમનું કરારાત્મક લગ્ન ત્યારે થયું જ્યારે ઇસ્હાક ચાલીસ વર્ષના હતા, જેમ ઉત્પત્તિ 2520 માં નોંધાયેલ છે.

મિલરે માત્ર “સાત સમય”ના વિખેરાણને યહૂદાના દક્ષિણ રાજ્યની વિરુદ્ધ રજૂ કર્યું, જે 1844માં 2300-વર્ષની ભવિષ્યવાણી સાથે પૂર્ણ થયું. 1856માં, “સાત સમય”ના “નવા દ્રાક્ષારસે” ઉત્તર રાજ્ય પર થયેલા એ જ વિખેરાણને ઓળખાવ્યું, જે 1798માં સમાપ્ત થયું. વિલિયમ મિલરની પ્રથમ ભવિષ્યવાણીસંબંધિત શોધ તરીકે, યૂફ્રેટીસ નદીનું જળ પ્રથમ દૂતના ઇતિહાસમાં આલ્ફા સિદ્ધાંત તરીકે આવ્યું. ઉલાઈ નદીનું જળ ત્રીજા દૂત સાથે આવ્યું. મિલરની આલ્ફા શોધ ઉલાઈ નદી દ્વારા પ્રતીકિત “સાત સમય” હતી, અને હાયરામ એડસનની ઓમેગા શોધ હિદ્દેકેલ નદી દ્વારા પ્રતીકિત “સાત સમય” હતી.

2520 તે એવા સમયગાળાની લંબાઈ દર્શાવે છે, જે દરેક રાજ્ય માટે સમાન છે, પરંતુ જેનો આરંભ અને અંત એકબીજાથી છિયાલીસ વર્ષના અંતરે થાય છે। 1798 અંતકાળના સમયને અને પ્રકાશન ચૌદના પ્રથમ દૂતના આગમનને ચિહ્નિત કરે છે। 1798 અશ્શૂરના સિંહ દ્વારા ઉત્તરી રાજ્ય પર લાવવામાં આવેલા વિખેરાવના 2520 વર્ષોની પૂર્ણતા છે। 1844 દક્ષિણી રાજ્ય પર લાવવામાં આવેલ “સાત વાર”ની પૂર્ણતા છે અને તે બાબેલના સિંહ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે। આ બે નદીઓ પ્રથમ અને દ્વિતीय દૂતના સંદેશાઓના ઇતિહાસ માટે આરંભ અને અંતચિહ્નરૂપ છે, જે તૃતીયના આગમન સાથે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના દિવસે સમાપ્ત થયો, જ્યારે પ્રતિકાત્મક પ્રાયશ્ચિતના દિવસે સાતમો તુરિયો તથા જુબિલીનો તુરિયો—બંને—ફૂંકવામાં આવ્યા હતા।

સાતમી તુરાઈનું વાગવું ખ્રિસ્તના તેમના દૈવીત્વને માનવત્વ સાથે સંયોજિત કરવાના કાર્યનું પ્રતીક છે, અને તેનું પ્રતિનિધિત્વ ઉલાઈ નદીના દર્શનના 2300 વર્ષો દ્વારા થાય છે; અને જુબિલીની તુરાઈનું વાગવું દેશના તે કરારનું પ્રતીક છે જે ભંગ કરવામાં આવ્યો હતો અને જે દેવના લોકો પર લાવવામાં આવ્યો હતો—જેને દાનિયેલે મૂસાનો શાપ અને શપથ કહ્યું, અને જેને મૂસાએ “દેવના કરારનો વિવાદ” કહ્યું.

“મૂસાના કાયદામાં” લખાયેલો “શાપ” અને “શપથ” લેવીયવ્યવસ્થા છવ્વીસનું “સાત વખત” છે. જે શબ્દનો અનુવાદ “શપથ” તરીકે થયો છે, તે જ હિબ્રુ શબ્દ છે જેનો લેવીયવ્યવસ્થામાં અનુવાદ “સાત વખત” તરીકે થયો છે. પચ્ચીસમા અધ્યાયમાં કરારના શપથનો ભંગ કરવા બદલનો શાપ છવ્વીસમા અધ્યાયમાં રજૂ કરવામાં આવ્યો છે, જ્યાં મૂસા તે શાપને “કરારનો વિવાદ” તરીકે ઓળખાવે છે.

ઈ.સ.પૂર્વે 723માં પ્રભુએ અશૂરના સિંહની તલવાર ઉત્તર રાજ્ય ઉપર લાવી, તેમને “શિક્ષા” કરવા માટે તેમને “શત્રુના હાથમાં” સોંપી દીધા. છયાલીસ વર્ષ પછી, ઈ.સ.પૂર્વે 677માં, દક્ષિણ રાજ્યએ મૂસાનો શાપ અનુભવ્યો. મૂસાનો શાપ કરારનો વિવાદ છે. છયાલીસ વર્ષ સુધી મેસોપોટેમિયાના સિંહોને દેવ દ્વારા સૈન્યસમૂહને દૂર કરવા અને પગતળે રોંદવા માટે કાર્યમાં લેવાયા. તે છયાલીસ વર્ષના સમયના અંતે નેબુકદનેસરે પવિત્રસ્થાનનો વિનાશ કર્યો. દાનિયેલ આઠના તેરમા વચનમાં દાનિયેલના પ્રશ્નમાં ઉલ્લેખિત સૈન્યસમૂહ તેમના શત્રુઓ દ્વારા છયાલીસ વર્ષના ગાળામાં દાસત્વમાં નાખવામાં આવ્યો, અને તે ગાળો પવિત્રસ્થાનના વિનાશ સાથે પરિપૂર્ણ થયો; તે જ બીજો વિષય હતો જેને તેરમા વચનમાં પગતળે રોંદવાનું હતું. જ્યારે તે નદીઓ અનુક્રમે 1798 અને 1844 સુધી પહોંચ્યાં, ત્યારે એક સૈન્યસમૂહ મંદિર તરીકે એકત્ર કરવામાં આવ્યો હતો, કારણ કે સૈન્યસમૂહ એક દેહ છે, અને દેહ એક મંદિર છે. તે સમયગાળાના અંતે, તે છયાલીસ વર્ષ દરમિયાન નિર્મિત મંદિર માનવત્વ સાથેના દિવ્યત્વના લગ્નમાં સ્વર્ગીય મંદિર સાથે જોડાવાનું હતું. લગ્ન બે મંદિરો વચ્ચે થાય છે, અને જેને દેવ જોડે છે તેને અલગ ન થવું જોઈએ.

ટાઇગ્રિસનું પાણી 1798 સુધી આવ્યું અને યુફ્રેટીસનું પાણી 1844 સુધી આવ્યું. ત્રીજા દૂતના આગમનના થોડું પહેલાં, બીજો દૂત આવ્યો, અને ત્યારબાદ 12–17 ઓગસ્ટ, 1844ના રોજ, ન્યૂ હેમ્પશાયરનાં એક્સેટર ખાતે યોજાયેલ કેમ્પ મીટિંગમાં મધ્યરાત્રિની પોકારનો સંદેશ ઢોળવામાં આવ્યો. “Exeter” નો અર્થ “જળ-કિલ્લો” થાય છે, અને તે કેમ્પ મીટિંગમાં, મેસેચ્યુસેટ્સનાં વોટરટાઉનમાંથી આવેલા એક જૂથે ઊભા કરેલા જુદા તંબુમાં એક નકલી સભા યોજાઈ હતી. સિસ્ટર વ્હાઇટના અનુસારે, એદનમાં ઉત્પન્ન થયેલાં જળો સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના પૂર્વીય દરિયાકિનારે “એક જ્વારભાટાની મોજાં” તરીકે પ્રસરી જવા તત્પર હતાં. તે જ્વારભાટાની મોજાને પ્રેરિત કરનાર ભૂકંપ એદનના બગીચામાં થયો હતો, જ્યારે શેતાને માનવજાત પર વિજય મેળવ્યો, અને એદનમાં એવી ભૌમિક આંચકો ઉપજાવ્યો કે જેના મોજાં મિલરાઈટ ઇતિહાસની મધ્યરાત્રિની પોકાર સુધી પહોંચ્યાં. તે જ્વારભાટાની મોજાં એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના ઇતિહાસમાં મધ્યરાત્રિની પોકારમાં પ્રવેશ કરે છે, અને આદમના પાપના ભૂકંપથી શરૂ થયેલી તે મોજાં પ્રકાશન અધ્યાય અગિયારના રવિવારના કાયદાના ભૂકંપ સુધી પહોંચે છે.

ખ્રિસ્તનો અવાજ ઘણી જળધારાઓના અવાજ સમાન છે, અને સંયુક્ત થયેલી આ જળધારાઓ મળીને પાછલા વરસાદનો સંદેશ રચે છે. યશાયા અને તેનો પુત્ર શેઆરયાશૂબ સાતમા અધ્યાયની ત્રીજી આયતમાં ઉપરની નહેરના કુંડ પાસે ઊભા છે, અને એક લાખ ચુમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનના સમયમાં પાછલા વરસાદનો સંદેશ રજૂ કરે છે. ત્યાં યશાયાનું મૂર્ખ અને દુષ્ટ રાજા આહાઝ વિરુદ્ધનું ઘોષણાવચન એ છે કે પ્રભુ આહાઝ પર અશ્શૂરના જળોને, રાજા સેનાખેરીબને, મોકલશે, અને તેનું જળ ગળા સુધી ઊભરાઈ આવશે.

આહાઝે યહોવાહ દ્વારા ‘મોકલાયેલા’ જળોને અસ્વીકાર્યા; તેથી યહોવાહે આસિરિયાનાં જળોને આહાઝ પર ‘મોકલ્યાં’. આહાઝ “રેઝીન અને રેમલ્યાહના પુત્ર”ની સંઘસંસ્થામાં “આનંદિત” થયો. આહાઝ રેઝીન અને રેમલ્યાહના પુત્ર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતા ખોટા ઉત્તરવર્ષાના સંદેશમાં “આનંદિત થાય છે”.

રેઝીન અને રમલિયાહનો પુત્ર, જે પેકાહ છે, ઉત્તર રાજ્યનો રાજા, યશાયા અને તેના પુત્રના એક કપટી પ્રતિરૂપને દર્શાવે છે. મૂર્ખ અને દુષ્ટ રાજા આહાઝ ઇઝરાયલની ઉત્તર દસ જાતિઓ અને સિરિયા દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલી સંધિમાં “આનંદિત થાય છે,” જે રવિવારના કાયદા સમયે ચર્ચ અને રાજ્યના ગેરકાયદેસર સંબંધનું પ્રતીક છે. આહાઝ આનંદિત થાય છે, કારણ કે શરમ અને આનંદ એ બે વિરુદ્ધ ભાવનાઓ છે, જેઓનો ઉપયોગ પ્રેરણા દ્વારા તેઓને સંબોધવા માટે થાય છે, જેઓ અંતિમ વરસાદની ચર્ચામાં પ્રતિનિધિત થાય છે. જ્યારે યર્મિયાએ નાનું પુસ્તક ખાધું, ત્યારે તે તેના હૃદયનો આનંદ અને હર્ષ હતો, અને યોયેલ અમને જણાવે છે કે દેવના લોકો ક્યારેય લજ્જિત નહીં થાય. લાઓદિકીયાના માણસ તરીકે આહાઝ અંધ છે; તેથી તે ખોટા જળના સંદેશમાં આનંદિત થાય છે અને યશાયાના સચ્ચા જળના સંદેશને નકારી કાઢે છે. ઉત્તરનો રાજા જે પૂર દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલા કપટી અંતિમ વરસાદના સંદેશ પર ભરોસો રાખવા બદલ તેને લજ્જિત થવું જોઈએ, પરંતુ તેણે શિલોઆહના સંદેશને નકારી કાઢ્યો છે.

યશાયા આઠમાં શિલોઆહનો સંદેશો અંતિમ વરસાદનો સંદેશો છે. નવા કરારમાં શિલોઆહનો તળાવ સિલોઆમના તળાવ તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યો છે. હિબ્રુ કે ગ્રીકમાં તેનો અર્થ “મોકલાયેલ” થાય છે. ખ્રિસ્ત માટે જવું યોગ્ય હતું જેથી તે પવિત્ર આત્માને “મોકલી” શકે. યશાયા અને આહાઝ શિલોઆહના તળાવ પાસે છે, અને કસોટી આ આધાર પર છે કે વિશ્વાસ શિલોઆહના તળાવમાં રાખવો, જે યશાયા અને તેના પુત્ર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, કે રેઝીન અને રમલ્યાહના પુત્રમાં વિશ્વાસ રાખવો? આહાઝ બે જળોમાંથી પસંદગી કરી રહ્યો છે—શિલોઆહના જળો કે અસીરિયાના રાજાના જળો. આહાઝે રેઝીન અને રમલ્યાહના પુત્ર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલી સંધિ અને સંદેશામાં આનંદ માન્યો, અને તેથી તેણે પોતાના ન્યાય સમયે ધીમેથી વહેતા જળને બદલે ઉજાડની પૂર મેળવી. તેનો ન્યાય રવિવારના કાયદાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે ઉત્તરનો રાજા પૂર સમાન થઈ સમગ્ર વિશ્વ પર છલકાઈ પડે છે. રવિવારના કાયદાથી આગળ પણ એવું જ થાય છે, જ્યારે મધ્યરાત્રિના પોકારની પૂર પણ વિશ્વને વહી રહી હોય છે.

આહાઝ દસ ઉત્તર જાતિઓ અને સીરિયા વચ્ચેના ગઠબંધનમાં આનંદિત થાય છે, અને આ રીતે તે તેવા સંદેશમાં આનંદિત થાય છે જે ચર્ચ અને રાજ્યને એકત્ર જોડે છે, જેમ કે દેવના વચનમાં જોવા મળતા દરેક ગેરકાયદેસર ગઠબંધન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ થાય છે. યશાયા ફિલાડેલ્ફિયનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અને આહાઝ લાઉદિકિયાનો. જ્યારે ખ્રિસ્ત સીલોઆમના કૂંડે એક અંધ મનુષ્યને, જે લાઉદિકિયાનો છે, આરોગ્ય આપે છે, ત્યારે તે યશાયાના સાક્ષ્યને પોતાના સાક્ષ્ય સાથે જોડે છે.

અંધ માણસ તથા મૂર્ખ અને દુષ્ટ રાજા આહાઝની કસોટી થાય છે કે તેઓ પોતાનો વિશ્વાસ શિલોઆહના તળાવ પર મૂકે કે અશ્શૂરની પૂરપ્રવાહ પર. અંધ માણસ જાણે છે કે તે અંધ છે, પરંતુ આહાઝ ધનિક છે, સંપત્તિથી સમૃદ્ધ થયો છે અને તેને કોઈ વાતની જરૂર નથી. આહાઝ પાછળના વરસાદના તળાવ પાસેની મૂર્ખ કન્યા છે, અને અંધ માણસ બુદ્ધિમાન કન્યા છે. મોકલાયેલા જળ, અથવા અશ્શૂર તરફથી મોકલાયેલા જળ, એ જ કસોટી છે.

તળાવ એ તે સ્થાન છે જ્યાં પાણી એકત્રિત થાય છે; અને ભવિષ્યવાણીના અર્થમાં તળાવ એ તે સ્થાન છે જ્યાં ખ્રિસ્તના સ્વરને પ્રતિનિધિત્વ કરતાં સર્વ “જળો”નાં વિવિધ પ્રવાહો, નદીઓ, નાળા, સમુદ્રો, મહાસાગરો, સરોવરો, વરસાદ અને શબનમ એકત્રિત થાય છે. પાછલી વર્ષાનો તળાવ ઉપરના તળાવમાંથી વહેતા જળથી રચાય છે. તળાવ પરીક્ષાના સંદર્ભમાં પાછલી વર્ષાના સંદેશાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આહાઝે મૃદુતાથી વહેતાં જળોને અસ્વીકાર્યા, પરંતુ અંધ મનુષ્ય તળાવ સાથે જોડાયેલા સંદેશાને આધીન રહ્યો. ઈસુએ પોતાની દૈવીત્વનો એક ભાગ, જે “થૂંક” તરીકે પ્રતિનિધિત્વિત છે, લીધો અને તેને માટી સાથે મિલાવ્યો, જે મહાપવિત્ર સ્થાને ખ્રિસ્ત દ્વારા સિદ્ધ કરવામાં આવતા દૈવીત્વ અને માનવત્વના સંયોજનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

ખ્રિસ્તે ધરા પર થૂંક્યું અને પોતાની થૂંક ભેળવી માટી બનાવી. તેમણે દૈવીત્વ અને માનવત્વના સંયોજનના સંદેશનો ઉપયોગ કરીને અંધ મનુષ્યની આંખો પર અભિષેક કર્યો. દૈવીત્વ અને માનવત્વના સંયોજન દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલો સંદેશ 1888નો સંદેશ છે, અને તે મનુષ્યને લાઓદિકેયાની સ્થિતિમાંથી ફિલાદેલ્ફિયાની સ્થિતિ સુધી રૂપાંતરિત કરવા માટે રચાયેલો છે. પરંતુ આ સંદેશ માનવીય સહભાગિતાની માંગ કરે છે. તેઓએ તળાવ પાસે જવું જોઈએ, પછી ધોવું જોઈએ.

બધાએ પાપ કર્યું છે અને દેવના મહિમાથી વંચિત થયા છે, પરંતુ ઈસુએ કહ્યું કે આ અંધ માણસે અને તેના માતા-પિતાએ પાપ કર્યું નહોતું. ઈસુ અંધ માણસની સ્થિતિમાંથી દોષના પ્રશ્નને દૂર કરે છે, અને તેને એવા માણસ તરીકે ઓળખાવે છે કે જેને પ્રભુને મહિમાવાન કરવા માટે ઊભો કરવામાં આવ્યો હતો; અને બાઈબલની ભવિષ્યવાણીમાં એવો ભવિષ્યવાણીજન્ય માણસ, જેને “દેવનાં કાર્યો પ્રગટ થાય” તે હેતુસર ઊભો કરવામાં આવે છે, તે ધ્વજ છે, જે લાઓદિકિયાથી ફિલાડેલ્ફિયા સુધી સ્થાનાંતરિત થયેલા પુરુષો અને સ્ત્રીઓથી બનેલો છે. ધ્વજ એ સ્થાન છે જ્યાં દેવનાં કાર્યો પ્રગટ થાય છે, કારણ કે તેમનું કાર્ય દૈવત્વને માનવત્વ સાથે જોડવાનું હતું (જેનું પ્રતિનિધિત્વ માટીના અંજન દ્વારા થાય છે), અને તે કાર્યની જીતની નિશાનીઓ તેઓ છે જેમણે માત્ર લાઓદિકિયાનો સંદેશ સાંભળ્યો જ નહિ, પરંતુ સંદેશમાં આપેલા ઉપાયને અનુસર્યો પણ. અંધ માણસ માટેનો ઉપાય હતો કે તે જઈને ધોઈ આવે. એકવાર તેને દૃષ્ટિ મળી ગઈ પછી તેને દેવને મહિમાવાન કરવાનો પ્રયત્ન કરવાની જરૂર રહી નહિ; તેના આસપાસની પરિસ્થિતિઓએ જ તે કાર્ય પૂર્ણ કર્યું.

તેની શરૂઆત ખ્રિસ્તના આગમનથી થઈ, અને ત્યારબાદ ખ્રિસ્તના કાર્યથી. માનવ સાથેના સંબંધમાં સ્વર્ગસ્થ પવિત્રસ્થાનમાં ખ્રિસ્તનું અંતિમ કાર્ય એ છે કે મનુષ્યને સુકાઈ ગયેલી મરેલી હાડકાંની ખીણમાંથી, અથવા રસ્તાઓમાં મરેલો પડેલો હોય તેવી સ્થિતિમાંથી, અથવા ચામાચીડિયા જેટલો અંધ હોય તેવી સ્થિતિમાંથી રૂપાંતરિત કરવો. તેનું અંતિમ કાર્ય એ છે કે પોતાના લોકોને પોતાની પ્રતિમામાં ફરીથી સર્જે; અને એ જ તો તે કાર્ય હતું, જે તેણે ધરતીની ધૂળમાંથી આદમને સર્જ્યો ત્યારે કર્યું હતું, અને પછી તેમાં જીવનનો શ્વાસ ફુંક્યો હતો. અંતિમ કાર્ય પ્રથમ કાર્ય જ છે, કારણ કે તેણે પહેલાં માટી ઘડી અને ત્યારબાદ તે માટીને પોતાના આત્માના જીવનથી અભિષિક્ત કરી. આદમ સાથે આત્મા તેનો શ્વાસ હતો; અંધ માણસ સાથે તે પાણી હતું. યહેઝ્કેલની મરેલી હાડકાંની ખીણ સાથે તે એક એકત્રિત કરતો સંદેશ હતો, જેણે દેહની રચના કરી. ત્યારબાદ ચાર પવનોનો સંદેશ દેહ પર ફૂંકવામાં આવ્યો, અને પછી તે ઊભું થયું—એક પરાક્રમી સૈન્ય તરીકે.

અંધ માણસ હજી અંધ જ હતો ત્યારે ઈસુએ તેને જોયો અને પછી તેની નજીક આવ્યા. તેઓ અંધ માણસની પાસે એવા પ્રશ્નના પરિપ્રેક્ષ્યમાં આવે છે જે તેમના શિષ્યો દ્વારા ઉઠાવવામાં આવ્યો હતો, અને આ રીતે તેમને આ દૃષ્ટાંત માટે યોગ્ય ભવિષ્યવાણીય પરિસ્થિતિ સ્થાપિત કરવાની મંજૂરી મળે છે. “ઈશ્વરના કાર્યો” બાઇબલમાં સાક્ષીઓની અનેક વિવિધ રેખાઓ પર એક ભવિષ્યવાણીય પ્રતીક છે. શાસ્ત્રોમાં “ઈશ્વરના કાર્યો”નો દરેક પ્રકટાવ અંતિમ વરસાદના સમયમાં પૂર્ણ થાય છે. ઈસુ આ વાર્તાના પરિપ્રેક્ષ્યને અંતિમ સંદેશના સંદર્ભમાં સ્થાપિત કરી રહ્યા છે, જેમ મલાખીની છેલ્લી કલમોમાં એલિયાહ દ્વારા તેનું પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવ્યું છે.

માતાપિતા અને અંધ બાળકને પાપી તરીકે દોષિત ઠેરવવામાં આવતા નથી, કારણ કે આ તો દેવના અદ્ભુત કાર્યોનો સમય છે, અને તે સમયમાં હાલનો પ્રશ્ન શું છે તે જોવા માટે માતાપિતાનાં હૃદયો અને બાળકોનાં હૃદયો ફેરવાશે. તે પ્રશ્ન એ છે કે—શું અંધ લાઓદિકેયાનો માણસ અભિષિક્ત ફિલાદેલ્ફીયાનો માણસ બની ગયો છે કે નહીં. આ જ તે પ્રશ્ન છે જે અંતિમ વરસાદના સમયમાં માતાપિતા અને બાળક સામે આવે છે, કારણ કે તે સમય ન્યાયનો પણ સમય છે. અને ન્યાયનો સમય અબ્રાહામની કરાર-ભવિષ્યવાણી મુજબ ત્રીજી અને ચોથી પેઢી દરમિયાન પૂર્ણ કરવામાં આવે છે. અંધ માણસ અંતિમ અને ચોથી પેઢી છે, અને તેના માતાપિતા ત્રીજી પેઢી છે. તે અવધિમાં એલિયાહનો સંદેશ કુટુંબોને એવી પરિસ્થિતિઓમાં મૂકે છે જ્યાં તેઓ સિલોઆમના કુંડના સંદેશને સ્વીકારવા કે અસ્વીકારવા માટે બળજબરીથી સામનો કરે છે. મૂર્ખ અને દુષ્ટ રાજા આહાઝે તે કુંડના સંદેશને અસ્વીકાર્યો, પરંતુ અંધ માણસે તેને સ્વીકાર્યો. માલાખીનો એલિયાહ સંદેશ પ્રભુના મહાન અને ભયંકર દિવસ પહેલાંના શાપના પરિપ્રેક્ષ્યમાં સ્થાપિત છે.

જ્યારે ઈસુએ આપણે વિચાર કરી રહ્યા છીએ તે પરિસ્થિતિનું આયોજન કર્યું, ત્યારે તેમણે ચમત્કારના હેતુના પોતાના સારાંશમાં આ પણ સમાવેશ કર્યું કે તેમને ત્યારે કાર્ય કરવું આવશ્યક હતું, કેમ કે એવો સમય આવશે જ્યારે કોઈ મનુષ્ય કાર્ય કરી શકશે નહીં. તેમણે જે કાર્યનો ઉલ્લેખ કર્યો, તે દિવસના પ્રકાશમાં થાય છે, અને કાર્યના અંતને રાત્રિરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો છે. તેમનો સંદર્ભ કૃપાકાળના સમાપન તરફ છે.

જ્યારે તે પોતાનું ન્યાયનું કાર્ય પૂર્ણ કરે છે, ત્યારે તે પોતાના યાજકીય વસ્ત્રો ઉતારીને બદલો લેવાના પોતાના વસ્ત્રો ધારણ કરે છે. જ્યારે તે ખોવાઈ ગયેલાઓને ઉદ્ધાર પામેલાઓથી અલગ પાડવાનું કાર્ય પૂર્ણ કરે છે, ત્યારે ઉદ્ધારનું કાર્ય સમાપ્ત થાય છે. કૃપાકાળ બંધ થાય છે અને હવે રાત્રી થાય છે, જ્યારે કોઈ મનુષ્ય કામ કરી શકતો નથી. ખ્રિસ્તનો સંદેશ માત્ર અંધ મનુષ્યને આપવામાં આવેલ લાઓદિકેયાનો સંદેશ જ નહોતો, પરંતુ તે કૃપાકાળના સમાપનની નિકટતાના સંદર્ભમાં સ્થાન પામેલો એલિયાહનો સંદેશ હતો, જે આત્માઓના ઉદ્ધાર માટે કાર્ય કરવા પ્રત્યે ખ્રિસ્તની પવિત્ર કરાયેલ પ્રેરણા છે.

પ્રથમ ખ્રિસ્ત અંધ માણસની પાસે આવ્યા, પછી તેમણે મલમ તૈયાર કરીને લગાવ્યું, ત્યારબાદ એવું કાર્ય કરવા માટે સૂચનાઓ આપી કે જે અંધ માણસે પોતે જ કરવું જરૂરી હતું; અને એટલું જ મહત્વનું એ છે કે જ્યારે તે એ કાર્ય હાથ ધરે છે ત્યારે તેની દૃષ્ટિ પુનઃસ્થાપિત થાય છે. એકવાર તેને દૃષ્ટિ પ્રાપ્ત થાય પછી, તે અંધ લાઓદીકેયનમાંથી રૂપાંતર પામીને ફિલાડેલ્ફિયન બની જાય છે. આ બે કળીસિયાઓના રૂપાંતરનો સમયગાળો આરંભમાં 1856થી લઈને 1863 સુધી પૂર્ણ થયો હતો.

તે સમયગાળો ગહું અને નીંદણના અલગાવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને એક લાખ ચુમાલીસ હજારના અંતિમ મુદ્રાંકનનું, જેઓ ત્યારબાદ ધ્વજરૂપે ઊંચા ઉઠાવવામાં આવે છે. અંધ માણસ તરત જ જાહેર ધ્યાનનું કેન્દ્ર બન્યો—જેમ જ તે લાઓદિકેયનમાંથી ફિલાદેલ્ફીયન બન્યો. અંધ માણસ એ એક લાખ ચુમાલીસ હજાર છે, અને દુષ્ટ તથા મૂર્ખ રાજા આહાઝ એ પૂર્વ કરારના લોકો છે, જેઓને પ્રભુના મુખમાંથી ઉગાળી નાખવામાં આવે છે. ઇતિહાસના એ જ બિંદુએ, ઈસુ તો પોતાના થૂકથી પોતાના નવા કરારના લોકોને અભિષિક્ત કરી રહ્યા છે, અથવા તો તેઓ પૂર્વ કરારના લોકોને પોતાના મુખમાંથી ઉગાળી રહ્યા છે.

અમે આ વિચારોને આગળના લેખમાં ચાલુ રાખીશું.