યોએલનું પુસ્તક અને લાઓડિકેયાની સેવન્થ-ડે એડվեն્ટિસ્ટ ચર્ચ - નંબર પચ્ચીસ

યોએલનું પુસ્તક લાઓદિકેયન સાતમા-દિવસના એડ્વેન્ટિસ્ટ ચર્ચના નેતૃત્વને તેની ચાર પેઢીઓ દરમ્યાન વધતી ગયેલી બગાવતની સાક્ષી સાથે સામનો કરાવે છે. એ ચાર પેઢીઓનું ચિત્રણ યહેઝ્કેલના આઠમા અધ્યાયમાં પણ કરવામાં આવ્યું છે, જ્યાં ચોથી પેઢીના તે પચ્ચીસ પુરુષો સૂર્યને નમન કરે છે. 1901માં, 1888ની બગાવતના 13 વર્ષ પછી, એડ્વેન્ટિસ્ટ ચર્ચે ચર્ચનું નેતૃત્વ કરવા માટે એક સમિતિની રચના કરી.

પ્રારંભિક જનરલ કોન્ફરન્સની એક્ઝિક્યુટિવ કમિટી 1901ની જનરલ કોન્ફરન્સ સેશન દરમ્યાન થયેલા મહત્ત્વપૂર્ણ પુનર્ગઠન સમયે સ્થાપિત કરવામાં આવી હતી, અને તેમાં 25 સભ્યોનો સમાવેશ થતો હતો. આ 1901 પૂર્વની કમિટી કરતાં નોંધપાત્ર વિસ્તરણ હતું, કારણ કે તેમાં માત્ર 13 સભ્યો હતા. વર્ષો દરમ્યાન સભ્યોની સંખ્યા વધતી ગઈ છે, પરંતુ ઈસુ હંમેશા અંતને શરૂઆત સાથે ઓળખાવે છે. શરૂઆતમાં 25 સભ્યો હતા, જેમાં એક નેતા તરીકે હતો, જે પવિત્રસ્થાનની એક વ્યવસ્થાને સમાનાન્તર હતું, જેમાં 24 યાજકો અને એક મહાયાજકનો સમાવેશ થતો હતો.

યહૂદા અને સન્હેદ્રિન ખ્રિસ્તના સમયમાં બળવોના બે પ્રતીકો છે. સન્હેદ્રિન લાઓદિકેયાની સાતમા-દિવસની એડવેંટિસ્ટ ચર્ચનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ખ્રિસ્તને ક્રૂસ પર ચઢાવવામાં સન્હેદ્રિનની ભાગીદારી, રવિવારના કાયદાની સંકટઘડીમાં એડવેંટિઝમની ભૂમિકાનો પ્રતિરૂપ દર્શાવે છે. સન્હેદ્રિન—યેરૂશાલેમની સર્વોચ્ચ યહૂદી પરિષદ, જે મુખ્ય યાજકો, વડીલો અને શાસ્ત્રીઓથી રચાયેલી હતી અને જેના અધ્યક્ષ મહાયાજક કાયફા હતા—ઈસુના મૃત્યુ સુધી પહોંચાડનાર ઘટનાઓમાં કેન્દ્રિય ભૂમિકા ભજવી હતી.

યેશુની ગેથસેમાનેમાં ધરપકડ થયા પછી (જે યહૂદાના દ્રોહ દ્વારા રચાયેલી હતી), તેને રાત્રે કાયાફાના ઘરમાં સનહેડ્રીન સમક્ષ લાવવામાં આવ્યો. તેને દોષિત ઠેરવવા માટે તેઓ સાક્ષી શોધતા હતા, અને એવા સાક્ષીઓને રજૂ કર્યા જેઓએ તેના પર નિંદાવચન અને બળવાના આરોપ મૂક્યા.

જ્યારે કાયાફાએ ઈસુને સીધો પૂછ્યું કે શું તે મસીહા (અથવા દેવનો પુત્ર) છે, ત્યારે ઈસુના સમર્થનાત્મક પ્રતિભાવ, “તમે એમ કહ્યું છે,” ને કારણે મહાયાજકે ઘોષણા કરી, “ઈશ્વરનિંદા!” સભાએ તેને મૃત્યુને પાત્ર ઠરાવી દોષિત જાહેર કર્યો. રોમન શાસન હેઠળ મૃત્યુદંડ અમલમાં મૂકવાનો અધિકાર ન હોવાને કારણે, તેમણે રોમન રાજ્યપાલ પોન્તિયસ પીલાતને ઈસુને સોંપી દીધા, અને રોમન દંડવિધિ સુનિશ્ચિત કરવા તેના પર રાજદ્રોહનો આરોપ મૂક્યો. વાસ્તવિક ક્રૂસીકરણ પીલાતના આદેશ હેઠળ રોમન સૈનિકો દ્વારા કરવામાં આવ્યું, પરંતુ તે પણ માત્ર ત્યારે જ, જ્યારે પીલાત મુખ્ય યાજકો અને એક ટોળાની દબાણ સામે ઝૂકી ગયો (જેઓ ઈસુના મૃત્યુ અને બરબ્બાસની મુક્તિની માંગ કરી રહ્યા હતા).

જો આ અવતરણ ખરેખર જે કહે છે તેનો જ અર્થ ધરાવે છે, તો જેમને “બરબ્બાસને પસંદ કરતાં” તરીકે ઓળખાવવામાં આવી રહ્યા હતા, તેઓ આ અવતરણ શું શીખવે છે તે સમજવામાં અસમર્થ રહેશે. તે લોકો 2 થેસ્સલોનિકીઓમાં દર્શાવાયેલા તે જ લોકો છે, જેઓ સત્યને પ્રેમ ન કર્યો હોવાથી બળવાન ભ્રમણા પ્રાપ્ત કરે છે. બરબ્બાસને પસંદ કરનારાઓ વિશે તે કહે છે, “જેઓ ખ્રિસ્ત સિવાય કોઈપણ નેતાને પોતાનું સ્નેહ આપે છે, તેઓ પોતાના શરીર, આત્મા અને આત્મિક સ્વરૂપ સહિત એવી મોહિનીના નિયંત્રણ હેઠળ આવી જશે, જે એટલી મંત્રમુગ્ધ કરનારી હશે કે તેની શક્તિ હેઠળ આત્માઓ સત્ય સાંભળવાથી વળી જઈને અસત્યમાં વિશ્વાસ કરશે.” જેઓ બરબ્બાસને પસંદ કરી રહ્યા છે, તેઓ ક્રોસ અને રવિવારના કાયદાના waymark પહેલાં જ શેતાનના નિયંત્રણ હેઠળ છે. એવી સ્થિતિમાં તેઓ આ અવતરણ શું શીખવે છે તે સમજવા માટે કોઈ રીતે સક્ષમ નથી. તેથી તેઓ એવો સૂચન કરશે કે, “જ્યારે સિસ્ટર વ્હાઇટે આ શબ્દો લખ્યા હતા, ત્યારે જે પરિસ્થિતિઓ હતી તે તે વિશિષ્ટ ઇતિહાસ માટે હતી, અત્યારે માટે નહીં.” કદાચ તેઓ એમ કહેશે, “તે ખ્રિસ્તી ધર્મ વિશે સામાન્ય અર્થમાં બોલી રહી છે, અને આ સીધો સાતમા-દિવસના એડવેન્ટિસ્ટો પર લાગુ પડતું નથી.” નરમૂર્ખાઈ.

અવશ્ય, જ્યારે સિસ્ટર વ્હાઇટે તે શબ્દો લખ્યા ત્યારે ઇતિહાસની પરિસ્થિતિઓ વાસ્તવમાં તેમના વ્યક્તિગત ઇતિહાસ પરની એક ટિપ્પણી જ હતી; પરંતુ જેમ પ્રકાશનગ્રંથમાં યોહાન સાથે થયું હતું તેમ, જ્યારે કોઈ પ્રભુવક્તાને લખવા માટે કહેવામાં આવે છે, ત્યારે તેને “તું જે વસ્તુઓ જોયી છે, અને જે વસ્તુઓ છે, અને જે વસ્તુઓ આ પછી થવાની છે” તે લખવા માટે કહેવામાં આવે છે. જ્યારે કોઈ પ્રભુવક્તા જે વસ્તુઓ છે તેનો લેખાજોખો કરે છે, ત્યારે તે એક સાથે જ જે વસ્તુઓ થવાની છે તેનો પણ લેખાજોખો કરી રહ્યો હોય છે.

એડવેન્ટિઝમનું નેતૃત્વ યહેઝ્કેલના 25 પુરુષો દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે, જેઓ ભવિષ્યવાણીની દૃષ્ટિએ કોરહ, દાથાન અને અબીરામ સાથે ઊભા રહેલા 250 પુરુષો સાથે પણ સંકળાયેલા છે. એટલું જ મહત્વપૂર્ણ એ છે કે 1888ના બળવાખોરો અને મિનિયાપોલિસ જનરલ કોન્ફરન્સને સિસ્ટર વ્હાઇટ દ્વારા કોરહ, દાથાન અને અબીરામના બળવાનો પુનરાવર્તન કરતા તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યા હતા. સિસ્ટર વ્હાઇટ સ્પષ્ટપણે શીખવે છે કે જ્યારે પ્રકાશન અઢારનો દેવદૂત ઉતરી આવે છે અને પોતાની મહિમાથી પૃથ્વીને પ્રકાશિત કરે છે, ત્યારે અંતિમ વરસાદ આરંભે છે.

બહેન વ્હાઇટ સ્પષ્ટપણે શિક્ષા આપે છે કે પ્રકાશિતવાક્ય અઢારનો દેવદૂત 1888ની General Conferenceમાં A. T. Jones અને E. J. Waggonerના સંદેશાઓ સાથે ઉતર્યો હતો. જ્યારે તે Conferenceમાં હતી, ત્યારે બળવાના કારણે તે એટલી વ્યથિત થઈ ગઈ કે તેણે પોતાની વસ્તુઓ બાંધીને ત્યાંથી નીકળી જવાનું નક્કી કર્યું, પરંતુ એક દેવદૂતે તેને કહ્યું કે તેણે ત્યાં જ રહેવું અને આ ઇતિહાસનો લેખાજોખો નોંધવો જોઈએ, કારણ કે તે કોરહના બળવાના પુનરાવર્તન સમાન હતું. જો તે અંતિમ દિવસોમાં સાક્ષી તરીકે ન હોય, તો દેવદૂત તેને નોંધાવવા કેમ ઇચ્છતો હતો? જો તે અંતિમ દિવસો માટેની સાક્ષી છે, તો તેનો અર્થ બીજું શું હોઈ શકે; સિવાય કે Laodicean Seventh-day Adventist church રવિવારના કાયદાના સંકટ દરમિયાન, અને વિશેષ કરીને તેની પૂર્વવર્તી ઇતિહાસમાં, સનહેદ્રીનની પગેરુંમાં ચાલશે.

જોન્સ અને વેગ્નરના સંદેશને “વિશ્વાસ દ્વારા નિર્દોષ ઠરાવાનો સંદેશ, ખરેખર,” “લાઓદિકીયાનો સંદેશ,” “ખ્રિસ્તની ધર્મિકતાનો સંદેશ,” અને “ત્રીજા દૂતનો સંદેશ” તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યો હતો. બળવાખોરોએ આ સંદેશનો વિરોધ કર્યો, અને સાથે જ ભવિષ્યવાણીના આત્માના માર્ગદર્શન તથા સભાના પસંદ કરાયેલા દૂતોને પણ નકારી કાઢ્યા. બહેન વ્હાઇટ એ પણ શીખવે છે કે જ્યારે ન્યૂ યોર્ક શહેરની મહાન ઈમારતો દેવની શક્તિના એક સ્પર્શથી ધરાશાયી કરવામાં આવશે, ત્યારે પ્રકાશન 18:1–3 પૂર્ણ થશે. 9/11 પછીથી લાઓદિકીયન સેવન્થ-ડે એડ્વેન્ટિસ્ટ ચર્ચનું નેતૃત્વ કોરાહના બળવો, પ્રાચીન 25 પુરુષોના બળવો, 1888ના નેતૃત્વના બળવો અને ક્રોસ સુધી દોરી જતાં સમયના સાનહેડ્રિનના બળવોને પુનરાવર્તિત કરતું આવ્યું છે. તે 25 પુરુષો નકલી લેવીય યાજકવર્ગનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું એક પ્રતીક છે.

લેવીય પુરુષે સેવા શરૂ કરતી વખતે પચ્ચીસ વર્ષનો હોવો હતો.

એક લેવીય પોતાની સેવા પચ્ચીસ વર્ષની ઉંમરે આરંભે છે અને પચાસ વર્ષની ઉંમર સુધી, એટલે પચ્ચીસ વર્ષ સુધી સેવા કરે છે. માલાખી અધ્યાય ત્રણમાં કરારનો દૂત, રવિવારના કાનૂન સમયે લેવીયોને શુદ્ધ કરી રહ્યો છે અને નિર્મળ પણ બનાવી રહ્યો છે, જેમ તેણે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના દિવસે કર્યું હતું.

“25” આ સંખ્યા પ્રતીકરૂપે માત્ર એક વિશ્વાસુ લેવિયનો જ નહીં, પરંતુ એક નકલી લેવિયનો પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેથી “25” પ્રતીકરૂપે ઉપાસકોના બે વર્ગોના વિભાજનની ઓળખ આપે છે, ભલે તેઓ બુદ્ધિમાન અને મૂર્ખ કન્યાઓ હોય, ભેંસો અને બકરાં હોય, કે ઘઉં અને નિંદણ હોય. પચ્ચીસ સંખ્યા માત્ર એક લેવિયનોનું જ પ્રતીક નથી, પરંતુ એટલું જ મહત્વપૂર્ણ રીતે તે લેવિયોના વિભાજન (શુદ્ધીકરણ)નું પણ પ્રતીક છે. તે વિભાજન રવિવારના કાયદા સમયે થાય છે, અને તે ઈશ્વરના ભવિષ્યવાણીય વચનનો એક મુખ્ય વિષય છે. યોગ્ય છે કે મત્થિ અધ્યાય પચ્ચીસ, માત્ર મત્થિ ચોવીસમાં વિશ્વના અંત વિષે ઈસુની ભવિષ્યવાણીનો જ એક અનુસંધાન છે.

જ્યારે ઈસુ મંદિર છોડીને નીકળ્યા, ત્યારે તેઓ ફરી ક્યારેય પરત આવ્યા નથી. ત્રેવીસમો અધ્યાયના અંતિમ શ્લોકોમાં, ઈસુએ સન્હેદ્રિન ઉપર ન્યાય જાહેર કર્યો હતો, અને તે ન્યાય “આઠ” હાયરૂપે વ્યક્ત થાય છે; આ રીતે તે વહાણમાં રહેલા આઠ પ્રાણીઓ, સુનતના આઠમા દિવસ, પુનરુત્થાનના આઠમા દિવસ, અબ્રાહમની આઠ પેઢીઓ—૪૩૦ વર્ષ અને આગળ—નું કૃત્રિમ પ્રતિરૂપ રચે છે. “આઠ” નામનો આ કૃત્રિમ અંક, કૃત્રિમ લેવી સાથે સુસંગત થાય છે.

માથ્યુનું બાવીસમું અધ્યાય દુષ્ટોને ગાંઠોમાં બાંધવાના દૃષ્ટાંત સાથે સમાપ્ત થાય છે, અને ખોડખાંપણાં કરનાર યહૂદીઓ સાથે ખ્રિસ્તની અંતિમ મુલાકાત સાથે પૂર્ણ થાય છે. પછી ચોવીસમું અધ્યાયમાં તે છેલ્લી વાર માટે મંદિર છોડે છે અને પ્રાચીન ઇઝરાયેલ માટેની પોતાની સેવા સમાપ્ત કરે છે. અધ્યાય જ્યાં શરૂ થયો હતો ત્યાં જ સમાપ્ત થાય છે, એ ઘોષણા સાથે કે તેમનું ઘર તેમને સૂનું છોડી દેવામાં આવ્યું; અને જેને તેણે મંદિરનું પ્રથમ શુદ્ધિકરણ કરતાં વખતે પોતાના પિતાનું ઘર કહેલું, તે હવે સૂનું યહૂદી ઘર બની ગયું હતું.

અધ્યાય 24 માં, યેશુ મંદિર વિષે અને તેની આવનારી વિનાશ વિષે પૂછાયેલા પ્રશ્નોના ઉત્તર આપવા જઈ રહ્યા છે. એ વિનાશ એ જ પેઢીમાં થવાનો હતો, જે સર્પસંતાનની પેઢી હતી. તેમણે એ મંદિર છોડ્યું અને ફરી કદી પાછા ફરવાના નહોતાં; તેથી તેઓ જે આગાહીઓ રજૂ કરે છે, તે શાબ્દિક ઇઝરાયેલને નહીં પરંતુ આધ્યાત્મિક ઇઝરાયેલને સંબોધે છે. જેમ ખ્રિસ્તે પ્રાચીન ઇઝરાયેલ સાથે કર્યું તેમ, જ્યારે તેઓ લાઓદિકિયાની સાતમા-દિવસની એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચ, જે મંદિર છે, તેને છોડે છે; ત્યારે જ એકસાથે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારનું માનવીય મંદિર દિવ્ય મંદિર સાથે અનંતકાળ માટે જોડાઈ જશે. જ્યારે યેશુએ પ્રાચીન ઇઝરાયેલનું મંદિર છોડ્યું, ત્યારે તેમણે પોતાના પૂર્વ કરારપ્રજાને અનંતકાળ માટે ત્યજી દીધી.

મત્થિના અગિયારમા અધ્યાયથી બાવીસમા અધ્યાય સુધીનો વિભાગ ઉત્પત્તિ ગ્રંથમાં અગિયારમા અધ્યાયથી બાવીસમા અધ્યાય સુધીની રેખાનો ઓમેગા છે. જ્યારે આ રેખા ઉત્પત્તિ અગિયારમા અધ્યાયમાં શરૂ થાય છે, ત્યારે તે બેબેલ અને બેબેલના મૃત્યુના કરારની શરૂઆતને પણ ચિહ્નિત કરે છે, જે તેનું ઓમેગા-પૂર્ણતા પ્રકાશિતવાક્ય અધ્યાય સત્તર, પદ અગિયારમાં પ્રાપ્ત કરે છે—એ જ પદ, જે અગિયારમા અધ્યાયથી બાવીસમા અધ્યાય સુધીનો વિભાગ રચતા પદોના ચોક્કસ મધ્યમાં આવેલું છે. ઉત્પત્તિ, મત્થિ અને પ્રકાશિતવાક્ય—ત્રણે ગ્રંથોમાં અગિયારમા થી બાવીસમા અધ્યાયોના મધ્યભાગમાં દરેક જગ્યાએ ધ્વજ અથવા તેના જાળી ધ્વજ પર ભાર મૂકવામાં આવ્યો છે. ઉત્પત્તિમાં તે સુનત હતું; મત્થિમાં તે પીતર અને તે પથ્થર હતો, જેના ઉપર ખ્રિસ્ત પોતાની સભા બાંધશે; અને પ્રકાશિતવાક્યમાં તે જાળી પશુ હતો, જે હતો, છે, અને ઊર્ધ્વે ચઢશે, જે આઠમો છે, સાતમાંથી છે, અને પછી અજગર સાથે વિવાહિત થાય છે.

અગિયાર અને બાવીસ એવા પ્રતીકો છે જે દેવત્વ અને માનવત્વના સંયોજનને ઓળખાવે છે; અને આ જ મુદ્દો ખ્રિસ્ત દ્વારા પોતાના ધર્મશાસ્ત્રને આપણા હૃદયો અને મનોમંદિરો ઉપર લખવામાં પ્રતિનિધિત થાય છે. 11 અને 22 એ એક લાખ ચુંમાલીસ હજારની વાચાનાં પ્રતીકો છે. મથિ, અધ્યાય તેવીસમાં, ખોટા યાજકવર્ગને આઠ હાય મળ્યા; અને એ જ સમયબિંદુએ, સચ્ચો યાજકવર્ગ અભિષિક્ત થાય છે. યાજકો સાત દિવસ સુધી પવિત્ર ઠરાવવામાં આવ્યા હતા, અને આઠમા દિવસે તેઓ સેવા કરવા લાગ્યા.

યાજકોની અભિષેકવિધિના તે સાત દિવસ, જેઓના અનુસંધાને તેમની સેવા આઠમા દિવસે આરંભ પામી, તે ગણતરી અધ્યાય આઠ અને પદ એકથી શરૂ થાય છે, આ કોઈ અકસ્માત નથી; કારણ કે “81” યાજકોનું એક પ્રતીક છે.

અધ્યાય તેવીસમાં ખોટા લેવીઓની ઓળખ કરવામાં આવે છે, જેઓ તે સમયે પ્રગટ થાય છે જ્યારે સચ્ચા લેવીઓને મુદ્રાંકિત કરવામાં આવે છે. મત્તીનો અધ્યાય બાવીસ એ રીતે સમાપ્ત થાય છે કે ત્યાર પછી કોઈ મનુષ્યે યેશુને વધુ કોઈ પ્રશ્ન પૂછ્યો નહીં; ત્યારબાદ અધ્યાય તેવીસમાં તે આઠ શાપવચનો રજૂ કરે છે, અને દર્શાવે છે કે સનહેદ્રીનની કૃપા-અવધિ સમાપ્ત થઈ ગઈ હતી, અને પછી કાર્યકારી ન્યાય શરૂ થવાનો હતો. અધ્યાય ચોવીસમાં, તે મંદિરે યહૂદીઓનું ઘર તરીકે ઓળખાવે છે. અધ્યાયોની ક્રમબદ્ધતા સમજવી મહત્ત્વપૂર્ણ છે.

માથ્યુના અધ્યાય અગિયારથી બાવીસ, પસંદ કરાયેલા લોકો સાથેના ઈશ્વરના કરારના સંદર્ભમાં એક લાખ ચુમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનના પૂર્ણ થવાને ઓળખાવે છે. પલ્મોનીનું અલ્ફા અધ્યાય અગિયારનું પ્રતીકત્વ, અને તેનું ઓમેગા અધ્યાય બાવીસનું પ્રતીકત્વ, આ અધ્યાયોની અંદરની વાર્તામાં ઉમેરો કરે છે.

તેવીસમો અધ્યાય પ્રાયશ્ચિત છે—જેમાં દૈવી અને માનવીયનું સંયોજન, તેવીસ સંખ્યાથી પ્રતિનિધિત્વ પામેલું છે. પરંતુ આ અધ્યાય કૂટ ઘઉંનું, બનાવટી યાજકવર્ગનું, બનાવટી લાવીવંશીઓનું કારોબારી ન્યાય વર્ણવે છે. દરેક યાજક લાવી હતો, પરંતુ દરેક લાવી યાજક ન હતો. લાવીના વંશજોમાંથી માત્ર હારૂનની રક્તરેખા જ યાજકપદ માટે પાત્ર ગણાતી હતી. બાઇબલ દર્શાવે છે કે લાવીવંશીઓ પચ્ચીસ વર્ષની ઉંમરે સેવા શરૂ કરતાં, પરંતુ કેહાથના પુત્રો ત્રીસ વર્ષની ઉંમરે સેવા કરતાં.

“૩૦” સંખ્યા કોહાથની રક્તવંશરેખામાં રહેલા યાજકોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; કોહાથ લેવીનો પુત્ર હતો, અને કોહાથનો પુત્ર અમ્રામ હતો, જે હારૂનનો પિતા હતો. લેવીનો અર્થ “ઈશ્વર સાથે જોડાયેલો અથવા સંલગ્ન” થાય છે. કોહાથનો અર્થ “તેમની ઉપસ્થિતિની આસપાસ એકત્રિત” થાય છે. અમ્રામનો અર્થ “ઉચ્ચસ્થિત લોકો” થાય છે, અને હારૂનનો અર્થ “પ્રકાશવાહક અથવા ઉચ્ચસ્થિત મધ્યસ્થ” થાય છે. આ બધા મળીને લાલ સમુદ્રથી સિનાઈ સુધીની એક ગતિરેખા દર્શાવે છે, અને આ રીતે તે ઈશ્વર અને એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર વચ્ચેની કરારસંબંધી વ્યવસ્થાનું પ્રતિરૂપ બને છે; આ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર તે માનવીય મંદિર છે, જે દૈવી મંદિર સાથે સંયુક્ત થાય છે, જ્યારે ખ્રિસ્ત પોતાના અવશેષ લોકને પોતાની પવિત્રસ્થળીમાં એકત્ર કરવા બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવે છે, જ્યાં પછી તે તેમને ઊંચા ઉઠાવે છે અને મહિમાવાન કરે છે, કારણ કે તેઓ સ્વર્ગીય મહાયાજકના પ્રકાશથી પ્રકાશિત થાય છે, જેમ તેમણે શદ્રક, મેશક અને અબેદનેગોને પ્રકાશિત કર્યા હતા.

“30” સંખ્યા યાજકો માટેની તૈયારીના સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને લેવીયોના વય તરીકે 25 ને 30 પર લાગુ કરવું જોઈએ, પંક્તિ પર પંક્તિ, કારણ કે દરેક યાજક લેવી હતો, પરંતુ દરેક લેવી યાજક નહોતો. ત્રીસ તે તૈયારીના સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે 1989માં, અંતના સમયમાં, આરંભ થયો હતો, અને તેનો અંત યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રવિવારના કાયદા પર થાય છે. લેવીયોના પ્રતીક તરીકે પચ્ચીસ સંખ્યા બે વર્ગો વચ્ચેના અલગાવનું પણ પ્રતીક છે, અને યાજકોના સંબંધમાં તે એક અલગાવને ઓળખાવે છે. પચ્ચીસ રવિવારના કાયદા સમયે લેવીયો અને ખોટા લેવીયો વચ્ચેના અલગાવને ચિહ્નિત કરે છે, અને સાચા યાજકો તથા સાચા લેવીયોના સંદર્ભમાં તે એક ભિન્નતા પણ સ્થાપિત કરે છે, જોકે, ખોટા લેવીયોના સંદર્ભમાં જેવું નકારાત્મક અલગાવ છે તેવું નહીં.

કોહાથ લેવીયોના ત્રણ મુખ્ય વિભાગોમાંનો એક હતો (ગેરશોન અને મરારી સાથે). યાજકીય વંશરેખા વિશેષ કરીને કોહાથના વંશજ અહરોન દ્વારા આવી. અહરોન લેવીનો ચોથી પેઢીનો વંશજ છે, અને યાજકીય અધિકાર આ કોહાથિય શાખામાં તેના પુરૂષ વંશજોમાં જ મર્યાદિત હતો. સમગ્ર કોહાથીઓને (કોહાથના સર્વ વંશજો) અતિપવિત્ર વસ્તુઓ વહન કરવાનો માન મળ્યો હતો, પરંતુ વાસ્તવમાં વેદી ઉપર અને પવિત્રસ્થાને યાજકીય કાર્યો નિર્વાહ કરવાની મંજૂરી માત્ર અહરોનની વંશરેખાને જ હતી. અહરોન એ જ ચોથી પેઢીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જે યોયેલના “વૃદ્ધ પુરુષો,” અથવા યહેજ્કેલ અધ્યાય આઠમાં આવેલા “પ્રાચીન પુરુષો,” જે સૂર્યને નમન કરે છે.

યાજકો માટેની 24 ફરતી પાઠીઓ (વિભાગો) ની વ્યવસ્થા—અને તે જ પ્રમાણે ગાયક તથા દ્વારપાલ જેવી સહાયક ભૂમિકાઓમાં રહેલા અયાજકીય લેવીયો માટે—રાજા દાવીદ દ્વારા સ્થાપિત કરવામાં આવી હતી. દાવીદે અહરોનના વંશજોને ફરતી પાળી પ્રમાણે સેવા આપવા માટે 24 પાઠીઓ (વિભાગો) માં ગોઠવ્યા હતા (1 Chronicles 24:1–19). યાજક સાદોક (એલેઆઝારની વંશરેખામાંથી) અને અહીમેલેખ (ઇથામારની વંશરેખામાંથી) ની સહાયથી દાવીદે તેમને 24 સમૂહોમાં વહેંચ્યા હતા (એલેઆઝારના વિશાળ કુટુંબમાંથી 16, ઇથામારના કુટુંબમાંથી 8). સેવાનો ક્રમ નિર્ધારિત કરવા માટે ચીઠ્ઠીઓ નાખવામાં આવી હતી.

દરેક વર્ગ એક અઠવાડિયા માટે (શબ્બાથથી શબ્બાથ સુધી) સેવા બજાવતો, વર્ષમાં બે વખત; તેમજ મુખ્ય ઉત્સવો (પાસ્ખા, પેન્ટેકોસ્ટ, તંબુઓનો ઉત્સવ) દરમ્યાન તમામ વર્ગો મળીને સેવા કરતા. દાવિદે તે જ રીતે અયાજકીય લેવીયોને પણ સંગીત, દ્વારરક્ષા વગેરે માટે 24 વર્ગોમાં ગોઠવ્યા હતા (1 Chronicles 23–26). આ પ્રણાલી સોલોમોનના સમયમાં અમલમાં મુકાઈ (2 Chronicles 8:14) અને દ્વિતીય મંદિરકાળ દરમિયાન ચાલુ રહી. યોહાન બાપ્તિસ્તાના પિતા જખર્યા અબિયાહના વર્ગમાં હતા—Luke 1:5; 1 Chronicles 24:10. યાજકોના 24 વર્ગોની ક્રમવ્યવસ્થા ચીઠ્ઠી નાખીને નક્કી કરવામાં આવી હતી, અને જખર્યા અબિયાહના વર્ગમાં હતા, જે ચોવીસ વર્ગોમાંથી “આઠમો” વર્ગ ગણાતો હતો. જખર્યાનો અર્થ છે “ઈશ્વર સ્મરણ કરે છે,” અને તેમના પિતા અબિયાહના નામનો અર્થ છે “ઈશ્વર મારા પિતા છે.”

સ્વર્ગસ્થ પિતાએ મશીહા માટે માર્ગ તૈયાર કરનાર એક દૂતને ઉભો કરવાની પોતાની પ્રતિજ્ઞાને સ્મરણમાં લીધી. પરંતુ ઝખર્યા રવિવારના કાયદા સાથે પણ સુસંગત થાય છે, કારણ કે ત્યાં શબ્બાથ—તે દિવસ, જેને મનુષ્યોએ સદાય સ્મરણમાં રાખવાનો હતો—અંતિમ પરીક્ષા બની જાય છે. ઝખર્યા અબિયા ના ક્રમનો એક યાજક પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે “આઠમો” ક્રમ છે. ઝખર્યા દેવદૂતના સંદેશ પર અવિશ્વાસ કરે છે અને પોતાના પુત્ર યોહાનના જન્મ સુધી મૂક બનાવવામાં આવે છે. જ્યારે યોહાન જન્મે છે ત્યારે ઝખર્યા યોહાનના નામ અંગેની ચર્ચામાં પ્રવેશ કરે છે, અને પછી તે બોલે છે. અંતિમ દિવસોમાં થતું ભવિષ્યવાણીપૂર્ણ બોલવું ત્યારે છે, જ્યારે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ અજગર સમાન બોલે છે.

યોહાન બાપ્તિસ્તા અભીયાહના આઠમા વર્ગનો છે, જેમ તેના પિતા પણ હતા. યોહાનના સુન્તન સમયે, આઠમા દિવસે તેનું નામ બદલવામાં આવે છે. યોહાન બાપ્તિસ્તા તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જે યાજકો છે, ચોથી પેઢીના છે, દેવ સાથે કરારના સંબંધમાં છે, જેઓનું નામ દેવ બદલે છે (લાઓદિકેયાથી ફિલાદેલ્ફિયા સુધી), અને જ્યારે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ અજગરની જેમ બોલે છે ત્યારે તેઓને કરારના ચિહ્નથી મોહર મારે છે.

અમે દેવનું મંદિર છીએ. મંદિરને સંબોધતી ભવિષ્યવાણીય પંક્તિઓ વ્યક્તિગત રીતે પુરુષો અને સ્ત્રીઓ સાથે પણ બોલે છે, અને સામૂહિક રીતે પણ, કારણ કે દેવની કલીશિયા પણ એક મંદિર છે. અને નિશ્ચય જ એક સ્વર્ગીય મંદિર પણ છે, અને પ્રભુનું મંદિર બાંધનાર ખ્રિસ્ત જ છે. પાયો મૂકે છે અને મંદિર પર શિખરપથ્થર સ્થાપે છે તે પણ એ જ છે. “25” આ સંખ્યાને પ્રતીક તરીકે જોવામાં આવે તો, 25 લેવીઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમને માલાખી અધ્યાય ત્રણમાં ખોટા લેવીઓથી શુદ્ધ કરીને અલગ પાડવામાં આવે છે, અને જેમને તે જ અવતરણમાં શુદ્ધ પણ કરવામાં આવે છે. એઝેકિયેલ અધ્યાય 40 થી 48 માં વિશદ રીતે એક પ્રતીકાત્મક મંદિરનું વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે. જીવનનું જળ તે મંદિરની બહાર નીકળે છે અને સમગ્ર પૃથ્વીને ભરપૂર કરે છે.

યહેઝ્કેલનું મંદિર સર્વોચ્ચ સ્વરૂપના ભવિષ્યવાણીય પ્રતીકત્વ છે, અને યોહાનને પ્રકાશન અધ્યાય અગિયારમાં મંદિરને માપવાની, પરંતુ બહારના અંગણાને છોડીને રાખવાની આજ્ઞા આપવામાં આવી હતી. જ્યારે અમે એ જ કાર્ય યહેઝ્કેલના મંદિર પર કરીએ છીએ, ત્યારે અમે જોવા પામીએ છીએ કે મંદિરના પરિમાણોમાંના બે સૌથી મુખ્ય અંકો યાજકત્વનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. 50 હાથ સૌથી મુખ્ય અંક છે, અને તે દરેક દ્વાર-સંકુલની કુલ લંબાઈ તરીકે 11 વાર પુનરાવર્તિત થાય છે (યહેઝ્કેલ 40:15, 21, 25, 29, 33, 36, વગેરે). 50 નો ઉપયોગ કેટલીક ભીંતો અને કોઠારીઓની લંબાઈ માટે પણ થયો છે (42:7–8). તે બાહ્યથી આંતરિક ઊંબરા સુધીના સમગ્ર દ્વાર-માર્ગને નિર્ધારિત કરે છે.

25 હાથ એ સ્પષ્ટ રીતે બીજી સૌથી પ્રબળ માપ છે. તે દ્વાર-સમૂહોની પહોળાઈ અને વિસ્તૃતિ તરીકે 10 વખત પુનરાવર્તિત થાય છે (એઝેકિયલ 40:13, 21, 25, 29, 30, 33, 36). સાથે લઈને જોવામાં આવે ત્યારે, 50 અને 25 મળીને છ મુખ્ય દ્વારો માટે 50 દ્વારા 25ના સુસંગત આયતાકાર આકારો રચે છે. અંદરના ક્ષેત્રોમાં લઈ જતા દ્વારોના સ્થાપત્ય-વર્ણનમાં 50 દ્વારા 25નું આ જોડાણ પ્રભુત્વ ધરાવે છે. મંદિરની ઇમારતનાં વર્ણનમાં એવું કોઈ અન્ય જોડાણ નથી, જે આટલી વ્યવસ્થિત આવર્તન-સંકુલતાથી ફરી ફરીને આવે.

લેવીઓએ ૨૫ વર્ષની ઉંમરે સક્રિય સેવા આરંભી (ગણતરી 8:24: “પંચવીસ વર્ષનો તથા તેથી વધુ ઉંમરનો હોય તે સેવા કાર્યમાં હાજર થવા અંદર જશે”). તેઓ ૫૦ વર્ષની ઉંમર સુધી સેવા કરતા હતા (ગણતરી 4:3, 39, 43; 8:25: “પચાસ વર્ષનો થાય ત્યાં સુધી”). આ પ્રમાણે સક્રિય સેવાના ચોક્કસ ૨૫ વર્ષ થાય છે (50 – 25 = 25).

આ પ્રમાણે, લેવિતીય સેવાની 25 વર્ષની અવધિ મંદિરના દ્વારો અને બંધારણમાં પ્રબળ રીતે પ્રગટ થતી 25 બાય 50 હાથની માપણીઓમાં સીધી જ પ્રતિબિંબિત થાય છે—એ જ સ્થળે જ્યાં લેવીઓએ સેવા કરી હતી. યહેજ્કેલના મંદિરના પ્રાથમિક પરિમાણો, એટલે કે વિજયી ચર્ચનું મંદિર અને એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર, સ્થાપત્યરૂપે એ જ મંદિરમાં રચાયેલાં છે જ્યાં તેઓએ સેવા કરવી હતી; બરાબર એ જ રીતે જેમ છેતાલીસ ક્રોમોસોમ્સ એ જ મંદિરમાં નિર્મિત છે જ્યાં ઈશ્વરના લોકોએ સેવા કરવી છે. પાલ્મોનીએ વ્યક્તિગત માનવ મંદિર પર અને તે સામૂહિક દેહના મંદિર પર, જે તેની વધૂ થવાનું છે, પોતાની સહી મૂકી છે.

આગામી લેખમાં અમે આ વિચારોની આગળની ચર્ચા ચાલુ રાખીશું.