યોએલનું પુસ્તક અને લાઓદિકેયાની સેવન્થ-ડે એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચ - ક્રમાંક સાત

પ્રારંભિક કેટલાક લેખોમાં અમે *The Desire of Ages* માંથી તે અવતરણ સમાવેશ કર્યું હતું, જેમાં ખ્રિસ્તે સૂક્ષ્મ દલીલો કરનારા યહૂદીઓને દ્રાક્ષાવાડીનો દૃષ્ટાંત રજૂ કર્યો હતો. દ્રાક્ષાવાડીના ગીતનો દૃષ્ટાંત મોશે અને મેણાનાં ગીત સમાન પણ છે, જેને એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર ગાય છે; અને પ્રેરણા અમને જાણ કરે છે કે ભવિષ્યવાણીમાં “ગીત” એક “અનુભવ”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર મેણાને જ્યાં જ્યાં તે જાય ત્યાં ત્યાં અનુસરે છે; તેથી તેઓ ખ્રિસ્ત અને મોશે જેમ જ એ જ અનુભવમાંથી પસાર થશે. પ્રાચીન ઇઝરાયલના ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસના ઓમેગા તરીકે ખ્રિસ્ત અને પ્રાચીન ઇઝરાયલના ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસના આલ્ફા તરીકે મોશે—બન્ને સમાનાંતર સમયગાળાઓમાં જીવ્યા હતા, જ્યારે પૂર્વ કરારપ્રજા તજી દેવાઈ રહી હતી અને નવી કરારપ્રજા પસંદ કરવામાં આવી રહી હતી. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર મોશે અને મેણાનું ગીત એ રીતે ગાય છે કે તેઓ એવા ઇતિહાસનો અનુભવ કરે છે, જ્યારે પૂર્વ કરારપ્રજા તજી દેવાઈ રહી હોય—અને એ જ સમયે પ્રભુ પોતાની અંતિમ કરારપ્રજા સાથે કરારમાં પ્રવેશે છે.

ભવિષ્યવાણીની દૃષ્ટિએ, જ્યારે ખ્રિસ્ત આ દૃષ્ટાંત રજૂ કરી રહ્યા હતા, ત્યારે તે પેન્ટેકોસ્ટના દિવસે પિતરે વાદવિવાદી યહૂદીઓને સંબોધ્યા તેના સાથે સુસંગત થાય છે. અંતિમ સંકટમાં, યેશુ દ્વારા વાદવિવાદી યહૂદીઓને દૃષ્ટાંત રજૂ કરવું, તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જે એફ્રાઇમના મત્તાઓને દ્રાક્ષાવાડીનું ગીત ગાઈ રહ્યા છે. પિતર પણ પેન્ટેકોસ્ટના દિવસે એ જ ગીત રજૂ કરી રહ્યો છે, માત્ર તે યોયેલની કુંજીમાં તેને ગાઈ રહ્યો છે. દ્રાક્ષાવાડીનું ગીત એ એવા પૂર્વ કરારના લોકોનું ગીત છે, જેઓને તે જ સમયે તલાક આપવામાં આવે છે જ્યારે નવા કરારના લોકોનો પ્રભુ સાથે લગ્નસંબંધ બાંધી દેવામાં આવે છે. જે કુમારીઓ નિરાશ થઈ હતી અને વિલંબના સમયમાં પ્રવેશી હતી, તેઓ લગ્નની રાહ જોઈ રહી હતી; અને તેનું સંપૂર્ણ પરિપૂર્ણ થવું એ હશે કે તેઓ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનની રાહ જોઈ રહી છે.

યોયેલનું પુસ્તક તેના પ્રથમ અધ્યાયમાં એ વર્ણનથી શરૂ થાય છે કે દ્રાક્ષારસ અને મદ્યપાન કરનારાઓ દ્વારા દેવનું દ્રાક્ષાવન નાશ પામ્યું છે, જેઓના મોઢામાંથી “નવો દ્રાક્ષારસ” કાપી લેવામાં આવ્યો છે. જેમ જ ઈસુએ યહૂદીઓને જાણ કરી કે તેમનું રાજ્ય તેઓ પાસેથી લઈ લેવામાં આવશે અને એવા ખેડુતોના એક સમૂહને આપવામાં આવશે જે દ્રાક્ષાવનના ખરા ફળો ઉપજાવશે, તેમ જ ઈસુએ મુદ્દો ફેરવીને મંદિરમાંના તે કોણાના મુખ્ય પથ્થરનો ઉલ્લેખ કર્યો, જેને એક તરફ મૂકી દેવામાં આવ્યો હતો, પરંતુ જે શિખર-પથ્થર બનવા માટે નિર્ધારિત હતો. શરૂઆત અંતે ફરી દોહરાવાની હતી, અને જ્યારે આ સત્ય રજૂ કરવામાં આવે છે, ત્યારે તેને “અદ્ભુત” તરીકે દર્શાવવામાં આવે છે.

ઈશ્વરના વચનમાં રહેલો “પ્રથમ ઉલ્લેખનો નિયમ” આપણને જણાવે છે કે, યોએલ પ્રથમ દ્રાક્ષાવાડીના વિનાશને સંબોધે છે, તેથી તે તેની સાક્ષીનો મુખ્ય મુદ્દો છે. યોએલ એકલો નથી, કારણ કે દરેક મુખ્ય પ્રભુવક્તા પોતાની સાક્ષીની શરૂઆત ઇઝરાયેલના પાપો અને તેની ખોવાઈ ગયેલી અવસ્થાને સંબોધતા કરે છે.

યશાયા અઠ્ઠાવીસમાં, “યરુશાલેમ” પર “શાસન કરનાર ઠઠ્ઠાબાજ પુરુષો”ને “એફ્રાયિમના મદ્યપો” અને “અહંકારના મુકુટ” તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યા છે. “મુકુટ” નેતૃત્વનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અને “અહંકાર” શૈતાની સ્વભાવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

મદ્યપાન કરનારાઓનો વિરોધાભાસ તે બાકી રહેલા (“અવશેષ”) લોકો સાથે દર્શાવવામાં આવ્યો છે, જે દેવના મહિમાનો “મુકુટ” બને છે; કારણ કે પાછલા વરસાદના સમયમાં, પ્રભુ પોતાની “મહિમાનું રાજ્ય” સ્થાપે છે, જેમ કે તેમણે ક્રોસ પર “કૃપાનું રાજ્ય” સ્થાપ્યું હતું તેમ તેનું પ્રતીકરૂપ છે. ક્રોસ પરનું કૃપાનું રાજ્ય રવિવારના કાયદા સમયે મહિમાના રાજ્યનું પ્રતીકરૂપ છે.

પાછળનો વરસાદ 9/11ના દિવસે શરૂ થયો, જ્યારે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારની મુદ્રાંકનક્રિયા અને જીવિતોના ન્યાયનો આરંભ પણ થયો. મુદ્રાંકનના સમયમાં, 9/11એ પવિત્ર આત્માનું ઊંડેલું વરસાવું શરૂ થયું, જેમ ઈસુએ થોડાંક ટીપાં ફૂંક્યાં. તે પાયો છે, અને મધ્યરાત્રિના પોકાર સમયે પવિત્ર આત્માનું વરસાવું શિખરપથ્થર છે. “આશ્ચર્યજનક” એ “9/11થી લઈને રવિવારના કાનૂન સુધી” આત્માના વરસાવાના સમયગાળાનું એક પ્રતીક છે.

નેતૃત્વનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું “મુકૂટ”નું સમાનાંતર, છતાં વિરોધાભાસી પ્રતીકત્વ યશાયા અઠ્ઠાવીસના વર્ણનમાં રજૂ થાય છે, જ્યારે યેરૂશાલેમ પર શાસન કરતા મદ્યપો પસાર કરી દેવાય છે અને દેવની ચર્ચનું નેતૃત્વ શેષજનોને આપવામાં આવે છે. આ દ્રાક્ષાવાડીના દૃષ્ટાંતને સ્પષ્ટ કરે છે. મદ્યપનું મુકૂટ દૂર કરવામાં આવે છે, અને ત્યાર પછી એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર એ મુકૂટ બને છે, જે ખ્રિસ્તના રાજ્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. યશાયા બાવીસમા અધ્યાયમાં એ જ સત્ય શીખવે છે, જ્યારે શેબ્નાને દૂરના દેશમાં ફેંકી દેવામાં આવે છે અને તેની જગ્યાએ એલ્યાકીંમને સ્થાપવામાં આવે છે. તે એફ્રાઈમના મદ્યપો હોય કે બાવીસમા અધ્યાયનો શેબ્ના, બંને દેવના ભૂતપૂર્વ કરારજનોના નેતૃત્વને પસાર કરી દેવામાં આવવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

ઝખરિયા વિજયી પ્રવેશને, જે મધ્યરાત્રિની પોકાર પણ છે, ઓળખાવે છે; અને તેના પાછળ આવતી કલમો યશાયા સાથે સહમત થઈને ઈશ્વરના લોકોને મુકુટ તરીકે ઓળખાવે છે.

અગિયારમો વચન (9/11) એવું કહે છે: “તારા વિષે પણ, તારી વાચાનાં રક્ત દ્વારા મેં તારા બંધીઓને તે ખાડામાંથી બહાર મોકલ્યા છે, જેમાં પાણી નથી.” ખ્રિસ્તે ઘણાં લોકો સાથે એક સપ્તાહ માટે વાચા સ્થિર કરી, અને એ સપ્તાહ તેમના બાપ્તિસ્માથી શરૂ થયું. સાડા ત્રણ વર્ષ સુધી ખ્રિસ્ત મનુષ્યો વચ્ચે ફર્યા, અને તે સાડા ત્રણ વર્ષના અંતિમ અવધિમાં ખ્રિસ્તે ઝખરિયાહની આગાહી પૂર્ણ કરી, જેમાં મસીહાનું યેરુશાલેમમાં વિજયી પ્રવેશ ઓળખવામાં આવ્યો છે. મધ્યરાત્રિનો પોકાર એવો એક સમયગાળો શરૂ થયો, જે ખ્રિસ્તના મૃત્યુ, દફન અને પુનરુત્થાન તરફ દોરી ગયો. ખ્રિસ્તનું બાપ્તિસ્મા તેમના મૃત્યુ, દફન અને પુનરુત્થાનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; તેથી સાડા ત્રણ વર્ષના સમયગાળાનો આરંભ અને અંત એકસરખા છે.

ખ્રિસ્તનો બાપ્તિસ્મા 9/11નું પ્રતીકરૂપ છે, અને 9/11 એવા એક સમયગાળાની શરૂઆત દર્શાવે છે જે રવિવારના કાયદે સમાપ્ત થાય છે. 9/11 પર અંતિમ વરસાદ છાંટા રૂપે વરસવા માંડ્યો, અને રવિવારના કાયદે તે માપ વિના ઢોળાઈને વરસે છે, જેમ ખ્રિસ્તે પેન્ટેકોસ્ટના પ્રસરણ પહેલાં થોડા વરસાદના ટીપાંરૂપે શિષ્યો પર શ્વાસ ફૂંક્યો હતો તેમ તેનું પ્રતીકીકરણ થાય છે.

ઝખર્યાહ 9:11 નો સંબંધ 9/11 સાથે પણ છે અને તે મધ્યરાત્રિના ઘોષ સાથે પણ સુસંગત છે, જે રવિવારના કાયદા તરફ દોરી જાય છે. 9/11 સમયે લાઓદિકિયાનો સંદેશ વર્તમાન સત્ય તરીકે આવ્યો, જેમ કે તે 1856 અને 1888માં આવ્યો હતો. લાઓદિકિયાનો સંદેશ એવા લોકોને આપવામાં આવે છે જેઓ અજાણ છે કે તેઓ મૃત છે. તેઓ “ખાડા”માં છે, જ્યાં અંતિમ વરસાદનો કોઈ સંદેશ નથી, કારણ કે તેમના ખાડામાં પાણી નથી. જો લાઓદિકિયા માત્ર તેમના હૃદય પરની ઠોકારનો પ્રતિસાદ આપે, તો પ્રભુ તેમને ખાડામાંથી બહાર ઊંચકશે, કારણ કે રવિવારના કાયદા સમયે કૃપાકાળ સમાપ્ત થાય ત્યાં સુધી તેઓ “આશાનાં બંધીઓ” છે.

9/11 એ 1989માં આવેલા સંદેશને શક્તિપ્રદાન કરી. એ સંદેશ ત્રીજા દેવદૂતનો સંદેશ છે, પરંતુ મિલરાઈટ સુધારક ચળવળની રચના અને પરિભાષાઓમાં, 1989 એ પ્રથમ દેવદૂતના આગમનને ચિહ્નિત કર્યું. પ્રથમ દેવદૂતનો સંદેશ 11 ઓગસ્ટ, 1840ના રોજ ઇસ્લામ વિષયક એક ભવિષ્યવાણીની પરિપૂર્ણતાથી શક્તિપ્રાપ્ત થયો હતો, અને તે દર્શાવે છે કે 1989માં ત્રીજા દેવદૂતના આગમનને પણ ઇસ્લામ વિષયક એક ભવિષ્યવાણીની પરિપૂર્ણતાથી શક્તિપ્રાપ્ત થવાનું હતું.

જ્યારે 11 ઓગસ્ટ, 1840ના રોજ ઇસ્લામની ભવિષ્યવાણીની પુષ્ટિ થઈ, ત્યારે પ્રકાશિતવાક્ય દશનો દૂત નીચે ઉતર્યો; આ રીતે 9/11ના રોજ પ્રકાશિતવાક્ય અઢારના દૂતના અવતરણનું પ્રતીકીકરણ થયું. 1840માં પ્રથમ દૂતને મળેલું સશક્તિકરણ, અને 1844માં બીજા દૂતને મળેલું સશક્તિકરણ—બન્ને 9/11ના રોજ ત્રીજા દૂતના સશક્તિકરણનું પ્રતીકીકરણ કરે છે. 18 જુલાઈ, 2020 બીજા દૂતના આગમનનો સમય હતો, જેમનું પ્રતીકીકરણ 19 એપ્રિલ, 1844ના રોજ મિલરાઈટ્સની પ્રથમ નિરાશા દ્વારા થયું હતું. મિલરાઈટ ઇતિહાસમાં પ્રથમ અને બીજા દૂતના બન્ને સશક્તિકરણોના ઇતિહાસો, તથા 9/11ના રોજ ત્રીજા દૂતના સશક્તિકરણનો ઇતિહાસ પણ, જુલાઈ 2023માં આવેલ મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશના સશક્તિકરણ માટે સાક્ષી પૂરા પાડે છે.

મુદ્રાંકનની અવધિ 9/11થી શરૂ થાય છે અને રવિવારના કાયદા પર સમાપ્ત થાય છે. તે ખ્રિસ્તે પાછલા વરસાદના થોડાક ટીપાં શ્વસિત કરીને શરૂ થાય છે અને પેન્ટેકોસ્ટે અગ્નિના જિહ્વાઓ વિશ્વને સંદેશ વહન કરે છે ત્યાં સમાપ્ત થાય છે. પીતરે પેન્ટેકોસ્ટને જોએલની પરિપૂર્ણતા તરીકે ઓળખાવ્યું હતું. વાતની હકીકત એવી હોવાથી, તે આ વાત સ્થાપિત કરે છે કે ખ્રિસ્તનું શ્વસન પણ જોએલની જ પરિપૂર્ણતા હતું, કારણ કે પેન્ટેકોસ્ટીય ઋતુનો એક નિશ્ચિત આરંભ અને અંત છે, જે દર્શાવે છે કે અલ્ફા પણ ઓમેગા છે. ખ્રિસ્તના પુનરુત્થાનના દિવસે જવની પ્રથમફળ અર્પણ કરવામાં આવી હતી, અને પચાસ દિવસ પછી પેન્ટેકોસ્ટે ઘઉંની પ્રથમફળ અર્પણ ઊંચે ઉઠાવવામાં આવી હતી. 9/11 મધ્યરાત્રિના પોકારનું પ્રતીક છે, જે રવિવારના કાયદા પહેલાં જ આવે છે અને તેની તરફ દોરી જાય છે. ઝખર્યા 9:9માં મધ્યરાત્રિના પોકારના પ્રતિનિધિત્વની સંપૂર્ણ પરિપૂર્ણતા જુલાઈ 2023 પછીની છે.

આ રીતે ઝખરિયા દેવના લોકો મુકૂટ હોય છે એવી યશાયાની પ્રતીકાત્મક રજૂઆત સાથે સંમત થાય છે, પરંતુ જ્યારે તેણે આ લખ્યું, “for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land,” ત્યારે તે એ પણ ઉમેરે છે કે તે મુકૂટ જ ધ્વજ પણ છે; અને ઝખરિયા “corn” અને “new wine” અંગે યોએલના પ્રતીકો સાથે સંકળાયેલ આનંદને વધુ પ્રતિધ્વનિત કરતાં એમ કહે છે, “corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids.” હવે જ્યારે આપણે અઠ્ઠાવીસમા અધ્યાયમાં એફ્રાઈમના પિયક્કડોનો વર્ણન વિચારીએ છીએ, ત્યારે નોંધ લો કે આ બાઇબલનો એ અધ્યાય છે જે “rest and the refreshing” ની ઓળખ કરે છે. પવિત્રશાસ્ત્રમાં ઉત્તરવર્ષા વિષેના આ મુખ્ય ભાગોમાંનો એક છે, તેથી એફ્રાઈમના આ પિયક્કડો યોએલ જે પિયક્કડો વિશે કહે છે તે જ હોવા જોઈએ.

જ્યારે એક ભવિષ્યવાણીય સંદેશ ઉદ્ઘાટિત થાય છે ત્યારે જ્ઞાનની વૃદ્ધિને સમજવા સાથે સંકળાયેલા બે જ તત્ત્વો—પ્રજ્ઞા અને સમજ—પ્રભુ એફ્રાયિમના મતવાલાઓમાંથી દૂર કરશે, અને તેમનાં વચ્ચે એક “અદ્ભુત કાર્ય” કરશે. સમજણ ધરાવનારા તો જ્ઞાની જ હોય છે. “અદ્ભુત કાર્ય”નો એક ભાગ એ છે કે યહૂદાના વંશના સિંહ દ્વારા ઉદ્ઘાટિત થયેલું જ્ઞાન એફ્રાયિમના મતવાલાઓના મનમાંથી દૂર કરવામાં આવે. જ્ઞાની અને દુષ્ટ વચ્ચેનું વિભાજન પ્રભુના “અદ્ભુત કાર્ય”નો એક ભાગ છે. તે શાશ્વત સુસમાચાર છે. ખ્રિસ્તે દ્રાક્ષાવાડીના દૃષ્ટાંત દ્વારા વાદવિવાદી યહૂદીઓને દોરી, અને આ રીતે તેમને પોતાના જ દંડનો ઉચ્ચાર કરાવવા માટે ફસાવ્યા પછી, તેમણે ભજન સંહિતા 118માંથી એક પ્રશ્ન પૂછ્યો:

પ્રભુએ એફ્રાઈમના મતવાલાઓ પર “અદ્ભુત કાર્ય અને આશ્ચર્યજનક કાર્ય” સિદ્ધ કરવાનું છે, અને તેમાં સત્યને ઓળખવાની તેમની ક્ષમતા દૂર કરી દેવી પણ સમાયેલ છે. “ખૂણાનો મુખ્ય પથ્થર” તેઓની નજરે અદ્ભુત છે, જેઓ યોયેલનું “નવું દ્રાક્ષારસ” ધરાવે છે.

મુદ્રાંકિત પુસ્તકને નશો કરનારાઓ વાંચી શકતા નથી, ભલે તેઓ “શિક્ષિત” તરીકે પ્રતિનિધિત્વ પામતું નેતૃત્વ હોય કે “અશિક્ષિત” દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતી સામાન્ય પ્રજા હોય. “મુદ્રાંકિત પુસ્તક” તરીકે દર્શાવાયેલા શાસ્ત્રોના પ્રબોધકીય સાક્ષ્યને નશો કરનારાઓ યોગ્ય રીતે સમજી શકે, તે અશક્ય છે. નશો કરનારાઓને “માર્ગથી ભટકેલા” તરીકે બે વાર પણ ઓળખવામાં આવ્યા છે. આ વાત ફરી એક વાર યશાયા અઠ્ઠાવીસમાં નોંધાઈ છે, જે શાસ્ત્રનો અંતિમ વરસાદ વિષયક એક મુખ્ય વિભાગ છે, જ્યાં યશાયા “વિશ્રામ અને તાજગી” ની ઓળખ કરે છે, જેને નશો કરનારાઓ સાંભળવા તૈયાર નહોતા. “વિશ્રામ અને તાજગી” એક સંદેશ છે, કારણ કે તેને સાંભળવામાં આવી શકે છે.

તે મદ્યપાનએ પિયક્કડોને યર્મિયાહના “જૂના માર્ગો”ના માર્ગમાંથી દૂર કરી દીધા છે, જે તેમાં ચાલવા અને અંતિમ વરસાદ પ્રાપ્ત કરવા માટેનો “માર્ગ” છે, જેને યર્મિયાહે “વિશ્રાંતિ” તરીકે દર્શાવ્યો છે. એફ્રાઇમના પિયક્કડો દ્વારા અંતિમ વરસાદના સંદેશનો અસ્વીકાર દેવના વચનનો એક વિશિષ્ટ વિષય છે. તેઓ મત્ત છે, કારણ કે તેઓએ તે મૂળભૂત ઇતિહાસ તરફ પાછા ફરવાનું અસ્વીકાર્યું, જે એકસો ચુમાલીસ હજારના ઇતિહાસ માટેનો નકશો પૂરો પાડે છે, અને એ જ અંતિમ વરસાદનો ઇતિહાસ છે.

એફ્રાઇમના મતવાલાઓ ઉપર જે “અદ્ભુત કાર્ય” પૂર્ણ થાય છે, તે ઉત્તરવર્ષાના વરસાવા દરમિયાન બને છે. ઉત્તરવર્ષા દરમ્યાન પરીક્ષણ કરનાર સંદેશ ઉપાસકોના બે વર્ગો ઉત્પન્ન કરે છે, જે તેઓ જે “દ્રાક્ષારસ”માં ભાગ લે છે તેના દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યા છે. દુષ્ટોએ પોતાના પ્રોફેટિક અનુપ્રયોગને પવિત્ર ઇતિહાસની રેખાઓ પર આધારિત કરવાનો ઇનકાર કર્યો છે, અને જેઓ યશાયાહ અઠ્ઠાવીસની “રેખા પર રેખા” પદ્ધતિનો ઉપયોગ કરે છે તેઓ “નવો દ્રાક્ષારસ” પાન કરે છે. દુષ્ટોની મતવાળાપણાની સ્થિતિ તેમની ભવિષ્યવાણી સમજી શકવાની અસમર્થતામાં પ્રગટ થાય છે, અને તેમની અંધ અવસ્થા આધારરૂપ પ્રાચીન માર્ગો તરફ પાછા ફરવાની અનિચ્છાથી પેદા થઈ હતી. ઈસુએ કજિયાખોર યહૂદીઓને ઠપકો આપતાં પૂછ્યું હતું કે શું તેમણે ક્યારેય તે પથ્થર વિષે વાંચ્યું નથી, જે ત્યજવામાં આવે છે અને ખૂણાનો મુખ્ય પથ્થર બને છે.

જે પથ્થર ખૂણાનો મુખ્ય શિખરપથ્થર બને છે તે એ દર્શાવે છે કે પાયો અથવા ખૂણાપથ્થર જે ભવિષ્યવાણીય સત્ય છે તે જ શિખરપથ્થરમાં પુનરાવર્તિત થાય છે. આલ્ફા પથ્થર જ ઓમેગા પથ્થર પણ છે. “પંક્તિ પર પંક્તિ”ની પદ્ધતિને સ્થાપિત અને ધારણ કરાવતું મુખ્ય ભવિષ્યવાણીય સિદ્ધાંત, (જે ઉત્તરવર્ષાની પદ્ધતિ છે), એ છે કે કોઈ વસ્તુનો આરંભ તેની અંતિમ અવસ્થાનું દૃષ્ટાંત આપે છે. મિલરાઇટ ચળવળમાં મુખ્ય ભવિષ્યવાણીય સિદ્ધાંત “એક દિવસ એક વર્ષ”નું સિદ્ધાંત હતું, જેની પુષ્ટિ ત્યારે થઈ જ્યારે પ્રકટીકરણ દસનો દૂત ઉતર્યો. એક લાખ ચુંમાલીસ હજારની ચળવળમાં મુખ્ય ભવિષ્યવાણીય સિદ્ધાંત એ છે કે આરંભ અંતનું દૃષ્ટાંત આપે છે, જેની પુષ્ટિ ત્યારે થઈ જ્યારે પ્રકટીકરણ અઢારનો દૂત ઉતર્યો.

દેવનું પ્રબોધક વચન ઉત્તરવર્ષા સાથે સંબંધિત તત્ત્વોની વ્યાખ્યામાં અત્યંત વિગતસભર છે. તે તથ્યોમાંનું એક એ છે કે એફ્રાઇમના મતવાલાઓ ઉત્તરવર્ષાને ઓળખી શકતા નથી, અને તેનો પ્રતિરૂપ તે યહૂદીઓ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો હતો, જેઓ પીતરને સૂચવી રહ્યા હતા કે શિષ્યો મતવાલા છે. આ પદ્ધતિશાસ્ત્રનો મુખ્ય સિદ્ધાંત દેવના વચનમાં વારંવાર આલ્ફા અને ઓમેગા તરીકે સીધો પ્રસ્તુત કરવામાં આવ્યો છે, પરંતુ વચન તેમના માટે મુદ્રાંકિત કરવામાં આવ્યું છે. પદ્ધતિશાસ્ત્ર, મુખ્ય પ્રબોધક નિયમ અને ઉત્તરવર્ષાનો સંદેશ — આ બધાં પ્રબોધક ઇતિહાસની એક એવી રેખામાં પવિત્ર કરવામાં આવેલા વિષયો છે, જેને “અદ્ભુત કાર્ય” તરીકે રજૂ કરવામાં આવે છે.

ઝખર્યા કહે છે, “તમારા હાથ મજબૂત થાય, હે તમે, જે આ દિવસોમાં પ્રભુ સૈન્યોના મંદિરમાં પાયો નાખવામાં આવ્યો તે દિવસે રહેલા ભવિષ્યવક્તાઓના મોઢે બોલાયેલા આ શબ્દો સાંભળો છો, જેથી મંદિર બાંધવામાં આવે.” દેવની પ્રજાને જે મજબૂત બનાવે છે તે એ પાયાનો સંદેશ છે, જે મુખ્ય ખૂણાપથ્થર બને છે. તે સંદેશ એ છે કે મિલરાઇટનો ઇતિહાસ એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના ઇતિહાસમાં પુનરાવર્તિત થાય છે.

ખ્રિસ્ત પૂછે છે, “જો આ દિવસોમાં આ પ્રજાના અવશેષની આંખોમાં તે અદ્ભુત લાગે, તો શું મારી આંખોમાં પણ તે અદ્ભુત લાગવું જોઈએ?” એ પ્રશ્ન ઈશ્વરના “અદ્ભુત કાર્ય”ના ભવિષ્યવાણીય સમયખંડની ઓળખ આપે છે, જે દરેક ભવિષ્યવક્તાનો વિષય છે; પરંતુ તે એ પણ ઓળખાવે છે કે ક્યારે એક લાખ ચુમાલીસ હજારની લાઓદિકેયન ચળવળ એક લાખ ચુમાલીસ હજારની ફિલાદેલ્ફીયન ચળવળમાં પરિવર્તિત થાય છે. આ એ જ બિંદુ છે જ્યાં તેઓ મુદ્રાંકિત થાય છે, અને એ જ બિંદુ છે જ્યાં ચળવળ સંઘર્ષશીલમાંથી વિજયી બને છે, જે ત્યાં પણ છે જ્યાં લોકોના આ સમૂહમાં દૈવીત્વ અને માનવત્વને જોડવાનું કાર્ય અંતિમ સ્વરૂપ પામે છે, કારણ કે પવિત્રસ્થાન ખરેખર શુદ્ધ કરવામાં આવે છે. આ વાત આ વચનોમાં ઓળખી શકાય છે, કારણ કે તેમના “અદ્ભુત કાર્ય” દ્વારા દર્શાવવામાં આવેલી ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ ઈશ્વરની આંખોમાં અને અવશેષની આંખોમાં અદ્ભુત છે, અને આંખે આંખ મળવી એકતાનું પ્રતીક છે. અહીં દર્શાવવામાં આવેલી એકતા ઈશ્વરના તે લોકોને મુદ્રાંકિત કરવાની વાત કરે છે, જે મેણાને જ્યાં જ્યાં જાય ત્યાં ત્યાં અનુસરે છે, અને જે એવી સ્થિતિએ પહોંચ્યા છે કે તેઓ પાપ કરવા અને ખ્રિસ્તના સ્વભાવને ખોટી રીતે રજૂ કરવા કરતાં મરી જવાનું વધુ પસંદ કરે છે.

મીકાહ પ્રાચીન ઇઝરાયેલના મૂળભૂત ઇતિહાસને “અદ્ભુત બાબતો” તરીકે ઓળખાવે છે.

“અદ્ભુત કાર્યો” એ પાયાની ઇતિહાસ છે, જે “અદ્ભુત” છે કારણ કે પાયાની ઇતિહાસનો પુનરાવર્તન અંતિમ ઇતિહાસમાં થાય છે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ શિખરપથ્થર કરે છે. “અદ્ભુત કાર્યો” એ એવો ઇતિહાસ છે, જે ખૂણાના પથ્થરથી શરૂ થાય છે અને “શિખરપથ્થર” સાથે પૂર્ણ થાય છે. તેમના “અદ્ભુત કાર્યો” મૂસાની ઇતિહાસમાં પ્રગટ થયા હતા અને ખ્રિસ્તની ઇતિહાસમાં પુનરાવર્તિત થયા હતા. મૂસા ખૂણાનો પથ્થર હતા અને ખ્રિસ્ત શિખરપથ્થર હતા. ભવિષ્યવાણીની દૃષ્ટિએ મૂસા આલ્ફા છે અને ખ્રિસ્ત ઓમેગા છે.

મૂસાએ શીખવ્યું હતું, અને પેતરે પેન્ટેકોસ્ટના પ્રસંગે મૂસાના શબ્દોનો ઉપયોગ કરીને દર્શાવ્યું કે મૂસા ખ્રિસ્તના પ્રતિરૂપ હતા.

પેન્ટેકોસ્ટના ઉંડેલા પ્રસંગે પીતરે મૂસાની બીજી સાક્ષી રજૂ કરીને મૂસા અલ્ફા તરીકે અને ખ્રિસ્ત ઓમેગા તરીકે સ્થાપિત કર્યા; અને આમ કરતાં પીતર આ વાત પર ભાર મૂકે છે અને ઓળખાવે છે કે અંતિમ વરસાદના સંદેશનો (અને તેના વિરુદ્ધ ઉઠાવાયેલા વિવાદનો) એક મુખ્ય અંગ “અલ્ફા અને ઓમેગા” નો ભવિષ્યવાણીય સિદ્ધાંત છે. આ સિદ્ધાંત એક લાખ ચુંવાલીસ હજાર માટે તે જ સમકક્ષ છે જે મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં વર્ષ/દિવસનો સિદ્ધાંત હતો. “અલ્ફા અને ઓમેગા” નો સિદ્ધાંત ‘પાયો કૅપસ્ટોન બનવાનો’ સિદ્ધાંત છે; તે ‘મૂસા અને મેષશિશુ’ ના સિદ્ધાંતો છે; અને તેથી પ્રેરણાથી તેને દ્રાક્ષાવાડીના ગીતની એક પંક્તિ તરીકે ઓળખાવવામાં આવે છે, જે મૂસા અને મેષશિશુનું ગીત પણ છે.

વિવિધ પ્રતીકાત્મક ભવિષ્યવાણીય રેખાઓ દ્વારા જે આરંભ અને અંત દર્શાવવામાં આવે છે, તે તેવા ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેમાં દેવ પોતાના “અદ્ભુત કાર્યો” પૂર્ણ કરે છે; અને “અદ્ભુત કાર્યો”ના પ્રતીકનું અર્થઘટન શું સૂચવે છે તેની ઓળખાણથી પ્રગટ થતો પ્રકાશ જ એક લાઉદિકેયાને ફિલાડેલ્ફિયામાં રૂપાંતરિત કરે છે, અને આ રીતે તે બાંધવામાં આવી રહેલા મંદિરનો એક પથ્થર બને છે, જેમ મિલરાઈટ મંદિર ૪૬ વર્ષમાં બાંધવામાં આવ્યું હતું, જે ૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ સુધી પહોંચ્યું, જ્યારે પ્રભુ અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવ્યા.

તેના અદ્ભુત પ્રકાશમાં બોલાવવામાં આવવું એ દર્શાવે છે કે તે બોલાવવું ક્યારે કરવામાં આવે છે; કારણ કે 1888નું માર્ગચિહ્ન, જે પ્રેરણા દ્વારા મૂસાની અલ્ફા ઇતિહાસમાં કોરાહના બળવા સાથે સુસંગત ઠરાવવામાં આવ્યું છે, જ્યારે અંતિમ દિવસોમાં લાવવામાં આવે છે, ત્યારે તે 9/11 સાથે સુસંગત થાય છે, જ્યારે પ્રેરણા અનુસાર લાઉદિકેયાનો સંદેશ ત્રીજા દૂત સાથે આવે છે. ભવિષ્યવાણીમાં લાઉદિકેયાઓ “અંધ” છે, તેનો અર્થ એ છે કે તેઓ અંધકારમાં છે, અને અંધકારમાંથી બહાર આવવાનો બોલાવો ત્યારે શરૂ થયો જ્યારે લાઉદિકેયાનો સંદેશ 1856, 1888 અને 9/11માં આવ્યો. 9/11 પર “અંધકારમાંથી બહાર આવવાનો બોલાવો” માત્ર પ્રકાશિતવાક્ય અઢારના દૂતના પ્રકાશને સમજવાનો જ બોલાવો નહોતો, પરંતુ શ્રોતાને એ જ ઇતિહાસમાં બોલાવવાનો પણ હતો, જ્યાં ઈશ્વરના “અદ્ભુત કાર્યો” તેમની સંપૂર્ણ પરિપૂર્ણતા મેળવે છે.

ગયા ત્રણ દાયકાઓ દરમિયાન વારંવાર દર્શાવવામાં આવ્યું છે કે “શાશ્વત સુસમાચાર”ની પ્રબોધકીય વ્યાખ્યા એ એવો ઇતિહાસ છે જેમાં એક પ્રબોધકીય સત્યનું મુદ્રણ ખોલવામાં આવે છે, જે ત્રણ-પગલાની પરીક્ષણ-પ્રક્રિયાનું પ્રારંભ કરાવે છે; અને આ ત્રણ પરીક્ષણોમાં ભિન્નતાની બે વિશિષ્ટ લાક્ષણિકતાઓ જોવા મળે છે. પ્રથમ બે પરીક્ષણો સ્વભાવમાં ત્રીજા કરતાં ભિન્ન છે, કારણ કે ત્રીજું એક કસોટીરૂપ પરીક્ષણ છે, જે દર્શાવે છે કે તમે પ્રથમ અને બીજા પરીક્ષણોમાં ઉત્તીર્ણ થયા હતા કે નહીં. શાશ્વત સુસમાચારમાં બીજી ભિન્નતા એ છે કે અનુગામી પરીક્ષણમાં સંકળાયેલા રહેવા માટે વર્તમાન પરીક્ષણમાં તમને અવશ્ય ઉત્તીર્ણ થવું પડે.

“આશ્ચર્યકારક કાર્યો”નો ઇતિહાસ એ એવો ઇતિહાસ પણ છે જેમાં “સનાતન સુવાર્તા” તેના પરાકાષ્ઠા સુધી પહોંચે છે, કારણ કે પ્રથમ દૂત દ્વારા જાહેર કરવામાં આવેલ અને સનાતન સુવાર્તા તરીકે ઓળખાવવામાં આવેલ ન્યાયનો સમય 9/11થી શરૂ થઈને તેની સંપૂર્ણ પરિપૂર્તિ પામે છે. મિલેરાઈટ્સને જે ન્યાય વિષે ચેતવણી આપવામાં આવી રહી હતી તે 22 ઑક્ટોબર, 1844 હતો, જ્યારે દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતમાં દ્વાર બંધ થયું; આ રીતે તે રવિવારના કાયદાનું પ્રતીકરૂપ બન્યું, જ્યારે દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતમાં દ્વાર ફરીથી બંધ થાય છે. 9/11 એ જાહેર કરે છે કે દેવના કાર્યકારી ન્યાયનો સમય રવિવારના કાયદે શરૂ થાય છે, જેમ મિલેરાઈટ્સે જાહેર કર્યું હતું કે તપાસણીય ન્યાયનો સમય 22 ઑક્ટોબર, 1844એ શરૂ થયો હતો.

9/11થી રવિવારના કાયદા સુધીનો સમય એવો સમયગાળો છે, જેને “ઈશ્વરના અદ્ભુત કાર્યો” તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યો છે; અને જેમ પાયાનો પથ્થર “ખૂણાનો મુખ્ય શિલાખંડ” બને છે, તેમ; અને જેમ “પેન્ટેકોસ્ટનો ઋતુસમય,” તેમ; અને જેમ “હબક્કૂક અધ્યાય બે,” તેમ; અને જેમ “એકસો ચુમ્માલીસ હજારના સીલ કરવાનો સમય,” તેમ; અને જેમ “પશુની મૂર્તિની પરીક્ષાનો સમય,” તેમ; અને જેમ “શાશ્વત સુસમાચાર,” તેમ; અને જેમ “1840 થી 1844નો પવિત્ર ઈતિહાસ,” તેમ; અને જેમ “પ્રકાશન અધ્યાય દસનો ઈતિહાસ,” તેમ; અને જેમ “ખ્રિસ્તના બાપ્તિસ્માથી લઈને તેમની મૃત્યુ સુધીનો ઈતિહાસ,” તેમ.

તેમના બાપ્તિસ્મામાં ફ્રેક્ટલ સ્વરૂપે પ્રતિનિધિત થયેલો ઇતિહાસ 2520 દિવસોના તે સમયગાળાની શરૂઆત કરતો હતો, જેનો અંત ક્રોસ પર આવ્યો. ખ્રિસ્તનું બાપ્તિસ્મા તેમના મૃત્યુ, સમાધિ અને પુનરુત્થાનનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું, જે 1260 દિવસોના અંતે શાબ્દિક રીતે પૂર્ણ થયું.

જ્યારે ખ્રિસ્તના બાપ્તિસ્મા સમયે પવિત્ર આત્મા ઉતર્યો, ત્યારે તે 9/11ના દિવસે પ્રકટીકરણ અઢારના દૂતના અવતરણનું પ્રતિરૂપ હતું. 1260 ભવિષ્યવાણીય દિવસો પછી, બાપ્તિસ્મા દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવાયેલ ઘટનાઓ ક્રૂસ પર શાબ્દિક રીતે પૂર્ણ થઈ. બાપ્તિસ્માથી લઈને ક્રૂસ સુધીનો ઇતિહાસ એક પ્રતીકાત્મક અલ્ફા ઇતિહાસ સમાવે છે, જે અવધિના અંતે શાબ્દિક રીતે પૂર્ણ થાય છે. અલ્ફા અને ઓમેગા ઇતિહાસો સમગ્ર સર્વાંગી ઇતિહાસના ફ્રેક્ટલ છે. બાપ્તિસ્માથી લઈને ક્રૂસ સુધીનો ઇતિહાસ “ઈશ્વરના અદ્ભુત કાર્યો” છે, અને આ ઇતિહાસ “ખ્રિસ્તનું બાપ્તિસ્મા” દ્વારા પણ પ્રતિનિધિત થાય છે, તેમજ તેમના શાબ્દિક “મરણ, દફન અને પુનરુત્થાન” દ્વારા પણ, અને તેથી “લાલ સમુદ્ર પાસે પ્રાચીન ઇઝરાયલનું બાપ્તિસ્મા” દ્વારા પણ, તેમજ “નોહના ઇતિહાસ દરમ્યાન આઠ આત્માઓનું બાપ્તિસ્મા” દ્વારા પણ. આ બધા સમયખંડો તેમના “અદ્ભુત કાર્યો”ના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

પુનરુત્થાનના પ્રતીક તરીકે સંખ્યા 8 વિષે વાત કરીએ ત્યારે, વહાણમાં રહેલી તે આઠ આત્માઓ જ પ્રતીક તરીકે સંખ્યા આઠનો પ્રથમ ઉલ્લેખ છે; અને પ્રથમ ઉલ્લેખના નિયમ અનુસાર, ભવિષ્યવાણીના બધા જ વિગતવાર તત્ત્વો તે પ્રથમ ઉલ્લેખમાં સમાયેલા હોય છે. શું તે આઠ આત્માઓ જૂની પૃથ્વીમાંથી નવી પૃથ્વી તરફ જઈ રહી નથી?

તે આઠ આત્માઓ વરસાદના સમયમાંથી જીવતાં પસાર થયા, પરંતુ જેમણે વરસાદના ચેતવણીભર્યા સંદેશને અસ્વીકાર કર્યો તેઓ બધા મરી ગયા, ખરું ને? તે “8” આત્માઓ, જે અસ્વીકારિત ચેતવણીના સંદેશ, બંધ દ્વાર, વરસાદ અને નવી પૃથ્વીના ઇતિહાસ દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે અને જે નવી પૃથ્વી પર જાય છે, તેઓ જૂના વિશ્વમાંથી નવા વિશ્વમાં એક વ્યવસ્થાકાલીન પરિવર્તનમાંથી પસાર થયા હતા.

એકસો ચુમ્માલીસ હજાર ગણાતી આઠ આત્માઓને ચિહ્નિત કરતો વ્યવસ્થાકાળનો ફેરફાર લાઉદિકિયા પરથી ફિલાડેલ્ફિયા સુધીનો પરિવર્તન છે; અને તે જ ઘઉં તથા નિંદામણથી બનેલી લડવૈયી ચર્ચમાંથી માત્ર પ્રથમફળરૂપ ઘઉંની અર્પણથી બનેલી વિજયી ચર્ચ સુધીનો પરિવર્તન પણ છે, જે અર્પણ સમગ્ર વિશ્વ નિહાળી શકે તે માટે ધ્વજસમાન અર્પણ તરીકે ઊંચે ઉઠાવવામાં આવે છે, જેમ તોફાની જળો પર એકલું વહાણ દેખાતું હોય તેમ. તે લોકો 7માંથી નીકળેલા 8 છે, અને કરારના કોઠારના પાર ઉતરવાના પ્રસંગનો તેમજ લાલ સમુદ્રના પાર ઉતરવાના પ્રસંગનો ઇતિહાસ બંને તેમના “અદ્ભુત કાર્યો”નાં દૃષ્ટાંત છે.

તે આત્માઓ તે જ છે જેઓ પ્રકટીકરણ 11:11 ની પૂર્ણતામાં પુનરુત્થિત કરવામાં આવ્યા હતા. તેઓ દેવની વાચાના લોકો છે, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ તેમના પિતા અબ્રાહમે કર્યું હતું, જેણે આઠમા દિવસે થનારી સુનત દ્વારા વાચાનું ચિહ્ન ધારણ કર્યું હતું.

આ બધી રેખાઓ એ જ સમયગાળાને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તે સમયગાળો 9/11 ની પાયાની સ્થાપનાથી શરૂ થાય છે અને રવિવારના કાયદા પર સમાપ્ત થાય છે. 9/11 પાયાનો પથ્થર છે અને રવિવારનો કાયદો શિખરનો પથ્થર છે. નેહેમ્યા અને એઝરાના સમયમાં યરુશાલેમના પુનર્નિર્માણના ઇતિહાસમાં, પ્રથમ આજ્ઞાપત્રના ઇતિહાસ દરમિયાન પાયો પૂર્ણ થયો હતો અને મંદિર સ્વયં ત્રીજા આજ્ઞાપત્રથી ઘણાં પહેલાં પૂર્ણ થયું હતું. મિલરાઈટ ઇતિહાસમાં, પાયો મે 1842 માં સ્થાપિત થયો હતો જ્યારે 1843 નો ચાર્ટ પ્રકાશિત થયો હતો. મિલરાઈટ મંદિરને 1798 થી 1844 સુધી, બાંધવામાં છેતાલીસ વર્ષ લાગવાના હતા. 22 ઓક્ટોબર, 1844 પહેલાં મિલરાઈટ મંદિર પૂર્ણ થયું હતું, જેમાં મધ્યરાત્રિનો પોકાર શિખરનો પથ્થર હતો. જ્યારે મધ્યરાત્રિનો પોકાર 22 ઓક્ટોબર, 1844 ના રોજ સમાપ્ત થયો, ત્યારે 457 BC ના આલ્ફા અને ત્રીજા આજ્ઞાપત્રને 1844 ના ઓમેગામાં તેના સમકક્ષનો સામનો થયો હતો. 2300 વર્ષોના આલ્ફા તરીકે 457 BC અને ઓમેગા તરીકે 1844. એક સ્તરે બન્ને સમાન છે, કારણ કે આજ્ઞાપત્ર હોય કે દેવદૂત, બન્ને સંદેશાઓ જ છે, અને બન્ને રવિવારના કાયદાનું પ્રતિકરૂપ છે, જ્યાં એક આજ્ઞાપત્ર હશે અને જ્યાં ત્રીજા દેવદૂતનો સંદેશો ઉંચો થઈને મહાન પોકારમાં પરિણમે છે.

ઇ.સ.પૂર્વ 457 થી ઇ.સ.પૂર્વ 408 સુધીના ઓગણપચાસ વર્ષો દાનિયેલ દ્વારા તે સમયગાળા તરીકે નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યા હતા, જેમાં યહૂદીઓ બાંધકામ પૂર્ણ કરશે: “શેરી ફરીથી બાંધવામાં આવશે, અને ભીંત પણ, તે પણ વિપત્તિના સમયમાં.”

ઈ.સ.પૂર્વ ૪૫૭ અને ૧૮૪૪ એ ૨૩૦૦ વર્ષોની ભવિષ્યવાણી માટે આલ્ફા અને ઓમેગા છે. તેઓ બંને રવિવારના કાનૂનનું પૂર્વરૂપ દર્શાવે છે, કારણ કે આલ્ફા અને ઓમેગા તરીકે તેઓ સમાન છે, અને ૧૮૪૪ની નિરાશા પ્રેરણાદ્વારા ક્રૂસની નિરાશા સાથે સંરેખિત કરવામાં આવી છે. જો ૧૮૪૪ ક્રૂસનું પૂર્વરૂપ દર્શાવે છે, અને તે દર્શાવે છે, તો તેનું આલ્ફા સમકક્ષ (ઈ.સ.પૂર્વ ૪૫૭) પણ એવું જ કરે છે. ૧૮૪૪ થી ૧૮૬૩ સુધીનો સમય ત્રીજા દેવદૂતની પરીક્ષણ પ્રક્રિયાનું દૃષ્ટાંત આપે છે. તે પરીક્ષણ પ્રક્રિયાનું પ્રતિનિધિત્વ ત્રીજા હુકમનામા, રવિવારના કાનૂનના હુકમનામા અને કષ્ટભર્યા સમયમાં થતી રસ્તા અને દીવાલના કાર્યની પૂર્ણતા વચ્ચે આવેલા ૪૯ વર્ષો દ્વારા કરવામાં આવે છે.

ઈસવીસન પૂર્વે ૪૫૭ થી ઈસવીસન પૂર્વે ૪૦૮ સુધીનો સમય ૨૩૦૦ વર્ષોના અલ્ફા ઇતિહાસરૂપ છે, જે ઈ.સ. ૧૮૪૪ થી ઈ.સ. ૧૮૬૩ સુધીના ઓમેગા ઇતિહાસને દર્શાવે છે. આ બે ઇતિહાસો રવિવારના કાયદા સમયે મુદ્રાંકિત થયાં પછીથી માનવીય કૃપાકાળ બંધ થાય ત્યાં સુધીના એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના ઇતિહાસને દર્શાવે છે. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનું કાર્ય પુરુષો અને સ્ત્રીઓને “જૂના માર્ગો” તરફ પાછા બોલાવવાનું છે, જેને યશાયાહ જૂના ઉજ્જડ પડેલાં સ્થાનોને ફરી બાંધવા તરીકે દર્શાવે છે, અને જેને યિરમિયાહ એ માર્ગ તરીકે ઓળખાવે છે કે જે પાછલા વરસાદના સંદેશા તરફ દોરી જાય છે. “દિવાલ” દેવનો કાયદો છે, જેને એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર સમગ્ર વિશ્વ સમક્ષ ધ્વજચિહ્નરૂપે રજૂ કરશે. આ ઘટના ઇસ્લામના ત્રીજા હાયના કલેશભર્યા સમયમાં થશે, કારણ કે રાષ્ટ્રોને ક્રોધિત કરનાર ઇસ્લામ જ છે. આ કાર્ય અને આ કલેશભર્યો સમય મીખાએલ ઊભા થાય ત્યાં સુધી ચાલુ રહે છે.

અતએવ, જો તમે જોઈ શકો કે 457 BC થી 408 BC સુધીનો સમય એક ભવિષ્યવાણીય અવધિ છે, જે ત્રીજા હુકમનામાથી આરંભ થયો હતો અને 1844માં ત્રીજા દૂતના આગમનથી શરૂ થયેલી તથા 1863માં પૂર્ણ થયેલી ભવિષ્યવાણીય અવધિનું પ્રતીકરૂપ હતો, તો તમે જોઈ શકો છો કે 2300-વર્ષીય ભવિષ્યવાણી સાથે તેમનો સંબંધ, શરૂઆતના બિંદુ તરીકે હોય કે અંતિમ બિંદુ તરીકે, તેમને એકબીજાની દૃષ્ટિએ આલ્ફા અને ઓમેગા તરીકે ઓળખાવે છે. નેહેમ્યાહના ક્લેશમય સમયોએ સિવિલ વોર સુધી પહોંચતા તથા તેને સમાવેશ કરતા ક્લેશમય સમયનું દૃષ્ટાંત આપે છે. આલ્ફા ઇતિહાસમાં ઉનપચાસ વર્ષની અવધિ ઓમેગા ઇતિહાસમાં 19 વર્ષની અવધિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આ 19 વર્ષની અવધિ યશાયાહની 65 વર્ષની ભવિષ્યવાણીના આરંભના 19 વર્ષો દ્વારા પણ પ્રતિનિધિત્વ પામેલી હતી.

ઈશાયાએ આ ભવિષ્યવાણી ઈ.સ.પૂર્વે 742 માં રજૂ કરી, અને 19 વર્ષ પછી, ઈ.સ.પૂર્વે 723 માં, ઉત્તર રાજ્યને 2520 વર્ષ માટે બંધકાઈમાં લઈ જવામાં આવ્યું, જેનો અંત 1798માં થયો. ઈ.સ.પૂર્વે 742થી ઈ.સ.પૂર્વે 723 સુધીના આ 19 વર્ષ, 1844થી 1863 સુધીના 19 વર્ષો સાથે સુસંગત છે; કારણ કે પ્રથમ 19 વર્ષ આ ભવિષ્યવાણીનો અલ્ફા છે અને અંતિમ 19 વર્ષ તેનો ઓમેગા છે. 19 વર્ષની આ ઇતિહાસિક અવધિમાં દુષ્ટ રાજા આહાઝનો સામનો ઈશાયાએ કર્યો, અને તેને પછાત વરસાતનો સંદેશ આપવામાં આવ્યો, જે આઠમા પદમાં “સાત વખત”ના સંદેશ તરીકે પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો છે. આહાઝે આ સંદેશને નકારી કાઢ્યો, જેમ 1863માં લાઓદિકેયન મિલરાઇટ એડ્વેન્ટિઝમે પણ કર્યો.

તે સમયગાળા દરમિયાન, આહાઝનો મહાયાજક અશ્શૂર ગયો, ત્યાંના મૂર્તિપૂજક મંદિરની રચના લઈને પાછો આવ્યો, અને આહાઝે દેવના મંદિરના આંગણામાં તેનું નિર્માણ કરાવ્યું. આ પ્રવાહ તે આજ્ઞાભંગી ભવિષ્યવક્તાની વાર્તાને સમાનાંતર છે, જેને તે જે માર્ગે આવ્યો હતો તે જ માર્ગે યહૂદાહ પરત ન ફરવું હતું, પરંતુ તે પરત ફર્યો અને એક ખોટા તથા અસત્યભાષી ભવિષ્યવક્તા દ્વારા છેતરાયો; આ, એક કૂતરો પોતાના જ ઉલ્ટા પર પાછો ફરે છે તેવા શાસ્ત્રીય પરિપૂર્ણતામાં, “સાત વખત” અંગેની મિલરાઇટ સમજણથી છુપાવા માટે ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટ પદ્ધતિશાસ્ત્ર તરફ પરત ફરવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

આ તે સમયે બની રહ્યું હતું જ્યારે ઉત્તર રાજ્ય અને દક્ષિણ રાજ્ય વચ્ચેનું ગૃહયુદ્ધ આરંભ પામી રહ્યું હતું; આથી, તે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા ખાતે થયેલા ગૃહયુદ્ધનું પ્રતિકરૂપ બને છે, જ્યારે 19 વર્ષનો સમયગાળો પુનરાવર્તિત થયો હતો. ઈ.સ.પૂ. 742 થી ઈ.સ.પૂ. 723 સુધીનો સમય 1844 થી 1863 સુધીના 19 વર્ષના સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તે સન્ડે કાયદાથી લઈને કૃપાકાળના સમાપન સુધીના સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. 9/11 થી સન્ડે કાયદા સુધીનો ઈતિહાસ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા અંદરના પશુની પ્રતિમાની કસોટીનો ઈતિહાસ છે, જે સન્ડે કાયદા સમયે શરૂ થતી વિશ્વવ્યાપી પશુની પ્રતિમાની કસોટીમાં પુનરાવર્તિત થાય છે. આ કારણસર, સન્ડે કાયદાથી કૃપાકાળના સમાપન સુધીનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા 19 વર્ષના સમયગાળા, 9/11 થી સન્ડે કાયદા સુધીના ઈતિહાસનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને એ જ તેમના “અદ્ભુત કાર્યો”નો ઈતિહાસ છે.

અમે આગળના લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.