રોમ દ્રષ્ટાંતને સ્થાપિત કરે છે - નંબર છ

અમે 1798થી આજના દિવસ સુધી એડ્વેન્ટિઝમના ઇતિહાસમાં ઉપસ્થિત થયેલી ભવિષ્યવાણીય વિવાદની છ દિશાઓને સંબોધી રહ્યા છીએ.

પહેલાના લેખમાં રોમન સત્તા વિષેનો પ્રથમ અને અંતિમ વિવાદ વિચારવામાં આવ્યો હતો, અને હવે અમે ઉરિયાહ સ્મિથ અને જેમ્સ વ્હાઇટ વચ્ચે થયેલા વિવાદને હાથ ધરીશું. ઉરિયાહ સ્મિથે છત્તીસમી કલમમાં પોતાની જ “ખાનગી વ્યાખ્યા” દાખલ કરી હતી.

સ્મિથે સ્વીકાર્યું કે અગાઉની પંક્તિમાં રહેલી શક્તિ “પાપલ રોમ” હતી, પરંતુ તે દાવો કરે છે કે છત્રીસમી પંક્તિની લક્ષણો એવી ભવિષ્યવાણીાત્મક લક્ષણો નથી કે જે પાપલ રોમને ઓળખાવે. તે દાવો ખોટો છે. એ યાદ રાખવું જોઈએ કે 1863ના બળવા દરમિયાન, લેવિયવ્યવસ્થા અધ્યાય 26ના “સાત સમય”ને એક બાજુ મૂકી દેવામાં આવ્યા હતા, અને તેથી હબક્કૂકના બંને પાટિયાંના સાત સમયની રજૂઆત નામંજૂર કરવામાં આવી હતી. 1843 અને 1850ની બંને ચાર્ટો ચાર્ટોના એકદમ મધ્યમાં સાત સમય દર્શાવે છે, અને બંને પ્રસ્તુતિઓ સાત સમયની રેખાના મધ્યમાં ક્રોસને સ્થાન આપે છે. જ્યારે 1856માં સાત સમય અંગેનો નવો પ્રકાશ આવ્યો અને ત્યારબાદ તેને નકારી કાઢવામાં આવ્યો, ત્યારે તેણે હબક્કૂકના બે પાટિયાંનો ઇનકાર દર્શાવ્યો, તેમજ ભવિષ્યવાણીના આત્માની સત્તાનો પણ, જે એટલી સ્પષ્ટ રીતે ઓળખાવે છે કે બંને ચાર્ટો દેવ દ્વારા દિશાનિર્દેશિત હતા.

સિસ્ટર વ્હાઇટ મુજબ શેતાનનો અંતિમ ભ્રમ એ છે કે દેવના આત્માની સાક્ષીને અસરસૂન્ય બનાવી દેવી; અને અહીં પ્રથમ ભ્રમ પણ દેવના આત્માની સાક્ષીને અસરસૂન્ય બનાવવા માટેનો હતો, અને તેણે બે ચાર્ટોમાં રહેલા આધારભૂત સત્યોના, અને વધુ વિશેષ કરીને સાત સમયોના, સમકાલીન અસ્વીકારનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કર્યું.

1863 ની બગાવત સમયે, 1863 નો નકલી ચાર્ટ તૈયાર કરનાર બીજો કોઈ નહીં, પરંતુ ઉરિયા સ્મિથ જ હતો; એ ચાર્ટમાં “સાત સમય”ની રેખા દૂર કરવામાં આવી હતી. 1863 સુધીમાં ઉરિયા સ્મિથે “સાત સમય”ના પ્રકાશ પ્રત્યે પોતાની આંખો બંધ કરી દીધી હતી, અને તે દાનિયેલ ઓળખાવે છે એવી બે “ઇન્ડિગ્નેશન્સ” છે તે જોવા અસમર્થ રહ્યો હતો. આ બે ઇન્ડિગ્નેશન્સ ઇઝરાયેલના ઉત્તર રાજ્ય અને યહૂદાના દક્ષિણ રાજ્ય વિરુદ્ધ આવેલા “સાત સમય”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પ્રથમ, ઉત્તર તરફની દસ જાતિઓ વિરુદ્ધ, 723 BC માં શરૂ થયું અને 1798 માં સમાપ્ત થયું; અને બીજું, 677 BC માં શરૂ થયું અને 1844 માં સમાપ્ત થયું.

આઠમા અધ્યાયમાં ગેબ્રિયલ દાનિયેલ પાસે મરાહ દર્શનનું સ્પષ્ટીકરણ આપવા આવ્યો હતો, અને પોતાના તે કાર્યના સંબંધમાં તેણે 1844 માટે બીજી સાક્ષી પૂરી પાડી. દાનિયેલના આઠમા અધ્યાયના બે હજાર ત્રણસો વર્ષો 1844માં પૂર્ણ થયા, પરંતુ એ જ રીતે ઉત્તર અને દક્ષિણ રાજ્યો વિરુદ્ધની બે ક્રોધાવેશોમાંનો છેલ્લો પણ 1844માં જ સમાપ્ત થયો.

અંતિમ અંત પૂર્વધારણા રૂપે પ્રથમ અંતને સૂચવે છે. બે ક્રોધોમાંનો અંતિમ ક્રોધ, જે સાત સમયોની માત્ર બીજી અભિવ્યક્તિ છે, 1844માં સમાપ્ત થયો, અને પ્રથમ ક્રોધ 1798માં સમાપ્ત થયો. સ્મિથે જે વચન વિશે દાવો કર્યો કે તેમાં પાપલ સત્તા અંગે કોઈ વિશિષ્ટતાઓ નથી, એ જ વચને તે વર્ષ નિર્દિષ્ટ કર્યું જેમાં પાપાસત્તાને તેનું ઘાતક ઘા પ્રાપ્ત થવાનું હતું.

છત્તીસમા પદમાંનો “રાજા” “ક્રોધ પૂર્ણ થાય ત્યાં સુધી સમૃદ્ધિ પામશે.” ધ્યાન આપો કે સ્મિથે દાનિયેલ અધ્યાય આઠ, પદ ત્રેવીસ અને ચોવીસ વિષે એ જ પુસ્તકમાં શું લખ્યું છે, જેમાં તે દાવો કરે છે કે પાપીય સત્તા પાસે છત્તીસમા પદને પૂર્ણ કરવા માટે યોગ્ય લક્ષણો નથી.

સ્મિથ આ અવતરણમાં બે વાર સૂચવે છે કે મૂર્તિપૂજક અને પાપલ રોમની ભવિષ્યવાણીય લાક્ષણિકતાઓ પરસ્પર વિનિમેય છે, કારણ કે તે માત્ર તેના બે તબક્કાઓમાં રોમના પ્રગટ સ્વરૂપો છે; જેમ કે દાનિયેલના બીજા અધ્યાયમાં લોહ અને માટીના મિશ્રણમાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે, જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ ચર્ચક્રાફ્ટ અને સ્ટેટક્રાફ્ટના પ્રતીકો તરીકે ઓળખાવે છે. જ્યારે દાનિયેલ, જે વચનોને સ્મિથ સંબોધે છે તેમાં, રોમ વિશે કહે છે કે તે “prosper, and practice” કરશે, અને રોમ “shall cause craft to prosper in his hand,” ત્યારે સ્મિથ દાવો કરે છે કે છત્રીસમા વચનમાં તે “king” જે “shall prosper till the indignation be accomplished,” મૂર્તિપૂજક તથા પાપલ—બન્ને રોમની એક ભવિષ્યવાણીય લાક્ષણિકતા દર્શાવે છે. ત્યારબાદ તે દાવો કરે છે કે છત્રીસમા વચનમાં રોમની કોઈપણ લાક્ષણિકતા પાપલ શક્તિનો સંદર્ભ આપતી નથી.

દૃષ્ટિને સ્થાપિત કરનાર લૂંટારાઓ તરીકે રોમની ઓળખને સમર્થન આપતાં અમે સ્મિથનો ઉલ્લેખ કર્યો છે, અને ચૌદમા પદમાં દર્શાવવામાં આવેલી ચાર ભવિષ્યવાણીય લક્ષણોમાંથી એક એ છે કે રોમ પોતાને ઊંચું કરે છે.

સ્મિથ એવો દાવો કરે છે કે છત્રીસમા પદમાં રાજાની વિશિષ્ટતાઓ પાપલ સત્તા સાથે સુસંગત નથી, જોકે તે પહેલાં તેણે ચૌદમા પદમાં પોતાને ઊંચું કરે છે તે રોમ છે એવી તરફેણ કરી હતી. છતાં છત્રીસમા પદમાંનો રાજા “પોતાને ઊંચો કરશે.” એ જ છત્રીસમા પદમાંનો રાજા “દેવોના દેવ સામે અદ્ભુત વાતો બોલશે.” દાનિયેલમાં પાપલ સત્તા “પરમોચ્ચ સામે મહાન શબ્દો બોલશે,” અને પ્રકાશનના પુસ્તકમાં પાપલ સત્તા પરમોચ્ચ સામે નિંદા કરે છે.

પેપલ સત્તાની દરેક ભવિષ્યવાણીય વિશેષતા છત્રીસમી કલમમાં ઓળખાવવામાં આવી છે.

માનવીય ભાષ્યકારો ઘણી વખત અવિશ્વસનીય હોય છે, પરંતુ ઘણા એડવેન્ટિસ્ટ ભાષ્યકારો આ સ્પષ્ટ સત્યની સાક્ષી આપે છે કે જ્યારે પ્રેરિત પૌલે પાપના મનુષ્યને સંબોધતાં Second Thessalonians માં પરિભાષારૂપે ઉલ્લેખ કર્યો, ત્યારે તે છત્રીસમું વચન જ હતું.

છત્રીસમી કલમ જણાવે છે કે “તે પોતાને ઉન્નત કરશે, અને દરેક દેવ કરતાં પોતાને મહાન ગણાવશે,” અને પૌલ કહે છે, “કે પાપનો તે મનુષ્ય પ્રગટ થાય, વિનાશનો પુત્ર; જે દરેક તે વસ્તુનો વિરોધ કરે છે અને પોતાને તેની ઉપર ઉન્નત કરે છે, જેને ઈશ્વર કહેવાય છે, અથવા જેની ઉપાસના થાય છે.” સ્પષ્ટ છે કે સ્મિથ પાસે એવો દાવો કરવાની કોઈ ભવિષ્યવાણીય સત્તા નહોતી કે છત્રીસમી કલમનો રાજા, છત્રીસમી કલમ સુધી આવતી કલમોમાં જે રાજાની ચર્ચા ચાલી રહી હતી તેનાથી ભિન્ન હતો. વ્યાકરણની દૃષ્ટિએ પણ તેની ખામીયુક્ત લાગુઆત કરવા માટે તેની પાસે કોઈ યુક્તિ નહોતી, અને તેનો એવો દાવો કે તેણે આવું એ માટે કર્યું કારણ કે છત્રીસમી કલમમાં પાપલ સત્તાની કોઈ લાક્ષણિકતાઓ નથી, તે ખાનગી અર્થઘટન સ્થાપિત કરવાનો પ્રયત્ન કરતાં શાસ્ત્રને વાંકું વાળવા સમાન હતો.

લાઓદિકીયન એડ્વેન્ટિઝમના વર્ષો દરમ્યાન ઘણા એડ્વેન્ટિસ્ટ ધર્મશાસ્ત્રીઓ, પાદરીઓ અને લેખકોએ સ્મિથનો ઉપયોગ યોગ્ય છે કે અયોગ્ય છે તે અંગે પોતાના અભિપ્રાય વ્યક્ત કર્યા છે. ઓસ્ટ્રેલિયાના એક પાદરી, લૂઇસ વેર, જેઓને અવસાન પામીને લાંબો સમય વીતી ગયો છે, તેમણે પોતાની સેવા-કાર્યનો મોટો ભાગ સ્મિથના ખોટા ભવિષ્યવાણીય માળખાનો વિરોધ કરવામાં વ્યતીત કર્યો હતો. તેમના વિરોધનું કારણ માત્ર એટલું નહોતું કે સ્મિથે અંતે પંચાલીસમા વચનમાં પોતાના અંતે પહોંચનાર રાજાને તુર્કી તરીકે ઓળખાવ્યો હતો, પરંતુ સ્મિથના મંચે આર્માગેડનનો પણ ખોટો ઉપયોગ ઉત્પન્ન કર્યો હતો. 1980ના દાયકામાં અથવા તેની આસપાસ એક એડ્વેન્ટિસ્ટ લેખકે Adventists and Armageddon, Have we Misunderstood Prophecy? શીર્ષકવાળું એક પુસ્તક લખ્યું હતું. તે લેખકનું નામ ડોનાલ્ડ મૅન્સેલ છે, અને તે પુસ્તક હજુ પણ ઉપલબ્ધ છે.

મૅન્સેલ પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધ અને દ્વિતીય વિશ્વયુદ્ધ સુધી પહોંચાડનાર ઇતિહાસને અનુસરીને દર્શાવે છે કે જ્યારે આ બન્ને યુદ્ધો નજીક આવતાં હોવાનું માનવામાં આવતું હતું, ત્યારે એડવેંટિસ્ટ પ્રચારકો આર્માગેડન અને વિશ્વના અંતના સંકેત તરીકે ટર્કી શાબ્દિક યરુશાલેમ તરફ કૂચ કરશે એવી સ્મિથની ખોટી લાગુ પડતી વ્યાખ્યાનો ઉપયોગ કરવા લાગ્યા. તે ચર્ચની સભ્યપદ-નોંધોની મદદથી દર્શાવે છે કે જેમ જેમ આ યુદ્ધો નજીક આવતાં ગયા, તેમ તેમ સ્મિથના આર્માગેડન વિષયક ખામીભરેલા દૃષ્ટિકોણમાંથી ઉપજેલા પ્રચારકોના પ્રબોધકીય ભારના આધારે ઘણી આત્માઓ એડવેંટિસ્ટ ચર્ચના સભ્યપદમાં લાવવામાં આવી.

જ્યારે પણ કોઈ યુદ્ધ સમાપ્ત થયું અને ખામીયુક્ત આગાહીઓ પૂર્ણ થઈ નહીં, ત્યારે સ્મિથ દ્વારા રચાયેલા ભવિષ્યવાણીના માળખાથી જેટલા સભ્યો ચર્ચે મેળવ્યા હતા, તેના કરતાં વધારે સભ્યો તેણે ગુમાવ્યા.

મિલરાઇટોના મૂળભૂત સંદેશનો સ્મિથ દ્વારા કરાયેલ અસ્વીકાર, અને દાનિયેલના છત્રીસથી પૈતાલીસમા વચનો અંગેની પોતાની ખાનગી વ્યાખ્યાને પ્રોત્સાહન આપવાની તેની તૈયારી દ્વારા, સ્મિથના તર્કે સમકાલીન ઘટનાઓ પર આધારિત એક પ્રાર્થિતાત્મક મોડેલ ઉત્પન્ન કર્યું.

દાનિયેલ અગિયારના અંતિમ શ્લોકમાં પોતાના અંતે પહોંચનાર રાજા વિષે સ્મિથ અને જેમ્સ વ્હાઇટ વચ્ચે થયેલા તર્કમાં, જેમ્સ વ્હાઇટે એવી તર્કરચના રજૂ કરી કે જેણે સ્મિથના રેતી જેવા અસ્થિર ભવિષ્યવાણીના પાયાનું સંક્ષિપ્ત પ્રતિનિધિત્વ કર્યું. વ્હાઇટે શીખવ્યું કે “ભવિષ્યવાણી ઇતિહાસને ઉત્પન્ન કરે છે, પરંતુ ઇતિહાસ ભવિષ્યવાણીને ઉત્પન્ન કરતો નથી.”

બંને યુદ્ધો પહેલાં કાર્ય કરનાર એડ્વેન્ટિઝમના સુવાર્તાપ્રચારકોએ વિકાસમાન ઇતિહાસનો ઉપયોગ કરીને સ્મિથના આર્માગેડોન વિષયક ખામીભર્યા ભવિષ્યવાણીના માળખાને રજૂ કર્યું, અને તેમનું કાર્ય, જે યુદ્ધોની પૂર્વવેળામાં એટલું આશીર્વાદિત જણાતું હતું, ત્યારે અંતે શુદ્ધ નુકસાન પેદા કર્યું જ્યારે તે ભવિષ્યવાણીનું માળખું વ્યક્તિગત અર્થઘટન પર આધારિત હોવાનું પ્રદર્શિત થયું.

છત્તીસમા વચનમાં રાજા વિશેની ખાનગી પ્રતીકાત્મક આગાહીની પદ્ધતિને આગળ ધપાવવા સ્મિથની તૈયારીનું પરિણામ એ પણ આવ્યું કે છઠ્ઠી આફત અને આર્માગેડનનો ખોટો પ્રયોગ રચાયો.

જેમ આપણે અગાઉ સૂચવ્યું છે તેમ, છઠ્ઠી પ્લેગ માનવ પરીક્ષાકાળના સમાપ્તિ પછી આવે છે; તેથી, “તમારા વસ્ત્રો રાખવા” અંગે તેમાં રહેલી ચેતવણીનો સંબંધ એવા પરીક્ષણાત્મક મુદ્દા સાથે હોવો જોઈએ, જે માઈકલ ઊભા થાય તે પહેલાં, માનવ પરીક્ષાકાળ બંધ થાય તે પહેલાં અને પ્રથમ પ્લેગ શરૂ થાય તે પહેલાં બને છે. છઠ્ઠી પ્લેગ અજગર, પશુ અને ખોટા ભવિષ્યવક્તાની પ્રવૃત્તિઓને ઓળખાવે છે; તેઓ તે ત્રિવિધ સંગઠન છે, જે ટૂંક સમયમાં આવનાર રવિવારના કાયદા સમયે એકત્ર થાય છે. તે ત્રિવિધ સંગઠન આધુનિક રોમ છે, અને આધુનિક રોમના આ ત્રિવિધ સંગઠનને ઓળખાવતું અને સ્થાપિત કરતું પ્રતીક “તારા લોકોના લૂંટારાઓ” છે, જે “દર્શનને સ્થાપિત કરવા માટે પોતાને ઊંચા કરે છે” અને “પડે છે.”

છઠ્ઠી વિપત્તિની ચેતવણી, જ્યારે સમજવામાં આવે છે, ત્યારે આત્માને પોતાના વસ્ત્રો જાળવી રાખવા દે છે; પરંતુ જો તેને નકારી કાઢવામાં આવે, તો તે આત્માને નગ્ન છોડી દે છે, જે લાઓદીકિયાના પાંચ લક્ષણોમાંનું એક છે. તે ચેતવણીને સ્થાપિત કરતું પ્રતીક તારાં લોકોના લૂંટારાઓ છે, જે પોતાને ઊંચા કરે છે અને અંતે પડી જાય છે. સુલેમાને કહ્યું હતું કે જો દેવના લોકો પાસે તે દર્શન ન હોય, તો તેઓ નાશ પામે છે.

હિબ્રુ શબ્દ “perish” નો અર્થ “નગ્ન કરવો” એવો થાય છે, અને યોહાને નોંધ્યું છે, “ધન્ય છે તે, જે જાગતો રહે છે, અને પોતાના વસ્ત્રોને જાળવી રાખે છે, જેથી તે નગ્ન ન ફરે, અને તેઓ તેની લાજ ન જુએ.” ઉત્તરના રાજા અંગે સ્મિથ ભૂલમાં હતો, અને તે ખોટી ભવિષ્યવાણીય પાયાએ તેને એવી ભવિષ્યવાણીય લાગુઆત વિકસાવવા દીધી કે, જો તેને સ્વીકારવામાં આવે, તો તે નગ્નતા ઉત્પન્ન કરે છે, જે લાઓદિકિયાઓનું એક પ્રતિક છે, જેઓ પ્રભુના મુખમાંથી ઉગાળી કાઢવામાં આવે છે.

સ્મિથને ઉત્તરનો રાજા કોણ છે તેની પોતાની નવી ખોટી ઓળખ અંગે પ્રબોધિકા સ્ત્રીના પતિ જેમ્સ વ્હાઇટ સામે વાદવિવાદ કરવામાં કોઈ મુશ્કેલી ન હતી. એડવેંટિસ્ટ ઇતિહાસકારો, અને સિસ્ટર વ્હાઇટ, તેમના પ્રસિદ્ધ મતભેદને ઉલ્લેખે છે. એલેન વ્હાઇટે પોતાના પતિ અને સ્મિથ બંનેને ઠપકો આપ્યો હતો, કારણ કે દાનિયેલ અગિયારમાં ઉત્તરનો રાજા તરીકે કોનું પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવ્યું છે તે વિષયક તેમના મતભેદને જાહેર ક્ષેત્રમાં મૂકવા દેવામાં આવ્યો હતો. 1844ની મહાન નિરાશા પછીના પ્રથમ જ એડવેંટિસ્ટ પ્રકાશનમાં, જેમ્સ વ્હાઇટે લખ્યું:

જ્યારે સ્મિથે “દાનીયેલ અધ્યાય અગિયારમાંની છેલ્લી શક્તિ” વિષય પર પોતાની કથિત “નવી જ્યોતિ” રજૂ કરી, ત્યારે જેમ્સ વ્હાઇટે સ્મિથની આ વ્યાખ્યાને નવી જ્યોતિ તરીકે નહીં, પરંતુ પાયાઓ પરના આક્રમણ તરીકે જોયી. દાનીયેલ અધ્યાય અગિયારમાં ઉત્તરનો રાજા તરીકે રોમ વિષે ઉરિયાહ સ્મિથ અને જેમ્સ વ્હાઇટ વચ્ચે જે વિવાદ થયો હતો, તેમાં નિશ્ચિત એવા લક્ષણો રહેલા છે, જેને ભવિષ્યવાણીના વિદ્યાર્થીઓ તરીકે આપણે રોમના પ્રતીક અંગેના એડવેંટિસ્ટ ઇતિહાસના અન્ય વિવાદો સાથે એકત્ર લાવવા છે.

આ ગુણધર્મોમાંનું એક છે ખાનગી અર્થઘટનનો પ્રવેશ. બીજું ગુણધર્મ એ છે કે આ ખાનગી અર્થઘટનનો ઉપયોગ કરવા માટે સરળ વ્યાકરણને વાંકું વાળવું પડે છે; કારણ કે સ્મિથે માત્ર એટલું જ અવગણ્યું નહોતું કે છત્તીસમા વચનમાં આવેલું દરેક પ્રબોધક લક્ષણ રોમને સંબોધે છે, પરંતુ તેણે આ વાત પણ અવગણેલી કે વ્યાકરણાત્મક રચના એ માંગ કરે છે કે છત્તીસમા વચનનો રાજા અગાઉના વિભાગમાં દર્શાવાયેલ એ જ રાજા હોવો જોઈએ.

બીજું એ છે કે ખાનગી અર્થઘટન મૂળભૂત સત્યોના અસ્વીકાર સમાન હતું. બીજું એ છે કે તે ભવિષ્યવાણીના આત્માની સત્તાના અસ્વીકારનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. બીજી વિશેષતા એ છે કે રોમ અંગેનો પ્રથમ ખોટો વિચાર એવો ભવિષ્યવાણીય નમૂનો તરફ દોરી જશે, જે મનુષ્યને માનવીય કૃપાકાળના સમાપ્તિની નજીક પહોંચતાં પોતાના વસ્ત્રો જાળવી રાખવા દેતો નથી. બીજું એ હતું કે પોતાની ખાનગી અર્થઘટનને જાહેર રીતે પ્રોત્સાહિત કરવાની તૈયારી હતી. બીજું એ છે કે આ ખાનગી અર્થઘટન હંમેશા નવી જ્યોતિ તરીકે ઓળખાવવામાં આવે છે. આ બધા લક્ષણો “તારા લોકોના લૂંટારાઓ” અંગેની વર્તમાન ચર્ચામાં પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

જ્યારે રોમનો અંતિમ વિવાદ—જે “તારા લોકોના લૂંટારાઓ”ને ઓળખાવતી રોમની પ્રથમ વિવાદ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો હતો—ઉરિયા સ્મિથ અને જેમ્સ વ્હાઇટના વિવાદની પ્રબોધકીય રેખા સાથે એકત્ર કરવામાં આવશે, ત્યારે આપણે જોશું કે એક વર્ગ પોતાની પ્રબોધકીય રચના ખાનગી અર્થઘટન પર સ્થાપિત કરશે, જે પાયાની સત્યતાને નકારી કાઢે છે.

મૂળભૂત સત્યોના અસ્વીકારનો અર્થ સ્વયંસ્ફૂર્ત રીતે ભવિષ્યવાણીના આત્મસત્તાના અધિકારના અસ્વીકાર સમાન થાય છે, જે તે મૂળભૂત સત્યોનું એટલી દૃઢતાથી સમર્થન કરે છે. એવો વર્ગ, આ શિક્ષણનો વિશ્વભરના દેવના લોકોને કેવો પ્રભાવ પડશે તે અંગે કોઈપણ ચિંતાઓ ઊભી કરવામાં આવે તો પણ, પોતાના દૃષ્ટિકોણને જાહેર રીતે રજૂ કરવા તૈયાર રહેશે.

1844 પછી તરત જ, એડવેન્ટિઝમની પ્રથમ પેઢીમાં, રોમ વિષેનો બીજો એક વિવાદ રજૂ કરવામાં આવ્યો. એ વિવાદ સતત ઉશ્કેરાતો રહ્યો, જ્યાં સુધી એડવેન્ટિઝમની ત્રીજી પેઢીમાં ખોટો દૃષ્ટિકોણ સ્વીકારવામાં આવ્યો નહીં. આપણે હાલમાં “line upon line” ના નમૂનામાં જે છ રેખાઓ વિચારણા હેઠળ લઈ રહ્યા છીએ, તેમાં “daily” વિષયક વિવાદને ચોથી તરીકે વિચારશું.

પરંતુ રોમના વિવાદોની ચોથી રેખાને અમે હાથ ધરીએ તે પહેલાં, એ યાદ રાખવું જરૂરી છે કે અગાઉના લેખમાં, જ્યારે અમે દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારની દસમી આયત પર વિચારતા હતા, ત્યારે અમે આ રીતે જણાવ્યું હતું: “દસમી આયત પણ લેવીયવ્યવસ્થા છવીસના ‘સાત સમય’ને ગુપ્ત ઇતિહાસ સાથે સીધી રીતે જોડે છે, પરંતુ સત્યની તે રેખા અમે અહીં જે રજૂ કરી રહ્યા છીએ તેની પરિધિની બહાર છે.”

1863માં સાત સમયોને નકારવામાં ઉરિયાહ સ્મિથ આગેવાન હતો. તેણે તે વિષય પર જ્ઞાનની વૃદ્ધિને નકારી કાઢી હતી, જે હિરામ એડસન દ્વારા લખાયેલા અને 1856માં *Review*માં પ્રકાશિત થયેલા તે વિષયક લેખોમાં રજૂ કરવામાં આવી હતી. સ્મિથ એવા આંદોલન સાથે સંકળાયેલો હતો જેણે સાત સમયોને રજૂ કર્યા હતા, પરંતુ ત્યારબાદ એ જ વિષય પર વધેલા જ્ઞાનને નકારી કાઢ્યું—તેના પરિણામો પણ સ્મિથે ઉત્તર દિશાના રાજા વિષયક જે બાબતને નવી જ્યોતિ હોવાનો દાવો કર્યો હતો તેની રજૂઆતના લક્ષણોના વિષયની બહાર છે; પરંતુ જ્યારે અમે રોમ સંબંધિત એડવેન્ટિસ્ટ વિવાદોની રેખાનું આપણું અવલોકન પૂર્ણ કરીશું, ત્યારે અમે દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારની દસમી કલમના મહત્વ તરફ પણ પાછા ફરીશું, અને તે પણ જેનું પ્રતિનિધિત્વ સ્મિથે લાઉદિકેયાના સંદેશને નકારી કાઢવામાં કર્યું હતું, જે 1856માં સાત સમયો વિષે જ્ઞાનની વૃદ્ધિ સાથે આવ્યું હતું.