સમાનાંતર ચેતવણીઓ - સંખ્યા ચાર

યશાયાહમાંથી આવેલા આ વચનો હબક્કૂકનાં કોષ્ટકોમાં વારંવાર સંબોધવામાં આવ્યા છે. અહીં મને માત્ર પૂર્વવર્તી આ વચનોમાંથી એક-બે મુદ્દાઓને સ્પર્શ કરીને વર્તમાન ચર્ચામાં ઉમેરવા છે. આ અવતરણ એવા લોકો દર્શાવે છે જે પરીક્ષામાં નિષ્ફળ જાય છે, કારણ કે તેઓ “જાય છે, અને પાછળ પડી જાય છે, અને તૂટી પડે છે, અને ફસાઈ જાય છે, અને પકડાઈ જાય છે.” તેઓ એવા લોકો હતા જેઓ એ પરીક્ષામાં નિષ્ફળ ગયા જેનો સંબંધ એ વાત સાથે હતો કે ઈશ્વર કોને “શીખવવા” અને “જ્ઞાન” અથવા “સિદ્ધાંત” “સમજાવવાનો” પ્રયત્ન કરશે. તે એવી પરીક્ષા હતી જે જ્ઞાનની વૃદ્ધિને સમજવા ઉપર આધારિત હતી; તેથી તે જ પરીક્ષા હતી જેણે દાનિયેલના બારમા અધ્યાયમાં જ્ઞાની અને દુષ્ટને અલગ પાડ્યા હતા, કારણ કે બધા ભવિષ્યવક્તાઓ સહમત છે અને જગતના અંતને ઓળખાવે છે. દાનિયેલ બારમાં “જ્ઞાની” સમજે છે, પરંતુ “દુષ્ટ” જ્ઞાનની વૃદ્ધિને સમજતા નથી.

યશાયાહના પ્રકરણમાં આવેલા લોકોની પરીક્ષા “યહોવાના વચન” દ્વારા થઈ હતી, “જે તેઓ સાંભળવા ઇચ્છતા નહોતા.” અને “યહોવાનું” તે વિશિષ્ટ “વચન” જેને તેમણે નકાર્યું, અને જે તેમને “જ્ઞાન”ની વૃદ્ધિને “સમજવા” સક્ષમ બનાવ્યું હોત, તે બાઇબલીય નિયમ હતો, જે બતાવે છે કે પ્રભુવાણીય ઇતિહાસોને યોગ્ય રીતે કેવી રીતે સુસંગત કરવાના. યશાયાહના પ્રકરણમાં જે પડી જાય છે તેમણે તે નિયમને નકાર્યો, જે ઓળખાવે છે કે પ્રભુવાણીય ઇતિહાસને સમજવા માટે તે રેખાને “અહીં થોડું, અને ત્યાં થોડું” શોધવી આવશ્યક છે. યહોવાનું તે વચન, જેણે એવી પરીક્ષા ઉત્પન્ન કરી જેને તેમણે નકારી, તે અહીંથી અને ત્યાંથી પ્રભુવાણીય રેખાઓ પસંદ કરવાની પદ્ધતિ હતી, અને પછી તે પસંદ કરાયેલ પ્રભુવાણીય ઇતિહાસની રેખાઓમાંથી એકને તે જ વિષયને સંબોધતી પ્રભુવાણીય ઇતિહાસની અન્ય રેખાઓની સમાન્તર ગોઠવવાની પદ્ધતિ હતી. આ રીતે રેખા પર રેખા ગોઠવવાના આ પ્રયત્નની સફળતા પ્રભુવાણીય અર્થઘટનના સાચા નિયમોના પ્રયોગ પર આધાર રાખે છે. તે નિયમો, જે “આદેશો” છે, તેમને પણ એકત્રિત કરવા પડે છે, અને તેઓ બાઇબલમાં અહીં અને ત્યાં મળે છે. યશાયાહની તે કુમારીઓ, જેઓ આ પરીક્ષામાં નિષ્ફળ જાય છે, તેઓ એ કારણે નિષ્ફળ જાય છે કે તેઓ તે મુખ્ય બાબત ભૂલી જાય છે, જે તેઓએ કદી ભૂલવી ન જ જોઇતી હતી, અને તે એ છે કે ઇતિહાસ પોતાને પુનરાવર્તિત કરે છે.

દેવ ગૂંચવણના સર્જક નથી, અને આ સત્યનો એક આધારબિંદુ એ છે કે બાઇબલમાં દરેક પ્રભુવક્તા એ જ ભવિષ્યવાણીની રેખાને ઓળખાવે છે. તેઓ બધા આ રેખા પરની સચોટ એકસરखी ઘટનાઓને જોતા નથી, પરંતુ જગતના અંતે આવતી ઘટનાઓની તે સદૈવ એ જ એક રેખા છે. તે એવી ઘટનાઓ છે જે કૃપાકાળના સમાપન સુધી લઈ જાય છે, ત્યારબાદ સાત અંતિમ આપત્તિઓ આવે છે, અને જેનો પરિચય ખ્રિસ્તના દ્વિતીય આગમનથી પૂર્ણ થાય છે. એક પ્રભુવક્તાની વાર્તા ઇતિહાસની તે રેખામાં દેવના વિશ્વાસુ લોકો વિશે હોઈ શકે, પરંતુ બીજા પ્રભુવક્તાનું સાક્ષ્ય દેવના અવિશ્વાસુ લોકો વિશે, અથવા સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા, વેટિકન, સંયુક્ત રાષ્ટ્રસંઘ, પૃથ્વીના વેપારીઓ અથવા ઇસ્લામ વિશે હોઈ શકે; તેમ છતાં તે સદૈવ એ જ એક રેખા છે.

મલાખીની એલિયાહ સંદેશા, તેમજ પ્રકાશિતવાક્યના પ્રથમ, ચૌદમા અને અઢારમા અધ્યાયોમાં પ્રતિનિધિત્વ પામતા સંદેશાઓ, અને દાનિયેલ અગિયાર તથા બારનો સંદેશ—આ બધાં એક જ સંદેશ છે. તેઓ બધાં ઇતિહાસની એ જ એક જ રેખા છે, પરંતુ વાર્તામાં દરેકનું પોતાનું વિશિષ્ટ યોગદાન છે.

તે વિશેષ સંદેશા વિષે જે વાત લગભગ સર્વત્ર ગેરસમજાય છે તે એ હકીકત છે કે તે માનવીય પરીક્ષાકાળના સમાપ્તિથી થોડું પહેલાં જ દેવના લોકોને પ્રગટ કરવામાં આવે છે. એ જાણીને કે વિશેષ સંદેશ હંમેશા પરીક્ષાકાળના જલદી આવનારા સમાપ્તિ અંગે ચેતવણી આપે છે, આપણે કદાચ બાઇબલમાં પરીક્ષાકાળના સમાપ્તિનું સૌથી સ્પષ્ટ દૃષ્ટાંત વિચારશું.

ઉપરના પવિત્રસ્થાનમાં અગિયારમા પદના શબ્દો દ્વારા કૃપાકાળના અંતની ઘોષણા થાય તે પહેલાં, પ્રકાશિતવાક્યના ગ્રંથમાંથી દેવના સેવકોને ઉદ્ઘાટિત થયેલો એક વિશેષ ચેતવણીરૂપ ભવિષ્યવાણીનો સંદેશ આપવામાં આવવાનો છે.

સાત અંતિમ આફતો પહેલાં જ થોડા સમય અગાઉ દેવના લોકોએ ઓળખી લેવાનો એક વિશેષ ભવિષ્યવાણીય સંદેશ હોવાનો છે. જ્યારે તે “સમય નજીક છે,” ત્યારે મુદ્રિત રાખવામાં આવેલી “આ પુસ્તકની ભવિષ્યવાણી” (પ્રકટીકરણની ભવિષ્યવાણી) અમુદ્રિત થવાની છે. પ્રકટીકરણના પુસ્તકમાં મુદ્રિત રાખવામાં આવેલી એકમાત્ર ભવિષ્યવાણી સાત ગર્જનાઓની ભવિષ્યવાણી છે.

માનવની કૃપાકાળ સમાપ્ત થવાના થોડા પહેલાં, જ્યારે “સમય નજીક છે” ત્યારે “જે બાબતો ટૂંક સમયમાં થવાની જ છે” તેની ઓળખ કરાવતી એક વિશેષ બાઇબલ સત્યની મુદ્રા ખૂલશે. પ્રકાશિતવાક્ય દસનો શક્તિશાળી દૂત યેસુ ખ્રિસ્ત છે, જેણે સિંહની જેમ ઘોષણા કરી.

અંતે “ચર્ચો” જેમને “શૈતાન” ભ્રમિત કરે છે, તેઓ તેથી ભ્રમિત થાય છે કે તેમણે “સત્ય”ના પ્રેમને સ્વીકાર્યો નહોતો. Sister White એ હમણાં જ જેના સંદર્ભે ઉલ્લેખ કર્યો તે દ્વિતीय થેસ્સલોનિકીઓના અવતરણમાં આવેલ “સત્ય” શબ્દ ગ્રીકનો મુખ્ય શબ્દ છે, જે હિબ્રુ ભાષાના તે શબ્દમાંથી ઉત્પન્ન થયો છે જેને “સત્ય” તરીકે અનુવાદિત કરવામાં આવ્યો છે, જે ત્રણ હિબ્રુ અક્ષરોથી બનેલો છે અને Alpha અને Omegaનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. શું કોઈ બાઈબલ આધાર છે કે પ્રથમ ઉલ્લેખના નિયમ સાથે જોડાયેલું સત્ય, જે ખ્રિસ્તના સ્વભાવના એક ગુણધર્મનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, એ જ એવું સત્ય છે જેનો ઇનકાર કરવામાં આવે છે અને પરિણામે પ્રબળ ભ્રમ ઉત્પન્ન થાય છે?

થિસ્સલોનિકીઓમાંથી આ અવતરણનો હબક્કૂકની કોષ્ટકોમાં વારંવાર ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો છે, તેથી આ સમયે અમે માત્ર સંક્ષિપ્ત ટિપ્પણી જ કરીશું. સિસ્ટર વ્હાઇટ જેને “શેતાનનું અદભૂત કાર્ય” કહે છે, તે જ પૌલનું “શેતાનની કાર્યશીલતા સર્વ પ્રકારની શક્તિ, ચિહ્નો અને ખોટા અદ્ભુતો સાથે” છે. સિસ્ટર વ્હાઇટ અને પૌલ દ્વારા ઓળખવામાં આવેલું આ ભ્રામક કાર્ય યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રવિવારના કાયદાથી શરૂ થાય છે.

અમે વિચારી રહ્યા છીએ તે થેસ્સલોનિકીઓના આ અવતરણમાં, પૌલ દુનિયાનાં અંતે પોપને ચાર ભિન્ન ઉપાધિઓ દ્વારા ઓળખાવે છે. પોપ “પાપનો માણસ” છે, તે “વિનાશનો પુત્ર” છે, તે “અધર્મનું રહસ્ય” છે અને “તે દુષ્ટ” છે. આ ચાર નામોથી આગળ વધીને પૌલ પોપના અમુક બીજા લક્ષણો પણ આપે છે, કારણ કે તે આપણને જાણ કરે છે કે પોપ, (જે પૌલના દિવસોમાં હજી ભવિષ્યમાં હતો) “પોતાના સમયમાં પ્રગટ કરવામાં આવશે.”

પોપ “પોતાના સમયમાં પ્રગટ કરવામાં આવશે”; અને આ સૌથી સ્પષ્ટ બાઈબલ આધાર છે—જોકે તે એકમાત્ર બાઈબલ સત્ય કોઈ રીતે નથી—કે રોમની ચર્ચનો પોપ બાઈબલની ભવિષ્યવાણીનો પ્રતિખ્રિસ્ત છે. આ વાત બાઈબલમાં આવેલી સાત ભિન્ન અને સીધી સંદર્ભો દ્વારા સ્થાપિત થાય છે, જે “સમય”ની ઓળખ આપે છે કે જેમાં પાપસત્તા પૃથ્વી પર પ્રભુત્વ ધરાવશે—એ જ “સમય” જેને માનવજાત અંધકાર યુગો તરીકે ઓળખે છે. બાઈબલ પોપને પાપસત્તા તરીકે પ્રગટ કરે છે, કારણ કે તે વારંવાર “સમય”ના ચોક્કસ અવધિની ઓળખ આપે છે—૫૩૮થી ૧૭૯૮ સુધી—જ્યારે પાપસત્તા વિશ્વ પર શાસન કરશે. પૌલે કહ્યું હતું કે તે પોતાના સમયમાં પ્રગટ કરવામાં આવશે.

પૌલ એ પણ ઓળખાવે છે કે તે પોપ જ છે જે “વિરોધ કરે છે અને પોતાને તે દરેક કરતાં ઊંચો ઠરાવે છે જેને ઈશ્વર કહેવાય છે, અથવા જેની ઉપાસના કરવામાં આવે છે; જેથી તે ઈશ્વર તરીકે ઈશ્વરના મંદિરમાં બેસે છે, અને પોતે ઈશ્વર છે એવું દર્શાવે છે.” અન્ય બાબતો સાથે આ પણ ઓળખાવે છે કે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીનો ખ્રિસ્તવિરોધી એક ધાર્મિક પ્રતીક છે. તે કોઈ હિટલર કે અલેક્ઝાન્ડર મહાન નથી. આ પોપની ઓળખને વધુ સંકુચિત કરે છે, કારણ કે તે માત્ર એક ધાર્મિક અત્યાચારી નથી; તે એવો ધાર્મિક અત્યાચારી છે જે દાવો કરે છે કે તે ઈશ્વરના મંદિરમાં છે. ખ્રિસ્તવિરોધી એવો દાવો કરે છે કે તે ખ્રિસ્તી ચર્ચની અંદર આસન ગ્રહણ કરીને બેઠો છે.

પૌલ અને દાનિયેલ અનુસાર, જ્યારે પોપ પોતાની ઘોષિત ખ્રિસ્તી ચર્ચમાં હોય છે, ત્યારે તે શૈતાનના તે સ્વભાવને પ્રગટ કરે છે, જેને ઈશ્વરના સિંહાસન પર બેસવાની અને સર્વ વસ્તુઓથી ઉપર ઉન્નત થવાની ઇચ્છા હતી. હું પૌલ અને દાનિયેલ કહું છું, કારણ કે મોટાભાગના બાઇબલના વ્યાખ્યાતાઓ માન્ય રાખે છે કે જ્યારે પૌલ દર્શાવે છે કે પોપના લક્ષણોમાંનું એક એ છે કે તે સંપૂર્ણ સ્વમોહિત છે, ત્યારે પૌલ માત્ર દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારમાં પોપના દાનિયેલના વર્ણનનો ઉદ્ધરણ આપી રહ્યો હતો, જ્યાં દાનિયેલ ત્યાં નોંધે છે:

જ્યારે પૌલ પોપના આત્મમુગ્ધ સ્વભાવનો ઉલ્લેખ કરે છે, ત્યારે તે દાનિયેલના વચનનો પરિભાષારૂપે ઉલ્લેખ કરીને કહે છે કે પોપ જ એ છે, જે “વિરોધ કરે છે, અને જેને દેવ કહેવાય છે અથવા જેની ઉપાસના થાય છે તે સર્વ કરતાં પોતાને ઊંચો કરે છે; એટલું જ નહીં, તે દેવની જેમ દેવના મંદિરમાં બેસે છે, અને પોતે દેવ છે એમ દર્શાવે છે.” દાનિયેલનું તે વચન, જે પાપાસત્તાના સ્વભાવની ઓળખ આપે છે, તે “સમય”નો પણ ઉલ્લેખ કરે છે, જે એ હેતુથી નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યો હતો કે પાપાસત્તા જ ખ્રિસ્તવિરોધી હતી તે “પ્રગટ” થાય, કારણ કે તે દર્શાવે છે કે પાપાસત્તા “સમૃદ્ધિ પામશે” ત્યાં સુધી કે “ક્રોધની પૂર્ણતા થાય.”

“ક્રોધ” 1798માં સમાપ્ત થયો; તેથી આ વચનમાં દાનિયેલ (જોકે દાનિયેલ અને પ્રકટીકરણના પુસ્તકોમાં જ્યાં 1260 વર્ષના ઇતિહાસનો ઉલ્લેખ થાય છે તે સાત સીધા સ્થાન પૈકી આ એક નથી), તેમ છતાં સીધેસીધું પાપાસત્તાને ઓળખે છે અને ચિહ્નિત કરે છે કે તેને 1798માં “ઘાતક ઘા” મળ્યો હતો, જેમ યોહાન તેને કહે છે. આમ, આ વચન પાપાસત્તાના શાસનકાળના અંતને ઓળખાવે છે, યદ્યપિ તે શાસનની અવધિની ઓળખ કરતું નથી.

આ ખંડમાં પૌલ એક એવી શક્તિની પણ ઓળખ કરે છે, જે ઇ.સ. ૫૩૮માં પાપાસત્તાને વિશ્વ પર નિયંત્રણ મેળવતાં અટકાવનાર હતી, જ્યારે તેણે જણાવ્યું કે જેમને તે લખી રહ્યો હતો તે થેસ્સલોનિકાવાસીઓ આ વિશિષ્ટ સત્યને પહેલેથી જ જાણતા હતા. તેણે પ્રશ્ન ઉઠાવ્યો, “Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things?” તે તેમને યાદ અપાવે છે કે તેઓ પહેલેથી જ જાણતા હતા કે “what withholdeth” (અર્થાત્ રોકે છે) પાપાસત્તાને ત્યાં સુધી, જ્યાં સુધી તે “be revealed in his time.” પાપાસત્તાને વિશ્વ પર નિયંત્રણ મેળવતાં પહેલાં જે શક્તિ અસ્તિત્વમાં હતી અને તેને અટકાવતી હતી, તે જ શક્તિ પૌલે પત્ર લખ્યો ત્યારે વિશ્વ પર નિયંત્રણમાં હતી. તે મૂર્તિપૂજક રોમ હતી. પૌલે લખ્યું કે પાપાસત્તા વિશ્વ પર નિયંત્રણ મેળવે તે માટે મૂર્તિપૂજક રોમને “taken out of the way” કરવામાં આવશે.

આ જ સમજણથી વિલિયમ મિલરને એ ઓળખવા પ્રેરણા મળી કે દાનિયેલના પુસ્તકમાં “દૈનિક” તરીકે પ્રતીકરૂપે દર્શાવાયેલ સત્તા મૂર્તિપૂજક રોમ હતી. એડવેંટિઝમ સ્વીકારે છે કે માળખું, અને તેથી વિલિયમ મિલરના તમામ ભવિષ્યવાણી-સંબંધિત અભિપ્રાયો, દાનિયેલ અને પ્રકાશનગ્રંથ અંગેની તેમની સમજણ પર આધારિત હતા, અને આ બંને પુસ્તકો મૂર્તિપૂજક રોમ અને પાપલ રોમ નામની બે ઉજાડ પાડી દેનારી સત્તાઓને સંબોધે છે. થેસ્સલોનિકીઓને લખાયેલા ભાગમાં મિલર—પહેલેથી જ જાણતા હતા (જેમ તેમના સમયમાં દરેક પ્રોટેસ્ટન્ટ જાણતો હતો કે પોપ જ પ્રતિવિરૂદ્ધખ્રિસ્ત હતો); જ્યારે તેમણે એ ઓળખ્યું કે મૂર્તિપૂજક રોમ એ પાપલ શાસન પહેલાં આવેલ ઐતિહાસિક સત્તા હતી, અને પૌલે જણાવ્યું હતું કે પાપસત્તા પૃથ્વીના સિંહાસન પર આરોહણ કરે તે પહેલાં મૂર્તિપૂજક રોમને દૂર કરવામાં આવવાની હતી, ત્યારે તેમણે આ વાતને દાનિયેલના પુસ્તક અને “દૈનિક” સાથે જોડીને સમજ્યું, જ્યાં ત્રણ વખત એવો ઉલ્લેખ આવે છે કે પાપસત્તા વિશ્વ પર નિયંત્રણ મેળવે તે પહેલાં “દૈનિક”ને “દૂર કરવામાં” આવવું આવશ્યક હતું. પૌલના સાક્ષ્યે મિલરને એ સમજવા સક્ષમ બનાવ્યા કે મૂર્તિપૂજક રોમ જ દાનિયેલનું “દૈનિક” હતું, અને ત્યારબાદ તેઓ એ ઓળખી શક્યા કે દાનિયેલની બે ઉજાડ પાડી દેનારી સત્તાઓ મૂર્તિપૂજક અને પાપલ રોમ હતી. આ સત્ય મિલરાઇટ ચળવળનો પાયો દર્શાવે છે. એડવેંટિઝમ આજે નિશ્ચિતપણે મિલરના કાર્યને અસ્વીકારે છે, છતાં તેઓ હજુ પણ સમજે છે કે દાનિયેલમાં “દૈનિક” અંગે મિલરે વિકસાવેલી સમજણનો આ સર્વેક્ષણ એ સાબિત કરે છે કે પૌલ જે સત્તા વિશે કહે છે કે તે પાપસત્તાના ઉદયને પોતે દૂર ન કરવામાં આવે ત્યાં સુધી “રોકી રાખે છે,” તે મૂર્તિપૂજક રોમ હતી—અને આ વિષયો અંગે મિલરના વિચારોનું આ જ યોગ્ય વિશ્લેષણ છે.

દાનિયેલના ગ્રંથમાં “દૈનિક” વિષેનો સત્ય પોપી રોમના રાજ્ય પહેલાં આવેલ મૂર્તિપૂજક રોમનું પ્રતીક છે, અને દાનિયેલે પોપી રોમને ઉજાડ કરનાર ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ તરીકે રજૂ કર્યું હતું—આ બાબતને સમજ્યા પછી મિલર બાઈબલની ભવિષ્યવાણીઓમાં દર્શાવવામાં આવેલા રાજ્યો સાથે સંબંધિત પ્રતિકાત્મક સમયગાળાઓને ઓળખી શક્યો; અને જ્યારે તેનું મન આ અંતર્દૃષ્ટિઓ માટે ખુલ્યું, ત્યારે તેણે સત્યની એવી શ્રેણી એકત્ર કરી જે એડ્વેન્ટિઝમના પાયોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. એ સત્યો 1843 અને 1850 ના આગેવાન ચાર્ટોની બે કોષ્ટકો પર અંકિત થયા. એ સત્યો એડ્વેન્ટિઝમનો પાયો છે, અને તેઓ “સમય” ની ઓળખ પર આધારિત હતા. પાયો ક્યારે સ્થાપિત કરવામાં આવ્યો તેના ઇતિહાસની ચર્ચા હબક્કૂકની કોષ્ટકો વિષેનો એક મુખ્ય વિષય છે.

હબક્કૂકની પાટિયાઓમાં જે બાબત દર્શાવવામાં આવી નથી તે એ છે કે સમય પર આધારિત રહેલા પાયાોએ એવી એક રચના ઉત્પન્ન કરી કે જેના દ્વારા અંતિમ પેઢી માટે આવું જોવું શક્ય બને છે કે કેટલીક સત્યતાઓ પાયા તરીકે પ્રતિનિધિત્વ પામેલી હતી. એક પ્રથમ સત્ય હતું, જે પાયામાં મુકાયેલો સર્વથા પ્રથમ પથ્થર હતો; પરંતુ દાનિયેલના ગ્રંથમાં આવેલું “દૈનિક” મિલરની પ્રથમ સત્યતા નહોતું. જે સત્ય પાયાનો પ્રથમ પથ્થર બનવાનું હતું, અને જેને બાંધવા માટે મિલરને ઉભા કરવામાં આવ્યા હતા, તે લેવ્યવ્યવસ્થા છવ્વીસના “સાત સમય” હતા; પરંતુ “દૈનિક”ની સત્યતા વિના, પ્રથમ દેવદૂતનો સંદેશ રજૂ કરવા માટે જેને ઓળખવાની જરૂર હતી એવી ભવિષ્યવાણીની રચનાને મિલર ઓળખી શક્યા હોત નહીં. તેમની રચના ભવિષ્યવાણીને બે ઉજાડ પાડનારી શક્તિઓના પરિપ્રેક્ષ્યમાં મૂક્તી હતી. મિલર અજગર (મૂર્તિપૂજક રોમ) અને પશુ (પોપશાહી)ને સંબોધિત કરતા હતા. ત્રીજો દેવદૂત અજગર (સંયુક્ત રાષ્ટ્રસંઘ), પશુ (પોપશાહી), અને ખોટા ભવિષ્યવક્તા (યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ)ને સંબોધિત કરે છે.

જો કોઈ વ્યક્તિ મિલરાઇટ્સ દ્વારા બે પવિત્ર પાયાનાં ચાર્ટ્સ પર રજૂ કરવામાં આવેલી સર્વ સમયની ભવિષ્યવાણીઓને—થોડાંક નહીં, પરંતુ બધાં જ—સ્વીકારે, તો તે વ્યક્તિએ તે સત્યોની વ્યક્તિગત રીતે તપાસ કરવી આવશ્યક બને. જો તમે કદી તેની તપાસ જ ન કરી હોય, તો તમે તેને કેવી રીતે સ્વીકારી શકો? જો પાયાનાં સત્યોની તપાસ કરતા એવા વ્યક્તિઓ તે સત્યોને કસોટી પર ચઢાવવાની વ્યક્તિગત જવાબદારી પોતાની બનાવે, અને ત્યારબાદ તે બધાં સત્યોને સ્વીકારે, તો તેમણે રેતી પર નહીં, પરંતુ શિલા પર બાંધકામ કર્યું છે.

મિલરાઇટ ઇતિહાસની સમયસંબંધિત ભવિષ્યવાણીઓને જે લોકો સમજપૂર્વક તપાસવા ઇચ્છે છે, તેમના માટે આવશ્યક છે કે તેઓ તે ઐતિહાસિક અવધિઓનું અવલોકન કરે, જેઓનો પ્રતિનિધિત્વ આ સમયભવિષ્યવાણીઓ દ્વારા કરવામાં આવ્યો છે. આ સમયરેખા પર ઘટનાઓને દર્શાવવાના કાર્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. જ્યારે ભવિષ્યવાણીનો વિદ્યાર્થી તેવા અનુસંધાનના સ્તરે પહોંચે છે જ્યાં તે બાઈબલમાંથી મિલરાઇટ્સે ઓળખેલા અને ત્યારબાદ ઐતિહાસિક અભિલેખ દ્વારા સમર્થિત એવા આ ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાઓ પર વિચાર કરે છે, ત્યારે તે એ ઓળખી શકવાની સ્થિતિમાં આવશે કે સમયભવિષ્યવાણીના આરંભે આવેલી ઇતિહાસિક ઘટના-શ્રેણી પ્રતીકાત્મક રીતે એ જ ભવિષ્યવાણીના અંતકાળની ઇતિહાસિક ઘટના-શ્રેણીનું પૂર્વરૂપ દર્શાવે છે. આ દૃષ્ટિકોણથી વિદ્યાર્થીએ શીખવું જોઈએ કે ઇતિહાસ પોતાને પુનરાવર્તિત કરે છે. અને આ સમજ સ્થિર થયા પછી તેને એ પણ જોવું જોઈએ કે ઈસુ અંતને આરંભ દ્વારા દર્શાવે છે.

અને વિશ્વના અંતને “મંદિરના નિર્માણ” તરીકે દર્શાવતી ભવિષ્યવાણીની ભવિષ્યવાણીસૂચક રેખામાંથી, વિદ્યાર્થીએ જાણવું જોઈએ કે પાયા ઉપર બાંધવામાં આવેલા મંદિર પર અંતે એક શિખરશિલા સ્થાપિત કરવામાં આવે છે. તેને એ સમજવા આવવું જોઈએ કે મિલરને પ્રકાશમાં લાવવા માટે જે મંદિરનો પાયો પ્રગટ કરવા ઉપયોગમાં લેવાયા હતા (જે યેશુ ખ્રિસ્તનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે યેશુ ખ્રિસ્ત સિવાય બીજો કોઈ પાયો નાંખી શકાય એવો નથી), તે પાયો ભવિષ્યવાણીસૂચક સમય પર બાંધવામાં આવેલો હતો. કારણ કે યેશુ શરૂઆત દ્વારા અંતનું દૃષ્ટાંત આપે છે, તેથી વિદ્યાર્થીએ આ પણ જોવું જોઈએ કે શિખરશિલા, મંદિર પરની અંતિમ શિલા—પાયાને સમાનાંતર હોવી જ જોઈએ. મિલર માટે મંદિરનો પાયો ભવિષ્યવાણીસૂચક સમય હતો, તો પણ એ પાયો યેશુ ખ્રિસ્ત જ હતો.

પૌલ પોતાના કાર્યને એવા મંદિરના નિર્માણ તરીકે ઓળખાવે છે, જેના પાયો અથવા આરંભ તેણે મૂક્યો હતો. તે અન્યજાતિઓ માટે પ્રેરિત હતો, અને ખ્રિસ્તી કલીસિયાના પાયો મૂકવા માટે તેનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો. એ જ અવતરણમાં પૌલ આ પણ દર્શાવે છે કે આપણાં દેહો પવિત્ર આત્માનું મંદિર છે. વધુમાં, સુલેમાનનું મંદિર અને રણપ્રદેશનું પવિત્રસ્થાન પણ છે, જેમનાં બધાં પાયો છે અને જે બધા ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા દર્શાવવામાં આવ્યા છે. મિલરનો ઉપયોગ જે પાયો ઊભો કરવા માટે કરવામાં આવ્યો હતો, તે એડ્વેન્ટિઝમનું મંદિર હતું, અને તે મંદિરનો પાયો નિશ્ચિતરૂપે ઈસુ ખ્રિસ્ત છે; પરંતુ વધુ વિશિષ્ટ રીતે કહીએ તો, તે એવું મંદિર છે, જે આધ્યાત્મિક અને ભવિષ્યવાણીય સામગ્રીોથી નિર્માણ પામે છે.

અતએવ, શિખરપથ્થર પણ યેશુ ખ્રિસ્ત જ હોવો જોઈએ; પરંતુ શિખરપથ્થરમાં એક મુખ્ય ભવિષ્યવાણીય નિયમ પણ આવશ્યકપણે સમાવેશ થવો જોઈએ, કારણ કે મિલરને નિયમોની એક શ્રેણી આપવામાં આવી હતી, જેમાં મિલરાઇટોના મુખ્ય નિયમરૂપે “એક દિવસ માટે એક વર્ષ”નો સિદ્ધાંત સમાયેલો હતો. તે નિયમ વિના સમયસંબંધિત ભવિષ્યવાણીને ઓળખી શકાય નહીં, અને તેથી કોઈ પાયો રહેતો નથી. અંતે એવો એક સમકક્ષ હોવો જ જોઈએ, જે યેશુ ખ્રિસ્ત (પાયો)નું પ્રતિનિધિત્વ કરે, અને જે નિયમોની એક શ્રેણીમાંનો મુખ્ય નિયમ હોય, જે યેશુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનને સ્થાપિત કરે. તે નિયમ, નિશ્ચિતરૂપે, “પ્રથમ ઉલ્લેખ”નો નિયમ છે, જે ખ્રિસ્તના સ્વભાવના તે ગુણનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે આરંભથી જ અંતને ઓળખાવે છે.

2 થેસ્સલોનિકીઓમાં, જેઓએ ઉદ્ધાર પામે તે માટે સત્યનો પ્રેમ સ્વીકાર્યો નહોતો, તેમણે સત્યને નકારી કાઢ્યું—જે ગ્રીક શબ્દ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે, અને જે ત્રણ અક્ષરોથી રચાયેલા હિબ્રૂ શબ્દમાંથી ઉત્પન્ન થયો છે, જેનો જૂના કરારમાં “સત્ય” તરીકે અનુવાદ થયો છે. જે સમૂહે પ્રબળ ભ્રમ સ્વીકાર્યો, કારણ કે તેમણે અસત્યમાં વિશ્વાસ કર્યો, તેમણે જૂના માર્ગો તરફ, બે પવિત્ર ચાર્ટ્સ પર પ્રતિનિધિત્વ પામેલા એડવેંટિઝમના પાયો તરફ, પાછા ફરવાનો ઇનકાર કર્યો. તેથી, જે ઉતારો આપણે હવે કેટલાક સમયથી વિચારતા આવ્યા છીએ, તે આમ કહે છે:

આ અગાઉના અવતરણમાં “જેઓએ સત્યના પ્રેમને સ્વીકાર્યો નહોતો એવી કલીસિયાઓ” એ દાનિયેલ અને મથિ દ્વારા વર્ણવાયેલ દુષ્ટ અને મૂર્ખ કન્યાઓ છે, જેઓ વિષે આમોસ 8:12 ઓળખાવે છે કે જ્યારે બહુ મોડું થઈ જશે ત્યારે તેઓ ઈશ્વરના અંતિમ ચેતવણીના સંદેશને શોધવા માંડશે. બહુ મોડું થઈ જશે, કારણ કે તેમણે એડવેન્ટિઝમના પાયાઓ સંબંધે એક અસત્યને માન્યો હતો. એડવેન્ટિઝમે પ્રથમ વખત 1863માં તે અસત્યને આત્મસાત કરવાનું શરૂ કર્યું, અને ત્યાર પછીથી તો તેનો પ્રવાહ સતત અધોગતિ તરફ જ રહ્યો.

હું જે લખવા જઈ રહ્યો છું તે, મારાં માનવા મુજબ, સંપૂર્ણપણે વ્યક્તિનિષ્ઠ છે; પરંતુ 1863 પછી એડવેન્ટિઝમમાં કયો નવો પ્રબોધકીય પ્રકાશ રજૂ કરવામાં આવ્યો? એલેન વ્હાઇટ જોન્સ અને વેગનરના 1888ના સંદેશ વિષે કહે છે કે તે એ જ સંદેશ હતો, જે તે વર્ષોથી રજૂ કરતી આવી હતી. તેમનો સંદેશ 1888માં એડવેન્ટિઝમને નવો અને આઘાતજનક લાગ્યો હોઈ શકે, પરંતુ તે નવીનતા અને તે આઘાત કોઈ નવા સંદેશને કારણે ઉત્પન્ન થયા નહોતા; પરંતુ 1863થી દેવના લોકો પર ઉતરતી આવી રહેલી અંધતાને કારણે ઉત્પન્ન થયા હતા.

એલેન વાઈટે 1863 પહેલાં એડ્વેન્ટિઝમને લાઓદિકેયાની સ્થિતિમાં હોવાનું ઓળખાવ્યું હતું; તેથી લાઓદિકેયાનું અંધત્વ 1863 પહેલાં જ એડ્વેન્ટિઝમ ઉપર ઘૂસી આવતું હતું. પરંતુ 1863માં ચર્ચે લેવિટિકસ છવ્વીસના “સાત સમય” સંબંધિત સત્યને સત્તાવાર રીતે બાજુએ મૂકી દીધું, જે મિલરે શોધેલી અતિ પ્રથમ “સમયની ભવિષ્યવાણી” હતી. 1863 પછીથી એડ્વેન્ટિઝમમાં કોઈ ભવિષ્યવાણીજન્ય પ્રકાશ પ્રગટ થયો નથી! શું બદલાયું?

ભવિષ્યવાણીય સમય પર બાંધવામાં આવેલા અને ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રતિનિધિત્વ કરનારા મંદિરના પાયાનો સર્વપ્રથમ પથ્થર, 1863માં એડવેન્ટિઝમ દ્વારા એક તરફ મૂકી દેવામાં આવ્યો. મિલરે મંદિરના પાયામાં મૂકેલો પ્રથમ પથ્થર, જે સમય પર આધારિત હતો, જેમ ખ્રિસ્ત દ્વારા દાનિયેલમાં રજૂ કરવામાં આવ્યો હતો, જેઓએ પોતાની જાતને પાલ્મોની, “અદ્ભુત ગણનાકાર,” તરીકે પ્રતિનિધિત્વ આપ્યું, તે નકારવામાં આવ્યો અને એક તરફ મૂકી દેવામાં આવ્યો. મિલરે શોધેલો સર્વપ્રથમ પથ્થર…

અમે આ વિષયને આવતા લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.