ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકાશન - નંબર એક

યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સની ઓળખ બાઇબલમાં વિશેષ રીતે કરવામાં આવી છે. બાઇબલના અનેક અવતરણો એવા છે જે જગતના અંત સમયે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સની વિશિષ્ટ ઓળખ આપે છે. પ્રકાશન અધ્યાય તેરમાં, યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ બીજું પ્રાણી છે, અથવા બે શિંગડાવાળું તે પ્રાણી છે જે પૃથ્વીમાંથી ઉપર આવે છે અને આખા વિશ્વને ખરીદી કે વેચાણ કરવા મનાઈ કરે છે—જો સુધી તેઓ પાસે પ્રાણીની છાપ ન હોય.

આ અવતરણમાં બે શિંગડાવાળા પૃથ્વી-પશુ સાથે સંબંધિત સાત મુખ્ય ભવિષ્યવાણીલક્ષી લક્ષણો છે. તે પોતાની પહેલાં આવેલા પશુની સત્તાનો ઉપયોગ કરે છે; તે સમગ્ર વિશ્વના સૌ લોકોને પોતાની પહેલાં રહેલા તે પશુની ઉપાસના કરવા પ્રેરિત કરે છે; તે એવા મહાન અદ્ભુત કાર્યો કરે છે કે જેને બધા મનુષ્યો જુએ છે; તે આખા વિશ્વને ભ્રમિત કરે છે અને વિશ્વને પોતાના પહેલાં રહેલા તે પશુની પ્રતિમા બનાવવાનો આદેશ આપે છે; તે પશુની પ્રતિમાને પ્રાણ આપે છે અને તે બોલે છે; તે મૃત્યુદંડની સજાની ધમકી દ્વારા સમગ્ર વિશ્વને તે પશુની પ્રતિમાની ઉપાસના કરવા મજબૂર કરે છે; અને તે આખા વિશ્વને કપાળ અથવા હાથ પર તે છાપ સ્વીકારવા મજબૂર કરે છે અને જેમની પાસે પશુની છાપ, નામ અથવા સંખ્યા નથી તેઓને ખરીદી અને વેચાણ કરવાથી રોકે છે.

અગિયારમા વચનમાં “પૃથ્વીમાંથી ઉપર આવતું” જે પશુ છે, તેના દ્વારા પૂર્ણ થતું છેતરપિંડીનું કાર્ય એટલું ભ્રામક અને પ્રબળ છે કે તે “પૃથ્વી પર નિવાસ કરનારાઓને ભ્રમમાં પાડી દે છે.” સમગ્ર વિશ્વ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના દ્વારા ભ્રમિત કરવામાં આવશે. અર્થાત્, દેવના ચર્ચને છોડીને—સમગ્ર વિશ્વને ખ્રિસ્તવિરોધીના ચિહ્નને સ્વીકારવા માટે ભ્રમમાં પાડી દેવાનું છે. આ વિશ્વવ્યાપી ભ્રમણા પહેલાં આવતી પ્રબોધકીય ઘટનાઓ પહેલેથી જ પ્રગતિમાં છે.

બાઇબલમાં એવી વાર્તાઓ છે જેને મોટા ભાગના લોકો જાણે છે, ભલે તે માત્ર ઉપરછલ્લા સ્તરે જ હોય. મોટા ભાગના લોકોએ મૂસા અને ફરાઉન, દાનિયેલ અને નેબૂખદ્નેસ્સર, અથવા યેશુ અને પીલાત વચ્ચે થયેલા સામનાઓ વિષે સાંભળ્યું છે. લોકો આ બાઇબલની વાર્તાઓને સમજણના વિવિધ સ્તરો પર ઓળખે છે, પરંતુ તેઓ આવશ્યક નથી ઓળખતા કે બાઇબલની ભવિષ્યવાણી રાજાઓ અને રાજ્યોને સીધા જ અને અત્યંત વિશિષ્ટ રીતે ઓળખાવે છે. મૂસા, દાનિયેલ અને ખ્રિસ્તના સંદર્ભમાં તો નિશ્ચિતપણે એવું જ હતું. મિસર, બાબેલ અને રોમ—આ બધાંને બાઇબલની ભવિષ્યવાણીમાં અગાઉથી જ વિશિષ્ટ રીતે ઓળખાવવામાં આવ્યા હતા, તે ઇતિહાસથી પહેલાં જ, જેમાં તેઓએ પોતાના-પોતાના રાજ્યો સંબંધિત આગાહીઓને પૂર્ણ કરી. ઈશ્વર કદી બદલાતા નથી.

દેવ ક્યારેય બદલાતા નથી—આ હકીકત અમને પ્રકાશિતવાક્ય તેરનાં બે શિંગડાંવાળા પૃથ્વીના પશુ વિષે વિચાર કરતાં કેટલીક સરળ તર્કસંગત નિષ્કર્ષો લાગુ કરવાની મંજૂરી આપે છે. કારણ કે આપણે જાણીએ છીએ કે દેવએ મિસર, બાબેલ અને રોમનાં રાજ્યોને—જ્યારે તેઓ દેવની કલીશિયા સાથે સંબંધિત થયા અને તેનું પીડન કર્યું—ત્યારે સીધા ઓળખાવતા પૂર્વકથનો પ્રગટ કર્યા હતા, તેથી આપણે પ્રકાશિતવાક્ય તેરનાં પૃથ્વીના પશુ વિષે કેટલીક હકીકતો સ્થાપિત કરી શકીએ છીએ. પૃથ્વીનો પશુ પણ, મિસર, બાબેલ અને રોમની જેમ, બાઇબલની ભવિષ્યવાણીમાં તે ઇતિહાસ પહેલાં જ સીધો ઓળખાવવામાં આવશે, જેમાં તે રાષ્ટ્ર વિષેની આગાહી પૂર્ણ થાય છે. હું કહું છું કે આપણે આ હકીકતને એક અત્યંત સરળ, પરંતુ મહત્વપૂર્ણ બાઇબલના નિયમના આધારે સ્થાપિત કરી શકીએ છીએ. એ નિયમ દર્શાવે છે કે સત્ય બે સાક્ષીઓના સાક્ષ્યના આધારે સ્થાપિત થાય છે.

બાઇબલની ભવિષ્યવાણીએ પ્રાચીન ઇજિપ્તના પતનની આગાહી કરી હતી, જ્યારે દેવ ઇજિપ્તના બળવાખોર ફરાઉન સાથે વ્યવહાર કરતા હતા. બાઇબલની ભવિષ્યવાણીએ પ્રાચીન બાબેલોનના ઉદય અને પતનની આગાહી કરી હતી, સાથે જ બાબેલોનના બળવાખોર રાજાઓ સાથે પણ વ્યવહાર કર્યો હતો. બાઇબલની ભવિષ્યવાણીએ મૂર્તિપૂજક રોમના સામ્રાજ્યના ઉદય અને પતનની આગાહી કરી હતી અને રોમના ભ્રષ્ટ પ્રતિનિધિઓની ઓળખ કરીને તેમની સાથે પણ વ્યવહાર કર્યો હતો. દેવના ક્યારેય ન બદલાતા સ્વભાવની સાતત્યતા દર્શાવે છે કે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીમાં ઉલ્લેખિત સૌથી મહત્વપૂર્ણ રાજ્ય—પ્રકાશિતવાક્ય તેરનું પૃથ્વી-પશુ—નિશ્ચિતપણે બાઇબલની ભવિષ્યવાણી દ્વારા ઓળખવામાં આવશે.

જ્યારે પ્રકાશિતવાક્ય તેરમા અધ્યાયના પૃથ્વી-પશુ વિષેની ભવિષ્યવાણી પૂર્ણ થશે, ત્યારે દેવની કલીસિયા પૃથ્વી-પશુના રાજકીય અને ધાર્મિક નેતૃત્વ સાથે એવા ટકરાવમાં આવશે, જેમ મોશે, દાનિએલ અને ખ્રિસ્ત દ્વારા ભવિષ્યવાણીરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યું છે. વિશ્વના અંતકાળે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાની ભવિષ્યવાણીય ભૂમિકા બાઈબલની ભવિષ્યવાણીનો એક મુખ્ય વિષય છે. બાઈબલની ભવિષ્યવાણીમાં સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાની ભૂમિકાની ઓળખ કરાવતી બાઈબલીય માહિતીનું અમે વિકસન કરતાં, બાઈબલની અંદર પ્રાપ્ત થતા નિયમોનો ઉપયોગ કરીશું, કેમ કે દેવના વચનને કોઈ માનવીય વ્યાખ્યાની આવશ્યકતા નથી. પ્રાચીન ઇઝરાયેલને વિધિ-સંબંધિત નિયમો, આરોગ્યના નિયમો, દસ નૈતિક નિયમો, કૃષિ માટેના નિયમો અને આમ આગળ પણ આપવામાં આવ્યા હતા. દેવ વ્યવસ્થિત છે.

બાઇબલનો લેખિત દાખલો એવું સૂચવનાર કોઈ સાક્ષ્ય પ્રદાન કરતો નથી કે કોઈ વ્યક્તિ માત્ર ઈશ્વરે આપેલા નિયમોને અવગણીને આશીર્વાદ પામશે. ભવિષ્યવાણીના અભ્યાસના હેતુસર બાઇબલમાં અને બાઇબલ દ્વારા સ્થાપિત ભવિષ્યવાણીના અર્થઘટનના નિયમોને જો કોઈ અવગણે, તો તે આશીર્વાદની અપેક્ષા કેવી રીતે રાખી શકે?

જ્યારે અમે બાઇબલીય નિયમોનો ઉપયોગ કરીએ છીએ, ત્યારે અમે બાઇબલને જ નિર્ધારિત કરવા અને પ્રમાણિત કરવા દઈશું કે આ નિયમો સાચા છે કે ખોટા. જેમ દેવના સર્વ વિવિધ નિયમો બાબતે છે તેમ, નિયમોની હંમેશાં શૈતાની નકલ પણ હોય છે. તેથી, જ્યારે કોઈ સત્ય સ્થાપિત કરવા માટે કોઈ નિયમનો ઉપયોગ કરવામાં આવે, ત્યારે ઓળખાયેલું સત્ય અને ઉપયોગમાં લેવાયેલો નિયમ—બન્નેની પરીક્ષા થવી અનિવાર્ય છે.

આ અભ્યાસમાં સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાની ભવિષ્યવાણીય ભૂમિકાની ઓળખ કરવાથી આગળનો એક બીજો હેતુ એ છે કે પ્રકાશનના પુસ્તકમાંથી તે ગુપ્ત સંદેશની ઓળખ કરવામાં આવે, જેને ઈસુએ આ વિશિષ્ટ પેઢી સુધી છુપાવી રાખ્યો હતો.

ઈશ્વરના જે ભવિષ્યવાણીય રહસ્યો પ્રગટ કરવામાં આવે છે, તેમનો હેતુ એ છે કે જે લોકો તે રહસ્યને ગ્રહણ કરે તેઓ તેમની વ્યવસ્થા પાળે. મનુષ્યો તેમની વ્યવસ્થા ત્યારે જ પાળી શકે, જ્યારે તે તેમના હૃદય પર લખાયેલી હોય. પ્રકાશિતવાક્યના ગ્રંથમાં જે રહસ્યનું મુદ્રાવિમોચન થઈ રહ્યું છે, તે પવિત્ર આત્મા દ્વારા આપણા અંતરંગ ભાગોમાં અને હૃદયોમાં ઈશ્વરની વ્યવસ્થા લખવામાં આવતી પ્રક્રિયાનું એક અંગ છે. ઈશ્વરના લોકોને જે રહસ્ય ઉઘાડવામાં આવે છે, તે જ્યારે અને જો વિશ્વાસથી સ્વીકારવામાં આવે, ત્યારે નવી વાચા સ્થાપિત કરે છે.

પ્રકટીકરણ 1:1–3 અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ:

પ્રકાશનના પ્રથમ અધ્યાયની પ્રથમ ત્રણ કલમો દર્શાવે છે કે “ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકાશન” માનવજાતિ માટેનો અંતિમ સંદેશ છે. તે સ્પષ્ટપણે એક સંદેશ છે, કારણ કે “ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકાશન” તેમને સ્વર્ગસ્થ પિતા તરફથી આપવામાં આવ્યું હતું, જેથી તેઓ પોતાના સેવકોને બતાવે કે શું “ટૂંક સમયમાં અવશ્ય ઘટવાનું છે.”

અમને આ વિચારવા માટે કહેવામાં આવ્યું છે કે “પવિત્ર આત્માએ ભવિષ્યવાણી આપવામાં પણ” અને “દર્શાવવામાં આવેલી ઘટનાઓમાં પણ” પરિસ્થિતિઓને એવો આકાર આપ્યો છે.

પ્રકટીકરણના પ્રથમ અધ્યાયની પ્રથમ ત્રણ વચનોમાં દર્શાવવામાં આવેલી “ઘટનાઓ” તથા “ભવિષ્યવાણીનું આપવામાં આવવું” ખાસ કરીને એ દર્શાવે છે કે દેવ મનુષ્યોને કેવી રીતે ક્રમશઃ સંદેશ પ્રગટ કરે છે, અને એ પણ નિર્દિષ્ટ કરે છે કે જે સંદેશ સંપ્રેષિત થાય છે તેને “ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકટીકરણ” કહેવામાં આવે છે.

પછી યેશુ ખ્રિસ્તે દેવ પાસેથી પ્રાપ્ત કરેલા સંદેશ સાથે બે કાર્ય કર્યા. તેમણે પોતાના દૂત દ્વારા તે સંદેશ મોકલ્યો અને તે જ દૂત દ્વારા પોતાના સંદેશને સંકેતરૂપે પણ પ્રગટ કર્યો. ત્યારબાદ તેમના દૂતે તે સંદેશ ભવિષ્યવક્તા યોહાન સુધી પહોંચાડ્યો; યોહાને તેને લખી રાખ્યો અને તમારા તથા મારા માટે તેને કલીસિયાઓને મોકલ્યો. પ્રથમ ત્રણ શ્લોકો “પવિત્ર આત્મા” દ્વારા એવી રીતે “ઘડવામાં” આવ્યા હતા કે તેઓ સંદેશ અને સંદેશ પહોંચાડવામાં સંકળાયેલી “સંપ્રેષણની પ્રક્રિયા” — બંને પર ભાર મૂકે.

અમે જે ત્રણ પદો પર વિચારણા કરી રહ્યા છીએ, તેઓ માનવજાતિને અપાતો અંતિમ સંદેશ રજૂ કરે છે; પરંતુ માત્ર અંતિમ સંદેશ જ નહીં—તે કરતાં વધુ મહત્ત્વની બાબત એ છે કે, આ ત્રણ પદો પૃથ્વીગ્રહ માટેનો અંતિમ “ચેતવણી” સંદેશ દર્શાવે છે. આ સંદેશનો “ચેતવણી” સ્વભાવ ત્યારે ઓળખાય છે, જ્યારે એક વર્ગના લોકોને “ધન્ય” ગણવામાં આવે છે, કારણ કે તેમણે “તેમાં લખેલી વાતો” વાંચી, સાંભળી અને પાળી છે. એવા લોકોનો પણ એક વર્ગ છે, જે “ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકાશન” તરીકે દર્શાવાયેલી ચેતવણીને ન તો વાંચશે, ન તો સાંભળશે. તેઓ માટે ધન્ય થવું અશક્ય છે. સ્પષ્ટ છે કે જો તેમાં લખેલી વાતો વાંચવા, સાંભળવા અને પાળવા બદલ એક વર્ગ ધન્ય ગણાય છે, તો એવો પણ એક વર્ગ છે જે ધન્ય નથી. શું કોઈ વ્યક્તિ ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનનો સંદેશ વાંચશે, સાંભળશે અને પાળશે? જો એવું કરશે, તો તે ધન્ય થશે; જો નહીં, તો તે શાપિત થશે.

ત્રીજા વચનમાં આવેલો “સમય નજીક છે” એવો શબ્દપ્રયોગ સૂચવે છે કે ઇતિહાસમાં એક નિશ્ચિત સમય એવો આવે છે જ્યારે અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ પહોંચે છે. “સમય”—(એક નિશ્ચિત સમય) “નજીક છે.” એક નિશ્ચિત સમય આવવાનો છે, કારણ કે તે નજીક છે, અને ઈશ્વરના લોકો (યોહાન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા) “સમય” આવે તે પહેલાં આ સંદેશને સમજે છે. યોહાને પ્રકાશનનું પુસ્તક પ્રથમ સદીના અંત તરફ લખ્યું હતું, છતાં આ વચનો દર્શાવે છે કે ઈ.સ. 100 પછી ઘણાં સમય બાદ ઇતિહાસમાં એવો એક બિંદુ આવશે જ્યારે અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ જાહેર કરવામાં આવશે. જ્યારે એ “સમય” “નજીક” હશે, ત્યારે “જે બાબતો જલદી બનવાની જ છે” એવું ઓળખાવતો સંદેશ ઈશ્વરના સેવકોને પ્રગટ કરવામાં આવશે.

લેખોની આ શ્રેણીમાં, અમે ઉલ્લેખિત કરીએ છીએ તે બાઇબલના પાઠોના અર્થસ્પષ્ટીકરણને સમર્થન આપવા માટે બાઇબલ અને એલેન વાઇટના લખાણોને અધિકૃત સત્તા તરીકે ઉપયોગમાં લેવામાં આવશે.

અમે વિલિયમ મિલર દ્વારા સંકલિત ભવિષ્યવાણીના અર્થઘટનના નિયમોનો પણ સંદર્ભ લઈશું, અને Prophetic Keys શીર્ષક ધરાવતા સંકલનમાં ઓળખાયેલા નિયમોનો પણ સંદર્ભ લઈશું. અમે Habakkuk’s Tables નામના ભવિષ્યવાણી સંબંધિત અભ્યાસનો પણ ઉપયોગ કરીશું.

અમે જે દરેક નિયમનો ઉપયોગ કરીએ છીએ તેની વ્યાખ્યા કરવાની અમારી મનશા નથી. સંક્ષિપ્તતા માટે, જે કોઈ આ નિયમનો વધુ વિગતવાર પુરાવો વાંચવા ઇચ્છે તેમના માટે અમે માત્ર Prophetic Keys સંકલનનો ઉલ્લેખ કરીશું. Habakkuk’s Tables શ્રેણી સાથે, અમારો હેતુ એવી કેટલીક રજૂઆતો તરફ ધ્યાન દોરવાનો છે જ્યાં એવો કોઈ વિષય, જેને અમે અહીં સંક્ષેપમાં સ્પર્શ કરીશું, વધુ ઊંડાણપૂર્વક લેવામાં આવ્યો છે.

પ્રકાશિતવાક્યના ગ્રંથના અભ્યાસમાં આગળ વધતાં અમે જાહેર પ્રતિભાવને પ્રોત્સાહિત કરીએ છીએ, પરંતુ અમે માત્ર તે જ રજૂઆતોનો પ્રતિભાવ આપીશું જે ચાલુ અભ્યાસમાં યોગદાન આપે છે. અમારી ચર્ચાનો વ્યાપ વર્તમાન પ્રસ્તુતિમાળિકા, અમે અનુસરતા પ્રબોધકીય નિયમો અને હબક્કૂકની કોષ્ટકોમાં પ્રાપ્ત થતી માહિતીને આવરી લેશે.

“signified” તરીકે અનુવાદિત થયેલ ગ્રીક શબ્દનો અર્થ “સૂચવવું” એવો થાય છે. તેમણે આ સંદેશ “તેમના” દૂત દ્વારા મોકલ્યો, અને તેમણે તેને “તેમના” દૂત દ્વારા સૂચવ્યો. “તેમના” દૂત ગેબ્રિયલ છે.

દૂત ગેબ્રિયલ સંદેશા સાથે મોકલવામાં આવે છે, અને દૂત ગેબ્રિયલ સંદેશાનું પ્રતિનિધિત્વ પણ કરે છે. જ્યારે માનવજાત ઇતિહાસના તે બિંદુએ પહોંચે છે, જ્યાં અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ પ્રગટ કરવામાં આવે તે માટે “સમય નજીક છે”, ત્યારે તે અંતિમ સંદેશ એક દૂત દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. પ્રકાશિતવાક્યના ગ્રંથમાં “સંદેશાઓ” ઘણી વાર દૂતો તરીકે પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, અને નિશ્ચિતપણે પ્રકાશિતવાક્યમાં “દૂત” તરીકે અનુવાદિત થયેલો ગ્રીક શબ્દનો અર્થ સંદેશવાહક થાય છે.

ઈતિહાસમાં આવેલ ઈશ્વરના સત્યનું દરેક પ્રકટીકરણ નિશ્ચિતરૂપે યેશુ ખ્રિસ્તનું જ પ્રકટીકરણ છે, પરંતુ પ્રકાશિતવાક્યના પ્રથમ અધ્યાયમાં યેશુ ખ્રિસ્તનું પ્રકટીકરણ માનવજાત માટે અંતિમ ચેતવણી છે, અને તે એક નિશ્ચિત ક્ષણે બને છે, જેને “સમય” તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યું છે. પ્રકાશિતવાક્યના ગ્રંથમાં બીજો એક અવતરણ છે જ્યાં યોહાન ઉલ્લેખ કરે છે કે “સમય નજીક છે”. તે બીજું અવતરણ મેં એકથી ત્રણ વચનો વિષે કરેલા પ્રારંભિક દાવાઓની કસોટી કરવા માટે બીજી સાક્ષી પૂરું પાડે છે.

પ્રકટીકરણના પુસ્તકના અંતે આપણે એ જ વિષય શોધીએ છીએ જે પ્રકટીકરણના આરંભમાં છે. સંદેશાવ્યવહારની પ્રક્રિયા અને સંદેશાનો ફરી એક વાર ઉલ્લેખ થાય છે, જ્યારે “પ્રભુ દેવ”એ “પોતાના દૂતને પોતાના દાસોને એ બાબતો બતાવવા મોકલ્યો, જે ટૂંક સમયમાં થવાની છે.” અને જેમ જ દાસોને તે સંદેશ બતાવવામાં આવે છે, જે “ટૂંક સમયમાં થવાની બાબતો”ને ઓળખાવે છે, તેમ જ ખ્રિસ્ત જાહેર કરે છે કે તે જલદી આવે છે. આ એ સંદેશ છે જે ખ્રિસ્તના બીજા આગમનને પૂર્વે આવે છે, અને તેથી તે અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ છે—એ જ સંદેશ, જે પ્રથમ અધ્યાયની પ્રથમ પંક્તિમાં “ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકટીકરણ” તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો છે. પ્રકટીકરણના પ્રથમ ત્રણ પંક્તિઓમાં જે આશીર્વાદનું વચન આપવામાં આવ્યું છે, તે “ધન્ય છે તે જે આ પુસ્તકની ભવિષ્યવાણીના વચનોને પાળે છે” એવા નિવેદન સાથે ફરી દોહરાવવામાં આવે છે.

આ વચનોમાં આપણે પ્રથમ અધ્યાયમાં રજૂ કરાયેલ સંદેશાવ્યવહારની પ્રક્રિયાનો વિસ્તૃત વિકાસ જોવા મળે છે; કારણ કે આપણે જોયું કે ગેબ્રિએલે યોહાનને સંદેશો પહોંચાડ્યા પછી, યોહાન તે સંદેશથી એટલો અભિભૂત થાય છે કે તે ગેબ્રિએલની ઉપાસના કરવા પ્રયત્ન કરે છે; ત્યારે ગેબ્રિએલ યોહાનની આ ગેરસમજનો ઉપયોગ કરીને દર્શાવે છે કે સ્વર્ગીય દૂતો, પૃથ્વીના પ્રબોધકો, અને સંદેશાના વચનોને પાળનારા સર્વે “સહસેવકો” છે, જેમણે સર્જનહાર-પરમેશ્વરની ઉપાસના કરવી છે, પરમેશ્વરની સૃષ્ટિની નહિ.

આ વચનો તે જ ઘટનાઓ અને સંદેશનું વર્ણન કરે છે જેને આપણે પ્રથમ અધ્યાયમાં વિચારણા હેઠળ લઈ રહ્યા છીએ. તેઓ ફરીથી તે વિશ્વાસપાત્ર અને સત્ય વચનોનું પુનરોચ્ચાર કરે છે, જે દેવના દાસોને દર્શાવે છે કે કઈ બાબતો શીઘ્ર જ થવી જ રહી છે. આ સંદેશ ફરી એકવાર દેવ અને તેમના દાસો વચ્ચેના સંચારની પ્રક્રિયાના પરિપ્રેક્ષ્યમાં સ્થાપિત કરવામાં આવ્યો છે. બાવીસમા અધ્યાયમાં આપણને વધુ પુરાવો મળે છે કે આ સંદેશ અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ છે, કારણ કે જે “સમય” “નિકટ” છે તે મનુષ્યની કૃપાકાળની અવધિ પૂર્ણ થવાના તત્કાળ પહેલાંનો દર્શાવવામાં આવ્યો છે; કેમ કે આ ઘોષણા કે “જે અન્યાયી છે, તે હજી અન્યાયી જ રહે: અને જે અશુદ્ધ છે, તે હજી અશુદ્ધ જ રહે: અને જે ધર્મી છે, તે હજી ધર્મી જ રહે: અને જે પવિત્ર છે, તે હજી પવિત્ર જ રહે,” કૃપાકાળના અંતને સૂચવે છે, અને તે સાત છેલ્લી આફતોની શરૂઆતને ચિહ્નિત કરે છે, જેનો અંત ક્રિસ્તના દ્વિતીય આગમન સાથે થાય છે.

પ્રકટીકરણના પુસ્તકના આરંભમાં અને પ્રકટીકરણના પુસ્તકના અંતમાં એ જ વાર્તા રજૂ કરવામાં આવી છે. આ બંને અવતરણોને એકત્ર કરીએ તો આપણે સમજીએ છીએ કે “ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકટીકરણ” ખ્રિસ્તના દ્વિતીય આગમન પૂર્વે માનવજાતને આપવામાં આવેલ અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ છે. આ સંદેશ પ્રતિકાત્મક રીતે એવા દૂત દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો છે, જે કૃપાકાળના સમાપન થવા પહેલાં જ આવે છે. જ્યારે “સમય નજીક છે” ત્યારે—અર્થાત્ કૃપાકાળ બંધ થવાના તત્ક્ષણ પહેલાં—ઉઘાડવામાં આવતા આ સંદેશને તેઓ વાંચે છે, સાંભળે છે અને પાળે છે કે નહીં, તેના આધારે આ સંદેશ માનવજાતને બે વર્ગોમાં વહેંચી નાખે છે.

એક સદીથી પણ વધુ પહેલાં, 1906માં, અમને જાણ કરવામાં આવી હતી કે ટૂંક સમયમાં “જે ઘટનાઓ બનવાની હતી તે ખ્રિસ્તે યોહાનને બતાવી હતી, તેમના પૂર્ણ થવામાં અમે પ્રવેશ કરીશું.” 1906માં આ સંદેશ હજી સુધી મુદ્રાંકિત હતો. એ સમજવું મહત્વપૂર્ણ છે કે ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકટીકરણનો સંદેશ દેવના લોકોને આ ઘટનાઓ બનવાનાં થોડા પહેલાં જ ખુલ્લો કરવામાં આવે છે. અમને કહેવામાં આવ્યું છે કે પ્રકટીકરણનું પુસ્તક “તેના નામથી જે અર્થ સૂચવે છે તે જ છે,—આ પૃથ્વીના ઇતિહાસના અંતિમ દિવસોમાં બનનારી અત્યંત મહત્વપૂર્ણ ઘટનાઓનું પ્રકટીકરણ.”

તેઓ તેથી ખુલ્લા કરવામાં આવ્યા છે કે ઈશ્વરના લોકો ચેતવણી આપી શકે, જેથી જે લોકો આ ચેતવણી સાંભળી રહ્યા છે તેઓને “એવી ઘટનાઓ માટે તૈયાર થવાનો અવસર મળે, જે અતિશીઘ્ર બનવાની છે.” આ નોંધપાત્ર છે (કારણ કે યોહાન તે ઇતિહાસકાળમાં ઈશ્વરના લોકોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે આ સંદેશ ઘોષિત થવાનો છે) કે યોહાન તે બે મુદ્દાઓને ઓળખાવે છે, જેઓને કારણે તેની ઉપર સતામણી કરવામાં આવી રહી હતી. “ઈશ્વરના વચન પ્રત્યેના તેના વિશ્વાસુ ભરોસાને લીધે, અને ખ્રિસ્તની સાક્ષીને લીધે,” તે “પાતમોસ દ્વીપ પર નિર્વાસિત કરવામાં આવ્યો હતો.” તેને નિર્વાસિત કરવામાં આવ્યો કારણ કે તેણે બાઇબલ અને ભવિષ્યવાણીની આત્મા—જે “ઈસુની સાક્ષી” છે—બન્નેને સ્વીકાર્યા હતા.

યોહાન વિશ્વના અંતકાળમાં એવા લોકોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓ ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનનો સંદેશ સમજે છે, અને જેઓ બાઈબલ તથા ભવિષ્યવાણીના આત્મા—બંનેને દૃઢપણે જાળવી રાખવાને કારણે પીડિત કરવામાં આવે છે.

પ્રથમ અધ્યાયના પ્રથમ ત્રણ પદોમાં દેવ પિતા અને તેમના સેવકો વચ્ચેની સંદેશવ્યવહારની પ્રક્રિયા પર ભાર મૂકવામાં આવ્યો છે. બાવીસમો અધ્યાય સંદેશવ્યવહારની પ્રક્રિયાના વર્ણનમાં વધુ ઉમેરે છે. આ બંને અવતરણો પ્રકાશન ગ્રંથના આરંભ અને અંતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને સાથે મળીને તેઓ ભવિષ્યવાણીય દૃષ્ટાંતમાં યોહાનની ભૂમિકાનું વિશદ વર્ણન કરે છે. તે માત્ર પ્રકાશનના શબ્દો લખનાર જ નથી, પરંતુ તે વિશ્વના અંત સમયે અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ પ્રસારિત કરનારાઓનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

યોહાને સંદેશનો ઘટક બનેલી “વસ્તુઓ” “જોઈ” અને “સાંભળી,” અને તેને આદેશ આપવામાં આવ્યો કે તે સંદેશ લખીને ચર્ચોને મોકલે.

તેણે જે “સાંભળ્યું” અને “જોયું” હતું તે લખીને એશિયા માઇનરની સાત કલીસિયાઓને મોકલવાની તેને આજ્ઞા આપવામાં આવી હતી; પરંતુ જ્યારે વાત વ્યક્તિગત કલીસિયાઓની આવી, ત્યારે ઈસુએ સંદેશાઓ સીધા જ યોહાનને ઉચ્ચારીને લખાવ્યા, કારણ કે સાતેય કલીસિયાઓમાંથી દરેકને આપેલો દરેક સંદેશ “અને … ની કલીસિયાના દૂતને લખ” એવા વાક્યથી શરૂ થાય છે. ઈસુએ કલીસિયાઓને આપવાના વ્યક્તિગત સંદેશાઓ યોહાનને ઉચ્ચારીને લખાવ્યા.

ઈસુએ યોહાનને લખાવ્યું, અને ઈસુએ યોહાનને તેણે જે જોયું અને સાંભળ્યું તે લખવા પણ કહ્યું, અને એક વખત ઈસુએ યોહાનને તેણે જે સાંભળ્યું હતું તે લખવું “નહીં” એવું કહ્યું.

યોહાનને સાત ગર્જનાઓએ જે ઉચ્ચાર્યું હતું તેને મુદ્રાબંધ રાખવા કહેવામાં આવ્યું હતું, અને તેમ કરતાં તે સાત ગર્જનાઓના સંદેશને મુદ્રાબંધ કરી રહ્યો હતો, જેમ દાનિયેલને અંતકાળ સુધી પોતાના ગ્રંથને મુદ્રાબંધ રાખવાની આજ્ઞા આપવામાં આવી હતી.

અમે જે ઓળખી રહ્યા છીએ તે એ છે કે પ્રકાશનના ગ્રંથના અંતે પણ અને આરંભે પણ એક સંદેશ ઓળખવામાં આવે છે. તે સંદેશ પહોંચાડવાની પ્રક્રિયા પણ ઓળખાવવામાં આવી છે. સંદેશ પહોંચાડવામાં યોહાન જે ભાગ ભજવે છે, તેની ખાસ રીતે ચર્ચા કરવામાં આવી છે. ક્યારેક તેણે માત્ર જે જોયું અને સાંભળ્યું તે લખ્યું. અન્ય પ્રસંગોએ તેને લખાવાયું, અને એક વખત તેને જે સાંભળ્યું હતું તે ન લખવા કહેવામાં આવ્યું. ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનનો સંદેશ પિતાથી, ઈસુને, ત્યારબાદ ગેબ્રિયલને, અને પછી ભવિષ્યવક્તા યોહાનને આપવામાં આવે છે, જેને તે સંદેશ લખવાનો અને તેને કલીસિયાઓને મોકલવાનો જવાબ સોંપવામાં આવ્યો હતો.

શ્લોક વાંચવો અને યોહાનને લખવા માટે આપવામાં આવેલી આજ્ઞામાં રહેલો પ્રબોધકીય સિદ્ધાંત ઓળખાયો ન હોય, એવું શક્ય છે. જોવામાં અને સાંભળવામાં આવેલી “વસ્તુઓ” લખી રાખવી એટલે વર્તમાન ઇતિહાસનો લેખાજોખો કરવો, કારણ કે યોહાનના સમયમાં એ “વસ્તુઓ” અસ્તિત્વમાં હતી. વર્તમાન ઇતિહાસનો લેખાજોખો કરવો, અને આમ કરતાં કરતાં સાથે જ ભવિષ્યમાં થનાર વસ્તુઓ પણ લખી નાખવી, એ પ્રકાશિતવાક્યના પુસ્તકમાં મુખ્ય પ્રબોધકીય નિયમ છે. યોહાનનો ઉપયોગ ખાસ કરીને એ જ સિદ્ધાંત અને તેની મહત્તા ઉપર ભાર મૂકવા અને તેને સ્પષ્ટ કરવા માટે થયો છે, કારણ કે તેને મૂળભૂત રીતે એવું કહેવામાં આવ્યું હતું કે “જે વસ્તુઓ છે, તે” લખ, અને આમ કરતાં કરતાં તું “જે વસ્તુઓ આ પછી થવાની છે,” તે પણ લખતો રહેશે, કારણ કે ઇતિહાસ પોતાને પુનરાવર્તિત કરે છે. આ પ્રબોધકીય પદ્ધતિ યેશુની સહિ છે, કારણ કે સહિ નામ હોય છે અને પ્રકાશિતવાક્યના પ્રથમ અધ્યાયમાં તેમનું નામ અલ્ફા અને ઓમેગા છે. તેઓ અંતને શરૂઆત સાથે ઓળખાવે છે.

અમે હમણાં જ “ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકટીકરણ” ના અભ્યાસની શરૂઆત કરી રહ્યા છીએ અને હાલમાં અમે પ્રથમ અધ્યાયની પ્રથમ ત્રણ કલમો પર વિચારણા કરી રહ્યા છીએ. “ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકટીકરણ” શીર્ષક ધરાવતો અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ સ્વર્ગસ્થ પિતાથી ઈસુ સુધી, ઈસુથી ગેબ્રિયલ સુધી, ગેબ્રિયલથી યોહાન સુધી પહોંચાડવામાં આવે છે, અને યોહાન તેને એક પુસ્તકમાં લખે છે જેથી તે સભાઓને મોકલવામાં આવે. કારણ કે આ સંદેશને એટલી સીધી રીતે “ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકટીકરણ” તરીકે નામ આપવામાં આવ્યું છે, તેથી નોંધવું અગત્યનું છે કે ખ્રિસ્તને પ્રગટ કરનાર પ્રેરિત વચન દ્વારા મનુષ્યોને લખવામાં આવેલી તમામ બાબતોમાં, ઈસુ કોણ છે અને શું છે તેની એક વિશિષ્ટતા, સંદેશને લખવામાં યોહાનની ક્રિયામાં દર્શાવવામાં આવી છે. તેણે જે બાબતો ત્યારે હતી તે લખી, ત્યારે તે એવી બાબતો પણ લખી રહ્યો હતો જે હજી આવવાની હતી.

ઇતિહાસના પુનરાવર્તનનું સત્ય ત્યારે પ્રતિનિધિત્વ પામે છે જ્યારે યોહાન પોતાના સમય અને યુગ માટે એક ચેતવણી લખે છે, જે ભવિષ્યના સમય માટે પણ ચેતવણી છે. જ્યારે યોહાને ખ્રિસ્તી ચર્ચની શરૂઆતમાં સાત ચર્ચોને લખ્યું, ત્યારે તે વિશ્વના અંતે આવેલી ખ્રિસ્તી ચર્ચ માટે પણ એક ચેતવણી લખી રહ્યો હતો. ખ્રિસ્તના સ્વભાવનું આ લક્ષણ ત્યારે પ્રતિનિધિત્વ પામે છે જ્યારે ખ્રિસ્તને આલ્ફા અને ઓમેગા, અથવા શરૂઆત અને અંત, અથવા પ્રથમ અને છેલ્લો કહેવામાં આવે છે. ખરેખર, બાઈબલ ખ્રિસ્તના સ્વભાવના આ લક્ષણને એવી વસ્તુ તરીકે ઓળખાવે છે જે સાબિત કરે છે કે તે જ એકમાત્ર દેવ છે.

પ્રકટીકરણના પ્રથમ અધ્યાયમાં આપણે જોઈએ છીએ કે ઈસુ પોતાને અલ્ફા અને ઓમેગા તરીકે ઓળખાવે છે.

આ વચનોમાં ઘણું સત્ય સમાયેલું છે, પરંતુ અહીં હું માત્ર એટલું સૂચવવા ઇચ્છું છું કે જ્યારે યોહાને ખ્રિસ્તનો રણશિંગડા સમાન અવાજ સાંભળ્યો અને કોણ તેની સાથે બોલ્યું હતું તે જોવા માટે ફરી વળ્યો, ત્યારે તેણે ઈસુ ખ્રિસ્તને સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાનના પવિત્ર સ્થાનમાં સ્વર્ગીય મહાયાજક તરીકે જોયા. ત્યારબાદ ઈસુએ પોતાને Alpha and Omega તથા પ્રથમ અને અંતિમ તરીકે ઓળખાવ્યા. સંદેશમાં અને તેના સંપ્રેષણમાં, પ્રથમ ત્રણ વચનોમાં, આપણે સત્યની એવી એક રેખા જોઈ હતી જે પ્રકટીકરણના અંતે આવેલી સત્યની રેખાને અનુરૂપ હતી. Alpha and Omega તરીકે ઈસુ શરૂઆત સાથે અંતને, પ્રથમ સાથે અંતિમને દર્શાવે છે. પ્રકટીકરણના ગ્રંથના અંતે, જેમ શરૂઆતમાં, તેમ જ તેઓ ફરી એકવાર પોતાને Alpha and Omega તરીકે ઓળખાવે છે.

પ્રકાશિતવાક્યનું પુસ્તક સાવધાનીપૂર્વક વર્ણવે છે કે જ્યારે યોહાન તે સંદેશ નોંધે છે, ત્યારે તે સંદેશ અંતને દર્શાવતાં આરંભના સિદ્ધાંત પર આધારિત હશે. તે સંદેશ પ્રકાશિતવાક્યના પુસ્તકમાં ખુલાસો પામતું પ્રથમ સત્ય છે, અને એ જ સત્ય તે પુસ્તકમાં અંતે ઉચ્ચારવામાં આવતું છેલ્લું છે. અને પ્રકાશિતવાક્યના પુસ્તકના આરંભ તથા અંતના સાક્ષ્યમાં, ઈસુ પોતાને અલ્ફા અને ઓમેગા, આરંભ અને અંત, તથા પ્રથમ અને છેલ્લો તરીકે ઓળખાવે છે.

પ્રકટીકરણના પુસ્તકની પ્રથમ ત્રણ કલમો માનવજાત માટેના અંતિમ ચેતવણીના સંદેશની ઓળખ આપે છે. આ તે ચેતવણી છે જે સાત અંતિમ વિપત્તિઓ અને ખ્રિસ્તના બીજા આગમન પહેલાં આપવામાં આવે છે. ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકટીકરણનો સંદેશ “તેના દૂત દ્વારા” “મોકલવામાં આવ્યો અને સંકેતરૂપે પ્રગટ કરવામાં આવ્યો.”

પછી તે જ ચેતવણીનો સંદેશ પ્રકાશનના અંતિમ ભાગમાં ઓળખાવવામાં આવે છે, અને તે પ્રકાશન ચૌદના ત્રીજા દૂતરૂપે પણ રજૂ કરવામાં આવે છે.

અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ તે ત્રીજા દેવદૂત દ્વારા દર્શાવાયેલો સંદેશ છે. તે અંતિમ ચેતવણી છે, કારણ કે તે માનવજાત માટેની છેલ્લી કસોટીને સીધી રીતે ઓળખાવે છે. ત્યારબાદ બીજો એક દેવદૂત આવે છે, જે ત્રીજા દેવદૂતને અનુસરે છે અને તેની સાથે જોડાય છે, અને તે દેવદૂતનો સંદેશ પણ અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ છે.

યેશુ ખ્રિસ્તનું પ્રકાશન જે સંદેશ છે, તેનું પ્રતિનિધિત્વ પ્રથમ અધ્યાય, ચૌદમો અધ્યાય, અઢારમો અધ્યાય અને બાવીસમો અધ્યાયમાં કરવામાં આવ્યું છે. આ સંદેશનું સૂચક એક દેવદૂત છે, જેનું ઓળખાણ પ્રકાશનના પ્રથમ અને છેલ્લાં ઉલ્લેખમાં દેવદૂત ગેબ્રિએલ તરીકે કરવામાં આવ્યું છે; અને ત્યારબાદ ચૌદમા અને અઢારમા અધ્યાયોમાં, આ સંદેશનું પ્રતીકાત્મક પ્રતિનિધિત્વ સ્વર્ગમાં ઉડતા અથવા સ્વર્ગમાંથી ઉતરતા દેવદૂત દ્વારા કરવામાં આવ્યું છે.

અઢારમા અધ્યાયમાં સ્વર્ગમાંથી નીચે ઉતરતો દેવદૂત અગાઉ દસમા અધ્યાયમાં પૂર્વરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો છે, જ્યારે એક દેવદૂત નીચે ઉતરીને એક પગ જમીન પર અને બીજો સમુદ્ર પર મૂકે છે. તે દેવદૂત પાસે એક પુસ્તક છે, જેને યોહાનને ખાવાની આજ્ઞા આપવામાં આવે છે; તે તેના મોઢાને મીઠું અને તેના પેટને કડવું બનાવે છે. યોહાન જે પુસ્તક ખાય છે તે એક સંદેશ છે, અને નાનાં પુસ્તક દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતો સંદેશ પ્રકટીકરણ અઢારના દેવદૂતના સંદેશનું પૂર્વરૂપ દર્શાવે છે; તેથી તે પણ અંતિમ ચેતવણીના સંદેશનું એક પ્રતિનિધિત્વ છે.

અમને જણાવવામાં આવ્યું છે કે દેવનો સંદેશ એક દેવદૂત દ્વારા મોકલવામાં આવ્યો અને સૂચિત કરવામાં આવ્યો હતો; અને જ્યારે આપણે પ્રકાશનના ગ્રંથમાં દર્શાવવામાં આવેલ અંતિમ ચેતવણીના સંદેશને ધ્યાનપૂર્વક શોધીએ છીએ, ત્યારે આપણે જણાય છે કે સાત વખત એક દેવદૂત અંતિમ ચેતવણીના સંદેશને સૂચવે છે. પ્રથમ અને અંતિમ પ્રસંગોમાં તે દેવદૂત ગેબ્રિયલ હતો. ત્યારબાદ પ્રકાશન દસમાં, આપણે એક દેવદૂતને તેના હાથે એક નાનું પુસ્તક લઈને નીચે ઉતરતો જોયે છીએ. પ્રકાશન ચૌદમાં, આપણે વધુ ત્રણ દેવદૂતો જોયે છીએ, અને તેઓ બધા અંતિમ ચેતવણીના સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ત્યારબાદ પ્રકાશન અઢારમાં, આપણે બીજો એક દેવદૂત જોયે છીએ, જે એ જ અંતિમ ચેતવણીના સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. સાત અંતિમ ચેતવણીના સંદેશો દેવદૂતો દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. પ્રથમ અને અંતિમ દેવદૂત ગેબ્રિયલ છે, અને પ્રથમ તથા અંતિમની વચ્ચેના પાંચ દેવદૂતો પ્રતીકાત્મક દેવદૂતો છે.

નિશ્ચિતરૂપે, સાતેય કલીસિયાઓમાંની દરેકની સાથે એક દેવદૂત પણ છે, પરંતુ તેઓ કલીસિયાઓને સંદેશો પહોંચાડી રહ્યા છે; જ્યારે આપણે જે અંતિમ ચેતવણીના સંદેશ વિષે ચર્ચા કરી રહ્યા છીએ, તે એવો સંદેશ છે જેમાં સમગ્ર વિશ્વ તેના શ્રોતાઓ તરીકે સમાવેશ પામે છે.

અંતિમ ચેતવણીના સંદેશને પ્રતિનિધિત્વ કરતી સાતમાંથી દરેક ભવિષ્યવાણીય રેખાનું સૂક્ષ્મપણે મૂલ્યાંકન કરીને પરસ્પર સુસંગત કરવું જોઈએ, પરંતુ આ સંધિબિંદુએ હું માત્ર અલ્ફા અને ઓમેગાના એક મૂળભૂત સિદ્ધાંતને નિર્ધારિત કરવા ઇચ્છું છું. ઈશ્વરના વચનમાં કોઈ વિષયનો પ્રથમ વખત થયેલો ઉલ્લેખ સર્વોપરી મહત્વનો સંદર્ભ હોય છે. બાઇબલમાં “બીજ”નો પ્રથમ ઉલ્લેખ ઉત્પત્તિ 1:11માં થાય છે, જ્યાં અમને જણાવવામાં આવે છે કે બીજ “તેની જાત પ્રમાણે” ઉત્પન્ન કરશે. બીજના આ પ્રથમ ઉલ્લેખમાં આ બાબત પર ભાર મૂકવામાં આવ્યો છે કે તેને પોતાને પુનરુત્પન્ન કરવા માટે આવશ્યક DNA રહેલું છે. ઈસુએ ઈશ્વરના વચનને બીજ તરીકે ઓળખાવ્યું.

એક બીજ, જે ઈશ્વરનું વચન છે, તેમાં એક સંપૂર્ણ છોડ ઉત્પન્ન કરવા માટે જરૂરી સર્વ ડીએનએ સમાયેલું હોય છે. ઈશ્વરના વચનમાં કોઈ વિષયનો પ્રથમ ઉલ્લેખ તે વિષયના જેટલા તત્ત્વો છે તે બધા જ સમાવે છે. આ તથ્યને “પ્રથમ ઉલ્લેખનો નિયમ” તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આ નિયમનું જેટલું નજીકથી પરીક્ષણ કરવામાં આવે છે, તેટલું તે વધુ નિશ્ચિત સાબિત થાય છે.

આલ્ફા અને ઓમેગા અંગેની અમારી સમજાવટ તથા બીજ તરીકે દેવના વચનની વ્યાખ્યા આગળ વધારીએ તે પહેલાં, આપણે અત્યારે જ મથિમાંથી ઉલ્લેખેલા અવતરણના આધારે પ્રકાશિતવાક્યના ગ્રંથ અંગેના અમારા વિચારમાં કેટલીક સંબંધિત બાબતો પર ધ્યાન આપવું યોગ્ય છે. બધા પ્રબોધકો જગતના અંત વિશે જ બોલી રહ્યા છે.

આ અવતરણ ત્રણ સાક્ષીઓ (પૌલ, પીતર અને એલેન વ્હાઇટ) પ્રદાન કરે છે, જે આ હકીકતની સાક્ષી આપે છે કે બધા ભવિષ્યવક્તાઓ વિશ્વના અંત વિષે બોલી રહ્યા છે, અને એ જ સમય એવો છે જ્યારે પ્રકાશનના પુસ્તકમાં રહેલું રહસ્ય ઉઘાડવામાં આવે છે. તેથી, મત્તી તેરમા જ્યારે ઈસુએ કહ્યું, “ધન્ય છે તમારી આંખો, કારણ કે તેઓ જુએ છે; અને તમારા કાન, કારણ કે તેઓ સાંભળે છે. કેમ કે હું તમને સત્ય કહું છું, કે ઘણાં ભવિષ્યવક્તાઓ અને ધર્મી મનુષ્યોએ તે વસ્તુઓ જોવાની ઇચ્છા કરી હતી, જે તમે જુઓ છો, પરંતુ જોઈ નહોતા; અને તે વસ્તુઓ સાંભળવાની, જે તમે સાંભળો છો, પરંતુ સાંભળી નહોતા,” ત્યારે તેઓ તે જ આશીર્વાદ વ્યક્ત કરી રહ્યા હતા જે પ્રકાશનના પ્રથમ અધ્યાયના પ્રથમ ત્રણ વચનોમાં નોંધાયેલો છે.

ઈસુએ બીજ વાવનારનું દૃષ્ટાંત રજૂ કર્યું, અને ત્યારબાદ શિષ્યો તેને આ દૃષ્ટાંત વિષે સંવાદમાં જોડાવવા માટે પ્રેરાય છે. પરંતુ તેઓને ઈસુ સાથે આ પરસ્પરક્રિયામાં લાવવામાં આવે તે પહેલાં, તેમણે તેમના માટે અને તેથી પણ વધુ મહત્વપૂર્ણ રીતે આપણા માટે જણાવ્યું: “જેને સાંભળવાના કાન હોય, તે સાંભળે.”

ઈસુ દૃષ્ટાંત આપે છે અને પછી જે સાંભળશે તેઓ માટેની ચેતવણી સાથે તેને પૂર્ણ કરે છે. ત્યારબાદ શિષ્યોને એવી ચર્ચામાં પ્રવેશ અપાય છે જેમાં ઈસુ ઓછામાં ઓછા ત્રણ મહત્વપૂર્ણ વિચારોનો ઉલ્લેખ કરે છે. તે બે વર્ગના શ્રોતાઓ વચ્ચેનો ભેદ ઓળખાવે છે, અને એવું કરતાં તે યશાયાહના ગ્રંથમાંથી એક અવતરણનો ઉલ્લેખ કરે છે જેથી બે વર્ગના શ્રોતાઓ અંગે બીજી સાક્ષી પ્રદાન થાય (કારણ કે યાદ રાખો, આ બધું તે લોકોના પરિપ્રેક્ષ્યમાં ગોઠવાયેલું છે જે સાંભળશે). ત્રીજો વિચાર, જે તે બે વર્ગના શ્રોતાઓ અને યશાયાહના ગ્રંથને બીજી સાક્ષી તરીકે રજૂ કરવાથી આગળ મૂકે છે, એ હકીકત છે કે દેવનું વચન એક બીજ છે. તેથી, દેવનું વચન એક બીજ છે એ હકીકત પણ તેનું જ એક અંગ છે જે પ્રકાશનના પ્રથમ અધ્યાયમાં ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકાશન સાંભળનારાઓએ સાંભળવાનું છે. પ્રથમ ત્રણ પદોમાં બે શ્રોતાઓ છે, જેમ કે મથિ તેરમા અધ્યાયમાં પણ બે વર્ગના શ્રોતાઓ છે. મથિ તેરમો અધ્યાય માત્ર એટલી વધુ સમજ ઉમેરે છે કે જે લોકો સાંભળવાનું અસ્વીકાર કરે છે તેઓ કઈ કઈ રીતે ન સાંભળવાની પસંદગી કરે છે. અને યશાયાહની સાક્ષી તો આપણે સાંભળવાનો જે સંદેશ છે તેમાં હજી વધુ ઉમેરે છે.

નિશ્ચિત જ, યશાયાહનો આ અંશ તે જે પ્રબોધકીય વિષયોનો ઉલ્લેખ કરે છે તેની ઊંડાઈમાં અદ્ભુત છે. આ વિષયોમાંના ઘણાં હબક્કૂકના કોષ્ટકોમાં વારંવાર ચર્ચાયા છે, તેથી અમે માત્ર આ અંશમાંથી તે મુદ્દાઓનો સંક્ષેપ કરીશું જે ઈસુએ પોતાના વચનને બીજ ગણાવ્યું તેના અમારા વિચારને આધાર આપે છે.

આ વાત સ્થાપિત થઈ ચૂકી છે કે આ અંશમાં યશાયા એક પ્રબોધકનું, અને તેથી અંતસમયમાં દેવના લોકોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. અમારા મુદ્દા માટે વધુ મહત્ત્વની વાત એ છે કે યશાયા એવા લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે દેવની કલીસિયામાં કાર્ય કરતાં હોવા છતાં પાપમાં જીવતા હતા. જ્યાં સુધી યશાયાને દેવના મહિમાનું દર્શન ન થયું, ત્યાં સુધી તેણે પોતાની જ પાપમયતા ઓળખી નહોતી. તે લાઉદિકેયાનો હતો; તે અંધ હતો.

આ દર્શન “અંતિમ દિવસોમાં દેવના લોકોને જે સ્થિતિ છે તેનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.” અંતિમ દિવસોમાં દેવના લોકો લાઉદિકિયાઓ છે.

એકવાર યશાયા પોતાની લાઓદિકેયાની અવસ્થામાંથી પરિવર્તિત થયા પછી, તેણે વિશ્વને અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ લઈ જવા માટે સ્વયંસેવક તરીકે આગળ આવ્યો. અધ્યાય છનો ત્રીજો શ્લોક યશાયાના ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસને પ્રકાશિતવાક્ય અધ્યાય અઢારના ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ સાથે જોડે છે, જ્યારે દેવદૂત ઉતરી આવે છે અને પોતાની મહિમાથી પૃથ્વીને પ્રકાશિત કરે છે.

યશાયા તે સમય દરમ્યાન ઈશ્વરના લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જ્યારે પ્રકાશન અઢારનો દૂત નીચે ઉતરે છે, કેમ કે જ્યારે તેને સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાનમાં લઈ જવામાં આવ્યો, ત્યારે તેણે સેરાફીમોને આ ઘોષણા કરતાં સાંભળ્યા: “પવિત્ર, પવિત્ર, પવિત્ર, સેનાઓના યહોવા છે; સમગ્ર પૃથ્વી તેની મહિમાથી પરિપૂર્ણ છે.” યશાયા, જેમ પ્રકાશનમાં યોહાન, તે અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ પ્રગટ કરતા ઈશ્વરના લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. યોહાને ઈશ્વરના લોકોને “શેષજન” કહ્યા, અને યશાયાએ તેમને “દસમો ભાગ,” અથવા દશાંશ તરીકે સંબોધ્યા. હિબ્રૂમાં મૂળ શબ્દનો અર્થ “દશાંશ આપવો” એવો થાય છે.

યશાયાએ પૂછેલો “કેટલો સમય?” એવો ભવિષ્યવાણીનો પ્રશ્ન દેવના વચનમાં વારંવાર પૂછવામાં આવે છે (અને સંક્ષેપ માટે, “કેટલો સમય?” એવા પ્રશ્નનો જવાબ એ છે કે તે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રાષ્ટ્રીય રવિવાર કાયદાના આગમનને ચિહ્નિત કરે છે.) એલેન વાઇટ મુજબ, તે સમયે “રાષ્ટ્રીય ધર્મત્યાગ પછી રાષ્ટ્રીય વિનાશ આવશે,” અને યશાયા મુજબ, તે ત્યારે છે જ્યારે “નગરો નિવાસી વિના ઉજડાઈ જાય, અને ઘરો માનવી વિના રહે, અને દેશ સંપૂર્ણપણે ઉજ્જડ થઈ જાય, અને યહોવાએ મનુષ્યોને બહુ દૂર હાંકી કાઢ્યા હોય, અને દેશના મધ્યમાં મોટું ત્યાગ થતું હોય.” “દેશના મધ્યમાં મોટું ત્યાગ” એ દાનિયેલ 11:41 મુજબ રવિવાર કાયદા સમયે ઉથલાવી દેવાયેલા “ઘણા” છે. આ યશાયા છ અને મત્તી તેરનાં તે લોકો છે જેઓ પાસે આંખો છે, છતાં જોતા નથી, અને કાન છે, છતાં સાંભળતા નથી; તેમજ પ્રકાશિત વાક્ય ત્રણમાંનાં તેઓ પણ, જેઓ લાઓદિકેયાની સભાને આપવામાં આવેલી સલાહને અસ્વીકારે છે.

યશાયાહને યોહાનને પ્રકાશિત વાક્યમાં જેવો દર્શન થયો હતો તેવો જ યેશુ ખ્રિસ્તનો તેમના પવિત્રસ્થાને દર્શન થયો હતો. યશાયાહ તે “દસમો ભાગ” અથવા દશમાંશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે “પાછો ફરે છે” અને વૃક્ષની જેમ “ભસ્મ કરવામાં આવશે.” “ભસ્મ કરવામાં આવશે” તરીકે અનુવાદિત થયેલો હિબ્રૂ શબ્દ અગ્નિ દ્વારા ભક્ષણ કરવાનું સૂચવે છે. છતાં, તે “દસમો ભાગ” પોતાના અંદર એવો એક “સાર” ધરાવે છે, જેને અગ્નિ ભસ્મ કરતો નથી. સ્પષ્ટ છે કે બાકીના નવ દસમો ભાગમાં એવો સાર ન હતો? તે અગ્નિ, જે તેલવૃક્ષ અને દેવદારુવૃક્ષને ભક્ષણ કરીને ભસ્મ કરતી તરીકે દર્શાવવામાં આવી છે, તે માલાખીની પુસ્તકમાં વર્ણવાયેલા તે વચનના દૂતની અગ્નિ છે, જે અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવે છે.

યશાયાહનું દસમું, (જે દસમांश છે) તે માલાખીનું “ધર્મમાં અર્પણ” પણ છે. માલાખીનું અર્પણ દેવના લોકો છે, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ “લેવીના પુત્રો” તરીકે થાય છે, જેઓ અગ્નિ દ્વારા શુદ્ધ કરવામાં આવે છે જેથી “ધર્મમાં અર્પણ” ઉત્પન્ન થાય; અને યશાયાહની સાક્ષીમાં જે લોકો અગ્નિથી “ભક્ષિત” થાય છે તેઓ જ દસમું, અર્થાત્ દસમांश છે.

અહીં પાઉલ જાહેર કરે છે કે દરેક મનુષ્યના કાર્યો “અગ્નિ” દ્વારા પ્રગટ કરવામાં આવશે. માલાખીમાં અગ્નિ કચરાને દહન કરીને દૂર કરે છે. યશાયાહમાં “દશાંશ”નું શુદ્ધિકરણ “ત્યારે” થાય છે, “જ્યારે” તેઓ પોતાના પાંદડા છોડે છે. આદમ અને હવ્વાની સાક્ષી મુજબ પાંદડા ગુપ્ત પાપ, દેખાવ અને ધૃષ્ટ અનુમાનનું પ્રતીક છે.

યશાયાહનું “દસમું” તેમના અંદર એવો એક તત્ત્વ ધરાવે છે જેને દહન કરીને દૂર કરી શકાતું નથી, અને તે તત્ત્વ “પવિત્ર બીજ” છે. તેમની અંદર ખ્રિસ્ત છે, મહિમાની આશા. યશાયાહ પોતે પણ એક “પવિત્ર બીજ” છે અને તે જ “દસમું” પણ છે જેના સાથે તે પોતાની ઓળખ કરે છે. “પવિત્ર બીજ” અને “દસમું” બંને તેના પવિત્રસ્થાનમાં ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકટીકરણ દ્વારા લાઓદિકેયાની સ્થિતિમાંથી ફિલાડેલ્ફિયાની સ્થિતિમાં પાછાં ફરે છે.

ઈશ્વરની મહિમાનું તે દર્શન, જે યશાયાહને પોકારી ઊઠવા પ્રેરિત કરે છે કે તે નાશ પામેલો છે, કે તે અશુદ્ધ અને ક્ષમાની જરૂર ધરાવતો પાપી મનુષ્ય છે, તે સ્વર્ગસ્થ પવિત્રસ્થાનમાં ત્યારે થાય છે જ્યારે વૃક્ષો પોતાના પાંદડા ઝાડી નાખે છે. “ઝાડી નાખવું” શબ્દનો અર્થ “બહાર ફેંકી દેવું” અથવા “વૃક્ષને કાપી નાખવું” એવો થાય છે. લાઓદિકેયાને બહાર ફેંકી કાઢવું અહીં પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યું છે. “દસમો ભાગ” અથવા અવશેષ, માલાખીના કરારના દૂત દ્વારા લાવવામાં આવેલી શુદ્ધિકરણની “આગ”માંથી પસાર થશે; જેથી તેમની માનવીય કૃતિઓ આત્મિક રીતે ભસ્મ થઈ જશે, અને આ રીતે માત્ર “મૂળ તત્વ” જ બાકી રહેશે, જેને ભસ્મ કરી શકાય તેમ નથી, અને જે “પવિત્ર બીજ” છે. જે સાંભળવા ઇનકાર કરે છે તેઓ સુકાયેલા મૃત પાંદડાંની જેમ ત્યજી દેવામાં આવશે, અથવા પ્રભુના મુખમાંથી ઉગળી કાઢવામાં આવશે.

ઈસુ પવિત્ર બીજ છે, અને એક બીજમાં સમગ્ર છોડ ઉત્પન્ન કરવા માટે આવશ્યક તમામ ડી.એન.એ. સમાયેલું હોય છે. દેવનું વચન એક બીજ છે, અને તેથી દેવના વચનમાં કોઈ બાબતનો પ્રથમ ઉલ્લેખ, જો તેને યોગ્ય રીતે સમજવામાં આવે, તો તે વિષયને વિશ્વાસીમાં સંપૂર્ણ પરિપક્વતા સુધી લાવવા માટે આવશ્યક તમામ માહિતી પોતાના અંદર સમાવે છે.

યશાયા અધ્યાય છ એવા લોકોને ઓળખાવે છે, જે તે સમયગાળામાં “સાંભળશે” નહીં, જ્યારે યેશુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનના સંદેશાથી આશીર્વાદ પામવા માટે તમને અવશ્ય સાંભળવું જ પડે. યેશુએ જેમનો ઉલ્લેખ કર્યો હતો તે લોકો દેવના પસંદ કરેલા લોકો હતા; તેઓ તેમની પત્ની હતા; તેઓ તેમના કરારના લોકો હતા; તેઓ પ્રાચીન ઇઝરાયલ હતા.

પ્રાચીન ઇઝરાયલ, અથવા પ્રથમ ઇઝરાયલ, આધુનિક ઇઝરાયલ, અથવા અંતિમ ઇઝરાયલ,નું પ્રતીક છે. જગતના અંતે દેવના લોકો સાતમા-દિવસના એડ્વેન્ટિસ્ટો છે—તેમના પસંદ કરેલા લોકો, તેમની પત્ની, તેમની કરારબદ્ધ પ્રજા—આધુનિક ઇઝરાયલ. યશાયાહના ઇતિહાસનું સાક્ષ્ય, ખ્રિસ્તના ઇતિહાસ સાથે સંયુક્ત થઈ, બે સાક્ષીઓ પ્રદાન કરે છે, જે સ્થાપિત કરે છે કે જગતના અંતે સાતમા-દિવસનું એડ્વેન્ટિઝમ લાઓદિકિયાને આપવામાં આવેલા સંદેશમાં દર્શાવાયેલી ખોવાયેલી અને ઉદ્ધારથી પર એવી “સ્થિતિ”માં હશે.

તેઓ વાસ્તવમાં ઉદ્ધારઅયોગ્ય નથી, પરંતુ માત્ર તેમની લાઓદીકિયાની અવસ્થામાં જ ઉદ્ધારઅયોગ્ય છે, જેમ યશાયા પોતાના અનુભવ પહેલાં હતો અને જેમ ખ્રિસ્તના ઇતિહાસકાળના યહૂદીઓ હતા.

લાઓદિકિયાને જે બાબતો “સાંભળવી” જ જોઈએ, તેમાંની એક વાવનારની દૃષ્ટાંતકથા છે. તેને તે દૃષ્ટાંતકથામાં “સાંભળવું” જોઈએ કે દેવનું વચન એક “બીજ” છે, એક પવિત્ર બીજ. જ્યારે આ “સાંભળવામાં” આવે છે, ત્યારે એવી પાયારચના થાય છે જે પ્રકાશનના ગુપ્ત સંદેશને ઉદ્ઘાટિત થવા માંડે છે, કારણ કે તે સંદેશ આ ગહન ઓળખમાં આવરાયેલો છે કે ઈસુ આલ્ફા અને ઓમેગા, પ્રથમ અને છેલ્લાં, આરંભ અને અંત છે. અંતનો આરંભ સાથેનો સંબંધ સમજવામાં આ વાતનો પણ સમાવેશ થાય છે કે ઈસુ વચન છે, અને તે બીજ છે.

અંત અને આરંભ વચ્ચેનો સંબંધ સમજવા માટે “પ્રથમ ઉલ્લેખના નિયમ”નું સમજણ આવશ્યક છે. પ્રથમ ઉલ્લેખનો નિયમ દર્શાવે છે કે કોઈ વિષયનો આરંભ તેના માટેનો સૌથી મહત્વપૂર્ણ સંદર્ભ છે, કારણ કે તેમાં આખી વાર્તા સમાયેલ હોય છે; કારણ કે દેવનું વચન બીજ સમાન છે. અંતિમ સંદર્ભ મહત્ત્વમાં બીજા ક્રમે આવે છે, આ અર્થમાં કે ત્યાં વાર્તાના બધા ઘટકો એકસાથે ગૂંથાઈ જાય છે અને કોઈ છૂટા છેડા બાકી રહેતા નથી. પરંતુ કોઈ વિષયના મધ્યસ્થ સંદર્ભો જ વાર્તાને બળ અને સ્પષ્ટતા આપે છે, અને આ અર્થમાં મધ્ય ભાગ આરંભ અથવા અંત જેટલો જ આવશ્યક છે.

આ વિષય પર કહેવાનું ઘણું વધુ છે, પરંતુ મત્તી તેરમા અધ્યાયના આ ઉદ્ધરણ તરફ પાછા ફરીએ તો આપણે નોંધ કરી શકીએ કે ઈસુએ બે પ્રકારના લોકોને ઓળખાવ્યા છે—જે સાંભળે છે અને જે સાંભળતા નથી. તેમણે ન સાંભળવાની એકથી વધુ રીતો બતાવી છે, પરંતુ પછી તેઓ જે સાંભળે છે તેમના પર આશીર્વાદ ઉચ્ચારે છે.

અતએવ ભવિષ્યવાણીના દૃષ્ટિએ આ “આશીર્વાદ” પ્રકાશિતવાક્ય 1:3માં ઉલ્લેખિત એ જ આશીર્વાદ છે:

એલન વ્હાઇટના લખાણો સાથે સંદર્ભમાં, મત્તી તેરમા અધ્યાયમાં યેશુએ યશાયા છનો જે ઉલ્લેખ કર્યો છે, તે આ વાતની પુષ્ટિ કરે છે કે જગતના અંતે એવી બાબતો જોવામાં અને સાંભળવામાં આવે છે કે જેઓ એટલી મહાન હતી કે ઘણા ધર્મી પુરુષો અને પ્રભુવક્તાઓએ તે સમયગાળામાં જીવવાની ઇચ્છા રાખી હતી, જ્યારે અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશો અન્મુદ્રિત થવાનો હતો, અને લોકો ત્યાર પછી તેમને “જોઈ” અને “સાંભળી” શકવાના હતા.

દસમા અધ્યાયમાં “સાત ગર્જનાઓ”એ જે ઉચ્ચાર્યું હતું તેને મુદ્રાંકિત રાખવા યોહાનને કહેવામાં આવ્યું હતું, અને બાવીસમા અધ્યાયમાં આ જાહેરખબર કરવામાં આવે છે કે “આ પુસ્તકની ભવિષ્યવાણીના વચનોને મુદ્રાંકિત ન કર; કારણ કે સમય નજીક છે.” ત્યારપછીની વાણી માનવજાતના અનુગ્રહકાલના સમાપનને નિર્ધારિત કરે છે. અનુગ્રહકાલ સમાપ્ત થવા થોડું પહેલાં “સાત ગર્જનાઓ”ને અમુદ્રાંકિત કરવાની એક જાહેરખબર થાય છે, જે પ્રકટીકરણના પુસ્તકમાં તે સમયે મુદ્રાંકિત રાખવામાં આવેલો એકમાત્ર અવતરણ છે. “સાત ગર્જનાઓ” વિષે અમને જાણ કરવામાં આવે છે કે તેઓ એડવેન્ટવાદના આરંભ અને અંતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

સાત ગર્જનાઓ પ્રથમ અને દ્વિતીય દૂતના સંદેશાના ઇતિહાસમાં એડ્વેન્ટિઝમની શરૂઆત દરમિયાન થયેલી ઘટનાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, 1798 થી લઈને 22 ઓક્ટોબર, 1844 સુધી; અને ઉપર નોંધાયેલા એ જ લેખમાં અમને જાણ કરવામાં આવે છે કે સાત ગર્જનાઓ “ભાવિ ઘટનાઓ સાથે સંબંધ ધરાવે છે, જે તેમના ક્રમમાં પ્રગટ કરવામાં આવશે.” એડ્વેન્ટિઝમનો આરંભિક ઇતિહાસ એડ્વેન્ટિઝમના અંતને દૃષ્ટાંતરૂપે દર્શાવે છે, કારણ કે ઈસુ ખ્રિસ્ત, આલ્ફા અને ઓમેગા તરીકે, એડ્વેન્ટિઝમના સમગ્ર ઇતિહાસ પર પોતાની સહી મૂકે છે, કેમ કે તે એટલો જ પવિત્ર ઇતિહાસ છે જેટલો પ્રાચીન ઇઝરાયેલનો ઇતિહાસ હતો.

માથ્યુ અધ્યાય તેરમાં યેશુના કહેવા મુજબ આ ઘટનાઓ એ જ છે, જે ભવિષ્યવક્તાઓ જોવાની ઇચ્છા રાખતા હતા, અને જેને જાણવાને લીધે શિષ્યો ધન્ય ઠર્યા હતા. તે શિષ્યો જગતના અંતકાળે દેવના તે લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે તેઓ જે જુએ છે અને સાંભળે છે તેના માટે ધન્ય છે. તેઓ જે જુએ છે અને સાંભળે છે તે યેશુ ખ્રિસ્તના પ્રકટીકરણનો સંદેશ છે, જે સાત ગર્જનાઓના સંદેશ દ્વારા પણ પ્રતિનિધિત્વ પામે છે; અને તે સાત ગર્જનાઓ મિલરાઇટ ઇતિહાસ તથા એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના ઇતિહાસ — બંનેનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

એલેન વ્હાઇટ એ તે ઇતિહાસને, જેને ખ્રિસ્તે તેવો ઇતિહાસ તરીકે ઓળખાવ્યો હતો કે જેને જોવા માટે ધર્મી મનુષ્યો ઇચ્છતા હતા, 1840 થી 1844 સુધીના મિલરાઇટોના ઇતિહાસ તરીકે ઓળખાવે છે, અને પછી કહે છે કે “ઈશ્વરની નિમણૂકથી જલ્દી જ એક એવો સંદેશ આપવામાં આવશે જે ફૂલી-ફાલી ને ઉચ્ચ ઘોષણામાં પરિવર્તિત થશે.” “ઉચ્ચ ઘોષણા” ત્રીજા દેવદૂતની અંતિમ ચેતવણીનું પ્રતીક છે, અને જ્યારે તે સંદેશ આપવામાં આવશે, ત્યારે તે એડ્વેન્ટિઝમના આરંભનો ઇતિહાસ ફરીથી દોહરાવશે. અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ એ “સંદેશો” છે જે “બધી મંડળીઓને જવાનું છે,” અને 1840–1844 દરમિયાન “આપવામાં આવેલાં બધા સંદેશાઓને હવે પ્રબળ બનાવવાના છે.”

આલ્ફા અને ઓમેગા શરૂઆત દ્વારા અંતને દર્શાવે છે. એલેન વ્હાઈટ કહે છે કે “સંદેશાઓ તમામ કલીસિયાઓ સુધી જવાના છે,” અને ઈસુએ યોહાનને કહ્યું, “હું આલ્ફા અને ઓમેગા છું, પ્રથમ અને છેલ્લો: અને, જે તું જુએ છે તે એક પુસ્તકમાં લખ, અને એશિયામાં આવેલી સાત કલીસિયાઓને મોકલ; એફેસસને, અને સ્મિર્નાને, અને પર્ગમોસને, અને થુઆતીરાને, અને સાર્ડિસને, અને ફિલાડેલ્ફિયાને, અને લાઓદિકિયાને.”

1840 થી 1844 સુધીના સંદેશાઓ તે જ છે જે ચર્ચોને મોકલવાના છે.