ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકાશન - નંબર સત્તર

જંગલમાં પોકાર કરનારાના “સ્વર”ને સાંભળતાં, રસ્તા પર મૃત હાલતમાં પડેલા તે શુષ્ક હાડકાં આવું તેથી કરે છે કે સાંત્વનકર્તા આવી ગયો છે, ઈસુએ તેને મોકલવાની જે પ્રતિજ્ઞા કરી હતી તેના પરિપૂર્ણ થવાને અનુસરીને. મિલરાઈટોના પ્રથમ નિરાશાકાળમાં, મિલરાઈટોએ સમજ્યું કે તેઓ કુંવારિકાઓના દૃષ્ટાંતના વિલંબના સમયગાળામાં હતા.

જેઓનું પૂર્વરૂપ મિલરાઇટ્સ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે તેઓ પ્રથમ નિરાશાનો અનુભવ ફરીથી કરે છે, અને જ્યારે તેઓ એવું કરે છે, ત્યારે તેઓએ સમજવું જોઈએ કે તેઓ પણ કુંવારીકાઓના દૃષ્ટાંતના વિલંબના સમયમાં છે. ફક્ત સહાયકના પ્રભાવથી જ તેઓ આ સત્યને જોઈ શકે છે. સહાયક દ્વારા સર્જાતી આ ઓળખાણ, એઝેકિએલને સુકાઈ ગયેલા, મરણ પામેલા હાડકાંની ખીણને પ્રગટ કરવા માટે જે પ્રથમ ભવિષ્યવાણી જાહેર કરવાનો નિર્દેશ આપવામાં આવ્યો હતો, તેના દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

“કોલાહલ” પવિત્ર આત્માનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે સમયે કન્યાઓએ આ ઓળખવાની જરૂર છે કે તેઓ વિલંબના સમયમાં છે. જ્યારે નિરાશ થયેલાઓ ઓળખે છે કે તેઓ વિલંબના સમયમાં છે, ત્યારે તેઓએ શું કરવું જોઈએ તે અંગેના બાઇબલના નિર્દેશો પ્રચુર પ્રમાણમાં છે. યર્મિયાહ શીખવે છે કે તેઓએ ક્યારેય “ઠઠ્ઠા કરનારાઓની સભા”માં પાછા ફરવું નહીં, જે ફિલાડેલ્ફિયાને આપવામાં આવેલા સંદેશમાં શૈતાનનું સભાસ્થાન છે. તેઓએ મૂલ્યવાનને હીનથી અલગ પણ કરવું જોઈએ. હીનની સરખામણીમાં મૂલ્યવાનનો અર્થ દ્વિઅર્થી છે.

વર્ષો પહેલાં મેં આ ભવિષ્યવાણીય ભેદને મારા માટે શીખ્યો હતો, જ્યારે મેં વિલિયમ મિલરના સ્વપ્નનો એક ઉપયોગ કર્યો હતો. મેં રત્નોને દેવના વચનની સત્યતાઓ તરીકે, અને ખોટાં રત્નોને ભ્રષ્ટ ઉપદેશો તરીકે યોગ્ય રીતે વ્યાખ્યાયિત કર્યા હતા. ત્યારબાદ, મને દર્શાવવામાં આવ્યું કે જેમ્સ વ્હાઇટે પણ વિલિયમ મિલરના સ્વપ્નનો એક ઉપયોગ કર્યો હતો, અને તેમના ઉપયોગમાં તેમણે રત્નોને દેવના વિશ્વાસુ લોકો તરીકે, અને ખોટાં રત્નોને સત્યના ખોટા કબૂલાતકર્તાઓ તરીકે ઓળખ્યાં હતા. જ્યારે મેં જેમ્સ વ્હાઇટે સ્વપ્ન વિષે શું શીખવ્યું હતું તેની તપાસ કરી, ત્યારે મને સમજાયું કે અમે બંને યોગ્ય હતા. રત્નો દેવના વિશ્વાસુઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરી શકે છે, અને નકલી રત્નો અવિશ્વાસુઓનું, પરંતુ રત્નો દેવના વચનની સત્યતાઓનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરી શકે છે અને નકલી રત્નો ખોટા ઉપદેશોનું પ્રતિનિધિત્વ કરી શકે છે. જેમ્સ વ્હાઇટે મિલરના સ્વપ્નનો ઉપયોગ તે ઇતિહાસ પર કર્યો હતો જેમાં જેમ્સ વ્હાઇટ ત્યારે જીવતા હતા, પરંતુ મેં તે સ્વપ્નને અંતિમ દિવસોના ઇતિહાસ તરીકે લીધો હતો. બંને ઉપયોગો મળીને દર્શાવે છે કે મનુષ્યો જે માને છે તે જ બની જાય છે, અને જો તેઓ ભૂલભર્યા ઉપદેશોને પકડી રાખવાનું પસંદ કરે, તો તેઓ ધૂળ સાફ કરનાર માણસ દ્વારા બારીમાંથી બહાર ઝાડવામાં આવશે, તે ઉપદેશો સાથે જ જેમની સાથે તેઓ સંકળાયેલા બની ગયા છે. આપણે જે ખાતાં હોઈએ છીએ તે જ છીએ.

જ્યારે નિરાશ થયેલા જણોને ખબર પડે છે કે તેઓ વિલંબના સમયમાં છે, ત્યારે યિરમિયાહ અનુસાર તેઓએ મૂલ્યવાનને હીનમાંથી અલગ કરવું છે.

મૂલ્યવાન અને નીચ વસ્તુ સત્ય અને ભૂલનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે મનુષ્યોના બે વર્ગોનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

યિરમિયાહને આજ્ઞા આપવામાં આવી હતી કે જો તે પાછો ફરશે, તો તેને મૂર્ખ કન્યાઓથી અલગ થવું પડશે, અને તેને મૂર્ખ કન્યાઓના ભ્રાંતિપૂર્ણ ઉપદેશોથી પણ અલગ થવું પડશે. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર તેઓ છે, જે સંપૂર્ણ એકતામાં આવે છે. જ્યારે દર્શન બોલે છે ત્યારે દેવના “મુખ” થવાના હોય, ત્યારે ચાર પવનોના વિષયમાં યહેજ્કેલના બીજા સંદેશ દ્વારા મુદ્રાંકિત થવા માટે બોલાવવામાં આવેલા લોકોએ જે કાર્ય સિદ્ધ કરવું આવશ્યક છે, તેનું પ્રતિનિધિત્વ યિરમિયાહ કરે છે. જ્યારે ન્યાય આવ્યો ત્યારે દર્શન મિલરાઈટ ઇતિહાસમાં બોલ્યું હતું, અને જ્યારે પૃથ્વીનું પશુ બોલે છે અને ત્રીજા હાયનો ન્યાય આવે છે, ત્યારે તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના ઇતિહાસમાં બોલે છે. ત્યારબાદ યિરમિયાહ દ્વારા ઓળખાવવામાં આવેલા કાર્યને સિદ્ધ કરનારાઓ દેવના ચોકીદારો તરીકે ઊંચા ઉઠાવવામાં આવે છે.

જ્યારે પ્રભુ નિરાશ થયેલાઓને તેમની મૃત્યુસમાન અવસ્થામાંથી જાગૃત કરવા માટે સાંત્વનકર્તાને મોકલે છે, ત્યારે તે શુદ્ધિકરણના એવા કાર્યની ઓળખ કરાવે છે, જે તેમણે અવશ્ય પૂર્ણ કરવું જોઈએ, જો તેઓ રવિવારના કાયદાની સંકટઘડીમાં તેમના પ્રવક્તા બનવાના હોય. યશાયા યિરમિયાહની સલાહ સાથે સહમત છે.

જે લોકો “શુભ સમાચાર લાવે છે” અને “શાંતિ તથા ઉદ્ધારની ઘોષણા કરે છે” તેઓ “એકસાથે પોતાનો સ્વર ઊંચો કરે છે,” કારણ કે તેઓ “આંખે આંખ મળીને જોશે.”

“શુભ સમાચાર લાવે છે” એવો વાક્યપ્રયોગ યશાયા ના આ અંશમાં બે વાર પુનરાવર્તિત થાય છે જેથી મધ્યરાત્રિના પોકારના ઇતિહાસની ઓળખ થાય; તેમજ તે જ રીતે તે પદ્યો પણ, જે યશાયા દ્વારા વર્ણવાયેલ એ એકતાની વ્યાખ્યા તરફ દોરી જાય છે, જે ત્યારે સિદ્ધ થાય છે જ્યારે મૂલ્યવાનને તુચ્છથી અલગ કરવામાં આવે છે.

યર્મિયા પ્રથમ નિરાશામાં રહેલાં તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓ ઓળખે છે કે તેઓ વિલંબના સમયમાં છે. યશાયા એ જ લોકોને “જાગો, જાગો” એવી આજ્ઞા આપે છે. તેઓ જાગે છે અને અંતે એવા બિંદુએ પહોંચે છે જ્યાં દેવની કલીસિયામાં હવે કોઈ અખતનાવાળું અને અશુદ્ધ રહેશે નહીં, કારણ કે તેઓએ કિંમતી અને નીચ વસ્તુઓને અલગ કરવાની ક્રિયા પૂર્ણ કરી હશે. “પ્રભુ ઇચ્છે છે કે તેના ચુકાદાઓ વિશ્વ પર વધુ સ્પષ્ટ રીતે પડે તે પહેલાં તેની કલીસિયા શુદ્ધ કરવામાં આવે.”

જેઓ ખોટા સિદ્ધાંતોને પકડી રાખે છે, તેઓ તે ઇતિહાસમાં અલગ કરવામાં આવશે જે રણમાં પોકારનાર “વાણી”થી શરૂ થાય છે. જેઓ ઈશ્વરની સર્જનાત્મક શક્તિને વ્યક્તિગત પવિત્રીકૃત અનુભવ ઉત્પન્ન કરવા દેવાનો ઇનકાર કરે છે, તેઓ તે ઇતિહાસમાં “સોનું”થી અલગ કરવામાં આવશે જે રણમાં પોકારનાર “વાણી”થી શરૂ થાય છે. તેઓ લાઓદિકિયા તરીકે જ રહેશે, બરાબર તે બિંદુએ જ્યાં લાઓદિકિયા ફિલાદેલ્ફિયામાં પરિવર્તિત થાય છે.

મૂલ્યવાનને અધમથી અલગ પાડવાનું કાર્ય લગભગ સંપૂર્ણપણે તે કરારના દૂતનું કાર્ય છે, જે લેવીના પુત્રોને શુદ્ધ કરવા અચાનક આવે છે; પરંતુ તેમાં આપણે ભાગ લેવો આવશ્યક છે.

આગામી ન્યાયમાં જો યિરમિયાહે દેવનો પ્રવક્તા બનવાની ઇચ્છા રાખવી હોય, તો તેને અમૂલ્યને નીચમાંથી અલગ પાડવાનું કહેવામાં આવ્યું હતું. યિરમિયાહ દેવનો પરામર્શ સાંભળી રહ્યો હતો, એ હકીકતે દર્શાવ્યું કે જો તે આ કાર્ય સ્વીકારવાનું પસંદ કરે, તો સાંત્વનકર્તાની હાજરી પહેલેથી જ તેના માટે ઉપલબ્ધ હતી.

પ્રકાશિતવાક્ય અગિયારના સાડા ત્રણ દિવસો, જ્યારે સૂકાં હાડકાં રસ્તામાં મૃત પડ્યાં હોય છે, તે એક “અરણ્ય”નું પ્રતિક છે, અને “અરણ્ય” લેવીયવ્યવસ્થા છવીસના “સાત કાળ”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. સાડા ત્રણ દિવસોના વિખેરાઈ જવાના અંતે, એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર પૈકી થવા માટે બોલાવાયેલાઓએ “જાગવું” અને “ધૂળ ઝાડી નાખવી” છે. સિસ્ટર વ્હાઇટ કહે છે, “પ્રભુ ઇચ્છે છે કે તેના ન્યાયવિચાર વધુ સ્પષ્ટ રીતે જગત પર પડે તે પહેલાં તેની ચર્ચ શુદ્ધ કરવામાં આવે.”

“શુદ્ધ કરાયેલી મંડળી”ના સંબંધમાં તે યિરમિયાહની તે અલગ કરવાની પ્રક્રિયાનું ઉલ્લેખ કરે છે, જે “અમૂલ્યને હીનમાંથી” અલગ કરે છે. તે તેને માલાખી અધ્યાય ત્રણ સાથે પણ જોડે છે, જ્યાં એક સંદેશવાહક કરારના સંદેશવાહક માટે માર્ગ તૈયાર કરે છે. જે સંદેશવાહક માર્ગ તૈયાર કરે છે તે યશાયાહનો “વનમાં પોકારનાર અવાજ” છે. કરારનો સંદેશવાહક ખ્રિસ્ત છે, જે એક લાખ ચુમાલીસ હજાર સાથે કરારમાં પ્રવેશ કરવા તૈયાર થઈ રહ્યો છે, જે “લેવીઓની જેમ” “તેમના વિશેષ કાર્ય માટે તેના દ્વારા અલગ પાડવામાં આવ્યા છે.” ત્યારબાદ તે તેમની ઓળખ યાજકો તરીકે કરે છે, અને ઈસુના આ વચનનું ઉદ્ધરણ આપે છે: “અતે તમે પરિપૂર્ણ થાઓ, જેમ તમારો સ્વર્ગસ્થ પિતા પરિપૂર્ણ છે.”

વિલંબના સમયગાળાના અંતે એક શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયા ચિહ્નિત થયેલી છે, કારણ કે પ્રભુએ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર માટે પૂર્ણ કરવાનું એક વિશેષ કાર્ય નિર્ધારિત કર્યું છે, અને “તેમના ન્યાયવિચાર જગત પર વધુ સ્પષ્ટ રીતે વરસે” તે પહેલાં તેઓ એક શુદ્ધ થયેલી કલીસિયા ધરાવશે. તેમના ન્યાયવિચાર તો પહેલેથી જ જગતમાં કાર્યરત છે, પરંતુ રવિવારના કાયદા સમયે “દેવના વિનાશક ન્યાયવિચાર” વરસવા શરૂ થાય છે.

આ ન્યાયદંડો એ “જેઓએ ક્યારેય સત્ય જાણ્યું નથી તેમના માટે કૃપાનો સમય” છે. પરંતુ જેઓ આવશ્યક શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયામાં પ્રવેશવા ઇચ્છતા નથી, તેમના માટે આ ન્યાયદંડોમાં કોઈ દયા નથી. જે “ન્યાયદંડો,” “વધુ સ્પષ્ટ રીતે પડે છે,” તે ચિહ્નરૂપ ન્યાયદંડોને ઓળખાવે છે. તેઓ એક સંકેત દર્શાવે છે, અને પવિત્ર આત્મા તે ન્યાયદંડો દ્વારા સર્જાયેલા અરાજકતા અને ગૂંચવણનો ઉપયોગ કરીને, જેઓ “ખોટો વિશ્રામદિવસ” પાળે છે અને જેઓ “અંતઃકરણપૂર્વક પ્રભુનો શબ્બાથ પાળે છે” તેમના વચ્ચે ભેદચિહ્ન મૂકે છે, કારણ કે “જગતને ચેતવણી આપવામાં” આવવાનો આ જ એકમાત્ર માર્ગ છે. જે ન્યાયદંડો સંકેતરૂપ છે તે પાર્શ્વભૂમિ છે, જેનો ઉપયોગ પવિત્ર આત્મા હજી બાબેલમાં રહેલા દેવના સંતાનોને એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના ધ્વજને ઓળખવા માટે દિશાનિર્દેશ આપવા કરે છે.

પરંતુ બહેન વ્હાઇટ માત્ર મલાખી અધ્યાય ત્રણનો જ ઉલ્લેખ કરતી નથી, તે મલાખી અધ્યાય ચારના પુસ્તકના અંતિમ પદ્યોને પણ સમાવેશ કરે છે, અને ફરી એકવાર તે “આવાજ”નો ઉલ્લેખ કરે છે, જેને કરારના દૂત માટે માર્ગ તૈયાર કરવો હતો. તે અંતિમ પદ્યો કરારના દૂત માટેની તૈયારી વિષે નથી; તેઓ મૂસાની વ્યવસ્થા સ્મરણમાં રાખવા વિષે છે, અને પિતાઓના હૃદયો સંતાનો તરફ અને સંતાનોના હૃદયો પિતાઓ તરફ ફરી વળે તે વિષે છે. “આવાજ” પ્રથમ ખ્રિસ્ત માટે તૈયારી કરે છે, જેથી કરારનો દૂત તરીકે તે અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવે અને પોતાના જાગૃત થયેલા, છતાં નિરાશ થયેલા લોકને શુદ્ધ કરે, જેથી તેઓ નિશાનના કાર્યને પૂર્ણ કરી શકે. ત્યારબાદ મલાખી “આવાજ”ના કાર્યના બીજા એક પાસાને સંબોધે છે.

તે “પિતાઓનું હૃદય સંતાનો તરફ, અને સંતાનોનું હૃદય તેમના પિતાઓ તરફ ફેરવશે,” અને તે આ કાર્ય હોરેબમાં આપવામાં આવેલી વ્યવસ્થા સંબંધે કરશે. એલિયાહ, જે યશાયાહનો “સ્વર” પણ છે, દેવના લોકોના પાપોને ઓળખી બતાવશે. આ શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયાનો એક ભાગ છે. પાપની માત્ર એક જ વ્યાખ્યા છે, અને તે છે હોરેબમાં આપવામાં આવેલી વ્યવસ્થાનો ઉલ્લંઘન. યોહાન બાપ્તિસ્માદાતા એલિયાહ હતો, અને તેના કાર્યમાં એ જ તત્ત્વ સમાવેશ પામેલું હતું.

પ્રકાશન અધ્યાય અગિયારના સાડા ત્રણ દિવસોની “રણભૂમિ”માં યોહાન બાપ્તિસ્મા આપનાર આવ્યો, કારણ કે બધા ભવિષ્યવક્તાઓ તેઓ જીવતા હતા તે દિવસો કરતાં અંતિમ દિવસોની વધુ વાત કરે છે. તેણે પાપથી પસ્તાવો કરવાની એક સંદેશાવાણી લાવી, કારણ કે સ્વર્ગનું રાજ્ય નજીક હતું, જેમ “સમય નજીક છે” ત્યારે ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકાશન ખુલ્લું થાય છે. યોહાન બાપ્તિસ્મા આપનાર “આવાજ”ના કાર્યનું દૃષ્ટાંત આપે છે, કારણ કે ઈસુના જણાવ્યા અનુસાર, તે આવવાનો હતો તે એલિયા પણ હતો.

ઈસુ દર્શાવે છે કે બાપ્તિસ્મા આપનાર યોહાનની પ્રભુવાણીય ઓળખ એક પરીક્ષા હતી. તેઓ સીધું કહે છે, “જો તમે તેને સ્વીકારશો”. ત્યારબાદ ઈસુ પોતાના શિષ્યોને તેને સ્વીકારવા પ્રોત્સાહિત કરતાં કહે છે, “જેને સાંભળવા માટે કાન હોય, તે સાંભળે.” તે શું સાંભળે? તે સાંભળે કે તે અવાજ કોણ છે, જે બાઇબલના અંતિમ વનમાં આવે છે, અને કરારના દૂત માટે માર્ગ તૈયાર કરે છે, જેથી તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારને ઈશ્વરના સંકેતિક દંડોના સમય દરમિયાન એક વિશેષ કાર્ય કરવા માટે તૈયાર કરે.

યોહાને “ઊંટના વાળનું વસ્ત્ર, અને પોતાની કમરે ચામડાનો પટ્ટો બાંધેલો; અને તેનો આહાર તીડો અને જંગલી મધ હતો” એવું પહેર્યું હતું. તેનો “આહાર” ઇસ્લામનો સંદેશ હતો, કારણ કે “તીડો” શબ્દ ઇસ્લામનું પ્રતીક દર્શાવે છે, અને મધ એ દેવનું વચન છે, જે તેના મોંમાં મીઠું હતું. તેણે જે મીઠો સંદેશ ગ્રહણ કર્યો હતો તે “જંગલી” અરબી ગધેડા વિષે હતો, જે શાસ્ત્રોમાં ઇસ્લામનું સર્વપ્રથમ પ્રતીક છે. ઇસ્લામના જંગલી અરબી ગધેડાનો તે મીઠો સંદેશ, જે “તીડો” દ્વારા પણ દર્શાવવામાં આવે છે, તેના વસ્ત્રમાં પણ ગૂંથાયેલો હતો, કારણ કે ઊંટો પણ ઇસ્લામનું બીજું પ્રતીક છે. જો યોહાને ખાધેલા આહારનો સંદર્ભ જીવાતો નહીં પરંતુ તીડના વૃક્ષ તરફ હોય, તો પણ “તીડો” શબ્દને ઇસ્લામના પ્રતીક તરીકે વાપરવું વચનનો વિકૃતિપૂર્વક અર્થ કાઢવો નથી. “તીડો” શબ્દ ઇસ્લામનું પ્રતીક છે, અને યોહાન કોઈ ભૌતિક આહાર લેવાનો પ્રતિનિધિત્વ કરતો ન હતો; તેનો આહાર તેણે ગ્રહણ કરેલા ભવિષ્યવાણીના સંદેશનું પ્રતીક હતો.

તેમનો કટિબંધ હબક્કૂકમાં દર્શાવાયેલી “ભવિષ્યવાણી” હતો. તે ભવિષ્યવાણી, પવિત્ર ચાર્ટ્સ પર દર્શાવવામાં આવેલા પ્રથમ નિરાશા, કુંવારિકાઓના વિલંબના સમય, અને એડ્વેન્ટિઝમના પાયાઓ—આ બધાને એકત્ર કરે છે. હબક્કૂક એ ભવિષ્યવાણીરૂપ કટિબંધ હતો, જેણે એ તમામ સત્યોને એકસાથે બાંધી રાખ્યાં.

જે ભવિષ્યવાણીય સંદેશે “આવાજ”ની ચેતવણી રચનારા સંદેશાઓને કમરપટ્ટા સમાન એકત્ર બાંધી દીધા, તે એ દર્શન સાથે સંબંધિત કુમારીઓનું દૃષ્ટાંત છે, જે મોડું પડ્યું હતું, પરંતુ બોલશે. મધ્યરાત્રિના રોદનનું દર્શન નીચ અને અમૂલ્ય વચ્ચે ભેદ ઉત્પન્ન કરે છે—નીચ, જેમની “આત્મા ઊંચી થઈ ગઈ છે,” અને અમૂલ્ય, જે વિશ્વાસ દ્વારા ધર્મી ઠરાવવામાં આવ્યા છે. વિશ્વાસ દ્વારા ધર્મી ઠરાવવું એ કમરપટ્ટો છે, જે “આવાજ” ધારણ કરે છે.

જ્યારે નિરાશાના “અરણ્યમાં પોકારનાર અવાજ”નું આગમન થયું, 18 જુલાઈ, 2020ની નિરાશા પછી, ત્યારે તેનો સંદેશ એ જ સંદેશ હતો જે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001થી રહ્યો હતો. આવનારા એલિયાહ તરફથી રાહ જોતા નિરાશ થયેલાં મૃત્યુ પામેલાં સૂકા હાડકાં માટેનો તે સંદેશ એવો છે કે ઇસ્લામ “સંકેતાત્મક ન્યાયવિચારો” છે, જે બાબિલમાં રહેલાં દેવનાં અન્ય સંતાનોને ધર્મશિક્ષા શીખવા માટે પૃષ્ઠભૂમિ પૂરી પાડે છે.

યોહાન બાપ્તિસ્મા દેનાર, જે આવનારો એલિયાહ હતો, તે પ્રકાશિતવાક્યના અગિયારમા અધ્યાયના સાડા ત્રણ દિવસોની “અરણ્ય”માંની “વાણી” છે. તેના કાર્યમાં એડવેન્ટિઝમની ચોથી અને અંતિમ પેઢીની ઓળખ કરવી સામેલ છે, જેઓના પ્રાણ ઊંચે ઉપાડાયેલા છે અને જેઓ તેમના પિતાઓની આધ્યાત્મિક વારસાગત પર ભરોસો રાખે છે, પરંતુ અનુભવ કરે છે કે દેવનો ક્રોધ આવવાનો છે. તેઓ ચોથી પેઢી છે, કેમ કે તેઓ સંપૂર્ણ રીતે એવી પેઢી તરીકે પ્રગટ થયા છે, જે ખ્રિસ્તથી સાવ વિરુદ્ધ છે. તેઓ વિષધરોની પેઢી છે, છતાં તેઓ પોતાના પિતા અબ્રાહામ તરફ સંકેત કરીને દલીલ કરે છે કે તેઓ વાસ્તવમાં મેષશાવકની પેઢી છે. મેષશાવકની પેઢી પિતરની પસંદ કરેલી પેઢી છે; તેઓ એ છે, જે મેષશાવક જ્યાં જ્યાં જાય ત્યાં ત્યાં તેને અનુસરે છે.

યોહાને સ્પષ્ટપણે તેમના પાપો રજૂ કર્યા જેઓ તેનો સંદેશ સાંભળવા આવતા હતા, કારણ કે તેઓએ પસ્તાવો કર્યો અને બાપ્તિસ્મા લીધું. તેણે તેમને આ પણ જાણાવ્યું કે તેના પછી એક એવો આવશે, જે પોતાનું ખળ સંપૂર્ણપણે શુદ્ધ કરશે. તે વ્યક્તી કરારનો દૂત છે; તે “ધૂળ ઝાડનાર માણસ” છે, જે ખોટા સિક્કાઓ અને રત્નોને બારી બહાર ઝાડી કાઢે છે અને મૂળ રત્નોને પુનઃસ્થાપિત કરે છે; અને ત્યાર પછી તે રત્નો પ્રથમ દેવદૂતના આંદોલનમાં મૂળ રત્નોને એકત્રિત કરવાની કાર્યમાં જ્યારે વિલિયમ મિલરને દૂતો દ્વારા માર્ગદર્શન આપવામાં આવ્યું હતું, ત્યારે જેમ તેજસ્વી હતા, તે કરતાં દસ ગણાં વધુ તેજસ્વી ચમકે છે.

યોહાન બાપ્તિસ્માદાતાએ લાઉદિકેયન એડવેંટિસ્ટોની તેમના પિતા અબ્રાહામ ઉપરની નિર્ભરતાની નિંદામાં સીધી ભાષા વાપરી હતી, કારણ કે આવનારો એલિયાહ પિતાઓના હૃદયો સંતાનો તરફ અને સંતાનોના હૃદયો પિતાઓ તરફ ફેરવવાનો હતો. પ્રથમ અને અંતિમના બાઈબલ આધારિત ઉપયોગનો સિદ્ધાંત તે કાર્યમાં પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, પરંતુ તેમ જ, જે લોકો પોતાને વિખરાયેલી સ્થિતિમાં, શત્રુઓની ભૂમિમાં, અરણ્યમાં મૃત્યુ પામેલા સમાન હાલતમાં જોવા પામે છે, તેમના માટેનો ઉપાય પણ તેમાં દર્શાવવામાં આવ્યો છે. તેમણે પોતાના પાપોને, અને પોતાના પિતાઓના પાપોને ઓળખવા જોઈએ અને પસ્તાવો કરવો જોઈએ. પોતાના પાપો અને પિતાના પાપોને ઓળખવાની સાથે, તેમણે આ પણ સ્વીકારવું જોઈએ કે સાડા ત્રણ દિવસના અરણ્યકાળ દરમિયાન તેઓ પ્રભુ સાથે ચાલતા નહોતા. વધુમાં, તેમણે આ પણ સ્વીકારવું જોઈએ કે તે ઇતિહાસ દરમિયાન દેવ તેમની સાથે ચાલતા નહોતા.

શાપ એ કારણે આવ્યો કે તેઓએ દેશના શબ્બાથોને સ્મરણમાં રાખ્યાં નહોતાં.

યોહાન બાપ્તિસ્મા આપનાર, જે આવનારો એલિયાહ હતો, તેણે પ્રકાશિતવાક્ય અગિયારના સાડા ત્રણ દિવસના અરણ્યમાં રહેલા “સ્વર”નું પ્રતિકરૂપ ધારણ કર્યું હતું. તે મૃત સૂકાં અસ્થિઓને હોળેબ ખાતે મૂસાની વ્યવસ્થાને “યાદ રાખવા” દોરશે, અને જો તેઓ તેમ કરે, તો કરારનો દૂત તેમના પિતૃઓના કરારને “યાદ કરશે.” પરંતુ માત્ર ત્યારે જ, જ્યારે તેઓ પોતાના પાપો, પોતાના પિતૃઓના પાપો સ્વીકારશે, અને વધુ નમ્રતાપૂર્વક, તેઓએ પરમેશ્વર વિરુદ્ધ “જે અતિક્રમણો કર્યા” હતા તે અતિક્રમણોને નિશ્ચિત રીતે જણાવવાના હતા.

તેઓએ એ પણ સ્વીકારવું પડશે કે તેઓ ઈશ્વરના વિરુદ્ધ “વિપરીત રીતે” ચાલ્યા હતા, અને ઈશ્વર પણ તેમના વિરુદ્ધ “વિપરીત રીતે” ચાલ્યા હતા.

તેમણે આ પણ ઓળખવાની જરૂર હતી કે તેઓ પ્રકાશન અધ્યાય અગિયારની શેરીમાં પડેલાં મૃત સૂકાં હાડકાં હતાં, કારણ કે તેમને સ્વીકારવું પડતું હતું કે ઈશ્વરે તેમને શત્રુની ભૂમિમાં લાવ્યા હતા, અને શત્રુની ભૂમિ તો મૃત્યુ છે.

યોહાન બાપ્તિસ્મા આપનારના અનુસાર, તેમને “અરણ્યમાં” પોકારતી “વાણી” કોણ છે, તે પ્રશ્નનો પણ ઉત્તર આપવો પડશે, કારણ કે યોહાને પૂછ્યું હતું, “આવનારા ક્રોધથી ભાગી જવા માટે તમને કોણે ચેતવ્યા છે?”

આ વિષયોનું આગળનું વર્ણન અમે આગામી લેખમાં ચાલુ રાખીશું.