Littafin mai suna The Keys of This Blood: The Struggle for World Dominion Between Pope John Paul II, Mikhail Gorbachev, and the Capitalist West, Malachi Martin ne ya rubuta shi, kuma an fara wallafa shi a shekara ta 1990. Martin ya yi nazari a kan rawar da Paparoma John Paul II ya taka a matsayin wani jigo mai kawo sauyi a siyasar duniya da harkokin diflomasiyya a rabin na biyu na ƙarni na ashirin. Ya tattauna game da rawar da Paparoman ya taka a rushewar Kwaminisanci a Gabashin Turai. Littafin ya gabatar da mahangar Katolika game da tasirin al’amuran da suka kawo cikar aya ta arba’in na Daniyel goma sha ɗaya, a lokacin ƙarshe a shekara ta 1989.
Martin ya yi nazarin ƙwayoyin motsi na cikin gida na Tarayyar Soviet a ƙarƙashin jagorancin Mikhail Gorbachev, musamman yana mai da hankali ga manufofin Gorbachev na “glasnost” (buɗaɗɗen yanayi) da “perestroika” (sake fasali). Ya tattauna ƙalubalen da suka fuskanci Tarayyar Soviet da kuma ƙoƙarin Gorbachev na sake fasalin tsarin Kwaminisanci. Ya bincika takun-saƙar siyasar ƙasa da ƙasa da gwagwarmayar iko tsakanin Tarayyar Soviet (sarkin kudu—macijin), Cocin Katolika (sarkin arewa—dabbar), da abin da ya kira Yammacin jari-hujja (rundunar wakili ta sarkin arewa—annabin ƙarya). Ya tattauna rikice-rikicen akida, leƙen asiri, da ayyukan ɓoye da suka bayyana zamanin Yaƙin Cacar Baki, kuma ya yi nazarin ƙoƙarin da mabambantan ɓangarori suka yi domin tsara makomar duniya.
Martin ya jaddada muhimmancin Katolika a matsayin wata ƙarfi a siyasar duniya da harkokin diflomasiyya. Ya yi hujja cewa Cocin Katolika, ƙarƙashin jagorancin Paparoma John Paul II, ta taka muhimmiyar rawa ƙwarai wajen tsara alkiblar tarihi a wannan zamani da kuma tasiri ga sakamakon Yaƙin Cacar Baki. Ya sanya tasirin John Paul a cikin mahallin bayyanannu na Maryamu a Fatima, Portugal, kuma ya gano tasirin Fatima a kan al’amuran duniya da kuma rawar Cocin Katolika wajen tsara alkiblar tarihi. Martin ya nuna cewa abubuwan da suka faru a Fatima suna ɗauke da manyan ma’anoni na annabci da kuma na siyasar ƙasashe, musamman a cikin mahallin zamanin Yaƙin Cacar Baki.
Martin ya yi nazari kan asirai uku na Fatima, waɗanda ake zargin Budurwa Maryamu ta bayyana wa wasu ƙananan yara makiyaya uku a Fatima a shekara ta 1917. Ya nuna cewa asiri na uku, wanda da farko Vatican ta ɓoye kuma ba a bayyana shi ba sai a shekara ta 2000, ya ƙunshi gargadin annabci na ƙarshen zamani game da makomar Cocin Katolika da ta duniya. Martin yana jayayya cewa abubuwan da suka faru a Fatima, har da bayyanannu da kuma saƙonnin da Budurwa Maryamu ta isar, suna da muhimmiyar ma’ana ga siyasar duniya da kuma gwagwarmayar da ke tsakanin kwaminisanci da jari-hujja a zamanin Yaƙin Cacar Baki.
Martin ya bayyana rawar da Paparoma John Paul II ya taka a matsayin babban jigo a cikar annabce-annabcen Fatima. Ya nuna cewa John Paul II ya ɗauki kansa a matsayin “bishop in white” da aka ambata a cikin sirri na uku na Fatima, kuma ya kalli papancinsa a matsayin wata manufa ta tinkarar ƙarfin mugunta da kuma inganta sabuntawar ruhaniya a cikin Cocin Katolika da kuma al’umma baki ɗaya.
Martin ya ba da shawarar cewa saƙonnin Fatima sun jaddada muhimmancin yaƙin ruhaniya da kuma bukatar Cocin Katolika ta tunkari ƙarfin mugunta, a cikin Coci da kuma a wajenta. Ya yi hujja cewa abubuwan da suka faru a Fatima sun ba da tsarin ruhaniya da na ɗabi’a domin fahimta da kuma tinkarar ƙalubalen da ke gaban bil’adama a duniyar zamani. Saƙonnin Fatima suna wakiltar saƙon shaidan wanda ke sharɗanta Katolika ta amince da Shaiɗan a matsayin Kristi, sa’ad da yake “kwaikwayon” Kristi a dokar Lahadi mai zuwa nan ba da daɗewa ba.
“Shaiɗan zai yi mu’ujizai domin ya ruɗi waɗanda suke zaune a bisa duniya. Ruhaniya za ta yi aikinta ta wurin sa a kwaikwayi matattu. Waɗannan ƙungiyoyin addini da suka ƙi sauraron saƙonnin gargaɗin Allah za su kasance ƙarƙashin ruɗi mai ƙarfi, kuma za su haɗa kai da ikon mulki domin su tsananta wa tsarkaka. Ikilisiyoyin Furotesta za su haɗa kai da ikon papanci wajen tsananta wa mutanen Allah masu kiyaye dokoki. Wannan shi ne ikon nan wanda yake kafa babban tsarin tsanantawa da zai aiwatar da zaluncin ruhaniya a kan lamiran mutane.
“‘Yana da ƙahoni biyu kamar ɗan rago, kuma yana magana kamar maciji.’ Ko da yake suna bayyana kansu a matsayin mabiyan Ɗan Ragon Allah, mutane sukan cika da ruhun macijin. Suna iƙirarin su masu tawali’u ne da kuma masu ƙanƙantar da kai, amma suna magana kuma suna kafa dokoki da ruhun Shaidan, suna nuna ta wurin ayyukansu cewa su akasin abin da suke iƙirarin zama ne. Wannan iko mai kama da ɗan rago yana haɗuwa da macijin wajen yin yaƙi da waɗanda suke kiyaye dokokin Allah kuma suke da shaidar Yesu Almasihu. Kuma Shaidan yana haɗuwa da Furotestoci da mabiyan papanci, yana aiki tare da su a matsayin allahn wannan duniya, yana ba mutane umarni kamar su talakawan mulkinsa ne, domin a tafiyar da su, a mulke su, a kuma mallake su yadda yake so.
“Idan mutane ba za su yarda su tattake umarnan Allah a ƙarƙashin ƙafafunsu ba, sai ruhun macijin nan ya bayyana. Ana ɗaure su, a kawo su a gaban majalisu, a kuma ci su tara. ‘Ya sa duka, ƙanana da manya, mawadata da matalauta, ’yantattu da bayi, su karɓi alama a hannun damansu, ko kuwa a goshinsu’ [Ru’ya ta Yohanna 13:16]. ‘Kuma aka ba shi iko ya ba wa siffar dabbar rai, domin siffar dabbar ta yi magana, ta kuma sa a kashe duk waɗanda ba za su yi wa siffar dabbar sujada ba’ [aya ta 15]. Ta haka ne Shaiɗan yake ƙwace hakkin mallaka na musamman na Jehobah. Mutumin zunubi yana zaune a gadon Allah, yana shelanta kansa cewa shi Allah ne, yana kuma aiki a bisa Allah.” Manuscript Releases, juzu’i na 14, 162.
Maƙiyin Almasihu alama ce ta duka shugaban cocin Roma, da kuma Shaiɗan, gama shugaban cocin Roma wakili ne na Shaiɗan a duniya. “Ta haka ne Shaiɗan yake ƙwace haƙƙoƙin Jehobah. Mutumin zunubi yana zaune a kursiyin Allah, yana shelanta kansa a matsayin Allah, yana kuma aikatawa bisa Allah.” Nufin Shaiɗan shi ne ya mallaki duniya ta irin wannan cikakken iko sa’ad da ya karɓi mulki har ya riƙa ba “wa mutane umarni kamar su ne talakawan mulkinsa, da za a mu’amalanta da su, a kuma mallake su, a kuma sarrafa su yadda ya ga dama.” Domin ya sami kursiyin addini da zai yi mulki daga gare shi, ya halicci Cocin Katolika, kuma domin ya sami kursiyin siyasa da zai yi mulki daga gare shi, ya halicci Majalisar Ɗinkin Duniya.
“Wannan sasanci tsakanin arna da Kiristanci ya haifar da bunƙasar ‘mutumin zunubi’ wanda aka annabta cikin annabci a matsayin mai hamayya da Allah kuma mai ɗaukaka kansa sama da Allah. Wannan gagarumin tsarin addinin ƙarya babban fitaccen aikin ikon Shaidan ne—abin tunawa na ƙoƙarinsa na ɗora kansa a kan kursiyin mulki domin ya mallaki duniya bisa ga nufinsa.” The Great Controversy, 50.
Mu’ujizar Fatima, da annabcinta na shaidan, shi ne abin da Shaiɗan ya yi amfani da shi domin ya shirya yanayin annabci da zai ba da damar Katolika su miƙa cocinsu da sauri ga ikonsa, sa’ad da ya bayyana, ya kuma kwaikwayi Almasihu. Kwaikwayonsa na Almasihu yana farawa ne da dokar Lahadi mai gabatowa nan ba da jimawa ba, wadda aka wakilta a aya ta goma sha shida, aya ta ashirin da biyu, aya ta talatin da ɗaya da kuma aya ta arba’in da ɗaya na Daniyel sura ta goma sha ɗaya.
“Ta wurin dokar da za ta tilasta kafa tsarin Paparoma cikin saɓa wa dokar Allah, al’ummarmu za ta raba kanta gaba ɗaya da adalci. Sa’ad da Furotesta za ta miƙa hannunta ta ƙetare ramin da ke tsakani domin ta kama hannun ikon Roma, sa’ad da za ta miƙa ta haye bisa ramin zurfi domin ta haɗa hannu da Ruhaniya, sa’ad da, a ƙarƙashin tasirin wannan haɗin kai mai ninki uku, ƙasarmu za ta yi watsi da kowane ƙa’ida na Kundin Tsarinta a matsayin gwamnatin Furotesta kuma ta jamhuriya, kuma za ta tanadi hanyoyi domin yaɗuwar ƙaryace-ƙaryacen Paparoma da ruɗunsa, sa’an nan za mu iya sani cewa lokaci ya yi domin aikin al’ajabi na Shaiɗan ya bayyana kuma cewa ƙarshen ya kusa.” Testimonies, juzu’i na 5, 451.
A dokar Lahadi a Amurka, “lokaci ya yi da shaiɗan zai yi aikin al’ajabi.” A littafin Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha uku, aya ta goma sha ɗaya, Amurka tana “magana” kamar maciji, sa’an nan kuma a aya ta goma sha uku, wadda kawai take bayyana abin da ke faruwa sa’ad da Amurka ta “yi magana,” ta hanyar zartar da dokar Lahadi, Shaiɗan ya bayyana yana saukar da wuta daga sama.
“Bayin Allah, fuskokinsu suna haskakawa suna kuma kyalli da tsattsarkan keɓewa, za su yi gaggawa daga wuri zuwa wuri domin su shelanta saƙon daga sama. Ta dubban muryoyi, a ko’ina cikin duniya, za a ba da gargaɗin. Za a aikata mu’ujizai, marasa lafiya za su warke, alamu da abubuwan al’ajabi kuma za su bi masu bi. Shaidan ma yana aiki, da al’ajaban ƙarya, har ma yana saukar da wuta daga sama a gaban mutane. Ru’ya ta Yohanna 13:13. Ta haka ne za a kai mazaunan duniya su ɗauki matsayinsu.” The Great Controversy, 611, 612.
An tabbatar da saƙonnin Fatima ta wurin wata mu’ujiza wadda jaridun gwamnatin marasa yarda da Allah suka ba da shaidarta, waɗanda suka halarci abin da ya faru ne domin su ƙaryata iƙirarin da aka yi game da wai Budurwa Maryamu tana ziyartar yaran nan uku a rana ta goma sha uku ga kowane wata daga Mayu har zuwa mu’ujizar ranar 13 ga Oktoba, 1917. Kowace kafar yaɗa labarai ta marasa yarda da Allah da ta kasance a Fatima a lokacin mu’ujizar ta tabbatar da abin da ya faru. Mu’ujiza ce ta gaske (ta Shaiɗan).
Kamar yadda Malachi Martin ya bayyana a cikin littafinsa, Paparoma John Paul ya kasance ƙarƙashin jagorancin ibadarsa ga Maryamu ta Fatima. Annabcin sirrin Fatima, wanda ba a bayyana ba sai a shekara ta 2000, ba shakka annabcin shaidan ne, amma a cikin kwanaki na ƙarshe Yesu yana maimaita kwanaki na farko. Littafi mafi tsoho a cikin Littafi Mai Tsarki, littafi na farko da Musa ya rubuta, shi ne littafin Ayuba, kuma yana bayyana cewa Ayuba, wanda yake wakiltar dubu ɗari da arba'in da huɗu, domin dukkan annabce-annabce suna cika cikin mafi kamala a cikin kwanaki na ƙarshe. An ba Shaiɗan, a cikin labarin Ayuba, izinin kawo mutuwa da hallaka a kan Ayuba, domin manufar gwada Ayuba. Mu’ujizai da aka ba Shaiɗan izinin aikatawa a cikin kwanaki na ƙarshe, mu’ujizai ne na gaske. Mu’ujizai ne na shaidan, amma Allah ya bar Shaiɗan ya aikata babban aikinsa na ƙarshe, domin wannan manufar ce aka ba shi izinin gwada Ayuba.
“Da yawa suna ƙoƙarin bayyana bayyanuwar ruhaniya ta wajen jingina su gaba ɗaya ga zamba da dabarar hannu daga ɓangaren matsafi. Amma ko da yake gaskiya ne cewa sakamakon yaudara sau da yawa an gabatar da shi a matsayin bayyanuwa na gaske, duk da haka an kuma ga fitattun bayyanuwar iko na allahntaka. Wannan bugun ƙwanƙwasawa mai ban al’ajabi, wanda da shi ne ruhaniya ta zamani ta fara, ba sakamakon yaudarar ɗan adam ko wayonsa ba ne, amma aikin kai tsaye ne na mugayen mala’iku, waɗanda ta haka suka gabatar da ɗaya daga cikin ruɗe-ruɗen hallaka rai mafi nasara. Da yawa za a kama su cikin tarkon saboda bangaskiyar cewa ruhaniya zamba ce ta ɗan adam kaɗai; sa’ad da aka kawo su fuska da fuska da bayyanuwa waɗanda ba za su iya ɗaukarsu ba sai dai a matsayin abubuwa na allahntaka, za a ruɗe su, kuma za a sa su su karɓe su a matsayin babban ikon Allah.”
“Waɗannan mutane suna ƙyale shaidar Nassosi game da abubuwan al’ajabi da Shaiɗan da wakilansa suka aikata. Ta wurin taimakon Shaiɗan ne aka ba masu sihirin Fir’auna ikon yin kamanin aikin Allah. Bulus ya shaida cewa kafin zuwan Kristi na biyu za a yi irin waɗannan bayyanuwar ikon Shaiɗan. Zuwa na Ubangiji zai kasance abin da za a riga shi da ‘aikin Shaiɗan tare da dukan iko da alamu da abubuwan al’ajabi na ƙarya, tare kuma da dukan ruɗin rashin adalci.’ 2 Tassalonikawa 2:9,10. Kuma manzo Yohanna, yana bayyana ikon aikata mu’ujizai wanda za a bayyana a kwanaki na ƙarshe, ya ce: ‘Yana yin manyan abubuwan al’ajabi, har ma yana sa wuta ta sauko daga sama zuwa ƙasa a gaban mutane, yana kuma ruɗar waɗanda suke zaune a duniya ta wurin waɗancan mu’ujizai waɗanda aka ba shi iko ya yi.’ Ru’ya ta Yohanna 13:13, 14. Ba ruɗu na banza kaɗai aka annabta a nan ba. Ana ruɗin mutane ne ta wurin mu’ujizan da wakilan Shaiɗan suke da ikon yi, ba waɗanda suke riya cewa suna yi ba.” The Great Controversy, 553.
Saƙonnin Fatima a cikin littafin Malachi Martin an gabatar da su a matsayin tsarin annabci na Katolika a kwanaki na ƙarshe, dangane da gwagwarmayar cikin gida a cikin coci, wadda za a iya wakilta ko dai a matsayin shugaban Kirki nagari a kan shugaban Kirki marar kyau, ko kuma shugaban Kirki mai ra’ayin mazan jiya a kan shugaban Kirki mai ra’ayin sassauci. Shugaban Kirki mai ra’ayin mazan jiya, kuma bisa ga fahimtar Martin game da mu’ujizar, shugaban Kirki nagari, yana gina fahimtarsa bisa ga Majalisar Vatican ta Farko, wadda kuma ake sani da Vatican I, wadda ta gudana daga 8 ga Disamba, 1869 zuwa 20 ga Yuli, 1870, wadda Paparoma Pius IX ya kira, kuma wadda ta fi mai da hankali kan fayyace akidar rashin kuskuren shugaban Kirki da kuma magance batutuwa daban-daban na tauhidi da na koyarwa da suka fuskanci Cocin Katolika a wancan lokaci. Majalisar Vatican ta Biyu, wadda aka fi sani da Vatican II, an gudanar da ita ne da yawa daga baya, daga 11 ga Oktoba, 1962 zuwa 8 ga Disamba, 1965. Paparoma John XXIII ne ya kira ta, kuma Paparoma Paul VI ya ci gaba da ita bayan rasuwar John XXIII.
Kwanakin ƙarshe na Katolika, kamar yadda Martin ya bayyana, suna fayyace gwagwarmayar da ke tsakanin rashin kuskure da fifikon cocin Roma kamar yadda aka shimfiɗa a Vatican I, da kuma sassaucin ra’ayi da ake nunawa a halin yanzu ta hannun Francis, paparoma mai “woke”, wanda kuma yake wakiltuwa a cikin takardun Vatican II. Martin yana nuna cewa a cikin gwagwarmayar da ake yi tsakanin waɗannan hanyoyi biyu na iko da coci, yaƙin duniya na uku yana barkewa, kuma Yesu ya dawo, ya sauko duniya ya ɗora albarkarsa a kan paparoma na gari, sannan ya karɓi kursiyin cocin Katolika.
A ayoyi na goma sha uku zuwa goma sha biyar na Daniyel goma sha ɗaya, tarihin da yake gab da rigar dokar Lahadi ta aya ta goma sha shida, yana bayyana yaƙi na uku kuma na ƙarshe cikin yaƙe-yaƙen wakilai. Wannan shi ne yaƙin da ya biyo bayan nasarar Putin a ayoyi na goma sha ɗaya da goma sha biyu, amma a tsakiyar waɗannan ayoyi uku, aya ta goma sha huɗu tana nuna lokacin da Katolika ta shigo cikin tarihin kwanaki na ƙarshe.
Bisa ga Ishaya, karuwar Roma an manta da ita a lokacin mulkin alama na shekaru saba’in na masarauta ta shida cikin annabcin Littafi Mai Tsarki. A karo na farko da aka ɗora papacy a kan duniya a shekara ta 538, alamar hanya da ta riga ɗorata mulki ita ce dokar Justinian a shekara ta 533.
Tarihin da ke kewaye da dokar Justinian ya nuna cewa Justinian ya nemi ya ƙarfafa ikonsa a kan mulkinsa ta wurin kawo ƙarshen muhawarar addini wadda take haddasa rikice-rikice a cikin mulkin. Waccan muhawara ita ce ko cocin da ke Constantinople a gabas, ko cocin da ke Roma a yamma, ita ce shugaban abin da ake kira cocin Kirista. A cikin aya ta goma sha uku, shugaban ƙasa na ƙarshe na Amurka zai fuskanci gardama wadda za ta tilasta masa ya yi daidai da tarihin Justinian, ya kuma ayyana cewa cocin Katolika ita ce shugaban majami’u, kuma mai gyaran ’yan bidi’a, domin ya kafa goyon bayan siyasa da ake bukata don ƙarfafa ikonsa.
Bai kamata mu sa wani dogaro ga annabce-annabcen shaidananci na Fatima ba, amma ana bukatar mu ga abin da aka bayyana cikin Maganar Allah. A farkon ƙarni na ashirin, ƙahonin biyu na dabbar ƙasa suka shiga ƙarni na uku nasu, wanda shi ne ƙarnin sulhu. Ƙahon jamhuriya ya miƙa tsarinsa na kuɗi ga ma’aikatan bankin duniya, waɗanda asalinsu ya koma ga gidan Jan Garkuwa, Rothschilds, da kuma alaƙarsa mai asiri da Illuminati, Freemasonry, ƙungiyoyin asiri da umarnin Jesuit. ‘Yar’uwa White ta yi gargaɗi kai tsaye game da waɗannan ƙungiyoyi. A daidai wannan lokaci kuma, Adventism na Laodicea, a matsayin ƙahon Furotesta, ya miƙa cibiyoyinsa na ilimi da na addini ga shugabancin duniya.
A cikin wannan ainihin lokacin, sarkin kudu na zamani ya fara tarihinsa da Juyin Juya Halin Rasha, kuma sarkin arewa na zamani ya fara tarihinsa da mu’ujizar Fatima. Kamar yadda Malachi Martin ya nanata a cikin littafinsa, bayan gwagwarmayar cikin gida tsakanin papoma nagari da mugu, saƙonnin Fatima sun bayyana gwagwarmayar Katolika da rashin yarda da Allah gaba ɗaya, amma fiye da haka musamman da rashin yarda da Allah na Rasha. Sirrin da papoma a shekara ta 1917 zai aiwatar ya ƙunshi alkawarin (na Shaidan), cewa idan papoma zai kira taron conclave kuma ya keɓe Rasha ga Budurwa Maryamu, to ba za a yi yaƙin duniya na biyu ba. Haka kuma ya bayyana cewa idan papoma ya ƙi, Rasha za ta yaɗa falsafarta a ko’ina, kuma a sa’an nan kuma za a sake samun wani yaƙin duniya.
Yaƙin duniya na biyu ya haɗa da yaƙin Katolika da Kwaminisancin Rasha. Rundunar wakilai ta Katolika a wancan yaƙi ita ce Jamus ta Nazi. Paparoma kullum yana amfani da rundunonin wakilai. A shekara ta 1933 cocin Katolika, ta wurin aikin Cardinal Pacelli, ta sanya hannu kan wata yarjejeniya da Adolph Hitler wadda ta ba Hitler damar karɓar iko da Jamus, kuma bisa ga shaidar Hitler da kansa, wannan kwangila (yarjejeniya), ita ce ta ba Hitler damar magance tambayar Yahudawa. ‘Yan Nazi su ne rundunar wakilai ta papacy a kan Rasha marar imani da Allah a Yaƙin Duniya na Biyu, kuma a yaƙi na biyu na yaƙe-yaƙen wakilai, wanda yanzu ake aiwatarwa a Ukraine, ana gudanar da shi ne ta wurin wata rundunar wakilai ta Nazi.
Za mu ci gaba da wannan nazari a talifi na gaba.
“Ta wurin manyan kuskure guda biyu nan, wato rashin mutuwar rai da kuma tsarkin ranar Lahadi, Shaiɗan zai jawo mutane su shiga ƙarƙashin yaudarorinsa. Yayin da na farkon yake aza tushen sihirin ruhohi, na biyun kuma yana ƙulla ɗaurin jituwa da Roma. Furotestocin Amurka za su kasance a gaba wajen miƙa hannuwansu ta ƙetaren rami mai zurfi domin su kama hannun sihirin ruhohi; za su miƙa hannu ta ƙetaren ramin nan mara ƙasa domin su haɗa hannu da ikon Roma; kuma a ƙarƙashin tasirin wannan haɗin kai mai ninki uku, wannan ƙasa za ta bi sawun Roma wajen take haƙƙoƙin lamiri.”
“Yayin da ruhaniya ke ƙara kwaikwayon Kiristancin suna na wannan zamani da kusanci sosai, tana samun iko mafi girma na yaudara da tarkon mutane. Shaidan kansa ma zai tuba, gwargwadon tsarin zamani na yau. Zai bayyana cikin halin mala’ikan haske. Ta wurin aikin ruhaniya za a yi mu’ujizai, za a warkar da marasa lafiya, kuma za a aikata abubuwan al’ajabi masu yawa waɗanda ba za a iya musu ba. Kuma tun da ruhohin za su yi iƙirarin bangaskiya ga Littafi Mai Tsarki, su kuma nuna girmamawa ga ƙa’idodin ikkilisiya, za a karɓi aikinsu a matsayin bayyanar ikon Allah.”
“Layin bambanci tsakanin waɗanda ke ikirarin kasancewa Kiristoci da marasa tsoron Allah yanzu ya kusan gagara ganewa. ’Yan ikilisiya suna ƙaunar abin da duniya take ƙauna, kuma suna shirye su haɗa kai da su, kuma Shaiɗan ya ƙudura ya haɗa su su zama jiki guda, ta haka kuma ya ƙarfafa manufarsa ta hanyar kwashe kowa zuwa cikin sahun ruhanci. Mabiya Paparoma, waɗanda suke taƙama da mu’ujizai a matsayin tabbatacciyar alamar ikilisiya ta gaskiya, za a ruɗe su da sauƙi ta wannan ikon mai aikata abubuwan al’ajabi; kuma Furotestoci, da yake sun yar da garkuwar gaskiya, su ma za a yaudare su. Mabiya Paparoma, Furotestoci, da mutanen duniya dukansu za su karɓi siffar ibada ba tare da ikonta ba, kuma za su ga a cikin wannan haɗin kai wani babban motsi domin tuba ta duniya da shigar da mulkin shekara dubu da aka daɗe ana jira.”
“Ta wurin ruhohi masu yaudara, Shaiɗan yana bayyana kamar mai kyautata wa bil’adama, yana warkar da cututtukan jama’a, kuma yana da’awar gabatar da sabon tsari na bangaskiyar addini mafi ɗaukaka; amma a lokaci guda yana aiki a matsayin mai hallakarwa. Jarabawoyinsa suna kai taro masu yawa ga hallaka. Rashin kame kai yana kifar da hankali daga kursiyinsa; son zuciya na jiki, rikici, da zubar da jini sukan biyo baya. Shaiɗan yana jin daɗin yaƙi, gama yana hura mafi munin sha’awoyi na rai, sa’an nan kuma ya share waɗanda suka faɗa hannunsa zuwa cikin madawwamiya, suna cike da mugunta da jini. Manufarsa ita ce ta zuga al’ummai su yi yaƙi da juna, domin ta haka zai iya karkatar da tunanin jama’a daga aikin shiri domin su tsaya a ranar Allah.”
“Shaiɗan yana aiki ta wurin abubuwan halitta kuma domin ya tattara girbinsa na rayukan da ba su shirya ba. Ya binciki asiran dakunan gwaje-gwajen yanayi, kuma yana amfani da dukan ikonsa domin ya mallaki abubuwan halitta gwargwadon yadda Allah ya ba shi izini. Sa’ad da aka ba shi damar ya azabtar da Ayuba, da wane sauri ne garkuna da shanu, bayin gida, gidaje, ’ya’ya, suka shafe gaba ɗaya, wata masifa na bin wata kamar a cikin ɗan lokaci kaɗan. Allah ne yake kāre halittunsa kuma yake yi musu katanga daga ikon mai hallakarwa. Amma duniyar Kirista ta nuna raini ga dokar Jehobah; kuma Ubangiji zai aikata daidai abin da Ya bayyana cewa zai yi—zai janye albarkunsa daga duniya, ya kuma cire kulawarsa ta kāriya daga waɗanda suke tawaye wa dokarsa kuma suna koyarwa tare da tilasta wa waɗansu su yi haka. Shaiɗan yana da iko a kan dukan waɗanda Allah ba Ya tsarewa ta musamman. Zai nuna alheri ga waɗansu kuma ya sa su bunƙasa domin ya ciyar da shirye-shiryensa gaba, kuma zai kawo wahala a kan waɗansu ya sa mutane su gaskata cewa Allah ne yake azabtar da su.” The Great Controversy, 588, 589.