In previous articles we identified that the Millerites recognized that they were fulfilling the parable of the ten virgins, Habakkuk chapter two and Ezekiel chapter twelve, verses twenty-one through twenty-eight. The verses in Ezekiel identify that when these three prophetic passages are perfectly fulfilled in the last days, “the effect of every vision” will be fulfilled. Sister White also addresses this phenomenon.

Նախորդ հոդվածներում մենք ցույց տվեցինք, որ միլլերիտները գիտակցում էին, թե իրենք կատարում էին տասը կույսերի առակը, Ամբակումի երկրորդ գլուխը և Եզեկիելի տասներկուերորդ գլխի քսանմեկից մինչև քսանութ համարները։ Եզեկիելի այդ համարները նշում են, որ երբ այս երեք մարգարեական հատվածները վերջին օրերում կատարվեն կատարյալ կերպով, «ամեն տեսիլքի իրականացումը» կկատարվի։ Քույր Ուայթը նույնպես անդրադառնում է այս երևույթին։

“In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.

«Հայտնության գրքում Աստվածաշնչի բոլոր գրքերը հանդիպում են և ավարտվում։ Այստեղ է Դանիելի գրքի լրացումը։ Մեկը մարգարեություն է, մյուսը՝ հայտնություն։ Կնքված գիրքը ոչ թե Հայտնությունն է, այլ Դանիելի մարգարեության այն մասը, որ վերաբերում է վերջին օրերին։ Հրեշտակը պատվիրեց. «Իսկ դու, ո՛վ Դանիել, փակիր այս խոսքերը և կնքիր գիրքը մինչև վերջի ժամանակը»։ Դանիել 12:4»։ Առաքյալների Գործերը, 585.

The parable of the ten virgins is repeated to the very letter in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, which began on September 11, 2001 and ends when the door is closed upon the foolish virgins at the soon-coming Sunday law. In that period of history the effect of every vision represented in “all the books of the Bible meet and end.”

Տասը կույսերի առակը բառացիորեն կրկնվում է հարյուր քառասունչորս հազարի կնիքման ժամանակում, որը սկսվեց 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին և ավարտվում է, երբ դուռը փակվում է հիմար կույսերի առաջ՝ շուտով գալու կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ։ Պատմության այդ ժամանակաշրջանում կատարվում է յուրաքանչյուր տեսիլքի ազդեցությունը, որը ներկայացված է «Աստվածաշնչի բոլոր գրքերը հանդիպում և ավարտվում են» խոսքերում։

We have been building a platform of understanding in the previous article to set forth the external line of history that is represented in verse forty of Daniel eleven, which represents the political history of the earth beast’s Republican horn. That history runs parallel with the religious history of the earth beast’s true Protestant horn. We have identified a handful of prophetic lines which address the Republican horn of the earth beast, and are placing those lines upon the prophetic history that began at the time of the end in 1989.

Նախորդ հոդվածում մենք կառուցում էինք ըմբռնման մի հիմք, որպեսզի ներկայացնենք Դանիել 11-ի քառասուներորդ համարում պատկերված պատմության արտաքին գիծը, որը ներկայացնում է երկրի գազանի Հանրապետական եղջյուրի քաղաքական պատմությունը։ Այդ պատմությունը զուգահեռ է ընթանում երկրի գազանի նրա իսկական բողոքական եղջյուրի կրոնական պատմությանը։ Մենք առանձնացրել ենք մի քանի մարգարեական գծեր, որոնք վերաբերում են երկրի գազանի Հանրապետական եղջյուրին, և այդ գծերը տեղադրում ենք այն մարգարեական պատմության վրա, որը սկսվեց վախճանի ժամանակ՝ 1989 թվականին։

The prophetic period of the earth beast that began in 1776, and concluded at the time of the end in 1798, is the line we intend to employ in an attempt to bring all of the lines which are now having their effect together. The period of 1776 to 1798 possesses the signature of Alpha and Omega, for it begins and ends with a legislative action, which is the speaking of a nation.

1776 թվականին սկսված և 1798 թվականին՝ վերջի ժամանակին, ավարտված երկրային գազանի մարգարեական ժամանակահատվածը այն գիծն է, որը մենք մտադիր ենք օգտագործել՝ այժմ իրենց ազդեցությունն ունեցող բոլոր գծերը մեկտեղելու փորձի մեջ։ 1776-ից մինչև 1798 թվականների ժամանակահատվածը կրում է Ալֆայի և Օմեգայի կնիքը, որովհետև այն սկսվում և ավարտվում է օրենսդրական գործողությամբ, որը ազգի խոսելն է։

“The speaking of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” The Great Controversy, 443.

«Ազգի խոսելը նրա օրենսդիր և դատական իշխանությունների գործողությունն է»։ Մեծ պայքարը, 443։

A primary characteristic of the earth beast is its speaking. The Constitution of the United States was a divine document that opened the doors for religious and political freedom, and in so doing swallowed the “flood” of persecution that had been carried on for centuries by the kings of Europe and the Catholic church.

Երկրի գազանի գլխավոր հատկանիշներից մեկը նրա խոսելն է։ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Սահմանադրությունը աստվածային փաստաթուղթ էր, որը բացեց կրոնական և քաղաքական ազատության դռները, և այդպիսով կլանեց հալածանքի «ջրհեղեղը», որ դարեր շարունակ իրականացվել էր Եվրոպայի թագավորների և Կաթոլիկ եկեղեցու կողմից։

And the serpent cast out of his mouth water as a flood after the woman, that he might cause her to be carried away of the flood. And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. Revelation 12:15, 16.

Եվ օձը իր բերանից կնոջ հետևից ջուր արձակեց հեղեղի պես, որպեսզի նրան հեղեղով քշել տանի։ Եվ երկիրը օգնեց կնոջը, և երկիրը բացեց իր բերանը ու կլանեց այն հեղեղը, որ վիշապը իր բերանից արձակել էր։ Հայտնություն 12:15, 16.

At the end of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy it will again speak, but then it will speak as a dragon, by enforcing the Sunday law.

Աստվածաշնչյան մարգարեության վեցերորդ թագավորություն հանդիսացող երկրի գազանի իշխանության վերջում նա դարձյալ պիտի խոսի, սակայն այն ժամանակ պիտի խոսի որպես վիշապ՝ կիրակնօրյա օրենքը պարտադրելով։

And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

Եվ ես տեսա մի այլ գազան, որ ելնում էր երկրից. և նա ուներ երկու եղջյուր՝ գառան նման, և խոսում էր վիշապի պես։ Հայտնություն 13:11.

The earth beast began as the sixth kingdom in 1798, when the papacy was robbed of its strength.

Երկրային գազանը սկսեց որպես վեցերորդ թագավորությունը 1798 թվականին, երբ պապականությունը զրկվեց իր զորությունից։

“And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.

«Եվ երբ Պապությունը, իր զորությունից զրկված, հարկադրված եղավ դադարելու հալածանքներից, Հովհաննեսը տեսավ մի նոր իշխանություն, որ ելնում էր՝ արձագանքելու վիշապի ձայնին և շարունակելու նույն դաժան ու հայհոյական գործը։ Այս իշխանությունը, վերջինը, որ պատերազմելու է եկեղեցու և Աստծո օրենքի դեմ, խորհրդանշված էր գառանման եղջյուրներով մի գազանով»։ Signs of the Times, November 1, 1899.

In 1798, when the papacy received its deadly wound, the United States spoke, and as is always the case with Alpha and Omega, the speaking at the beginning prefigured the speaking at the end. The Alien and Sedition Acts were spoken into law in 1798, prefiguring the laws that are implemented at the end addressing illegal immigration, and the media.

1798 թվականին, երբ պապականությունը ստացավ իր մահացու վերքը, Միացյալ Նահանգները խոսեց, և ինչպես միշտ է Ալֆայի և Օմեգայի պարագայում, սկզբում եղած խոսքը նախապատկերեց վերջում եղած խոսքը։ 1798 թվականին Օտարերկրացիների և Խռովությունների մասին ակտերը օրինական ուժ ստացան՝ նախապատկերելով այն օրենքները, որոնք կիրառվում են վախճանում՝ ուղղված անօրինական ներգաղթին և լրատվամիջոցներին։

The period we are considering from 1776 to 1798 possesses the signature of Alpha and Omega, for it identifies the “speaking” of the Declaration of Independence in the beginning, which typifies the Alien and Sedition Acts of 1798. In the middle of that period, you find the Constitution of the United States. The period provides a prophetic representation of the earth beast’s reign, for it begins speaking as a lamb, but the period ends with legislation representing a dragon. But as is often the case the beginning and ending of a thing align with opposites. The first waymark of the period is represented in the last waymark, and the middle waymark was the Constitution of the United States, which was ratified by THIRTEEN states. The Hebrew word “truth” was created by the first letter, followed by the thirteenth letter, followed by the last letter of the Hebrew alphabet.

Ժամանակաշրջանը, որ մենք դիտարկում ենք՝ 1776-ից մինչև 1798 թվականները, կրում է Ալֆայի և Օմեգայի դրոշմը, որովհետև այն սկզբում նույնացնում է Անկախության հռչակագրի «խոսելը», որը նախատիպում է 1798 թվականի Օտարականների և Խռովության դեմ օրենքները։ Այդ ժամանակաշրջանի մեջտեղում գտնվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Սահմանադրությունը։ Այս ժամանակաշրջանը տալիս է երկրի գազանի թագավորության մարգարեական պատկերացումը, որովհետև այն սկսում է խոսել որպես գառ, սակայն ժամանակաշրջանն ավարտվում է վիշապ ներկայացնող օրենսդրությամբ։ Բայց, ինչպես հաճախ է լինում, որևէ բանի սկիզբն ու վերջը համընկնում են հակադրություններով։ Ժամանակաշրջանի առաջին նշաձողը ներկայացված է վերջին նշաձողում, իսկ միջին նշաձողը Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Սահմանադրությունն էր, որը վավերացվեց ՏԱՍՆԵՐԵՔ նահանգների կողմից։ Եբրայերեն «ճշմարտություն» բառը կազմվել է առաջին տառից, ապա տասներեքերորդ տառից, ապա եբրայերեն այբուբենի վերջին տառից։

The period we are now considering bears the signature of the First and the Last, who is the Truth. The period represents a period that leads to the beginning of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, and it therefore represents a period that leads to the end of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy. That period began at the time of the end in 1989. 1776 to 1798 is to be laid upon 1989 to the soon coming Sunday law when the earth beast speaks as a dragon, as represented by the Alien and Sedition Acts.

Այժմ մեր դիտարկած ժամանակահատվածը կրում է Առաջինի և Վերջինի, որ Ճշմարտությունն է, դրոշմը։ Այդ ժամանակահատվածը ներկայացնում է մի շրջան, որը տանում է դեպի երկրի գազանի իշխության սկիզբը՝ որպես աստվածաշնչյան մարգարեության վեցերորդ թագավորություն, և հետևաբար ներկայացնում է մի շրջան, որը տանում է դեպի երկրի գազանի իշխության ավարտը՝ որպես աստվածաշնչյան մարգարեության վեցերորդ թագավորություն։ Այդ ժամանակահատվածը սկսվեց վախճանի ժամանակում՝ 1989 թվականին։ 1776-ից մինչև 1798 թվականները պետք է դրվեն 1989 թվականի վրա մինչև շուտով գալիք Կիրակնօրյա օրենքը, երբ երկրի գազանը խոսում է վիշապի պես, ինչպես ներկայացված է Alien and Sedition Acts-ով։

It is worthwhile to place another prophetic truth into our study. That truth is an element of the “time of the end” as a symbol that is often overlooked. Laodicean Adventism may very well know that 1798 was the “time of the end,” but their understanding generally ends there, for they have no clue that every reform line parallels the other reform lines. Every reform line begins with the “time of the end.”

Արժե մեր ուսումնասիրության մեջ ներմուծել ևս մեկ մարգարեական ճշմարտություն։ Այդ ճշմարտությունը «վերջի ժամանակի» բաղադրիչներից մեկն է՝ որպես խորհրդանիշ, որը հաճախ անտեսվում է։ Լաոդիկիական ադվենտիզմը թերևս գիտի, որ 1798 թվականը «վերջի ժամանակն» էր, սակայն նրանց հասկացողությունը, որպես կանոն, հենց այնտեղ էլ ավարտվում է, որովհետև նրանք գաղափար չունեն, որ յուրաքանչյուր բարեփոխման գիծը զուգահեռվում է մյուս բարեփոխման գծերին։ Յուրաքանչյուր բարեփոխման գիծ սկսվում է «վերջի ժամանակով»։

Moses typified Christ, and Moses directly stated that fact, and Peter confirmed it in the book of Acts.

Մովսեսը նախապատկերում էր Քրիստոսին, և Մովսեսն ինքը ուղղակիորեն հայտարարեց այդ փաստը, իսկ Պետրոսը հաստատեց այն Գործք գրքում։

The Lord thy God will raise up unto thee a Prophet from the midst of thee, of thy brethren, like unto me; unto him ye shall hearken. Deuteronomy 18:15.

Քո Տեր Աստվածը քո միջից, քո եղբայրներից, ինձ նման մի Մարգարե պիտի բարձրացնի քեզ համար. Նրան պիտի լսեք։ Երկրորդ Օրինաց 18:15.

Jesus was to be “like unto” Moses.

Հիսուսը պիտի լիներ «Մովսեսի նման»։

And now, brethren, I wot that through ignorance ye did it, as did also your rulers. But those things, which God before had showed by the mouth of all his prophets, that Christ should suffer, he hath so fulfilled. Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:17–24.

Եվ այժմ, եղբայրնե՛ր, գիտեմ, որ տգիտությամբ արեցիք այդ, ինչպես և ձեր իշխանավորները։ Բայց այն, ինչ Աստված նախապես հայտնել էր իր բոլոր մարգարեների բերանով, թե Քրիստոսը պիտի չարչարվի, այդպես իսկ կատարեց։ Արդ, ապաշխարեցե՛ք և դարձի՛ եկեք, որպեսզի ձեր մեղքերը ջնջվեն, երբ Տիրոջ ներկայությունից զովացման ժամանակները գան. և Նա ուղարկի Հիսուս Քրիստոսին, որ նախապես ձեզ քարոզվել էր. որին երկինքը պետք է ընդունի մինչև ամեն ինչի վերահաստատման ժամանակները, որոնց մասին Աստված խոսել է աշխարհի սկզբից ի վեր իր բոլոր սուրբ մարգարեների բերանով։ Որովհետև Մովսեսն իսկապես ասաց հայրերին. «Ձեր Տեր Աստվածը ձեր եղբայրներից ինձ նման մի մարգարե պիտի բարձրացնի ձեզ համար. նրան լսեցե՛ք այն ամենում, ինչ որ նա ձեզ կասի։ Եվ պիտի լինի, որ յուրաքանչյուր անձ, որ չլսի այն մարգարեին, պիտի բնաջնջվի ժողովրդի միջից»։ Այո՛, և բոլոր մարգարեները՝ Սամուելից սկսած և նրան հաջորդողները, որքան որ խոսել են, նույնպես այս օրերի մասին էլ նախապես հայտարարել են։ Գործք 3:17–24։

The time of the end in the history of Moses was his birth, and it typified the birth of Christ. At the births of both Christ and of Moses there was an increase of knowledge that would test that generation. The knowledge of both their births led both the dragon power of Egypt and of Rome to attempt to kill the promised ones of prophecy. The shepherds on the hills, the wise men from the east represent those who understood the increase of knowledge at the time of the end.

Մովսեսի պատմության մեջ վախճանի ժամանակը նրա ծնունդն էր, և դա նախապատկերում էր Քրիստոսի ծնունդը։ Թե՛ Քրիստոսի, թե՛ Մովսեսի ծննդյան ժամանակ տեղի ունեցավ գիտության ավելացում, որը պետք է փորձեր այդ սերնդին։ Նրանց երկուսի ծննդի մասին գիտությունը դրդեց թե՛ Եգիպտոսի, թե՛ Հռոմի վիշապային իշխանությանը փորձել սպանել մարգարեության խոստացվածներին։ Բլուրների վրա գտնվող հովիվները, արևելքից եկած իմաստունները ներկայացնում են նրանց, ովքեր հասկացան գիտության ավելացումը վախճանի ժամանակ։

What is commonly missed is that there are two waymarks in the time of the end. It was not only Moses that was born, but three years prior his brother Aaron was born. Six months before Christ was born his cousin John was born. 1798 is the most common recognition of the “time of the end,” and in 1798 the beast (the political apparatus) (the whore) had ridden upon through the Dark Ages was killed, and a year later the “woman” who had ridden that beast also died.

Այն, ինչ սովորաբար անտեսվում է, այն է, որ վախճանի ժամանակում կան երկու ուղենիշներ։ Ծնվեց ոչ միայն Մովսեսը, այլև նրանից երեք տարի առաջ ծնվել էր նրա եղբայր Ահարոնը։ Քրիստոսի ծնվելուց վեց ամիս առաջ ծնվել էր Նրա ազգական Հովհաննեսը։ 1798 թվականը «վախճանի ժամանակի» ամենատարածված ճանաչումն է, և 1798-ին գազանը (քաղաքական ապարատը), որի վրա հեծել էր (պոռնիկը) Խավար դարերի ընթացքում, սպանվեց, և մեկ տարի անց նաև «կինը», որ հեծել էր այդ գազանի վրա, մահացավ։

In 1989 there were two presidents. Reagan ruled until the inauguration in 1989, and then Bush the first began his reign. The end of the twelve hundred and sixty years had been typified by the seventy years of captivity in Babylon, and when General Cyrus, the nephew of Darius, executed Belshazzar on the night of the feast, Darius was the actual king. Darius and Cyrus represent the two waymarks of that time of the end.

1989 թվականին երկու նախագահներ կային։ Ռեյգանը կառավարեց մինչև 1989 թվականի պաշտոնամուտը, ապա առաջին Բուշը սկսեց իր իշխանությունը։ Հազար երկու հարյուր վաթսուն տարիների ավարտը նախապատկերված էր Բաբելոնում յոթանասուն տարվա գերությամբ, և երբ զորավար Կյուրոսը՝ Դարեհի եղբորորդին, խնջույքի գիշերը մահապատժի ենթարկեց Բաղդասարին, Դարեհը փաստացի թագավորն էր։ Դարեհն ու Կյուրոսը ներկայացնում են այն ժամանակի վերջի երկու հանգրվանները։

The prophetic relationship between Moses and Aaron, John and Jesus, Darius and Cyrus, the papacy and the pope and Reagan and Bush are all sources of prophetic light when studied with the correct methodology. What we would point to here is that John, Jesus’ cousin, was the voice in the wilderness, which had been typified by Moses’ brother Aaron, who travelled into the wilderness to meet Moses, in order to be his voice.

Մովսեսի և Ահարոնի, Հովհաննեսի և Հիսուսի, Դարեհի և Կյուրոսի, պապականության և պապի, ինչպես նաև Ռեյգանի և Բուշի միջև մարգարեական փոխհարաբերությունները, երբ ուսումնասիրվում են ճիշտ մեթոդաբանությամբ, բոլորը մարգարեական լույսի աղբյուրներ են։ Այն, ինչին մենք այստեղ կանդրադառնանք, այն է, որ Հովհաննեսը՝ Հիսուսի ազգականը, անապատում աղաղակողի ձայնն էր, ինչը նախատիպորեն պատկերվել էր Մովսեսի եղբայր Ահարոնով, որը գնաց անապատ՝ Մովսեսին հանդիպելու, որպեսզի լինի նրա ձայնը։

In the thirty-year period preceding Christ’s anointing, and for the thirty years preceding the antichrist, there is a waymark identifying a “voice.” For Christ it was the voice of John crying in the wilderness. In 533 Justinian made a decree identifying the antichrist as the corrector of heretics and the head of the church. Justinian’s decree was the “voice” that prepared for the Sunday law “decree” at the Council of Orleans in 538.

Քրիստոսի օծումին նախորդող երեսնամյա ժամանակաշրջանում, և հակաքրիստոսին նախորդող երեսուն տարիների ընթացքում, կա մի սահմանանշան, որ նույնացնում է «ձայն»։ Քրիստոսի համար դա անապատում աղաղակող Հովհաննեսի ձայնն էր։ 533 թվականին Հուստինիանոսը արձակեց մի հրամանագիր, որով հակաքրիստոսը ճանաչվում էր որպես հերետիկոսների ուղղիչը և եկեղեցու գլուխը։ Հուստինիանոսի հրամանագիրը այն «ձայնն» էր, որ նախապատրաստեց 538 թվականին Օռլեանի ժողովում ընդունված կիրակնօրյա օրենքի «հրամանագրին»։

General Cyrus’ army was the voice identifying that Darius’ conquering of Babylon was imminent.

Կյուրոս զորավարի բանակը այն ձայնն էր, որ վկայում էր, թե Դարեհի կողմից Բաբելոնի նվաճումը մոտալուտ էր։

“The advent of the army of Cyrus before the walls of Babylon was to the Jews a sign that their deliverance from captivity was drawing nigh. More than a century before the birth of Cyrus, Inspiration had mentioned him by name, and had caused a record to be made of the actual work he should do in taking the city of Babylon unawares, and in preparing the way for the release of the children of the captivity. Through Isaiah the word had been spoken:

«Կյուրոսի բանակի հայտնվելը Բաբելոնի պարիսպների առաջ հրեաների համար նշան էր, որ իրենց ազատագրությունը գերությունից մոտենում էր։ Կյուրոսի ծնունդից ավելի քան մեկ դար առաջ Ներշնչումը նրան անունով էր հիշատակել և գրի առնել տվել այն իսկական գործը, որ նա պետք է կատարեր՝ Բաբելոն քաղաքը անակնկալ կերպով գրավելով և գերության որդիների արձակման ճանապարհը պատրաստելով։ Եսայիայի միջոցով ասվել էր.»

“‘Thus saith the Lord to His anointed, to Cyrus, whose right hand I have holden, to subdue nations before him; … to open before him the two-leaved gates; and the gates shall not be shut; I will go before thee, and make the crooked places straight: I will break in pieces the gates of brass, and cut in sunder the bars of iron: and I will give thee the treasures of darkness, and hidden riches of secret places, that thou mayest know that I, the Lord, which call thee by thy name, am the God of Israel.’ Isaiah 45:1–3.” Prophets and Kings, 551.

«Այսպես է ասում Տերը Իր օծեալին՝ Կյուրոսին, որի աջ ձեռքից Ես բռնել եմ, որպեսզի ազգերը հնազանդեցնեմ նրա առաջ. … նրա առաջ բացելու երկփեղկ դռները, և դռները չեն փակվի. Ես կգնամ քո առաջ և ծուռ տեղերը ուղիղ կանեմ. կկոտրեմ պղնձե դռները և կկտրատեմ երկաթե սողնակները. և քեզ կտամ խավարի գանձերը և ծածուկ վայրերի թաքնված հարստությունները, որպեսզի դու իմանաս, թե Ես՝ Տերս, որ քեզ կանչում եմ քո անունով, Իսրայելի Աստվածն եմ»։ Եսայիա 45:1–3։ Մարգարեներ և թագավորներ, 551։

When it is recognized that it is two witnesses or two waymarks by which a prophetic “time of the end,” is established, it can also be recognized that one of the two waymarks represents an identification, announcement or warning of the approaching history. Aaron, John, Cyrus, and Justinian represent a waymark that precedes the time of the end. The time of the end in 1798 is the end of the period represented from 1776 through to 1798. The waymark in the middle of that history is the voice crying in the wilderness for the approaching history. That history began with a publication rejecting the dictatorial rule of either a king or pope, and it ended with a publication representing the character of a dictator. The publication in the middle represented the “warning” of the coming history, and the warning was that the Constitution of the United States would be overturned at the end of the history.

Երբ ճանաչվում է, որ երկու վկաներով կամ երկու նշանաքարերով է հաստատվում մարգարեական «վերջի ժամանակը», ապա կարելի է նաև ճանաչել, որ այդ երկու նշանաքարերից մեկը ներկայացնում է մոտեցող պատմության նույնականացում, հռչակում կամ նախազգուշացում։ Ահարոնը, Հովհաննեսը, Կյուրոսը և Հուստինիանոսը ներկայացնում են մի նշանաքար, որը նախորդում է վերջի ժամանակին։ 1798 թվականի վերջի ժամանակը 1776-ից մինչև 1798-ը ներկայացված ժամանակաշրջանի ավարտն է։ Այդ պատմության մեջտեղի նշանաքարը անապատում աղաղակողի ձայնն է՝ մոտեցող պատմության համար։ Այդ պատմությունը սկսվեց մի հրապարակմամբ, որը մերժում էր թե՛ թագավորի, թե՛ պապի բռնապետական իշխանությունը, և ավարտվեց մի հրապարակմամբ, որը ներկայացնում էր բռնապետի բնավորությունը։ Մեջտեղի հրապարակումը ներկայացնում էր եկող պատմության «նախազգուշացումը», և նախազգուշացումն այն էր, որ պատմության վերջում Միացյալ Նահանգների Սահմանադրությունը պիտի տապալվեր։

That line of history began to be repeated in 1989, and it ends at the Sunday law when the warning from the wilderness two hundred years earlier in 1789 is rejected. 1989 was the time of the end at the end of verse forty, and it aligns with the time of the end in 1798. 1989 aligns with 1776, and the Sunday law represents 1798. In the middle of the history where the effect of every vision is accomplished, the history that began on September 11, 2001, and continues until the warning of 1789, is fulfilled and the Constitution is overturned. There must be a waymark in the middle, for God never changes. That waymark would represent a warning for the prophetic history that begins at the soon-coming Sunday law.

Պատմության այդ գիծը սկսեց կրկնվել 1989 թվականին, և այն ավարտվում է կիրակնօրյա օրենքով, երբ մերժվում է երկու հարյուր տարի առաջ՝ 1789-ին, անապատից եկած նախազգուշացումը։ 1989 թվականը քառասուներորդ համարի վերջում եղած վերջի ժամանակն էր, և այն համընկնում է 1798 թվականի վերջի ժամանակի հետ։ 1989 թվականը համընկնում է 1776 թվականի հետ, իսկ կիրակնօրյա օրենքը ներկայացնում է 1798 թվականը։ Այն պատմության մեջտեղում, որտեղ յուրաքանչյուր տեսիլքի ազդեցությունն իրականացվում է, իրականացվում է այն պատմությունը, որ սկսվեց 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին և շարունակվում է մինչև 1789 թվականի նախազգուշացումը, և Սահմանադրությունը տապալվում է։ Մեջտեղում պետք է լինի մի ճանապարհային նշան, որովհետև Աստված երբեք չի փոխվում։ Այդ ճանապարհային նշանը պիտի ներկայացներ նախազգուշացում այն մարգարեական պատմության համար, որը սկսվում է շուտով եկող կիրակնօրյա օրենքից։

1989 marks the time of the end in verse forty that leads to the Sunday law in verse forty-one. The warning message that arrived after the time of the end, but before the Sunday law was September 11, 2001. It warns that at the conclusion of that period of history, the third Woe that arrived on September 11, 2001, and was immediately restrained, would strike again as an unexpected surprise, and thousands of cities would be destroyed. When that destruction arrives Satan would begin his marvelous work, and that work begins at the soon coming Sunday law.

1989 թվականը նշում է քառասուներորդ խոսքում ներկայացված վերջի ժամանակը, որը տանում է դեպի քառասունմեկերորդ խոսքում նշված կիրակնօրյա օրենքը։ Այն նախազգուշացնող լուրը, որ հասավ վերջի ժամանակից հետո, բայց կիրակնօրյա օրենքից առաջ, 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ն էր։ Այն նախազգուշացնում է, որ պատմության այդ ժամանակաշրջանի ավարտին երրորդ Վայը, որը հասավ 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին և անմիջապես զսպվեց, կրկին կհարվածի որպես անսպասելի անակնկալ, և հազարավոր քաղաքներ կկործանվեն։ Երբ այդ կործանումը հասնի, Սատանան կսկսի իր հրաշալի գործը, և այդ գործը սկսվում է շուտով գալու կիրակնօրյա օրենքով։

“O that God’s people had a sense of the impending destruction of thousands of cities, now almost given to idolatry! But many of those who should be proclaiming the truth are accusing and condemning their brethren. When the converting power of God comes upon minds, there will be a decided change. Men will have no inclination to criticize and tear down. They will not stand in a position that hinders the light from shining to the world. Their criticism, their accusing, will cease. The powers of the enemy are mustering for battle. Stern conflicts are before us. Press together, my brethren and sisters, press together. Bind up with Christ. ‘Say ye not, A confederacy, . . . neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offense to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.’

«Երանի՜ թե Աստծո ժողովուրդը զգար հազարավոր քաղաքների վրա կախված կործանումը, որոնք այժմ գրեթե տրվել են կռապաշտությանը։ Բայց շատերը, ովքեր պետք է հռչակեն ճշմարտությունը, մեղադրում և դատապարտում են իրենց եղբայրներին։ Երբ Աստծո դարձի բերող զորությունը գա մտքերի վրա, վճռական փոփոխություն տեղի կունենա։ Մարդիկ հակվածություն չեն ունենա քննադատելու և քանդելու։ Նրանք չեն կանգնի այնպիսի դիրքում, որը կխոչընդոտի լույսի շողալուն աշխարհի վրա։ Նրանց քննադատությունը, նրանց մեղադրանքները կդադարեն։ Թշնամու զորությունները համախմբվում են պատերազմի համար։ Մեր առաջ խիստ բախումներ են։ Միմյանց մոտեցե՛ք, եղբայրնե՛րս և քույրե՛րս, միմյանց մոտեցե՛ք։ Միացե՛ք Քրիստոսի հետ։ «Մի՛ ասեք. Դաշինք,… և մի՛ վախեցեք նրանից, ինչից նրանք են վախենում, և մի՛ սարսափեք։ Զորաց Տիրոջն Ինքը սրբացրե՛ք, և Նա՛ թող լինի ձեր վախը, և Նա՛՝ ձեր սարսափը։ Եվ Նա պիտի լինի սրբարան, բայց Իսրայելի երկու տների համար՝ գայթակղության քար և գայթեցման վեմ, Երուսաղեմի բնակիչների համար՝ որոգայթ և ծուղակ։ Եվ նրանցից շատերը պիտի սայթաքեն, ընկնեն և ջարդուփշուր լինեն, ծուղակն ընկնեն և բռնվեն»։

“The world is a theater. The actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. God is lost sight of. With the great masses of mankind there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to his rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

«Աշխարհը թատրոն է։ Դերակատարները՝ նրա բնակիչները, պատրաստվում են խաղալ իրենց բաժինը վերջին մեծ դրամայում։ Աստված տեսադաշտից կորցված է։ Մարդկության մեծ բազմությունների մեջ միություն չկա, բացի այն ժամանակներից, երբ մարդիկ դաշնակցում են իրենց եսասիրական նպատակներն իրագործելու համար։ Աստված դիտում է։ Իրեն ապստամբած հպատակների վերաբերյալ Նրա նպատակները պիտի կատարվեն։ Աշխարհը մարդկանց ձեռքը չի տրվել, թեև Աստված մի ժամանակով թույլ է տալիս, որ խառնաշփոթության և անկարգության տարրերը տիրապետեն։ Ստորից եկող մի զորություն գործում է՝ դրամայի վերջին մեծ տեսարանները առաջ բերելու համար,—Սատանան գալիս է որպես Քրիստոս և գործում է անիրավության ամենայն խաբեությամբ նրանց մեջ, ովքեր իրենց կապում են իրար հետ գաղտնի ընկերություններում։ Նրանք, ովքեր տրվում են դաշնակցելու կրքին, իրագործում են թշնամու ծրագրերը։ Պատճառին կհետևի հետևանքը»։

“Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

«Հանցանքը գրեթե հասել է իր սահմանին։ Խառնաշփոթությունը լցնում է աշխարհը, և շուտով մեծ սարսափ պիտի գա մարդկանց վրա։ Վախճանը շատ մոտ է։ Մենք, որ գիտենք ճշմարտությունը, պետք է պատրաստվենք այն բանին, ինչ շուտով պիտի հասնի աշխարհի վրա՝ որպես ճնշող անակնկալ»։ Review and Herald, September 10, 1903.

The warning that was typified by the introduction of the Constitution in 1789, is the warning of the third angel, which returns to the second Kadesh, when the sealing of the one hundred and forty-four thousand begins. That warning is the warning of the first voice of Revelation chapter eighteen, and not only did the great buildings of New York City come down at that time, but the very essence of the Constitution was changed. The Constitution was written and based upon English law, whose basic philosophy can be simply defined as “a person is innocent, until proven guilty.” The Constitution was written for the purpose of rejecting what is known as Roman law, whose basic philosophy can be simply defined as “a person is guilty, until proven innocent.”

1789 թվականին Սահմանադրության ներմուծմամբ նախապատկերված նախազգուշացումը երրորդ հրեշտակի նախազգուշացումն է, որը վերադառնում է երկրորդ Կադեսին, երբ սկսվում է հարյուր քառասունչորս հազարի կնքումը։ Այդ նախազգուշացումը Հայտնության տասնութերորդ գլխի առաջին ձայնի նախազգուշացումն է, և այդ ժամանակ ոչ միայն Նյու Յորք քաղաքի մեծ շենքերը փլվեցին, այլև փոխվեց հենց Սահմանադրության բուն էությունը։ Սահմանադրությունը գրվել էր և հիմնված էր անգլիական իրավունքի վրա, որի հիմնական փիլիսոփայությունը կարելի է պարզորեն սահմանել այսպես՝ «մարդն անմեղ է, մինչև նրա մեղավորությունն ապացուցվի»։ Սահմանադրությունը գրվել էր այն բանի համար, որպեսզի մերժի այն, ինչ հայտնի է որպես հռոմեական իրավունք, որի հիմնական փիլիսոփայությունը կարելի է պարզորեն սահմանել այսպես՝ «մարդը մեղավոր է, մինչև իր անմեղությունն ապացուցվի»։

The warning from the wilderness in 1789, represented by the Constitution, represents the warning of September 11, 2001, and not only did the burning buildings mark that history with a literal fulfillment, but the passage (speaking) of the Patriot Act also represented the warning.

1789 թվականին անապատից հնչած նախազգուշացումը, որ ներկայացված էր Սահմանադրությամբ, ներկայացնում է 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի նախազգուշացումը, և ոչ միայն այրվող շենքերը բառացի կատարմամբ նշանավորեցին այդ պատմությունը, այլև «Patriot Act»-ի ընդունումը (խոսելը) նույնպես ներկայացրեց այդ նախազգուշացումը։

The Patriot Act (Uniting and Strengthening America by Providing Appropriate Tools Required to Intercept and Obstruct Terrorism Act of 2001) was introduced in the United States Congress shortly after the terrorist attacks on September 11, 2001. The bill was introduced in the House of Representatives on October 23, 2001, and in the Senate on October 24, 2001. It was signed into law by President George W. Bush on October 26, 2001. The Patriot Act aimed to enhance the government’s ability to investigate and prevent acts of terrorism and expand surveillance and law enforcement powers, and it rejected the basic and fundamental principle of English law that identifies that a man is innocent, until proven guilty. It is still used today by the elite within the government to circumvent due process of law, privacy and fair trials.

Patriot Act-ը (Uniting and Strengthening America by Providing Appropriate Tools Required to Intercept and Obstruct Terrorism Act of 2001) ներկայացվեց Միացյալ Նահանգների Կոնգրեսում 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակումներից կարճ ժամանակ անց։ Օրինագիծը Ներկայացուցիչների պալատում ներկայացվեց 2001 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, իսկ Սենատում՝ 2001 թվականի հոկտեմբերի 24-ին։ Այն 2001 թվականի հոկտեմբերի 26-ին նախագահ Ջորջ Վ. Բուշի կողմից ստորագրվեց և դարձավ օրենք։ Patriot Act-ը նպատակ ուներ ընդլայնելու կառավարության կարողությունը՝ հետաքննելու և կանխելու ահաբեկչության գործողությունները, ինչպես նաև ընդարձակելու վերահսկողության և իրավապահ մարմինների լիազորությունները, և այն մերժեց անգլիական իրավունքի այն հիմնական և հիմնարար սկզբունքը, ըստ որի մարդն անմեղ է, մինչև նրա մեղավորությունն ապացուցվի։ Այն մինչ օրս էլ կիրառվում է կառավարության ներսում գտնվող էլիտայի կողմից՝ շրջանցելու օրենքով սահմանված պատշաճ դատավարական ընթացակարգը, անձնական գաղտնիությունը և արդար դատավարությունները։

We will continue this study in our next article.

Այս ուսումնասիրությունը կշարունակենք մեր հաջորդ հոդվածում։

“What is our condition in this fearful and solemn time? Alas, what pride is prevailing in the church, what hypocrisy, what deception, what love of dress, frivolity, and amusement, what desire for the supremacy! All these sins have clouded the mind, so that eternal things have not been discerned. Shall we not search the Scripture, that we may know where we are in this world’s history? Shall we not become intelligent in regard to the work that is being accomplished for us at this time, and the position that we as sinners should occupy while this work of atonement is going forward? If we have any regard for our souls’ salvation, we must make a decided change. We must seek the Lord with true penitence; we must with deep contrition of soul confess our sins, that they may be blotted out.

«Ի՞նչ է մեր վիճակը այս ահեղ և հանդիսավոր ժամանակում։ Ավաղ, ի՜նչ հպարտություն է տիրում եկեղեցում, ի՜նչ կեղծավորություն, ի՜նչ խաբեություն, ի՜նչ սեր հանդերձանքի, թեթևամտության և զվարճության նկատմամբ, ի՜նչ ձգտում գերիշխանության։ Այս բոլոր մեղքերը մթագնել են միտքը, այնպես որ հավիտենական բաները չեն զանազանվել։ Մի՞թե չենք քննի Սուրբ Գիրքը, որպեսզի իմանանք, թե որտեղ ենք գտնվում այս աշխարհի պատմության մեջ։ Մի՞թե խելամիտ չենք դառնա այն գործի վերաբերյալ, որ այս ժամանակ կատարվում է մեզ համար, և այն դիրքի վերաբերյալ, որ մենք՝ որպես մեղավորներ, պիտի զբաղեցնենք, մինչ այս քավության գործը շարունակվում է։ Եթե որևէ հոգածություն ունենք մեր հոգիների փրկության հանդեպ, պետք է վճռական փոփոխություն կատարենք։ Մենք պետք է փնտրենք Տիրոջը ճշմարիտ ապաշխարությամբ. պետք է հոգու խորին փշրվածությամբ խոստովանենք մեր մեղքերը, որպեսզի դրանք ջնջվեն։»

“We must no longer remain upon the enchanted ground. We are fast approaching the close of our probation. Let every soul inquire, How do I stand before God? We know not how soon our names may be taken into the lips of Christ, and our cases be finally decided. What, oh, what will these decisions be! Shall we be counted with the righteous, or shall we be numbered with the wicked?

«Մենք այլևս չպետք է մնանք կախարդված հողի վրա։ Մենք արագորեն մոտենում ենք մեր փորձաշրջանի ավարտին։ Թող յուրաքանչյուր հոգի հարցնի. Ի՞նչ դիրքում եմ ես Աստծո առաջ։ Մենք չգիտենք, թե որքան շուտ մեր անունները կարող են բարձրացվել Քրիստոսի շուրթերին, և մեր գործերը վերջնականապես վճռվեն։ Օ՜, օ՜, ինչպիսի՞ն կլինեն այդ վճիռները։ Արդյո՞ք մենք կհամարվենք արդարների հետ, թե՞ կհամարվենք ամբարիշտների թվում»։

“Let the church arise, and repent of her back-slidings before God. Let the watchmen awake, and give the trumpet a certain sound. It is a definite warning that we have to proclaim. God commands his servants, ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins.’ The attention of the people must be gained; unless this can be done, all effort is useless; though an angel from heaven should come down and speak to them, his words would do no more good than if he were speaking into the cold ear of death. The church must arouse to action. The Spirit of God can never come in until she prepares the way. There should be earnest searching of heart. There should be united, persevering prayer, and through faith a claiming of the promises of God. There should be, not a clothing of the body with sackcloth, as in ancient times, but a deep humiliation of soul. We have not the first reason for self-congratulation and self exaltation. We should humble ourselves under the mighty hand of God. He will appear to comfort and bless the true seekers.

«Թող եկեղեցին վեր կենա և Աստծո առաջ ապաշխարի իր ետսահումներից։ Թող պահապաններն արթնանան և փողի հնչյունը որոշակի հնչեցնեն։ Սա հստակ նախազգուշացում է, որ մենք պետք է հռչակենք։ Աստված պատվիրում է Իր ծառաներին. «Բարձրաձայն աղաղակի՛ր, մի՛ խնայիր, փողի պես բարձրացրո՛ւ քո ձայնը և Իմ ժողովրդին ցույց տո՛ւր նրանց հանցանքը, և Հակոբի տանը՝ նրանց մեղքերը»։ Ժողովրդի ուշադրությունը պետք է գրավվի. եթե դա չարվի, ամեն ջանք ապարդյուն է. թեկուզ երկնքից մի հրեշտակ իջներ և նրանց խոսեր, նրա խոսքերը ավելի մեծ օգուտ չէին բերի, քան եթե նա խոսեր մահվան սառը ականջի մեջ։ Եկեղեցին պետք է արթնանա գործելու համար։ Աստծո Հոգին երբեք չի կարող գալ, մինչև որ նա չպատրաստի ճանապարհը։ Պետք է լինի սրտի ջերմեռանդ քննություն։ Պետք է լինի միաբան, հարատև աղոթք, և հավատքով՝ Աստծո խոստումների յուրացում։ Պետք է լինի ոչ թե մարմնի՝ քուրձով զգեստավորում, ինչպես հին ժամանակներում, այլ հոգու խոր խոնարհեցում։ Մենք ինքնագոհության և ինքնամեծարման համար նույնիսկ առաջին իսկ պատճառը չունենք։ Մենք պետք է խոնարհվենք Աստծո զորավոր ձեռքի ներքո։ Նա կհայտնվի՝ մխիթարելու և օրհնելու ճշմարիտ որոնողներին։»

“The work is before us; will we engage in it? We must work fast, we must go steadily forward. We must be preparing for the great day of the Lord. We have no time to lose, no time to be engaged in selfish purposes. The world is to be warned. What are we doing as individuals to bring the light before others? God has left to every man his work; everyone has a part to act, and we cannot neglect this work except at the peril of our souls.

«Գործը մեր առջև է. պիտի՞ ներգրավվենք դրանում։ Մենք պետք է արագ աշխատենք, պետք է անդադար առաջ շարժվենք։ Մենք պետք է պատրաստվենք Տիրոջ մեծ օրվան։ Մենք կորցնելու ժամանակ չունենք, ժամանակ չունենք անձնասեր նպատակներով զբաղվելու։ Աշխարհը պետք է նախազգուշացվի։ Ի՞նչ ենք անում մենք, որպես անհատներ, որպեսզի լույսը ներկայացնենք ուրիշներին։ Աստված յուրաքանչյուր մարդու թողել է իր գործը. ամեն ոք ունի իր բաժինը կատարելու, և մենք չենք կարող անտեսել այս գործը՝ առանց մեր հոգիները վտանգի ենթարկելու։»

“O my brethren, will you grieve the Holy Spirit, and cause it to depart? Will you shut out the blessed Saviour, because you are unprepared for his presence? Will you leave souls to perish without the knowledge of the truth, because you love your ease too well to bear the burden that Jesus bore for you? Let us awake out of sleep. ‘Be sober, be vigilant; because your adversary the Devil, as a roaring lion, walketh about, seeking whom he may devour.’” Review and Herald, March 22, 1887.

«Ո՛վ իմ եղբայրներ, պիտի՞ տրտմեցնեք Սուրբ Հոգուն և պատճառ դառնաք, որ Նա հեռանա։ Պիտի՞ դուրս փակեք օրհնյալ Փրկչին, որովհետև անպատրաստ եք Նրա ներկայության համար։ Պիտի՞ թողնեք, որ հոգիները կորչեն՝ առանց ճշմարտության գիտության, որովհետև չափից ավելի եք սիրում ձեր դյուրությունը, որպեսզի կրեք այն բեռը, որ Հիսուսը կրեց ձեզ համար։ Արթնանանք քնից։ «Արթո՛ւն եղեք, հսկե՛ք, որովհետև ձեր հակառակորդը՝ սատանան, մռնչող առյուծի պես շրջում է՝ փնտրելով, թե ում կուլ տա»։» Review and Herald, March 22, 1887.