Daniel chapter six, is the third line in the first six chapters of Daniel, which directly presents an illustration of the Sunday law crisis. In chapter three Nebuchadnezzar’s golden image, and the three worthies, represent the ensign which is lifted up, and the entire world beholds.
Դանիելի գրքի վեցերորդ գլուխը Դանիելի առաջին վեց գլուխների երրորդ գիծն է, որը անմիջականորեն ներկայացնում է կիրակնօրյա օրենքի ճգնաժամի մի պատկերացում։ Երրորդ գլխում Նաբուգոդոնոսորի ոսկե արձանը և երեք արժանավորները ներկայացնում են այն դրոշը, որ բարձրացվում է, և որին նայում է ամբողջ աշխարհը։
Then Nebuchadnezzar the king sent to gather together the princes, the governors, and the captains, the judges, the treasurers, the counsellors, the sheriffs, and all the rulers of the provinces, to come to the dedication of the image which Nebuchadnezzar the king had set up. Daniel 3:2.
Այն ժամանակ Նաբուգոդոնոսոր թագավորը մարդ ուղարկեց՝ հավաքելու իշխաններին, փոխարքաներին, կուսակալներին, դատավորներին, գանձապետներին, խորհրդականներին, ոստիկանապետներին և նահանգների բոլոր իշխանավորներին, որպեսզի գան այն արձանի նվիրագործությանը, որ Նաբուգոդոնոսոր թագավորը կանգնեցրել էր։ Դանիել 3:2։
In chapter three, the three worthies refused to bow, and their action brought upon them the persecution of the furnace, whereas Daniel in chapter six, bows three times a day, and his action brought upon him the persecution of the lion’s den. Line upon line, they represent the Sunday law persecution as a decision of worship, that in both cases, has already been determined by the faithful. Those represented by the three and one combination that symbolizes the one hundred and forty-four thousand have settled into the truth before the shaking of persecution arrives.
Երրորդ գլխում երեք արժանավորները հրաժարվեցին խոնարհվելուց, և նրանց այդ արարքը նրանց վրա բերեց հնոցի հալածանքը, մինչդեռ Դանիելը վեցերորդ գլխում օրական երեք անգամ խոնարհվում է, և նրա այդ արարքը նրա վրա բերեց առյուծների գբի հալածանքը։ Տող առ տող՝ նրանք ներկայացնում են Կիրակնօրյա օրենքի հալածանքը՝ որպես երկրպագության վերաբերյալ որոշում, որը երկու դեպքում էլ արդեն իսկ որոշված է եղել հավատարիմների կողմից։ Երեքի և մեկի այն համադրությամբ ներկայացվածները, որը խորհրդանշում է հարյուր քառասունչորս հազարը, հաստատվել են ճշմարտության մեջ նախքան հալածանքի սասանման գալը։
“Said the angel, ‘Deny self; ye must step fast.’ Some of us have had time to get the truth and to advance step by step, and every step we have taken has given us strength to take the next. But now time is almost finished, and what we have been years learning, they will have to learn in a few months. They will also have much to unlearn and much to learn again. Those who would not receive the mark of the beast and his image when the decree goes forth, must have decision now to say, Nay, we will not regard the institution of the beast.” Early Writings, 68.
«Հրեշտակն ասաց. «Ուրացի՛ր ինքդ քեզ. դուք պետք է արագ առաջ գնաք»։ Մեզանից ոմանք ժամանակ են ունեցել՝ ճշմարտությունը ստանալու և քայլ առ քայլ առաջ ընթանալու համար, և մեր արած յուրաքանչյուր քայլ մեզ ուժ է տվել՝ հաջորդը կատարելու։ Բայց այժմ ժամանակը գրեթե ավարտված է, և այն, ինչ մենք սովորել ենք տարիների ընթացքում, նրանք պիտի սովորեն մի քանի ամսում։ Նրանք նաև շատ բան պիտի մոռանան և շատ բան պիտի նորից սովորեն։ Նրանք, ովքեր հրամանագրի հրապարակման ժամանակ չեն ընդունելու գազանի դրոշմը և նրա պատկերը, պետք է այժմ վճռականություն ունենան ասելու. Ո՛չ, մենք չենք հարգի գազանի հաստատությունը»։ Early Writings, 68.
In chapter five, the Sunday law is addressing the end of the earth beast, and the judgment brought by the enemies that came through the wall.
Հինգերորդ գլխում կիրակնօրյա օրենքը վերաբերում է երկրային գազանի ավարտին և այն դատաստանին, որ բերվեց այն թշնամիների կողմից, որոնք եկան պատի միջով։
In that night was Belshazzar the king of the Chaldeans slain. And Darius the Median took the kingdom, being about threescore and two years old. Daniel 5:30, 31.
Այն գիշերը քաղդեացիների արքա Բաղտասարը սպանվեց։ Եվ մարացի Դարեհը ստացավ թագավորությունը՝ լինելով մոտ վաթսուներկու տարեկան։ Դանիել 5:30, 31.
In chapter six, the sealing of God’s people, represented by the king’s seal being placed upon the lion’s den is identified.
Վեցերորդ գլխում նույնացվում է Աստծո ժողովրդի կնքումը, որը ներկայացված է առյուծների գուբի վրա թագավորի կնիքը դրվելով։
And a stone was brought, and laid upon the mouth of the den; and the king sealed it with his own signet, and with the signet of his lords; that the purpose might not be changed concerning Daniel. Daniel 6:17.
Եվ մի քար բերվեց ու դրվեց գուբի բերանին. և թագավորը կնքեց այն իր մատանիով, ինչպես նաև իր մեծամեծների մատանիով, որպեսզի Դանիելի վերաբերյալ որոշումը չփոխվի։ Դանիել 6:17.
The three lines all contribute to the characteristics of the ensign that is lifted up in a cloud, during the hour of the great earthquake in Revelation chapter eleven.
Բոլոր երեք գծերն էլ նպաստում են այն դրոշի բնութագրերին, որը ամպի մեջ բարձրացվում է Հայտնություն գրքի տասնմեկերորդ գլխում նկարագրված մեծ երկրաշարժի ժամին։
And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:12, 13.
Եվ նրանք երկնքից մի մեծ ձայն լսեցին, որ ասում էր նրանց. «Ելե՛ք այստեղ»։ Եվ նրանք ամպի մեջ երկինք ելան, և նրանց թշնամիները տեսան նրանց։ Եվ նույն ժամին մեծ երկրաշարժ եղավ, և քաղաքի տասներորդ մասը փլվեց, և երկրաշարժի մեջ մարդկանցից յոթ հազար սպանվեցին. իսկ մնացյալները սարսափեցին և փառք տվեցին երկնքի Աստծուն։ Հայտնություն 11:12, 13.
Daniel chapter six, identifies the sealing of God’s people, but it is more specifically addressing the punishment of the confederacy of the “presidents, the governors, and the princes, the counsellors, and the captains,” that deceived the king into killing Daniel. The deception of the king (a symbol of the state), is a significant prophetic subject, containing several prophetic witnesses. Unlike Nebuchadnezzar in chapter three, or Belshazzar in chapter five, who were both oblivious to Daniel and the three witnesses until after the crisis arrived, Darius’ “preference” for Daniel, in advance of the crisis identifies a different setting for the crisis of the Sunday law.
Դանիելի վեցերորդ գլուխը նշանավորում է Աստծո ժողովրդի կնքումը, սակայն ավելի որոշակիորեն այն վերաբերում է այն դաշինքի պատժին, որը կազմված էր «իշխաններից, կառավարիչներից, նախարարներից, խորհրդականներից և զորապետներից», որոնք թագավորին խաբեցին, որպեսզի նա Դանիելին մահվան մատնի։ Թագավորի խաբված լինելը (պետության խորհրդանիշը) կարևոր մարգարեական թեմա է՝ ներառելով մի շարք մարգարեական վկաներ։ Ի տարբերություն երրորդ գլխի Նաբուգոդոնոսորի կամ հինգերորդ գլխի Բաղտասարի, որոնք երկուսն էլ անտեղյակ էին Դանիելից և երեք վկաներից մինչև ճգնաժամի գալը, Դարեհի «նախապատվությունը» Դանիելի հանդեպ, նախքան ճգնաժամը, ցույց է տալիս Կիրակնօրյա օրենքի ճգնաժամի համար մի այլ միջավայր։
Daniel was “preferred” above the other two presidents, and the three presidents were over the one hundred and twenty princes. Daniel is contrasted primarily with the presidents and princes, and he is favored above the two that form a confederacy of deception represented by five (five foolish virgins).
Դանիելը «գերադասված» էր մյուս երկու նախարարներից, և այդ երեք նախարարները կանգնած էին հարյուր քսան իշխանների վրա։ Դանիելը նախ և առաջ հակադրվում է նախարարներին և իշխաններին, և նա առավելությամբ արժանանում է բարեհաճության այն երկուսի նկատմամբ, որոնք կազմում են խաբեության դաշնակցություն՝ ներկայացված հինգ թվով (հինգ անմիտ կույսեր)։
It pleased Darius to set over the kingdom an hundred and twenty princes, which should be over the whole kingdom; And over these three presidents; of whom Daniel was first: that the princes might give accounts unto them, and the king should have no damage. Then this Daniel was preferred above the presidents and princes, because an excellent spirit was in him; and the king thought to set him over the whole realm. Then the presidents and princes sought to find occasion against Daniel concerning the kingdom; but they could find none occasion nor fault; forasmuch as he was faithful, neither was there any error or fault found in him. Then said these men, We shall not find any occasion against this Daniel, except we find it against him concerning the law of his God. Daniel 6:1–5.
Դարեհին հաճելի թվաց թագավորության վրա նշանակել հարյուր քսան իշխաններ, որպեսզի նրանք լինեն ամբողջ թագավորության վրա. և նրանց վրա՝ երեք նախագահներ, որոնցից Դանիելը առաջինն էր, որպեսզի իշխանները նրանց հաշվետու լինեն, և թագավորը վնաս չկրի։ Այն ժամանակ այս Դանիելը գերադասվեց նախագահներից և իշխաններից, որովհետև նրա մեջ գերազանց հոգի կար. և թագավորը մտադիր էր նրան նշանակել ամբողջ թագավորության վրա։ Այն ժամանակ նախագահներն ու իշխանները սկսեցին առիթ որոնել Դանիելի դեմ՝ թագավորության գործերի վերաբերյալ, բայց չկարողացան գտնել ոչ մի առիթ և ոչ մի մեղք, որովհետև նա հավատարիմ էր, և նրա մեջ ոչ մի սխալ կամ մեղք չէր գտնվում։ Այն ժամանակ այդ մարդիկ ասացին. «Մենք այս Դանիելի դեմ ոչ մի առիթ չենք գտնի, եթե միայն չգտնենք նրա դեմ՝ իր Աստծու օրենքի վերաբերյալ»։ Դանիել 6:1–5.
Darius is being used to illustrate a deception that is carried out against the king, which represents the ten kings (the United Nations), at the end of the world. The deception contributes to the hatred which the ten kings (the United Nations), manifest against the whore (the papacy), which causes them to “make her desolate and naked,” and “eat her flesh, and burn her with fire.”
Դարեհը գործածվում է՝ պատկերավոր ցույց տալու այն խաբեությունը, որ իրականացվում է թագավորի դեմ, որը ներկայացնում է աշխարհի վերջում եղող տասը թագավորներին (Միավորված ազգերի կազմակերպությունը)։ Այդ խաբեությունը նպաստում է այն ատելությանը, որ տասը թագավորները (Միավորված ազգերի կազմակերպությունը) հանդես են բերում պոռնիկի (պապականության) դեմ, ինչի հետևանքով նրանք «նրան ամայի և մերկ կդարձնեն» և «կուտեն նրա մարմինը ու նրան կրակով կայրեն»։
And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:16–18.
Եվ այն տասը եղջյուրները, որ տեսար գազանի վրա, սրանք պիտի ատեն պոռնիկին, և պիտի ամայի ու մերկ դարձնեն նրան, և պիտի ուտեն նրա մարմինը, և կրակով պիտի այրեն նրան։ Որովհետև Աստված նրանց սրտերի մեջ դրել է, որ կատարեն Իր կամքը, և միաբան լինեն, և իրենց թագավորությունը տան գազանին, մինչև որ Աստծու խոսքերը կատարվեն։ Իսկ այն կինը, որ տեսար, այն մեծ քաղաքն է, որ թագավորում է երկրի թագավորների վրա։ Հայտնություն 17:16–18.
The United Nations (the seventh kingdom), will destroy the papacy, even though they will have just recently given her their kingdom, for they rule for a “short space.”
Միավորված ազգերի կազմակերպությունը (յոթերորդ թագավորությունը) պիտի կործանի պապականությունը, թեև նրանք հենց նոր էին նրան տվել իրենց թագավորությունը, որովհետև նրանք իշխում են «կարճ ժամանակ»։
And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. Revelation 17:10.
Եվ կան յոթ թագավորներ. հինգը ընկած են, մեկը կա, իսկ մյուսը դեռ չի եկել. և երբ գա, պետք է կարճ ժամանակ մնա։ Հայտնություն 17:10.
At the Sunday law the sixth kingdom of Bible prophecy, the earth beast of Revelation thirteen (the United States), has just finished its reign of the seventy symbolic years, in which the fifth kingdom of Bible prophecy, the sea beast of Revelation thirteen (the papacy), has been forgotten for those seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three.
Կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ աստվածաշնչյան մարգարեության վեցերորդ թագավորությունը՝ Հայտնության տասներեքերորդ գլխի երկրի գազանը (Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները), հենց նոր ավարտած կլինի իր թագավորությունը յոթանասուն խորհրդանշական տարիների ընթացքում, որոնց մեջ աստվածաշնչյան մարգարեության հինգերորդ թագավորությունը՝ Հայտնության տասներեքերորդ գլխի ծովի գազանը (պապականությունը), մոռացված է եղել Եսայիայի քսաներեքերորդ գլխի այդ յոթանասուն խորհրդանշական տարիների համար։
And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.
Եվ պիտի լինի այն օրը, որ Տյուրոսը մոռացության պիտի մատնվի յոթանասուն տարի՝ մեկ թագավորի օրերի համեմատ. յոթանասուն տարվա վերջում Տյուրոսի հետ պիտի լինի, ինչպես պոռնիկի երգում է ասվում։ Վերցրո՛ւ քնարը, շրջի՛ր քաղաքում, ո՛վ մոռացված պոռնիկ. քաղցր մեղեդի՛ հանիր, շատ երգե՛ր երգիր, որպեսզի քեզ հիշեն։ Եվ պիտի լինի, որ յոթանասուն տարվա վերջում Տերը պիտի այցելի Տյուրոսին, և նա պիտի վերադառնա իր վարձքին ու պիտի պոռնկանա աշխարհի երեսի վրա գտնվող երկրի բոլոր թագավորությունների հետ։ Եսայիա 23։15–17։
At the Sunday law the seventh kingdom of Bible prophecy, the ten kings (the United Nations), begins to reign, but only briefly, for the premier king of the ten kings, then begins its work of forcing the entire world to align under the structure of the beast, which is the combination of church and state, and is symbolized as the image of the beast.
Կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ Աստվածաշնչյան մարգարեության յոթերորդ թագավորությունը՝ տասը թագավորները (Միավորված ազգերի կազմակերպությունը), սկսում է թագավորել, սակայն միայն կարճ ժամանակով, որովհետև այնուհետև տասը թագավորների գլխավոր թագավորը սկսում է իր գործը՝ հարկադրելով ամբողջ աշխարհին համախմբվել գազանի կառուցվածքի ներքո, որը եկեղեցու և պետության միությունն է և խորհրդանշվում է որպես գազանի պատկերը։
And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. Revelation 13:11–14.
Եվ ես տեսա մի ուրիշ գազան, որ ելնում էր երկրից. և նա ուներ երկու եղջյուր՝ գառան նման, և խոսում էր վիշապի պես։ Եվ նա նրա առաջ գործադրում է առաջին գազանի ամբողջ իշխանությունը և ստիպում է երկրին ու նրա վրա բնակվողներին երկրպագել առաջին գազանին, որի մահացու վերքը բժշկվել էր։ Եվ մեծ նշաններ է գործում, այնպես որ մարդկանց առաջ անգամ կրակ է իջեցնում երկնքից երկրի վրա, և խաբում է երկրի վրա բնակվողներին այն նշաններով, որ նրան տրվել էր գործելու գազանի առաջ՝ ասելով երկրի վրա բնակվողներին, որ պատկեր կանգնեցնեն այն գազանին, որ սրից վերք էր ստացել և կենդանի մնացել էր։ Հայտնություն 13:11–14.
A primary element of the symbolism of the earth beast (the United States), that begins as a lamb and ends speaking as a dragon, is its speaking. Speaking prophetically identifies an action of the legislative and judicial authorities.
երկրի գազանի (Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների) խորհրդանշաբանության հիմնական տարրերից մեկը, որը սկսվում է որպես գառ և ավարտվում՝ վիշապի պես խոսելով, նրա խոսելն է։ Մարգարեական իմաստով խոսելը նշանավորում է օրենսդիր և դատական իշխանությունների գործողությունը։
“The speaking of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” The Great Controversy, 443.
«Ազգի խոսելը նրա օրենսդիր և դատական իշխանությունների գործողությունն է»։ The Great Controversy, 443.
When the United States first spoke as a lamb, it produced the Constitution of the United States, thus establishing a land of refuge for those fleeing the persecution of the papacy and the kings of Europe.
Երբ Միացյալ Նահանգները նախ խոսեց որպես գառ, նա ստեղծեց Միացյալ Նահանգների Սահմանադրությունը՝ այդպիսով հաստատելով ապաստանի երկիր նրանց համար, ովքեր փախչում էին պապության և Եվրոպայի թագավորների հալածանքից։
And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. Revelation 12:16.
Եվ երկիրը օգնեց կնոջը, և երկիրը բացեց իր բերանը ու կուլ տվեց այն հեղեղը, որ վիշապը դուրս էր գցել իր բերանից։ Հայտնություն 12:16։
At the end of the seventy symbolic years, the earth beast speaks again, but then as a dragon, as it enforces Sunday worship, which is the mark of papal authority. When the mark of papal authority is enforced, the papacy is remembered, and she is remembered, when the Commandment that was never to be forgotten is made illegal to observe.
Յոթանասուն խորհրդանշական տարիների ավարտին երկրի գազանը դարձյալ խոսում է, բայց այնժամ՝ որպես վիշապ, երբ պարտադրում է կիրակնօրյա երկրպագությունը, որը պապական իշխանության նշանն է։ Երբ պապական իշխանության նշանը պարտադրվում է, պապականությունը հիշվում է, և նա հիշվում է, երբ անօրինական է դարձվում պահել այն Պատվիրանը, որը երբեք չպետք է մոռացվեր։
Remember the sabbath day, to keep it holy. Six days shalt thou labour, and do all thy work: But the seventh day is the sabbath of the Lord thy God: in it thou shalt not do any work, thou, nor thy son, nor thy daughter, thy manservant, nor thy maidservant, nor thy cattle, nor thy stranger that is within thy gates: For in six days the Lord made heaven and earth, the sea, and all that in them is, and rested the seventh day: wherefore the Lord blessed the sabbath day, and hallowed it. Exodus 20:8–11.
Հիշի՛ր շաբաթ օրը, որ այն սուրբ պահես։ Վեց օր պիտի աշխատես և կատարես քո ամբողջ գործը. բայց յոթներորդ օրը քո Տեր Աստծու շաբաթն է. այն օրում ոչ մի գործ պիտի չանես՝ ոչ դու, ոչ քո որդին, ոչ քո դուստրը, ոչ քո ծառան, ոչ քո աղախինը, ոչ քո անասունը, ոչ էլ քո դռների ներսում եղող պանդուխտը. որովհետև վեց օրում Տերը ստեղծեց երկինքն ու երկիրը, ծովը և այն ամենը, ինչ նրանց մեջ կա, և յոթներորդ օրը հանգստացավ. ուստի Տերը օրհնեց շաբաթ օրը և սրբացրեց այն։ Ելք 20:8–11.
National apostasy is then followed by national ruin, and the three powers that lead the world to Armageddon join hands.
Ապա ազգային ուրացությանը հաջորդում է ազգային կործանումը, և այն երեք ուժերը, որոնք աշխարհը տանում են դեպի Արմագեդոն, միավորում են իրենց ձեռքերը։
“By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.
«Աստծու օրենքի խախտմամբ պապականության հաստատությունը հարկադրող հրամանագրով մեր ազգը լիովին կխզի իրեն արդարությունից։ Երբ բողոքականությունը իր ձեռքը կերկարի անդունդի վրայով՝ բռնելու հռոմեական իշխանության ձեռքը, երբ նա կանցնի վիհի վրայով՝ ձեռք սեղմելու հոգևորապաշտության հետ, երբ այս եռակի միության ազդեցության ներքո մեր երկիրը կհրաժարվի իր Սահմանադրության՝ որպես բողոքական և հանրապետական կառավարության, յուրաքանչյուր սկզբունքից և միջոցներ կձեռնարկի պապական կեղծիքների և մոլորությունների տարածման համար, այնժամ կարող ենք իմանալ, որ եկել է Սատանայի զարմանալի գործունեության ժամանակը, և որ վախճանը մոտ է»։ Վկայություններ, հատոր 5, 451։
When “Protestantism” (the United States), “the Roman power” (the Vatican) and “Spiritualism” (the United Nations), join hands at the Sunday law, they begin to lead the world to Armageddon, which is represented as first forcing the world to accept the authority of a one-world government, which consists of church and state, with the church in control of the relationship. The power of the miracles that are employed by the earth beast, not only brings about the fornication of the whore of Tyre with the kings of the earth, but it enforces the “speaking” of the world-wide image of the beast. By prophetic definition this means the one-world government must have a legislative body (located in New York), and a judicial body (located in the Hague).
Երբ «Բողոքականությունը» (Միացյալ Նահանգները), «հռոմեական իշխանությունը» (Վատիկանը) և «Հոգևորականությունը» (Միավորված ազգերի կազմակերպությունը) ձեռք ձեռքի տան Կիրակնօրյա օրենքի հարցում, նրանք սկսում են աշխարհը տանել դեպի Արմագեդոն, որը ներկայացված է նախ որպես աշխարհին հարկադրելով ընդունել միաշխարհային կառավարության իշխանությունը, որը կազմված է եկեղեցուց և պետությունից, ընդ որում՝ հարաբերության վերահսկողությունը եկեղեցու ձեռքում է։ Երկրի գազանի կողմից գործադրվող հրաշքների զորությունը ոչ միայն առաջ է բերում Տյուրոսի պոռնիկի պոռնկությունը երկրի թագավորների հետ, այլև պարտադրում է համաշխարհային գազանի պատկերի «խոսելը»։ Մարգարեական սահմանմամբ սա նշանակում է, որ միաշխարհային կառավարությունը պետք է ունենա օրենսդիր մարմին (գտնվում է Նյու Յորքում) և դատական մարմին (գտնվում է Հաագայում)։
And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:14–18.
Եվ խաբում է երկրի վրա բնակվողներին այն հրաշքների միջոցով, որ իրեն իշխանություն էր տրված գործելու գազանի առաջ. ասելով երկրի վրա բնակվողներին, որ պատկեր շինեն այն գազանին, որը սրի վերքն ուներ և կենդանացավ։ Եվ նրան իշխանություն տրվեց շունչ տալու գազանի պատկերին, որպեսզի գազանի պատկերը և՛ խոսի, և՛ պատճառ դառնա, որ նրանք, ովքեր չեն երկրպագի գազանի պատկերին, սպանվեն։ Եվ նա անում է, որ բոլորը՝ փոքր և մեծ, հարուստ և աղքատ, ազատ և ծառա, նշան ընդունեն իրենց աջ ձեռքի վրա կամ իրենց ճակատների վրա, և որ ոչ ոք չկարողանա գնել կամ վաճառել, բացի նրանից, ով ունի նշանը, կամ գազանի անունը, կամ նրա անվան թիվը։ Այստեղ է իմաստությունը։ Նա, ով խելք ունի, թող հաշվի գազանի թիվը, որովհետև դա մարդու թիվ է, և նրա թիվը վեց հարյուր վաթսունվեց է։ Հայտնություն 13։14–18։
The earth beast (the United States), will deceive the entire world into accepting a worldwide image of the beast, the same image which the United States had formed as it led to and ultimately enforced the Sunday law. It will then empower the one-world government to enforce its laws upon pain of death, and/or economic penalties. The deception of Darius the king, is a symbol of the deception of the kings that is repeatedly identified in prophecy, for as the earth beast begins to force the world to accept the one-world government the argument that is used to force the world to accept the arrangement, is that the power that has angered the nations (Islam), must be opposed with a worldwide war.
Երկրի գազանը (Միացյալ Նահանգները) կխաբի ամբողջ աշխարհին, որպեսզի ընդունի գազանի համաշխարհային պատկերը՝ այն նույն պատկերը, որ Միացյալ Նահանգները կազմավորել էր, երբ առաջնորդում էր դեպի կիրակնօրյա օրենքը և ի վերջո հարկադրեց այն։ Այնուհետև նա լիազորելու է միաշխարհային կառավարությանը՝ մահվան սպառնալիքով և/կամ տնտեսական պատիժներով պարտադրելու իր օրենքները։ Դարեհ արքայի խաբեությունը խորհրդանիշ է այն արքաների խաբեության, որը մարգարեության մեջ բազմիցս նշվում է, որովհետև երբ երկրի գազանը սկսի աշխարհին հարկադրել ընդունելու միաշխարհային կառավարությունը, այն փաստարկը, որով աշխարհին կստիպեն ընդունելու այդ կարգավորումը, այն է, թե այն զորությունը, որ բարկացրել է ազգերին (Իսլամը), պետք է հակադրվի համաշխարհային պատերազմով։
The United States enforces the mark of papal authority, for the judgments of God had brought such a state of crisis in the United States leading up to the Sunday law, that the solution was offered that by returning to the god of Catholicism, the economic hardships that had been increasing would be ended. Yet at the Sunday law, the enemy that had snuck in under the lower wall, brings the judgment of national ruin.
Միացյալ Նահանգները պարտադրում է պապական իշխանության նշանը, որովհետև Աստծո դատաստանները Միացյալ Նահանգներում այնպիսի ճգնաժամային դրություն էին առաջ բերել՝ հասցնելով մինչև կիրակնօրյա օրենքը, որ առաջարկվեց հետևյալ լուծումը. կաթոլիկության աստծուն վերադառնալով՝ վերջ կդրվեն աճող տնտեսական դժվարություններին։ Սակայն կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ այն թշնամին, որ ներքևի պարսպի տակով գաղտագողի ներս էր սողոսկել, բերում է ազգային կործանման դատաստանը։
“And then the great deceiver will persuade men that those who serve God are causing these evils. The class that have provoked the displeasure of Heaven will charge all their troubles upon those whose obedience to God’s commandments is a perpetual reproof to transgressors. It will be declared that men are offending God by the violation of the Sunday sabbath; that this sin has brought calamities which will not cease until Sunday observance shall be strictly enforced; and that those who present the claims of the fourth commandment, thus destroying reverence for Sunday, are troublers of the people, preventing their restoration to divine favor and temporal prosperity. Thus the accusation urged of old against the servant of God will be repeated and upon grounds equally well established: ‘And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim.’ 1 Kings 18:17, 18. As the wrath of the people shall be excited by false charges, they will pursue a course toward God’s ambassadors very similar to that which apostate Israel pursued toward Elijah.” The Great Controversy, 590.
«Եվ այն ժամանակ մեծ խաբեբան մարդկանց կհամոզի, թե Աստծուն ծառայողները են, որ պատճառ են այս չարիքների։ Այն խավը, որ հարուցել է Երկնքի դժգոհությունը, իր բոլոր նեղությունները կբարդի նրանց վրա, որոնց՝ Աստծո պատվիրաններին հնազանդվելը մշտական հանդիմանություն է օրինազանցների համար։ Կհայտարարվի, թե մարդիկ վիրավորում են Աստծուն՝ կիրակնօրյա շաբաթը խախտելով, թե այս մեղքն է բերել այն աղետները, որոնք չեն դադարի, մինչև որ կիրակիի պահպանումը խստորեն չպարտադրվի, և թե նրանք, ովքեր ներկայացնում են չորրորդ պատվիրանի պահանջները՝ այսպիսով կործանելով կիրակիի հանդեպ ակնածանքը, ժողովրդի խռովարարներն են՝ խոչընդոտելով նրանց վերականգնվել աստվածային բարեհաճության և ժամանակավոր բարգավաճության մեջ։ Այսպես հնում Աստծո ծառայի դեմ հարուցված մեղադրանքը պիտի կրկնվի և նույնքան հիմնավոր հիմքերով. «Եվ եղավ, երբ Աքաաբը տեսավ Եղիային, Աքաաբն ասաց նրան. Մի՞թե դու ես Իսրայելը խռովեցնողը։ Եվ նա պատասխանեց. Ես չեմ խռովեցրել Իսրայելին, այլ դու և քո հոր տունը, որովհետև դուք թողել եք Տիրոջ պատվիրանները, և դու գնացել ես Բահաղների հետևից»։ Գ Թագավորաց 18:17, 18։ Քանի որ ժողովրդի բարկությունը բորբոքված կլինի կեղծ մեղադրանքներով, նրանք Աստծո դեսպանների նկատմամբ կվարվեն շատ նման կերպով, ինչպես ուխտազանց Իսրայելն էր վարվել Եղիայի հանդեպ»։ Մեծ պայքար, 590։
In the “hour” of “the great earthquake” of Revelation chapter eleven, the “third Woe” of Islam, that is also the Seventh Trumpet then sounds, and it will anger the nations. That anger of the nations against Islam will be used to deceive the world into accepting the same empty promise that had just failed for the earth beast. The empty promise being; that by submitting to the authority of Catholicism, as represented by the mark of papal authority, that the increasing judgments of God would cease. That promise, already proven to be ineffective for the United States, will then be employed as a promise to the panicking world.
Հայտնության տասնմեկերորդ գլխի «մեծ երկրաշարժի» «ժամին» հնչում է նաև իսլամի «երրորդ Վայը», այսինքն՝ Յոթներորդ Փողը, և այն պիտի բարկացնի ազգերին։ Ազգերի այդ բարկությունը իսլամի դեմ պիտի գործածվի՝ աշխարհը խաբելու համար, որպեսզի այն ընդունի նույն այն դատարկ խոստումը, որն արդեն իսկ տապալվել էր երկրի գազանի դեպքում։ Այդ դատարկ խոստումն այն էր, թե կաթոլիկության իշխանությանը, ինչպես այն ներկայացված է պապական իշխանության նշանով, ենթարկվելով՝ Աստծո աճող դատաստանները պիտի դադարեն։ Այդ խոստումը, որն արդեն ապացուցվել էր անարդյունավետ Միացյալ Նահանգների համար, այնուհետև պիտի կիրառվի իբրև խոստում խուճապահար աշխարհին։
It will be urged that if the nations of the world would only agree and allow the one-world government to be established for the purpose of addressing the warfare brought by Islam, stability would return. Islam is the power identified in the scriptures that brings every man together against Islam, but that coming together is the ultimate deception of the kings.
Կպնդվի, որ եթե աշխարհի ազգերը միայն համաձայնվեն և թույլ տան, որ մեկաշխարհային կառավարություն հաստատվի՝ Իսլամի կողմից բերված պատերազմին դիմակայելու նպատակով, ապա կայունությունը կվերադառնա։ Իսլամը Սուրբ Գրություններում նույնացված այն զորությունն է, որը ամեն մարդու միավորում է Իսլամի դեմ, սակայն այդ միավորումն իսկ թագավորների վերջնական խաբեությունն է։
And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.
Եվ Տիրոջ հրեշտակը նրան ասաց. «Ահա դու հղի ես և որդի պիտի ծնես, և նրա անունը Իսմայել պիտի կոչես, որովհետև Տերը լսել է քո նեղությունը։ Եվ նա վայրենի մարդ պիտի լինի. նրա ձեռքը բոլորի դեմ պիտի լինի, և բոլորի ձեռքը՝ նրա դեմ, և նա պիտի բնակվի իր բոլոր եղբայրների ներկայությամբ»։ Ծննդոց 16:11, 12.
Ishmael is the spiritual father of the religion of Islam. It is true that Mohammed, the father of Islam did not arrive in history until the seventh century, but the ancient literal people are what God uses to represent the spiritual people in the last days.
Իսմայելը իսլամ կրոնի հոգևոր հայրն է։ Ճիշտ է, որ Մուհամմադը՝ իսլամի հայրը, պատմության մեջ հայտնվեց միայն յոթերորդ դարում, սակայն հին բառացի ժողովուրդներն այն ժողովուրդներն են, որոնց Աստված գործածում է՝ վերջին օրերում ներկայացնելու հոգևոր ժողովրդին։
Thus saith the Lord the King of Israel, and his redeemer the Lord of hosts; I am the first, and I am the last; and beside me there is no God. And who, as I, shall call, and shall declare it, and set it in order for me, since I appointed the ancient people? and the things that are coming, and shall come, let them show unto them. Isaiah 44:6, 7.
Այսպես է ասում Տերը՝ Իսրայելի Թագավորը, և նրա Փրկիչը՝ Զորաց Տերը. Ես եմ առաջինը, և Ես եմ վերջինը, և Ինձնից բացի Աստված չկա։ Եվ ո՞վ, ինչպես Ես, պիտի կանչի, և պիտի հռչակի դա, և ինձ համար կարգի դնի, այն ժամանակվանից ի վեր, երբ Ես հաստատեցի հին ժողովուրդը։ Եվ գալիք բաները, և այն, ինչ պիտի գա, թող ցույց տան նրանց։ Եսայիա 44:6, 7.
Before Ishmael was born, he was named and his prophetic role was identified. His spiritual descendants’ hands would “be against every man, and every man’s hand” will be against “him.” And unlike the foolish teaching of progressive liberalism, the Bible teaches that Ishmael will “dwell in the presence of all his brethren.” They do not assimilate into the culture around them, but rather, many condemn it, protest against it and attack it. The spirit of Ishmael is that “he” would “be a wild man.” The idea that there exists a peaceful class of the Islamic faith is not sustained in God’s Word, nor in the Koran.
Մինչ Իսմայէլի ծնվելը, նրա անունը տրվեց, և նրա մարգարեական դերը սահմանվեց։ Նրա հոգևոր ժառանգների ձեռքերը պիտի լինեն «ամեն մարդու դեմ, և ամեն մարդու ձեռքը» պիտի լինի «նրա դեմ»։ Եվ, ի տարբերություն առաջադիմական լիբերալիզմի հիմար ուսմունքի, Աստվածաշունչը սովորեցնում է, որ Իսմայէլը պիտի «բնակվի իր բոլոր եղբայրների ներկայությամբ»։ Նրանք չեն ձուլվում իրենց շրջապատող մշակույթին, այլ շատերը դատապարտում են այն, բողոքում են դրա դեմ և հարձակվում են դրա վրա։ Իսմայէլի ոգին այն է, որ «նա» պիտի «վայրենի մարդ լինի»։ Այն միտքը, թե իսլամական հավատքի մեջ գոյություն ունի խաղաղ մի դաս, չի հաստատվում ո՛չ Աստծո Խոսքով, ո՛չ էլ Ղուրանով։
The deception of the two presidents and one hundred and twenty princes in Daniel chapter six, is identifying the deception that is brought upon the ten kings when they are led to believe the purpose and urgency for implementing a one-world government, under the control of Rome, is to address the escalating crisis of the Islamic warfare that is the “third Woe”. Once the image of the beast is set up and empowered to “speak,” the world will find out, too late, that the purposes of the papacy is to address those who uphold the seventh-day Sabbath (Daniel), not the enemy that snuck in through the unguarded southern wall.
Դանիելի գրքի վեցերորդ գլխում պատկերված երկու նախագահների և հարյուր քսան իշխանների խաբեությունը նույնացնում է այն խաբեությունը, որ պիտի գա տասը թագավորների վրա, երբ նրանք առաջնորդվեն հավատալու, թե Հռոմի վերահսկողության ներքո մեկ համաշխարհային կառավարություն հաստատելու նպատակը և հրատապությունը իսլամական պատերազմի սաստկացող ճգնաժամին արձագանքելն է, որը «երրորդ Վայ»-ն է։ Երբ գազանի պատկերը կանգնեցվի և զորացվի «խոսելու» համար, աշխարհը չափազանց ուշ կիմանա, որ պապականության նպատակն այն է, որ անդրադառնա նրանց, ովքեր պահում են յոթերորդ օրվա շաբաթը (Դանիել), և ոչ թե այն թշնամուն, որ անպահպան հարավային պարսպով ներս սողոսկեց։
“God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 581.
«Աստծո խոսքը նախազգուշացրել է մոտալուտ վտանգի մասին. եթե սա անտեսվի, բողոքական աշխարհը Հռոմի նպատակներն իրականում ինչ են՝ կիմանա միայն այն ժամանակ, երբ որոգայթից խուսափելու համար արդեն չափազանց ուշ կլինի։ Նա լուռ աճում է դեպի զորություն։ Նրա վարդապետությունները իրենց ազդեցությունն են գործում օրենսդիր դահլիճներում, եկեղեցիներում և մարդկանց սրտերում։ Նա կուտակում է իր բարձր ու զանգվածեղ շինությունները, որոնց գաղտնի խորքերում պիտի կրկնվեն իր նախկին հալածանքները։ Անաղմուկ և աննկատ նա ամրացնում է իր ուժերը, որպեսզի առաջ տանի իր սեփական նպատակները, երբ գա հարվածելու իր ժամանակը։ Այն ամենը, ինչ նա ցանկանում է, նպաստավոր դիրք է, և դա արդեն նրան տրվում է։ Մենք շուտով կտեսնենք և կզգանք, թե ինչ է հռոմեական տարրի նպատակը։ Ով որ կհավատա և կհնազանդվի Աստծո խոսքին, դրանով իսկ նախատինք և հալածանք կկրի»։ Մեծ պայքար, 581։
The deception of the United Nations that is carried out by the papacy, that produces the vengeance of their hearts, is often illustrated in the Scriptures, and the story of Darius is a primary example of this truth. It is a deception that is accomplished first in the United States and then repeated upon the world. This truth is identified in the story of Elijah and Jezebel, then again in the story of John the Baptist and Herodias, as well as in the crucifixion of Christ. Islam’s angering of the nations is the ploy employed by the papal power that provides her the vantage ground for attacking Sabbath-keepers all around the world.
Միավորված ազգերի կազմակերպության այն խաբեությունը, որ իրականացվում է պապականության կողմից և առաջ է բերում նրանց սրտերի վրեժխնդրությունը, հաճախ պատկերվում է Սուրբ Գրքերում, և Դարեհի պատմությունն այս ճշմարտության առաջնային օրինակն է։ Դա մի խաբեություն է, որ նախ իրագործվում է Միացյալ Նահանգներում, ապա կրկնվում ողջ աշխարհի վրա։ Այս ճշմարտությունը նույնացվում է Եղիայի և Հեզաբելի պատմության մեջ, ապա կրկին՝ Հովհաննես Մկրտչի և Հերովդիայի պատմության մեջ, ինչպես նաև Քրիստոսի խաչելության մեջ։ Իսլամի կողմից ազգերին բորբոքելը այն հնարքն է, որ գործադրվում է պապական իշխանության կողմից և նրան տալիս է այն նպաստավոր դիրքը, որպեսզի հարձակվի շաբաթապահների վրա ամբողջ աշխարհում։
The first mention of Islam is the introduction of Ishmael into the Scriptures, and the role identified of Islam at the end of the world that of putting the world into a universal panic so they will accept any proposal as a solution, is what allows the deception to be accomplished. The deception is what motivates the United Nations (the ten kings), to fulfill God’s will, and agree to give their kingdom (the seventh kingdom) unto the papacy (the beast).
Իսլամի առաջին հիշատակումը Սուրբ Գրություններում Իսմայելի ներմուծումն է, և աշխարհի վախճանին վերաբերող այն դերը, որ իսլամին վերագրվում է՝ աշխարհը համընդհանուր խուճապի մատնելը, որպեսզի նրանք որպես լուծում ընդունեն ցանկացած առաջարկ, հենց այն է, ինչը հնարավորություն է տալիս, որ խաբեությունը գործադրվի։ Այդ խաբեությունն է, որ մղում է Միավորված ազգերի կազմակերպությանը (տասը թագավորներին) կատարել Աստծո կամքը և համաձայնել իրենց թագավորությունը (յոթերորդ թագավորությունը) հանձնել պապականությանը (գազանին)։
The deception illustrated by Darius, and the other prophetic lines, includes the role of Islam angering the nations, the ultimate reason the papacy is destroyed by the United Nations, and just as significantly, it identifies the circumstances surrounding the enigma of the eighth kingdom, that is of the seven being put in place as the head of modern Babylon.
Դարիոսով և մյուս մարգարեական գծերով պատկերավորված խաբեությունը ներառում է Իսլամի դերը՝ ազգերին բարկացնելու գործում, այն վերջնական պատճառը, որի համար պապականությունը կործանվում է Միավորված ազգերի կազմակերպության կողմից, և նույնքան նշանակալից կերպով՝ այն մատնանշում է այն հանգամանքները, որոնք շրջապատում են ութերորդ թագավորության առեղծվածը, որը յոթից է և հաստատվում է որպես ժամանակակից Բաբելոնի գլուխ։
Daniel in the lion’s den is a very complex prophetic representation, but the understanding is only available when the methodology of “line upon line,” is applied.
Դանիելը առյուծների գուբում չափազանց բարդ մարգարեական պատկերացում է, սակայն դրա ըմբռնումը հնարավոր է միայն այն ժամանակ, երբ կիրառվում է «գիծ առ գիծ» մեթոդաբանությունը։
We will continue Daniel chapter six in the next article.
Հաջորդ հոդվածում մենք կշարունակենք Դանիելի գրքի վեցերորդ գլուխը։
“When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival.” Testimonies to Ministers, 113.
«Երբ մենք՝ որպես ժողովուրդ, հասկանանք, թե այս գիրքն ինչ է նշանակում մեզ համար, մեր մեջ մեծ վերածնունդ կերևա»։ Testimonies to Ministers, 113.