Directed by the Hand of the Lord

Habakkuk's Two Tables 4 of 95

Ամբակումի երկու տախտակները 4-ը 95-ից

For me it is pretty difficult to get through eight pages of notes in an hour's presentation, roughly. And if you will notice, we have 20 pages; so, I am just letting you know that I do not intend to read these notes. I intend to read some of these passages in here for those who are watching on LiveStream that can download the notes; and for those that ultimately watch this on DVD that they have this in the record for themselves, if they do not already have these articles available to them. What we are dealing with is Habakkuk's Two Tables, and at this point all we are doing is trying to demonstrate that Ellen White was in agreement with the truths represented on this 1843 Chart.

Ինձ համար, անկեղծ ասած, բավական դժվար է մոտավորապես մեկ ժամ տևող ներկայացման ընթացքում անցնել ութ էջ գրառումների միջով։ Եվ եթե ուշադրություն դարձնեք, մենք ունենք 20 էջ. ուստի պարզապես տեղեկացնում եմ ձեզ, որ մտադրություն չունեմ կարդալ այս գրառումները ամբողջությամբ։ Ես մտադիր եմ այստեղից կարդալ այս հատվածներից մի քանիսը՝ նրանց համար, ովքեր դիտում են LiveStream-ով և կարող են ներբեռնել գրառումները, և նրանց համար, ովքեր ի վերջո սա կդիտեն DVD-ով, որպեսզի սա իրենց համար արձանագրված ունենան, եթե այդ հոդվածներն արդեն հասանելի չեն իրենց։ Այն, ինչով մենք զբաղվում ենք, Ամբակումի Երկու Տախտակներն են, և այս պահին այն ամենը, ինչ անում ենք, այն է, որ փորձում ենք ցույց տալ, թե Էլեն Ուայթը համամիտ էր այն ճշմարտությունների հետ, որոնք ներկայացված են այս 1843 թվականի Աղյուսակի վրա։

The first three presentations we concluded yesterday were showing that Ellen White clearly and specifically endorses the 2520 time prophecy as valid in Early Writings, page 236.

Երեկ ավարտված առաջին երեք ներկայացումները ցույց էին տալիս, որ Էլեն Ուայթը «Վաղ գրվածքներ»-ի 236-րդ էջում հստակ և որոշակիորեն հաստատում է 2520 ժամանակի մարգարեությունը որպես վավեր։

When speaking of the first disappointment in March of 1844, she says that after the disappointment the Millerites continued to study the Bible, and they discovered that the same evidence that had led them to predict 1843 for the 2520, the 2300, and the 1335, that same evidence was then recognized in 1844, to prove that these prophetic periods ended in 1844. And we discussed how the only prophetic periods that she could be speaking of are these two [referring to the 2520 and the 2300 on the 1843 Chart], not the 1335. The 1335 started in the AD time period; it ended in 1843. Therefore, she is putting her endorsement upon the understanding of the 2520 and the 2300-year prophecy.

1844 թվականի մարտին տեղի ունեցած առաջին հիասթափության մասին խոսելիս նա ասում է, որ հիասթափությունից հետո միլլերականները շարունակեցին ուսումնասիրել Աստվածաշունչը, և նրանք բացահայտեցին, որ այն նույն ապացույցը, որը նրանց առաջնորդել էր 2520-ի, 2300-ի և 1335-ի համար կանխագուշակել 1843 թվականը, հենց այդ նույն ապացույցն այնուհետև ճանաչվեց 1844 թվականին՝ ապացուցելու համար, որ այս մարգարեական ժամանակահատվածներն ավարտվում էին 1844 թվականին։ Եվ մենք քննարկեցինք, թե միակ մարգարեական ժամանակահատվածները, որոնց մասին նա կարող էր խոսել, այս երկուսն են [ակնարկելով 1843 թվականի աղյուսակի վրա նշված 2520-ին և 2300-ին], ոչ թե 1335-ը։ 1335-ը սկսվել էր մեր թվարկության ժամանակաշրջանում. այն ավարտվել էր 1843 թվականին։ Հետևաբար, նա իր հավանությունն է դնում 2520-ի և 2300-ամյա մարգարեության ըմբռնման վրա։

And then she went on further to say that during that time period, as they began to prove that three time prophecies ended in 1844, this is what caused the persecution that drove the Millerites out of the church. So, it is not a coincidence that here at the end of the world men and women are being persecuted in the Adventist Church for presenting the information for why the 2520 ended in 1844.

Եվ ապա նա շարունակեց ասելով, որ այդ ժամանակաշրջանում, երբ նրանք սկսեցին ապացուցել, որ երեք ժամանակային մարգարեություններ ավարտվել էին 1844 թվականին, հենց դա՛ էր այն պատճառը, որ հարուցեց հալածանքը, որն էլ միլլերականներին դուրս մղեց եկեղեցուց։ Ուստի պատահականություն չէ, որ այստեղ՝ աշխարհի վախճանին, տղամարդիկ և կանայք Ադվենտիստական եկեղեցում հալածվում են այն տեղեկությունը ներկայացնելու համար, թե ինչու 2520-ը ավարտվեց 1844 թվականին։

Տիրոջ ձեռքով առաջնորդված

So, now we are moving to another subject, this one right here [referring to AD508 on the 1843 Chart]. You will find, if you have not looked at these Charts, Sister White says of this 1843 Chart, "I saw that the Lord directed in this Chart," and she says of this 1850 Chart that God was in the publishment of this Chart. So, she has told us that God was involved in the production of both of these Charts, and how they are structured was humanly purposeful. The Millerites did it on purpose, but it was by God's design.

Այսպես, այժմ անցնում ենք մեկ այլ թեմայի՝ հենց այս մեկին [ակնարկելով 1843 թվականի աղյուսակի վրա նշված AD508-ին]։ Եթե դուք չեք դիտել այս Աղյուսակները, ապա կտեսնեք, որ Քույր Ուայթը այս 1843 թվականի Աղյուսակի մասին ասում է. «Ես տեսա, որ Տերն առաջնորդեց այս Աղյուսակի մեջ», և այս 1850 թվականի Աղյուսակի մասին ասում է, որ Աստված ներգրավված էր այս Աղյուսակի հրատարակման մեջ։ Ուստի նա մեզ ասել է, որ Աստված մասնակցություն է ունեցել այս երկու Աղյուսակների կազմությանը, և թե ինչպես են դրանք կառուցված, մարդկային տեսանկյունից եղել է նպատակադրված։ Միլլերի հետևորդները դա արեցին դիտավորյալ, բայց դա Աստծո ծրագրով էր։

Up here, from 677BC down to what they believed, AD1843, this is the column [referring to the second column right the left on the 1843 Chart] that defines the 2520, that begins in 677BC and they thought ended in AD1843.

Այստեղ՝ վերևում, մ.թ.ա. 677 թվականից մինչև այն, ինչ նրանք համարում էին մ.թ. 1843 թվականը, սա այն սյունակն է [ակնարկելով 1843 թվականի աղյուսակի ձախից երկրորդ սյունակին], որը սահմանում է 2520-ը, որը սկսվում է մ.թ.ա. 677 թվականին, և նրանք կարծում էին, թե ավարտվում է մ.թ. 1843 թվականին։

And they retained this graphic illustration on the 1850 Chart, from here [referring to the third column from the left] 677BC to here, AD1844. This is the column of the 2520 that exists on both Charts.

Եվ նրանք պահպանեցին այս տեսանելի պատկերավոր ներկայացումը 1850 թվականի Քարտեզի վրա՝ այստեղից [մատնացույց անելով ձախից երրորդ սյունակը] մ.թ.ա. 677-ից մինչև այստեղ՝ մ.թ. 1844։ Սա 2520-ի այն սյունակն է, որ առկա է երկու Քարտեզների վրա։

And right in the middle of these columns is the cross, in both instances.

Եվ հենց այս սյունակների մեջտեղում է խաչը՝ երկու դեպքում էլ։

And right below the cross is the reference to the Daily. And the symbol of the Daily, Paganism, the root of the Pagan religion, is self-exaltation; and, this is where you can see the Lord's hand in it, not necessarily the human hand on both of these charts.

Եվ խաչի անմիջապես ներքևում գտնվում է «Ամենօրյա»-ի հիշատակությունը։ Իսկ «Ամենօրյա»-ի խորհրդանիշը՝ հեթանոսությունը, հեթանոսական կրոնի արմատը, ինքնաբարձրացումն է. և հենց այստեղ կարող եք տեսնել Տիրոջ ձեռքը այս ամենի մեջ, ոչ անպայման մարդկային ձեռքը այս երկու աղյուսակների վրա։

For you and me, or anyone, to have our self-exaltation removed from us, we must come to the foot of the cross, reflected on both of these Charts. That lesson is illustrated.

Որպեսզի մեր ինքնաբարձրացումը հեռացվի մեզանից՝ թե՛ ձեզնից ու ինձնից, թե՛ որևէ մեկից, մենք պետք է գանք խաչի ստորոտը, ինչպես արտացոլված է այս երկու աղյուսակներում։ Այդ դասը պատկերված է։

And, of course, when we talk about the columns of the 2520 with the cross in the middle, we know that in fulfillment of Daniel 9, when Christ came to confirm the covenant with many for one week, that one week equates to 2520 days, and in the midst of that week He was crucified. So, in the middle of these columns on each of these Charts we see the cross, and these are inferring the 2520 days that Christ confirmed the covenant with many.

Եվ, իհարկե, երբ մենք խոսում ենք 2520-ի սյուների մասին, որոնց մեջտեղում խաչն է, գիտենք, որ Դանիել 9-ի կատարման մեջ, երբ Քրիստոս եկավ՝ շատերի համար մեկ շաբաթով ուխտը հաստատելու, այդ մեկ շաբաթը համարժեք է 2520 օրերի, և այդ շաբաթվա միջնամասում Նա խաչվեց։ Ուստի այս Գծապատկերներից յուրաքանչյուրի վրա, այս սյուների մեջտեղում, մենք տեսնում ենք խաչը, և դրանք մատնանշում են այն 2520 օրերը, որոնց ընթացքում Քրիստոս շատերի համար հաստատեց ուխտը։

So, now we are going to take up the Daily and Ellen White's endorsement of it.

Այսպիսով, այժմ մենք անդրադառնալու ենք «Շարունակականին» և Էլեն Ուայթի կողմից դրա հավանությանը։

"September 23, the Lord showed me that He had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering, Israel was smitten and torn, but now in the gathering time God will heal and bind up His people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering, when God has set His hand to gather His people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was wrong for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God should do no more for us now than He did then, Israel would never be gathered. I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.

«Սեպտեմբերի 23-ին Տերը ինձ ցույց տվեց, որ Նա երկրորդ անգամ մեկնել էր Իր ձեռքը՝ Իր ժողովրդի մնացորդին վերականգնելու համար, և որ այս հավաքման ժամանակ ջանքերը պետք է կրկնապատկվեն։ Սփռման ժամանակ Իսրայելը զարկվեց և պատառոտվեց, բայց այժմ՝ հավաքման ժամանակ, Աստված կբժշկի և կկապի Իր ժողովրդին։ Սփռման ժամանակ ճշմարտությունը տարածելու համար գործադրված ջանքերը շատ փոքր ազդեցություն ունեին, շատ քիչ կամ ոչինչ էին իրագործում. բայց հավաքման ժամանակ, երբ Աստված Իր ձեռքը մեկնել է Իր ժողովրդին հավաքելու համար, ճշմարտությունը տարածելու ջանքերը կունենան իրենց նախատեսված ազդեցությունը։ Բոլորը պետք է լինեն միաբան և նախանձախնդիր այս գործում։ Ես տեսա, որ սխալ էր, երբ որևէ մեկը դիմում էր սփռման ժամանակին՝ օրինակներ վերցնելու համար, որպեսզի դրանք այժմ ղեկավարեն մեզ հավաքման ժամանակ. որովհետև եթե Աստված այժմ մեզ համար ավելին չաներ, քան այն ժամանակ արեց, Իսրայելը երբեք չէր հավաքվի։ Ես տեսել եմ, որ 1843 թվականի աղյուսակը ուղղորդված էր Տիրոջ ձեռքով, և որ այն չպետք է փոփոխվի. որ թվերը այնպիսին էին, ինչպես Նա էր կամենում. որ Նրա ձեռքը դրանցից մի քանիսի մեջ եղած սխալի վրա էր և ծածկում էր այն, այնպես որ ոչ ոք չէր կարող այն տեսնել, մինչև որ Նրա ձեռքը չվերացվեց»։

"Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —daily'; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.

Այնուհետև ես տեսա «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ (Դանիել 8:12), որ «զոհաբերություն» բառը ավելացվել է մարդկային իմաստությամբ և չի պատկանում բնագրին, և որ Տերը դրա ճշմարիտ ըմբռնումը տվել է նրանց, ովքեր հռչակեցին դատաստանի ժամի ավետիսը։ Երբ միություն կար՝ 1844 թվականից առաջ, գրեթե բոլորը միացած էին «ամենօրյա»-ի ճշմարիտ ըմբռնման մեջ, բայց 1844 թվականից ի վեր եղած խառնաշփոթության մեջ ընդունվել են այլ տեսակետներ, և դրանց հետևել են խավարը և շփոթությունը։ Ժամանակը 1844 թվականից ի վեր այլևս փորձաքար չի եղել, և այլևս երբեք չի լինելու։

"The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, but it must not be hung on time. I saw that some were getting a false excitement, arising from preaching time; but the third angel's message is stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation and needs not time to strengthen it; and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.

Տերը ինձ ցույց է տվել, որ երրորդ հրեշտակի պատգամը պետք է գնա և հռչակվի Տիրոջ սփռված զավակներին, սակայն այն չպետք է կապվի ժամանակի հետ։ Ես տեսա, որ ոմանք ընկնում էին կեղծ ոգևորության մեջ, որը ծագում էր ժամանակի մասին քարոզությունից, բայց երրորդ հրեշտակի պատգամը ավելի զորավոր է, քան ժամանակը կարող է լինել։ Ես տեսա, որ այս պատգամը կարող է կանգնել իր իսկ հիմքի վրա և ժամանակի կարիքը չունի՝ իրեն զորացնելու համար, և որ այն պիտի գնա հզոր զորությամբ, պիտի կատարի իր գործը և արդարությամբ պիտի կարճվի։

"Then I was pointed to some who are in the great error of believing that it is their duty to go to Old Jerusalem, and think they have a work to do there before the Lord comes. Such a view is calculated to take the mind and interest from the present work of the Lord, under the message of the third angel; for those who think that they are yet to go to Jerusalem will have their minds there, and their means will be withheld from the cause of present truth to get themselves and others there. I saw that such a mission would accomplish no real good, that it would take a long while to make a very few of the Jews believe even in the first advent of Christ, much more to believe in His second advent. I saw that Satan had greatly deceived some in this thing and that souls all around them in this land could be helped by them and led to keep the commandments of God, but they were leaving them to perish. I also saw that Old Jerusalem never would be built up; and that Satan was doing his utmost to lead the minds of the children of the Lord into these things now, in the gathering time, to keep them from throwing their whole interest into the present work of the Lord, and to cause them to neglect the necessary preparation for the day of the Lord." Early Writings, 74–76.

«Այնուհետև իմ ուշադրությունը հրավիրվեց ոմանց վրա, որոնք գտնվում են այն մեծ մոլորության մեջ, թե իրենց պարտքն է գնալ Հին Երուսաղեմ, և կարծում են, թե այնտեղ գործ ունեն անելու մինչև Տիրոջ գալը։ Այդպիսի տեսակետը նախատեսված է միտքն ու հետաքրքրությունը շեղելու Տիրոջ ներկայիս գործից՝ երրորդ հրեշտակի պատգամի ներքո. որովհետև նրանք, ովքեր կարծում են, թե դեռ պիտի գնան Երուսաղեմ, իրենց միտքը այնտեղ կունենան, և իրենց միջոցները կպահեն ներկայիս ճշմարտության գործից, որպեսզի իրենք և ուրիշներն այնտեղ հասնեն։ Ես տեսա, որ այդպիսի առաքելությունը ոչ մի իրական բարիք չէր գործի, որ շատ երկար ժամանակ կպահանջվեր, որպեսզի նույնիսկ շատ քիչ թվով հրեաներ հավատային Քրիստոսի նույնիսկ առաջին գալստյանը, առավել ևս՝ հավատային Նրա երկրորդ գալստյանը։ Ես տեսա, որ սատանան այս հարցում շատերին մեծապես խաբել էր, և որ այս երկրում իրենց շուրջբոլորը եղած հոգիներին նրանք կարող էին օգնել և առաջնորդել՝ պահելու Աստծո պատվիրանները, բայց թողնում էին նրանց կորչելու։ Ես նաև տեսա, որ Հին Երուսաղեմը երբեք չէր վերաշինվելու, և որ սատանան գործադրում էր իր ամբողջ ուժը, որպեսզի այժմ՝ հավաքման ժամանակում, Տիրոջ զավակների միտքը դեպի այս բաները տանի, նրանց հետ պահի իրենց ամբողջ հետաքրքրությունը Տիրոջ ներկայիս գործի մեջ դնելուց և պատճառ դառնա, որ նրանք անտեսեն Տիրոջ օրվա համար անհրաժեշտ պատրաստությունը»։ Early Writings, 74–76.

A few things that we are going to show is we have a passage from Early Writings, page 74. We have dealt with this before. Many of these things we will be dealing with in this presentation, we have dealt with before; but, most of us do not understand that this passage in Early Writings went through an evolution. As it exists in the book Early Writings, men will use what is in Early Writings to misrepresent the truth. But, if you go back to the original source documents, the logic for their misrepresenting the truth is removed.

Մի քանի բաներ, որ մենք պատրաստվում ենք ցույց տալ, հետևյալն են. մենք ունենք մի հատված Early Writings գրքից, էջ 74։ Մենք դրան նախկինում անդրադարձել ենք։ Այս ներկայացման մեջ այն շատ բաներից շատերին, որոնցով զբաղվելու ենք, նախկինում էլ անդրադարձել ենք. սակայն մեզանից շատերը չեն հասկանում, որ Early Writings-ի այս հատվածը ենթարկվել է զարգացման։ Ինչպես որ այն առկա է Early Writings գրքում, մարդիկ Early Writings-ում եղածը կօգտագործեն՝ ճշմարտությունը խեղաթյուրելու համար։ Սակայն եթե վերադառնաք բնագիր սկզբնաղբյուր փաստաթղթերին, ապա ճշմարտությունը նրանց կողմից խեղաթյուրելու տրամաբանությունը վերանում է։

So, there is much that can be said about this. I am only going to identify a couple of points, because we are dealing with the Daily here. But, in this passage from Early Writings, I would have you take note of the very first two thoughts, September 23rd.

Ուրեմն, այս մասին շատ բան կարելի է ասել։ Ես միայն մի քանի կետ պիտի նշեմ, որովհետև այստեղ գործ ունենք «Ամենօրյայի» հետ։ Սակայն «Վաղ գրվածքներ»-ից այս հատվածում կկամենայի, որ ուշադրություն դարձնեիք հենց առաջին երկու մտքերին՝ սեպտեմբերի 23-ին։

Okay. September 23rd, if you are not familiar with it, you can put 1850 there; September 23, 1850. This has an impact on correctly understanding the Daily.

Լավ։ Սեպտեմբերի 23-ին, եթե ծանոթ չեք դրան, կարող եք այնտեղ դնել 1850 թվականը՝ 1850 թվականի սեպտեմբերի 23։ Սա ազդեցություն ունի «Ամենօրյայի» ճիշտ ըմբռնման վրա։

The end of the first paragraph is a statement that we have dealt with here already for the past few days, "I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it until His hand was removed."

Առաջին պարբերության վերջը մի հայտարարություն է, որով մենք այստեղ արդեն զբաղվել ենք անցած մի քանի օրերի ընթացքում. «Ես տեսել եմ, որ 1843 թվականի աղյուսակը առաջնորդվել էր Տիրոջ ձեռքով, և որ այն չպետք է փոփոխվի. որ թվերը այնպիսին էին, ինչպես Նա կամենում էր, որ լինեն. որ Նրա ձեռքը դրանցից մի քանիսի մեջ եղած մի սխալի վրա էր և ծածկում էր այն, այնպես որ ոչ ոք չէր կարող տեսնել այն, մինչև որ Նրա ձեռքը չհեռացվեց»։

The second paragraph says, "Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) . . . ." Now, I want you to just put in your memory bank—we will deal with this no doubt later, the Lord willing—when the Daily is represented on the 1843 Chart, right here, it says, "taking away the daily"; it says, "Daniel 12: 11 and 12." On the 1850 Chart, when it is dealing with the Daily, it says, "pagan dominion or when the daily taken away, Daniel 11:31." So, on these two Charts, the emphasis that they are identifying from Daniel 11:31 and Daniel 12:11 is the taking away of the Daily. All right?

Երկրորդ պարբերությունն ասում է. «Ապա ես տեսա «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ (Դանիել 8:12) . . .»։ Այժմ ուզում եմ, որ սա պարզապես պահեք ձեր հիշողության մեջ․ մենք, անկասկած, սրան ավելի ուշ կանդրադառնանք, եթե Տերը կամենա։ Երբ «Ամենօրյա»-ն ներկայացված է 1843 թվականի Աղյուսակում, հենց այստեղ, այնտեղ գրված է. «ամենօրյան վերցնելը»․ գրված է. «Դանիել 12:11 և 12»։ 1850 թվականի Աղյուսակում, երբ խոսքը վերաբերում է «Ամենօրյա»-ին, այնտեղ գրված է. «հեթանոսական տիրապետություն, կամ երբ ամենօրյան վերցվեց, Դանիել 11:31»։ Այսպիսով, այս երկու Աղյուսակներում այն շեշտադրումը, որ նրանք նույնացնում են Դանիել 11:31-ից և Դանիել 12:11-ից, «Ամենօրյա»-ի վերցնելն է։ Լա՞վ։

And in Daniel 11:31 and Daniel 12:11, the Hebrew word that is translated as "take away" is sur, and it means "to take away"; it means "to remove."

Եվ Դանիել 11:31-ում և Դանիել 12:11-ում «վերցնել» թարգմանված եբրայերեն բառը sur է, և այն նշանակում է «վերցնել»․ այն նշանակում է «հեռացնել»։

But, in Daniel 8, in verse 11, where it says the Daily is taken away, it is a different Hebrew word. It is rum, and it means "to lift up and to exalt."

Սակայն Դանիել 8-րդ գլխի 11-րդ համարում, որտեղ ասվում է, թե «ամենօրյա»-ն վերցվեց, գործածված է այլ եբրայերեն բառ։ Դա rum-ն է, և նշանակում է «վեր բարձրացնել և մեծարել»։

So, William Miller used the Cruden's Concordance, and the Cruden's Concordance does not give you any insight on the Hebrew or the Greek. So, the Lord was directing the Millerites; because, of the three places where the Daily is referenced in the Book of Daniel, Daniel chapter 8, Daniel chapter 11, and Daniel chapter 12, in chapters 11 and 12 the Hebrew that is translated "take away" means "take away." And that is what they are emphasizing on these Charts, is when Paganism was taken away the 1290 and the 1335 prophecies would begin.

Այսպիսով, Ուիլյամ Միլլերը օգտվում էր Քրուդենի համաբառարանից, իսկ Քրուդենի համաբառարանը որևէ պատկերացում չի տալիս եբրայերենի կամ հունարենի վերաբերյալ։ Հետևաբար Տերը առաջնորդում էր միլլերականներին, որովհետև Դանիելի գրքում այն երեք տեղերից, որտեղ հիշատակվում է «Մշտականը»՝ Դանիել 8-րդ գլխում, Դանիել 11-րդ գլխում և Դանիել 12-րդ գլխում, 11-րդ և 12-րդ գլուխներում «take away» թարգմանված եբրայերենը նշանակում է «վերցնել հեռացնել»։ Եվ հենց դա է շեշտադրվում այս Քարտեզների վրա, այն է՝ երբ հեթանոսությունը հեռացվեց, 1290-ի և 1335-ի մարգարեությունները պիտի սկսվեին։

But, in Daniel 8, when the Daily is taken away, it is not talking about being removed; it is talking about the religion of Paganism being lifted up and exalted. So, the Millerites got it right. They referenced the two chapters in Daniel that are about the Daily being taken away.

Սակայն Դանիել 8-ում, երբ ասվում է, որ «Մշտականը» վերցվում է, խոսքը դրա հեռացվելու մասին չէ. խոսքը հեթանոսության կրոնի բարձրացվելու և փառավորվելու մասին է։ Ուստի միլլերականները ճիշտ էին։ Նրանք հղում էին կատարում Դանիելի այն երկու գլուխներին, որոնք վերաբերում են «Մշտականի» վերցվելուն։

But here in Early Writings and as we go back through the original source documents you are going to see in this chapter that originally this reference of Daniel 8:12 is not there. I do not know that Ellen White told them to include that in there in 1882 when they printed Early Writings, or if one of the editors put it in. I am not threatened by it, because it is not talking about the taking away here.

Սակայն այստեղ՝ *Early Writings*-ում, և երբ վերադառնում ենք սկզբնական աղբյուրային փաստաթղթերին, դուք այս գլխում կտեսնեք, որ սկզբնապես Դանիել 8:12-ի այս հղումն այնտեղ չկա։ Ես չգիտեմ՝ Էլեն Ուայթն արդյոք նրանց ասել էր դա ներառել այնտեղ 1882 թվականին, երբ տպագրում էին *Early Writings*-ը, թե խմբագիրներից մեկն էր այն ավելացրել։ Դա ինձ չի անհանգստացնում, որովհետև այստեղ «վերցվելը» նկատի չի առնվում։

It says in the second paragraph, "Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry."

Երկրորդ պարբերության մեջ ասվում է. «Այնուհետև ես տեսա «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ (Դանիել 8:12), որ «զոհ» բառը մարդու իմաստությամբ է ավելացվել և չի պատկանում բնագրին, և որ Տերը դրա վերաբերյալ ճիշտ ըմբռնումը տվեց նրանց, ովքեր հնչեցրին դատաստանի ժամի աղաղակը»։

Now, we had a meeting with some of the prominent pastors in Germany and some of the seminary teachers from Germany several years ago, in Germany, where I presented and they threw their stones at this message.

Մի քանի տարի առաջ, Գերմանիայում, մենք հանդիպում ունեցանք Գերմանիայի որոշ նշանավոր հովիվների և աստվածաբանական ճեմարանի մի քանի դասախոսների հետ, որտեղ ես ներկայացրի, և նրանք իրենց քարերը նետեցին այս պատգամի վրա։

And there was a pastor there from Italy, and he expressed one of the foolish arguments about this verse. And what he said was—and there are several foolish arguments about the Daily, so you find this foolish argument used often and we will put it in the record here. It says, "Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry." Here is the foolish argument: They say Ellen White is not endorsing the Daily here; she is endorsing the Pioneer understanding that the word sacrifice was added by human wisdom and does not belong to the text. Okay? So, this Italian pastor is making this argument.

Եվ այնտեղ Իտալիայից մի հովիվ կար, և նա արտահայտեց այս համարի վերաբերյալ հիմար փաստարկներից մեկը։ Եվ նրա ասածը հետևյալն էր,—իսկ «մշտականի» վերաբերյալ մի քանի հիմար փաստարկներ կան, ուստի այս հիմար փաստարկը հաճախ է գործածվում, և մենք այն այստեղ կմտցնենք արձանագրության մեջ։ Այն ասում է. «Ապա ես «մշտականի» առնչությամբ (Դանիել 8:12) տեսա, որ «զոհաբերություն» բառը ներմուծվել է մարդկային իմաստությամբ և չի պատկանում տեքստին, և որ Տերը դրա ճիշտ ըմբռնումը տվեց նրանց, ովքեր դատաստանի ժամի աղաղակը հնչեցրին»։ Ահա հիմար փաստարկը. նրանք ասում են, թե այստեղ Էլեն Ուայթը չի հաստատում «մշտականը». նա հաստատում է Պիոներների այն ըմբռնումը, թե «զոհաբերություն» բառը ավելացվել է մարդկային իմաստությամբ և չի պատկանում տեքստին։ Լա՞վ։ Այսպիսով, այս իտալացի հովիվը ներկայացնում է այս փաստարկը։

And I said, "Well, explain the next sentence to me, Pastor."

Եվ ես ասացի. «Լավ, հաջորդ նախադասությունը բացատրե՛ք ինձ, հովիվ»։

The next sentence says, "When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —daily'; . . . ." This is not about the correct view of the word sacrifice being added by human wisdom. Ellen White here—and this is a hard one, this is a hard one for these people that are refusing to hear and are refusing to see in Adventism today. This paragraph, there are probably more theologians have lost their salvation over this paragraph than any other paragraph in the Spirit of Prophecy. I am not exaggerating; I think that is probably accurate.

Հաջորդ նախադասությունն ասում է. «Երբ միություն կար, 1844 թվականից առաջ, գրեթե բոլորը միավորված էին «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ ճիշտ տեսակետի մեջ. . . .»։ Սա այն մասին չէ, թե «զոհաբերություն» բառը մարդկային իմաստությամբ է ավելացվել։ Այստեղ Էլեն Ուայթը,— և սա դժվար բան է, սա դժվար բան է այն մարդկանց համար, որոնք այսօր Ադվենտիզմում հրաժարվում են լսելուց և հրաժարվում են տեսնելուց։ Այս պարբերության պատճառով, հավանաբար, ավելի շատ աստվածաբաններ են կորցրել իրենց փրկությունը, քան Մարգարեության Հոգու որևէ այլ պարբերության պատճառով։ Ես չեմ չափազանցնում. կարծում եմ՝ դա, հավանաբար, ճշգրիտ է։

In the early part of the 20th Century when the false view of the Daily is being introduced into Adventism, everyone that was fighting about it on both sides of the issue knew that they were fighting about this paragraph. When Stephen Haskell came to the defense of the Pioneer view that the Daily was Paganism, what did he do? He reprinted this 1843 Chart, and he put this paragraph on the bottom. So this paragraph is the focus of controversy, and it is here where many, many men have fallen on their swords and died.

20-րդ դարի սկզբնական շրջանում, երբ «Մշտականի» վերաբերյալ կեղծ տեսակետը ներմուծվում էր ադվենտիզմի մեջ, այս հարցի շուրջ երկու կողմերում էլ պայքարող բոլորն էլ գիտեին, որ իրենց պայքարը վերաբերում էր հենց այս պարբերությանը։ Երբ Սթեֆըն Հասկելը ելավ պաշտպանելու Պիոներների այն տեսակետը, թե «Մշտականը» հեթանոսությունն է, ի՞նչ արեց նա։ Նա վերահրատարակեց այս 1843 թվականի Գծապատկերը և այս պարբերությունը դրեց ներքևում։ Ուստի այս պարբերությունն է վեճի կիզակետը, և հենց այստեղ է, որ շատ ու շատ մարդիկ ընկել են իրենց սրերի վրա և մեռել։

So, at a minimum level of what I want you to see here, because you have men like recently, Steve Wohlberg of White Horse Ministries, he has been opposing this message. And one of his arguments is, "Well, Ellen White never had a position on the Daily, so I don't have to have one," which was just an absolutely foolish position. But, even if we grant him the possibility that Ellen White did not have a position on it, what does she say in this quote? She says that the Pioneers had the correct view of it. Even if she did not know what it was, here she is saying that there is a correct view, which means there are a wrong view, maybe several wrong views.

Այսպես, առնվազն այն նվազագույն մակարդակով, ինչ ուզում եմ, որ այստեղ տեսնեք՝ քանի որ վերջերս կան այնպիսի մարդիկ, ինչպիսին է Սթիվ Վոլբերգը White Horse Ministries-ից, որը հակադրվել է այս լուրին։ Եվ նրա փաստարկներից մեկն այն է. «Դե, Էլեն Ուայթը «Ամենօրյայի» վերաբերյալ երբեք դիրքորոշում չի ունեցել, ուստի ես էլ պարտավոր չեմ ունենալ», ինչը պարզապես բացարձակապես անմիտ դիրքորոշում էր։ Բայց եթե նույնիսկ նրան շնորհենք այն հնարավորությունը, որ Էլեն Ուայթը դրա վերաբերյալ դիրքորոշում չի ունեցել, ապա ի՞նչ է նա ասում այս մեջբերման մեջ։ Նա ասում է, որ Պիոներներն այդ հարցի վերաբերյալ ճիշտ տեսակետն ունեին։ Եթե նույնիսկ նա չգիտեր, թե դա ինչ էր, ապա ահա այստեղ նա ասում է, որ կա ճիշտ տեսակետ, ինչը նշանակում է, որ կա նաև սխալ տեսակետ, գուցե մի քանի սխալ տեսակետներ։

You have men like Vance Ferrell. Vance Ferrell; people have confidence in Vance Ferrell's prophetic interpretations, and I do not know why. Vance Ferrell is not the only one but he is one of the men that says that the Daily represents both Paganism and Christ's Sanctuary ministry. Okay? He is saying that this symbol represents Satan and Christ.

Դուք ունեք Վենս Ֆերելի նման մարդիկ։ Վենս Ֆերելը․ մարդիկ վստահություն ունեն Վենս Ֆերելի մարգարեական մեկնաբանությունների նկատմամբ, և ես չգիտեմ՝ ինչու։ Վենս Ֆերելը միակը չէ, բայց նա այն մարդկանցից մեկն է, որ ասում է, թե «ամենօրյան» ներկայացնում է թե՛ հեթանոսությունը, թե՛ Քրիստոսի Սրբարանի ծառայությունը։ Լա՞վ։ Նա ասում է, որ այս խորհրդանիշը ներկայացնում է Սատանային և Քրիստոսին։

What kind of discernment is being employed with that kind of reasoning?

Այդպիսի դատողության դեպքում ի՞նչ տեսակ զանազանություն է գործադրվում։

Okay, Sister White, no matter what the Daily represents here, she says there is a correct view. So, we can at least agree with that premise here, right?

Լավ, Քույր Ուայթ, ինչ էլ որ «Օրականը» այստեղ ներկայացնի, նա ասում է, որ կա ճիշտ տեսակետ։ Այսպիսով, մենք կարող ենք առնվազն համաձայնել այստեղ այդ նախադրույթի հետ, այնպես չէ՞։

"Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union exited, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —daily'; but in the confusion since 1844, other views have been embraced,"—

«Այնուհետև Դանիել 8.12-ի «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ ես տեսա, որ «զոհաբերություն» բառը ավելացվել է մարդկային իմաստությամբ և չի պատկանում բնագրին, և որ Տերը դրա ճիշտ ըմբռնումը տվեց նրանց, ովքեր հնչեցրին դատաստանի ժամի աղաղակը։ Մինչև 1844 թվականը, երբ միաբանությունը գոյություն ուներ, գրեթե բոլորն էլ միացած էին «ամենօրյա»-ի ճիշտ ըմբռնման մեջ, բայց 1844 թվականից ի վեր եղած խառնակության մեջ ընդունվել են այլ տեսակետներ»,

This is what I told the Italian pastor. I said, "Okay. Can you give me any historical references where after 1844 there were other views about the word sacrifice that have been embraced?

Սա է, ինչ ես ասացի իտալացի հովվին։ Ես ասացի. «Լավ։ Կարո՞ղ եք ինձ տալ որևէ պատմական հղումներ, թե 1844 թվականից հետո «զոհաբերություն» բառի վերաբերյալ ուրիշ ինչպիսի տեսակետներ են ընդունվել»։

And he kind of backed out of that at this point.

Եվ այս պահին նա կարծես մի տեսակ հետ կանգնեց դրանից։

Since 1844 other views of the Daily have been embraced, and what have they produced? Darkness and confusion.

1844 թվականից ի վեր «Մշտականի» վերաբերյալ ընդունվել են այլ տեսակետներ, և ի՞նչ են դրանք առաջ բերել։ Խավար և շփոթություն։

Underline "darkness and confusion," because when Sister White further talks about the Daily, she talks about darkness and confusion, and we are going to show you some of those this morning.

Ընդգծեք «խավարը և շփոթությունը», որովհետև երբ Քույր Ուայթը հետագայում կրկին խոսում է «Մշտնջենականի» մասին, նա խոսում է խավարի և շփոթության մասին, և մենք այս առավոտ ձեզ ցույց ենք տալու դրանցից մի քանիսը։

Take the wrong view of the Daily and it produces darkness and confusion.

«Մշտականի» վերաբերյալ սխալ ըմբռնում ընդունելը առաջացնում է խավար և շփոթություն։

"Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test."

«Ժամանակը 1844 թվականից ի վեր փորձություն չի եղել, և այլևս երբեք փորձություն չի լինի»։

So, in connection with the Daily you see here, here is the argument. Here is the argument today; here is the argument that was introduced by Ellen White's son. It was introduced by others, but he is the one that put it into the historical record of Adventism. It is that when you read this passage, the context of time setting is what you need to understand.

Այսպիսով, այստեղ «Ամենօրյայի» հետ առնչությամբ տեսնում եք հետևյալ փաստարկը։ Ահա այսօրվա փաստարկը. ահա այն փաստարկը, որ ներկայացվեց Էլեն Ուայթի որդու կողմից։ Այն ներկայացվեց նաև ուրիշների կողմից, սակայն հենց նա էր, որ այն արձանագրեց ադվենտիզմի պատմական արձանագրության մեջ։ Այն է, որ երբ դուք կարդում եք այս հատվածը, այն, ինչ պետք է հասկանաք, ժամանակ որոշելու համատեքստն է։

—"other views have been embraced,"—in concerning the Daily—"and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.

— «ուրիշ տեսակետներ ընդունվել են»,— «Մշտականի» վերաբերյալ,— «և խավարն ու խառնակությունն են հաջորդել։ Ժամանակը 1844 թվականից ի վեր փորձություն չի եղել, և այլևս երբեք փորձություն չի լինի»։

"The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, but it must not be hung on time."

Տերը ինձ ցույց է տվել, որ երրորդ հրեշտակի պատգամը պետք է գնա և հռչակվի Տիրոջ սփռված զավակներին, բայց այն չպետք է ժամանակի վրա կախված լինի։

Do you see why Willy White is saying that we need to see the context of time-setting?

Տեսնո՞ւմ եք, թե ինչու է Վիլի Ուայթն ասում, որ մենք պետք է տեսնենք ժամանակ սահմանելու համատեքստը։

It talks about the confusion that the wrong views of the Daily produced, time has not been a test; and then there is a paragraph about time setting.

Այն խոսում է այն շփոթության մասին, որ Առօրեի վերաբերյալ սխալ հայացքները առաջացրին. ժամանակը փորձություն չի եղել, և ապա կա մի պարբերություն ժամանակ սահմանելու մասին։

Okay, this is what you have to understand: This paragraph about time setting, it was not in the original source document; and, the statement about time has not been a test, that sentence has been altered. It misrepresents Ellen White's original thought. She did not connect anything about time setting with the Daily. This is what we want to look at this morning.

Լավ, ահա թե ինչ պետք է հասկանաք. ժամանակ սահմանելու մասին այս պարբերությունը սկզբնական աղբյուր-փաստաթղթում չի եղել, և «ժամանակի վերաբերյալ հայտարարությունը փորձություն չի եղել» ձևակերպմամբ այդ նախադասությունը փոփոխվել է։ Դա սխալ է ներկայացնում Էլեն Ուայթի սկզբնական միտքը։ Նա «Ամենօրյայի» հետ ժամանակ սահմանելու վերաբերյալ ոչինչ չէր կապում։ Ահա սա է, որ ուզում ենք դիտարկել այս առավոտ։

So, as I said, we are not going to read all these pages. I am just going to make sure that you have them in your possession so you can test what I am saying; because, as a human being, there is a possibility that I am misleading you.

Ուրեմն, ինչպես ասացի, մենք չենք կարդալու այս բոլոր էջերը։ Ես պարզապես կհամոզվեմ, որ դրանք ձեր տնօրինության տակ ունենաք, որպեսզի կարողանաք քննել իմ ասածը, որովհետև, որպես մարդ արարած, կա հավանականություն, որ ես ձեզ մոլորեցնեմ։

Arthur White—"The Context of Time Setting"

Արթուր Ուայթ — «Ժամանակ սահմանելու համատեքստը»

"The advocates of the old view maintained that the wording of this statement [Early Writings, 74–75.] placed Heaven's endorsement on the view of the daily held by Miller and eventually repeated by Uriah Smith.

Հին տեսակետի պաշտպանները պնդում էին, որ այս հայտարարության ձևակերպումը [Early Writings, 74–75.] երկնային հավանություն էր դնում «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ այն տեսակետի վրա, որին հետևում էր Միլլերը և որը հետագայում կրկնեց Ուրիա Սմիթը։

Arthur White, the son of Willy White, in his six-volume set about the history of Ellen White, speaking of his father's position rejecting the correct view of the Daily, he says, in EGW, volume 6, on page 252,

Արթուր Ուայթը՝ Ուիլի Ուայթի որդին, Էլեն Ուայթի պատմության մասին իր վեցհատոր աշխատության մեջ, խոսելով իր հոր այն դիրքորոշման մասին, որով նա մերժում էր «Ամենօրյայի» վերաբերյալ ճիշտ տեսակետը, EGW-ի 6-րդ հատորի 252-րդ էջում ասում է,

"The advocates of the old view"—that the Daily represented Paganism—"maintained that the wording of this statement [Early Writings, 74–75.] placed Heaven's endorsement on the view of the daily held by Miller and eventually repeated by Uriah Smith."—

«Հին տեսակետի պաշտպանները»՝ այն է, թե «ամենօրյան» ներկայացնում էր հեթանոսությունը, «պնդում էին, որ այս հայտարարության [Early Writings, 74–75] ձևակերպումը երկնքի հավանությունը դնում էր «ամենօրյայի» վերաբերյալ այն տեսակետի վրա, որին հետևում էր Միլլերը և որը հետագայում կրկնեց Ուրիա Սմիթը»։

If Arthur White was going to be a genuine, accurate historian, do you know what he would have said there? He would have just put one word in there; but, Arthur White, he missed the boat here. He would have said, "The advocates of the old view maintained [correctly] that the wording of this statement, —maintained that the wording of this statement [Early Writings, 74-75.],' placed Heaven's endorsement on the view of the daily held by Miller and eventually repeated by Uriah Smith."

Եթե Արթուր Ուայթը պատրաստվում էր լինել իսկական, ճշգրիտ պատմաբան, գիտե՞ք՝ նա այնտեղ ինչ պիտի ասեր։ Նա այնտեղ պիտի պարզապես մեկ բառ ավելացներ. բայց Արթուր Ուայթը այստեղ վրիպեց։ Նա պիտի ասեր. «Հին տեսակետի կողմնակիցները պնդում էին [ճիշտ կերպով], որ այս հայտարարության ձևակերպումը, —պնդում էին, որ այս հայտարարության ձևակերպումը [Early Writings, 74-75.], երկնային հավանություն էր դնում «daily»-ի վերաբերյալ այն տեսակետի վրա, որին հետևում էր Միլլերը և որը հետագայում կրկնեց Ուրիա Սմիթը»։

But he does not put correctly in there. He is just saying what they maintain, like there is the possibility that they were maintaining a wrong position. But they were not; they had the right position.

Սակայն նա դա այնտեղ ճիշտ կերպով չի ներկայացնում։ Նա պարզապես ասում է այն, ինչ նրանք պնդում են, ասես հնարավոր լիներ, որ նրանք սխալ դիրքորոշում էին պահպանում։ Բայց այդպես չէր. նրանք ճիշտ դիրքորոշումն ունեին։

—"The new-view advocates"—his father, Willy, A. G. Daniells, W. W. Prescott, and I will not go there right now—"The new-view advocates held that the statement must be taken in its context—the context of time setting."—

—«Նոր տեսակետի կողմնակիցները»—նրա հայրը՝ Վիլլին, Ա. Գ. Դանիելսը, Վ. Վ. Պրեսքոթը, և ես այժմ այդ հարցին չեմ անդրադառնա—«Նոր տեսակետի կողմնակիցները պնդում էին, որ այդ հայտարարությունը պետք է ընդունվի իր համատեքստում՝ ժամանակ որոշելու համատեքստում»։

We just told you their argument in Early Writings, page 74.

Մենք հենց նոր ձեզ ներկայացրինք նրանց փաստարկը «Վաղ Գրություններ»-ի 74-րդ էջում։

—"The new-view advocates held that the statement must be taken in its context—the context of time setting. Ellen White's repeated statements that I have no light on the point' (Letter 226, 1908) and I am unable to define clearly the points that are questioned' (Letter 250, 1908), and her inability to make a definite statement when the question was urged upon her, seemed to give support to their conclusion. They were confident also that the messages given through Ellen White would not conflict with the clearly established events of history." Arthur White, EGW, volume 6, 252.

—«Նոր տեսության կողմնակիցները համարում էին, որ այդ հայտարարությունը պետք է ընդունվի իր համատեքստում՝ ժամանակորոշման համատեքստում։ Էլեն Ուայթի բազմիցս արված այն հայտարարությունները, թե «ես լույս չունեմ այս հարցի վերաբերյալ» (Letter 226, 1908) և «ես ի վիճակի չեմ հստակորեն սահմանելու այն կետերը, որոնք հարցականի տակ են դրվում» (Letter 250, 1908), ինչպես նաև այն, որ նա չէր կարող հստակ հայտարարություն անել, երբ այդ հարցը համառորեն ներկայացվում էր նրան, կարծես աջակցություն էին տալիս նրանց եզրակացությանը։ Նրանք նաև վստահ էին, որ Էլեն Ուայթի միջոցով տրված պատգամները չէին հակասի պատմության հստակորեն հաստատված իրադարձություններին»։ Arthur White, EGW, volume 6, 252.

The Original Version—Review and Herald, November 1, 1850

Բնօրինակ տարբերակը — Review and Herald, 1 նոյեմբերի, 1850 թ.

And Early Writings, page 74, when was it printed? 1882; the book Early Writings was printed in 1882.

Եվ «Վաղ գրվածքներ»-ը, էջ 74, ե՞րբ է տպագրվել։ 1882-ին. «Վաղ գրվածքներ» գիրքը տպագրվել է 1882 թվականին։

But where in the passage of Early Writings that we are considering is originally found is in the Review and Herald, November 1, 1850, and you have that in your notes. And it is several paragraphs, and as I have said, we are not going to read them all.

Սակայն այն հատվածը, որ մենք քննության ենք առնում «Վաղ Գրվածքներ»-ում, սկզբնապես գտնվում է «Review and Herald»-ում, 1850 թվականի նոյեմբերի 1-ի համարում, և դուք այն ունեք ձեր նշումներում։ Եվ այն բաղկացած է մի քանի պարբերություններից, և, ինչպես ես ասել եմ, մենք բոլորը չենք կարդալու։

We see four paragraphs on page 2, then four paragraphs on page 3:

Մենք տեսնում ենք չորս պարբերություն 2-րդ էջում, ապա՝ չորս պարբերություն 3-րդ էջում.

"Dear Brethren and Sisters I wish to give you a short sketch of what the Lord has recently shown to me in vision. I was shown the loveliness of Jesus, and the love that the angels have for one another. Said the angel—Can ye not behold their love?—follow it. Just so God's people must love one another. Rather let blame fall on thyself than on a brother. I saw that the message —sell that ye have and give alms' had not been given, by some, in its clear light; that the true object of the words of our Saviour had not been clearly presented. I saw that the object of selling was not to give to those who are able to labor and support themselves; but to spread the truth. It is a sin to support and indulge those who are able to labor, in idleness. Some have been zealous to attend all the meetings; not to glorify God, but for the —loaves and fishes.' Such had much better been at home laboring with their hands, —the thing that is good,' to supply the wants of their families, and to have something to give to sustain the precious cause of present truth.

«Սիրելի եղբայրներ և քույրեր, ցանկանում եմ ձեզ տալ մի կարճ ուրվագիծ այն բանի, ինչ Տերը վերջերս ինձ ցույց տվեց տեսիլքում։ Ինձ ցույց տրվեց Հիսուսի հմայքը և այն սերը, որ հրեշտակներն ունեն միմյանց հանդեպ։ Հրեշտակն ասաց. «Մի՞թե չեք կարող տեսնել նրանց սերը։—հետևե՛ք դրան»։ Հենց այդպես էլ Աստծո ժողովուրդը պետք է սիրի միմյանց։ Ավելի լավ է մեղադրանքը ընկնի քեզ վրա, քան եղբորդ վրա։ Ես տեսա, որ «վաճառեցե՛ք, ինչ որ ունեք, և ողորմություն տվե՛ք» պատգամը ոմանց կողմից չէր տրվել իր պարզ լույսով, որ մեր Փրկչի խոսքերի ճշմարիտ նպատակը հստակորեն չէր ներկայացվել։ Ես տեսա, որ վաճառելու նպատակը այն չէ, որ տրվի նրանց, ովքեր ի վիճակի են աշխատելու և իրենց պահելու, այլ՝ ճշմարտությունը տարածելու։ Մեղք է անգործության մեջ պահել ու հովանավորել նրանց, ովքեր ի վիճակի են աշխատելու։ Ոմանք նախանձախնդիր էին հաճախելու բոլոր ժողովներին՝ ոչ թե Աստծուն փառավորելու, այլ «հացերի և ձկների» համար։ Այդպիսիք շատ ավելի լավ կանեին տանը մնալով իրենց ձեռքերով աշխատեին՝ «բարի բանը», իրենց ընտանիքների կարիքները հոգալու համար և նաև մի բան ունենային տալու՝ ներկայիս ճշմարտության թանկագին գործը սատարելու համար։»

"Some, I saw, had erred in praying for the sick to be healed before unbelievers. If any among us are sick, and call for the elders of the church to pray over them, according to James 5:14, 15, we should follow the example of Jesus. He put unbelievers out of the room, then healed the sick; so we should seek to be separated from the unbelief of those who have not faith, when we pray for the sick among us.

Ես տեսա, որ ոմանք սխալվել էին՝ անհավատների առաջ աղոթելով, որպեսզի հիվանդները բժշկվեն։ Եթե մեզանում մեկը հիվանդ է և կանչում է եկեղեցու երեցներին, որպեսզի նրանք նրա վրա աղոթեն, ըստ Հակոբոս 5:14, 15-ի, մենք պետք է հետևենք Հիսուսի օրինակին։ Նա անհավատներին սենյակից դուրս հանեց, ապա բժշկեց հիվանդին. ուստի, երբ աղոթում ենք մեզանում եղող հիվանդների համար, պետք է ջանանք բաժանված լինել նրանց անհավատությունից, ովքեր հավատք չունեն։

"Then I was pointed back to the time that Jesus took his disciples away alone, into an upper room, and first washed their feet, and then gave them to eat of the broken bread, to represent his broken body, and juice of the vine to represent his spilled blood. I saw that all should move understandingly, and follow the example of Jesus in these things, and when attending to these ordinances, should be as separate from unbelievers as possible.

Այնուհետև իմ ուշադրությունը դարձվեց այն ժամանակին, երբ Հիսուսն Իր աշակերտներին առանձին վերցրեց վերնատուն, և նախ լվաց նրանց ոտքերը, ապա նրանց տվեց ուտելու բեկված հացը՝ որպես Իր բեկված մարմնի խորհրդանիշ, և որթատունկի հյութը՝ որպես Իր թափված արյան խորհրդանիշ։ Ես տեսա, որ բոլորը պետք է ըմբռնումով գործեն և այս բաներում հետևեն Հիսուսի օրինակին, և երբ մասնակցում են այս կարգադրություններին, պետք է հնարավորինս առանձնացած լինեն անհավատներից։

"Then I was shown that the seven last plagues will be poured out, after Jesus leaves the Sanctuary. Said the angel—It is the wrath of God and the Lamb that causes the destruction or death of the wicked. At the voice of God the saints will be mighty and terrible as an army with banners; but they will not then execute the judgment written. The execution of the judgment will be at the close of the 1000 years.

Այնուհետև ինձ ցույց տրվեց, որ յոթ վերջին պատուհասները կթափվեն այն բանից հետո, երբ Հիսուսը կլքի Սրբարանը։ Հրեշտակն ասաց.— Աստծո և Գառան բարկությունն է, որ պատճառ է դառնում ամբարիշտների կործանման կամ մահվան։ Աստծո ձայնով սրբերը կհզորանան և ահեղ կլինեն՝ ինչպես դրոշներով բանակ. սակայն այդ ժամանակ նրանք չեն գործադրի գրված դատաստանը։ Դատաստանի գործադրումը կլինի 1000 տարվա ավարտին։

"After the saints are changed to immortality, and are caught up together, and receive their harps, crowns, &c., and enter the Holy City, Jesus and the saints set in judgment. The books are opened, the book of life and the book of death; the book of life contains the good deeds of the saints, and the book of death contains the evil deeds of the wicked. These books were compared with the Statute book, the Bible, and according to that they were judged. The saints in unison with Jesus pass their judgment upon the wicked dead. Behold ye! said the angel, the saints sit in judgment, in unison with Jesus, and mete out to each of the wicked, according to the deeds done in the body, and it is set off against their names what they must receive, at the execution of the judgment. This, I saw, was the work of the saints with Jesus, in the Holy City before it descends to the earth, through the 1000 years. Then at the close of the 1000 years, Jesus, and the angels, and all the saints with him, leaves the Holy City, and while he is descending to the earth with them, the wicked dead are raised, and then the very men that —pierced him,' being raised, will see him afar off in all his glory, the angels and saints with him, and will wail because of him. They will see the prints of the nails in his hands, and in his feet, and where they thrust the spear into his side. The prints of the nails and the spear will then be his glory. It is at the close of the 1000 years that Jesus stands upon the Mount of Olives, and the Mount parts asunder, and it becomes a mighty plain, and those who flee at that time are the wicked, that have just been raised. Then the Holy City comes down and settles on the plain.

«Սրբերի անապականության փոխվելուց հետո, և երբ նրանք միասին վեր են հափշտակվում, և ստանում են իրենց քնարները, պսակները և այլն, և մտնում Սուրբ Քաղաքը, Հիսուսը և սրբերը նստում են դատաստանի։ Գրքերը բացվում են՝ կյանքի գիրքը և մահվան գիրքը. կյանքի գիրքը պարունակում է սրբերի բարի գործերը, իսկ մահվան գիրքը պարունակում է ամբարիշտների չար գործերը։ Այս գրքերը համեմատվեցին Կանոնագրքի՝ Աստվածաշնչի հետ, և ըստ դրա նրանք դատվեցին։ Սրբերը, Հիսուսի հետ միաբան, իրենց դատաստանն են արձակում ամբարիշտ մեռելների վրա։ Ահա՛, — ասաց հրեշտակը, — սրբերը նստում են դատաստանի, Հիսուսի հետ միաբան, և յուրաքանչյուր ամբարիշտի հատուցում են ըստ մարմնում գործված արարքների, և նրանց անունների դիմաց գրանցվում է, թե ինչ պիտի ստանան դատաստանի գործադրման ժամանակ։ Ես տեսա, որ սա սրբերի գործն էր Հիսուսի հետ Սուրբ Քաղաքում, նախքան նրա երկրի վրա իջնելը, հազար տարիների ընթացքում։ Ապա հազար տարիների ավարտին Հիսուսը, հրեշտակները և իր հետ եղող բոլոր սրբերը թողնում են Սուրբ Քաղաքը, և մինչ նա նրանց հետ իջնում է երկիր, ամբարիշտ մեռելները հարություն են առնում, և ապա հենց այն մարդիկ, որ «նրան խոցեցին», հարություն առած, նրան պիտի տեսնեն հեռվից՝ իր ամբողջ փառքով, հրեշտակների և սրբերի հետ, և նրա պատճառով պիտի ողբան։ Նրանք պիտի տեսնեն մեխերի հետքերը նրա ձեռքերին և ոտքերին, և այն տեղը, ուր նիզակը խրեցին նրա կողի մեջ։ Մեխերի և նիզակի հետքերն այն ժամանակ պիտի լինեն նրա փառքը։ Հազար տարիների ավարտին է, որ Հիսուսը կանգնում է Ձիթենյաց լեռան վրա, և լեռը երկփեղկվում է, և դառնում է մի ընդարձակ դաշտ, իսկ նրանք, որ այդ ժամանակ փախչում են, ամբարիշտներն են, որ հենց նոր հարություն էին առել։ Այնուհետև Սուրբ Քաղաքը իջնում է և հաստատվում դաշտի վրա»։

"Then Satan imbues the wicked, that have been raised, with his spirit. He flatters them that the army in the City is small, and that his army is large, and that they can overcome the saints and take the City. While Satan was rallying his army, the saints were in the City, beholding the beauty and glory of the Paradise of God. Jesus was at their head, leading them. All at once the lovely Saviour was gone from our company; but soon we heard his lovely voice, saying, —Come ye blessed of my Father inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world.' We gathered about Jesus, and just as he closed the gates of the City, the curse was pronounced upon the wicked. The gates were shut. Then the saints used their wings and mounted to the top of the wall of the City. Jesus was also with them; his crown looked brilliant and glorious. It was a crown within a crown, seven in number. The crowns of the saints were of the most pure gold, decked with stars. Their faces shone with glory, for they were in the express image of Jesus; and as they arose, and moved all together to the top of the City, I was enraptured with the sight.

Այնուհետև սատանան իր հոգով ներշնչում է հարություն առած ամբարիշտներին։ Նա շողոմում է նրանց, թե Քաղաքի մեջ եղած զորքը փոքր է, իսկ իր զորքը՝ մեծ, և թե նրանք կարող են հաղթահարել սրբերին ու գրավել Քաղաքը։ Մինչ սատանան համախմբում էր իր զորքը, սրբերը Քաղաքի մեջ էին՝ դիտելով Աստծո Դրախտի գեղեցկությունն ու փառքը։ Հիսուսը նրանց գլխին էր՝ առաջնորդելով նրանց։ Հանկարծ այդ սիրասուն Փրկիչը անհետացավ մեր միջից, բայց շուտով մենք լսեցինք Նրա սիրելի ձայնը, որ ասում էր. «Եկե՛ք, Իմ Հոր օրհնյալներ, ժառանգեցե՛ք այն արքայությունը, որ ձեզ համար պատրաստված է աշխարհի հիմնադրումից ի վեր»։ Մենք հավաքվեցինք Հիսուսի շուրջը, և հենց որ Նա փակեց Քաղաքի դռները, անեծքը հռչակվեց ամբարիշտների վրա։ Դռները փակվեցին։ Ապա սրբերն իրենց թևերը գործածեցին և բարձրացան մինչև Քաղաքի պարսպի գագաթը։ Հիսուսն էլ նրանց հետ էր. Նրա պսակը շողշողուն և փառավոր էր։ Դա պսակ էր պսակի մեջ՝ թվով յոթը։ Սրբերի պսակները ամենամաքուր ոսկուց էին՝ զարդարված աստղերով։ Նրանց երեսները շողում էին փառքով, որովհետև նրանք Հիսուսի ճշգրիտ պատկերի մեջ էին, և երբ նրանք վեր ելան ու բոլորը միասին շարժվեցին դեպի Քաղաքի գագաթը, ես հափշտակված էի այդ տեսարանով։

"Then the wicked saw what they had lost; and fire was breathed from God upon them, and consumed them. This was the Execution of the Judgment. The wicked then received according as the saints in unison with Jesus had meted out to them during the 1000 years. The same fire from God that consumed the wicked, purified the whole earth. The broken ragged mountains melted with fervent heat, the atmosphere, also, and all the stubble was consumed. Then our inheritance opened before us, glorious and beautiful, and we inherited the whole earth made new. We all shouted with a loud voice, Glory, Alleluia.

Այն ժամանակ ամբարիշտները տեսան, թե ինչ էին կորցրել. և Աստծուց կրակ շնչվեց նրանց վրա ու սպառեց նրանց։ Սա էր Դատաստանի իրագործումը։ Այնուհետև ամբարիշտները ընդունեցին այն, ինչ սրբերը, Հիսուսի հետ միաբան, նրանց չափել էին հազար տարվա ընթացքում։ Աստծուց եկած նույն կրակը, որ սպառեց ամբարիշտներին, մաքրեց ամբողջ երկիրը։ Կոտրված, պատառոտված լեռները հալվեցին սաստիկ տապով, մթնոլորտը ևս, և ամբողջ խոզանը սպառվեց։ Այնուհետև մեր ժառանգությունը բացվեց մեր առաջ՝ փառավոր ու գեղեցիկ, և մենք ժառանգեցինք ամբողջ նորոգված երկիրը։ Մենք բոլորս բարձրաձայն աղաղակեցինք. «Փա՛ռք, Ալելուիա»։

"I also saw that the shepherds should consult those in whom they have reason to have confidence, those who have been in all the messages, and are firm in all the present truth, before they advocate any new point of importance, which they may think the Bible sustains. Then the shepherds will be perfectly united, and the union of the shepherds will be felt by the church. Such a course I saw would prevent unhappy divisions, and then there would be no danger of the precious flock being divided, and the sheep scattered, without a shepherd."—

«Ես նաև տեսա, որ հովիվները պետք է խորհրդակցեն նրանց հետ, որոնց նկատմամբ իրենք վստահություն ունենալու հիմնավոր պատճառ ունեն, նրանց հետ, ովքեր եղել են բոլոր պատգամների մեջ և հաստատուն են ամբողջ ներկա ճշմարտության մեջ, նախքան որևէ նոր կարևոր կետ պաշտպանելը, որը, իրենց կարծիքով, Աստվածաշունչը հաստատում է։ Այդ ժամանակ հովիվները կլինեն կատարելապես միաբան, և հովիվների միությունը կզգացվի եկեղեցու կողմից։ Ես տեսա, որ այդպիսի ընթացքը կկանխեր դժբախտ բաժանումները, և այն ժամանակ վտանգ չէր լինի, որ թանկագին հոտը բաժանվի, իսկ ոչխարները ցրվեն՝ առանց հովվի»։—

And then it concludes with five more paragraphs which I have in a box for you, because these five paragraphs out of the article are the ones that are going to end up in Early Writings. That is why these final five paragraphs have the box around them.

Եվ ապա այն ավարտվում է ևս հինգ պարբերությամբ, որոնք ես ձեզ համար շրջանակի մեջ եմ առել, որովհետև հոդվածից վերցված այս հինգ պարբերություններն են, որ ի վերջո տեղ են գտնելու «Վաղ գրվածքներ»-ում։ Ահա թե ինչու այս վերջին հինգ պարբերությունները շրջանակված են։

"September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.

«Սեպտեմբերի 23-ին Տերը ցույց տվեց ինձ, որ Նա երկրորդ անգամ մեկնել էր Իր ձեռքը՝ Իր ժողովրդի մնացորդին վերադարձնելու համար, և որ այս հավաքման ժամանակ ջանքերը պետք է կրկնապատկվեն։ Ցրման ժամանակ Իսրայելը խոցվեց և պատռվեց, բայց այժմ՝ հավաքման ժամանակ, Աստված կբժշկի և կվիրակապի Իր ժողովրդին։ Ցրման ընթացքում ճշմարտությունը տարածելու համար գործադրված ջանքերը միայն փոքր ազդեցություն ունեցան, շատ քիչ բան կամ ոչինչ չկատարեցին, իսկ հավաքման ժամանակ, երբ Աստված մեկնած է Իր ձեռքը՝ Իր ժողովրդին հավաքելու համար, ճշմարտությունը տարածելու ջանքերը կունենան իրենց նախատեսված ազդեցությունը։ Բոլորը պետք է միաբան և նախանձախնդիր լինեն այս գործում։ Ես տեսա, որ ամոթ է որևէ մեկի համար այժմ՝ հավաքման ժամանակ, մեզ առաջնորդելու համար օրինակներ բերել ցրումից. որովհետև եթե Աստված այժմ մեզ համար ավելին չանի, քան այն ժամանակ արեց, Իսրայելը երբեք չէր հավաքվի։ Ճշմարտությունը թերթով հրատարակելը նույնքան անհրաժեշտ է, որքան այն քարոզելը»։

"The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

«Տերը ինձ ցույց տվեց, որ 1843 թվականի աղյուսակը առաջնորդված էր Իր ձեռքով, և որ նրա ոչ մի մասը չպետք է փոխվեր. որ թվերը այնպես էին, ինչպես Նա էր կամենում։ Որ Նրա ձեռքը նրա վրա էր և ծածկել էր թվերից մի քանիսի մեջ եղած մի սխալ, որպեսզի ոչ ոք չկարողանա այն տեսնել, մինչև որ Նրա ձեռքը հեռացվեց։»

"Then I saw in relation to the —Daily,' that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily;' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.

Այնուհետև ես «Ամենօրյա»-ի վերաբերյալ տեսա, որ «զոհաբերություն» բառը ավելացվել է մարդկային իմաստությամբ և չի պատկանում բնագրին, և որ Տերը դրա ճիշտ ըմբռնումը տվել էր նրանց, ովքեր հնչեցրին դատաստանի ժամի աղաղակը։ Երբ միություն կար՝ մինչև 1844 թվականը, գրեթե բոլորը միացած էին «Ամենօրյա»-ի ճիշտ ըմբռնման մեջ, բայց 1844 թվականից ի վեր, խառնակության մեջ, ընդունվել են այլ տեսակետներ, և հետևել են խավարը և խառնակությունը։

"The Lord showed me that Time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test.

Տերը ինձ ցույց տվեց, որ 1844 թվականից ի վեր ժամանակը այլևս փորձություն չի եղել, և որ ժամանակը երբեք այլևս չի լինելու փորձություն։

"Then I was pointed to some who are in the great error, that the saints are yet to go to Old Jerusalem, &c., before the Lord comes. Such a view is calculated to take the mind and interest from the present work of God, under the message of the third angel; for if we are to go to Jerusalem, then our minds will naturally be there, and our means will be withheld from other uses, to get the saints to Jerusalem. I saw that the reason why they were left to go into this great error, is because they have not confessed and forsaken their errors, that they have been in for a number of years past." Review and Herald, November 1, 1850."

«Այնուհետև իմ ուշադրությունը հրավիրվեց ոմանց վրա, որոնք գտնվում են մեծ մոլորության մեջ, թե սրբերը դեռ պիտի գնան Հին Երուսաղեմ և այլն՝ մինչև Տիրոջ գալը։ Այդպիսի տեսակետը միտված է միտքն ու հետաքրքրությունը շեղելու Աստծո ներկայիս գործից՝ երրորդ հրեշտակի պատգամի ներքո. որովհետև եթե մենք պիտի գնանք Երուսաղեմ, ապա մեր մտքերը բնականաբար այնտեղ կլինեն, և մեր միջոցները կպահվեն այլ գործածություններից, որպեսզի սրբերին հասցնենք Երուսաղեմ։ Ես տեսա, որ պատճառը, թե ինչու նրանց թողնվել է ընկնելու այս մեծ մոլորության մեջ, այն է, որ նրանք չեն խոստովանել և չեն թողել իրենց մոլորությունները, որոնց մեջ եղել են անցած մի շարք տարիների ընթացքում»։ Review and Herald, November 1, 1850.

Do you see them? Do you know what I am talking about?

Տեսնո՞ւմ եք նրանց։ Գիտե՞ք, թե ինչի մասին եմ ես խոսում։

Okay. If we go into these five final paragraphs, you will see some things that are different in the original than you will find in Early Writings, page 74.

Լավ։ Եթե մենք մտնենք այս վերջին հինգ պարբերությունների մեջ, դուք կտեսնեք որոշ բաներ, որոնք բնագրում տարբեր են այն բանից, ինչ կգտնեք Վաղ Գրվածքներ, էջ 74-ում։

FROM THE AUDIENCE: So, you are saying these in the box are the originals?

ԼՍԱՐԱՆԻՑ. Այսինքն՝ դուք ասում եք, որ տուփի մեջ գտնվողները բնօրինակնե՞րն են։

These in the box, these are the last five paragraphs in this original article, and this box is around them. These five paragraphs are what ultimately end up in Early Writings, page 74.

Սրանք, որ գտնվում են այս շրջանակի մեջ, այս սկզբնական հոդվածի վերջին հինգ պարբերություններն են, և այս շրջանակը դրանց շուրջն է։ Այս հինգ պարբերություններն են, որ ի վերջո տեղ են գտնում «Վաղ գրություններ»-ում, էջ 74։

But, when was this printed, when was this written? November 1850.

Բայց ե՞րբ է սա տպագրվել, ե՞րբ է սա գրվել։ 1850 թվականի նոյեմբերին։

So, I have in bold-faced the things that are going to be changed from these five paragraphs. There is going to be a metamorphosis with this; because, in the very near future in 1851 the book A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White is going to be printed and they are going to take these paragraphs and put them in A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White. And from here [article in Review and Herald, November 1850] to A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White there are some minor editorial changes that happened to these five paragraphs. And then from A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White in 1851 to Early Writings in 1882, there are some more editorial changes, and those editorial changes are what make Early Writings, page 74, convoluted.

Այսպիսով, ես թավագիր եմ նշել այն բաները, որոնք պետք է փոփոխվեն այս հինգ պարբերություններից։ Այս առնչությամբ տեղի է ունենալու մի կերպարանափոխություն, որովհետև շատ մոտ ապագայում՝ 1851 թվականին, պետք է տպագրվի «A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White» գիրքը, և նրանք վերցնելու են այս պարբերությունները ու դրանք տեղադրելու են «A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White»-ում։ Եվ այստեղից [Review and Herald-ի հոդվածից, 1850 թ. նոյեմբեր] մինչև «A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White» որոշ աննշան խմբագրական փոփոխություններ են կատարվել այս հինգ պարբերությունների մեջ։ Ապա «A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White»-ից՝ 1851 թվականից, մինչև «Early Writings»-ը՝ 1882 թվականին, կատարվել են ևս որոշ խմբագրական փոփոխություններ, և հենց այդ խմբագրական փոփոխություններն են, որ «Early Writings»-ի 74-րդ էջը դարձնում են խրթին։

So, in these five paragraphs that conclude in the original manuscript, in the first paragraph, "September 23d, the Lord showed me . . . ," that is going to be changed.

Ուստի, բնագրի ձեռագրում եզրափակիչ այս հինգ պարբերություններում, առաջին պարբերությունում՝ «Սեպտեմբերի 23-ին Տերն ինձ ցույց տվեց . . .», դա պիտի փոփոխվի։

In the next paragraphs: "Then I saw . . ."; "Then I saw . . ."; The Lord showed me . . . "; and, "Then I was pointed to . . ."; these things get some minor adjustments.

Հաջորդ պարբերություններում՝ «Ապա ես տեսա . . .»․ «Ապա ես տեսա . . .»․ «Տերը ինձ ցույց տվեց . . .»․ և «Ապա իմ ուշադրությունը հրավիրվեց դեպի . . .» արտահայտությունները ենթարկվում են որոշ աննշան շտկումների։

Shown Ten Primary Truths in Thirteen Paragraphs

Տասներեք պարբերություններում ներկայացված տասը հիմնական ճշմարտություններ

But, what I want you to see in these thirteen paragraphs from the original article, she has shown ten primary things.

Բայց ես ուզում եմ, որ դուք տեսնեք, որ սկզբնական հոդվածի այս տասներեք պարբերություններում նա ցույց է տվել տասը հիմնական բան։

And now I remember why I have these things bold-faced. It is not because those are going to get changed. I am emphasizing something for you, if you will see, that in these thirteen paragraphs she was shown this . . . , she was shown this . . . , she was shown this . . . , she was shown this. And when she was shown one thing, after she tells us about it, then she is shown something that is not necessarily connected to what she was just shown: "I was shown this . . . ; I was shown this . . . ; I was shown this . . . .

Եվ այժմ ես հիշում եմ, թե ինչու են այս բաները թավատառ նշված։ Դա այն պատճառով չէ, որ դրանք փոխվելու են։ Ես ձեզ համար մի բան եմ շեշտադրում, եթե կկարողանաք տեսնել, որ այս տասներեք պարբերություններում նրան սա ցույց տրվեց . . . , նրան սա ցույց տրվեց . . . , նրան սա ցույց տրվեց . . . , նրան սա ցույց տրվեց։ Եվ երբ նրան մի բան էր ցույց տրվում, այն մասին մեզ պատմելուց հետո, ապա նրան ցույց էր տրվում մի բան, որն անպայման կապված չէր այն բանի հետ, ինչ հենց նոր էր իրեն ցույց տրվել. «Ինձ սա ցույց տրվեց . . . ; ինձ սա ցույց տրվեց . . . ; ինձ սա ցույց տրվեց . . . .»

You can check me out and read it for yourself, but she was shown ten primary truths in these thirteen paragraphs.

Դուք կարող եք անձամբ ստուգել ինձ և ինքներդ կարդալ այն, սակայն այս տասներեք պարբերություններում նրան ցույց տրվեցին տասը հիմնական ճշմարտություններ։

Here is what she was shown. She was shown about God's love, about offerings, about prayer for the sick, about the communion service, about the Seven Last Plagues connected with the Millennium, about new light, about the gathering after 1844, about the publishing work, about the 1843 Chart, about the "Daily," about "time" as a test, and about pilgrimages to Jerusalem. And if you read it carefully, this is not a flow of thought. This is a very, "I was shown this," and she records what she was shown; and, she was shown something that is not necessarily connected. You have to see that; because, as they begin to pull these paragraphs together, they begin to create the thought that she saying something that she really did not say.

Ահա թե ինչ էր նրան ցույց տրվել։ Նրան ցույց էր տրվել Աստծո սիրո մասին, ընծաների մասին, հիվանդների համար աղոթքի մասին, հաղորդության արարողության մասին, Հազարամյակի հետ կապված Յոթ Վերջին Պատուհասների մասին, նոր լույսի մասին, 1844-ից հետո հավաքման մասին, հրատարակչական գործի մասին, 1843 թվականի Քարտեզի մասին, «Daily»-ի մասին, «ժամանակի»՝ որպես փորձության մասին, և Երուսաղեմ ուխտագնացությունների մասին։ Եվ եթե դա ուշադրությամբ կարդաք, սա մտքերի հոսք չէ։ Սա շատ ավելի՝ «ինձ սա ցույց տրվեց» է, և նա արձանագրում է այն, ինչ իրեն ցույց էր տրվել. և նրան ցույց էր տրվել մի բան, որ պարտադիր չէ՝ կապված լիներ մյուսների հետ։ Պետք է սա տեսնեք, որովհետև երբ նրանք սկսում են այս պարբերությունները իրար հետ կապել, սկսում են այնպիսի միտք ստեղծել, թե նա ասում է մի բան, որն իրականում չէր ասել։

Review and Herald, November 1, 1850

Review and Herald, 1 նոյեմբերի, 1850 թ.

Okay. Notice the first paragraph of the five paragraphs that we are dealing with from November 1850.

Լավ։ Նկատեք այն հինգ պարբերություններից առաջին պարբերությունը, որոնց հետ գործ ունենք 1850 թ. նոյեմբերից։

"September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached."—

«Սեպտեմբերի 23-ին Տերը ինձ ցույց տվեց, որ Իր ձեռքը երկրորդ անգամ էր մեկնել՝ Իր ժողովրդի մնացորդը վերականգնելու համար, և որ այս հավաքման ժամանակում ջանքերը պետք է կրկնապատկվեն։ Ցրման ժամանակ Իսրայելը զարկվեց և պատառոտվեց, բայց այժմ՝ հավաքման ժամանակում, Աստված պիտի բժշկի և կապի Իր ժողովրդին։ Ցրման ժամանակ ճշմարտությունը տարածելու համար գործադրված ջանքերը միայն փոքր ազդեցություն էին ունենում, շատ քիչ կամ ոչինչ էին կատարում. բայց հավաքման ժամանակ, երբ Աստված Իր ձեռքը մեկնել է՝ Իր ժողովրդին հավաքելու համար, ճշմարտությունը տարածելու ջանքերը կունենան իրենց նախատեսված ազդեցությունը։ Բոլորը պետք է լինեն միաբան և նախանձախնդիր՝ այս գործում։ Ես տեսա, որ ամոթալի էր որևէ մեկի համար այժմ՝ հավաքման ժամանակում, մեզ առաջնորդելու համար օրինակներ բերել ցրման ժամանակից. որովհետև եթե Աստված այժմ մեզ համար ավելին չանի, քան այն ժամանակ արեց, Իսրայելը երբեք չէր հավաքվի։ Այնքան իսկ անհրաժեշտ է, որ ճշմարտությունը հրատարակվի մի թերթում, որքան և քարոզվի»։

The last sentence from that paragraph, it says, "It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached." Okay. This thought is going to be dropped.

Այդ պարբերության վերջին նախադասությունն ասում է. «Ճշմարտությունը նույնքան անհրաժեշտ է հրատարակել թերթում, որքան քարոզել»։ Լավ։ Այս միտքն այլևս պիտի թողնվի։

The second paragraph of the five that we are considering, where it says, "The Lord showed me," you see I have it underlined.

Այն հինգ պարբերություններից երկրորդում, որոնք մենք դիտարկում ենք, որտեղ ասվում է. «Տերն ինձ ցույց տվեց», տեսնում եք՝ ես այն ընդգծել եմ։

—"The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed."—

—«Տերը ինձ ցույց տվեց, որ 1843 թվականի աղյուսակը առաջնորդված էր Իր ձեռքով, և որ դրա ոչ մի մասը չպետք է փոփոխվեր, որ թվերն այնպես էին, ինչպես Ինքն էր կամենում։ Որ Իր ձեռքը դրա վրա էր և ծածկել էր թվերից մի քանիսի մեջ եղած մի սխալ, այնպես որ ոչ ոք չէր կարող տեսնել այն, մինչև որ Իր ձեռքը հեռացվեց»։

The reason I have anything underlined in these four paragraphs at the top of the page is that those are going to have editorial changes when it gets reprinted in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White in 1851.

Պատճառը, որ էջի վերին մասում գտնվող այս չորս պարբերություններում որևէ բան ընդգծել եմ, այն է, որ դրանք խմբագրական փոփոխությունների են ենթարկվելու, երբ 1851 թվականին վերահրատարակվի «A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White»-ում։

Okay. "The Lord showed me," is going to be changed; "by his hand" is going to be changed, "that no part of it should be altered" is going to be changed.

Լավ։ «Տերը ինձ ցույց տվեց» արտահայտությունը փոխվելու է, «նրա ձեռքով» արտահայտությունը փոխվելու է, «որ դրա ոչ մի մասը չպետք է փոփոխվի» արտահայտությունը փոխվելու է։

Then in the next bold-faced paragraph [fourth paragraph] on the page says,

Այնուհետև, էջի հաջորդ թավատառ պարբերությունում [չորրորդ պարբերություն] ասվում է,

—"The Lord showed me that Time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test."—

—«Տերը ինձ ցույց տվեց, որ 1844 թվականից ի վեր ժամանակը փորձություն չի եղել, և որ ժամանակն այլևս երբեք չի լինելու փորձություն»։

"The Lord showed me," that is going to be changed. What they are going to do the next year in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, they are going to take that one-sentence paragraph and they are going to combine it with the previous paragraph. They are going to turn it into one paragraph.

«Տերը ինձ ցույց տվեց»,— սա փոխվելու է։ Հաջորդ տարի Ellen G. White-ի՝ A Sketch of the Christian Experience and Views ժողովածուում նրանք վերցնելու են այդ մեկ նախադասությունից բաղկացած պարբերությունը և այն միացնելու են նախորդ պարբերությանը։ Նրանք այն դարձնելու են մեկ պարբերություն։

But, also, if a word or words are bold-faced, there is going to be some other types of changes; and, I will give you an example of what I mean.

Բայց նաև, եթե որևէ բառ կամ բառեր թավատառ են, ապա լինելու են նաև տպագրական այլ փոփոխություններ, և ես մի օրինակ կտամ, թե ինչ նկատի ունեմ։

And in the third paragraph it says,

Եվ երրորդ պարբերությունում ասվում է,

—"Then I saw in relation to the —Daily,' that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily;' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed."—

—«Ապա ես «Ամենօրյա»-ի վերաբերյալ տեսա, որ «զոհաբերություն» բառը մարդկային իմաստությամբ է ավելացվել և բնագրին չի պատկանում, և որ Տերը դրա ճիշտ ըմբռնումը տվեց նրանց, ովքեր հնչեցրին դատաստանի ժամի աղաղակը։ Երբ միասնություն կար, 1844 թվականից առաջ, գրեթե բոլորը միացած էին «Ամենօրյա»-ի վերաբերյալ ճիշտ տեսակետին. բայց 1844 թվականից ի վեր, խառնաշփոթության մեջ, ընդունվել են այլ տեսակետներ, և դրան հետևել են խավարն ու խառնաշփոթությունը»։

Then in the next bold-faced paragraph [fourth paragraph] on the page says,

Այնուհետև էջի հաջորդ թավատառ պարբերությունում [չորրորդ պարբերությունում] ասվում է,

"The Lord showed me that Time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test."—

«Տերը ինձ ցույց տվեց, որ 1844 թվականից ի վեր ժամանակը այլևս փորձություն չի եղել, և ժամանակը այլևս երբեք փորձություն չի լինելու»։

"The Lord showed me," that is going to be changed.

«Տերը ցույց տվեց ինձ»,— դա փոխվելու է։

What they are going to do the next year in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, they are going to take that one-sentence paragraph and they are going to combine it with the previous paragraph. They are going to turn it into one paragraph.

Այն, ինչ նրանք հաջորդ տարում պիտի անեն *A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White*-ում, այն է, որ այդ մեկ նախադասությունից կազմված պարբերությունը պիտի միացնեն նախորդ պարբերությանը։ Նրանք այն պիտի վերածեն մեկ պարբերության։

And they are going to change "The Lord showed me" to "I was also shown." Okay? They are going to make those two paragraphs one paragraph, and they are going to change it to, "I was also shown," in 1851.

Եվ նրանք պատրաստվում են «Տերը ինձ ցույց տվեց»-ը փոխել «Ինձ ևս ցույց տրվեց»-ի։ Լա՞վ։ Նրանք պատրաստվում են այդ երկու պարբերությունները դարձնել մեկ պարբերություն, և պատրաստվում են այն 1851 թվականին փոխել՝ «Ինձ ևս ցույց տրվեց»։

—"Then I was pointed to some who are in the great error, that the saints are yet to go to Old Jerusalem, &c., before the Lord comes. Such a view is calculated to take the mind and interest from the present work of God, under the message of the third angel; for if we are to go to Jerusalem, then our minds will naturally be there, and our means will be withheld from other uses, to get the saints to Jerusalem. I saw that the reason why they were left to go into this great error, is because they have not confessed and forsaken their errors, that they have been in for a number of years past." Review and Herald, November 1, 1850.

— «Այնուհետև իմ ուշադրությունը հրավիրվեց ոմանց վրա, որոնք մեծ մոլորության մեջ են, թե սրբերը դեռ պետք է գնան Հին Երուսաղեմ և այլն, նախքան Տիրոջ գալը։ Այդպիսի տեսակետը նախատեսված է միտքն ու հետաքրքրությունը շեղելու Աստծո ներկայիս գործից՝ երրորդ հրեշտակի պատգամի ներքո. որովհետև եթե մենք պետք է գնանք Երուսաղեմ, ապա մեր մտքերը բնականաբար այնտեղ կլինեն, և մեր միջոցները կպահվեն այլ գործածություններից, որպեսզի սրբերին հասցնեն Երուսաղեմ։ Ես տեսա, որ պատճառը, թե ինչու նրանք թողնվել են ընկնելու այս մեծ մոլորության մեջ, այն է, որ նրանք չեն խոստովանել և չեն թողել իրենց այն սխալները, որոնց մեջ գտնվել են անցյալ մի շարք տարիների ընթացքում»։ Review and Herald, November 1, 1850.

But, when you get to Early Writings, do you know what they do? They drop the "I was also shown," where in Early Writings this one paragraph, it is going to say, "When union existed before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily,' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed." They dropped the "I was also shown," and the next sentence is, "time had not been a test since 1844." Suddenly you do not know that this thought about time not being a test is one of things that she was specifically shown. You believe that this was part of her light on the Daily in the false view producing confusion.

Բայց երբ հասնում եք «Վաղ գրվածքներ»-ին, գիտե՞ք, թե ինչ են անում։ Նրանք հանում են «Ինձ նաև ցույց տրվեց»-ը, մինչդեռ «Վաղ գրվածքներ»-ում այս մեկ պարբերությունը պիտի ասի. «Երբ միություն կար մինչև 1844 թվականը, գրեթե բոլորը միացած էին «Ամենօրյա»-ի վերաբերյալ ճիշտ տեսակետին, բայց 1844 թվականից ի վեր, խառնաշփոթության մեջ, ընդունվել են այլ տեսակետներ, և դրան հետևել են խավարն ու խառնաշփոթությունը»։ Նրանք հանել են «Ինձ նաև ցույց տրվեց»-ը, և հաջորդ նախադասությունն է. «1844 թվականից ի վեր ժամանակը փորձություն չի եղել»։ Հանկարծ դուք այլևս չգիտեք, որ ժամանակը փորձություն չլինելու մասին այս միտքը այն բաներից մեկն է, որ նրան հատուկ կերպով ցույց էր տրվել։ Դուք հավատում եք, թե սա «Ամենօրյա»-ի վերաբերյալ նրա լույսի մի մասն էր, որի մեջ կեղծ տեսակետը խառնաշփոթություն էր առաջացնում։

That is not the original. You have the original. Check it out.

Դա բնագիրը չէ։ Դուք ունեք բնագիրը։ Ստուգե՛ք այն։

The Next Step (Step Two)—1851 A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White

Հաջորդ քայլը (Քայլ երկրորդ) — 1851 Էլեն Գ. Ուայթի քրիստոնեական փորձառության և հայացքների համառոտ ուրվագիծը

Then underneath this, you have, A Sketch of the Christian Experience and View of Ellen G. White, printed in 1851; and, you have the breakdowns of the changes that took place, and there is a very, very significant change.

Այնուհետև դրա ներքո ունեք «Էլեն Գ. Ուայթի քրիստոնեական փորձառության և հայացքի համառոտ ուրվագիծը», տպագրված 1851 թվականին, և ունեք տեղի ունեցած փոփոխությունների մանրամասն բաժանումները, և կա մի շատ, շատ նշանակալի փոփոխություն։

"September 23d, the Lord shewed [formerly—"showed"] me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering, Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering, when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was wrong for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. [Removed: It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.] [Paragraphs Combined] I have seen [formerly—"the Lord showed me] that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, [formerly—"by His hand"] and that it should not be altered; [formerly—"no part of it should be altered"] that the figures were as he wanted them. That his hand was over, and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

«Սեպտեմբերի 23-ին Տերը ինձ ցույց տվեց [նախկինում՝ «ցույց տուաւ»], որ Նա երկրորդ անգամ մեկնել էր Իր ձեռքը՝ Իր ժողովրդի մնացորդին վերադարձնելու համար, և որ այս հավաքման ժամանակում ջանքերը պետք է կրկնապատկվեն։ Սփռման ժամանակ Իսրայելը զարկվեց և պատառոտվեց, բայց այժմ՝ հավաքման ժամանակում, Աստված պիտի բժշկի և կապի Իր ժողովրդին։ Սփռման ժամանակ ճշմարտությունը տարածելու համար գործադրված ջանքերը շատ քիչ ազդեցություն ունեին, շատ քիչ բան էին իրագործում կամ ոչինչ. բայց հավաքման ժամանակում, երբ Աստված Իր ձեռքը մեկնել է՝ Իր ժողովրդին հավաքելու համար, ճշմարտությունը տարածելու ջանքերը պիտի ունենան իրենց նախատեսված ազդեցությունը։ Բոլորը պետք է միավորված և նախանձախնդիր լինեն այս գործում։ Ես տեսա, որ սխալ էր որևէ մեկի համար այժմ՝ հավաքման ժամանակում, սփռման ժամանակին հղում անել՝ որպես օրինակների, որոնք պիտի այժմ ղեկավարեն մեզ. որովհետև եթե Աստված այժմ մեզ համար ավելին չաներ, քան այն ժամանակ արեց, Իսրայելը երբեք չէր հավաքվի։ [Հանված է՝ «Այնքան իսկ անհրաժեշտ է, որ ճշմարտությունը հրատարակվի մի թերթում, որքան որ քարոզվի»։] [Պարբերությունները միացված են] Ես տեսել եմ [նախկինում՝ «Տերը ինձ ցույց տվեց»], որ 1843 թվականի աղյուսակը ուղղորդված էր Տիրոջ ձեռքով [նախկինում՝ «Նրա ձեռքով»], և որ այն չպետք է փոփոխվի [նախկինում՝ «դրա ոչ մի մասը չպետք է փոփոխվի»]. որ թվերը այնպիսին էին, ինչպես Նա ցանկանում էր։ Որ Նրա ձեռքը դրա վրա էր և թաքցրել էր թվերից մի քանիսում եղած մի սխալ, այնպես որ ոչ ոք չէր կարող այն տեսնել, մինչև որ Նրա ձեռքը վերցվեց»։

"Then I saw in relation to the —Daily,' that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily;' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. [Paragraphs Combined] I have also seen [Formerly—"the Lord showed me"] that time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test.]" A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 61–62.

Այնուհետև ես «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ տեսա, որ «զոհաբերություն» բառը ավելացված է եղել մարդկային իմաստությամբ և չի պատկանում բնագրին, և որ Տերը դրա ճիշտ ըմբռնումը տվել էր նրանց, ովքեր հռչակում էին դատաստանի ժամի աղաղակը։ Երբ միություն կար՝ մինչև 1844 թվականը, գրեթե բոլորն էլ միացած էին «ամենօրյա»-ի ճիշտ ըմբռնման մեջ, բայց 1844 թվականից ի վեր, խառնակության մեջ, ընդունվել են այլ տեսակետներ, և դրանց հետևել են խավարն ու շփոթությունը։ [Պարբերությունները միացվել են] Ես նաև տեսել եմ [նախկինում՝ «Տերը ցույց տվեց ինձ»], որ ժամանակը 1844 թվականից ի վեր այլևս փորձություն չի եղել, և ժամանակը այլևս երբեք փորձություն չի լինի։] A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 61–62.

Time not Connected with the Message of the Third Angel

Ժամանակը, որ կապ չունի Երրորդ Հրեշտակի պատգամի հետ

Ellen White had a different vision than the vision that she had that ultimately ends up in Early Writings. She had several visions; but, she had a vision where she was told something; she was told one paragraph, and she wrote it down.

Էլեն Ուայթը ուներ մի այլ տեսիլք, տարբեր այն տեսիլքից, որն ի վերջո տեղ գտավ «Վաղ Գրվածքներ»-ում։ Նա մի քանի տեսիլքներ ուներ, բայց կար մի տեսիլք, որի ընթացքում նրան ինչ-որ բան ասվեց. նրան ասվեց մեկ պարբերություն, և նա այն գրի առավ։

"The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel's message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness." A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 48.

«Տերը ինձ ցույց տվեց, որ երրորդ հրեշտակի պատգամը պետք է գնա և հռչակվի Տիրոջ ցրված զավակներին, և որ այն չպետք է կախվի ժամանակից, որովհետև ժամանակը այլևս երբեք փորձություն չի լինելու։ Ես տեսա, որ ոմանք կեղծ ոգևորություն էին ստանում ժամանակի մասին քարոզությունից. որ երրորդ հրեշտակի պատգամը ավելի զորավոր էր, քան կարող էր լինել ժամանակը։ Ես տեսա, որ այս պատգամը կարող է կանգնել իր իսկ հիմքի վրա, և որ նրան ժամանակ պետք չէ՝ այն զորացնելու համար, և որ այն պիտի գնա հզոր զորությամբ, պիտի կատարի իր գործը, և պիտի կարճացվի արդարությամբ»։ A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 48.

What is she speaking about there? That we should never connect the Third Angel's Message with time again, right?

Նա այնտեղ ինչի՞ մասին է խոսում։ Այն մա՞սին, որ մենք այլևս երբեք չպետք է Երրորդ Հրեշտակի Լուրը ժամանակի հետ կապենք, ճի՞շտ է։

Amen? Are you with me?

Ամեն՞։ Ինձ հետ ե՞ք։

Where do you find this? Where is it located?

Սա որտե՞ղ եք գտնում։ Որտե՞ղ է այն գտնվում։

FROM THE AUDIENCE: (No response.)

ԼՍԱՐԱՆԻՑ. (Պատասխան չկա։)

FROM THE AUDIENCE: A Sketch of the Christian Experience and Views.

ԼՍԱՐԱՆԻՑ. Քրիստոնեական փորձառության և հայացքների ուրվագիծ։

A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, page 48, page 48.

Էլեն Գ. Ուայթի «Քրիստոնեական փորձառության և հայացքների ուրվագիծ», էջ 48, էջ 48։

Okay. Where do we find the passage that we are discussing that is derived from Review and Herald, November 1850; where is that located in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White? Well, it is located, if you back up in your notes, it is located in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, page 61 and page 62.

Լավ։ Որտե՞ղ ենք մենք գտնում այն հատվածը, որի մասին քննարկում ենք, և որը վերցված է Review and Herald, November 1850-ից. որտե՞ղ է դա գտնվում A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White-ում։ Այո՛, եթե ձեր նշումների մեջ մի փոքր հետ գնաք, այն գտնվում է A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White-ի 61-րդ և 62-րդ էջերում։

You have a vision in A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White that is recorded on page 48; then you have the vision that ultimately is going to end up in Early Writings, on pages 61 and 62. They are separated by 13 or 14 pages, right?

Դուք «A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White» գրքում ունեք մի տեսիլք, որը գրանցված է 48-րդ էջում. ապա ունեք այն տեսիլքը, որը վերջիվերջո տեղ է գտնելու «Early Writings»-ում՝ 61 և 62-րդ էջերում։ Դրանք բաժանված են 13 կամ 14 էջերով, այդպես չէ՞։

And what are they going to do when it comes to Early Writings? They are going to take this paragraph from page 48 and they are going to insert it right after her statement that time is no longer a test. They are going to put two visions together.

Եվ ի՞նչ են նրանք անելու, երբ հերթը հասնի «Վաղ գրվածքներ»-ին։ Նրանք 48-րդ էջից այս պարբերությունը վերցնելու են և տեղադրելու են այն անմիջապես այն հայտարարությունից հետո, որ ժամանակն այլևս փորձություն չէ։ Նրանք երկու տեսիլքներ միասին են դնելու։

Are you following what I mean?

Հասկանո՞ւմ եք, թե ինչ նկատի ունեմ։

MAN IN THE AUDIENCE: Yes.

ԼՍԱՐԱՆՈՒՄ ԳՏՆՎՈՂ ՄԱՐԴԸ. Այո՛։

Are you following what I mean?

Հասկանո՞ւմ եք, թե ինչ նկատի ունեմ։

INDIVIDUAL ADDRESSED IN THE AUDIENCE: (Affirmation.)

ԼՍԱՐԱՆՈՒՄ ԴԻՄԵԼԻ ԱՆՀԱՏ. (Հաստատում.)

Okay, because you are the one that I am seeing less confirmation with.

Լավ, որովհետև դուք եք այն մեկը, որի վերաբերյալ ես ավելի քիչ հաստատում եմ տեսնում։

The Last Step (Step Three)—1882 Early Writings

Վերջին քայլը (երրորդ քայլ)—1882 թվականի Վաղ գրվածքներ

Okay. Now, I am back to page 6 of your notes; and, now you have Early Writings again.

Լավ։ Այժմ ես վերադարձել եմ ձեր գրառումների 6-րդ էջին, և այժմ դուք կրկին ունեք «Վաղ Գրվածքները»։

"September 23, . . . I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.

«Սեպտեմբերի 23, . . . Ես տեսել եմ, որ 1843 թվականի աղյուսակը առաջնորդված էր Տիրոջ ձեռքով, և որ այն չպետք է փոփոխվի. որ թվերը այնպիսին էին, ինչպես Նա էր կամենում. որ Նրա ձեռքը տարածված էր դրա վրա և ծածկել էր մի սխալ որոշ թվերի մեջ, այնպես որ ոչ ոք չէր կարող այն տեսնել, մինչև որ Նրա ձեռքը չվերացվեց։

"Then I saw in relation to the —daily' (Daniel 8:12) that the word —sacrifice' was supplied by man's wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —daily'; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.

«Այնուհետև ես տեսա «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ (Դանիել 8:12), որ «զոհ» բառը ավելացվել է մարդկային իմաստությամբ և չի պատկանում բնագրին, և որ Տերը դրա ճիշտ ըմբռնումը տվեց նրանց, ովքեր հռչակեցին դատաստանի ժամի աղաղակը։ Երբ միություն էր տիրում, մինչև 1844 թվականը, գրեթե բոլորը միաբան էին «ամենօրյա»-ի ճիշտ ըմբռնման հարցում, բայց 1844 թվականից ի վեր եղած խառնաշփոթության մեջ ընդունվել են այլ տեսակետներ, և դրանց հետևել են խավարը և շփոթությունը։ Ժամանակը 1844 թվականից ի վեր այլևս փորձություն չի եղել, և այլևս երբեք փորձություն չի լինելու»։

"The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, but it must not be hung on time. I saw that some were getting a false excitement, arising from preaching time; but the third angel's message is stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation and needs not time to strengthen it; and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.

Տերը ինձ ցույց է տվել, որ երրորդ հրեշտակի պատգամը պետք է գնա և հռչակվի Տիրոջ ցիրուցան եղած զավակներին, բայց այն չպետք է կախված լինի ժամանակից։ Ես տեսա, որ ոմանք ընկնում էին կեղծ գրգռության մեջ, որը ծագում էր ժամանակի մասին քարոզելուց. բայց երրորդ հրեշտակի պատգամը առավել զորեղ է, քան կարող է լինել ժամանակը։ Ես տեսա, որ այս պատգամը կարող է կանգնել իր իսկ հիմքի վրա և ժամանակի կարիքը չունի՝ այն զորացնելու համար. և որ այն պիտի գնա հզոր զորությամբ, պիտի կատարի իր գործը և արդարությամբ պիտի կարճացվի։

"Then I was pointed to some who are in the great error of believing that it is their duty to go to Old Jerusalem . . ." Early Writings, 74-76.

«Այնուհետև ինձ ցույց տրվեցին ոմանք, որոնք գտնվում են այն մեծ մոլորության մեջ, թե իրենց պարտքն է գնալ Հին Երուսաղեմ . . .» Վաղ գրություններ, 74-76։

And the reason that this is bold-faced, this is the paragraph here where it says, ". . . When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —daily'; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test." you need to remember that originally in her first record of this vision, she said, "I was shown that time has not been a test since 1844," and it was a different paragraph. She had made sure that there was a distinction in what she was shown about the Daily and what was shown her about time being a test; and that the next paragraph, which is talking about no connecting time with the Third Angel's Message, it was not in the original vision. It was on page 48 of Life Sketches, not pages 61 and 62.

Եվ պատճառը, որ սա թավատառ է, այն է, որ հենց այստեղի այն պարբերությունն է, որտեղ ասվում է. «. . . Երբ միություն կար՝ մինչև 1844 թվականը, գրեթե բոլորը միավորված էին «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ ճիշտ տեսակետի վրա. բայց 1844 թվականից ի վեր եղած խառնաշփոթության մեջ ընդունվել են այլ տեսակետներ, և դրանց հետևել են խավարն ու շփոթությունը։ Ժամանակը 1844 թվականից ի վեր փորձություն չի եղել, և այլևս երբեք փորձություն չի լինելու»։ Պետք է հիշեք, որ ի սկզբանե, այս տեսիլքի վերաբերյալ իր առաջին արձանագրության մեջ, նա ասաց. «Ինձ ցույց տրվեց, որ ժամանակը 1844 թվականից ի վեր փորձություն չի եղել», և դա առանձին պարբերություն էր։ Նա հոգ էր տարել, որ տարբերություն լինի այն բանի միջև, ինչ իրեն ցույց էր տրվել «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ, և այն բանի, ինչ իրեն ցույց էր տրվել այն մասին, որ ժամանակը փորձություն լինելը. և որ հաջորդ պարբերությունը, որը խոսում է Երրորդ Հրեշտակի Լուրի հետ ժամանակային կապ չհաստատելու մասին, սկզբնական տեսիլքում չի եղել։ Դա գտնվում էր Life Sketches-ի 48-րդ էջում, ոչ թե 61 և 62-րդ էջերում։

But, when you come to Early Writings in 1882, they put them together; and, therefore, when you get to the 1930s and you are going off into deep darkness in Adventism, and Willie White says that when you are studying the Daily you must study it in the context of time—"Sorry, Willie, your responsibility was to be the one that gave the accurate historical record of the Spirit of Prophecy. You were to be the one that defeated the Spirit of Prophecy. And in your presentation of Early Writings, page 75, you disregarded the original sources, and those original sources say that when you lifted the argument that the Daily has to be considered in the context of time in Early Writings, 74, that is absolutely untrue."—It is untrue! It cannot be sustained by the record in the Spirit of Prophecy. It cannot be sustained by the history of that time period.

Բայց, երբ 1882 թվականին անցնում եք Early Writings-ին, դրանք միավորում են. և, հետևաբար, երբ հասնում եք 1930-ականներին և Ադվենտիզմում խոր խավարի մեջ եք թեքվում, իսկ Willie White-ն ասում է, թե երբ ուսումնասիրում եք the Daily-ն, պետք է այն ուսումնասիրեք ժամանակի համատեքստում—«Ներեցե՛ք, Willie, ձեր պատասխանատվությունն էր լինել նա, ով տալիս էր Մարգարեության Հոգու ճշգրիտ պատմական արձանագրությունը։ Դուք պետք է լինեիք նա, ով պաշտպանում էր Մարգարեության Հոգին։ Եվ ձեր ներկայացման մեջ՝ Early Writings, էջ 75, դուք անտեսեցիք սկզբնական աղբյուրները, իսկ այդ սկզբնական աղբյուրներն ասում են, որ երբ դուք առաջ քաշեցիք այն փաստարկը, թե the Daily-ն Early Writings, 74-ում պետք է դիտվի ժամանակի համատեքստում, դա բացարձակապես ճշմարիտ չէ»։—Դա ճշմարիտ չէ։ Դա չի կարող հաստատվել Մարգարեության Հոգու արձանագրությամբ։ Դա չի կարող հաստատվել այդ ժամանակաշրջանի պատմությամբ։

Okay. Point 1, Sister White says that there is a correct view of the Daily, in Early Writings, 74. The primary argument that is foisted later on in history is that when you study that passage in Early Writings, 74, you have to place it in the context of time setting. That argument is bogus; it is not valid!

Լավ։ Կետ 1. Քույր Ուայթը «Վաղ գրվածքներ», էջ 74-ում ասում է, որ կա «Ամենօրյայի» վերաբերյալ ճիշտ տեսակետ։ Հետագայում պատմության ընթացքում առաջ քաշված հիմնական փաստարկն այն է, թե «Վաղ գրվածքներ», էջ 74-ի այդ հատվածն ուսումնասիրելիս այն պետք է դնել ժամանակորոշման համատեքստում։ Այդ փաստարկը կեղծ է. այն հիմնավոր չէ։

So, now we are stuck with just the position that there is a correct view of the Daily. Okay? But, we are going to take up one more thought out of this paragraph.

Ուրեմն այժմ մենք մնում ենք միայն այն դիրքորոշման հետ, որ «մշտականի» վերաբերյալ կա ճիշտ տեսակետը։ Լա՞վ։ Սակայն մենք այս պարբերությունից պիտի քննարկենք ևս մեկ միտք։

It says, "September 23d, the Lord showed me . . . ." September 23d, when? 1850: "September 23d, 1850, the Lord showed me."

Այն ասում է. «Սեպտեմբերի 23-ին Տերը ցույց տվեց ինձ . . .»։ Սեպտեմբերի 23-ին՝ ե՞րբ։ 1850-ին. «1850 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Տերը ցույց տվեց ինձ»։

What did He show her?

Ի՞նչ ցույց տվեց Նա նրան։

Well one of the things that He showed her was that since 1844, other views of the Daily have been embraced.

Դե, այն բաներից մեկը, որ Նա ցույց տվեց նրան, այն էր, որ 1844 թվականից ի վեր ընդունվել են «Ամենօրյայի» վերաբերյալ այլ տեսակետներ։

"September 23, 1850 the Lord showed me . . . . When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily;' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed. The Review and Herald, November 1850."

«1850 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Տերը ինձ ցույց տվեց . . . . Երբ միասնություն կար՝ մինչև 1844 թվականը, գրեթե բոլորն էլ միավորված էին «Մշտականի» վերաբերյալ ճիշտ ըմբռնման մեջ, բայց 1844 թվականից ի վեր, խառնակության մեջ, ընդունվել են այլ տեսակետներ, և դրանց հետևել են խավարը և խառնաշփոթը։» The Review and Herald, November 1850.

March 1850 The "Daily" is the Earthly Sanctuary

1850 թվականի մարտ. «Ամենօրյա»-ն երկրային սրբարանն է

So, on the bottom of page 6 you have a paragraph that comes from the Review and Herald of March 1850, and it is an article by David Arnold.

Ուստի, 6-րդ էջի ներքևում ունեք մի պարբերություն, որը վերցված է 1850 թվականի մարտի Review and Herald-ից, և այն Դեյվիդ Առնոլդի հոդվածն է։

"He [Daniel] also sees the same oppressive power —standing up against the Prince of princes;' thus putting an end to the legality of all the daily sacrifices instituted at Sinai to be daily observed until the Seed should come. Here Christ, the substance, or great antitypical sacrifice was slain by the Roman soldiers. Thus by Rome —the daily sacrifice was taken away,' and the place of his sanctuary was cast down by Titus, a Roman general, when he destroyed the city of Jerusalem, and the temple of God, which contained —the sanctuary.' Here commenced the fulfillment of Christ's prophetic declaration. And they shall fall by the edge of the sword and shall be led away captive into all nations, and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, UNTIL THE TIMES OF THE GENTILES BE FULFILLED.' Luke 21:24." David Arnold, Review and Herald, March 1850, Volume 1, Number 8.

«Նա [Դանիելը] նաև տեսնում է նույն ճնշող իշխանությունը՝ «իշխանների Իշխանի դեմ ելած», այսպիսով վերջ դնելով Սինայի մոտ հաստատված բոլոր ամենօրյա զոհաբերությունների օրինականությանը, որոնք պետք է ամեն օր պահպանվեին, մինչև որ Գա Սերմը։ Այստեղ Քրիստոսը՝ էությունը, կամ մեծ նախատիպային զոհաբերությունը, սպանվեց հռոմեացի զինվորների կողմից։ Այսպես, Հռոմի միջոցով՝ «ամենօրյա զոհաբերությունը վերցվեց», և նրա սրբարանի տեղը ցած գցվեց Տիտոսի՝ հռոմեացի մի զորավարի կողմից, երբ նա կործանեց Երուսաղեմ քաղաքը և Աստծո տաճարը, որում գտնվում էր «սրբարանը»։ Այստեղ սկսվեց Քրիստոսի մարգարեական հայտարարության կատարումը. «Եվ նրանք սրի բերանով պիտի ընկնեն և գերի պիտի տարվեն բոլոր ազգերի մեջ, և Երուսաղեմը հեթանոսների կողմից պիտի ոտնակոխ լինի, ՄԻՆՉԵՎ ՈՐ ՀԵԹԱՆՈՍՆԵՐԻ ԺԱՄԱՆԱԿՆԵՐԸ ԿԱՏԱՐՎԵՆ»։ Ղուկաս 21:24»։ David Arnold, Review and Herald, March 1850, Volume 1, Number 8.

In this article David Arnold teaches that the Daily in the Book of Daniel represents the Jewish sanctuary in Jerusalem that was removed by Pagan Rome in AD70.

Այս հոդվածում Դեյվիդ Առնոլդը ուսուցանում է, որ Դանիելի գրքի «Ամենօրյան» ներկայացնում է Երուսաղեմի հրեական սրբարանը, որը հեթանոսական Հռոմը վերացրեց մ.թ. 70 թվականին։

September 1850 The "Daily" is Christ's Sanctuary Ministry

1850 թ. սեպտեմբեր — «Մշտականը» Քրիստոսի սրբարանի ծառայությունն է

Then in September 1850, the same year—and by the way, who is the editor of the Review and Herald in 1850? His name is James White.

Այնուհետև, 1850 թվականի սեպտեմբերին, նույն տարում, և, ի դեպ, ո՞վ է 1850 թվականին Review and Herald-ի խմբագիրը։ Նրա անունը Ջեյմս Ուայթ է։

James White, then, in September of 1850, he prints an article by Crosier which teaches that the Daily represents Christ's Sanctuary ministry.

Այսպիսով, 1850 թվականի սեպտեմբերին Ջեյմս Ուայթը տպագրում է Կրոզիերի մի հոդված, որը ուսուցանում է, որ «Մշտականը» ներկայացնում է Քրիստոսի սրբարանի ծառայությունը։

Now, James White does not teach it directly, but people take the inference there and say that is what he is teaching. And why am I saying this? I am saying this for his reason: In September of 1850, Sister White says that since 1844 other views of the Daily have been embraced in darkness and confusion has followed.

Այժմ, Ջեյմս Ուայթը դա ուղղակիորեն չի ուսուցանում, բայց մարդիկ այնտեղ եղած ենթադրությունն ընդունում են և ասում են, թե հենց դա է նա ուսուցանում։ Եվ ինչո՞ւ եմ ես սա ասում։ Ես սա ասում եմ նրա այս խոսքի պատճառով. 1850 թվականի սեպտեմբերին Քույր Ուայթն ասում է, որ 1844 թվականից ի վեր «Ամենօրյա»-ի վերաբերյալ այլ տեսակետներ ընդունվել են խավարի մեջ, և դրանցից հետո շփոթություն է հետևել։

These two views [Arnold and Crosier] are not the Pioneer view that the Daily is Paganism.

Այս երկու տեսակետները [Arnold և Crosier] այն առաջամարտիկների տեսակետը չեն, ըստ որի «Մշտականը» հեթանոսությունն է։

And on page 7 you have the two paragraphs from Crosier's article, where he is inferring that the Daily is Christ's Sanctuary ministry.

Եվ 7-րդ էջում դուք ունեք Կրոսիերի հոդվածից երկու պարբերությունները, որտեղ նա եզրակացնում է, որ «Ամենօրյան» Քրիստոսի սրբարանի ծառայությունն է։

"—And the place of His Sanctuary was cast down;' Daniel 8:11. This casting down was in the days and by the means of the Roman power; therefore, the Sanctuary of this text was not the Earth, nor Palestine, because the former was cast down at the fall, more than 4,000 years, and the latter at the captivity, more than 700 years previous to the event of this passage, and neither by Roman agency.

«—Եվ Նրա սրբարանի տեղը վայր գցվեց» (Դանիել 8:11)։ Այս վայր գցվելը եղավ հռոմեական իշխանության օրերում և նրա միջոցով. հետևաբար, այս համարի սրբարանը ո՛չ Երկիրն էր, ո՛չ էլ Պաղեստինը, որովհետև առաջինը վայր գցվեց անկման ժամանակ՝ ավելի քան 4,000 տարի առաջ, իսկ երկրորդը՝ գերության ժամանակ՝ այս հատվածի իրադարձությունից ավելի քան 700 տարի առաջ, և դրանցից ոչ մեկը հռոմեական ներգործությամբ չէր։

"The Sanctuary cast down is His against whom Rome magnified himself, which was the Prince of the host, Jesus Christ; and Paul teaches that His Sanctuary is in heaven. Again, Daniel 11:30–31, —For the ships of Chittim shall come against him; therefore, shall he be grieved and return, and have indignation (the staff to chastise) against the holy covenant (Christianity), so shall he do; he shall even return and have intelligence with them (priests and bishops) that forsake the holy covenant. And arms (civil and religious) shall stand on his part, and they (Rome and those that forsake the holy covenant) shall pollute the Sanctuary of strength.' What was this that Rome and the apostles of Christianity should joint pollute? This combination was formed against the —holy covenant', and it was the Sanctuary of that covenant they polluted; which they could do as well as to pollute the name of God; Jeremiah 34:16; Ezekiel 20; Malachi 1:7. This was the same as profaning or blaspheming His name. In this sense this —politico-religious' beast polluted the Sanctuary, (Revelation 13:6), and cast it down from its place in heaven, (Psalm 102:19; Jeremiah 17:12; Hebrews 8:1–2) when they called Rome the holy city, (Revelation 21:2) and installed the Pope there with the titles, —Lord God the Pope', —Holy Father', —Head of the Church', etc., and there, in the counterfeit, —temple of God', he professes to do what Jesus actually does in His Sanctuary; 2 Thessalonians 2:1–8. The Sanctuary has been trodden under foot (Daniel 8:13), the same as the Son of God has. (Hebrews 10:29.)" O. R. L. Crosier, —The Sanctuary', Review and Herald, September, 1850.

«Գետնին տապալված Սրբարանը Նրանն է, որի դեմ Հռոմը մեծամտացավ, այսինքն՝ զորքի Իշխանին՝ Հիսուս Քրիստոսին. և Պողոսը սովորեցնում է, որ Նրա Սրբարանը երկնքում է։ Դարձյալ, Դանիել 11:30–31, —Քիթթիմի նավերը պիտի գան նրա դեմ. դրա համար նա պիտի տրտմի և վերադառնա, և սուրբ ուխտի (քրիստոնեության) դեմ բարկություն (պատժելու գավազան) պիտի ունենա, այդպես էլ պիտի անի. նա նույնիսկ պիտի վերադառնա և համաձայնություն պիտի ունենա նրանց հետ (քահանաների և եպիսկոպոսների), որ թողնում են սուրբ ուխտը։ Եվ զորքեր (քաղաքացիական և կրոնական) պիտի կանգնեն նրա կողմը, և նրանք (Հռոմը և նրանք, որ թողնում են սուրբ ուխտը) պիտի պղծեն զորության Սրբարանը»։ Ի՞նչ էր այն, որ Հռոմը և քրիստոնեության առաքյալները միասին պիտի պղծեին։ Այս միությունը կազմվեց սուրբ ուխտի դեմ, և նրանք պղծեցին այդ ուխտի Սրբարանը, ինչը կարող էին անել ճիշտ այնպես, ինչպես Աստծու անունը պղծել. Երեմիա 34:16, Եզեկիել 20, Մաղաքիա 1:7։ Սա նույնն էր, ինչ Նրա անունը պղծել կամ հայհոյել։ Այս իմաստով այս «քաղաքաքաղաքական-կրոնական» գազանը պղծեց Սրբարանը (Հայտնություն 13:6) և այն տապալեց իր տեղից՝ երկնքից (Սաղմոս 102:19, Երեմիա 17:12, Եբրայեցիներ 8:1–2), երբ նրանք Հռոմը կոչեցին սուրբ քաղաք (Հայտնություն 21:2) և այնտեղ տեղադրեցին պապին՝ հետևյալ տիտղոսներով՝ «Տեր Աստված Պապ», «Սուրբ Հայր», «Եկեղեցու Գլուխ» և այլն, և այնտեղ, կեղծ «Աստծու տաճարում», նա հավակնում է անել այն, ինչ Հիսուսն իրականում անում է Իր Սրբարանում. 2 Թեսաղոնիկեցիներ 2:1–8։ Սրբարանը ոտնակոխ է արվել (Դանիել 8:13), ճիշտ այնպես, ինչպես Աստծու Որդին է։ (Եբրայեցիներ 10:29)» Օ. Ռ. Լ. Կրոսիեր, «Սրբարանը», Review and Herald, September, 1850.

The Logic of James White

Ջեյմս Ուայթի տրամաբանությունը

Why would James White print this article if he knew better? The reason for it is "The Logic of James White" in your notes.

Ինչո՞ւ Ջեյմս Ուայթը պիտի տպագրեր այս հոդվածը, եթե ավելի լավ գիտեր։ Դրա պատճառը ձեր նշումներում «Ջեյմս Ուայթի տրամաբանությունն» է։

The first thing that was printed after the Disappointment is called A Word to the Little Flock, and the three people who were authors in that publication were James and Ellen White and Joseph Bates. The first thing that was printed after October 22, 1844, by those people that were following on the path was this article; and, in this article Sister White endorses Crosier's view, not his view of the Daily but his view of Christ moving from the Holy Place to the Most Holy Place.

Հիասթափությունից հետո տպագրված առաջին նյութը կոչվում է «Խոսք փոքր հոտին», և այդ հրատարակության հեղինակ հանդիսացած երեք անձինք էին Ջեյմս և Էլեն Ուայթերը և Ջոզեֆ Բեյթսը։ 1844 թվականի հոկտեմբերի 22-ից հետո այն մարդկանց կողմից, որոնք շարունակում էին ընթանալ այդ ճանապարհով, առաջին տպագրված նյութը այս հոդվածն էր. և այս հոդվածում Քույր Ուայթը հաստատում է Կրոզիերի տեսակետը՝ ոչ թե «Մշտականի» վերաբերյալ նրա տեսակետը, այլ Քրիստոսի՝ Սուրբ Տեղից դեպի Ամենասուրբ Տեղ անցնելու վերաբերյալ նրա տեսակետը։

Notice, this is Sister White. This is why James White would be willing to print Crosier's article, it says,

Ուշադրություն դարձրեք, սա Քույր Ուայթն է։ Ահա թե ինչու Ջեյմս Ուայթը պատրաստ կլիներ տպագրել Քրոսիերի հոդվածը. այնտեղ ասվում է,

"I believe the Sanctuary, to be cleansed at the end of the 2300 days, is the New Jerusalem Temple, of which Christ is a minister."—this is Ellen White—"The Lord shew me in vision, more than one year ago, that Brother Crosier had the true light, on the cleansing of the Sanctuary, &c; and that it was his will, that Brother C. should write out the view which he gave us in the Day-Star, Extra, February 7, 1846. I feel fully authorized by the Lord, to recommend that Extra, to every saint.

«Ես հավատում եմ, որ Սրբարանը, որը պետք է մաքրվի 2300 օրերի վերջում, Նոր Երուսաղեմի Տաճարն է, որի սպասավորն է Քրիստոսը»։—սա Էլեն Ուայթն է.—«Տերը ինձ տեսիլքով ցույց տվեց, ավելի քան մեկ տարի առաջ, որ եղբայր Կրոզիերն ուներ ճշմարիտ լույսը Սրբարանի մաքրման և այլն հարցում, և որ Նրա կամքն էր, որպեսզի եղբայր Կ. գրի առնի այն տեսությունը, որ նա մեզ ներկայացրեց Day-Star, Extra, February 7, 1846-ում։ Ես Տիրոջ կողմից ինձ լիովին իրավասված եմ զգում՝ այդ Extra-ն հանձնարարելու յուրաքանչյուր սրբի»։

"I pray that these lines may prove a blessing to you, and all the dear children who may read them." A Word to the Little Flock, May 12, 1847.

«Աղոթում եմ, որ այս տողերը օրհնություն դառնան ձեզ համար և բոլոր այն սիրելի զավակների համար, ովքեր կարող են կարդալ դրանք»։ A Word to the Little Flock, May 12, 1847.

So, people even to this day, some of the modern historians in Adventism say, "Look at there. Ellen White is giving her blanket endorsement on Crosier's article; and, therefore, what Crosier said about the Daily being Christ's Sanctuary ministry that has to be true." And when they say that, they are misrepresenting history; because, Crosier's article had eight sections in it and, from the very beginning, the Adventists understood that four of those sections were total darkness and they have never, ever, ever been reprinted in Adventism.

Այսպիսով, մարդիկ մինչ այսօր, Ադվենտիզմի ժամանակակից որոշ պատմաբաններ, ասում են. «Նայե՛ք այստեղ։ Էլեն Ուայթը իր համապարփակ հավանությունն է տալիս Քրոսիերի հոդվածին. և, հետևաբար, այն, ինչ Քրոսիերն ասել է «Ամենօրյայի»՝ որպես Քրիստոսի Սրբարանի ծառայության մասին, պետք է ճշմարիտ լինի»։ Եվ երբ նրանք այդպես են ասում, նրանք խեղաթյուրում են պատմությունը, որովհետև Քրոսիերի հոդվածը բաղկացած էր ութ բաժնից, և հենց սկզբից ադվենտիստները հասկանում էին, որ այդ բաժիններից չորսը լիակատար խավար էին, և դրանք երբևէ, երբևէ, երբևէ չեն վերատպվել Ադվենտիզմում։

As an example, one of his positions in that article was that when Jesus returns there is going to be a thousand years of peace. Adventists do not believe that and they never did. That understanding is an understanding that William Miller rejected that actually puts William Miller in the right path for understanding truth. That teaching is one of the teachings that is directly opposite to Millerite understanding.

Որպես օրինակ՝ այդ հոդվածում նրա առաջադրած դիրքորոշումներից մեկն այն էր, թե երբ Հիսուսը վերադառնա, լինելու են խաղաղության հազար տարի։ Ադվենտիստները դրան չեն հավատում, և երբեք էլ չեն հավատացել։ Այդ ըմբռնումը մի ըմբռնում է, որը Ուիլյամ Միլլերը մերժեց, և հենց դա էլ Ուիլյամ Միլլերին դրեց ճշմարտությունը հասկանալու ուղիղ ճանապարհի վրա։ Այդ վարդապետությունը այն վարդապետություններից մեկն է, որ անմիջականորեն հակառակ է միլլերիտյան ըմբռնմանը։

So, when Crosier comes out with this eight-part article, they know right off the bat that four of these parts are not reprintable.

Ուստի, երբ Քրոսիերը հրապարակում է այս ութմասանոց հոդվածը, նրանք հենց սկզբից գիտեն, որ այդ մասերից չորսը վերահրատարակման ենթակա չեն։

But, James White prints the part where Crosier does infer that the Daily is Christ's Sanctuary ministry; but, he is only going to reprint those four parts. He is not going to reprint the other four. But, in order for James White to reprint Crosier's four parts, he has to print it in two issues. He had to print it twice in September 1850.

Սակայն Ջեյմս Ուայթը տպագրում է այն հատվածը, որտեղ Քրոսիերը եզրակացնում է, որ «Մշտնջենավորը» Քրիստոսի սրբարանի ծառայությունն է. բայց նա մտադիր է վերահրատարակել միայն այդ չորս մասերը։ Նա չի վերահրատարակելու մյուս չորսը։ Սակայն, որպեսզի Ջեյմս Ուայթը վերահրատարակի Քրոսիերի այդ չորս մասերը, նա պետք է դրանք տպագրի երկու համարներում։ Նա ստիպված էր դա տպագրել երկու անգամ՝ 1850 թվականի սեպտեմբերին։

There was not enough room in his Review and Herald in September 1850, so he printed two Review and Heralds in September 1850 so he could get all of Crosier's article on Christ moving from the Holy Place to the Most Holy Place.

1850 թվականի սեպտեմբերին նրա Review and Herald-ում բավարար տեղ չկար, ուստի նա 1850 թվականի սեպտեմբերին տպագրեց երկու Review and Herald, որպեսզի կարողանար ամբողջությամբ տեղավորել Քրոսյերի հոդվածը այն մասին, թե ինչպես Քրիստոսը Սուրբից տեղափոխվեց Ամենասուրբը։

Now, you will notice from Gerard Damsteegt that he is giving the historical evaluation that Adventists always knew that there were parts of Crosier's articles that were incorrect and that they could not be reprinted.

Այժմ դուք Ջերարդ Դամսթեգտի խոսքից կնկատեք, որ նա տալիս է պատմական գնահատականն այն մասին, որ ադվենտիստները միշտ գիտակցել են, թե Կրոզիերի հոդվածների մեջ եղել են այնպիսի մասեր, որոնք սխալ էին և չէին կարող վերահրատարակվել։

"She [Ellen Harmon] said: —The Lord showed me in vision, more than one year ago, that Brother Crosier had the true light, on the cleansing of the Sanctuary, &c; and that it was His will that Brother C. should write out the view which he gave us in the Day Star Extra, February 7, 1846. I feel fully authorized by the Lord, to recommend that Extra, to every saint' (Letter. E. G. White to Curtis, Word to the Little Flock, 12). Seventh-day Adventists have usually interpreted this statement to mean that Crosier's presentations were not without mistakes, but that his major typological argumentation was correct. Reprints of the article omitted the aspects which they felt to be inaccurate." P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 125.

«Նա [Էլեն Հարմոն] ասաց. —Տերը ինձ տեսիլքի մեջ, ավելի քան մեկ տարի առաջ, ցույց տվեց, որ եղբայր Քրոզիերը ճշմարիտ լույսն ուներ Սրբարանի մաքրման և այլն-ի վերաբերյալ, և որ Նրա կամքն էր, որպեսզի եղբայր Ք. գրի այն տեսակետը, որ մեզ ներկայացրեց Day Star Extra-ում, 1846 թվականի փետրվարի 7-ին։ Ես Տիրոջ կողմից ինձ լիովին իրավասու եմ զգում այդ Extra-ն ամեն մի սրբի հանձնարարելու համար» (Նամակ. Է. Գ. Ուայթը՝ Քերթիսին, Word to the Little Flock, 12)։ Յոթերորդ օրվա ադվենտիստները սովորաբար այս հայտարարությունը մեկնաբանել են այնպես, որ Քրոզիերի ներկայացումները զերծ չէին սխալներից, սակայն նրա հիմնական տիպաբանական փաստարկումը ճիշտ էր։ Հոդվածի վերահրատարակումներից հանվել էին այն հատվածները, որոնք նրանք համարում էին ոչ ճշգրիտ»։ P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 125.

Never Could Reprint His Complete Document

Երբեք չէր կարող ամբողջությամբ վերատպել իր ամբողջական փաստաթուղթը

Now, on the next page you have W. A. Spicer giving testimony to the same thing: They always knew that Crosier's articles had error in them, and they never reprinted those four sections.

Այժմ, հաջորդ էջում դուք ունեք, որ Վ. Ա. Սփայսերը վկայություն է տալիս նույն բանի մասին. նրանք միշտ գիտեին, որ Քրոզիերի հոդվածներում սխալներ կային, և նրանք երբեք չվերատպեցին այդ չորս բաժինները։

"Sad to say, young Crosier walked in the light of the Sabbath truth but a very little time. He later repudiated the sanctuary teaching that he had helped to establish. Our pioneer brethren reprinted his exposition on the sanctuary several times in their early papers, but they never could reprint his complete document. In it he had added to the sanctuary exposition some ideas on the age to come a temporal millennium, with a glorious age on this earth at the Second Advent. These things our brethren always omitted. These teachings of the age to come were all abroad in those days. The doctrine never fitted in with the definite advent message; and doubtless this leaven of error helped to lead the younger men away from the Sabbath and the sanctuary truths. He soon turned to bitter opposition to our early movement." W. A. Spicer, Review and Herald, December 14, 1939

«Ցավով պետք է ասել, որ երիտասարդ Կրոզիերը շաբաթի ճշմարտության լույսի մեջ քայլեց միայն շատ կարճ ժամանակ։ Հետագայում նա ուրացավ այն սրբարանի ուսմունքը, որի հաստատմանը ինքն իսկ օգնել էր։ Մեր ռահվիրա եղբայրները նրա սրբարանի մասին մեկնությունը մի քանի անգամ վերահրատարակեցին իրենց վաղ շրջանի թերթերում, բայց նրա ամբողջական փաստաթուղթը երբեք չկարողացան վերահրատարակել։ Դրանում նա սրբարանի մեկնությանը հավելել էր նաև գալիք դարի վերաբերյալ որոշ գաղափարներ՝ ժամանակավոր հազարամյա թագավորություն, Երկրորդ Գալուստի ժամանակ այս երկրի վրա փառավոր մի դարաշրջանով։ Այս բաները մեր եղբայրները միշտ բաց էին թողնում։ Գալիք դարի այս ուսմունքներն այն օրերին ամենուր տարածված էին։ Այդ վարդապետությունը երբեք չէր համահունչվում որոշակի ադվենտական պատգամին, և, անկասկած, մոլորության այս խմորը նպաստեց, որ երիտասարդները հեռանան շաբաթի և սրբարանի ճշմարտություններից։ Շուտով նա անցավ մեր վաղ շարժման նկատմամբ դառն ընդդիմության»։ W. A. Spicer, Review and Herald, December 14, 1939

The point is, there are those people today that take Sister White's endorsement of Crosier's article in A Word to the Little Flock, people like Heidi Heikes, Heidi Heikes with his foolish book about the Daily being Christ's Sanctuary ministry. This is one of his arguments.

Խնդիրն այն է, որ այսօր կան մարդիկ, որոնք Քույր Ուայթի՝ Քրոսիերի հոդվածի հավանությունը A Word to the Little Flock-ում ընդունում են, ինչպես, օրինակ, Հայդի Հայքսը, Հայդի Հայքսը՝ իր հիմար գրքով այն մասին, թե Daily-ն Քրիստոսի սրբարանի ծառայությունն է։ Սա նրա փաստարկներից մեկն է։

People that do this are disregarding the historical facts. They never could reprint all of Crosier's articles. And to insist that Ellen White's endorsement in A Word to the Little Flock is a blanket endorsement of Crosier's position is to insist that Adventists believe that there is going to be a thousand years of peace. It is a foolish argument.

Այսպես վարվողները անտեսում են պատմական փաստերը։ Նրանք երբեք չէին կարող վերահրատարակել Քրոզիերի բոլոր հոդվածները։ Իսկ պնդել, թե Ellen White-ի հաստատումը A Word to the Little Flock-ում Քրոզիերի դիրքորոշման համընդհանուր հաստատումն է, նույնն է, թե պնդել, որ ադվենտիստները հավատում են, որ լինելու է հազար տարվա խաղաղություն։ Դա անմիտ փաստարկ է։

It is a misrepresentation of history, and it is done to deceive people and to produce confusion and darkness.

Սա պատմության խեղաթյուրում է, և արվում է մարդկանց մոլորեցնելու, ինչպես նաև շփոթություն ու խավար առաջացնելու համար։

So, you have two historians, Spicer who is deceased and Damsteegt who is still alive; but, I guarantee you, Spicer or Damsteegt, neither one of them, would agree with me with what I present. Okay, they would not. So, you have two antagonistic historians that are in agreement with what I am telling you. There is no justification whatsoever for taking Ellen White's endorsement of Crosier's article to mean that everything in it was perfect.

Ուրեմն, դուք ունեք երկու պատմաբան՝ Սփայսերը, որ մահացած է, և Դամստեգտը, որ դեռ կենդանի է. բայց ես ձեզ երաշխավորում եմ, որ ո՛չ Սփայսերը, ո՛չ էլ Դամստեգտը, նրանցից ոչ մեկը, չէր համաձայնի ինձ հետ այն բանի վերաբերյալ, ինչ ես ներկայացնում եմ։ Լավ, չէին համաձայնի։ Այսպիսով, դուք ունեք երկու հակադիր պատմաբաններ, որոնք համաձայն են այն բանի հետ, ինչ ես ձեզ ասում եմ։ Բացարձակապես որևէ արդարացում չկա Էլեն Ուայթի՝ Քրոզիերի հոդվածին տրված հավանությունը հասկանալու այնպես, թե դրա մեջ եղած ամեն ինչ կատարյալ էր։

The Advent Review—Volume 1, Auburn NY, Number 3

Ադվենտիստական Տեսություն — Հատոր 1, Օբեռն, Նյու Յորք, Թիվ 3

The Advent Review—Volume 1, Auburn NY, Number 4

Ադվենտ Վերանայում — Հատոր 1, Օբերն, Նյու Յորք, համար 4

The Advent Review—Volume 1, Auburn NY, Number Special

Ադվենտի Վերանայում — Հատոր 1, Օբերն, Նյու Յորք, Հատուկ համար

When James White began to print Crosier's article in September of 1850, of The Review and Herald, that was Volume 1, Number 3

Երբ 1850 թվականի սեպտեմբերին Ջեյմս Ուայթը սկսեց տպագրել Կրոզիերի հոդվածը «The Review and Herald»-ում, դա առաջին հատորի երրորդ համարն էր։

But, he could not get it all in Volume 1, Number 3; so, he finished off the article in Volume 1 of The Review and Herald,, Number 4. And when did he do this? In September of 1850.

Սակայն նա չկարողացավ այդ ամենը զետեղել հատոր 1-ի, համար 3-ի մեջ, ուստի հոդվածն ավարտեց The Review and Herald-ի հատոր 1-ի, համար 4-ի մեջ։ Եվ ե՞րբ նա դա արեց։ 1850 թվականի սեպտեմբերին։

Well, what happened in September of 1850? Sister White had a vision that says, "September 23, 1850 the Lord showed me . . . . When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the —Daily;' but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed. The Review and Herald, November 1850."

Դե, ի՞նչ պատահեց 1850 թվականի սեպտեմբերին։ Քույր Ուայթը մի տեսիլք ունեցավ, որում ասվում է. «1850 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Տերը ինձ ցույց տվեց . . . . Երբ միություն կար՝ 1844 թվականից առաջ, գրեթե բոլորն էլ միավորված էին «Մշտականի» վերաբերյալ ճիշտ ըմբռնման մեջ. բայց 1844 թվականից ի վեր, խառնաշփոթության մեջ, ընդունվել են այլ տեսակետներ, և դրանց հետևել են խավարն ու խառնաշփոթությունը։ The Review and Herald, November 1850.»

Who was her husband? He was the editor of The Review and Herald.

Ո՞վ էր նրա ամուսինը։ Նա The Review and Herald-ի խմբագիրն էր։

So, what did he do when his wife said, "Do you know what I just was told by the Lord, James? I was told that we were not supposed to be introducing the views of the Daily that contradict the Pioneer understanding that the Daily is Paganism, because it is bringing darkness and confusion."

Ուրեմն, ի՞նչ արեց նա, երբ իր կինը ասաց. «Գիտե՞ս, Ջեյմս, ինչ հենց նոր Տիրոջից ինձ ասվեց։ Ինձ ասվեց, որ մենք չպետք է ներկայացնենք «ամենօրյայի» վերաբերյալ այն տեսակետները, որոնք հակասում են Պիոներների այն ըմբռնմանը, թե «ամենօրյան» հեթանոսությունն է, որովհետև դա խավար և շփոթություն է բերում»։

So, what did James White do? In September of 1850 he printed another Review and Herald, three in one month. It is called Volume 1, Special Edition.

Ուրեմն ի՞նչ արեց Ջեյմս Ուայթը։ 1850 թվականի սեպտեմբերին նա տպագրեց ևս մեկ Review and Herald՝ մեկ ամսում երեքը։ Այն կոչվում է Հատոր 1, Հատուկ հրատարակություն։

And what did he do? He reprinted Crosier's article and removed what Crosier said about the Daily!

Եվ նա ի՞նչ արեց։ Նա վերահրատարակեց Կրոսիերի հոդվածը և հեռացրեց այն, ինչ Կրոսիերն ասել էր Ամենօրյայի մասին։

Brothers and Sisters, this is historical proof that James and Ellen White understood that Crosier's view about the Daily was wrong and that it brought darkness and confusion.

Եղբայրնե՛ր և քույրե՛ր, սա պատմական ապացույց է, որ Ջեյմս և Էլեն Ուայթերը հասկանում էին, որ Քրոզիերի տեսակետը «Ամենօրյայի» վերաբերյալ սխալ էր և որ այն խավար ու շփոթություն էր բերում։

And what was Crosier's view about the Daily? That it was Christ's Sanctuary ministry.

Իսկ ի՞նչ էր Քրոզիերի տեսակետը «Ամենօրյա»-ի վերաբերյալ։ Այն, որ դա Քրիստոսի ծառայությունն էր Սրբարանում։

So, in Early Writings, 74, when she says, "September 23rd, the Lord showed me that the Millerites had the correct view of the Daily," the historical evidence is that the Millerites understood—

Այսպիսով, երբ «Վաղ Գրվածքներ», 74-ում նա ասում է. «Սեպտեմբերի 23-ին Տերը ինձ ցույց տվեց, որ միլլերիտները Ճշմարիտ հասկացողություն ունեին Մշտնջենականի վերաբերյալ», պատմական վկայությունն այն է, որ միլլերիտները հասկանում էին—

Now, Brothers and Sisters, Brothers and Sisters, do not miss this fact: What is this: September 1850 Sister White is shown that since 1844 other views of the Daily had been embraced; May 1850, Arnold presents the Daily as the Jewish sanctuary; September 1850, part 1 of 2 of Crosier's article is published, inclusive of his presentation of the Daily as Christ's Sanctuary ministry; September 1850, part 2 of 2 of Crosier's article is published; September 1850, Crosier's article is reprinted, but his view on the Daily has been removed? What is taking place?

Այժմ, եղբայրնե՛ր և քույրե՛ր, եղբայրնե՛ր և քույրե՛ր, մի՛ վրիպեք այս փաստը. Ի՞նչ է սա. 1850 թվականի սեպտեմբերին Քույր Ուայթին ցույց է տրվում, որ 1844 թվականից ի վեր «Մշտականի» վերաբերյալ ընդունվել էին այլ տեսակետներ. 1850 թվականի մայիսին Առնոլդը ներկայացնում է «Մշտականը» որպես հրեական սրբարան. 1850 թվականի սեպտեմբերին լույս է տեսնում Քրոզիերի հոդվածի 2-ից 1-ին մասը, ներառյալ «Մշտականի»՝ որպես Քրիստոսի սրբարանի ծառայության վերաբերյալ նրա ներկայացումը. 1850 թվականի սեպտեմբերին լույս է տեսնում Քրոզիերի հոդվածի 2-ից 2-րդ մասը. 1850 թվականի սեպտեմբերին Քրոզիերի հոդվածը վերահրատարակվում է, սակայն «Մշտականի» վերաբերյալ նրա տեսակետը հեռացվել է՞։ Ի՞նչ է տեղի ունենում։

We see the same year that this 1850 Chart is produced, and what does this Chart say about the Daily? "Pagan Dominion or The DAILY taken away. Dan. 11:31 508."

Մենք տեսնում ենք, որ հենց նույն տարում, երբ կազմվեց այս 1850 թվականի աղյուսակը, ի՞նչ է ասում այս աղյուսակը Մշտնջենավորի մասին։ «Հեթանոսական տիրապետություն, կամ ՎԵՐԱՑՎԱԾ ՄՇՏՆՋԵՆԱՎՈՐԸ։ Դան. 11:31 508»

Ellen White knew what those who gave the Judgment Hour's cry position of the Daily was. When she says they had the correct view, she knew that the correct view was that it represented the Pagan Dominion being taken; the Daily represented Paganism.

Էլեն Ուայթը գիտեր, թե ո՛րն էր Դատաստանի Ժամի աղաղակը հնչեցնողների դիրքորոշումը «Մշտականի» վերաբերյալ։ Երբ նա ասում է, որ նրանք ունեին ճիշտ տեսակետը, նա գիտեր, որ ճիշտ տեսակետն այն էր, թե այն ներկայացնում էր հեթանոսական տիրապետության վերցվելը. «Մշտականը» ներկայացնում էր հեթանոսությունը։

And in this year, 1850, the historical record proves that she rejected and her husband rejected the teaching that the Daily represents Christ Sanctuary ministry, which is the teaching that the Biblical Research Institute of the Seventh-day Adventist Church upholds. It is the teaching that the self-supporting ministries, such as Heartland and Steps to Life support. It is the teaching that brings darkness and confusion.

Եվ այս՝ 1850 թվականին, պատմական արձանագրությունն ապացուցում է, որ նա և նրա ամուսինը մերժեցին այն ուսմունքը, թե «Daily»-ն ներկայացնում է Քրիստոսի սրբարանի ծառայությունը, որը հենց այն ուսմունքն է, որ պաշտպանում է Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների եկեղեցու Աստվածաշնչյան հետազոտությունների ինստիտուտը։ Դա այն ուսմունքն է, որին աջակցում են ինքնապահպանվող ծառայությունները, ինչպես, օրինակ, Heartland-ը և Steps to Life-ը։ Դա այն ուսմունքն է, որ բերում է խավար և շփոթություն։

Now, notice this concerning the 1850 Chart. This is in November of 1850. This is the same month that she has the vision that she records that ultimately goes through the evolution in 1851, and then in 1882 ends up in Early Writing, in this very month, in this very month, in November of 1850. It says,

Այժմ ուշադրություն դարձրեք այս հանգամանքին՝ 1850 թվականի Քարտի վերաբերյալ։ Սա 1850 թվականի նոյեմբերին է։ Սա հենց այն նույն ամիսն է, երբ նա ունենում է այն տեսիլքը, որը նա արձանագրում է, և որն ի վերջո 1851 թվականին անցնում է իր զարգացումը, ապա 1882 թվականին հայտնվում է «Վաղ գրվածքներ»-ում՝ հենց այս ամսում, հենց այս ամսում՝ 1850 թվականի նոյեմբերին։ Այն ասում է,

"Monday we returned to Dorchester where our dear Brother Nichols and family live."—

«Երկուշաբթի մենք վերադարձանք Դորչեսթեր, որտեղ բնակվում են մեր սիրելի եղբայր Նիկոլսը և նրա ընտանիքը»։

Right up here [referring to the 1850 Chart, upper right-hand corner], "Published by Otis Nichols, Dorchester, Massachusetts." Okay? She is talking about this, right? Do you see it, this Chart?

Հենց այստեղ՝ [ակնարկելով 1850 թվականի Քարտեզին, վերին աջ անկյունում], «Հրատարակված է Օտիս Նիկոլսի կողմից, Դորչեսթեր, Մասաչուսեթս»։ Լա՞վ։ Նա սրա մասին է խոսում, այնպես չէ՞։ Տեսնո՞ւմ եք դա՝ այս Քարտեզը։

—"There in the night God gave me a very interesting vision, the most of which you will see in the paper. God shewed me the necessity of getting out a chart. I saw it was needed and that the truth made plain upon tables would effect much and would cause souls to come to the knowledge of the truth." Manuscript Releases, number 15, 210 November, 1850.

— «Այնտեղ, գիշերվա ընթացքում, Աստված ինձ տվեց մի շատ հետաքրքիր տեսիլք, որի մեծ մասը դուք կտեսնեք թերթում։ Աստված ինձ ցույց տվեց աղյուսակ հրատարակելու անհրաժեշտությունը։ Ես տեսա, որ դա անհրաժեշտ էր, և որ աղյուսակների վրա պարզ կերպով ներկայացված ճշմարտությունը մեծ ազդեցություն պիտի գործեր և պիտի պատճառ դառնար, որ հոգիները գան ճշմարտության գիտությանը»։ Manuscript Releases, number 15, 210 November, 1850.

She had a vision at Nichols's house in Dorchester—that is all on this Chart—saying, "You need to make a chart."

Նա տեսիլք ունեցավ Դորչեստերում Նիքոլսի տանը.—այդ ամենը այս գծագրի վրա է.—ասելով. «Դու պետք է մի գծագիր պատրաստես»։

And what does she say about the chart? How does she describe it?

Եվ ի՞նչ է նա ասում գծապատկերի մասին։ Ինչպե՞ս է նա այն նկարագրում։

Go to Habakkuk 2, "I saw the need of getting out a chart," and what would it do? It was needed, "that the truth made plain upon tables." Habakkuk 2, verse 2, says, "And the Lord answered me and said, Write the vision, and make it plain upon tables, . . . ." She is saying that this Otis Nichols 1850 Chart, printed in Dorchester, Massachusetts, is a fulfillment of Habakkuk, just like she says in The Great Controversy that the 1843 Chart is a fulfillment of Habakkuk.

Գնացե՛ք Ամբակում 2, «Ես տեսա մի աղյուսակ հրատարակելու անհրաժեշտությունը», և ի՞նչ պիտի աներ այն։ Այն անհրաժեշտ էր, «որպեսզի ճշմարտությունը պարզ կերպով ներկայացվեր աղյուսակների վրա»։ Ամբակում 2-րդ գլուխը, 2-րդ համարը, ասում է. «Եվ Տէրը պատասխանեց ինձ ու ասաց. Գրի՛ր տեսիլքը և այն պարզ դարձրու աղյուսակների վրա, . . .»։ Նա ասում է, որ 1850 թվականի Օտիս Նիքոլսի այս աղյուսակը, տպագրված Դորչեսթերում, Մասաչուսեթս, Ամբակումի մարգարեության կատարման մի դրսևորումն է, ճիշտ այնպես, ինչպես «Մեծ պայքար»-ում նա ասում է, որ 1843 թվականի աղյուսակը Ամբակումի մարգարեության կատարման դրսևորում է։

Okay, do you see that? Do you see when she got this vision? In the same time that this was going on: "September 23d, the Lord showed me . . . . that the teaching of the Daily as Christ's Sanctuary ministry brings darkness and confusion," and her husband immediately reprinted the article and removed those two paragraphs. It was never reprinted again in Adventism until 1931 when Willie White reprinted it; and, when he did so, he had some false witness in the very tract that he printed. It can be demonstrated.

Լավ, տեսնո՞ւմ եք դա։ Տեսնո՞ւմ եք, թե երբ նա ստացավ այս տեսիլքը։ Նույն ժամանակ, երբ այս ամենը տեղի էր ունենում. «Սեպտեմբերի 23-ին Տերը ինձ ցույց տվեց . . . . որ «Մշտականի»՝ որպես Քրիստոսի Սրբարանի ծառայության ուսուցումը բերում է խավար և շփոթություն», և նրա ամուսինն անմիջապես վերահրատարակեց հոդվածը և հեռացրեց այդ երկու պարբերությունները։ Այն այլևս երբեք չվերահրատարակվեց ադվենտիզմում մինչև 1931 թվականը, երբ Վիլլի Ուայթը վերահրատարակեց այն. և երբ նա դա արեց, հենց իր տպագրած գրքույկում կեղծ վկայություն կար։ Դա կարելի է ապացուցել։

Now, I want to read something here to you, a longer quote, about this same time period. This is from November 27, 1850.

Այժմ ուզում եմ այստեղ ձեզ համար մի բան ընթերցել՝ ավելի երկար մեջբերում, այս նույն ժամանակաշրջանի վերաբերյալ։ Սա 1850 թվականի նոյեմբերի 27-ից է։

"I have neglected writing you for some time. I will now give my reasons. First, I had no time to write for weeks after I received Sister Arabella's kind and welcome letter, or I should have complied with her request to have answered it within two weeks. I liked the letter very much. We were all interested in the letter and hope my delay will not prevent you from answering this as soon as you read it, and I will not wait so long next time.

Արդեն որոշ ժամանակ է, որ անտեսել եմ ձեզ գրել։ Այժմ կհայտնեմ դրա պատճառները։ Նախ, ես ժամանակ չունեի ձեզ գրելու այն բանից հետո անցած շաբաթների ընթացքում, երբ ստացա Քույր Արաբելլայի սիրալիր և ողջունելի նամակը, այլապես կկատարեի նրա խնդրանքը՝ պատասխանելով դրան երկու շաբաթվա ընթացքում։ Ինձ այդ նամակը շատ դուր եկավ։ Մենք բոլորս հետաքրքրված էինք այդ նամակով և հուսով ենք, որ իմ ուշացումը չի խանգարի ձեզ պատասխանել սրան՝ հենց որ կարդաք այն, և ես հաջորդ անգամ այսքան երկար չեմ սպասի։

"James' and my health is quite good now. Our home is in Paris, at Brother Andrews', within a few steps of the post office and printing office. We shall stay here some little time. This is a very kind family, yet quite poor. Everything here is free as far as they have. We do not think it right to be any expense to them while here. I want to see you all very much and dear Sister Gorham.

Ջեյմսի և իմ առողջությունն այժմ բավականին լավ է։ Մեր տունը Փարիզում է՝ եղբայր Էնդրյուսի մոտ, փոստատնից և տպագրատնից մի քանի քայլ հեռավորության վրա։ Մենք այստեղ կմնանք մի կարճ ժամանակ։ Սա շատ բարի ընտանիք է, սակայն բավականին աղքատ։ Այստեղ ամեն ինչ անվճար է այնքանով, որքանով նրանք ունեն։ Մենք ճիշտ չենք համարում այստեղ գտնվելու ընթացքում որևէ ծախս պատճառել նրանց։ Ես շատ եմ ցանկանում տեսնել ձեզ բոլորիդ և սիրելի քույր Գորհամին։

"Our conference at Topsham was one of deep interest. Twenty-eight were present; all took part in the meeting.

«Մեր համաժողովը Թոփշեմում խոր հետաքրքրություն էր ներկայացնում։ Ներկա էին քսանութ հոգի, և բոլորը մասնակցեցին ժողովին։»

"Sunday the power of God came upon us like a mighty rushing wind. All arose upon their feet and praised God with a loud voice; it was something as it was when the foundation of the house of God was laid. The voice of weeping could not be told from the voice of shouting. It was a triumphant time; all were strengthened and refreshed. I never witnessed such a powerful time before.

Կիրակի օրը Աստծո զորությունը եկավ մեր վրա՝ ինչպես մի հզոր, սրընթաց քամի։ Բոլորը կանգնեցին իրենց ոտքերի վրա և բարձրաձայն փառաբանում էին Աստծուն. դա մի բան էր, ինչպես այն ժամանակ, երբ դրվեց Աստծո տան հիմքը։ Լացի ձայնը չէր կարելի զանազանել ցնծության ձայնից։ Դա հաղթական ժամանակ էր. բոլորը զորացան և թարմանացին։ Ես երբեք նախկինում այդպիսի զորավոր ժամանակի ականատես չէի եղել։

"Our next conference was in Fairhaven. Brother Bates and wife were present. It was quite a good meeting. On our return to Brother Nichols', the Lord gave me a vision and showed me that the truth must be made plain upon tables, and it would cause many to decide for the truth by the three angels' messages, with the two former being made plain upon tables."—

«Մեր հաջորդ համաժողովը Ֆերհեյվենում էր։ Եղբայր Բեյթսը և իր կինը ներկա էին։ Դա բավականին լավ ժողով էր։ Մեր վերադարձին եղբայր Նիքոլսի տուն, Տերն ինձ տեսիլք տվեց և ցույց տվեց, որ ճշմարտությունը պետք է հստակորեն ներկայացվի աղյուսակների վրա, և դա շատերին կհանգեցնի ճշմարտության կողմը վճռելու՝ երեք հրեշտակների պատգամներով, երբ առաջին երկուսը հստակորեն ներկայացված լինեն աղյուսակների վրա»։—

That is right down here, [indicating the lower left corner of the 1850 Chart]. Okay? They are on this Chart, what she is talking about.

Դա հենց այստեղ է՝ [ցույց տալով 1850 թվականի քարտեզի ստորին ձախ անկյունը]։ Լա՞վ։ Այն, ինչի մասին նա խոսում է, այս քարտեզի վրա է։

—"I also saw it was as necessary for the paper to be published as for the messengers to go, for the messengers need a paper to carry with them, containing present truth, to put in the hands of those that hear, and then the truth would not fade from the mind, and that the paper would go where the messengers could not go. Other things I saw which will appear in the paper.

—«Ես նաև տեսա, որ թերթի հրատարակվելը նույնքան անհրաժեշտ էր, որքան՝ որ պատգամաբերները գնան, որովհետև պատգամաբերներին պետք էր մի թերթ, որ իրենք իրենց հետ տանեն, որն ամփոփեր ներկա ճշմարտությունը, որպեսզի այն դնեն լսողների ձեռքը, և ապա ճշմարտությունը մտքից չխամրեր, և որ թերթը կգնար այնտեղ, ուր պատգամաբերները չէին կարող գնալ։ Ես նաև տեսա այլ բաներ, որոնք կհայտնվեն թերթում։»

"How do you all get along? Are you all striving for eternal life? I want to see you very, very much and think I shall before long. Now is the preparation time and I hope we shall all make sure work for eternity. Time looks very short and what we do we must do quickly.

«Ինչպե՞ս եք բոլորդ յոլա գնում։ Արդյոք բոլորդ ձգտո՞ւմ եք դեպի հավիտենական կյանքը։ Ես շատ, շատ եմ ուզում ձեզ տեսնել և կարծում եմ, որ շուտով կտեսնեմ։ Այժմ պատրաստության ժամանակն է, և հուսով եմ՝ մենք բոլորս հավիտենության համար հաստատուն գործ կկատարենք։ Ժամանակը շատ կարճ է թվում, և ինչ որ անում ենք, պետք է արագ անենք։»

"November 20, one week ago, Brother Henry Nichols and self went to Topsham. We had just risen from the dinner table Thursday [Nov. 21], when one of Brother Foey's children came in and said their mother was insensible. We hastened over the river one mile and found our dear Sister Foey dying. My distress was great as I found she did not know me. She continued long in great distress until between three and four o'clock and then breathed her last. She has left a husband and three children to mourn their loss.

Նոյեմբերի 20-ին, մեկ շաբաթ առաջ, եղբայր Հենրի Նիքոլսը և ես գնացինք Թոփշեմ։ Մենք հենց նոր էինք վեր կացել հինգշաբթի օրվա [նոյ. 21] ճաշի սեղանից, երբ եղբայր Ֆոյի երեխաներից մեկը ներս եկավ և ասաց, որ իրենց մայրը անգիտակից է։ Մենք շտապեցինք գետի այն կողմ՝ մեկ մղոն հեռու, և գտանք, որ մեր սիրելի քույր Ֆոյը մահամերձ է։ Իմ վիշտը մեծ էր, երբ տեսա, որ նա ինձ չէր ճանաչում։ Նա երկար ժամանակ մնաց մեծ տառապանքի մեջ՝ մինչև ժամը երեքի և չորսի միջև, և ապա ավանդեց իր վերջին շունչը։ Նա թողել է ամուսնուն և երեք երեխաների, որպեսզի սգան իրենց կորուստը։

"Friday morning [Nov. 22], Brother Henry came to Paris for James to shave him to attend the funeral. We had a very solemn, interesting time. The Lord did not leave us but let His Spirit rest upon us. Sister Foey's last days were decidedly her most spiritual and best days. Brother Foey has this to console him, that she died a Christian. He bears up well. God gives him grace to endure the affliction. Oh, how good it is to have a hope in God that will sustain in all scenes of trial and affliction. Praise God for a hope, a good hope. What would you, any of you, give for your hope?

Ուրբաթ առավոտյան [նոյ. 22-ին] եղբայր Հենրին եկավ Փարիզ, որպեսզի Ջեյմսը սափրի նրան՝ թաղման արարողությանը մասնակցելու համար։ Մենք ունեցանք շատ հանդիսավոր ու խորապես հուզիչ ժամանակ։ Տերը մեզ չթողեց, այլ թույլ տվեց, որ Իր Հոգին հանգչի մեզ վրա։ Քույր Ֆոյի վերջին օրերը, անշուշտ, նրա ամենահոգևոր և լավագույն օրերն էին։ Եղբայր Ֆոյն այս մխիթարությունն ունի, որ նա մեռավ որպես քրիստոնյա։ Նա լավ է դիմանում։ Աստված նրան շնորհ է տալիս տանելու այս վիշտը։ Օ՜, որքան լավ է Աստծո մեջ ունենալ այնպիսի հույս, որ կպահի բոլոր փորձության ու վշտի տեսարաններում։ Փառք Աստծուն հույսի համար, բարի հույսի համար։ Ի՞նչ կտայիք դուք՝ ձեզնից որևէ մեկը, ձեր հույսի դիմաց։

"Hold fast the faith. Be strong in God and lean upon His everlasting arm. It will never fail you but will bear you up under every affliction. I hope you will all grow stronger and stronger in the truth. Do not falter but press your way to the kingdom."—

«Ամուր բռնեցե՛ք հավատը։ Զորացե՛ք Աստծով և հենվե՛ք Նրա հավիտենական բազկի վրա։ Այն երբեք ձեզ չի լքի, այլ ձեզ կպահի ամեն նեղության մեջ։ Հուսով եմ, որ դուք բոլորդ ճշմարտության մեջ ավելի ու ավելի պիտի զորանաք։ Մի՛ տատանվեք, այլ ձեր ճանապարհը դեպի արքայություն առաջ մղեցե՛ք»։—

Here we go. Here is what I want you to see.

Ահա մենք սկսում ենք։ Ահա այն, ինչ ուզում եմ, որ դուք տեսնեք։

—"One week ago, last Sabbath, we had a very interesting meeting. Brother Hewit from Dead River was there. He came with a message to the effect that the destruction of the wicked and the sleep of the dead was an abomination within a shut door that a woman Jezebel, a prophetess had brought in and he believed that I was that woman, Jezebel."—

—«Մեկ շաբաթ առաջ, անցյալ շաբաթ օրը, մենք մի շատ հետաքրքիր ժողով ունեցանք։ Այնտեղ էր Եղբայր Հյուիթը՝ Դեդ Ռիվերից։ Նա եկել էր մի պատգամով, որի բովանդակությունն այն էր, թե ամբարիշտների կործանումը և մեռելների քունը պղծություն էր փակ դռան ներսում, որը մի կին՝ Հեզաբել, մարգարեուհի, ներմուծել էր, և նա հավատում էր, որ այդ կինը՝ Հեզաբելը, ես էի»։

Okay? Brother Hewit is saying that Ellen White is Jezebel and she has introduced three errors.

Լավ՞։ Եղբայր Հյուիթն ասում է, որ Էլեն Ուայթը Հեզաբելն է, և նա ներմուծել է երեք սխալ։

"—We told him of some of his errors in the past, that the 1335 days were ended and numerous errors of his. It had but little effect. His darkness was felt upon the meeting and it dragged."—

—Նրան ասացինք նրա անցյալի որոշ սխալների մասին, թե 1335 օրերը ավարտվել էին, և նրա բազմաթիվ այլ սխալների մասին։ Դա միայն շատ չնչին ազդեցություն ունեցավ։ Նրա խավարը զգացվեց ժողովի վրա, և այն ձգձգվեց։

Now, I want you to see this. I have something to say about this paragraph that I want you to follow, if you can.

Այժմ ուզում եմ, որ դուք սա տեսնեք։ Այս պարբերության վերաբերյալ մի բան ունեմ ասելու, որ ցանկանում եմ՝ դուք ուշադրությամբ հետևեք դրան, եթե կարող եք։

If you have ever dealt with those in Adventism that reapply the time prophecies at the end of the world, they only have three quotes that they use—they use lots of quotes, but they have three primary quotes that they use. This is one of them; because, they will go there and say, "We told him of some of his errors in the past," and they will claim that when she says "that the 1335 days were ended" that that was one of his errors. Do you see how you can kind of twist that grammar a little bit: "We told him of some of his errors in the past? We also told him that the 1335 days were ended; but the time setters say we told him some of his errors in the past and one of those errors was that you are teaching the 1335 days is ended and that is an error." So, you can twist it either way.

Եթե երբևէ գործ եք ունեցել ադվենտիզմի այն ներկայացուցիչների հետ, որոնք աշխարհի վախճանին ժամանակային մարգարեությունները կրկին են կիրառում, ապա նրանք օգտագործում են ընդամենը երեք մեջբերում․ նրանք, իհարկե, շատ մեջբերումներ են գործածում, սակայն ունեն երեք հիմնական մեջբերում, որոնց վրա հենվում են։ Սա դրանցից մեկն է, որովհետև նրանք դիմում են այս հատվածին և ասում են. «Մենք նրան ասացինք անցյալում ունեցած նրա որոշ սխալների մասին», և կպնդեն, թե երբ նա ասում է «որ 1335 օրերն ավարտված էին», դա նրա սխալներից մեկն էր։ Տեսնո՞ւմ եք, թե ինչպես կարելի է այդ քերականությունը մի փոքր այնպես ծռել. «Մենք նրան ասացինք անցյալում ունեցած նրա որոշ սխալների մասին։ Մենք նաև նրան ասացինք, որ 1335 օրերն ավարտված էին»։ Բայց ժամանակ սահմանողները ասում են, թե մենք նրան ասել ենք անցյալում ունեցած նրա որոշ սխալների մասին, և այդ սխալներից մեկը այն էր, որ դու ուսուցանում ես, թե 1335 օրերն ավարտված են, և դա սխալ է։ Այսպիսով, կարելի է այն երկու կերպ էլ ծռել։

The first time I had a face-to-face confrontation with Eugene Prewitt was in Oklahoma, and he is arguing that the Millerite History does not repeat at the end of the world, and I give him a couple of quotes in the Spirit of Prophecy.

Առաջին անգամ, երբ ես դեմառդեմ առերեսում ունեցա Յուջին Փրյուիթի հետ, դա Օկլահոմայում էր, և նա պնդում էր, թե Միլլերական պատմությունը չի կրկնվում աշխարհի վերջում, իսկ ես նրան Մարգարեության Հոգուց մի քանի մեջբերում ներկայացրի։

And he says, "Jeff, you know that Ellen White was a careless writer."

Եվ նա ասում է. «Ջեֆ, դու գիտես, որ Էլեն Ուայթը անփույթ գրող էր»։

And I said, "What do you mean?"

Եվ ես ասացի. «Ի՞նչ նկատի ունեք»։

And he went to this quote. He says that this quote proves that she is a careless writer; because she knows that I know that the time setters can twist this quote, if they wish to.

Եվ նա դիմեց այս մեջբերմանը։ Նա ասում է, որ այս մեջբերումը ապացուցում է, թե նա անփույթ գրող է, քանի որ նա գիտի, որ ես գիտեմ, թե ժամանակներ նշանակողները կարող են, եթե կամենան, աղավաղել այս մեջբերումը։

Now, the fact that someplace like Washita has the influence that teaches its students that Ellen White is a careless writer is one thing; but, is she a careless writer here?

Այժմ, այն փաստը, որ Ուաշիթայի նման մի վայր ունի այնպիսի ազդեցություն, որը իր ուսանողներին ուսուցանում է, թե Էլեն Ուայթը անփույթ գրող է, մի բան է. բայց արդյո՞ք նա այստեղ անփույթ գրող է։

—"I felt that I must say a few words. In the name of Jesus, I got up and in about five minutes the meeting changed. Everyone felt it at the same instant. Every countenance was lighted up. The presence of God filled the place. Brother Hewit dropped upon his knees and began to cry and pray. I was taken off in vision and saw much that I cannot write. It had a great effect upon Brother Hewit. He confessed it was of God and was humbled in the dust. He has been writing ever since that meeting, and is now writing from the same table renouncing all his errors that he has advanced. I believe God is bringing him up and he is calculated to do good, if God moves through him.

—«Ես զգացի, որ պետք է մի քանի խոսք ասեմ։ Հիսուսի անունով վեր կացա, և մոտ հինգ րոպեում ժողովը փոխվեց։ Բոլորը նույն ակնթարթին զգացին դա։ Ամեն մի դեմք լուսավորվեց։ Աստծո ներկայությունը լցրեց այդ վայրը։ Եղբայր Հյուիտը ծնկի իջավ և սկսեց լաց լինել ու աղոթել։ Ես տեսիլքի մեջ տարվեցի և շատ բան տեսա, որ չեմ կարող գրել։ Դա մեծ ազդեցություն գործեց եղբայր Հյուիտի վրա։ Նա խոստովանեց, որ դա Աստծուց էր, և խոնարհվեց մինչև հողը։ Այդ ժողովից ի վեր նա անընդհատ գրում է, և այժմ նույն սեղանից գրում է՝ ուրանալով իր բոլոր այն սխալները, որոնք առաջ է քաշել։ Ես հավատում եմ, որ Աստված նրան բարձրացնում է, և նա կոչված է բարիք գործելու, եթե Աստված նրա միջոցով գործի»։

"Much love to dear Sister Gorham. Tell her to be strong. God is with her and He will not leave her. Much love to you all. I hope the children will not get sleepy, but will be interested in the truth and be diligent to make their calling and election sure. Write, be sure and write, and do not do as I have done. I love you, all of you. Write." Manuscript Releases, volume 16, 206–209. Written from Paris, Maine, November 27, 1850.

«Մեծ սիրով՝ թանկագին Քույր Գորհեմին։ Ասացե՛ք նրան, որ ամուր լինի։ Աստված նրա հետ է, և Նա նրան չի թողնի։ Մեծ սեր ձեզ բոլորիդ։ Հույս ունեմ, որ երեխաները չեն քնկոտանա, այլ կհետաքրքրվեն ճշմարտությամբ և ջանասեր կլինեն իրենց կոչումն ու ընտրությունը հաստատուն դարձնելու մեջ։ Գրեցե՛ք, անպայման գրեցե՛ք, և մի՛ արեք այնպես, ինչպես ես եմ արել։ Ես սիրում եմ ձեզ՝ բոլորիդ։ Գրեցե՛ք»։ Manuscript Releases, հատոր 16, 206–209։ Գրված՝ Paris, Maine-ից, 1850 թվականի նոյեմբերի 27-ին։

Brothers and Sisters, what is the historical context of this; where is she writing this at? She is writing this in 1850, in Brother Nichols's house.

Եղբայրներ և քույրեր, ո՞րն է սրա պատմական համատեքստը. որտե՞ղ է նա գրում սա։ Նա սա գրում է 1850 թվականին՝ Եղբայր Նիկոլսի տանը։

In this time period, what is the Lord doing? He is showing that the Pioneers have the correct view of the Daily, and she is dealing with that. She is saying that Christ's Sanctuary ministry is the false view of the Daily.

Այս ժամանակահատվածում ի՞նչ է անում Տերը։ Նա ցույց է տալիս, որ Պիոներները Ցերեկայինի վերաբերյալ ունեն ճիշտ տեսակետը, և նա զբաղվում է այդ հարցով։ Նա ասում է, որ Քրիստոսի Սրբարանի ծառայությունը Ցերեկայինի կեղծ տեսակետն է։

In this history, this very history—not this very history and not just the very year, but the very month of the year she is getting visions and she is clarifying this truth about the Pioneer position of the Daily, saying those that gave the Judgment Hour Cry had the correct view of the Daily; and, in the same paragraph, she says, "I saw that the 1843 Chart was directed by the hand of the Lord and it should not be altered and that those that gave the Judgment Hour Cry had the correct view of the Daily."

Այս պատմության մեջ, հենց այս պատմության մեջ,—ոչ միայն այս իսկ պատմության մեջ և ոչ միայն հենց տարվա մեջ, այլ տարվա հենց ամսում,—նա ստանում է տեսիլքներ և պարզաբանում է այս ճշմարտությունը «Ամենօրյա»-ի վերաբերյալ Պիոներական դիրքորոշման մասին՝ ասելով, որ նրանք, ովքեր հռչակեցին Դատաստանի Ժամի Ավետիսը, ճիշտ ըմբռնումն ունեին «Ամենօրյա»-ի վերաբերյալ. և նույն պարբերության մեջ նա ասում է. «Ես տեսա, որ 1843 թվականի Գծապատկերը առաջնորդված էր Տիրոջ ձեռքով, և այն չպետք է փոփոխվի, և որ նրանք, ովքեր հռչակեցին Դատաստանի Ժամի Ավետիսը, ճիշտ ըմբռնումն ունեին «Ամենօրյա»-ի վերաբերյալ»։

And what does it say about the Daily on this 1843 Chart? Well, it says that it was taken away in AD508; and, at 1335 years later brings you to 1843 and that the 1335 is in the past.

Իսկ ի՞նչ է ասվում «Ամենօրյա»-ի մասին այս 1843 թվականի քարտեզի վրա։ Ասվում է, որ այն վերցվեց մ.թ. 508 թվականին, և որ 1335 տարի անց հասնում եք 1843 թվականը, և որ 1335-ը անցյալում է։

Can you imagine, in the very month, in the very year, that she would tell Brother Hewit from Dead River that it was still future?

Կարո՞ղ եք պատկերացնել, որ հենց նույն ամսում, հենց նույն տարում, նա Dead River-ից եղբայր Hewit-ին ասեր, թե դա դեռ ապագայում էր։

Okay, these time setters, these time setters, and these people that believe that Sister White is a careless writer. History does not uphold this.

Լավ, այս ժամանակ սահմանողները, այս ժամանակ սահմանողները, և այս մարդիկ, որ հավատում են, թե Քույր Ուայթը անփույթ գրող է։ Պատմությունը սա չի հաստատում։

So, I want you to see, in connection with the Daily, Ellen White even understood the 1335.

Ուստի ցանկանում եմ, որ դուք տեսնեք, որ «Ամենօրյա»-ի հետ առնչությամբ Էլեն Ուայթը հասկացավ նույնիսկ 1335-ը։

Ellen White just did not put her seal of approval on the Daily being Paganism; she understood that it started the 1335-year prophecy, which ended in 1843, and she defended that position in public against Brother Hewit from Dead River. Do you see that?

Էլեն Ուայթը պարզապես իր հաստատման կնիքը չդրեց այն տեսակետի վրա, թե «Օրականը» հեթանոսություն է. նա հասկանում էր, որ դա սկիզբ էր դնում 1335-ամյա մարգարեությանը, որն ավարտվեց 1843 թվականին, և նա հրապարակավ պաշտպանեց այդ դիրքորոշումը Դեդ Ռիվերից եղբայր Հյուիթի դեմ։ Տեսնո՞ւմ եք դա։

And in the same month, where she is saying that Christ's Sanctuary ministry as the Daily only brings darkness and confusion; and, her husband, in response to that vision, removes that teaching from the Review and Herald.

Եվ նույն ամսում, երբ նա ասում է, թե Քրիստոսի՝ որպես «Ամենօրյա»-ի Սրբարանի ծառայությունը միայն խավար և շփոթություն է բերում, նրա ամուսինը, ի պատասխան այդ տեսիլքի, այդ ուսմունքը հեռացնում է Review and Herald-ից։

Up here in your notes, where it says "1850 Chart," this is what it says right here [referring to the third column from the left on the 1850 Chart, the text following Jesus on the cross in AD31]. I wanted you to be able to have it in your notes.

Ձեր գրառումներում այստեղ, որտեղ ասվում է «1850 թվականի քարտեզ», հենց այստեղ այսպես է գրված [նկատի ունի 1850 թվականի քարտեզի ձախից երրորդ սյունակը, մ.թ. 31-ին խաչի վրա գտնվող Հիսուսին հաջորդող տեքստը]։ Ես ուզում էի, որ դուք կարողանայիք դա ունենալ ձեր գրառումներում։

Away Daniel 11:31 508

Դանիել 11:31 508՝ Հեռո՛ւ։

And then on the 1843 Chart over here [referring to the center column, underneath Jesus on the cross in AD31]:

Եվ ապա՝ այստեղ՝ 1843 թվականի աղյուսակում [հղում՝ կենտրոնական սյունակին, Ք.հ. 31 թվականին խաչի վրա գտնվող Հիսուսի տակ].

Taking away of the daily sacrifice. Dan. 12:11, 12

Ամենօրյա զոհաբերության վերացումը։ Դան. 12:11, 12

Okay, these are these two Charts.

Լավ, սրանք այս երկու գծապատկերներն են։

Sister White understood that these men had the correct view, and she understood that it initiated the 1335-year prophecy that ended in 1843; and, she understood that it represented the Pagan Dominion being taken away in 508.

Քույր Ուայթը հասկանում էր, որ այս մարդիկ ճիշտ տեսակետն ունեին, և նա հասկանում էր, որ դա սկիզբ էր տալիս 1335-ամյա մարգարեությանը, որն ավարտվեց 1843 թվականին, և նա հասկանում էր, որ դա ներկայացնում էր հեթանոսական տիրապետության վերացումը 508 թվականին։

Under these two references to the Charts you have another quote in the time period of Brother Nichols, and she is rebuking people from making other charts because their artwork is satanic; whereas, she says that the artwork upon these two Charts is heavenly. She says,

Գծապատկերներին վերաբերող այս երկու հիշատակումների ներքո դուք ունեք ևս մեկ մեջբերում Եղբայր Նիքոլսի ժամանակաշրջանից, և այնտեղ նա հանդիմանում է մարդկանց՝ այլ գծապատկերներ պատրաստելու համար, որովհետև դրանց պատկերազարդումը սատանայական է, մինչդեռ, ինչպես նա ասում է, այս երկու Գծապատկերների վրա եղած պատկերազարդումը երկնային է։ Նա ասում է,

"I saw the chart-making business was all wrong. It originated with Brother Rhodes and was followed out by Brother Case. Means has been spent in making charts and forming uncouth disgusting images to represent angels and the glorious Jesus. Such things I saw were displeasing to God. I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols."—

«Ես տեսա, որ գծագրեր կազմելու գործը ամբողջովին սխալ էր։ Այն սկիզբ էր առել եղբայր Ռոդսից և շարունակվել էր եղբայր Քեյսի կողմից։ Միջոցներ էին ծախսվել գծագրեր պատրաստելու և անճոռնի, զզվելի պատկերներ ձևավորելու վրա՝ հրեշտակներին և փառավոր Հիսուսին ներկայացնելու համար։ Ես տեսա, որ այդպիսի բաները Աստծուն անհաճո էին։ Ես տեսա, որ Աստված եղբայր Նիքոլսի կողմից գծագրի հրատարակման մեջ էր»։—

Who was in the publishment of this 1850 Chart? God!

Ո՞վ էր այս 1850 թվականի քարտի հրատարակության մեջ։ Աստվա՛ծ։

—"I saw that there was"—what?—"a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God's people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.

—«Ես տեսա, որ կար»—ի՞նչ—«այս աղյուսակի վերաբերյալ մարգարեություն Աստվածաշնչում, և եթե այս աղյուսակը նախատեսված է Աստծո ժողովրդի համար, եթե այն բավարար է մեկի համար, ապա՝ մյուսի համար էլ, և եթե մեկին պետք էր ավելի մեծ չափով նկարված նոր աղյուսակ, ապա բոլորը նույնչափ դրա կարիքն ունեն»։

"I saw that it was a restless, uneasy, unsatisfied, ungrateful feeling in Brother Case that desired another chart. I saw that these painted charts had a bad effect upon the congregation. It caused a light, chaffy spirit of ridicule to be in the meeting."—

«Ես տեսա, որ Եղբայր Քեյսի մեջ անհանգիստ, տագնապալի, չբավարարված, ապերախտ զգացում կար, որը ցանկանում էր մեկ ուրիշ պատկերագիրք։ Ես տեսա, որ այս նկարված պատկերագրքերը վատ ազդեցություն էին գործում ժողովքի վրա։ Դա ժողովի մեջ առաջ էր բերում թեթև, ծղոտանման ծաղրանքի ոգի»։—

Now, this is the one that I want you to think through.

Արդ, սա է այն, ինչ ցանկանում եմ, որ դուք խորապես քննեք։

—"I saw that the charts ordered by God struck the mind favorably, even without an explanation."—

—«Տեսա, որ Աստծո կողմից կարգված գծապատկերները, նույնիսկ առանց բացատրության, բարենպաստ տպավորություն էին գործում մտքի վրա»։—

"I saw that the charts," plural, "ordered by God . . . ." What charts, in the plural, were ordered by God? These two Charts [the 1843 and 1850 Charts] were ordered by God."

«Ես տեսա, որ աղյուսակները», հոգնակի, «Աստծուց կարգված էին . . . .» Ո՞ր աղյուսակները, հոգնակի թվով, էին Աստծուց կարգված։ Այս երկու Աղյուսակները [1843 և 1850 թվականների Աղյուսակները] Աստծուց կարգված էին։

These two Charts are a fulfillment of Habakkuk 2.

Այս երկու գծապատկերները Ամբակում 2-ի կատարյալ կատարումն են։

—"There is something light, lovely, and heavenly in the representation of the angels on the charts. The mind is almost imperceptibly led to God and heaven. But the other charts that have been gotten up disgust the mind, and cause the mind to dwell more on earth than heaven. Images representing angels look more like fiends than beings of heaven. I saw that the charts had for days and weeks occupied Brother Case's mind when he should have been seeking heavenly wisdom from God, and should have been growing in graces of the Spirit and the knowledge of the truth.

—«Հրեշտակների պատկերման մեջ այդ քարտեզների վրա կա ինչ-որ թեթև, հմայիչ և երկնային բան։ Միտքը գրեթե աննկատելիորեն առաջնորդվում է դեպի Աստված և երկինք։ Սակայն մյուս քարտեզները, որ պատրաստվել են, զզվեցնում են միտքը և պատճառ են դառնում, որ միտքն ավելի շատ երկրավորի, քան երկնքի վրա կանգ առնի։ Հրեշտակներ ներկայացնող պատկերներն ավելի շատ նմանվում են դիվային էակների, քան երկնքի էակների։ Ես տեսա, որ այդ քարտեզները օրերով ու շաբաթներով զբաղեցրել էին Եղբայր Քեյսի միտքը, մինչդեռ նա պետք է Աստծուց երկնային իմաստություն որոներ և պետք է աճեր Հոգու շնորհների ու ճշմարտության գիտության մեջ։»

"I saw that if the means that has been wasted in getting out charts had been spent in getting out the truth clear before the brethren in publishing tracts, etc., it would have done much good and saved souls. I saw that the chart-making business has spread like the fever." Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

«Ես տեսա, որ եթե այն միջոցները, որոնք վատնվել էին աղյուսակներ հրատարակելու վրա, ծախսված լինեին եղբայրների առաջ ճշմարտությունը պարզորեն ներկայացնելու համար՝ գրքույկներ և այլն հրատարակելով, ապա դա մեծ բարիք կգործեր և հոգիներ կփրկեր։ Ես տեսա, որ աղյուսակներ պատրաստելու գործը տարածվել է տենդի պես»։ Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

The 1290 and 1335 Days

1290 և 1335 օրերը

I have following an article from the Review and Herald, January 28, 1858. The reason I have it in your notes is because you can see that in 1858 they are still teaching that the Daily is Paganism. You have it in your reference, eight years after 1850 they still understand the Daily is Paganism.

Ես ունեմ մի հոդված Review and Herald-ից, 1858 թվականի հունվարի 28-ից։ Պատճառն այն է, որ այն կա ձեր նշումներում, որպեսզի դուք տեսնեք, որ 1858 թվականին նրանք դեռևս ուսուցանում էին, թե «Ամենօրյան» հեթանոսությունն է։ Դուք դա ունեք ձեր հղումներում․ 1850 թվականից ութ տարի անց նրանք դեռևս հասկանում էին, որ «Ամենօրյան» հեթանոսությունն է։

"ANOTHER important prophetic period upon which the Advent doctrine is based, is the 1335 days of Daniel 12, with which the 1290 days are so intimately connected. These two periods are introduced to us as follows:

ԱԴՎԵՆՏ վարդապետության վրա հիմնված մեկ այլ կարևոր մարգարեական ժամանակաշրջան է Դանիել 12-ի 1335 օրերը, որոնց հետ 1290 օրերն այնքան սերտորեն կապված են։ Այս երկու ժամանակաշրջանները մեզ ներկայացվում են հետևյալ կերպ։

"—And from the time that the daily (sacrifice) shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou thy way till the end be; for thou shalt rest and stand in thy lot at the end of the days.' Daniel 12:11–13.

«Եվ այն ժամանակից, երբ վերացվի ամենօրյա զոհաբերությունը, և կանգնեցվի ամայություն պատճառող պղծությունը, պիտի լինի հազար երկու հարյուր իննսուն օր։ Երանի՛ նրան, ով սպասում է և հասնում հազար երեք հարյուր երեսունհինգ օրերին։ Բայց դու գնա՛ քո ճանապարհով մինչև վերջը, որովհետև դու պիտի հանգստանաս և օրերի վերջում կանգնես քո վիճակում»։ Դանիել 12:11–13։

"The questions at once arise, Can we tell what the events are, from which these periods are to be dated; and if so, can we tell when they took place? We first enquire. What is the—'daily' (sacrifice) and the —abomination that maketh desolate'? It will be noticed that the word, sacrifice, is in italics: denoting that it is a supplied word. The same will be noticed in the other instances of its occurrence in the book of Daniel, viz., chapter 11:31 and 8:11–13. Let us briefly refer to this latter chapter. In verse 13 it will be observed that two desolations are brought to view; the daily (desolation,) and the transgression of desolation. This fact is made so plain by Josiah Litch that we cannot do better than quote his language:*

Հարցերն իսկույն ծագում են. կարո՞ղ ենք որոշել, թե որոնք են այն իրադարձությունները, որոնցից պետք է հաշվվեն այս ժամանակաշրջանները, և եթե այո, կարո՞ղ ենք ասել, թե երբ են դրանք տեղի ունեցել։ Նախ հարցնենք. ի՞նչ է «ամենօրյան» (զոհը), և ի՞նչ է «ամայություն պատճառող պղծությունը»։ Կնկատվի, որ sacrifice բառը շեղատառ է, ինչը ցույց է տալիս, որ այն հավելված բառ է։ Նույնը կնկատվի Դանիելի գրքում դրա գործածության մյուս դեպքերում ևս, այն է՝ 11.31 և 8.11–13 համարներում։ Համառոտ անդրադառնանք այս վերջին գլխին։ 13-րդ համարում կնկատվի, որ տեսադաշտ են բերվում երկու ամայություններ՝ ամենօրյա (ամայությունը) և ամայության հանցանքը։ Այս փաստը Հովսիա Լիչն այնքան պարզ է ներկայացնում, որ մենք ավելի լավ բան չենք կարող անել, քան մեջբերել նրա խոսքերը.*

"—The daily sacrifice is the present reading of the text; but no such thing as sacrifice is found in the original. This is acknowledged on all hands. It is a gloss or construction put upon it by the translators. The true reading is, "the daily and the transgression of desolation;" daily and transgression being connected together by "and" the daily desolation and the transgression of desolation. They are two desolating powers which were to desolate the Sanctuary and the host.'

—«Ամենօրյա զոհաբերությունը» տեքստի ներկայիս ընթերցումն է, սակայն բնագրում զոհաբերության նման որևէ բան չի գտնվում։ Սա բոլորի կողմից է ընդունվում։ Դա մեկնիչների կողմից դրա վրա դրված հավելում կամ մեկնաբանական կառուցում է։ Ճշմարիտ ընթերցումն է՝ «ամենօրյան և ամայացման հանցանքը»․ «ամենօրյա»-ն և «հանցանք»-ը միմյանց կապված են «և»-ով՝ ամենօրյա ամայացումը և ամայացման հանցանքը։ Դրանք երկու ամայացնող զորություններ էին, որոնք պետք է ամայացնեին Սրբարանը և զորքը»։

"From this it is evident that the —daily,' can have no reference to the Jewish worship to which it has been applied by the older and more prevalent opinion; and this is further evident from the consideration that if these periods, taken either literally or figuratively, be dated from any taking away of this worship, they do not bring us to any event whatever worthy of note.

Սրանից ակնհայտ է, որ «ամենօրյա»-ն չի կարող որևէ առնչություն ունենալ հրեական պաշտամունքի հետ, որին այն վերագրվել է ավելի հին և առավել տարածված կարծիքի կողմից. և սա առավել ևս ակնհայտ է այն հանգամանքի նկատառումից, որ եթե այս ժամանակաշրջանները՝ բառացիորեն կամ պատկերավոր կերպով վերցված, հաշվվեն այդ պաշտամունքի որևէ վերացումից, ապա դրանք մեզ չեն հասցնում որևէ, թեկուզև նշանավորման արժանի, իրադարձության։

"The daily and the abomination then, are two desolating powers which were to oppress the church: can we ascertain what these powers are? We have only to adopt William Miller's method of reasoning on this point to arrive at the same conclusion with him. He says:

«Ամենօրյան» և «պղծությունը», ուրեմն, երկու ամայացնող զորություններ են, որոնք պետք է ճնշեին եկեղեցին. կարո՞ղ ենք որոշել, թե որոնք են այդ զորությունները։ Մեզ մնում է միայն այս հարցում ընդունել Ուիլյամ Միլլերի դատողության եղանակը, որպեսզի նրա հետ հասնենք նույն եզրակացությանը։ Նա ասում է.

"—I read on, and could find no other case in which if [the daily] was found but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, —take away;' —he shall take away the daily'; —from the time that the daily shall be taken away'; &c. I read on and thought I should find no light on the text. Finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8, —For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed.'&c. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is —the daily!' Well, now, what does Paul mean by —he who now letteth' or hindereth? By —the Man of Sin,' and the —wicked,' Popery is meant. Well what is it which hinders Popery from being revealed? Why it is Paganism. Well, then, —the daily' must mean Paganism.'+

«—Ես շարունակեցի կարդալ և չկարողացա գտնել որևէ այլ դեպք, որտեղ [ամենօրյան] գտնվեր, բացի միայն Դանիելում։ Այնուհետև [համաձայնության բառարանի օգնությամբ] վերցրի այն խոսքերը, որոնք նրա հետ կապված էին՝ «վերցնել»․ «նա պիտի վերացնի ամենօրյան»․ «այն ժամանակից, երբ ամենօրյան պիտի վերացվի»․ և այլն։ Շարունակեցի կարդալ և մտածում էի, թե տեքստի վրա ոչ մի լույս չեմ գտնելու։ Վերջապես հասա 2 Թեսաղոնիկեցիներ 2.7, 8-ին՝ «Որովհետև անօրենության խորհուրդը արդեն ներգործում է. միայն թե նա, ով հիմա արգելք է լինում, պիտի արգելի, մինչև ճանապարհից վերացվի, և այնժամ պիտի հայտնվի այն անօրենը» և այլն։ Եվ երբ հասա այդ տեքստին, ո՜վ, որքան հստակ ու փառավոր երևաց ճշմարտությունը։ Ահա՛ այնտեղ է։ Դա է «ամենօրյան»։ Լավ, իսկ այժմ ի՞նչ է նկատի ունենում Պողոսը «նա, ով հիմա արգելք է լինում» կամ խոչընդոտում է, ասելով։ «Մեղքի Մարդ»-ով և «անօրեն»-ով նկատի է առնվում Պապականությունը։ Իսկ ի՞նչն է, որ խանգարում է, որպեսզի Պապականությունը հայտնվի։ Դա հեթանոսությունն է։ Ուրեմն «ամենօրյան» պետք է նշանակի հեթանոսություն»։+

"We see from Daniel 8, that it is the little horn, which succeeded the goat, or Grecian empire, that takes away the —daily;' and it is the only power brought to view after the division of Alexander's kingdom down to the time when the Sanctuary should be cleansed at the end of the 2300 days. This little horn we have in its proper place showed to be Rome taken as a unit, corresponding with the fourth kingdom of Daniel's other visions. Now it is a fact that a change did take place in the Roman power from Paganism to Papacy. Paganism from the days of the Assyrian kings down to the time of its modification into Popery, had been the daily, or as Professor Whiting renders it, —the continual' desolation, by which Satan had stood up against the cause of Jehovah. In its priests, its altars and its sacrifices, it bore resemblance to the Levitical form of Jehovah's worship; but when the Levitical gave place to the Christian form of worship, Satan, in order to successfully oppose the work, must change also his form of opposition; hence the temples, altars and statues of Paganism are baptized into the blasphemies of Popery.

Մենք Դանիել 8-ից տեսնում ենք, որ հենց փոքր եղջյուրն է, որը հաջորդեց այծին, այսինքն՝ հունական կայսրությանը, որ վերցնում է «ամենօրյա»-ն, և այն միակ իշխանությունն է, որ ներկայացվում է Ալեքսանդրի թագավորության բաժանումից հետո մինչև այն ժամանակը, երբ Սրբարանը պետք է մաքրվեր 2300 օրերի վերջում։ Այս փոքր եղջյուրը մենք իր պատշաճ տեղում ցույց ենք տվել որպես Հռոմ՝ վերցված որպես մեկ ամբողջություն, համապատասխանելով Դանիելի մյուս տեսիլքների չորրորդ թագավորությանը։ Այժմ փաստ է, որ հռոմեական իշխանության մեջ փոփոխություն իսկապես տեղի ունեցավ՝ հեթանոսությունից դեպի պապականություն։ Հեթանոսությունը, ասորեստանցի թագավորների օրերից մինչև պապականության վերածվելու ժամանակը, եղել էր «ամենօրյա»-ն, կամ, ինչպես պրոֆեսոր Ուայթինգն է թարգմանում, «անընդհատ» ամայացումը, որով Սատանան ելել էր Եհովայի գործի դեմ։ Իր քահանաներով, իր զոհասեղաններով և իր զոհաբերություններով այն նմանություն էր կրում Եհովայի պաշտամունքի ղևտական ձևին. բայց երբ ղևտականը տեղը զիջեց պաշտամունքի քրիստոնեական ձևին, Սատանան, որպեսզի հաջողությամբ հակադրվեր այդ գործին, պետք է փոխեր նաև իր ընդդիմության ձևը. ուստի հեթանոսության տաճարները, զոհասեղանները և արձանները մկրտվում են պապականության հայհոյությունների մեջ։

"But the daily, Paganism, is said in the prophecy, to have a sanctuary, and the place of its sanctuary was to be cast down. That a sanctuary is frequently connected with idolatry and heathenism, as the place of its devotion and worship, is evident from the following scriptures: Isaiah 16:12; Amos 7:9, 13, margin. Ezekiel 28:18. Concerning the sanctuary of the daily of Daniel 8, we offer the following from Apollos Hale:*

«Բայց մարգարեության մեջ ասվում է, թե մշտականը՝ հեթանոսությունը, ունի սրբարան, և նրա սրբարանի տեղը պիտի վայր գցվի։ Այն, որ սրբարանը հաճախ կապվում է կռապաշտության և հեթանոսության հետ՝ որպես դրա նվիրումի և երկրպագության վայր, ակնհայտ է հետևյալ Սուրբ Գրքի համարներից՝ Եսայիա 16:12, Ամոս 7:9, 13, ծանոթագրություն, Եզեկիել 28:18։ Դանիել 8-ի մշտականի սրբարանի վերաբերյալ ներկայացնում ենք հետևյալը Ապողոս Հեյլից․*»

"—What can be meant by the —sanctuary' of Paganism? Paganism, and error of every kind, have their sanctuaries, as well as truth. These are the temples or asylums consecrated to their service. Some particular and renowned temple of Paganism may, then, be supposed to be here spoken of. Which of its numerous distinguished temples may it be? One of the most magnificent specimens of classic architecture is called the Pantheon. Its name signifies the —temple or asylum of all the gods.' The place of its location is Rome.+ The idols of the nations conquered by the Romans were sacredly deposited in some niche or department of this temple, and in many cases became objects of worship by the Romans themselves. Could we find a temple of Paganism that was more strikingly —his sanctuary.'"

«—Ի՞նչ կարող է նշանակվել հեթանոսության «սրբարան» ասելով։ Հեթանոսությունը և ամեն տեսակ մոլորություն, ինչպես ճշմարտությունը, ունեն իրենց սրբարանները։ Սրանք այն տաճարներն կամ ապաստարաններն են, որոնք նվիրագործված են նրանց ծառայությանը։ Հետևաբար կարելի է ենթադրել, որ այստեղ խոսքը հեթանոսության որևէ առանձնահատուկ և հռչակավոր տաճարի մասին է։ Նրա բազմաթիվ նշանավոր տաճարներից ո՞րը կարող է դա լինել։ Դասական ճարտարապետության առավել շքեղ նմուշներից մեկը կոչվում է Պանթեոն։ Նրա անունը նշանակում է «բոլոր աստվածների տաճար կամ ապաստան»։ Նրա գտնվելու վայրը Հռոմն է։+ Հռոմեացիների կողմից նվաճված ազգերի կուռքերը ակնածանքով դրվում էին այս տաճարի որևէ խորշում կամ բաժանմունքում և շատ դեպքերում հենց իրենք՝ հռոմեացիների կողմից, դառնում էին պաշտամունքի առարկա։ Կարո՞ղ էինք արդյոք գտնել հեթանոսության մի տաճար, որն ավելի ցայտուն կերպով լիներ «նրա սրբարանը»»։

"Having now ascertained that the daily is Paganism, and the transgression of desolation, or —the abomination that maketh desolate,' is the Papacy, and that the especial sanctuary of Paganism was the Pantheon, and that the —place' of its location was Rome, we inquire further.

Այժմ, երբ արդեն հաստատել ենք, որ «ամենօրյան» հեթանոսությունն է, իսկ «ամայացման հանցանքը», կամ՝ «այն պղծությունը, որ ամայացնում է», պապականությունն է, և որ հեթանոսության առանձնահատուկ սրբարանը Պանթեոնն էր, իսկ նրա գտնվելու «տեղը»՝ Հռոմը, մենք շարունակում ենք մեր քննությունը։

"1. Was Paganism —taken away' by the Roman civil power? The following statement of an important and well-known fact in the history of the church and world, we think answers to the prophecy. It refers to Constantine the first Christian emperor, and says:

«1. Հեթանոսությունը հռոմեական քաղաքացիական իշխանության կողմից «վերացվե՞ց»։ Եկեղեցու և աշխարհի պատմության մեջ կարևոր և քաջահայտ այս փաստի վերաբերյալ հետևյալ հայտարարությունը, կարծում ենք, պատասխանում է մարգարեությանը։ Այն վերաբերում է քրիստոնյա առաջին կայսր Կոստանդիանոսին և ասում է.»

"—His first act of government was the dispatch of an edict throughout the empire, exhorting his subjects to embrace Christianity.'++

—Նրա իշխանավարման առաջին գործը եղավ կայսրության ողջ տարածքով հրովարտակ ուղարկել, որով նա իր հպատակներին հորդորում էր ընդունել քրիստոնեությունը։'++

"2. Was Rome the city or place of his sanctuary, (the Pantheon,) cast down by the authority of the State? The following extract answers:

«2. Արդյո՞ք Հռոմը նրա սրբարանի քաղաքը կամ վայրը՝ (Պանթեոնը), պետության իշխանությամբ ցած գցվեց։ Հետևյալ քաղվածքը պատասխանում է.»

"—The death of the last rival of Constantine had sealed the peace of the empire. Rome was once more the undisputed queen of nations. But, in that hour of elevation and splendor, she had been raised to the edge of a precipice. Her next step was to be downward and irrecoverable. The change of the government to Constantinople still perplexes the historian. It was an act in direct repugnance to the whole course of the ancient and honorable prejudices of the Roman mind. It was the work of no luxurious Asiatic, devoted to the indulgences of eastern customs and climates, but an iron conqueror, born in the west, and contemptuous, like all Romans, of the habits of the orientals; it was the work of a keen politician, yet it was impolitic in the most palpable degree. Yet Constantine abandoned Rome, the great citadel and throne of the Caesars, for an obscure corner of Thrace, and expended the remainder of his vigorous and ambitious life in the double toil of raising a colony into the capital of his empire, and degrading the capital into the feeble honors and humiliated strength of a colony.'*

«—Կոնստանդինի վերջին մրցակցի մահը կնքել էր կայսրության խաղաղությունը։ Հռոմը դարձյալ դարձել էր ազգերի անվիճելի թագուհին։ Սակայն, այդ բարձրացման և փառքի պահին, նա բարձրացվել էր անդունդի եզրին։ Նրա հաջորդ քայլը պետք է լիներ դեպի վար և անդառնալի։ Կառավարության տեղափոխումը Կոստանդնուպոլիս առ այսօր շփոթեցնում է պատմաբանին։ Դա մի արարք էր, որ ուղղակիորեն հակասում էր հռոմեական մտքի հնագույն և պատվավոր նախապաշարմունքների ամբողջ ընթացքին։ Դա ոչ թե մի շքեղասեր ասիացու գործն էր, նվիրված արևելյան սովորույթների և կլիմաների հաճույքներին, այլ մի երկաթյա նվաճողի, ծնված արևմուտքում և, ինչպես բոլոր հռոմեացիները, արհամարհանքով լցված արևելցիների սովորությունների հանդեպ. դա մի սուր քաղաքական գործչի գործն էր, սակայն քաղաքական իմաստության տեսակետից այն ամենից ակնհայտ աստիճանով անխոհեմ էր։ Այնուամենայնիվ, Կոնստանդինը թողեց Հռոմը՝ Կեսարների մեծ միջնաբերդն ու գահը, հանուն Թրակիայի մի աննշան անկյունի, և իր կյանքի մնացած զորուն ու փառամոլ տարիները վատնեց երկակի տքնության մեջ՝ գաղութը իր կայսրության մայրաքաղաք բարձրացնելու և մայրաքաղաքը գաղութի տկար պատիվների ու նվաստացած զորության աստիճանին իջեցնելու վրա»։*

"This record from the pen of the historian is too plain to need comment. The place of his sanctuary was cast down, says the prophecy; and after a statement of facts like the above, the most fastidious in prophetic interpretation must be satisfied of its application.

«Պատմաբանի գրչից բխած այս արձանագրությունն այնքան պարզ է, որ մեկնաբանության կարիք չունի։ «Նրա սրբարանի տեղը տապալվեց»,— ասում է մարգարեությունը, և վերոհիշյալի նման փաստերի շարադրանքից հետո մարգարեական մեկնաբանության մեջ նույնիսկ ամենախստապահանջը պետք է բավարարված լինի դրա կիրառությամբ։»

"From the time that the daily shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth and cometh to the thousand three hundred five and thirty days. With the facts before us that the daily is Paganism, that the abomination that maketh desolate is the Papacy, that there was a change from the former to the latter in the Roman power, and by the authority of State we have but to inquire further when this took place in a manner to fulfill the prophecy; for if we can ascertain this, we have the starting point from which the prophetic periods in the text before us are to be dated. Therefore,

«Այն ժամանակից, երբ վերցվի մշտականը, և կանգնեցվի ամայացում պատճառող պղծությունը, պիտի լինի հազար երկու հարյուր իննսուն օր։ Երանելի է նա, որ կհամբերի և կհասնի հազար երեք հարյուր երեսունհինգ օրերին»։ Մեր առջև ունենալով այն փաստերը, որ «մշտականը» հեթանոսությունն է, «ամայացում պատճառող պղծությունը»՝ պապականությունը, որ հռոմեական իշխանության մեջ տեղի ունեցավ անցում առաջինից դեպի երկրորդը, և այն՝ պետական իշխանության հեղինակությամբ, մեզ մնում է միայն հետագա քննությամբ պարզել, թե երբ տեղի ունեցավ սա այնպիսի կերպով, որ մարգարեությունը կատարվի. որովհետև եթե կարողանանք դա ճշտել, ապա կունենանք այն մեկնակետը, որից պետք է թվագրվեն մեր առջև գտնվող տեքստի մարգարեական ժամանակաշրջանները։ Հետևաբար,

"3. When did the event referred to in the prophecy take place? Let it be observed, the question is not, when were the saints given into the hands of the Papacy, but when had the change of religion from Paganism to Papacy been so far effected as to make the latter the national religion, and place it in a condition to start upon its career. This, like all other great revolutions, was not the work of a moment. Its incipient workings were manifest long before. Paul said that even in his day the mystery of iniquity, the Man of Sin, the —abomination that maketh desolate,' was already at work. And it is in the light of this scripture that we must understand our Lord's words in Mathew 24:15, concerning the abomination of desolation, where he makes evident reference to Daniel 9:27. For although Paganism had not given place to the Papacy in the year 70 when Jerusalem was destroyed by the Romans we do understand that the power which then appeared modified somewhat in name and form, was the very power that should, as the abomination of desolation, wear out the saints and desolate the church of the Most High.

«3. Ե՞րբ տեղի ունեցավ մարգարեության մեջ հիշատակված իրադարձությունը։ Թող նկատվի, որ հարցը այն չէ, թե ե՞րբ սրբերը մատնվեցին Պապության ձեռքը, այլ թե ե՞րբ հեթանոսությունից դեպի Պապություն կրոնի փոփոխությունն այնչափ իրագործվեց, որ վերջինս դառնար ազգային կրոնը և դրվեր այնպիսի վիճակի մեջ, որ սկսեր իր ընթացքը։ Սա, ինչպես բոլոր այլ մեծ հեղափոխությունները, ակնթարթի գործ չէր։ Նրա սկզբնական ներգործություններն արտահայտվել էին շատ ավելի վաղ։ Պողոսն ասաց, որ նույնիսկ իր օրերում անօրենության խորհուրդը, Մեղքի Մարդը, «պղծությունը, որ ավերում է», արդեն գործում էր։ Եվ հենց այս Սուրբ Գրքի լույսի ներքո մենք պիտի հասկանանք մեր Տիրոջ խոսքերը Մատթեոս 24:15-ում՝ ամայացման պղծության վերաբերյալ, որտեղ Նա ակնհայտորեն հղում է անում Դանիել 9:27-ին։ Քանի որ, թեև հեթանոսությունը դեռևս տեղ չէր տվել Պապությանը այն 70 թվականին, երբ Երուսաղեմը կործանվեց հռոմեացիների կողմից, մենք nevertheless հասկանում ենք, որ այն իշխանությունը, որ այն ժամանակ երևաց՝ ինչ-որ չափով ձևափոխված անունով և կերպարանքով, հենց այն նույն իշխանությունն էր, որ, որպես ամայացման պղծություն, պիտի մաշեցներ սրբերին և ամայացներ Բարձրյալի եկեղեցին»։

"Up to the time of the conversion of Clovis, king of France, which took place in 496, the French and other nations of western Rome were Pagan; but subsequent to that event the efforts to convert idolaters to Christ were crowned with great success. It is said that the conversion of Clovis gave rise to the custom of addressing the French monarch with the titles of Most Christian Majesty and Eldest Son of the Church.+ Between that time and A.D. 508 by "alliances," "capitulations" and conquests, "the Avborici," the "Roman garrisons in the west," Brittany, the Burgundians and the Visigoths, were brought into subjection.'++

Քլովիսի՝ Ֆրանսիայի թագավորի, դարձի գալու ժամանակը, որ տեղի ունեցավ 496 թվականին, Ֆրանսիացիները և արևմտյան Հռոմի մյուս ազգերը հեթանոս էին. սակայն այդ իրադարձությունից հետո կռապաշտներին դեպի Քրիստոս դարձնելու ջանքերը մեծ հաջողությամբ պսակվեցին։ Ասվում է, որ Քլովիսի դարձի գալը առիթ տվեց այն սովորությանը, որով ֆրանսիական միապետին դիմում էին «Ամենաքրիստոնյա Մեծություն» և «Եկեղեցու Ավագ Որդի» տիտղոսներով։+ Այդ ժամանակի և մ.թ. 508 թվականի միջև «դաշինքների», «կապիտուլյացիաների» և նվաճումների միջոցով «Արբորիքները», «արևմուտքում գտնվող հռոմեական կայազորները», Բրետանը, բուրգունդները և վեստգոթերը ենթարկվեցին։'++

"—Paganism in the western Roman Empire, though it doubtless retarded the progress of the Christian faith, especially in those nations which were molested, as in the case of England, by the inroads of the barbarous clans, who continued idolaters, henceforth had not the power, if it had the disposition to suppress the Catholic faith, or to hinder the encroachments of the Roman Pontiff.

—Թեև հեթանոսությունը արևմտյան Հռոմեական կայսրությունում, անկասկած, դանդաղեցնում էր քրիստոնեական հավատի առաջընթացը, մանավանդ այն ազգերի մեջ, որոնք, ինչպես Անգլիայի դեպքում, անհանգստացվում էին բարբարոսական տոհմերի արշավանքներով, որոնք շարունակում էին մնալ կռապաշտ, այսուհետև այլևս չուներ այն զորությունը, եթե նույնիսկ ուներ տրամադրվածությունը, ճնշելու կաթոլիկ հավատը կամ խոչընդոտելու Հռոմի քահանայապետի ոտնձգություններին։

"From that time, the Papal abomination was triumphant, so far as Paganism was concerned. Its future contests were with the other Christian sects, who were always treated as heretics; and with princes who were always treated as rebels or dividers of the body of Christ. The prominent powers of Europe gave up their attachment to Paganism only to perpetuate its abominations in another form; for Paganism needed only to be baptized to become Christian in the Catholic sense; and when the interests or vengeance of its presiding minister made the demand, their possessions and thrones,—perhaps their lives,—must be laid on the altar. SS

Այդ ժամանակից սկսած՝ պապական պղծությունը հաղթական էր, որքան որ վերաբերում էր հեթանոսությանը։ Նրա հետագա պայքարները եղան քրիստոնեական մյուս աղանդների դեմ, որոնք միշտ դիտվում էին որպես հերետիկոսներ, և իշխանների դեմ, որոնք միշտ դիտվում էին որպես ապստամբներ կամ Քրիստոսի մարմնի բաժանողներ։ Եվրոպայի նշանավոր տերությունները հրաժարվեցին հեթանոսությանը իրենց կապվածությունից միայն նրա պղծությունները մեկ այլ ձևով հարատևեցնելու համար. որովհետև հեթանոսությանը պետք էր միայն մկրտվել, որպեսզի կաթոլիկական իմաստով քրիստոնյա դառնա. և երբ նրա գլխավորչի պաշտոնը կրողի շահերը կամ վրեժը պահանջում էին դա, նրանց ունեցվածքը և գահերը,— գուցեև նրանց կյանքերը,— պետք է դրվեին զոհասեղանի վրա։ SS

"* Prophetic Exposition, Volume 1, 127.

* Մարգարեական մեկնություն, հատոր 1, 127.

"+ Goodrich's Universal Hist. and Gutherie's Geog.'

+ Գուդրիչի «Համընդհանուր պատմություն»-ը և Գութերիի «Աշխարհագրություն»-ը։

"+ Mosheim Christian History, Volume 1, 132, 133.

+ Մոսհայմ, «Քրիստոնեական պատմություն», հատոր 1, 132, 133։

"In England, Arthur, the first Christian king, founded the Christian worship on the ruins of the Pagan.* Rapin, who claims to be more exact in the chronology of events in his history, states that he was elected monarch of Britain in 508. Book 2, 129.

Անգլիայում Արթուրը՝ առաջին քրիստոնյա թագավորը, հիմնել է քրիստոնեական պաշտամունքը հեթանոսականի ավերակների վրա։* Ռապենը, որ իր պատմության մեջ հավակնում է ավելի ճշգրիտ լինել իրադարձությունների ժամանակագրության մեջ, հայտնում է, որ նա 508 թվականին ընտրվել է Բրիտանիայի միապետ։ Գիրք 2, 129։

"What was the condition of the See of Rome at this time? —Symmachus was Pope from 498 or 9 to 514. His pontificate was distinguished by these remarkable circumstances and events:

«Ինչ վիճակում էր այդ ժամանակ Հռոմի Աթոռը։ — Սիմմաքոսը պապ էր 498 կամ 499 թվականից մինչև 514 թվականը։ Նրա հովվապետությունը նշանավորվեց այս նշանավոր հանգամանքներով և իրադարձություններով.

"1. He —left Paganism' when he entered the —church of Rome.'

«1. Նա «թողեց հեթանոսությունը», երբ մտավ «Հռոմի եկեղեցին»։»

"2. He found his way to the Papal chair by striving with his competitor even unto blood. Du Pin.

«2. Նա հասավ Պապական աթոռին՝ իր մրցակցի դեմ մինչև իսկ արյուն թափելով պայքարելով։ Du Pin.»

"3. By the adulation paid to him as the successor of St. Peter.

«3. Սուրբ Պետրոսի իրավահաջորդ լինելու համար նրան մատուցվող փառաբանումով։»

"4. By the excommunication of the Emperor Anastasius.+

«4. Անաստասիոս կայսեր եկեղեցուց հեռացմամբ»։

"—How much,' says Mosheim, —the opinions of some were favorable to the lordly demands of the Roman Pontiffs, may be easily imagined from an expression of Ennodius, that infamous and extravagant flatterer of Symmachus, who was a prelate of ambiguous fame. This parasitical panegyrist, among other impertinent assertions maintained that the Pontiff was constituted judge in the place of God, which he filled as the Vicegerent of the Most High.'++

«—Թե որքան, — ասում է Մոսհայմը, — ոմանց կարծիքները բարենպաստ էին հռոմեական պոնտիֆիկոսների տիրական պահանջների հանդեպ, կարելի է հեշտությամբ պատկերացնել Եննոդիոսի մի արտահայտությունից՝ այդ անպատիվ և չափազանցված շողոքորթից Սիմմաքոսի, որը երկիմաստ համբավ ունեցող մի եկեղեցապետ էր։ Այս մակաբույծ ներբողաբանը, ի միջի այլ անհեթեթ պնդումների, պնդում էր, թե Պոնտիֆիկոսը հաստատված էր որպես դատավոր Աստծո տեղում, որը նա զբաղեցնում էր որպես Բարձրյալի փոխանորդ»։++

"By the strength secured to the Catholic cause in the west, by these successes, and the agency of the vicars, and other agents of the See of Rome, the Papal party in Constantinople were —placed' in a position to justify open hostilities in behalf of their master at Rome. In 508 the whirlwind of fanaticism and civil war swept in fire and blood through the streets of the eastern capital.'

«Արևմուտքում կաթոլիկական գործին ապահովված զորությամբ, այս հաջողություններով, ինչպես նաև Հռոմի Աթոռի փոխանորդների և այլ գործակալների գործունեությամբ, Կոստանդնուպոլսում պապական կուսակցությունը դրվեց այնպիսի դրության մեջ, որ կարողանար արդարացնել բացահայտ թշնամական գործողությունները՝ հօգուտ Հռոմում գտնվող իր տիրոջ։ 508 թվականին մոլեռանդության և քաղաքացիական պատերազմի մրրիկը կրակի ու արյան մեջ սլացավ արևելյան մայրաքաղաքի փողոցներով»։

"Gibbon, under the years 508–514, speaking of the commotions in Constantinople, says —The statues of the emperor were broken, and his person was concealed in a suburb, till, at the end of three days, he dared to implore the mercy of his subjects. [Popery is triumphant.] Without his diadem, and in the posture of a suppliant, Anastasius appeared on the throne of the circus. The Catholics, before his face, rehearsed the genuine Trisagion; they exulted in the offer which he proclaimed by the voice of a herald, of abdicating the purple; they listened to the admonition, that, since all could not reign, they should previously agree in the choice of a sovereign; and they accepted the blood of two unpopular ministers, whom their master, without hesitation, condemned to the lions. These furious but transient seditions were encouraged by the success of Vitalian, who with his army of Huns and Bulgarians, for the most part idolaters, declared himself the champion of the Catholic faith. In this pious rebellion he depopulated Thrace, besieged Constantinople, exterminated sixty-five thousand of his fellow Christians, till he obtained the recall of the bishops, the satisfaction of the Pope, and the establishment of the council of Chalcedon, an orthodox treaty, reluctantly signed by the dying Anastasius, and more faithfully performed by the uncle of Justinian. And such was the event of the first of the religious wars which have been waged in the name, and by the disciples, of the God of Peace." SS

Գիբոնը, 508–514 թվականների մասին խոսելով Կոստանդնուպոլսի խռովությունների առիթով, ասում է.— «Կայսրի արձանները կոտրվեցին, և նա ինքը թաքնվեց արվարձաններից մեկում, մինչև որ երեք օր անց համարձակվեց իր հպատակների ողորմությունը աղերսել։ [Պապականությունը հաղթանակում է։] Առանց իր թագի և աղերսողի կեցվածքով Անաստասիոսը ներկայացավ կրկեսի գահի վրա։ Կաթոլիկները նրա իսկ առաջ կրկնեցին իսկական Տրիսագիոնը. նրանք ցնծացին այն առաջարկության վրա, որ նա ազդարարի ձայնով հռչակում էր՝ հրաժարվել կայսերական ծիրանից. նրանք լսեցին այն խրատը, թե, քանի որ բոլորը չէ, որ կարող են թագավորել, նախապես պետք է համաձայնության գան մի ինքնակալի ընտրության հարցում. և նրանք ընդունեցին երկու անսիրված նախարարների արյունը, որոնց իրենց տերը, առանց երկմտանքի, դատապարտեց առյուծներին։ Այս կատաղի, բայց անցողիկ խռովությունները քաջալերվեցին Վիտալիանի հաջողությամբ, որը, իր հոների և բուլղարների բանակով, որոնց մեծ մասը կռապաշտներ էին, իրեն հռչակեց կաթոլիկ հավատքի պաշտպան։ Այս բարեպաշտ ապստամբության մեջ նա ամայացրեց Թրակիան, պաշարեց Կոստանդնուպոլիսը, բնաջնջեց իր քրիստոնյա եղբայրներից վաթսունհինգ հազարին, մինչև որ հասավ եպիսկոպոսների վերադարձին, Պապի բավարարությանը և Քաղկեդոնի ժողովի հաստատմանը՝ ուղղափառ մի դաշնագրի, որը դժկամությամբ ստորագրվեց մահամերձ Անաստասիոսի կողմից և ավելի հավատարմորեն կատարվեց Հուստինիանոսի հորեղբոր կողմից։ Եվ այսպիսին եղավ այն առաջին կրոնական պատերազմների արդյունքը, որոնք մղվել են Խաղաղության Աստծո անունով և Նրա աշակերտների կողմից»։ SS

"With the following extract from Appollos Hale, we close the testimony on this point: —We now invite our modern Gamaliels to take a position with us in the place of the sanctuary of Paganism (since claimed as the "patrimony of St. Peter") in 508. We look a few years into the past, and the rude Paganism of the northern barbarians is pouring down upon the nominally Christian empire of Western Rome—triumphing everywhere—and its triumphs everywhere distinguished by the most savage cruelty. . . . The empire falls and is broken into fragments. One by one the lords and rulers of these fragments, abandon their Paganism and profess the Christian faith. In religion the conquerors are yielding to the conquered. But still Paganism is triumphant. Among its supporters there is one stern and successful conqueror. (Clovis.) But soon he also bows before the power of the new faith and becomes its champion. He is still triumphant, but, as a hero and conqueror, reaches the zenith at the point we occupy, A.D. 508.

Ապոլլոս Հեյլից հետևյալ քաղվածքով մենք փակում ենք վկայությունն այս կետի վերաբերյալ. — Այժմ մենք հրավիրում ենք մեր ժամանակակից Գամաղիելներին մեզ հետ միասին դիրք գրավել հեթանոսության սրբարանի տեղում (որը 508 թվականին արդեն հավակնվում էր որպես «Սուրբ Պետրոսի ժառանգություն»)։ Մենք մի քանի տարի հետ ենք նայում անցյալը, և հյուսիսային բարբարոսների կոպիտ հեթանոսությունը հեղեղի պես թափվում է անվանապես քրիստոնեական Արևմտյան Հռոմի կայսրության վրա՝ ամենուր հաղթանակ տանելով, և նրա հաղթանակներն ամենուր նշանավորվում են առավել վայրագ դաժանությամբ։ . . . Կայսրությունն ընկնում է և փշրվում բեկորների։ Այդ բեկորների տերերն ու իշխանավորները, մեկը մյուսի հետևից, թողնում են իրենց հեթանոսությունը և դավանում քրիստոնեական հավատը։ Կրոնի մեջ նվաճողները տեղի են տալիս նվաճվածներին։ Բայց հեթանոսությունը դեռևս հաղթական է։ Նրա պաշտպանների մեջ կա մի խստակյաց և հաջողակ նվաճող։ (Կլովիս։) Բայց շուտով նա նույնպես խոնարհվում է նոր հավատի զորության առաջ և դառնում նրա պաշտպանն ու ջատագովը։ Նա դեռևս հաղթական է, սակայն, որպես հերոս և նվաճող, իր գագաթնակետին է հասնում այն կետում, որում մենք կանգնած ենք՝ մ.թ. 508 թվականին։

"—In or near the same year, the last important subdivision of the fallen empire is publicly, and by the coronation of its triumphant —monarch' Christianized.

—Նույն տարում կամ դրան մոտ ժամանակում ընկած կայսրության վերջին կարևոր ենթաբաժանումը հրապարակավ, և նրա հաղթական «միապետի» թագադրությամբ, քրիստոնեացվում է։

"—The pontiff for the period on which we stand is a recently converted Pagan. The bloody contest which placed him in the chair was decided by the interposition of an Arian king. He is bowed to and saluted as filling —the place of God on earth.' The senate is so far under his power, that, on suspicion that the interests of the See of Rome demand it, they excommunicate the emperor. . . . In 508 the mine is sprung beneath the throne of the Eastern Empire. The result of the confusion and strife it occasions is the humiliation of its rightful lord. Now the question is, at what time was Paganism so far suppressed, as to make room for its substitute and successor, the Papal abomination? When was this abomination placed in a position to start on its career of blasphemy and blood? Is there any other date for its being "placed," or "set up" in the room of Paganism, but 508? If the mysterious enchantress has not now brought all her victims within her power, she has taken her position, and some have yielded to the fascination.

«—Հովվապետը այն ժամանակաշրջանի համար, որի վրա մենք այժմ կանգնած ենք, վերջերս դարձի եկած մի հեթանոս է։ Արյունալի պայքարը, որը նրան աթոռին նստեցրեց, վճռվեց արիոսական մի թագավորի միջամտությամբ։ Նրան խոնարհվում և ողջունում են որպես —Աստծու տեղը երկրի վրա՛ լցնողի։ Սենատը այնքանով է նրա իշխանության տակ, որ, երբ կասկած է առաջանում, թե Հռոմի Աթոռի շահերն այդ են պահանջում, նրանք նզովքով կտրում են կայսրին։ . . . 508 թվականին ականը պայթեցվում է Արևելյան կայսրության գահի տակ։ Նրա հարուցած խռովության և կռվի հետևանքը նրա օրինավոր տիրոջ նվաստացումն է։ Այժմ հարցն այն է, թե ո՞ր ժամանակ հեթանոսությունն այնքան ճնշվեց, որ տեղ բացվեր նրա փոխարինողի և հաջորդի՝ պապական գարշելիության համար։ Ե՞րբ այդ գարշելիությունը դրվեց այնպիսի դրության մեջ, որ սկսեր իր հայհոյության և արյան ընթացքը։ Կա՞ արդյոք որևէ այլ թվական, որում այն «դրվեց» կամ «կանգնեցվեց» հեթանոսության փոխարեն, եթե ոչ 508-ը։ Եթե այդ խորհրդավոր կախարդուհին դեռևս բոլոր իր զոհերին իր իշխանության ներքո չի բերել, ապա նա արդեն գրավել է իր դիրքը, և ոմանք արդեն հանձնվել են նրա հմայքին»։

"The others are at length subdued, —and kings, and peoples and multitudes, and nations, and tongues,' are brought under the spell which prepares them, even while —drunken with the blood of the martyrs of Jesus,' to —think they are doing God service,' and to fancy themselves the exclusive favorites of heaven, while becoming an easier and richer prey for the damnation of hell'*

«Մյուսները վերջապես հնազանդեցվում են, և —թագավորներ, և ժողովուրդներ, և բազմություններ, և ազգեր, և լեզուներ,— ընկնում են այն կախարդանքի ազդեցության տակ, որը նրանց նախապատրաստում է, նույնիսկ այն ժամանակ, երբ —Հիսուսի վկաների արյամբ հարբած,— —կարծում են, թե Աստծուն ծառայություն են մատուցում,— և իրենց երևակայում են երկնքի բացառիկ ընտրյալները, մինչդեռ դառնում են դժոխքի դատապարտության համար առավել դյուրին և առավել հարուստ որս»*

"We have the date. The —daily' was taken away, and the abomination that maketh desolate set up in 508. Dating from this point the 1290 days or years terminate in 1798 where, as has already been shown, the civil power was stricken from the Pope by the arm of Buonaparte. The 1335 days bring us 45 full years this side of that event.

«Մենք ունենք թվականը։ «Ամենօրյա»-ն վերացվեց, և ամայացնող պղծությունը հաստատվեց 508 թվականին։ Այս կետից հաշված՝ 1290 օրերը կամ տարիները ավարտվում են 1798 թվականին, երբ, ինչպես արդեն ցույց է տրվել, Բուոնապարտի բազկով Հռոմի պապից խլվեց քաղաքացիական իշխանությունը։ 1335 օրերը մեզ տանում են այդ իրադարձությունից անդին ևս 45 լրիվ տարի»։

"But some may say, How is it that you make the periods terminate in the past? Does it not read that Daniel should rest and stand in his lot at the end of the days? Certainly; and we believe it. But what is it for Daniel to stand in his lot? This point will come under consideration when we come to an explanation of the passing of the time, and an examination of the events that did take place at the end of the days. Meanwhile we here cast anchor till another week." Review and Herald, January 28, 1858.

«Բայց ոմանք կարող են ասել. Ինչպե՞ս է, որ դուք ժամանակաշրջանների ավարտը դնում եք անցյալում։ Մի՞թե գրված չէ, որ Դանիելը պետք է հանգչի և կանգնի իր բաժնի մեջ՝ օրերի վերջում։ Անշուշտ, և մենք դրան հավատում ենք։ Բայց ի՞նչ է նշանակում Դանիելի համար կանգնել իր բաժնի մեջ։ Այս հարցը քննության առարկա կդառնա, երբ անցնենք ժամանակի անցնելու բացատրությանը և այն իրադարձությունների քննությանը, որոնք իսկապես տեղի ունեցան օրերի վերջում։ Մինչ այդ մենք այստեղ խարիսխ ենք գցում մինչև մեկ այլ շաբաթ»։ Review and Herald, January 28, 1858.

Errors and Dangers of Prescott and Daniells; The Cities to Be Worked

Պրեսքոթի և Դենիելսի մոլորություններն ու վտանգները. Աշխատանքը, որ պետք է կատարվի քաղաքներում

(A. G. Daniells was elected president of the General Conference in 1901. This suggests that this document was written in 1910, a time when Mrs. White was very concerned about Daniells' neglect of the cities and his involvement in the controversy over the "Daily.")

(Ա. Գ. Դանիելսը 1901 թվականին ընտրվեց Գլխավոր համաժողովի նախագահ։ Սա ենթադրում է, որ այս փաստաթուղթը գրվել է 1910 թվականին, մի ժամանակ, երբ տիկին Ուայթը խիստ մտահոգված էր Դանիելսի կողմից քաղաքների անտեսմամբ և «Daily»-ի շուրջ ծագած վեճում նրա ներգրավվածությամբ։)

Now, recently Steve Wohlberg was saying that he does not have to take a position on the Daily because Ellen White never had a position on the Daily, and if it is good enough for the prophetess to take that position, it is good enough for him.

Վերջերս Սթիվ Վոլբերգն ասում էր, որ ինքը պարտավոր չէ «Հանապազօրյա»-ի վերաբերյալ որևէ դիրքորոշում ընդունել, քանի որ Էլեն Ուայթը երբեք «Հանապազօրյա»-ի վերաբերյալ որևէ դիրքորոշում չի ունեցել, և եթե այդպիսի դիրքորոշում ընդունելը բավարար էր մարգարեուհու համար, ապա բավարար է նաև իր համար։

Well, Ellen White did have a position on the Daily. She said the Millerites had the correct view of it, and she understood it was Paganism. She understood that when Paganism was taken away, the 1335 began; and, she understood that other views than that only produced darkness and confusion.

Այո՛, Էլեն Ուայթը «մշտականի» վերաբերյալ իսկապես ուներ հստակ դիրքորոշում։ Նա ասում էր, որ միլլերականները դրա վերաբերյալ ճիշտ տեսակետն ունեին, և ինքը հասկանում էր, որ դա հեթանոսությունն էր։ Նա հասկանում էր, որ երբ հեթանոսությունը վերցվեց, 1335-ը սկսվեց. և նա հասկանում էր, որ դրանից տարբեր այլ տեսակետներ միայն խավար և շփոթություն էին առաջացնում։

And the one that you can demonstrate from the history of 1850 that was really isolated as bringing darkness and confusion is Crosier's view that the Daily represented Christ's Sanctuary ministry; so, I think she had an understanding what the Daily was, not only what it was but what it represented because, if you left that position, you go into darkness and confusion.

Եվ այն, ինչը դուք կարող եք ցույց տալ 1850 թվականի պատմությունից, թե որպես խավար և շփոթություն բերող իրականում մեկուսացված էր, Կրոսիերի այն տեսակետն է, որ «ամենօրյան» ներկայացնում էր Քրիստոսի Սրբարանի ծառայությունը. ուստի, ես կարծում եմ, որ նա հասկացողություն ուներ, թե ինչ էր «ամենօրյան», և ոչ միայն թե ինչ էր այն, այլև թե ինչ էր այն ներկայացնում, որովհետև, եթե դուք լքեիք այդ դիրքորոշումը, կընկնեիք խավարի և շփոթության մեջ։

But, in 1910 Ellen White also rebuked the General Conference President and W. W. Prescott for pushing this same view as Crosier's.

Սակայն 1910 թվականին Էլեն Ուայթը նաև հանդիմանեց Գլխավոր համաժողովի նախագահին և Վ. Վ. Պրեսքոթին՝ Քրոզիերի նույն այս տեսակետը առաջ մղելու համար։

And no historian is going to argue that Prescott and Willie White and A. G. Daniells, that when they were pushing the Daily, they were pushing the idea that the Daily represented Christ's Sanctuary ministry. Everyone knows that.

Եվ ոչ մի պատմաբան չի վիճարկի, որ Փրեսքոթը, Ուիլի Ուայթը և Ա. Գ. Դանիելսը, երբ առաջ էին մղում «Օրականը», առաջ էին մղում այն գաղափարը, թե «Օրականը» ներկայացնում էր Քրիստոսի սրբարանի ծառայությունը։ Այդ մասին բոլորը գիտեն։

But, you have got the entire article here from Manuscript Releases, volume 20.

Սակայն այստեղ դուք ունեք ամբողջ հոդվածը Manuscript Releases, հատոր 20-ից։

When was this released? Well, it was released in 1988; so, it is available for students of Adventism to consider in 1988.

Սա ե՞րբ հրապարակվեց։ Դե, այն հրապարակվեց 1988 թվականին, ուստի հասանելի է ադվենտիզմն ուսումնասիրող ուսանողներին՝ 1988 թվականին այն դիտարկելու համար։

When did Willie White and Prescott and Daniells establish the false view of the Daily in Adventism? From 1919 to 1931 is when they accomplished their work. By 1931, forget about it!! Adventism is going to teach that the Daily represents Christ's Sanctuary ministry because they have accepted the interpretation of the Scriptures that comes from apostate Protestantism and Catholicism. And from this point on, the Daily is identified as Christ's Sanctuary ministry.

Ե՞րբ Վիլի Ուայթը, Փրեսքոթը և Դանիելսը Ադվենտիզմում հաստատեցին «Ամենօրյա»-ի վերաբերյալ կեղծ տեսակետը։ 1919-ից մինչև 1931 թվականներին նրանք իրականացրին իրենց գործը։ 1931 թվականին արդեն՝ մոռացե՛ք դրա մասին!! Ադվենտիզմը պատրաստվում է սովորեցնել, որ «Ամենօրյա»-ն ներկայացնում է Քրիստոսի սրբարանի ծառայությունը, որովհետև նրանք ընդունել են Սուրբ Գրքերի այն մեկնաբանությունը, որ գալիս է ուրացող բողոքականությունից և կաթոլիկությունից։ Եվ այս պահից սկսած «Ամենօրյա»-ն նույնացվում է Քրիստոսի սրբարանի ծառայության հետ։

Awe, there are some voices that are opposing this that know better, but the tide has totally turned from that point on.

Ափսոս, կան որոշ ձայներ, որ ավելի լավ գիտեն, բայց այդ պահից սկսած հոսանքը լիովին շրջվել է։

And then in 1988, the Ellen White Estate releases for us this statement from 1910 at the very time the Daily was being agitated by Prescott, Daniells, and Willie White.

Եվ ապա, 1988 թվականին, այն նույն ժամանակ, երբ Պրեսկոտը, Դանիելսը և Վիլի Ուայթը հրահրում էին «Ամենօրյա»-ի շուրջ վեճը, Էլեն Ուայթի ժառանգությունը մեզ համար հրապարակեց 1910 թվականի այս հայտարարությունը։

"At this stage of our experience we are not to have our minds drawn away from the special light given [us] to consider at the important gathering of our conference. And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working;"

Մեր փորձառության այս փուլում մենք չպետք է թույլ տանք, որ մեր միտքը շեղվի այն հատուկ լույսից, որ [մեզ] տրվել էր՝ քննության առնելու մեր համաժողովի այդ կարևոր հավաքի ժամանակ։ Եվ այնտեղ էր եղբայր Դանիելսը, որի մտքի վրա թշնամին գործում էր.

What does that mean? What does it mean that the enemy is working your mind? It means the Holy Spirit is not working your mind.

Ի՞նչ է դա նշանակում։ Ի՞նչ է նշանակում, որ թշնամին գործում է ձեր մտքի վրա։ Դա նշանակում է, որ Սուրբ Հոգին չի գործում ձեր մտքի վրա։

"...and your mind and Elder Prescott's mind were being worked by the angels that were expelled from heaven..."

«…և ձեր միտքն ու Երեց Պրեսկոտի միտքը ներգործության էին ենթարկվում այն հրեշտակների կողմից, որոնք երկնքից վտարվել էին…»

"Satan's work was to divert your minds that jots and tittles should be brought in which the Lord did not inspire you to bring in. They were not essential. But this meant much to the cause of truth. And the ideas of your minds, if you could be drawn away to jots or tittles, is a work of Satan's devising. To correct little things in the books written, you suppose would be doing a great work. But I am charged, Silence is eloquence."

«Սատանայի գործն այն էր, որ ձեր միտքը շեղեր, որպեսզի ներմուծվեին մանրուքներ ու աննշան կետեր, որոնք Տերը ձեզ չէր ներշնչել ներմուծելու։ Դրանք էական չէին։ Բայց սա շատ նշանակալի էր ճշմարտության գործի համար։ Եվ եթե ձեր մտքերի գաղափարները հնարավոր լիներ շեղել դեպի մանրուքներ ու աննշան կետեր, ապա դա Սատանայի հնարած գործն է։ Դուք կարծում եք, թե գրքերում գրված փոքր բաները ուղղելով՝ մեծ գործ կկատարեիք։ Բայց ինձ հանձնարարվել է ասել. Լռությունը պերճախոսություն է»։

They wanted to go into Uriah Smith's book, Thoughts on Daniel and Revelation, and remove what he said about the Daily being Paganism. That is why in this time period one of the men that is fighting against Willie White and Prescott and Daniells is a man named Larry Smith.

Նրանք ցանկանում էին մտնել Ուրայա Սմիթի «Խորհրդածություններ Դանիելի և Հայտնության մասին» գիրքը և հեռացնել այն, ինչ նա ասել էր «Ամենօրյա»-ի՝ հեթանոսություն լինելու մասին։ Ահա թե ինչու այս ժամանակահատվածում այն մարդկանցից մեկը, որ պայքարում է Վիլի Ուայթի, Պրեսքոթի և Դանիելսի դեմ, Լարրի Սմիթ անունով մի մարդ է։

Who is Larry Smith? That is Uriah's son, and he knows what they want to do and he is standing with his dad: the Daily is Paganism.

Ո՞վ է Լարի Սմիթը։ Դա Ուրիայի որդին է, և նա գիտի, թե նրանք ինչ են ուզում անել, և նա կանգնած է իր հոր կողքին․ ամենօրյան հեթանոսությունն է։

"I am to say, Stop your picking flaws. If this purpose of the devil could only be carried out, then [it] appears to you [that] your work would be considered as most wonderful in conception. It was the enemy's plan to get all the supposed objectionable features where all classes of minds did not agree.

«Ես պետք է ասեմ. դադարեցրե՛ք թերություններ որոնելը։ Եթե սատանայի այս նպատակը միայն հնարավոր լիներ իրագործել, ապա ձեզ թվում է, թե ձեր գործը մտահղացմամբ ամենահրաշալին կհամարվեր։ Թշնամու ծրագիրն էր բոլոր ենթադրյալ առարկելի գծերը հավաքել այնտեղ, որտեղ մտքերի բոլոր դասերը համաձայն չէին»։

"And what then? The very work that pleases the devil would come to pass. There would be a representation given to the outsiders not of our faith just what would suit them, that would develop traits of character which would"

«Իսկ այն ժամանակ ի՞նչ։ Կկատարվեր հենց այն գործը, որ հաճելի է սատանային։ Դրսից եղողների առաջ կներկայացվեր մեր հավատի այնպիսի պատկերացում, ոչ թե մեր հավատի իսկական կերպարը, այլ հենց այն, ինչ նրանց կհամապատասխաներ, որը կզարգացներ բնավորության այնպիսի գծեր, որոնք պիտի»

do what? "cause great confusion."

անել ի՞նչ։ «մեծ խառնաշփոթ առաջացնել»։

Other views of the Daily have been adopted that bring confusion and darkness.

Ընդունվել են նաև «Ամենօրյա»-ի վերաբերյալ այլ տեսակետներ, որոնք բերում են շփոթություն և խավար։

"and occupy the golden moments which should be used zealously to bring the great message before the people. The presentations upon any subject we have worked upon could not all harmonize, and the results would be to confuse the minds of believers and unbelievers. This is the very thing that Satan had planned that should take place—anything that could be magnified as a disagreement.

«և գործածել այն ոսկե պահերը, որոնք պետք է նախանձախնդրորեն օգտագործվեն, որպեսզի ժողովրդի առաջ դրվի մեծ պատգամը։ Այն ներկայացումները, որ մենք մշակել ենք որևէ թեմայի վերաբերյալ, բոլորը չէին կարող ներդաշնակ լինել, և դրա հետևանքը կլիներ հավատացյալների և անհավատների մտքերի շփոթությունը։ Սա հենց այն բանն է, որ Սատանան ծրագրել էր, որ տեղի ունենա՝ ամեն ինչ, որ կարելի լիներ խոշորացնել որպես անհամաձայնություն»։

Lord willing, when we begin to prove these doctrines from our Bible study, we will look at Ezekiel 28; because, Ezekiel 28 is where the very root of the Daily is identified. Ezekiel 28 is about the exaltation of Lucifer, and she is marking it; because, as they are trying to say that the Daily represents Christ's Sanctuary ministry, not only were they rejecting the true view of the Daily, a symbol of self-exaltation, but they were manifesting that very self-exaltation in their own experience. She emphasizes they would bring confusion into our ranks.

Տիրոջ կամքով, երբ սկսենք այս վարդապետությունները ապացուցել մեր Սուրբ Գրքի ուսումնասիրությունից, մենք կանդրադառնանք Եզեկիել 28-ին, որովհետև հենց Եզեկիել 28-ում է բացահայտվում Մշտականի բուն արմատը։ Եզեկիել 28-ը Լյուցիֆերի ինքնաբարձրացման մասին է, և նա դա մատնանշում է, որովհետև, մինչ նրանք փորձում էին ասել, թե Մշտականը ներկայացնում է Քրիստոսի սրբարանի ծառայությունը, նրանք ոչ միայն մերժում էին Մշտականի ճշմարիտ ըմբռնումը՝ որպես ինքնաբարձրացման խորհրդանիշ, այլև հենց այդ ինքնաբարձրացումն էին դրսևորում իրենց իսկ փորձառության մեջ։ Նա շեշտում է, որ նրանք խառնաշփոթություն պիտի մտցնեին մեր շարքերի մեջ։

"Now, here is a grand work, where strange spirits can figure. But the Lord has a work to [be] done to save perishing souls; and the places which Satan, disguised, could fill in, bringing confusion into our ranks, he will do to perfection, and all those little differences will become enlarged, prominent.

Ահա մի մեծ գործ, որտեղ օտար հոգիները կարող են դեր կատարել։ Բայց Տերն ունի մի գործ, որ պետք է կատարվի՝ կորչող հոգիները փրկելու համար. և այն տեղերը, որոնք սատանան, կերպարանափոխված, կարող էր զբաղեցնել՝ մեր շարքերում խառնաշփոթ մտցնելով, նա դա կատարելապես կանի, և այդ բոլոր փոքր տարբերությունները կմեծանան, ակնառու կդառնան։

And what does it mean, "And I was shown"? God specifically told her this.

Եվ ի՞նչ է նշանակում՝ «Եվ ինձ ցույց տրվեց»։ Աստված հատուկ կերպով ասաց նրան դա։

"And I was shown from the first that the Lord had given neither Elders Daniells nor Prescott the burden of this work. Should Satan's wiles be brought in, should this "Daily" be such a great matter as to be brought in to confuse minds and hinder the advancement of the work at this important period of time? It should not, whatever may be. This subject should not be introduced,"

«Եվ ինձ հենց սկզբից ցույց տրվեց, որ Տերը ոչ Երեց Դանիելսին, ոչ էլ Պրեսկոտին չէր տվել այս գործի բեռը։ Պե՞տք է արդյոք սատանայի խորամանկությունները ներմուծվեն, պե՞տք է արդյոք այս «Մշտականը» այդքան մեծ խնդիր դառնա, որ առաջ բերվի՝ մտքերը շփոթեցնելու և այս կարևոր ժամանակաշրջանում գործի առաջխաղացումը խոչընդոտելու համար։ Այդպես չպետք է լինի՝ ինչ էլ որ լինի։ Այս թեման չպետք է ներմուծվի»։

Sister White understood the Daily, and she understood that teaching the Daily was Christ's Sanctuary ministry is something that came from angels that were expelled from Heaven and that it only brings confusion and darkness; and, she knew the Pioneer position that the Daily represented Paganism, and that when the Daily was taken away, the 1335-year time prophecy began. She knew that. She knew the difference, no matter what these guys want to say.

Քույր Ուայթը հասկանում էր «Մշտնջենականը», և նա հասկանում էր, որ այն ուսմունքը, թե «Մշտնջենականը» Քրիստոսի Սրբարանի ծառայությունն է, մի բան է, որ եկել է երկնքից վտարված հրեշտակներից, և որ այն միայն շփոթություն ու խավար է բերում. և նա գիտեր Պիոներների այն դիրքորոշումը, որ «Մշտնջենականը» ներկայացնում էր հեթանոսությունը, և որ երբ «Մշտնջենականը» վերացվեց, սկսվեց 1335-ամյա ժամանակային մարգարեությունը։ Նա դա գիտեր։ Նա գիտեր տարբերությունը, անկախ նրանից, թե այս մարդիկ ինչ կուզենան ասել։

"It should not, whatever may be. This subject should not be introduced, for the spirit that would be brought in would be forbidding, and Lucifer is watching every movement. Satanic agencies would commence his work and there would be confusion brought into our ranks. You have no call to hunt up the difference of opinion that is not a testing question; but your silence is eloquence. I have the matter all plainly before me. If the devil could involve any one of our own people on these subjects, as he has proposed to do, Satan's cause would triumph. Now the work without delay is to be taken up and not a [difference] of opinion expressed.

«Այն չպետք է արվի, ինչ էլ որ լինի։ Այս թեման չպետք է ներկայացվի, որովհետև այն ոգին, որ ներս կբերվեր, արգելող կլիներ, և Լյուցիֆերը հետևում է յուրաքանչյուր շարժման։ Սատանայական գործակալությունները կսկսեին նրա գործը, և մեր շարքերի մեջ խառնակություն կներմուծվեր։ Դուք կանչված չեք որոնելու այն կարծիքների տարբերությունը, որը փորձության հարց չէ. բայց ձեր լռությունը պերճախոսություն է։ Այս հարցը բոլորովին պարզ կերպով իմ առաջ է։ Եթե սատանան կարողանար մեր իսկ ժողովրդից որևէ մեկին ներքաշել այս թեմաների մեջ, ինչպես որ նա մտադիր է անել, Սատանայի գործը կհաղթեր։ Այժմ գործը պետք է առանց հապաղման ձեռնարկվի, և ոչ մի [տարբեր] կարծիք չպետք է արտահայտվի»։

"Satan would inspire those men who have gone out from us to unite with evil angels and retard our work on unimportant questions, and what rejoicing [there] would be in the camp of the enemy. Press together, press together. Let every difference be buried. Our work now is to devote all our physical and brain-nerve power to put these differences out of the way, and all harmonize. If Satan could with his great unsanctified wisdom be permitted to get the least hold, [he would rejoice].

Սատանան կներշնչեր այն մարդկանց, որ մեզնից դուրս են եկել, միավորվել չար հրեշտակների հետ և երկրորդական հարցերով խոչընդոտել մեր գործը, և ինչպիսի՜ ուրախություն [կլիներ] թշնամու բանակում։ Միմյանց սեղմվե՛ք, սեղմվե՛ք։ Թող ամեն տարաձայնություն թաղվի։ Մեր գործն այժմ այն է, որ մեր ամբողջ մարմնական ուժը և ուղեղի ու նյարդերի ողջ զորությունը նվիրենք այս տարաձայնությունները ճանապարհից հեռացնելուն, և որ բոլորը ներդաշնակվեն։ Եթե Սատանային իր մեծ, չսրբագործված իմաստությամբ թույլ տրվեր ձեռք բերել թեկուզ ամենափոքր հենարան, [նա կուրախանար]։

"Now, when I saw how you were working, my mind took in the whole situation and the results if you should go forward and give the parties that have left us the least chance to bring confusion into our ranks. Your lack of wisdom would be just what Satan would have it. Your loud proclamation was not under the inspiration of the Holy Spirit. I was instructed to say to you that your picking flaws in the writings of men that have been led of God is not inspired of God. And if this is the wisdom that Elder Daniells would give to the people, by no means give him an official position, for he cannot reason from cause to effect. Your silence on this subject is your wisdom. Now, everything like picking flaws in the publications of men who are not alive is not the work God has given any of you to do. For if these men—Elders Daniells and Prescott—had followed the directions given in working the cities, there would have been many, very many, convinced of the truth and converted, able men that [now] are in positions where they never will be reached.

«Այժմ, երբ ես տեսա, թե ինչպես էիք գործում, իմ միտքը ընդգրկեց ամբողջ դրությունը և այն հետևանքները, եթե առաջ գնայիք ու մեզ լքած կողմերին թեկուզ ամենափոքր հնարավորություն տայիք խառնակություն մտցնելու մեր շարքերը։ Ձեր իմաստության պակասը հենց այն կլիներ, ինչ Սատանան կցանկանար։ Ձեր բարձրաձայն հռչակումը Սուրբ Հոգու ներշնչման ներքո չէր։ Ինձ հրահանգվեց ձեզ ասել, որ Աստծուց առաջնորդված մարդկանց գրվածքներում թերություններ որոնելը Աստծուց ներշնչված չէ։ Եվ եթե սա այն իմաստությունն է, որ Երեց Դանիելսը կտար ժողովրդին, ապա ոչ մի կերպ նրան պաշտոնական դիրք մի տվեք, որովհետև նա չի կարող պատճառից դեպի հետևանք դատել։ Այս հարցի վերաբերյալ ձեր լռությունն է ձեր իմաստությունը։ Այժմ, այն ամենը, ինչ նման է կենդանի չեղած մարդկանց հրապարակումներում թերություններ որոնելուն, այն գործը չէ, որ Աստված ձեզանից որևէ մեկին տվել է անելու։ Որովհետև եթե այս մարդիկ՝ Երեցներ Դանիելսը և Պրեսկոտը, հետևած լինեին քաղաքներում աշխատելու վերաբերյալ տրված ցուցումներին, ապա շատերը, շատ շատերը կհամոզվեին ճշմարտության մեջ և կդարձի գային, ընդունակ մարդիկ, որոնք [այժմ] այնպիսի դիրքերում են, ուր երբեք չեն հասնի»։

"All the world is to be regarded as one great family. And when you have such a fountain of knowledge to draw from, why have you left the world to perish for years with the testimonies given by our Lord Jesus Christ? True religion teaches us to regard every man and woman as a person to whom we can do good.

«Ամբողջ աշխարհը պետք է դիտվի որպես մի մեծ ընտանիք։ Եվ երբ դուք գիտելիքի այդպիսի աղբյուր ունեք, որից կարող եք առնել, ինչո՞ւ եք աշխարհը տարիներ շարունակ թողել կորչելու՝ այն վկայություններով, որ տրված են մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի կողմից։ Ճշմարիտ կրոնը մեզ սովորեցնում է յուրաքանչյուր տղամարդու և կնոջ վերաբերվել որպես մի անձի, որին մենք կարող ենք բարիք անել։»

"This has been in print many years: —A Balanced Mind,' testimony to Elder Andrews. The mind may be cultivated to become a power to know when to speak and what burdens to take up and to bear, for Christ is your teacher. And I feared greatly for you [when I saw you] exalting your wisdom and pursuing a course to bring in differences of opinion. The Lord calls for wise men who can hold their peace when it [is] wisdom for them to do so. If you would be a whole man, you need sanctification through Jesus Christ. Now there is a work just started, and let wisdom be seen in every minister, in every president of [a] conference. But here was a work for you to take hold of years ago where you were needed to lift your voice for this very work. Christ gave all His people special directions what they shall do and the things they shall not do. And there is a little time left us to work out the righteousness of the Lord. You can understand the way of the Lord. I saw your purpose of carrying things after your own devising after you were placed as president. You had thought you would do wonderful things, which would be a work God had not placed in your hands to do. Now, your work is not to oppress but to release every necessity possible if the Lord has accepted you to serve. But you have very early given evidence that wisdom and sanctified judgment have not been manifested by you. You blazed out matters that would not be received unless the Lord should give light.

«Սա երկար տարիներ տպագրված է եղել․ — «Հավասարակշռված միտք», վկայություն Երեց Էնդրյուսին։ Միտքը կարող է մշակվել, որպեսզի դառնա զորություն՝ իմանալու, թե երբ խոսել և ինչ բեռներ վերցնել ու կրել, քանզի Քրիստոսը ձեր ուսուցիչն է։ Եվ ես շատ էի վախենում ձեզ համար [երբ տեսա ձեզ], որ բարձրացնում էիք ձեր իմաստությունն ու ընթանում էիք մի այնպիսի ճանապարհով, որ տարակարծություններ մտցնեիք։ Տերը կանչում է իմաստուն մարդկանց, որոնք կարող են լռություն պահպանել, երբ նրանց համար իմաստություն է այդպես վարվել։ Եթե ուզում եք ամբողջական մարդ լինել, ձեզ անհրաժեշտ է սրբացում Հիսուս Քրիստոսի միջոցով։ Այժմ մի գործ է հենց նոր սկսվել, և թող իմաստությունը երևա յուրաքանչյուր ծառայողի, յուրաքանչյուր ժողովի [մի] նախագահի մեջ։ Բայց այստեղ մի գործ կար, որ դուք տարիներ առաջ պիտի բռնեիք, որտեղ դուք անհրաժեշտ էիք՝ բարձրացնելու ձեր ձայնը հենց այս գործի համար։ Քրիստոսն Իր ամբողջ ժողովրդին հատուկ հրահանգներ է տվել, թե նրանք ինչ պիտի անեն և ինչ բաներ չպիտի անեն։ Եվ մեզ շատ քիչ ժամանակ է մնացել՝ իրականացնելու Տիրոջ արդարությունը։ Դուք կարող եք հասկանալ Տիրոջ ճանապարհը։ Ես տեսա ձեր նպատակը՝ գործերը վարելու ձեր սեփական մտահղացմամբ այն բանից հետո, երբ ձեզ նախագահ էին նշանակել։ Դուք մտածել էիք, թե հրաշալի բաներ պիտի անեիք, որոնք մի գործ էին, որ Աստված ձեր ձեռքը չէր դրել անելու համար։ Այժմ ձեր գործը ճնշել չէ, այլ՝ հնարավոր ամեն անհրաժեշտություն թեթևացնել, եթե Տերը ընդունել է ձեզ ծառայելու համար։ Բայց դուք շատ վաղ արդեն ապացույց եք տվել, որ իմաստություն և սրբացված դատողություն ձեր կողմից չեն դրսևորվել։ Դուք հրապարակ հանեցիք հարցեր, որոնք չէին ընդունվելու, եթե Տերը լույս չտար»։

"I have been instructed that such hasty movements should not have [been] made [such] as selecting you as president of the conference even another year. But the Lord forbids any more such hasty transactions until the matter is brought before the Lord in prayer; and as you have had the message come to you that the work of the Lord resting upon the president is a most solemn responsibility, you had no moral right to blaze out as you did upon the subject of the —Daily' and suppose your influence would decide the question. There was Elder Haskell, who has carried the heavy responsibilities, and there is Elder Irwin and several men I might mention who have the heavy responsibilities.

Ինձ հրահանգվել է, որ այդպիսի հապճեպ քայլեր չպետք է արվեին, ինչպիսին էր ձեզ նույնիսկ ևս մեկ տարով համաժողովի նախագահ ընտրելը։ Բայց Տերը արգելում է այլևս նման հապճեպ գործարքներ, մինչև որ հարցը աղոթքով ներկայացվի Տիրոջ առաջ. և քանի որ ձեզ հասել էր այն լուրը, որ Տիրոջ գործը, որ դրված է նախագահի վրա, ամենայն լրջագույն պատասխանատվություն է, դուք բարոյական իրավունք չունեիք այնպես բռնկվելու, ինչպես արեցիք «—Daily»-ի հարցի շուրջ, և ենթադրելու, թե ձեր ազդեցությունը կվճռի այդ հարցը։ Այնտեղ էր երեց Հասկելը, որը կրել է ծանր պատասխանատվությունները, և այնտեղ է երեց Իրվինը, և մի քանի մարդիկ, որոնց կարող էի հիշատակել, որոնք կրում են ծանր պատասխանատվություններ։

"Where was your respect for the men of age? What authority could you exercise without taking all the responsible men to weigh the matter? But let us now investigate the matter. We must now reconsider whether it is the Lord's judgment, in the face of the work that has been neglected, of showing your zeal to carry the work even another year. If you should carry the work another year with the help that shall unite with you, there should be a change take place in you and Elder Prescott. And humble your own hearts before God. The Lord will have to see in you a showing of a different experience, for if ever men needed to be reconverted at this present [time], it [is] Elder Daniells and Elder Prescott.

«Ո՞ւր էր ձեր հարգանքը տարիքի մարդկանց հանդեպ։ Ի՞նչ իշխանություն կարող էիք գործադրել՝ առանց բոլոր պատասխանատու մարդկանց առնելու, որպեսզի գործը քննադատվեր։ Սակայն այժմ եկեք քննենք այս հարցը։ Այժմ մենք պետք է վերանայենք, թե արդյոք դա Տիրոջ դատաստանն է՝ այն աշխատանքի հանդեպ, որ անտեսված է մնացել, որպեսզի ցուցաբերվի ձեր նախանձախնդրությունը՝ գործը ևս մեկ տարի շարունակելու համար։ Եթե դուք գործը ևս մեկ տարի տանեք այն օգնությամբ, որ պետք է միանա ձեզ, ապա ձեր մեջ և Ավագ Փրեսքոթի մեջ փոփոխություն պետք է տեղի ունենա։ Եվ խոնարհեցրեք ձեր սեփական սրտերը Աստծո առաջ։ Տերը պետք է ձեր մեջ տեսնի մի այլ փորձառության դրսևորում, որովհետև եթե երբևէ մարդիկ կարիք ունեին ներկայումս կրկին դարձի գալու, ապա դրանք Ավագ Դանիելսն ու Ավագ Փրեսքոթն են»։

"Seven men should be chosen that are men of wisdom and through the working of the grace of God [give] evidence [of] a reconversion. For any men who are so blinded that they cannot reason from cause to effect, that they would ignore the men who have borne the responsibilities of the work and these presidents of conferences, [that] men [who] carry the work for over two years should be disregarded and such an impulsive consequence take place that men would neglect the very work kept before them for years—work the cities—and no, or but very little, attention [be] given to the old men for counsel, but proclaim the things they choose to give the people, bears its own testimony of the unsafety of the men to be entrusted with such a grand and wonderful work.

Պետք է ընտրվեն յոթ մարդ, որոնք իմաստության տեր մարդիկ լինեն և Աստծո շնորհի ներգործությամբ [ցույց տան] դարձյալ դարձի [ապացույց]։ Որովհետև այն մարդիկ, որ այնքան կուրացած են, որ չեն կարող պատճառից հետևանք դատել, այնպես որ անտեսեն այն մարդկանց, որոնք կրել են գործի պատասխանատվությունները, և այդ համաժողովների նախագահներին, [և] որ երկու տարուց ավելի գործը կրող մարդիկ արհամարհվեն, և այնպիսի հախուռն հետևանք տեղի ունենա, որ մարդիկ անտեսեն հենց այն գործը, որ տարիներ շարունակ իրենց առջև դրված էր՝ աշխատել քաղաքներում,— և ծեր մարդկանցից խորհրդի համար ոչինչ, կամ շատ քիչ, ուշադրություն [տրվի], այլ ժողովրդին հռչակեն այն բաները, որոնք իրենք են ընտրում տալ,— ինքնին վկայում է այն մարդկանց անվստահելիության մասին, որոնց պետք է վստահվի այսքան մեծ և սքանչելի գործը։

"Christ is not dead. He will never suffer His work to be carried on in this strange way. Let the books alone. If any change is essential, God will have the harmony in that change consistent, but when a message has been entrusted to men with the large responsibilities involved, [God] demands faithfulness that will work by love and purify the soul. Elders Daniells and Prescott both need reconversion. A strange work has come in, and it is not in harmony with the work Christ came to our world to do; and all who are truly converted will work the works of Christ.

«Քրիստոսը մեռած չէ։ Նա երբեք չի թողնի, որ Իր գործը տարվի այս տարօրինակ կերպով։ Գրքերը հանգիստ թողե՛ք։ Եթե որևէ փոփոխություն էական է, Աստված այդ փոփոխության մեջ ներդաշնակություն կհաստատի, բայց երբ մի պատգամ վստահված է մարդկանց՝ դրա հետ կապված մեծ պատասխանատվություններով, [Աստված] պահանջում է հավատարմություն, որ կգործի սիրով և կմաքրի հոգին։ Երեցներ Դանիելսը և Պրեսկոտը երկուսն էլ վերադարձի կարիք ունեն։ Մի տարօրինակ գործ է ներս եկել, և այն ներդաշնակ չէ այն գործի հետ, որ Քրիստոս եկավ մեր աշխարհը կատարելու. և բոլոր նրանք, որ ճշմարտապես դարձի են եկել, պիտի գործեն Քրիստոսի գործերը։»

"We are everyone [to] work out the work which shall glorify the Father. We have come to the crisis—either to conform to the character of Jesus Christ right in this preparatory time or not attempt [it]. Elder Daniells, [you are not] to feel at liberty to let your voice be heard on high as you have done under similar circumstances. And understand, the president of a conference is not a ruler. He works in connection with the wise men who occupy the position as presidents whom God has accepted. He has not liberty to meddle with the writings in printed books from the pens that God has accepted. They are no longer to bear sway unless they show less of the ruling, dominating power. The crisis has come, for God will be dishonored.

«Մենք ամենքս պետք է կատարենք այն գործը, որը պիտի փառավորի Հորը։ Մենք հասել ենք ճգնաժամին՝ կամ այս նախապատրաստական ժամանակում իսկ կերպարանավորվելու Հիսուս Քրիստոսի բնավորությանը, կամ չփորձելու [դա]։ Երեց Դանիելս, [դուք չպետք է] ձեզ ազատ զգաք ձեր ձայնը բարձր լսելի դարձնելու, ինչպես արել եք նմանատիպ հանգամանքներում։ Եվ հասկացե՛ք, համաժողովի նախագահը իշխող չէ։ Նա գործում է այն իմաստուն մարդկանց հետ կապի մեջ, որոնք զբաղեցնում են նախագահների պաշտոնը, և որոնց Աստված ընդունել է։ Նա իրավունք չունի միջամտելու այն տպագիր գրքերի գրվածքներին, որոնք բխել են այն գրչերից, որոնց Աստված ընդունել է։ Նրանք այլևս չպետք է գերիշխեն, եթե ցույց չտան իշխող, տիրապետող զորության ավելի քիչ դրսևորում։ Ճգնաժամը եկել է, որովհետև Աստված պիտի անարգվի»։

"How does the Lord look upon the unworked cities? Christ is in heaven. Now its acknowledgment is to be, —There is no kingly rule. And now is the crisis of this world. Now I am the Power to save or to destroy. Now is the time when the destiny of all is in My hands. I have given My life to save the world. And "I, if I be lifted up," the saving grace I shall impart will prove that all who will be fashioned after the divine similitude and will be one with Me shall work as I work with My power of redeeming grace.' Whoever will, [let him] take hold with his brethren to do the work given them to do when in responsible places under the counsel the Lord gives, and seek most earnestly to work in complete harmony with Him who so loved the world He gave His life a full sacrifice for the saving of the world. I speak to our ministers, that as they enter upon the work in our cities let there be a calm sacredness attending the ministry of the Word. We cannot make the proper impression upon the minds of the people if we . . . [Lower third of this page left blank.]

«Ինչպե՞ս է Տերը նայում անմշակ քաղաքներին։ Քրիստոսը երկնքում է։ Այժմ պետք է հնչի դրա ճանաչումը,—թագավորական իշխանություն չկա։ Եվ այժմ այս աշխարհի ճգնաժամն է։ Այժմ Ես եմ փրկելու կամ կործանելու Զորությունը։ Այժմ այն ժամանակն է, երբ բոլորի ճակատագիրը Իմ ձեռքերում է։ Ես տվել եմ Իմ կյանքը՝ աշխարհը փրկելու համար։ Եվ «Ես, եթե վեր բարձրացվեմ», այն փրկարար շնորհը, որ Ես պիտի հաղորդեմ, կապացուցի, որ բոլոր նրանք, ովքեր պիտի կերպավորվեն աստվածային նմանությամբ և Ինձ հետ մեկ լինեն, պիտի գործեն այնպես, ինչպես Ես եմ գործում Իմ փրկագնող շնորհի զորությամբ»։ Ով որ կամենա, [թող նա] իր եղբայրների հետ միասին ձեռնամուխ լինի անել այն գործը, որ նրանց տրված է անելու, երբ պատասխանատու դիրքերում են՝ ըստ այն խորհրդի, որ Տերն է տալիս, և ամենայն ջանադրությամբ փնտրի լիակատար ներդաշնակությամբ գործել Նրա հետ, Ով այնքան սիրեց աշխարհը, որ տվեց Իր կյանքը՝ որպես լիակատար զոհ՝ աշխարհի փրկության համար։ Ես խոսում եմ մեր ծառայողների հետ, որ երբ նրանք ձեռնամուխ լինեն մեր քաղաքներում աշխատանքին, Խոսքի ծառայությանը թող ուղեկցի հանդարտ սրբություն։ Մենք չենք կարող պատշաճ տպավորություն գործել ժողովրդի մտքերի վրա, եթե մենք . . . [Այս էջի ստորին երրորդ մասը թողնված է դատարկ։]»

"I copy from my Diary. The truth as it is in Jesus—talk it, pray it, believe every word in its simplicity. What would you gain if mistakes are brought before the men who have departed from the faith and given heed to seducing spirits, men who were not long ago with us in the faith? Will you stand on the devil's side? Give your attention to the unworked fields. A world-wide work is before us. I was given representations of John Kellogg.

«Ես արտագրում եմ իմ Օրագրից։ Ճշմարտությունը, ինչպես որ այն Հիսուսի մեջ է,—խոսե՛ք դրա մասին, աղոթե՛ք դրա շուրջ, հավատացե՛ք նրա ամեն մի խոսքին իր պարզության մեջ։ Ի՞նչ կշահեք, եթե մոլորությունները ներկայացվեն այն մարդկանց առաջ, որոնք հեռացել են հավատքից և ականջ են դրել մոլորեցնող ոգիներին, այն մարդկանց, որոնք ոչ շատ վաղ առաջ մեզ հետ էին հավատքի մեջ։ Կանգնելո՞ւ եք սատանայի կողմում։ Ձեր ուշադրությունը դարձրե՛ք չմշակված դաշտերին։ Մեր առջև համաշխարհային գործ է կանգնած։ Ինձ ներկայացումներ տրվեցին Ջոն Քելլոգի վերաբերյալ։»

"A very attractive personage was representing the ideas of the specious arguments that he was presenting, sentiments different from the genuine Bible truth. And those who are hungering and thirsting after something new were advancing ideas [so specious] that Elder Prescott was in great danger. Elder Daniells was in great danger [of] becoming wrapped in a delusion that if these sentiments could be spoken everywhere it would be as a new world.

«Մի չափազանց գրավիչ անձնավորություն ներկայացնում էր այն խաբուսիկ փաստարկների գաղափարները, որոնք ինքը մատուցում էր՝ զգացումներ, որոնք տարբեր էին Աստվածաշնչի իսկական ճշմարտությունից։ Եվ նրանք, ովքեր նոր բանի էին քաղցած ու ծարավ, առաջ էին քաշում [այնքան խաբուսիկ] գաղափարներ, որ Երեց Պրեսկոտը գտնվում էր մեծ վտանգի մեջ։ Երեց Դանիելսը մեծ վտանգի մեջ էր՝ ընկնելու այն մոլորության մեջ, թե եթե այս զգացումները ամենուր արտահայտվեին, դա կլիներ իբրև մի նոր աշխարհ։»

"Yes, it would, but while their minds were thus absorbed I was shown that Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect."

«Այո՛, այդպես կլիներ, բայց մինչ նրանց մտքերն այսպես կլանված էին, ինձ ցույց տրվեց, որ Եղբայր Դանիելսը և Եղբայր Պրեսկոտը իրենց փորձառության մեջ հյուսում էին հոգևոր[ապաշտական] երևույթ ունեցող զգացումներ և մեր ժողովրդին ձգում էին դեպի գեղեցիկ զգացումներ, որոնք, եթե հնարավոր լիներ, կխաբեին իսկ ընտրյալներին»։

The very elect is not going to be deceived, but there are going to be people who are standing with the very elect that are going to get deceived. The very elect are the wise virgins. The foolish virgins are going to get deceived, right?

Իսկապես ընտրյալները չեն խաբվելու, բայց լինելու են մարդիկ, որոնք կանգնած են իսկապես ընտրյալների կողքին և խաբվելու են։ Իսկապես ընտրյալները իմաստուն կույսերն են։ Անմիտ կույսերը խաբվելու են, այդպես չէ՞։

And as the wise virgins in this time period, when the temptation is there to deceive the very elect, as the wise virgins are receiving the outpouring of the Holy Spirit, what are the foolish virgins receiving? The strong delusion of 2 Thessalonians. We will deal with that, too, in connection with the Daily.

Եվ ինչպես այս ժամանակահատվածում իմաստուն կույսերը, երբ գայթակղությունը կա խաբելու նույնիսկ ընտրյալներին, ստանում են Սուրբ Հոգու հեղումը, այդ դեպքում անմիտ կույսե՞րը ինչ են ստանում։ Բ Թեսաղոնիկեցիների մեջ հիշված զորեղ մոլորությունը։ Դրան ևս կանդրադառնանք՝ «Ամենօրյա»-ի հետ կապակցությամբ։

—"were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect."

—«իրենց փորձառության մեջ հյուսում էին հոգևոր[ապաշտական] տեսք ունեցող զգացմունքներ և մեր ժողովրդին ձգում էին դեպի գեղեցիկ զգացմունքներ, որոնք, եթե հնարավոր լիներ, կխաբեին իսկ ընտրյալներին»։

What is the very bottom line of spiritualism?

Ո՞րն է ոգեհարցության ամենահիմնական էությունը։

When it comes to the story of King Saul, what did Samuel say? "Rebellion is as witchcraft." Rebellion is witchcraft.

Երբ խոսքը վերաբերում է Սավուղ թագավորի պատմությանը, ի՞նչ ասաց Սամուելը։ «Ապստամբությունը կախարդության պես է»։ Ապստամբությունը կախարդություն է։

Where does Saul end up?

Սավուղը որտե՞ղ է ավարտվում։

FROM THE AUDIENCE: With the witch of Endor.

ԼՍԱՐԱՆԻՑ. Էնդորի կախարդի հետ։

With the witch of Endor.

Անդորի կախարդուհու հետ։

What was it that King Sault did to produce this train of events that leads him to the witch of Endor? He set his word above God's Word. He had been told what to do, but he went ahead and he did what he wanted to do.

Ի՞նչ արեց Սավուղ թագավորը, որ առաջ բերեց այս իրադարձությունների շղթան, որն ի վերջո նրան հասցրեց Անդորի կախարդուհու մոտ։ Նա իր խոսքը վեր դասեց Աստծու Խոսքից։ Նրան ասվել էր, թե ինչ պետք է անի, բայց նա առաջ գնաց և արեց այն, ինչ ինքն էր ուզում անել։

The very bottom line of spiritualism is placing your word above God's Word. That is where it all starts. That is witchcraft.

Սպիրիտուալիզմի ամենահիմնական էությունը քո խոսքը Աստծո Խոսքից վեր դասելն է։ Այդտեղից է ամեն ինչ սկսվում։ Դա կախարդություն է։

Witchcraft is identifying how Satan brings you under his influence. How he entrances you it is a magical term dealing with magical deception.

Կախարդությունը այն է, թե ինչպես է սատանան ձեզ ենթարկում իր ազդեցությանը։ Թե ինչպես է նա ձեզ հմայում՝ դա կախարդական տերմին է, որը վերաբերում է կախարդական խաբեությանը։

When you are bewitched, who is the first to become bewitched? The witch. It all starts when I place my word above God's Word. That is witchcraft, that is rebellion, and I am the one that has become bewitched. And that is what happened to Daniells and Prescott.

Երբ դուք կախարդվում եք, ո՞վ է առաջինը կախարդվում։ Կախարդը։ Ամեն ինչ սկսվում է այն ժամանակ, երբ ես իմ խոսքը դնում եմ Աստծո Խոսքից վեր։ Դա կախարդություն է, դա ապստամբություն է, և ես եմ նա, ով կախարդվել է։ Եվ հենց դա է պատահել Daniells-ին և Prescott-ին։

And what sentiments were Daniells and Prescott trying to bring in when this was happening? A wrong view of the Daily.

Եվ ի՞նչ մտայնություններ էին Դանիելսն ու Պրեսքոթը փորձում ներմուծել, երբ այս ամենը տեղի էր ունենում։ «Ամենօրյա»-ի վերաբերյալ սխալ տեսակետ։

And what is the true view of the Daily? Is that it is Paganism, and Paganism is the religion of self-exaltation. It is a religion that began in the courts of Heaven when Satan, when Satan, set his word above God's Word and introduced into the history of mankind the mystery of iniquity.

Եվ ո՞րն է «Ամենօրյայի» ճշմարիտ հասկացությունը։ Այն է, որ դա հեթանոսությունն է, իսկ հեթանոսությունը ինքնաբարձրացման կրոնն է։ Դա մի կրոն է, որ սկիզբ առավ Երկնքի ատյաններում, երբ Սատանան, երբ Սատանան, իր խոսքը վեր դասեց Աստծո Խոսքից և մարդկության պատմության մեջ ներմուծեց անօրենության խորհուրդը։

The mystery of iniquity is Satan's work in bewitching us. It is Satan's work in getting us to place our word or his word above God's Word.

Անօրենության խորհուրդը Սատանայի գործն է՝ մեզ կախարդելու մեջ։ Դա Սատանայի գործն է՝ մեզ մղելու, որ մեր խոսքը կամ նրա խոսքը դնենք Աստծու Խոսքից վեր։

Do you follow my thought?

Հետևո՞ւմ եք իմ մտքին։

Look up iniquity. It will define iniquity in Strong's Concordance. And when you take it down to the root word, what is the root word for iniquity? Alpha, alpha. That is the Alpha Apostasy.

Փնտրե՛ք «անօրենություն»-ը։ Այն «Strong’s Concordance»-ում կսահմանի անօրենությունը։ Եվ երբ այն իջեցնեք մինչև արմատական բառը, ո՞րն է անօրենության արմատական բառը։ Ալֆա, ալֆա։ Դա Ալֆա ապստասությունն է։

When were Daniells and Prescott pushing this foolish view? In the time period of the Alpha Apostasy.

Ե՞րբ էին Դանիելսը և Պրեսկոտը առաջ մղում այս հիմար տեսակետը։ Ալֆա-ուրացության ժամանակաշրջանում։

So, do not miss what Sister White is saying here about deceiving the very elect and about reading Ezekiel 28. She knew what was going on. She knew that this Daily thing is something that is not only wrong doctrinally but it requires those who are going to preach the wrong view of the Daily to place their word above God's Word and puts them in the position where they are bewitched; and, therefore, they are a tool in the hand of Satan to bewitch others with their rebellion.

Այսպիսով, բաց մի՛ թողեք, թե Սպիտակ քույրն այստեղ ինչ է ասում՝ հենց ընտրյալներին մոլորեցնելու մասին և Եզեկիել 28-ը կարդալու վերաբերյալ։ Նա գիտեր, թե ինչ էր կատարվում։ Նա գիտեր, որ այս «Daily» կոչվածը ոչ միայն վարդապետական առումով սխալ մի բան է, այլև պահանջում է, որ նրանք, ովքեր պատրաստվում են քարոզել «Daily»-ի սխալ տեսակետը, իրենց խոսքը վեր դասեն Աստծո Խոսքից, և նրանց դնում է այնպիսի դիրքի մեջ, ուր նրանք կախարդված են. և, հետևաբար, նրանք Սատանայի ձեռքում գործիք են՝ իրենց ապստամբությամբ ուրիշներին էլ կախարդելու համար։

"I have to trace with my pen [the fact] that these brethren would see defects in their delusive ideas that would place the truth in an uncertainty; and [yet] they [would] stand out as [if they had] great spiritual discernment. Now I am to tell them [that] when I was shown this matter,"

«Ես պարտավոր եմ իմ գրչով արձանագրել [այն փաստը], որ այս եղբայրները իրենց խաբուսիկ գաղափարների մեջ կտեսնեին այնպիսի թերություններ, որոնք ճշմարտությունը կդնեին անորոշության մեջ, և [սակայն] նրանք [կկանգնեին] այնպես, [կարծես իրենք ունենային] մեծ հոգևոր խորաթափանցություն։ Այժմ ես պետք է նրանց ասեմ, [որ] երբ ինձ ցույց տրվեց այս հարցը,»

People say, "Oh, Ellen White, she doesn't have a position on the Daily."

Մարդիկ ասում են. «Օ՜, Էլեն Ուայթը «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ դիրքորոշում չունի»։

"when I was shown this matter when Elder Daniells was lifting up his voice like a trumpet in advocating his ideas of the —Daily,' the after results were presented. Our people were becoming confused. I saw the result, and then there were given me cautions that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God,"—

«Երբ ինձ այս հարցը ցույց տրվեց, երբ Երեց Դանիելսը փողի պես բարձրացնում էր իր ձայնը՝ պաշտպանելով իր գաղափարները «Ամենօրյա»-ի վերաբերյալ, ներկայացվեցին հետագա հետևանքները։ Մեր ժողովուրդը շփոթության մեջ էր ընկնում։ Ես տեսա արդյունքը, և ապա ինձ տրվեցին զգուշացումներ, որ եթե Երեց Դանիելսը, առանց հետևանքի հանդեպ նկատառում ունենալու, այսպես ներշնչվի և իրեն թույլ տա հավատալ, թե ինքը գտնվում է Աստծո ներշնչման ներքո, —»

This is spiritualism. He has placed his word above God's Word. He is believing that he is being inspired by God.

Սա սպիրիտիզմ է։ Նա իր խոսքը դրել է Աստծու Խոսքից վեր։ Նա հավատում է, թե ներշնչվում է Աստծուց։

"that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God, skepticism would be sown among our ranks everywhere, and we should be where Satan would carry his messages. Set unbelief and skepticism would be sown in human minds, and strangecrops of evil would take the place of truth. Ms 67, 1910, 1–8. Manuscript Release, volume 20, 17–22.

«Եթե Երեց Դանիելսը, առանց արդյունքի նկատմամբ որևէ նկատառման, այսպես ներգործության տակ ընկներ և իրեն թույլ տար հավատալ, թե գտնվում է Աստծո ներշնչման ներքո, ապա ամենուրեք մեր շարքերում թերահավատություն կսերմանվեր, և մենք կհայտնվեինք այնտեղ, ուր Սատանան կտաներ իր պատգամները։ Հաստատված անհավատությունն ու թերահավատությունը կսերմանվեին մարդկային մտքերում, և չարի տարօրինակ բերքերը ճշմարտության տեղը կգրավեին։ Ms 67, 1910, 1–8. Manuscript Release, volume 20, 17–22.»

The strange crops of evil are growing all over Adventism today.

Այսօր ադվենտիզմի ողջ տարածքում չարի տարօրինակ պտուղներն են աճում։

Ellen White places her endorsement on the Pioneer understanding of the 2520.

Էլեն Ուայթը իր հավանությունը դնում է 2520-ի վերաբերյալ Պիոներների ըմբռնման վրա։

Ellen White places her endorsement on the Pioneer understanding that the Daily in the Book of Daniel represents Paganism.

Էլեն Ուայթը իր հավանությունն է տալիս Պիոներների այն ըմբռնմանը, ըստ որի Դանիելի գրքում հիշատակված «Ամենօրյան» ներկայացնում է հեթանոսությունը։