Դանիէլի տասնմէկերորդ գլխի քառասուներորդ համարի ծածուկ պատմութիւնը համապատասխանում է նոյն գլխի տասից մինչեւ տասնվեց համարներում ներկայացուած պատմութեանը։ Տասից մինչեւ տասնվեց համարներում Յայտնութիւն տասներեքի երկրային գազանի՝ Միացեալ Նահանգների ուխտադրուժ Հանրապետական եղջիւրի գիծը ներկայացուած է Դոնալդ Թրամփով. Միացեալ Նահանգների ուխտադրուժ բողոքական եղջիւրի գիծը ներկայացուած է Մակաբայեցիներով. պապականութեան ծովային գազանի գիծը ներկայացուած է որպէս «քո ժողովրդի աւազակներ», իսկ վիշապի գիծը ներկայացուած է հարաւի զանազան թագաւորներով եւ Մակեդոնիայի Փիլիպպոսով։ Հարիւր քառասունչորս հազարների գիծը ներկայացուած է Պետրոսով։

Միջինը

Այդ թաքնված պատմության ներսում միջինը բազմիցս ընդգծվում է։ Ք.ա. 457 թվականին սկսված 250 տարին ավարտվեց Ք.ա. 207 թվականին՝ Ռաֆիայի և Պանիումի ճակատամարտերի միջևտեղում՝ տասնմեկից տասնհինգ համարների վերջին երկու փոխանորդական պատերազմների մեջ։ Երկրի գազանի 250 տարիները, որոնք սկսվեցին 1776 թվականին, ավարտվում են 2026 թվականին՝ երկրի գազանի քաղաքական ասպարեզում «միջանկյալ ընտրությունների» տարում։ Պետրոսը Կեսարիա Փիլիպպեում (Պանիում) է՝ այն երեք դեպքերից միջնամասում, երբ Քրիստոսը բացառապես միայն երեք աշակերտների վերցրեց։

Այդ զուգահեռ գծերի պատմության մեջ Պետրոսը ներկայացնում է նրանց, ովքեր ուղղում և կրկնում են Նեշվիլի վրա ընկնող հրե գնդերի մասին նախազգուշացումը։ Պետրոսի անունը փոխվեց Մատթեոսի Ավետարանի տասնմեկերորդից քսաներկուերորդ գլուխների հենց միջնամասում, ճիշտ այնպես, ինչպես Աբրամին վերաբերող տասնմեկերորդից քսաներկուերորդ գլուխների միջին գլխում թլփատությունը ներկայացվեց որպես ուխտի նշան՝ զուգահեռ Հայտնության տասնմեկերորդից քսաներկուերորդ գլուխների միջնամասին, որը Հայտնության տասնյոթերորդ գլխում մատնանշում է մահվան ուխտի նշանը։ Հենց միջնակետում են հարյուր քառասունչորս հազարները լավոդիկեցիներից վերափոխվում փիլադելփիացիների, իսկ երեք հրեշտակների միջնեկը երկրորդ հրեշտակն է։

Երկրորդ քայլը կամ միջնակետը տաճարի երկրորդ փորձության ժամանակն է, որը հաջորդում է առաջին և հիմնարար փորձությանը։ 2024 թվականի առաջին փորձությունը Հռոմի խորհրդանիշով հաստատվող արտաքին տեսիլքն էր, իսկ երկրորդ փորձությունը Սրբությունների Սրբությունում գտնվող Քրիստոսի ներքին մարա (հայելի) տեսիլքն է։ Երկրորդ հրեշտակի պատմության մեջ կեսգիշերային աղաղակի պատգամը գալիս է զորացնելու երկրորդ հրեշտակի պատգամը։

Միլլերական շարժման պատմության մեջ 1840 թվականին Հովսիա (նշանակում է՝ Աստծու հիմք) Լիչը շտկեց առաջին և երկրորդ վայերի՝ իսլամի մասին մարգարեության իր նույնականացումը, իսկ 1844 թվականին Սամուել Սնոուն շտկեց 1843 թվականի կանխատեսումը՝ ի կատարումն տասը կույսերի առակի։ 2026 թվականին Պետրոսը պետք է շտկի Նաշվիլի հրե գնդերի մասին չիրականացած կանխատեսումը, որի նախապատկերն էր միլլերականների՝ 1843 թվականի հիասթափությունը, և ճշգրտի իսլամի մասին պատգամը, որի նախապատկերն էր 1840 թվականին Հովսիա Լիչի կատարած աշխատանքը։ 1840 և 1844 թվականների միլլերական այդ երկու իրադարձությունները ներկայացնում են առաջին հրեշտակի պատգամի զորացումը 1840 թվականի օգոստոսի 11-ին և երկրորդ հրեշտակի պատգամի զորացումը 1844 թվականի օգոստոսի 17-ին։ Միասին դրանք մատնանշում են կեսգիշերային աղաղակի զորացումը, երբ Նաշվիլի հրե գնդերն իջնեն։

«Հրեշտակը, որ միանում է երրորդ հրեշտակի պատգամի հռչակմանը, պիտի իր փառքով լուսավորի ամբողջ երկիրը։ Այստեղ կանխասացվում է համաշխարհային ընդգրկում ունեցող և անսովոր զորությամբ մի գործ։ 1840–44 թվականների ադվենտական շարժումը Աստծո զորության փառավոր դրսևորում էր. առաջին հրեշտակի պատգամը հասցվեց աշխարհի յուրաքանչյուր միսիոներական կայան, և որոշ երկրներում դրսևորվեց կրոնական այնպիսի մեծ հետաքրքրություն, ինչպիսին ոչ մի երկրում չէր տեսնվել տասնվեցերորդ դարի Բարեփոխությունից ի վեր. սակայն այս ամենը պիտի գերազանցվի երրորդ հրեշտակի վերջին նախազգուշացման ներքո տեղի ունեցող հզոր շարժումով»։ The Great Controversy, 611.

Հարցն այս է. Միացյալ Նահանգների բոլոր քաղաքներից Աստծո նախախնամությունն ինչո՞ւ պիտի ընտրեր Նեշվիլը։ Սեպտեմբերի 11-ին, երբ վրա հասավ երրորդ վայը, թիրախները Նյու Յորքի Երկվորյակ աշտարակներն ու Վաշինգտոնում՝ Կոլումբիայի շրջանում գտնվող Պենտագոնն էին։ Չորրորդ ինքնաթիռը բախվեց գետնին։ Երկրից ելնող գազանի խորհրդանիշը երկիրն է, նրա տնտեսական հզորության խորհրդանիշը՝ Նյու Յորքը, իսկ նրա ռազմական հզորության խորհրդանիշը՝ Պենտագոնը։ Երբ Միացյալ Նահանգներն աշխարհին ստիպում են ընդունել պապական իշխանության դրոշմը և եկեղեցու ու պետության քաղաքական համակարգը, որը գազանի պատկերն է, դա անում են իրենց ռազմական և տնտեսական հզորության միջոցով, քանի որ Հայտնության տասներեքերորդ գլուխը ցույց է տալիս, որ երկրից ելնող գազանն իր իշխանությունը գործադրում է՝ հավատարիմներին գնել կամ վաճառելն արգելելու համար, և նաև մահվան է մատնում նրանց, ովքեր պաշտպանում են Աստծո յոթերորդ օրվա շաբաթը։ Մարգարեական խորհրդաբանությունը Դանիելի տասնմեկերորդ գլխի քառասուներորդ համարում ներկայացված է որպես «կառքեր, հեծյալներ (ռազմական հզորություն) և նավեր» (տնտեսական հզորություն)։

Հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակաշրջանում իսլամն անսպասելիորեն չորս անգամ հարվածում է փառավոր երկրին։ Առաջինը սեպտեմբերի 11-ի հարվածն էր, իսկ երկրորդն ու երրորդը հասցվեցին նախ հին՝ բառացի իմաստով փառավոր երկրին, ապա՝ Նեշվիլին։ Չորրորդը Հայտնության տասնմեկերորդ գլխի երկրաշարժն է, այսինքն՝ կիրակնօրյա օրենքը։ Բաղաամի և երեք հրեշտակների համատեքստում երկու հարվածները՝ 2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ին տեղի ունեցածն ու Նեշվիլին հասցվածը, խորհրդանշում են Աստծո ուխտի ժողովրդի աստվածաշնչյան երկու խաղողի այգիները։

Երբ պապականության մահացու վերքը բժշկվում է Կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ, սկսվում է Խավար դարերի երկրորդ դրսևորումը։ Առաջին և երրորդ վայերը նույնն են, որովհետև Քրիստոսը միշտ վերջը պատկերում է սկզբով. ուստի Մուհամմադի ընկնող աստղը առաջին վայի մեջ, որը շրջեց այն բանալին, որ բացեց անդունդը, և սրանից կարճ ժամանակ անց 9/11-ից հետո անդունդի աթեիզմը սպանեց Հայտնություն տասնմեկի երկու վկաներին։ Կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ պապական մահացու վերքը բժշկվում է, և կաթոլիկության գազանը կատարում է ութերորդի (որն ներկայացնում է հարությունը) կատարման մարգարեական հանելուկը։ Այնժամ սկսվում է Խավար դարերի երկրորդ շրջանը՝ որպես Բաղաամի երրորդ նշասյուն, երբ էշը խոսում է և շրջում բանալին, որպեսզի կրկին բացի անդունդը։ 9/11-ից հետո անդունդից դուրս եկավ վիշապը՝ աթեիզմը, պատերազմելու ամենահարուստ նախագահի դեմ, որը գրգռեց Հունաստանի ողջ թագավորությունը։ Կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ Հայտնություն տասնյոթի գազանը բարձրանում է անդունդից, և խավարը դարձյալ մթագնում է արեգակը։

Ինչո՞ւ Նեշվիլ։ Հարցը, որ դեռևս չլուծված է։ Նեշվիլը նշանավորում է կեսգիշերյան աղաղակի պատգամի հռչակման կարճ ժամանակահատվածի սկիզբը, և այն սկսվում է իսլամի կողմից անսպասելի կործանարար հարձակմամբ ու նույն կերպ էլ ավարտվում է։ Ժամանակահատվածի վերջում կիրակնօրյա օրենքը ներկայացնում է գազանի նշանի պարտադրումը Միացյալ Նահանգներում և քաղաքների կործանման սկիզբը։ «Կործանումը» իսլամի մարգարեական բնութագրիչն է։

Կործանում

«Նախանցյալ գիշեր իմ առջև անցավ մի չափազանց տպավորիչ տեսարան։ Ես տեսա մի ահագին հրե գունդ, որ ընկավ որոշ գեղեցիկ ապարանքների մեջտեղը՝ պատճառելով դրանց ակնթարթային կործանումը։ Ես լսեցի, թե ոմանք ասում էին. «Մենք գիտեինք, որ Աստծո դատաստանները գալիս են երկրի վրա, բայց չգիտեինք, որ դրանք այսքան շուտ պիտի գային»։ Ուրիշներն ասում էին. «Դուք գիտեիք։ Ապա ինչո՞ւ մեզ չասացիք։ Մենք չգիտեինք»։ Ամեն կողմից ես լսում էի այսպիսի խոսքեր»։ Նամակ 217, 1904 թ.

Ինը Տասնմեկ

«Հայտնություն» «ինը տասնմեկը» իսլամի թագավորության բնույթը նույնացնում է մահվան և կործանման հետ, որովհետև մարգարեության մեջ անունը բնավորություն է ներկայացնում։

Եվ իրենց վրա ունեին մի թագավոր, որ անհուն փոսի հրեշտակն է, որի անունը եբրայերեն լեզվով Աբադոն է, իսկ հունարենով նրա անունը Ապողլիոն է։ Հայտնություն 9/11.

Աբադոն նշանակում է «կործանում կամ կործանման վայր», իսկ Ապողլիոն՝ «կործանիչ»։

«Հրեշտակները զսպում են չորս հողմերը, որոնք ներկայացված են որպես կատաղած ձի, որ ձգտում է պոկվել և սլանալ ամբողջ երկրի երեսով՝ իր ճանապարհին բերելով կործանում և մահ։»

«Մի՞թե պիտի քնենք հենց հավիտենական աշխարհի իսկ շեմին։ Մի՞թե պիտի լինենք բթացած ու սառն ու մեռած։ Ո՜հ, եթե միայն մեր եկեղեցիներում ունենայինք Աստծո Հոգին և շունչը, որ ներշնչված լիներ Նրա ժողովրդի մեջ, որպեսզի նրանք կանգնեին իրենց ոտքերի վրա և ապրեին։ Մենք պետք է տեսնենք, որ ճանապարհը նեղ է, և դուռը՝ անձուկ։ Սակայն երբ անցնում ենք այդ անձուկ դռնով, նրա ընդարձակությունը սահման չունի»։ Manuscript Releases, հ. 20, 217.

Երրորդ վայի իսլամի ուղին Բաղաամի և էշի ուղին է։ Իսլամի բարկացած ձիու ուղին, այսինքն՝ Հովհաննեսի կռվի չորս հողմերը, Եսայիայի սաստիկ հողմը և Եզեկիելի «հողմը» կամ «շունչը», որ գալիս է չորս հողմերից, 9/11-ից սկսած ընթանում է մի ճանապարհով, որը տանում է դեպի «նեղ» և «ուղիղ» դուռը։ Այդ նեղ դուռը Բաղաամի և էշի երրորդ ճանապարհային նշանն է։

Եվ Տիրոջ հրեշտակը առաջ գնաց և կանգնեց մի նեղ տեղում, ուր ոչ աջ կողմ թեքվելու ճանապարհ կար, ոչ էլ ձախ։ Եվ երբ էշը տեսավ Տիրոջ հրեշտակին, Բաղաամի տակ ընկավ գետին. և Բաղաամի բարկությունը բորբոքվեց, ու նա գավազանով զարկեց էշին։ Եվ Տերը բացեց էշի բերանը, և նա ասաց Բաղաամին. «Ի՞նչ եմ քեզ արել, որ այս երեք անգամ ինձ զարկեցիր»։ Թուոց 22:26–28։

Իսլամի կործանման երրորդ վայի ուղին սկսվեց սեպտեմբերի 11-ին, երբ հայտնություն 18:1–3-ը կատարվեց։

«Արդյոք այժմ շրջանառո՞ւմ է այն խոսքը, թե ես հայտարարել եմ, որ Նյու Յորքը պիտի սրբվի մակընթացային ալիքով։ Սա ես երբեք չեմ ասել։ Ես ասել եմ, երբ այնտեղ բարձրացող մեծ շենքերին էի նայում՝ հարկ առ հարկ. «Ի՜նչ սոսկալի տեսարաններ պիտի տեղի ունենան, երբ Տերը վեր կենա երկիրը ահավոր կերպով սասանելու համար։ Այն ժամանակ Հայտնություն 18.1–3-ի խոսքերը պիտի կատարվեն»։ Հայտնության տասնութերորդ ամբողջ գլուխը նախազգուշացում է այն բանի մասին, ինչ պիտի գա երկրի վրա։ Սակայն ես որևէ առանձնահատուկ լույս չունեմ այն մասին, թե հատկապես ինչ պիտի գա Նյու Յորքի վրա, բացի այն, որ գիտեմ՝ մի օր այնտեղի մեծ շենքերը պիտի կործանվեն Աստծո զորության շրջելու և շուռ տալու ազդեցությամբ։ Ինձ տրված լույսից գիտեմ, որ կործանումը աշխարհում է։ Մի խոսք Տիրոջից, Նրա հզոր զորության մի հպում, և այս հսկայական կառույցները պիտի փլվեն։ Այնպիսի տեսարաններ պիտի տեղի ունենան, որոնց սարսափելիությունը մենք չենք կարող պատկերացնել»։ Review and Herald, July 5, 1906.

Հարցը մնում է՝ ինչո՞ւ Նեշվիլը։ Նեշվիլի հրե գնդերը ներկայացնում են մարգարեական մի սցենար, որում ադվենտիստների մի խումբն ամոթով է մնում և, ըստ Հովելի, «կտրվում է»։ Մյուս խումբը ներկայացվում է որպես երբեք ամոթով չմնացող և ուրախությամբ լցված խումբ։ Մարգարեական ուրախությունը պայմանավորված չէ Նեշվիլի և Միացյալ Նահանգների վրա բերված դատաստանով, այլ արդարացիության այն հաստատմամբ, որը ներկայացվում է առակում յուղ ունեցողների և յուղ չունեցողների միջև։ Յուղին վերագրվում են բազմաթիվ խորհրդանշական իմաստներ, սակայն յուղի հիմնական իմաստներից մեկը կեսգիշերային աղաղակի պատգամն է։ Այդ պատգամը սկսեց աստիճանաբար կնիքազերծվել 2023 թվականի վերջին և ներկայացնում էր գիտելիքի այն աճը, որը կա՛մ մերժվում է, կա՛մ ընդունվում։ Ովսեն հստակ ասում է, որ գիտելիքը մերժողները մերժվում են որպես Աստծու քահանաներ։ Պետրոսը գտնվում է Ղևտացոց գրքի քսաներեքերորդ գլխի կառուցվածքի կենտրոնում, երբ հասկանում է Նեշվիլի հրե գնդերը, իսկ երեսուն թիվը քահանաների խորհրդանիշն է։

Իմ ժողովուրդը կորչում է գիտության պակասից, որովհետև դու մերժեցիր գիտությունը, և Ես էլ քեզ կմերժեմ, որպեսզի Ինձ համար քահանա չլինես. քանի որ մոռացար քո Աստծու օրենքը, Ես էլ կմոռանամ քո որդիներին։ Ովսեե 4:6.

«Գիտելիքի» կամ դրա բացակայության հարցը Նեշվիլի հրագնդերի հայտնվելուն առնչվող ճշմարտություններից մեկն է։ Մարգարեական «գիտելիքը» կամ դրա բացակայությունը նշանավորում է կեսգիշերային աղաղակի հռչակման սկիզբը, իսկ այդ ժամանակաշրջանն ավարտվում է Աստծո Խոսքին հնազանդության հարցով, որն արտահայտվում է շաբաթի և կիրակիի հարցում։ Քրիստոսը միշտ վերջը պատկերում է սկզբի միջոցով, իսկ սկզբում Աստծո Խոսքին հնազանդությունն այն նախազգուշական պատգամն էր, որը պարտեզում տրվեց Ադամին և Եվային։

Վերջում հնազանդության հարցը չի կարող սահմանափակվել միայն մեկ պարտեզով, եթե, ինչպես ասում է Քույր Ուայթը, «ամեն ազգ ներգրավված պիտի լինի»։ Շաբաթի և կիրակիի հարցը պարտեզում Ադամի և Եվայի սկզբնական փորձության կրկնությունն է, որը վերջում կրկնվում է ամբողջ աշխարհում։ Այդ փորձությունը սկսվում է Միացյալ Նահանգներում կիրակնօրյա օրենքի հաստատմամբ, ինչը նաև կեսգիշերյան աղաղակի հռչակման ժամանակաշրջանի ավարտն է։

Քրիստոսի գալստյան մասին նախազգուշական պատգամը հռչակում են միայն նրանք, ովքեր ընդունել են գիտելիքի այն աճը, որը բխում է Հիսուս Քրիստոսի հայտնության պատգամի կնիքի բացումից, որը սկսվել է 2023 թվականի վերջին։ Գիտելիքի առկայության կամ բացակայության ստուգումն ավարտին է հասցվում Նեշվիլի հարձակման ժամանակ։ 2023 թվականին կնիքի բացման ժամանակ սկսված երեք ստուգումների լակմուսային փորձը հիմնված է յուղի վրա, որը «գիտելիքն» է՝ պարունակված մարգարեական այն պատգամում, որի կնիքը բացվեց այն ժամանակ։

Կնիքազերծված «գիտությունը» փորձության է ենթարկում և, ի վերջո, դրսևորվում է որպես յուղ, որը երրորդ և վճռորոշ փորձությունն է։ Այդ փորձությամբ սկսվում է կեսգիշերային աղաղակի պատգամի հռչակման ժամանակաշրջանը, որն ավարտվում է հնազանդության փորձությամբ։ Հնազանդության այդ փորձությանը ենթարկվում են Եվան, որը ներկայացնում է եկեղեցին, և Ադամը, որը ներկայացնում է պետությունը։ Այդ երկու կառույցների միավորումը վերջնականապես իրագործվում է, երբ պարտադրվում է գազանի դրոշմը։ Պարտեզում տեղի ունեցած փորձությունը նույնն է, ինչ վերջում տեղի ունենալիք փորձությունը։ Դա տղամարդկանց և կանանց համար մի փորձություն է, որը ներառում է եկեղեցու և պետության միավորումը, որոնք տղամարդ և կին են։ Նախազգուշական պատգամը, որը կնիքազերծվում է՝ տանելով դեպի հնազանդության վերջնական փորձությունը, ներկայացված է բարու և չարի «գիտության» ծառով։

Նեշվիլը հունական կրթության խորհրդանիշն է երկրից ելած գազանի երկրում։ Հունական կրթությունը կեղծ կրթություն է. այն չար գիտելիք է, իսկ բարի գիտելիքը ճշմարիտ կրթություն է։ Միակ կառավարման խորհուրդը, որի կազմում Էլեն Ուայթը երբևէ համաձայնել է ընդգրկվել, «Հարավի Աթենք» կոչվող Նեշվիլում գտնվող Մեդիսոն քոլեջի խորհուրդն էր։ Նեշվիլը հունական, կամ կեղծ կրթության խորհրդանիշն է։ Կեղծ կրթությունը կեղծ գիտելիք է։ Նեշվիլի նշանակությունը զուգահեռներ ունի Նյու Յորք քաղաքի և Պենտագոնի խորհրդանշական իմաստների հետ։

Մենք կշարունակենք այս թեմաների քննարկումը հաջորդ հոդվածում։

Ձեռագիր 188, 1905 թ.

«Երբ ես Նեշվիլում էի, ես խոսում էի ժողովրդի հետ, և գիշերային ժամերին մի ահռելի հրե գունդ իջավ ուղիղ երկնքից և կանգ առավ Նեշվիլի վրա։ Այդ գնդից բոցեր էին դուրս գալիս նետերի պես. տները կլանվում էին, տները երերում էին և փլվում։ Մեր մարդկանցից ոմանք կանգնած էին այնտեղ։ «Սա ճիշտ այն է, ինչ մենք սպասում էինք,— ասում էին նրանք,— մենք սա էինք սպասում»։ Մյուսները տառապանքի մեջ ձեռքերը կծկում էին և աղաղակում Աստծուն՝ ողորմություն հայցելով։ «Դուք գիտեիք այդ,— ասում էին նրանք,— դուք գիտեիք, որ սա գալու էր, և ոչ մի խոսք չասացիք՝ մեզ զգուշացնելու համար»։ Այնպես էր թվում, թե նրանք գրեթե պատրաստ էին պատառ-պատառ անելու նրանց՝ այն մտքից, որ երբեք չէին ասել իրենց կամ առհասարակ որևէ նախազգուշացում չէին տվել»։ Ձեռագիր 188, 1905։