It is an acceptable biblical understanding to identify the prophet Ezekiel as thirty years old in his opening verses.

Ընդունելի աստվածաշնչյան ըմբռնում է մարգարե Եզեկիելին իր սկզբնական համարներում երեսուն տարեկան ճանաչելը։

Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. In the fifth day of the month, which was the fifth year of king Jehoiachin’s captivity, The word of the Lord came expressly unto Ezekiel the priest, the son of Buzi, in the land of the Chaldeans by the river Chebar; and the hand of the Lord was there upon him. Ezekiel 1:1–3.

Եվ եղավ, երեսուներորդ տարում, չորրորդ ամսում, ամսվա հինգերորդ օրը, երբ ես գերեվարվածների մեջ էի Քեբար գետի մոտ, երկինքները բացվեցին, և ես Աստծո տեսիլքներ տեսա։ Ամսվա հինգերորդ օրը, որ Հովակին թագավորի գերության հինգերորդ տարին էր, Տիրոջ խոսքը հստակապես եկավ Բուզիի որդի Եզեկիել քահանայի վրա՝ Քաղդեացիների երկրում, Քեբար գետի մոտ, և այնտեղ Տիրոջ ձեռքը նրա վրա էր։ Եզեկիել 1:1–3.

Some believe “the thirtieth year” is based upon a specific jubilee cycle, which began with king Josiah and ended with verse one of chapter forty.

Ոմանք կարծում են, թե «երեսուներորդ տարին» հիմնված է հոբելյանական որոշակի շրջափուլի վրա, որը սկսվեց Հովսիա թագավորով և ավարտվեց քառասուներորդ գլխի առաջին համարով։

In the five and twentieth year of our captivity, in the beginning of the year, in the tenth day of the month, in the fourteenth year after that the city was smitten, in the selfsame day the hand of the Lord was upon me, and brought me thither. Ezekiel 40:1.

Մեր գերության քսանհինգերորդ տարում, տարվա սկզբին, ամսվա տասներորդ օրը, քաղաքի հարվածվելուց հետո տասնչորսերորդ տարում, հենց նույն օրը Տիրոջ ձեռքը ինձ վրա եղավ և ինձ այնտեղ տարավ։ Եզեկիէլ 40:1։

Biblical chronologists date verse one of chapter forty as either April 28 or October 22, 573 BC. All the prophets identify the latter days, so the fall date of October 22, 573 BC is the omega date of a line that began fifty years prior in what is called “Josiah’s Great Passover” on May 5, 622 BC.

Աստվածաշնչյան ժամանակագրագետները քառասուներորդ գլխի առաջին համարը թվագրում են մ.թ.ա. 573 թվականի կամ ապրիլի 28-ով, կամ հոկտեմբերի 22-ով։ Բոլոր մարգարեները նույնացնում են վերջին օրերը, ուստի մ.թ.ա. 573 թվականի հոկտեմբերի 22-ի աշնանային թվականը օմեգայի թվականն է այն գծի, որը հիսուն տարի առաջ սկսվել էր այն իրադարձությամբ, որ կոչվում է «Հովսիայի Մեծ Զատիկ», մ.թ.ա. 622 թվականի մայիսի 5-ին։

The number thirty is a symbol of the priests who were to be thirty years old when they began to serve. Whether verse one through three of Ezekiel one, is identifying Ezekiel’s age as thirty, or simply as a symbol of a priest he would also be represented as thirty years old. If the thirty years of verse one is as others believe; representing the thirtieth year since Josiah’s Great Passover in 622 BC, the prophetic implications are still the same.

Երեսուն թիվը քահանաների խորհրդանիշն է, որոնք իրենց ծառայությունը սկսելու ժամանակ պետք է լինեին երեսուն տարեկան։ Անկախ այն բանից, թե Եզեկիել Ա-ի առաջինից երրորդ համարները Եզեկիելի տարիքը նույնացնո՞ւմ են որպես երեսուն, թե պարզապես նրան ներկայացնում են որպես քահանայի խորհրդանիշ, նա նաև կներկայացվեր որպես երեսուն տարեկան։ Եթե առաջին համարի «երեսուն տարիները», ինչպես ուրիշներն են կարծում, ներկայացնում են մ.թ.ա. 622 թվականին Հովսիայի Մեծ Զատկից անցած երեսուներորդ տարին, մարգարեական նշանակությունները դարձյալ նույնն են։

Josiah means “foundation,” and his Great Passover began a jubilee period that ended on October 22 on the Day of Atonement 573 BC. The “jubilee line” from Josiah to October 22 aligns with the history of 1840 to 1844. The foundations of 1840 were represented by king Josiah and also by Josiah Litch. October 22 was represented by the horn of the jubilee trumpet being sounded along with the horn of the Day of Atonement.

Յոսիա նշանակում է «հիմք», և նրա Մեծ Զատիկը սկսեց մի հոբելյանական շրջան, որն ավարտվեց հոկտեմբերի 22-ին՝ Քավության օրվա ժամանակ, մ.թ.ա. 573 թվականին։ Յոսիայից մինչև հոկտեմբերի 22-ը ձգվող «հոբելյանական գիծը» համընկնում է 1840-ից մինչև 1844 թվականների պատմության հետ։ 1840 թվականի հիմքերը ներկայացված էին Հովսիա թագավորով, ինչպես նաև Յոսիա Լիչով։ Հոկտեմբերի 22-ը ներկայացված էր հոբելյանական փողի եղջյուրի հնչեցմամբ՝ Քավության օրվա եղջյուրի հետ միասին։

And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. Leviticus 25:8, 9.

Եվ դու քեզ համար կհամրես տարիների յոթ շաբաթ, յոթ անգամ յոթ տարի. և տարիների յոթ շաբաթների ժամանակը քեզ համար կլինի քառասունինը տարի։ Ապա յոթերորդ ամսվա տասներորդ օրը կհրամայես, որ հոբելյանի փողը հնչեցվի. Քավության օրը պիտի փողը հնչեցնեք ձեր ամբողջ երկրով մեկ։ Ղևտական 25։8, 9։

Ezekiel is set within the Jubilee line from king Josiah to October 22, a line that represents Revelation ten’s first and second angels from 1840 unto 1844. Ezekiel represents the Millerites of the first and second angels and the one hundred and forty-four thousand of the third angel. Ezekiel represents the priesthood of the one hundred and forty-four thousand, but his primary prophetic attribute is that he is a prophet.

Եզեկիելը տեղակայված է Հոբելյանական գծի ներսում՝ Հովսիա թագավորից մինչև հոկտեմբերի 22-ը, մի գիծ, որ ներկայացնում է Հայտնություն տասի առաջին և երկրորդ հրեշտակներին՝ 1840 թվականից մինչև 1844 թվականը։ Եզեկիելը ներկայացնում է առաջին և երկրորդ հրեշտակների միլլերականներին և երրորդ հրեշտակի հարյուր քառասունչորս հազարը։ Եզեկիելը ներկայացնում է հարյուր քառասունչորս հազարի քահանայությունը, սակայն նրա հիմնական մարգարեական հատկանիշն այն է, որ նա մարգարե է։

Prophet, Priest and King

Մարգարե, Քահանա և Թագավոր

There are three biblical characters that began to serve when thirty years of age. Along with Ezekiel were David and Joseph. Because they all began to serve at the age of thirty, they are all priests. David is a symbol of the king, Joseph is the priest and Ezekiel is the prophet in the threefold kingdom of glory that consists of a prophet, a priest and a king.

Կան աստվածաշնչյան երեք կերպարներ, որոնք սկսեցին ծառայել երեսուն տարեկանում։ Եզեկիելի հետ միասին դրանք էին Դավիթը և Հովսեփը։ Քանի որ նրանք բոլորը սկսեցին ծառայել երեսուն տարեկանում, նրանք բոլորը քահանաներ են։ Դավիթը թագավորի խորհրդանիշն է, Հովսեփը՝ քահանան, իսկ Եզեկիելը՝ մարգարեն՝ փառքի այն եռակի թագավորության մեջ, որը բաղկացած է մարգարեից, քահանայից և թագավորից։

However we might apply the prophet Ezekiel as a symbol, he is a priest, and when applied in the line of the jubilee from Josiah to October 22, Ezekiel is a priest who would represent a priest in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand as typified by the history of 1840 to 1844 and king Josiah to October 22, 573 BC.

Այնուհանդերձ, ինչպես էլ որ մարգարե Եզեկիելին կիրառենք որպես խորհրդանիշ, նա քահանա է, և երբ հոբելյանի գծով կիրառվում է Հովսիայից մինչև հոկտեմբերի 22-ը, Եզեկիելը մի քահանա է, որը կներկայացներ մի քահանայի՝ հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակում, ինչպես որ դա նախատիպավորվում է 1840-ից մինչև 1844 թվականների պատմությամբ և Հովսիա թագավորից մինչև մ.թ.ա. 573 թվականի հոկտեմբերի 22-ը։

Twenty-two

Քսաներկու

The Bible is clear that Ezekiel ministered for twenty-two years. “Twenty-two” is a symbol of the one hundred and forty-four thousand who are the ensign of Divinity combined with humanity. In the history represented by Josiah’s Passover unto chapter forty’s October 22’s Jubilee celebration, Josiah’s Passover typified the work of Josiah Litch in 1838 and 1840. That work was setting forth the time prophecies of the first and second woes. It can now be seen that the prophecy of the first and second woes is much larger than the pioneers recognized.

Աստվածաշունչը հստակ է, որ Եզեկիելը ծառայեց քսաներկու տարի։ «Քսաներկու»-ն խորհրդանիշ է հարյուր քառասունչորս հազարի, որոնք Աստվածության և մարդկության միավորված դրոշն են։ Հովսիայի Զատիկից մինչև քառասուներորդ գլխի հոկտեմբերի 22-ի Հոբելյանական տոնակատարությամբ ներկայացված պատմության մեջ Հովսիայի Զատիկը նախատիպն էր Հովսիա Լիչի աշխատանքի 1838 և 1840 թվականներին։ Այդ գործը առաջին և երկրորդ վայերի ժամանակային մարգարեությունները ներկայացնելն էր։ Այժմ կարելի է տեսնել, որ առաջին և երկրորդ վայերի մարգարեությունը շատ ավելի ընդարձակ է, քան պիոներները ճանաչեցին։

Ezekiel as a biblical prophet identifies more specific dates in his writings than any other biblical author.

Եզեկիելը, որպես աստվածաշնչյան մարգարե, իր գրություններում նշում է ավելի շատ և ավելի հստակ թվականներ, քան աստվածաշնչյան որևէ այլ հեղինակ։

Ezekiel is the omega of the day equaling a year in Bible prophecy. In the book of Numbers, the alpha mention of the day year principle is represented at the first rebellion at Kadesh that brought about forty years of wandering in the wilderness. The last, or omega rebellion is being represented by Ezekiel in chapter four as Jerusalem is destroyed.

Եզեկիելը Աստվածաշնչյան մարգարեության մեջ «օրը՝ հավասար մեկ տարվա» սկզբունքի օմեգան է։ Թվոց գրքում օր-տարի սկզբունքի ալֆա հիշատակությունը ներկայացված է Կադեսում տեղի ունեցած առաջին ապստամբությամբ, որը պատճառ դարձավ անապատում քառասուն տարվա թափառման։ Իսկ վերջին, կամ օմեգա ապստամբությունը, ներկայացվում է Եզեկիելի միջոցով չորրորդ գլխում, երբ Երուսաղեմը կործանվում է։

Alpha

Ալֆա

After the number of the days in which ye searched the land, even forty days, each day for a year, shall ye bear your iniquities, even forty years, and ye shall know my breach of promise. I the Lord have said, I will surely do it unto all this evil congregation, that are gathered together against me: in this wilderness they shall be consumed, and there they shall die. Numbers 14:34, 35.

Այն օրերի թվի համեմատ, որոնց ընթացքում դուք հետախուզեցիք երկիրը՝ քառասուն օր, յուրաքանչյուր օրը՝ մեկ տարվա դիմաց, դուք պիտի կրեք ձեր անօրենությունները՝ քառասուն տարի, և պիտի ճանաչեք Իմ ուխտախախտությունը։ Ես՝ Տերս, ասել եմ. անպատճառ այսպես պիտի անեմ այս ամբողջ չար ժողովքի հանդեպ, որ համախմբվել է Իմ դեմ. այս անապատում նրանք պիտի բնաջնջվեն, և այնտեղ պիտի մեռնեն։ Թվոց 14:34, 35.

Omega

Օմեգա

Lie thou also upon thy left side, and lay the iniquity of the house of Israel upon it: according to the number of the days that thou shalt lie upon it thou shalt bear their iniquity. For I have laid upon thee the years of their iniquity, according to the number of the days, three hundred and ninety days: so shalt thou bear the iniquity of the house of Israel. And when thou hast accomplished them, lie again on thy right side, and thou shalt bear the iniquity of the house of Judah forty days: I have appointed thee each day for a year. Therefore thou shalt set thy face toward the siege of Jerusalem, and thine arm shall be uncovered, and thou shalt prophesy against it. Ezekiel 4:4–7.

Պառկիր նաև քո ձախ կողի վրա և Իսրայելի տան անօրենությունը դիր դրա վրա. ըստ այն օրերի թվի, որքան պառկած պիտի լինես դրա վրա, պիտի կրես նրանց անօրենությունը։ Որովհետև Ես քեզ վրա դրել եմ նրանց անօրենության տարիները՝ ըստ օրերի թվի, երեք հարյուր իննսուն օր. այսպես պիտի կրես Իսրայելի տան անօրենությունը։ Եվ երբ ավարտես դրանք, կրկին պառկիր քո աջ կողի վրա, և պիտի կրես Հուդայի տան անօրենությունը քառասուն օր. յուրաքանչյուր օրը քեզ համար մեկ տարի եմ սահմանել։ Ուստի քո երեսը դարձրու դեպի Երուսաղեմի պաշարումը, և քո բազուկը թող մերկ լինի, և մարգարեացիր նրա դեմ։ Եզեկիել 4։4–7։

Kadesh and Jerusalem’s destruction represent the alpha and omega rebellion representing the day for a year principle. The “day for a year principle” was the primary rule of the Millerite's and in the history of 1840 to 1844, as typified in the Jubilee line of king Josiah unto October 22. Ezekiel sets forth more dates than any other prophet. Within the dating of Ezekiel, the line of the Jubilee is identified, tying Ezekiel’s witness directly into the history of the first and second angels, and thereafter the history of the third angel.

Կադեսը և Երուսաղեմի կործանումը ներկայացնում են ալֆա և օմեգա ապստամբությունը՝ ներկայացնելով օրը՝ տարվա դիմաց սկզբունքը։ «Օրը՝ տարվա դիմաց սկզբունքը» միլլերիտների հիմնական կանոնն էր, ինչպես նաև 1840-ից մինչև 1844 թվականների պատմության մեջ, ինչպես որ տիպաբանորեն ներկայացված է հոբելյանի գծում՝ Հովսիա թագավորից մինչև հոկտեմբերի 22-ը։ Եզեկիելը ներկայացնում է ավելի շատ թվագրություններ, քան որևէ այլ մարգարե։ Եզեկիելի թվագրությունների շրջանակում հոբելյանի գիծը նույնացվում է՝ Եզեկիելի վկայությունն անմիջականորեն կապելով առաջին և երկրորդ հրեշտակների պատմությանը, և դրանից հետո՝ երրորդ հրեշտակի պատմությանը։

Along with the “Jubilee line” Ezekiel lies on his side for three hundred and ninety days, then on his other side for forty days. “Four hundred and thirty” is a symbol of the old and new covenants, for Abram’s covenant promise of four hundred years of captivity in Egypt found the second witness of thirty years with the apostle Paul. Together Abram, (later Abraham) of ‘the old’ and Saul, (later Paul) of ‘the new’ combined their witnesses to establish four hundred and thirty years as a symbol of the everlasting covenant. “Three hundred and ninety days” “shalt thou bear the iniquity of the house of Israel.” “And” “thou shalt bear the iniquity of the house of Judah forty days.” Together the right side and the left side equal Abram and Paul.

«Յոբելյանական գծի» հետ մեկտեղ Եզեկիելը երեք հարյուր իննսուն օր պառկում է իր կողքի վրա, ապա՝ իր մյուս կողքի վրա քառասուն օր։ «Չորս հարյուր երեսունը» հին և նոր ուխտերի խորհրդանիշ է, որովհետև Աբրամի՝ Եգիպտոսում չորս հարյուր տարվա գերության մասին ուխտի խոստումը իր երկրորդ վկային՝ երեսուն տարիներին, գտավ Պողոս առաքյալի մոտ։ Միասին Աբրամը (հետագայում՝ Աբրահամ), «հնի» կողմից, և Սավուղը (հետագայում՝ Պողոս), «նորի» կողմից, միավորեցին իրենց վկայությունները՝ հավիտենական ուխտի խորհրդանիշ հաստատելով չորս հարյուր երեսուն տարիները։ «Երեք հարյուր իննսուն օր» «դու պիտի կրես Իսրայելի տան անօրենությունը»։ «Եվ» «դու պիտի կրես Հուդայի տան անօրենությունը քառասուն օր»։ Միասին աջ կողքը և ձախ կողքը հավասար են Աբրամին և Պողոսին։

The covenant was always based upon obedience or disobedience—life or death. The year day principle in Millerite history was a life or death issue, and the history was announced by the first angel as the everlasting gospel. The “gospel” is a life or death issue, and the life or death testing issue of Millerite history was set within the context of the principle of a day equating to a year. The prediction that empowered the message of the first angel was the three hundred ninety-one years and fifteen days prophecy of the second woe. Within the three hundred and ninety days that Ezekiel laid upon his left side is an illustration of the three hundred and ninety-one years and fifteen days time prophecy of the second woe. It requires prophetic discernment to rightly divide the prophecy, but it is nothing less than the continuing work of the Lion of the tribe of Judah unsealing the message of the midnight cry.

Ուխտը միշտ հիմնված է եղել հնազանդության կամ անհնազանդության վրա՝ կյանքի կամ մահվան։ Միլլերիական պատմության մեջ տարի-օր սկզբունքը կյանքի կամ մահվան հարց էր, և այդ պատմությունը առաջին հրեշտակի կողմից հռչակվեց որպես հավիտենական ավետարան։ «Ավետարանը» կյանքի կամ մահվան հարց է, և Միլլերիական պատմության կյանքի կամ մահվան փորձության հարցը դրված էր այն սկզբունքի համատեքստում, ըստ որի՝ մեկ օրը հավասար է մեկ տարվա։ Այն կանխասացությունը, որ զորություն տվեց առաջին հրեշտակի լուրին, երկրորդ վայի երեք հարյուր իննսունմեկ տարիների և տասնհինգ օրերի մարգարեությունն էր։ Այն երեք հարյուր իննսուն օրվա մեջ, որ Եզեկիելը պառկեց իր ձախ կողքի վրա, առկա է երկրորդ վայի երեք հարյուր իննսունմեկ տարիների և տասնհինգ օրերի ժամանակային մարգարեության պատկերավոր ներկայացումը։ Մարգարեական խորաթափանցություն է պահանջվում՝ մարգարեությունը ճիշտ բաժանելու համար, սակայն դա ոչ այլ ինչ է, քան Հուդայի ցեղից Առյուծի շարունակական գործը՝ կնիքը բացելով կեսգիշերյան աղաղակի պատգամից։

I contend that Ezekiel must be treated as a symbol of the one hundred and forty-four thousand, but primarily as a symbol of the gift of the Spirit of Prophecy, whether represented as a manifestation of a latter-day prophet, or as a manifestation of the covenant people who understand the principle of line upon line methodology.

Ես պնդում եմ, որ Եզեկիելը պետք է դիտվի որպես հարյուր քառասունչորս հազարի խորհրդանիշ, սակայն նախ և առաջ՝ որպես Մարգարեության Հոգու պարգևի խորհրդանիշ՝ լինի դա ներկայացված որպես վերջին օրերի մարգարեի դրսևորում, թե որպես ուխտի ժողովրդի դրսևորում, որը հասկանում է տող առ տող մեթոդաբանության սկզբունքը։

I contend that Ezekiel’s light upon the three hundred and ninety-one years and fifteen days prophecy aligns with the dirt brush man casting the jewels into the larger casket.

Ես պնդում եմ, որ Եզեկիելի լույսը երեք հարյուր իննսունմեկ տարիների և տասնհինգ օրերի մարգարեության վրա համընկնում է այն կեղտ մաքրող մարդու հետ, որ թանկարժեք քարերը գցում է ավելի մեծ զամբյուղի մեջ։

I contend that the light from Ezekiel is an essential element of the capstone message, when the temple is finished.

Ես պնդում եմ, որ Եզեկիելից բխող լույսը գագաթաքարի պատգամի էական բաղադրիչն է, երբ տաճարը ավարտված է։

Ezekiel is at October 22 in verse one of chapter forty, and it is there that the vision of the future temple is given to Ezekiel. That temple is the temple of the one hundred and forty-four thousand, of which Ezekiel is a symbol of that number. That group will have passed two tests before they reach the third and litmus test. Ezekiel is portrayed as receiving his light in the temple, and therefore the light he produces as a symbol represents the light that comes when God’s people enter the Most Holy Place in alignment with Daniel chapter ten.

Եզեկիելը քառասուներորդ գլխի առաջին խոսքում գտնվում է Հոկտեմբերի 22-ին, և հենց այնտեղ է, որ ապագա տաճարի տեսիլքը տրվում է Եզեկիելին։ Այդ տաճարը հարյուր քառասունչորս հազարի տաճարն է, որոնց թվի խորհրդանիշն է Եզեկիելը։ Այդ խումբը կանցնի երկու փորձություն, նախքան կհասնի երրորդին՝ վճռորոշ փորձությանը։ Եզեկիելը ներկայացվում է որպես իր լույսը տաճարում ընդունող, և, հետևաբար, նրա տված լույսը, որպես խորհրդանիշ, ներկայացնում է այն լույսը, որ գալիս է, երբ Աստծո ժողովուրդը մուտք է գործում Սրբությունների Սրբոցը՝ Դանիել տասներորդ գլխի հետ ներդաշնակությամբ։

The light of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed, is unsealed just before probation closes.

Բացահայտված Հիսուս Քրիստոսի Հայտնության լույսը բացվում է հենց փորձության ժամանակաշրջանի ավարտից անմիջապես առաջ։

And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

Եվ նա ասում է ինձ. «Մի՛ կնքիր այս գրքի մարգարեության խոսքերը, որովհետև ժամանակը մոտ է։ Անիրավը թող դեռ անիրավություն անի, և պիղծը թող դեռ պղծանա, և արդարը թող դեռ արդարություն գործի, և սուրբը թող դեռ սրբանա»։ Հայտնություն 22:10, 11.

The “time is at hand” just before probation closes in verse eleven, and the Revelation of Jesus Christ is therefore unsealed at that time, for “the time is at hand.”

«Ժամանակը մոտ է»՝ անմիջապես նախքան տասնմեկերորդ համարում փորձաշրջանի փակվելը, և, հետևաբար, Հիսուս Քրիստոսի Հայտնությունը այդ ժամանակ բացված է, որովհետև «ժամանակը մոտ է»։

The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to shew unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

Յիսուս Քրիստոսի Հայտնությունը, որ Աստուած տուեց նրան, որպէսզի ցոյց տայ Իր ծառաներին այն բաները, որ շուտով պիտի կատարուեն. եւ Նա այն ուղարկեց ու նշանակեց Իր հրեշտակի միջոցով Իր ծառա Յովհաննէսին, որ վկայեց Աստուծոյ խօսքի, Յիսուս Քրիստոսի վկայութեան եւ այն ամէն բանի մասին, որ տեսաւ։ Երանի նրան, ով կարդում է, եւ նրանց, որ լսում են այս մարգարէութեան խօսքերը եւ պահում են այն, ինչ գրուած է այնտեղ, որովհետեւ ժամանակը մօտ է։ Հայտնութիւն 1:1–3.

Probation closes for Laodicean Seventh-day Adventism at the Sunday law and Adventism is represented as Jerusalem in chapter nine of Ezekiel. There those who sigh and cry for the abominations done in the land and in the church receive the seal. The sealing takes place when the east winds of Islam are angering the nations, just before probation closes. In Ezekiel chapter eight the four generations of Adventism conclude with the fourth generation being symbolized by the twenty-five leaders bowing to the sun.

Յոթերորդ օրվա ադվենտիզմի լաոդիկեական վիճակի համար փորձաշրջանը փակվում է կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ, և Եզեկիելի իններորդ գլխում ադվենտիզմը ներկայացված է որպես Երուսաղեմ։ Այնտեղ նրանք, ովքեր հառաչում և աղաղակում են երկրի և եկեղեցու մեջ կատարվող պղծությունների պատճառով, ստանում են կնիքը։ Կնքումը տեղի է ունենում այն ժամանակ, երբ իսլամի արևելյան հողմերը բորբոքում են ազգերին, փորձաշրջանի փակվելուց անմիջապես առաջ։ Եզեկիելի ութերորդ գլխում ադվենտիզմի չորս սերունդները հասնում են իրենց ավարտին, և չորրորդ սերունդը խորհրդանշվում է քսանհինգ առաջնորդներով, որոնք խոնարհվում էին արևին։

That vision was given symbolically one day before the Sunday law, or just before the close of probation as represented by six, six, six.

Այդ տեսիլքը խորհրդանշական կերպով տրվեց Կիրակնօրյա օրենքից մեկ օր առաջ, կամ շնորհի ժամանակի փակվելուց անմիջապես առաջ, ինչպես ներկայացված է վեց, վեց, վեցով։

And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Then I beheld, and lo a likeness as the appearance of fire: from the appearance of his loins even downward, fire; and from his loins even upward, as the appearance of brightness, as the colour of amber. And he put forth the form of an hand, and took me by a lock of mine head; and the spirit lifted me up between the earth and the heaven, and brought me in the visions of God to Jerusalem, to the door of the inner gate that looketh toward the north; where was the seat of the image of jealousy, which provoketh to jealousy. And, behold, the glory of the God of Israel was there, according to the vision that I saw in the plain. Ezekiel 8:1–4.

Եվ եղավ վեցերորդ տարում, վեցերորդ ամսում, ամսվա հինգերորդ օրը, երբ ես նստած էի իմ տանը, և Հուդայի ծերերը նստած էին իմ առաջ, որ այնտեղ Տեր Աստծու ձեռքը իջավ ինձ վրա։ Ապա ես տեսա, և ահա՝ մի նմանություն՝ կրակի տեսքի պես. նրա մեջքի տեսքից վար՝ կրակ, և նրա մեջքի տեսքից վեր՝ պայծառության տեսքի պես, սաթի գույնի նման։ Եվ նա մեկնելով ձեռքի կերպարանքը՝ բռնեց իմ գլխի մազափնջից, և հոգին բարձրացրեց ինձ երկրի ու երկնքի միջև և Աստծու տեսիլքներում տարավ ինձ Երուսաղեմ՝ դեպի ներքին դարպասի մուտքը, որ նայում էր դեպի հյուսիս, որտեղ խանդի արձանի նստավայրն էր, որը խանդի է մղում։ Եվ ահա Իսրայելի Աստծու փառքը այնտեղ էր՝ համաձայն այն տեսիլքի, որ ես տեսել էի դաշտում։ Եզեկիել 8:1–4.

The vision of the sixth year, sixth month and fifth day came just before ‘666,’ a symbol of the Sunday law, when probation closes for Laodicean Adventism. That vision was “according to the vision” Ezekiel “saw in the plain.” The vision he saw in the plain is found earlier, in chapter three.

Վեցերորդ տարվա, վեցերորդ ամսվա և հինգերորդ օրվա տեսիլքը եկավ անմիջապես «666»-ից առաջ՝ որպես Կիրակնօրյա օրենքի խորհրդանիշ, երբ Լաոդիկեական Ադվենտիզմի համար փորձաշրջանը փակվում է։ Այդ տեսիլքը «ըստ այն տեսիլքի» էր, որ Եզեկիելը «տեսավ դաշտում»։ Այն տեսիլքը, որ նա տեսավ դաշտում, ավելի վաղ է արձանագրված՝ երրորդ գլխում։

Then I arose, and went forth into the plain: and, behold, the glory of the Lord stood there, as the glory which I saw by the river of Chebar: and I fell on my face. Ezekiel 3:23.

Եվ ես վեր կացա ու ելա դաշտը. և ահա Տիրոջ փառքը կանգնած էր այնտեղ՝ այն փառքի նման, որ տեսել էի Քեբար գետի մոտ, և ես վայր ընկա իմ երեսի վրա։ Եզեկիել 3:23.

The vision of the “plain”, which was the vision of the sixth year, sixth month and fifth day was the vision Ezekiel had seen earlier at the river of Chebar.

«Դաշտի» տեսիլքը, որը վեցերորդ տարվա, վեցերորդ ամսվա և հինգերորդ օրվա տեսիլքն էր, այն տեսիլքն էր, որ Եզեկիելը ավելի վաղ տեսել էր Քեբար գետի մոտ։

Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. Ezekiel 1:1.

Եվ եղավ, երեսուներորդ տարում, չորրորդ ամսում, ամսվա հինգերորդ օրը, երբ ես գերեվարվածների մեջ էի Քեբար գետի մոտ, երկինքները բացվեցին, և ես տեսա Աստծու տեսիլքները։ Եզեկիել 1:1։

The “visions of God” which Ezekiel “saw,” by the river of Chebar, was the vision of the plain, which was also the vision of Ezekiel chapter eight through eleven. Those visions were presented in the context of Ezekiel looking into the sanctuary, which is where the "marah" looking glass vision of chapter ten is accomplished. Ezekiel represents those who partake of the prophetic light radiating from the Most Holy Place as the Revelation of Jesus Christ is brought forth just before the close of probation.

Այն «Աստծու տեսիլքները», որ Եզեկիելը «տեսավ» Քեբար գետի մոտ, դաշտի տեսիլքն էր, որը նաև Եզեկիելի ութերորդից տասնմեկերորդ գլուխների տեսիլքն էր։ Այդ տեսիլքները ներկայացվեցին այն համատեքստում, երբ Եզեկիելը նայում էր սրբարանը, որտեղ էլ տասներորդ գլխի «marah»՝ նայելու հայելու տեսիլքը կատարվում է։ Եզեկիելը ներկայացնում է նրանց, ովքեր հաղորդակից են լինում Ամենասուրբ Տեղից ճառագող մարգարեական լույսին, երբ Հիսուս Քրիստոսի Հայտնությունը երևան է բերվում փորձաշրջանի փակվելուց անմիջապես առաջ։

When we identify king Josiah’s Jubilee line that begins with Passover and ends on October 22, we are identifying the symbol of the Spring feasts and the Fall feasts as set forth in Leviticus twenty-three. There the spring and fall feasts are set forth with twenty-two verses each, just as Ezekiel’s ministry was for twenty-two years. Aligning Ezekiel in the thirtieth year of the Jubilee line allows Ezekiel’s birth to align with Josiah’s revival. If he was thirty years old in the thirtieth year of the Jubilee cycle, then Ezekiel would be born at Josiah’s reformation.

Երբ մենք որոշում ենք Հովսիա թագավորի Հոբելյանական այն գիծը, որը սկսվում է Զատիկից և ավարտվում հոկտեմբերի 22-ին, մենք որոշում ենք Գարնան տոների և Աշնան տոների խորհրդանիշը, ինչպես ներկայացված է Ղևտական քսաներեքում։ Այնտեղ գարնան և աշնան տոները ներկայացված են յուրաքանչյուրն՝ քսաներկու համարներով, ճիշտ ինչպես Եզեկիելի ծառայությունը քսաներկու տարի էր։ Եզեկիելին Հոբելյանական գծի երեսուներորդ տարում համադրելը թույլ է տալիս, որ Եզեկիելի ծնունդը համընկնի Հովսիայի վերածննդի հետ։ Եթե նա Հոբելյանական շրջանի երեսուներորդ տարում երեսուն տարեկան էր, ապա Եզեկիելը պիտի ծնված լիներ Հովսիայի բարենորոգության ժամանակ։

Ezekiel is a symbol of those who by faith enter into the Most Holy Place. Once there they see the wheels within the wheels representing the complex play of human interactions. As with John in Revelation chapter ten, Ezekiel represents the Millerites, but more directly the one hundred and forty-four thousand. His parallel three-hundred-ninety-one-years and fifteen-days time prophecy illustrates the final judgment of Laodicean Adventism with the destruction of Jerusalem, and it includes the enigma of thirty-eight and forty.

Եզեկիելը խորհրդանիշն է նրանց, ովքեր հավատքով մտնում են Սրբությունների Սրբոցը։ Այնտեղ հասնելով՝ նրանք տեսնում են անիվների մեջ եղող անիվները, որոնք ներկայացնում են մարդկային փոխհարաբերությունների բարդ փոխգործակցությունը։ Ինչպես Հովհաննեսը Հայտնության տասներորդ գլխում, Եզեկիելը ներկայացնում է Միլլերականներին, բայց ավելի անմիջականորեն՝ հարյուր քառասունչորս հազարը։ Նրա զուգահեռ երեք հարյուր իննսունմեկ տարվա և տասնհինգ օրվա ժամանակային մարգարեությունը պատկերում է Լաոդիկեական ադվենտիզմի վերջնական դատաստանը Երուսաղեմի կործանմամբ, և այն ներառում է երեսունութի և քառասունի հանելուկը։

It includes the symbolism of four hundred and thirty years.

Այն ներառում է չորս հարյուր երեսուն տարվա խորհրդանշական իմաստը։

It includes the four-year period represented by 1333 to 1337, 1449 to 1453 and 1840 to 1844.

Այն ներառում է չորսամյա ժամանակահատվածը, որը ներկայացված է 1333-ից 1337, 1449-ից 1453 և 1840-ից 1844 թվականներով։

We will begin our considerations of this most important subject in the next article.

Այս ամենակարևոր թեմայի շուրջ մեր քննարկումները կսկսենք հաջորդ հոդվածում։

“In the visions given to Isaiah, to Ezekiel, and to John we see how closely heaven is connected with the events taking place upon the earth and how great is the care of God for those who are loyal to Him.” Testimonies, volume 5, 753.

«Եսայիային, Եզեկիելին և Հովհաննեսին տրված տեսիլքներում մենք տեսնում ենք, թե որքան սերտորեն է երկինքը կապված երկրի վրա տեղի ունեցող իրադարձությունների հետ, և թե որքան մեծ է Աստծո հոգածությունը նրանց հանդեպ, ովքեր հավատարիմ են Նրան»։ Վկայություններ, հ. 5, էջ 753։

“Christ Himself was the Lord of the temple. When He should leave it, its glory would depart—that glory once visible in the holy of holies over the mercy seat, where the high priest entered only once a year, on the great day of atonement, with the blood of the slain victim (typical of the blood of the Son of God shed for the sins of the world), and sprinkled it upon the altar. This was the Shekinah, the visible pavilion of Jehovah.

«Քրիստոսն Ինքն էր տաճարի Տերը։ Երբ Նա հեռանար այնտեղից, նրա փառքը պիտի հեռանար՝ այն փառքը, որ մի ժամանակ տեսանելի էր Սրբություն Սրբոցում՝ քավության աթոռի վերևում, ուր քահանայապետը մտնում էր տարին միայն մեկ անգամ՝ քավության մեծ օրը, մորթված զոհի արյունով (որը նախապատկերն էր աշխարհի մեղքերի համար թափված Աստծու Որդու արյան) և այն ցողում էր զոհասեղանի վրա։ Սա էր Շեքինան՝ Եհովայի տեսանելի բնակարանը»։

“It was this glory that was revealed to Isaiah, when he says, ‘In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple’ [Isaiah 6:1–8 quoted].” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1139.

«Այդ փառքն էր, որ հայտնվեց Եսայիային, երբ նա ասում է. «Այն տարում, երբ Օզիա թագավորը մահացավ, ես ևս տեսա Տիրոջը՝ նստած գահի վրա, բարձր և վերամբարձ, և Նրա պատմուճանի քղանցքները լցնում էին տաճարը» [Եսայիա 6:1–8 մեջբերված]»։ Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների Աստվածաշնչյան մեկնություն, հատոր 4, 1139։

“The vision given to Isaiah represents the condition of God’s people in the last days. They are privileged to see by faith the work that is going forward in the heavenly sanctuary. ‘And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament.’ As they look by faith into the holy of holies, and see the work of Christ in the heavenly sanctuary, they perceive that they are a people of unclean lips,—a people whose lips have often spoken vanity, and whose talents have not been sanctified and employed to the glory of God. Well may they despair as they contrast their own weakness and unworthiness with the purity and loveliness of the glorious character of Christ. But if they, like Isaiah, will receive the impression the Lord designs shall be made upon the heart, if they will humble their souls before God, there is hope for them. The bow of promise is above the throne, and the work done for Isaiah will be performed in them. God will respond to the petitions coming from the contrite heart.

Եսայիային տրված տեսիլքը ներկայացնում է վերջին օրերում Աստծո ժողովրդի վիճակը։ Նրանց տրված է արտոնություն՝ հավատքով տեսնելու այն գործը, որ ընթանում է երկնային սրբարանում։ «Եվ Աստծո տաճարը բացվեց երկնքում, և նրա տաճարում երևաց նրա ուխտի տապանակը»։ Երբ նրանք հավատքով նայում են սրբություն սրբոցը և տեսնում Քրիստոսի ծառայությունը երկնային սրբարանում, նրանք գիտակցում են, որ անմաքուր շրթունքներով ժողովուրդ են,— ժողովուրդ, որի շրթունքները հաճախ ունայնություն են խոսել, և որի շնորհները չեն սրբացվել ու գործադրվել Աստծո փառքի համար։ Լիովին հասկանալի է, եթե նրանք հուսահատվեն, երբ իրենց սեփական տկարությունն ու անարժանությունը հակադրում են Քրիստոսի փառավոր բնավորության մաքրությանն ու գեղեցկությանը։ Բայց եթե նրանք, Եսայիայի նման, ընդունեն այն տպավորությունը, որ Տերը նախատեսում է դնել սրտի վրա, եթե իրենց անձերը խոնարհեցնեն Աստծո առաջ, ապա նրանց համար հույս կա։ Խոստման ծիածանը գահից վեր է, և այն գործը, որ կատարվեց Եսայիայի համար, պիտի կատարվի նրանց մեջ։ Աստված կպատասխանի փշրված սրտից ելնող աղաչանքներին։

“The object of this great and solemn work of God is to gather together the sheaves for the heavenly garner; for the earth is to be filled with the glory of the Lord. Then let none be dismayed as they see the prevailing wickedness and hear the language coming from unclean lips. When the powers of darkness set themselves in array against the people of God; when Satan shall muster his forces for the last great conflict, and his power seems to be great and almost overwhelming, the clear view of the divine glory, the throne high and lifted up, arched with the bow of promise, will give comfort, assurance, and peace.” Review and Herald, December 22, 1896.

«Աստծո այս մեծ ու հանդիսավոր գործի նպատակը խրձերը երկնային շտեմարան հավաքելն է, որովհետև երկիրը պիտի լցվի Տիրոջ փառքով։ Ուստի թող ոչ ոք չվհատվի, երբ տեսնում է տիրող ամբարշտությունը և լսում անմաքուր շուրթերից ելնող խոսքերը։ Երբ խավարի զորությունները մարտական շարքով կանգնեն Աստծո ժողովրդի դեմ, երբ Սատանան իր զորքերը համախմբի վերջին մեծ հակամարտության համար, և նրա զորությունը մեծ և գրեթե ճնշող թվա, աստվածային փառքի հստակ տեսիլքը, բարձր ու վեր բարձրացած գահը, խոստման աղեղով կամարակապված, պիտի պարգևի մխիթարություն, վստահություն և խաղաղություն»։ Review and Herald, December 22, 1896.

“Upon the banks of the river Chebar, Ezekiel beheld a whirlwind seeming to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels, intersecting one another, were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. The wheels were so complicated in arrangement that at first sight they appeared to be in confusion; but they moved in perfect harmony. Heavenly beings, sustained and guided by the hand beneath the wings of the cherubim, were impelling these wheels; above them, upon the sapphire throne, was the Eternal One; and round about the throne a rainbow, the emblem of divine mercy.

«Քաբար գետի ափերին Եզեկիելը տեսավ հողմապտույտ, որ կարծես գալիս էր հյուսիսից, «մեծ ամպ, և իր մեջ ոլորվող կրակ, և նրա շուրջը՝ պայծառություն, և նրա միջից՝ սաթի գույնի նման մի բան»։ Իրար հատող բազմաթիվ անիվներ շարժվում էին չորս կենդանի էակների կողմից։ Այս ամենից շատ վեր «կար գահի նմանություն, ասես շափյուղա քարի տեսքով, և գահի նմանության վրա՝ մարդու կերպարի նմանություն նրա վրա՝ վերևում»։ «Եվ քերովբեների մեջ նրանց թևերի տակ երևաց մարդու ձեռքի կերպարանքը»։ Եզեկիել 1:4, 26; 10:8։ Անիվների դասավորությունն այնքան բարդ էր, որ առաջին հայացքից դրանք խառնաշփոթի մեջ էին թվում, սակայն շարժվում էին կատարյալ ներդաշնակությամբ։ Երկնային էակները, որոնք պահվում և առաջնորդվում էին քերովբեների թևերի տակ եղող ձեռքով, շարժման էին դնում այդ անիվները. նրանց վերևում, շափյուղա գահի վրա, Հավիտենականն էր, և գահի շուրջը՝ ծիածանը՝ աստվածային ողորմության խորհրդանիշը»։

“As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.

«Ինչպես անիվանման բարդությունները գտնվում էին քերովբեների թևերի տակ եղող ձեռքի առաջնորդության ներքո, այնպես էլ մարդկային իրադարձությունների բարդ ընթացքը գտնվում է աստվածային վերահսկողության ներքո։ Ազգերի կռվի և խռովության մեջ Քերովբեների վերևում նստողը դեռևս ղեկավարում է երկրի գործերը։»

“The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.

«Ազգերի պատմությունը, որոնք մեկը մյուսի հետևից զբաղեցրել են իրենց հատկացված ժամանակն ու տեղը՝ անգիտակցաբար վկայելով այն ճշմարտության մասին, որի իմաստը իրենք էլ չէին ճանաչում, խոսում է մեզ հետ։ Ամեն մի ազգի և այսօրվա ամեն մի անհատի համար Աստված տեղ է սահմանել Իր մեծ ծրագրում։ Այսօր մարդիկ և ազգերը չափվում են այն Ձեռքի գավազանով, Ով երբեք չի սխալվում։ Բոլորը, իրենց իսկ ընտրությամբ, որոշում են իրենց ճակատագիրը, և Աստված այս ամենի վրա գերիշխում է՝ Իր նպատակների իրագործման համար։»

“The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.” Education, 178.

«Այն պատմությունը, որ մեծ «ԵՄ»-ը Իր Խոսքում նշանագրել է՝ մարգարեական շղթայի օղակ առ օղակ իրար կապելով անցյալի հավիտենությունից մինչև ապագայի հավիտենություն, մեզ հայտնում է, թե այսօր որտեղ ենք գտնվում դարերի ընթացքի մեջ, և ինչ կարելի է սպասել գալիք ժամանակում։ Այն ամենը, ինչ մարգարեությունը կանխագուշակել էր, որ պիտի կատարվեր մինչև ներկա ժամանակը, հետագծվել է պատմության էջերի վրա, և մենք կարող ենք վստահ լինել, որ այն ամենը, ինչ դեռ պիտի գա, կկատարվի իր կարգով»։ Education, 178.