The prophetic line which I am identifying as ‘the wheel of Josiah’ begins with the rebellion of ancient Israel as they rejected God as their king in 1097 BC. The first three kings (Saul, David and Solomon) are identified as reigning for forty years, from 1097 BC through to 977 BC. At Solomon’s death the rebellion of Jeroboam and the ten northern tribes finish the line of the first three kings, and begins a line of kings in both the northern and southern kingdoms.
Մարգարեական այն գիծը, որը ես բնորոշում եմ որպես «Հովսիայի անիվ», սկսվում է հին Իսրայելի ապստամբությունից, երբ նրանք մ.թ.ա. 1097 թվականին մերժեցին Աստծուն որպես իրենց թագավոր։ Առաջին երեք թագավորները (Սավուղ, Դավիթ և Սողոմոն) ներկայացվում են որպես քառասունական տարիներ թագավորած՝ մ.թ.ա. 1097 թվականից մինչև մ.թ.ա. 977 թվականը։ Սողոմոնի մահվան ժամանակ Հերոբովամի և հյուսիսային տասը ցեղերի ապստամբությունն ավարտում է առաջին երեք թագավորների գիծը և սկսում թագավորների մի գիծ թե՛ հյուսիսային, թե՛ հարավային թագավորություններում։
The first three kings are a symbol of many truths, but one of the wheels of truth which they are connected to is the last three kings of Judah—Jehoiakim, Jehoiachin and Zedekiah, who in turn represent Cyrus, Darius and Artaxerxes. Cyrus, Darius and Artaxerxes in turn represent their three decrees reaching from 536 BC to 457 BC; who in turn represent the three angels of Revelation fourteen that arrive in 1798, April 19, 1844 and October 22, 1844, respectively. The history of the arrival of the three angels of Revelation fourteen is repeated to the very letter in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, thus identifying that the prophetic line that begins with the anointing of Saul as king reaches its conclusion when the church triumphant is anointed at the soon-coming Sunday law. The line includes the wheel of king Josiah, that reaches back to Jeroboam’s rebellion of Bethel and Dan in 977 BC.
Առաջին երեք թագավորները բազմաթիվ ճշմարտությունների խորհրդանիշ են, սակայն ճշմարտության անիվներից մեկը, որի հետ նրանք կապված են, Հուդայի վերջին երեք թագավորներն են՝ Հովակիմը, Հովաքինը և Սեդեկիան, որոնք իրենց հերթին ներկայացնում են Կյուրոսին, Դարեհին և Արտաշեսին։ Կյուրոսը, Դարեհը և Արտաշեսը, իրենց հերթին, ներկայացնում են նրանց երեք հրամանագրերը, որոնք ձգվում են մ.թ.ա. 536-ից մինչև մ.թ.ա. 457-ը, և որոնք իրենց հերթին ներկայացնում են Հայտնության տասնչորսերորդ գլխի երեք հրեշտակներին, որոնք համապատասխանաբար գալիս են 1798-ին, 1844 թվականի ապրիլի 19-ին և 1844 թվականի հոկտեմբերի 22-ին։ Հայտնության տասնչորսերորդ գլխի երեք հրեշտակների գալստյան պատմությունը կրկնվում է մինչև իսկ վերջին տառը հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակ, և այսպիսով պարզորոշ կերպով նույնացվում է, որ մարգարեական այն գիծը, որ սկսվում է Սավուղի՝ որպես թագավոր օծմամբ, իր ավարտին է հասնում, երբ հաղթական եկեղեցին օծվում է շուտով եկող կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ։ Այդ գիծը ներառում է Հովսիայի թագավորի անիվը, որը հասնում է հետ՝ մինչև Բեթելի և Դանի վերաբերյալ Հերոբովամի ապստամբությունը մ.թ.ա. 977 թվականին։
Twenty-two
Քսաներկու
Jeroboam possesses the symbolism of twenty-two, for he reigned for twenty-two years, thus tying his witness into the history represented by twenty-two, which is a symbol of the combination of Divinity with humanity as illustrated by Daniel’s marah vision in the twenty-second day, and the number two hundred and twenty, of which, the number twenty-two is a tithe.
Հերոբովամը կրում է քսաներկուսի խորհրդանշական նշանակությունը, քանի որ նա թագավորեց քսաներկու տարի, և այդպիսով նրա վկայությունը կապվում է այն պատմության հետ, որ ներկայացվում է քսաներկուով, որը Աստվածության և մարդկության միավորման խորհրդանիշն է, ինչպես պատկերված է Դանիելի մարահ տեսիլքում՝ քսաներկուերորդ օրը, և երկու հարյուր քսանի թվով, որի տասանորդը քսաներկուն է։
And the days which Jeroboam reigned were two and twenty years: and he slept with his fathers, and Nadab his son reigned in his stead. 1 Kings 14:20.
Եվ այն օրերը, որ Երոբովամը թագավորեց, քսաներկու տարի էին. և նա ննջեց իր հայրերի հետ, և նրա որդի Նադաբը թագավորեց նրա փոխարեն։ Գ Թագավորաց 14:20.
The ‘at-One-Ment,’ representing the combination of Divinity and humanity is the work of Christ that began on October 22, or the tenth month (Gregorian); ten time twenty-two equals two hundred and twenty. Jeroboam set up counterfeit altars at both Bethel and Dan, and is therefore a symbol of the counterfeit worship of Sunday in connection with the combination of church (Bethel: meaning church) and state (Dan: meaning judgment).
«Քավությունը», ներկայացնող Աստվածության և մարդկության միավորումը, Քրիստոսի այն գործն է, որ սկսվեց հոկտեմբերի 22-ին, կամ տասներորդ ամսին (Գրիգորյան). տասն անգամ քսաներկուն հավասար է երկու հարյուր քսանի։ Հերոբովամը կեղծ զոհասեղաններ կանգնեցրեց թե՛ Բեթելում, թե՛ Դանում, և, հետևաբար, նա խորհրդանիշ է կիրակնօրյա կեղծ երկրպագության՝ եկեղեցու (Բեթել՝ նշանակելով եկեղեցի) և պետության (Դան՝ նշանակելով դատաստան) միավորման հետ կապված։
Then Jeroboam built Shechem in mount Ephraim, and dwelt therein; and went out from thence, and built Penuel. And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:25–33.
Այն ժամանակ Երոբովամը Եփրեմի լեռան վրա շինեց Սիքեմը և բնակվեց այնտեղ. ապա այնտեղից դուրս եկավ և շինեց Փենուելը։ Եվ Երոբովամն իր սրտում ասաց. «Այժմ թագավորությունը պիտի դառնա Դավթի տանը. եթե այս ժողովուրդը վեր ելնի՝ զոհ մատուցելու Տիրոջ տանը՝ Երուսաղեմում, ապա այս ժողովրդի սիրտը դարձյալ պիտի դառնա իրենց տիրոջը՝ Հուդայի թագավոր Ռոբովամին, և նրանք ինձ պիտի սպանեն ու դարձյալ գնան դեպի Հուդայի թագավոր Ռոբովամը»։ Այդ պատճառով թագավորը խորհուրդ առավ, պատրաստեց երկու ոսկե հորթեր և ասաց նրանց. «Շատ է ձեզ համար Երուսաղեմ վեր ելնելը. ահա՛ քո աստվածները, ո՛վ Իսրայել, որոնք քեզ դուրս բերեցին Եգիպտոսի երկրից»։ Եվ մեկը դրեց Բեթելում, իսկ մյուսը կանգնեցրեց Դանում։ Եվ այս բանը մեղք եղավ, որովհետև ժողովուրդը գնում էր երկրպագելու մեկի առաջ՝ մինչև իսկ Դան։ Եվ նա շինեց բարձունքների տուն և ժողովրդի ստորին խավերից քահանաներ կարգեց, որոնք Ղևիի որդիներից չէին։ Եվ Երոբովամը ութերորդ ամսում՝ ամսվա տասնհինգերորդ օրը, մի տոն սահմանեց՝ նման այն տոնին, որ Հուդայում էր, և զոհ մատուցեց սեղանի վրա։ Այդպես արեց նա Բեթելում՝ զոհ մատուցելով իր շինած հորթերին. և Բեթելում նշանակեց այն բարձունքների քահանաներին, որ ինքն էր շինել։ Այսպես նա զոհ մատուցեց Բեթելում իր շինած սեղանի վրա՝ ութերորդ ամսվա տասնհինգերորդ օրը, այն ամսում, որ հորինել էր իր սրտից, և Իսրայելի որդիների համար տոն սահմանեց. և սեղանի վրա զոհ մատուցեց ու խունկ ծխեց։ Գ Թագավորաց 12:25–33.
In the foundational history of the ten northern tribes, there was a rebellion that had been typified by Israel's rejection of God as king, and also by the rebellion of Aaron and the golden calf. Aaron’s rebellion was at the foundational history of ancient Israel and Jeroboam’s was at the foundational history of the ten northern tribes. “Line upon line” Aaron, as a high priest represents the church and Jeroboam as king, represents the state. Those two foundational rebellions are a line that includes the foundational rebellion of the people of Israel in desiring a human king.
Տաս հյուսիսային ցեղերի հիմնադիր պատմության մեջ կար մի ապստամբություն, որը նախապատկերացվել էր Իսրայելի կողմից Աստծուն որպես թագավոր մերժելով, ինչպես նաև Ահարոնի և ոսկե հորթի ապստամբությամբ։ Ահարոնի ապստամբությունը հին Իսրայելի հիմնադիր պատմության մեջ էր, իսկ Երոբովամինը՝ տաս հյուսիսային ցեղերի հիմնադիր պատմության մեջ։ «Տող առ տող»՝ Ահարոնը, որպես քահանայապետ, ներկայացնում է եկեղեցին, իսկ Երոբովամը, որպես թագավոր, ներկայացնում է պետությունը։ Այդ երկու հիմնադիր ապստամբությունները մի գիծ են, որն ընդգրկում է նաև Իսրայելի ժողովրդի հիմնադիր ապստամբությունը՝ մարդկային թագավոր ցանկանալու մեջ։
490
490
There are three periods of four hundred and ninety years in the sacred history that is represented in the book of Ezekiel, and one was associated with the kings, the other with the sanctuary and the other with the host. Those three periods align with the rebellion of Aaron, (the sanctuary), Saul (the host) and Jeroboam (the king). Of the three symbols of prophet, priest and king, it is king Saul who is identified as prophesying, and Aaron was the priest, and Jeroboam was the king.
Եզեկիելի գրքում ներկայացված սրբազան պատմության մեջ կան չորս հարյուր իննսուն տարվա երեք ժամանակաշրջան, և մեկը կապված էր թագավորների, մյուսը՝ սրբարանի, իսկ մյուսը՝ զորքի հետ։ Այդ երեք ժամանակաշրջանները համընկնում են Ահարոնի (սրբարանը), Սավուղի (զորքը) և Հերոբովամի (թագավորը) ապստամբության հետ։ Մարգարեի, քահանայի և թագավորի երեք խորհրդանիշներից որպես մարգարեացող առանձնապես նույնացվում է Սավուղ թագավորը, իսկ Ահարոնը քահանան էր, և Հերոբովամը՝ թագավորը։
And it came to pass, when all that knew him beforetime saw that, behold, he prophesied among the prophets, then the people said one to another, What is this that is come unto the son of Kish? Is Saul also among the prophets? And one of the same place answered and said, But who is their father? Therefore it became a proverb, Is Saul also among the prophets? 1 Samuel 10:11, 12.
Եվ եղավ, երբ բոլոր նրանք, որ նրան առաջուց ճանաչում էին, տեսան, ահա, նա մարգարեանում էր մարգարեների մեջ, այնժամ ժողովուրդը միմյանց ասում էր. «Ի՞նչ է սա, որ պատահեց Կիսի որդուն. մի՞թե Սավուղն էլ է մարգարեների մեջ»։ Եվ նույն տեղից մեկը պատասխանեց ու ասաց. «Բայց ո՞վ է նրանց հայրը»։ Ուստի սա առած դարձավ. «Մի՞թե Սավուղն էլ է մարգարեների մեջ»։ Ա Թագավորաց 10:11, 12.
The church triumphant consists of a thirty-year old prophet, a thirty-year old priest and a thirty-year old king, represented by Ezekiel who began in the thirtieth year, Joseph who began his service in the thirtieth year and king David who began to reign in his thirtieth year. The church triumphant is represented in the last eight chapters of the book of Ezekiel as the temple that fills the earth, and the church triumphant is Philadelphia, which is the eighth church that is of the seven.
Հաղթական եկեղեցին բաղկացած է երեսնամյա մարգարեից, երեսնամյա քահանայից և երեսնամյա թագավորից, որոնք ներկայացված են Եզեկիելով, որ սկսեց երեսուներորդ տարում, Հովսեփով, որ իր ծառայությունը սկսեց երեսուներորդ տարում, և Դավիթ թագավորով, որ սկսեց թագավորել իր երեսուներորդ տարում։ Հաղթական եկեղեցին ներկայացված է Եզեկիելի գրքի վերջին ութ գլուխներում՝ որպես երկիրը լցնող տաճար, և հաղթական եկեղեցին Փիլադելփիան է, որը յոթից եղող ութերորդ եկեղեցին է։
The prophetic line of Josiah that began in 977 BC ends at the soon-coming Sunday law. The purification and sealing of the one hundred and forty-four thousand that began on December 31, 2023, began when Michael descended to resurrect the two witnesses of Revelation eleven. 2023 arrived twenty-two years after September 11, 2001, just as the Alien and Sedition Acts of 1798 arrive twenty-two years after the Declaration of Independence in 1776. Jeroboam’s twenty-two-year reign began in 977 BC when the prophecy of Josiah was set forth. At that time the disobedient prophet of 1 Kings chapter thirteen, confronted Jeroboam’s apostasy just as Moses confronted Aaron’s apostasy, and Samuel confronted the host who desired a king. Those confrontations against foundational apostasies represented by the message of the disobedient prophet, Moses and Samuel represent the loud cry of the third angel at the Sunday law. It is the warning message proclaimed by the ensign, which is represented in the history of Jeroboam as the prediction of Josiah accompanied with a “sign.”
Հովսիայի մարգարեական գիծը, որը սկսվեց մ.թ.ա. 977 թվականին, ավարտվում է շուտով գալիք կիրակնօրյա օրենքով։ Հարյուր քառասունչորս հազարի մաքրումն ու կնքումը, որ սկսվեց 2023 թվականի դեկտեմբերի 31-ին, սկսվեց այն ժամանակ, երբ Միքայելը իջավ՝ հարություն տալու Հայտնություն տասնմեկի երկու վկաներին։ 2023 թվականը եկավ 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ից քսաներկու տարի անց, ճիշտ ինչպես 1798 թվականի Alien and Sedition Acts-ը գալիս են 1776 թվականի Անկախության հռչակագրից քսաներկու տարի անց։ Երոբովամի քսաներկուամյա թագավորությունը սկսվեց մ.թ.ա. 977 թվականին, երբ Հովսիայի մարգարեությունը ներկայացվեց։ Այդ ժամանակ 1 Թագավորաց գրքի տասներեքերորդ գլխի անհնազանդ մարգարեն առերեսվեց Երոբովամի ուրացության հետ, ինչպես Մովսեսը առերեսվեց Ահարոնի ուրացությանը, և Սամուելը՝ այն բազմության ուրացությանը, որ թագավոր էր ցանկանում։ Հիմնարար ուրացությունների դեմ այդ առերեսումները, որոնք ներկայացված են անհնազանդ մարգարեի, Մովսեսի և Սամուելի լուրով, ներկայացնում են երրորդ հրեշտակի բարձրաձայն աղաղակը կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ։ Սա այն նախազգուշացման լուրն է, որ հռչակվում է դրոշակով, որը Երոբովամի պատմության մեջ ներկայացված է Հովսիայի կանխասացությամբ՝ ուղեկցված «նշանով»։
And, behold, there came a man of God out of Judah by the word of the Lord unto Bethel: and Jeroboam stood by the altar to burn incense. And he cried against the altar in the word of the Lord, and said, O altar, altar, thus saith the Lord; Behold, a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee. And he gave a sign the same day, saying, This is the sign which the Lord hath spoken; Behold, the altar shall be rent, and the ashes that are upon it shall be poured out. And it came to pass, when king Jeroboam heard the saying of the man of God, which had cried against the altar in Bethel, that he put forth his hand from the altar, saying, Lay hold on him. And his hand, which he put forth against him, dried up, so that he could not pull it in again to him.
Եվ ահա Տիրոջ խոսքով Հուդայից Աստծու մի մարդ եկավ Բեթել, մինչ Երոբովամը կանգնած էր զոհասեղանի մոտ՝ խունկ ծխեցնելու։ Եվ նա Տիրոջ խոսքով աղաղակեց զոհասեղանի դեմ ու ասաց. «Ո՛վ զոհասեղան, զոհասեղա՛ն, այսպես է ասում Տերը. ահա Դավթի տանը մի որդի պիտի ծնվի՝ Հովսիա անունով, և նա քո վրա պիտի մատուցանի բարձունքների այն քահանաներին, որոնք քո վրա խունկ են ծխեցնում, և մարդկային ոսկորներ պիտի այրվեն քո վրա»։ Եվ նույն օրը նա նշան տվեց՝ ասելով. «Սա է այն նշանը, որ Տերն ասել է. ահա զոհասեղանը պիտի ճեղքվի, և նրա վրա եղած մոխիրը պիտի թափվի»։ Եվ եղավ, երբ Երոբովամ թագավորը լսեց Աստծու մարդու խոսքը, որ նա աղաղակել էր Բեթելի զոհասեղանի դեմ, նա զոհասեղանի մոտից մեկնեց իր ձեռքը՝ ասելով. «Բռնեցե՛ք նրան»։ Եվ նրա ձեռքը, որ նա մեկնել էր նրա դեմ, չորացավ, այնպես որ նա այլևս չկարողացավ այն ետ քաշել դեպի իրեն։
The altar also was rent, and the ashes poured out from the altar, according to the sign which the man of God had given by the word of the Lord. And the king answered and said unto the man of God, Intreat now the face of the Lord thy God, and pray for me, that my hand may be restored me again. And the man of God besought the Lord, and the king’s hand was restored him again, and became as it was before. And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. So he went another way, and returned not by the way that he came to Bethel. 1 Kings 13:1–10.
Զոհասեղանն էլ պատռվեց, և մոխիրը թափվեց զոհասեղանից՝ այն նշանի համաձայն, որ Աստծու մարդը տվել էր Տիրոջ խոսքով։ Եվ թագավորը պատասխանեց ու ասաց Աստծու մարդուն. «Աղաչի՛ր այժմ քո Տեր Աստծու երեսը և աղոթի՛ր ինձ համար, որպեսզի իմ ձեռքը ինձ կրկին վերականգնվի»։ Եվ Աստծու մարդը աղաչեց Տիրոջը, և թագավորի ձեռքը կրկին վերականգնվեց նրան և եղավ ինչպես առաջ։ Եվ թագավորն ասաց Աստծու մարդուն. «Եկ ինձ հետ տուն և զորացիր, և ես քեզ վարձք կտամ»։ Բայց Աստծու մարդն ասաց թագավորին. «Թեև քո տան կեսը տաս ինձ, քեզ հետ ներս չեմ մտնի, և այս տեղում հաց չեմ ուտի ու ջուր չեմ խմի, որովհետև այսպես պատվիրվեց ինձ Տիրոջ խոսքով՝ ասելով. “Հաց մի՛ կեր, ջուր մի՛ խմիր և մի՛ դարձիր այն նույն ճանապարհով, որով եկել ես”»։ Եվ նա գնաց ուրիշ ճանապարհով ու չվերադարձավ այն ճանապարհով, որով եկել էր Բեթել։ Գ Թագավորաց 13:1–10.
The prophet’s refusal to eat with Jeroboam in spite of the offer of “half thine house” aligns with Herod’s promise to Salome of half of his kingdom.
Մարգարեի՝ Հերովոբովամի հետ ուտելուց հրաժարվելը, չնայած «քո տան կեսը» առաջարկին, համապատասխանում է Հերովդեսի՝ Սաղոմեին իր թագավորության կեսը խոստանալուն։
And when a convenient day was come, that Herod on his birthday made a supper to his lords, high captains, and chief estates of Galilee; And when the daughter of the said Herodias came in, and danced, and pleased Herod and them that sat with him, the king said unto the damsel, Ask of me whatsoever thou wilt, and I will give it thee. And he sware unto her, Whatsoever thou shalt ask of me, I will give it thee, unto the half of my kingdom. And she went forth, and said unto her mother, What shall I ask? And she said, The head of John the Baptist. Mark 6:21–24.
Եվ երբ հարմար օր հասավ, երբ Հերովդեսն իր ծննդյան օրը ընթրիք պատրաստեց իր իշխաններին, հազարապետներին և Գալիլեայի գլխավոր մարդկանց համար, և երբ հիշյալ Հերովդիայի դուստրը ներս մտավ, պարեց և հաճելի եղավ Հերովդեսին ու նրա հետ նստածներին, թագավորն ասաց օրիորդին. «Խնդրի՛ր ինձնից ինչ որ կամենաս, և ես կտամ քեզ»։ Եվ երդվեց նրան. «Ինչ որ ինձնից խնդրես, կտամ քեզ, մինչև իսկ իմ թագավորության կեսը»։ Եվ նա դուրս գնաց ու ասաց իր մորը. «Ի՞նչ խնդրեմ»։ Եվ նա ասաց. «Հովհաննես Մկրտչի գլուխը»։ Մարկոս 6:21–24։
Herod’s pledge of half his kingdom took place at his birthday. Herod is a symbol of Rome, and the ten kings of Revelation seventeen are typified by the tenfold division of Rome in Daniel chapter seven, and the ten toes of chapter two. His birthday is marked when the sixth kingdom is replaced by the seventh kingdom at the Sunday law, and in this sense, it is the birthday of the United Nations as the seventh kingdom of Bible prophecy. At the soon-coming Sunday law, the ten kings, represented by Jeroboam’s ten northern tribes, agree to give their kingdom to the beast for one hour in Revelation ‘seventeen’.
Հերովդեսի իր թագավորության կեսը տալու խոստումը տեղի ունեցավ նրա ծննդյան օրը։ Հերովդեսը Հռոմի խորհրդանիշն է, և Հայտնություն տասնյոթի տասը թագավորները նախապատկերված են Դանիելի յոթերորդ գլխում Հռոմի տասնապատիկ բաժանմամբ, ինչպես նաև երկրորդ գլխի տասը մատներով։ Նրա ծննդյան օրը նշանավորվում է այն ժամանակ, երբ վեցերորդ թագավորությունը Կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ փոխարինվում է յոթերորդ թագավորությամբ, և այս իմաստով դա ՄԱԿ-ի՝ որպես Աստվածաշնչյան մարգարեության յոթերորդ թագավորության, ծննդյան օրն է։ Շուտով գալիք Կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ տասը թագավորները, որոնք ներկայացված են Հերոբովամի հյուսիսային տասը ցեղերով, համաձայնվում են մեկ ժամով իրենց թագավորությունը գազանին տալ, ինչպես ասված է Հայտնություն «տասնյոթ»-ում։
For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:17.
Որովհետև Աստված նրանց սրտերի մեջ դրեց՝ կատարելու Իր կամքը, միաբան լինելու և իրենց թագավորությունը գազանին տալու, մինչև որ Աստծու խոսքերը կատարվեն։ Հայտնություն 17:17։
Before we take up Ezekiel’s prophecy of chapter four, we will identify the ‘thirteen’ times Ezekiel directly identifies a date. Those thirteen waymarks break down generally between the world and God’s people. The world represented by Egypt is placed into a direct date six times, and Tyre is addressed once, and the other six times Jerusalem is the subject. The book begins in 592 BC which is the thirtieth year of the seventeenth Jubilee cycle and verse one of chapter forty of Ezekiel identifies October 22, 573 BC as the end of the cycle. The Jubilee cycle represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand from 9/11 unto the soon-coming Sunday law, which in turn is represented in a fractal of that very history from December 31, 2023 unto the soon-coming Sunday law. Both periods were typified by August 11, 1840 unto October 22, 1844.
Մինչև մենք քննության առնենք Եզեկիելի մարգարեության չորրորդ գլուխը, նախ կնշենք այն «տասներեք» դեպքերը, երբ Եզեկիելն ուղղակիորեն նշում է մի թվական։ Այդ տասներեք սահմանանիշները ընդհանուր առմամբ բաժանվում են աշխարհի և Աստծո ժողովրդի միջև։ Եգիպտոսով ներկայացված աշխարհը վեց անգամ դրվում է ուղղակի թվական նշման մեջ, մեկ անգամ էլ դիմվում է Տյուրոսին, իսկ մնացած վեց դեպքերում առարկան Երուսաղեմն է։ Գիրքը սկսվում է մ.թ.ա. 592 թվականին, որը տասնյոթերորդ Հոբելյանական շրջանի երեսուներորդ տարին է, և Եզեկիելի քառասուներորդ գլխի առաջին համարը մ.թ.ա. 573 թվականի հոկտեմբերի 22-ը նշում է որպես այդ շրջանի ավարտը։ Հոբելյանական շրջանը ներկայացնում է հարյուր քառասունչորս հազարների կնիքադրության ժամանակը՝ 9/11-ից մինչև շուտով վրա հասնող Կիրակնօրյա օրենքը, որն իր հերթին ներկայացված է հենց այդ պատմության մի ֆրակտալում՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 31-ից մինչև շուտով վրա հասնող Կիրակնօրյա օրենքը։ Երկու ժամանակահատվածներն էլ նախատիպորեն ներկայացվել են 1840 թվականի օգոստոսի 11-ից մինչև 1844 թվականի հոկտեմբերի 22-ը։
On August 11, 1840 no less a personage than Jesus Christ descended as the mighty angel of Revelation ten who brought a little book that God’s people were to take and eat. The same angel again descended at 9/11 to mark the beginning of the sealing time. The same angel descended on December 31, 2023 to resurrect the two witnesses who had been slain in the street of that great city of Sodom and Egypt, where also the Lord was crucified. That descent marked the closing period of the sealing time. Within the fractal period of December 31, 2023 unto the Sunday law, Ezekiel the priest is given a vision of the temple in heaven. At that time, he is made dumb and only speaks when God commands him to do so. His condition lasts until the soon-coming Sunday law, represented by the destruction of Jerusalem.
1840 թվականի օգոստոսի 11-ին ոչ այլ անձ, քան Հիսուս Քրիստոսը, իջավ որպես Հայտնություն տասի զորավոր հրեշտակ, որ բերեց մի փոքրիկ գիրք, որը Աստծու ժողովուրդը պետք է առներ և ուտեր։ Նույն հրեշտակը դարձյալ իջավ 9/11-ին՝ նշանավորելու կնքման ժամանակի սկիզբը։ Նույն հրեշտակը իջավ 2023 թվականի դեկտեմբերի 31-ին՝ հարություն տալու այն երկու վկաներին, որոնք սպանվել էին այն մեծ քաղաքի հրապարակում՝ Սոդոմի և Եգիպտոսի, որտեղ նաև Տերն էր խաչվել։ Այդ իջնելը նշանավորեց կնքման ժամանակի փակման շրջանը։ 2023 թվականի դեկտեմբերի 31-ից մինչև Կիրակնօրյա օրենքն ընկած ֆրակտալ ժամանակահատվածում Եզեկիել քահանային տրվում է երկնքում եղած տաճարի մի տեսիլք։ Այդ ժամանակ նա համր է դառնում և խոսում է միայն այն ժամանակ, երբ Աստված պատվիրում է նրան այդպես անել։ Նրա այդ վիճակը տևում է մինչև շուտով եկող Կիրակնօրյա օրենքը, որը ներկայացված է Երուսաղեմի կործանմամբ։
As with John, Ezekiel is commanded to take the book that was in the descending angel’s hand in Revelation ten, and also told to eat the book of lamentation, mourning and woe.
Ինչպես Հովհաննեսի դեպքում, այնպես էլ Եզեկիելին պատվիրվում է վերցնել այն գիրքը, որ Հայտնության տասներորդ գլխում իջնող հրեշտակի ձեռքում էր, և նույնպես ասվում է ուտել ողբի, կոծի և վայի գիրքը։
But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein; And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe. Ezekiel 2:8–10.
Բայց դու, մարդու որդի, լսիր, ինչ ես ասում քեզ. մի՛ եղիր ապստամբ, ինչպես այն ապստամբ տունը. բաց քո բերանը և կեր այն, ինչ ես տալիս եմ քեզ։ Եվ երբ նայեցի, ահա մի ձեռք էր դեպի ինձ մեկնված, և ահա նրա մեջ գրքի մի մատյան կար. Եվ նա այն բացեց իմ առաջ, և այն գրված էր ներսից ու դրսից. և այնտեղ գրված էին ողբեր, սուգ և վա՜յ։ Եզեկիել 2:8–10.
The message is represented as a threefold message, thus typifying the message of the three angels of Revelation fourteen. It is therefore the sealing message of the third angel that seals those within Jerusalem who are lamenting and mourning the sin of the church and the land as represented in chapter nine of Ezekiel and chapter seven of Revelation.
Լուրը ներկայացված է որպես եռակի լուր, այսպիսով նախապատկերելով Հայտնություն տասնչորսի երեք հրեշտակների լուրը։ Հետևաբար, երրորդ հրեշտակի կնիքող լուրն է, որ կնիքում է Երուսաղեմի ներսում գտնվող նրանց, ովքեր ողբում և սգում են եկեղեցու և երկրի մեղքի համար, ինչպես ներկայացված է Եզեկիելի իններորդ գլխում և Հայտնության յոթերորդ գլխում։
And the glory of the God of Israel was gone up from the cherub, whereupon he was, to the threshold of the house. And he called to the man clothed with linen, which had the writer’s inkhorn by his side; And the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof. Ezekiel 9:3, 4.
Եվ Իսրայելի Աստծու փառքը վերացավ քերովբեի վրայից, որի վրա էր, դեպի տան շեմը։ Եվ Նա կանչեց այն մարդուն, որ բեհեզե զգեստներով էր հագնված և որի կողքին գրագրի թանաքաման կար. և Տերը նրան ասաց. «Անցի՛ր քաղաքի միջով, Երուսաղեմի միջով, և նշան դի՛ր այն մարդկանց ճակատներին, որոնք հառաչում և աղաղակում են այն բոլոր պղծությունների համար, որ կատարվում են նրա մեջ»։ Եզեկիել 9:3, 4.
Those who receive the seal are mourning for the sins of the church and the sins of the land, and Ezekiel’s testimony is woven upon the history of Jerusalem and Egypt, symbols of the church and the world.
Նրանք, ովքեր ընդունում են կնիքը, սգում են եկեղեցու մեղքերի և երկրի մեղքերի համար, և Եզեկիելի վկայությունը հյուսված է Երուսաղեմի և Եգիպտոսի պատմության վրա՝ որպես եկեղեցու և աշխարհի խորհրդանիշներ։
“The leaven of godliness has not entirely lost its power. At the time when the danger and depression of the church are greatest, the little company who are standing in the light will be sighing and crying for the abominations that are done in the land. But more especially will their prayers arise in behalf of the church because its members are doing after the manner of the world. …
«Աստվածապաշտության խմորը ամբողջովին չի կորցրել իր զորությունը։ Այն ժամանակ, երբ եկեղեցու վտանգն ու ընկճվածությունն առավել մեծ են, այն փոքրաթիվ խումբը, որ կանգնած է լույսի մեջ, հեծեծելով ու աղաղակելով պիտի լինի այն պղծությունների համար, որ կատարվում են երկրում։ Բայց առավել ևս նրանց աղոթքները պիտի բարձրանան եկեղեցու համար, որովհետև նրա անդամները գործում են աշխարհի կերպով։ …»
“The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.” Testimonies, volume 5, 209, 210.
«Պատվերը սա է. «Անցի՛ր քաղաքի միջով, Երուսաղեմի միջով, և նշա՛ն դիր այն մարդկանց ճակատների վրա, որ հառաչում ու ողբում են այն բոլոր պղծությունների համար, որ կատարվում են նրա մեջտեղում»։ Այս հառաչող ու ողբացողները առաջ էին բերում կյանքի խոսքերը. նրանք հանդիմանել, խրատել և աղաչել էին։ Ոմանք, որ անարգում էին Աստծուն, ապաշխարեցին և խոնարհեցրին իրենց սրտերը Նրա առաջ։ Բայց Տիրոջ փառքը հեռացել էր Իսրայելից. թեև շատերը դեռևս շարունակում էին կրոնի ձևերը, Նրա զորությունն ու ներկայությունը պակասում էին»։ Վկայություններ, հատոր 5, 209, 210.
In the context of the book of lamentations, mourning and woe typifying the three angels of Revelation fourteen, the lamentations and mourning are the first and second angels, and the third is the message of woe, a symbol of the east wind that is held in check by the four restraining angels of Revelation seven.
Ողբերի գրքի համատեքստում, սուգն ու վայը, որ նախատիպավորում են Հայտնության տասնչորսերորդ գլխի երեք հրեշտակներին, այդ ողբերն ու սուգը առաջին և երկրորդ հրեշտակներն են, իսկ երրորդը վայի պատգամն է՝ արևելյան քամու խորհրդանիշը, որը զսպված է պահվում Հայտնության յոթերորդ գլխի չորս զսպող հրեշտակների կողմից։
Egypt
Եգիպտոս
In the book of Ezekiel, there are thirteen dates referenced. The first of the Egypt set of dates is Ezekiel 29:1, and it represented 587 BC.
Եզեկիելի գրքում հիշատակվում են տասներեք թվականներ։ Եգիպտոսի վերաբերյալ թվականների շարքի առաջինը Եզեկիել 29։1-ն է, և այն ներկայացնում էր մ.թ.ա. 587 թվականը։
In the tenth year, in the tenth month, in the twelfth day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:1–3.
Տասներորդ տարում, տասներորդ ամսում, ամսվա տասներկուերորդ օրը, Տիրոջ խոսքը եղավ ինձ՝ ասելով. «Մարդո՛ւ որդի, դեմքդ դարձրու Եգիպտոսի թագավոր Փարավոնի դեմ և մարգարեացի՛ր նրա դեմ ու ամբողջ Եգիպտոսի դեմ. Խոսի՛ր և ասա՛. այսպես է ասում Տեր Աստվածը. Ահա ես քո դեմ եմ, ո՛վ Փարավոն, Եգիպտոսի թագավոր, մեծ վիշապ, որ պառկած է իր գետերի մեջ, որ ասել է. “Իմ գետն իմն է, և ես այն ինձ համար եմ ստեղծել”»։ Եզեկիել 29:1–3.
587 BC is the year of the siege, which began one and a half years before the destruction of Jerusalem. At that time Ezekiel proclaims that God would overthrow Egypt, and that the overthrow would demonstrate to God’s people their foolishness for trusting in the dragon of Egypt. By the end of the chapter a pronouncement is made that Egypt would be given to Babylon, thus identifying when the ten kings give their seventh kingdom of Bible prophecy to modern Babylon—the eighth kingdom that is of the seven. That prophecy was fulfilled ‘seventeen’ years later in 571 BC as set forth at the end of the chapter. Chapter 29 therefore contains the first and the last reference of dating associated with Egypt.
Ք.ա. 587 թվականը պաշարման տարին է, որը սկսվել էր Երուսաղեմի կործանումից մեկուկես տարի առաջ։ Այդ ժամանակ Եզեկիելը հռչակում է, որ Աստված պիտի տապալի Եգիպտոսը, և որ այդ տապալումը պիտի ցույց տար Աստծո ժողովրդին նրանց անմտությունը՝ վստահելու Եգիպտոսի վիշապին։ Գլխի ավարտին հռչակվում է, որ Եգիպտոսը պիտի տրվի Բաբելոնին՝ այդպիսով ցույց տալով, թե երբ են տասը թագավորները Աստվածաշնչյան մարգարեության իրենց յոթերորդ թագավորությունը տալիս արդի Բաբելոնին՝ ութերորդ թագավորությանը, որ յոթից է։ Այդ մարգարեությունը կատարվեց «տասնյոթ» տարի անց՝ Ք.ա. 571 թվականին, ինչպես ներկայացված է գլխի վերջում։ Հետևաբար 29-րդ գլուխը պարունակում է Եգիպտոսի հետ կապված թվական նշման առաջին և վերջին հիշատակությունը։
And it came to pass in the seven and twentieth year, in the first month, in the first day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, Nebuchadrezzar king of Babylon caused his army to serve a great service against Tyrus: every head was made bald, and every shoulder was peeled: yet had he no wages, nor his army, for Tyrus, for the service that he had served against it: Therefore thus saith the Lord God; Behold, I will give the land of Egypt unto Nebuchadrezzar king of Babylon; and he shall take her multitude, and take her spoil, and take her prey; and it shall be the wages for his army. I have given him the land of Egypt for his labour wherewith he served against it, because they wrought for me, saith the Lord God. In that day will I cause the horn of the house of Israel to bud forth, and I will give thee the opening of the mouth in the midst of them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 29:17–21.
Եվ եղավ քսանյոթերորդ տարում, առաջին ամսում, ամսվա առաջին օրը, Տիրոջ խոսքը եղավ ինձ՝ ասելով. Մարդո՛ւ որդի, Բաբելոնի թագավոր Նաբուգոդոնոսորը իր զորքին մեծ ծառայություն տվեց Տյուրոսի դեմ. ամեն մի գլուխ ճաղատ դարձավ, և ամեն մի ուս կեղևազերծ եղավ, սակայն ո՛չ նա, ո՛չ էլ իր զորքը վարձ չստացան Տյուրոսի համար՝ այն ծառայության դիմաց, որ կատարել էին նրա դեմ։ Ուստի այսպես է ասում Տեր Աստվածը. Ահա Ես Եգիպտոսի երկիրը պիտի տամ Բաբելոնի թագավոր Նաբուգոդոնոսորին, և նա պիտի վերցնի նրա բազմությունը, պիտի առնի նրա ավարը և պիտի խլի նրա կողոպուտը, և դա պիտի լինի վարձ նրա զորքի համար։ Ես նրան տվել եմ Եգիպտոսի երկիրը այն աշխատանքի համար, որով ծառայեց նրա դեմ, որովհետև նրանք Ինձ համար գործեցին, ասում է Տեր Աստվածը։ Այն օրը Ես պիտի պատճառեմ, որ Իսրայելի տան եղջյուրը բողբոջի, և քեզ պիտի տամ բերանի բացություն նրանց մեջ, և նրանք պիտի գիտենան, որ Ես եմ Տերը։ Եզեկիել 29:17–21.
The twentieth year in the first month in the first day of verse seventeen represents the last date of the thirteen dates in Ezekiel, and it is the only date that falls after October 22, 573 BC. It represents when the king of the north in Daniel eleven verses forty-two and forty-three is given Egypt, as well as the point when the ten kings give their seventh kingdom to the eighth kingdom that is of the seven. It is fulfilled when the “horn of the house of Israel” buds forth. In Isaiah Israel buds in the day of the east wind.
Քսաներորդ տարվա առաջին ամսվա առաջին օրը՝ տասնյոթերորդ համարում, ներկայացնում է Եզեկիելում եղած տասներեք թվականներից վերջինը, և դա միակ թվականն է, որ ընկնում է մ.թ.ա. 573 թվականի հոկտեմբերի 22-ից հետո։ Այն ներկայացնում է այն ժամանակը, երբ հյուսիսի թագավորին՝ Դանիել 11.42–43-ում, տրվում է Եգիպտոսը, ինչպես նաև այն կետը, երբ տասը թագավորները իրենց յոթերորդ թագավորությունը տալիս են ութերորդ թագավորությանը, որը յոթից է։ Այն կատարվում է, երբ «Իսրայելի տան եղջյուրը» բողբոջում է։ Եսայիայի մեջ Իսրայելը բողբոջում է արևելյան քամու օրը։
He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Isaiah 27:8.
Յակոբից սերածներին արմատ գցնել պիտի տայ. Իսրայէլը պիտի ծաղկի ու բողբոջի, եւ աշխարհի երեսը պտուղով պիտի լցնի։ Եսայիա 27:8.
When Ezekiel 29:17 is fulfilled, and the dragon of Egypt is given to the papal beast at the soon-coming Sunday law the latter rain will be poured out without measure upon Israel. That rain began on 9/11 as a sprinkling as typified by Christ breathing upon His disciples after He descended to earth after He had ascended to His Father following His resurrection.
Երբ Եզեկիել 29:17-ը կատարվի, և Եգիպտոսի վիշապը մոտալուտ կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ տրվի պապական գազանին, վերջին անձրևը առանց չափի կթափվի Իսրայելի վրա։ Այդ անձրևը սկսվեց 9/11-ին՝ որպես ցողում, ինչպես որ կերպարավորվեց այն ժամանակ, երբ Քրիստոսը, Իր հարությունից հետո Իր Հոր մոտ համբարձվելուց և ապա երկիր իջնելուց հետո, շնչեց Իր աշակերտների վրա։
“The act of Christ in breathing upon his disciples the Holy Ghost, and in imparting his peace to them, was as a few drops before the plentiful shower to be given on the day of Pentecost.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.
«Քրիստոսի այն արարքը, որով Նա փչեց Իր աշակերտների վրա Սուրբ Հոգին և նրանց Իր խաղաղությունը շնորհեց, մի քանի կաթիլի պես էր՝ համեմատած այն առատ հեղեղի հետ, որ պիտի տրվեր Պենտեկոստեի օրը»։ Spirit of Prophecy, հատոր 3, 243։
Ezekiel’s prediction of the fall of Egypt was proclaimed in 587 BC, the year of the siege, and ‘seventeen’ years later the prediction was fulfilled. It is fulfilled in the period represented by the number ‘seventeen,’ thus representing the hidden history of verse forty of Daniel eleven. It is to be fulfilled during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand which is portrayed in chapter nine of Ezekiel. In the sealing time the latter rain is poured out, first as a sprinkling at 9/11 and then a full outpouring at the Sunday law. It is fulfilled according to Isaiah in the “day of the east wind,” and Islam is the east wind, and Islam is the third “woe.” The message Ezekiel was to eat was a threefold message, of which the third part was the message of woe.
Եզեկիելի՝ Եգիպտոսի անկման վերաբերյալ մարգարեությունը հռչակվեց մ.թ.ա. 587 թվականին՝ պաշարման տարում, և «տասնյոթ» տարի անց այդ մարգարեությունը կատարվեց։ Այն կատարվում է «տասնյոթ» թվով ներկայացված ժամանակահատվածում՝ այսպիսով ներկայացնելով Դանիել տասնմեկի քառասուներորդ համարի թաքնված պատմությունը։ Այն պետք է կատարվի հարյուր քառասունչորս հազարի կնիքադրման ժամանակ, որը պատկերված է Եզեկիելի իններորդ գլխում։ Կնիքադրման ժամանակ թափվում է վերջին անձրևը՝ նախ որպես շաղում 9/11-ին, ապա՝ լիակատար հեղումով Կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ։ Ըստ Եսայու՝ այն կատարվում է «արևելյան քամու օրը», և իսլամը արևելյան քամին է, իսկ իսլամը երրորդ «վայ»-ն է։ Այն պատգամը, որ Եզեկիելը պետք է ուտեր, եռակի պատգամ էր, որի երրորդ մասը վայի պատգամն էր։
Ezekiel’s thirteen dated messages were set forth in connection with Jerusalem, Egypt and Tyre. They were all addressing rebellion as represented by the number "thirteen."
Եզեկիելի տասներեք թվագրված պատգամները ներկայացվեցին Երուսաղեմի, Եգիպտոսի և Տյուրոսի առնչությամբ։ Դրանք բոլորն ուղղված էին ապստամբությանը, որը ներկայացված էր «տասներեք» թվով։
We will continue to consider the dating of Ezekiel in the next article.
Մենք Եզեկիելի թվագրության քննությունը կշարունակենք հաջորդ հոդվածում։