We are addressing a portion of Isaiah’s vision which begins in chapter seven and continues on to the end of chapter twelve. We are doing so for in 1850 “the Lord stretched forth his hand a second time, to gather” His remnant people. We are putting the waymarks of 1844 to 1863 in place. ‘1850’ and the second gathering is one of those waymarks.

Մենք դիմում ենք Եսայիայի տեսիլքի այն հատվածին, որը սկսվում է յոթերորդ գլխում և շարունակվում մինչև տասներկուերորդ գլխի ավարտը։ Մենք այդպես ենք անում, որովհետև 1850 թվականին «Տերը երկրորդ անգամ երկարեց իր ձեռքը՝ հավաքելու» Իր մնացորդ ժողովրդին։ Մենք իրենց տեղն ենք դնում 1844-ից մինչև 1863 թվականների ճանապարհային նշանները։ «1850»-ը և երկրորդ հավաքումը այդ ճանապարհային նշաններից մեկն են։

Once the vision of Isaiah begins in verse one of chapter seven any time an expression similar to “in that day” is a reference, it is to be placed into the established prophetic setting of chapter seven. A key to rightly dividing the vision is to understand that prophecy operates upon the principles of repeat and enlarge, and this rule is active in the vision.

Եսայիայի տեսիլքը յոթերորդ գլխի առաջին համարում սկսվելուց հետո, երբ էլ որ հանդիպի «այն օրը» արտահայտությանը նման որևէ ձևակերպում՝ որպես հղում, այն պետք է տեղադրվի յոթերորդ գլխի արդեն հաստատված մարգարեական համատեքստի մեջ։ Տեսիլքը ճիշտ բաժանելու բանալին այն է, որ հասկացվի՝ մարգարեությունը գործում է կրկնության և ընդարձակման սկզբունքներով, և այս կանոնը գործուն է տվյալ տեսիլքում։

The various prophetic truths that are identified in the vision of Isaiah, beginning in chapter six are to be approached from the perspective that “first and foremost”, Isaiah is representing a soul that has been anointed at 9/11 to proclaim that the latter rain has arrived. In that sanctified context, chapter seven of Isaiah illustrates the very fear which was represented by the prophet in chapter six when he asked the question, ‘“how long” he would need to give the message of 9/11 to an apostate church that ‘had eyes but refused to see and ears but refused to hear’?

Եսայիայի տեսիլքում բացահայտվող զանազան մարգարեական ճշմարտությունները, սկսած վեցերորդ գլխից, պետք է ըմբռնվեն այն տեսանկյունից, որ «նախ և առաջ» Եսային ներկայացնում է մի հոգի, որն օծվել է 9/11-ին՝ հռչակելու, որ վերջին անձրևը հասել է։ Այդ սրբագործված համատեքստում Եսայիայի յոթերորդ գլուխը պատկերում է հենց այն վախը, որը մարգարեի միջոցով ներկայացված էր վեցերորդ գլխում, երբ նա հարցնում էր, թե «մինչև ե՞րբ» պիտի ստիպված լինի 9/11-ի լուրը հնչեցնել մի ուխտադրուժ եկեղեցու, որը «աչքեր ուներ, բայց հրաժարվում էր տեսնելուց, և ականջներ ուներ, բայց հրաժարվում էր լսելուց»։

In the vision the wicked and foolish king Ahaz is the symbol of a Laodicean that will not receive the warning of the latter rain message as presented by the watchmen who confront the wicked and foolish Ahaz represented by Isaiah and his sons.

Տեսիլքում ամբարիշտ և անմիտ Աքազ թագավորը խորհրդանշում է մի Լաոդիկեցու, որը չի ընդունելու վերջին անձրևի պատգամի նախազգուշացումը, ինչպես այն ներկայացվում է պահապանների կողմից, որոնք հանդիմանում են ամբարիշտ և անմիտ Աքազին՝ ներկայացված Եսայիայի և նրա որդիների միջոցով։

9/11 arrived in the prophetic history of Daniel eleven verse forty, so when Isaiah is located at 9/11 in chapter six, he is located prophetically within verse forty of Daniel eleven, but more significantly he is located within the ‘hidden history of verse forty.’ The hidden history of verse forty began when the verse was fulfilled in 1989 with the collapse of the Soviet Union. From 1989 unto the Sunday law of verse forty-one is the ‘hidden history of verse forty’ that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah in that very ‘hidden history.’ What this identifies in our consideration of Isaiah representing a latter rain messenger after 9/11 is that one part of the latter rain message which Isaiah is proclaiming is—Daniel eleven, verses forty-one through forty-five.

9/11-ը եկավ մարգարեական պատմության մեջ Դանիէլ տասնմեկերորդ գլխի քառասուներորդ խոսքում, ուստի, երբ Եսայիան վեցերորդ գլխում տեղադրվում է 9/11-ի մոտ, նա մարգարեապես տեղադրվում է Դանիէլ տասնմեկի քառասուներորդ խոսքի ներսում, բայց առավել նշանակալից՝ նա տեղադրվում է «քառասուներորդ խոսքի թաքնված պատմության» մեջ։ Քառասուներորդ խոսքի թաքնված պատմությունը սկսվեց, երբ այդ խոսքը կատարվեց 1989 թվականին՝ Խորհրդային Միության փլուզմամբ։ 1989 թվականից մինչև քառասունմեկերորդ խոսքի Կիրակնօրյա օրենքը ընկած ժամանակահատվածը «քառասուներորդ խոսքի թաքնված պատմությունն» է, որը հենց այդ նույն «թաքնված պատմության» մեջ բացվում է Հուդայի ցեղի Առյուծի կողմից։ Այն, ինչ սա նույնացնում է մեր դիտարկման մեջ, որտեղ Եսայիան ներկայացնում է վերջին անձրևի պատգամաբեր 9/11-ից հետո, այն է, որ վերջին անձրևի պատգամի մի մասը, որ Եսայիան հռչակում է, Դանիէլ տասնմեկ, քառասունմեկերորդից մինչև քառասունհինգերորդ խոսքերն են։

Standing prophetically at 9/11 Isaiah in chapter ten, is presenting a warning that the very next event to happen is the “unrighteous decree” which is the Sunday law, and is represented in verse forty-one of Daniel eleven. Isaiah’s illustration of the latter rain message is set within the ‘hidden history’ of verse forty-post 9/11. The fulfillment of verse forty in 1989 places Isaiah after 1989, at 9/11 where he is anointed with coal from off the alter. Isaiah represents a messenger whose message includes the last six verses of Daniel eleven.

Մարգարեականորեն կանգնած լինելով 9/11-ի Եսայիա մարգարեի տասներորդ գլխում՝ ներկայացվում է նախազգուշացում, որ հաջորդ իսկ իրադարձությունը, որ պիտի տեղի ունենա, «անարդար հրովարտակն» է, այսինքն՝ կիրակնօրյա օրենքը, և այն ներկայացված է Դանիել տասնմեկի քառասունմեկերորդ խոսքում։ Եսայիայի՝ վերջին անձրևի լուրի պատկերավոր ներկայացումը դրված է քառասուներորդ խոսքի «թաքնված պատմության» շրջանակում՝ 9/11-ից հետո։ Քառասուներորդ խոսքի իրագործումը 1989 թվականին Եսայիային տեղադրում է 1989-ից հետո՝ 9/11-ի մոտ, որտեղ նա օծվում է զոհասեղանից վերցված ածուխով։ Եսայիան ներկայացնում է մի պատգամաբեր, որի պատգամը ներառում է Դանիել տասնմեկի վերջին վեց խոսքերը։

Isaiah states directly that he and his children are for signs and wonders. In chapter seven verse three Isaiah and his son are by the conduit from the upper pool on the highway by the fuller’s field. Isaiah is presenting the message of the latter rain which he was anointed to proclaim in chapter six, and he is standing at three symbols of the latter rain as well as with his child Shearjashub. The upper pool’s conduit is a prophetic allusion to the two pipes filled with the golden oil that Zechariah identifies and Sister White comments on so often, identify the message that comes from the conduit of the upper pool in the message of the latter rain.

Եսայիան ուղղակիորեն ասում է, որ ինքը և իր զավակները նշանների և հրաշքների համար են։ Յոթերորդ գլխի երրորդ խոսքում Եսայիան և նրա որդին գտնվում են վերին ավազանի ջրանցքի մոտ՝ ճանապարհի վրա, լվացարարի արտի մոտ։ Եսայիան ներկայացնում է վերջին անձրևի պատգամը, որի հռչակման համար նա օծվել էր վեցերորդ գլխում, և նա կանգնած է վերջին անձրևի երեք խորհրդանիշների մոտ, ինչպես նաև իր որդու՝ Սեար-Յասուպի հետ։ Վերին ավազանի ջրանցքը մարգարեական ակնարկ է այն երկու խողովակներին, որոնք լցված են ոսկե յուղով և որոնք Զաքարիան նույնականացնում է, իսկ Քույր Ուայթը դրանց մասին այնքան հաճախ է մեկնաբանում. դրանք նույնացնում են այն պատգամը, որ գալիս է վերին ավազանի ջրանցքից՝ վերջին անձրևի պատգամում։

Isaiah’s conduit connects with Zechariah’s two pipes, and Ellen White’s commentary ties Zechariah together with the parable of the ten virgins. Isaiah is humbled into the dust in chapter six when he sees the glory of the Lord. He agrees to carry the message represented in verse three as the message that lightens the earth with God’s glory. And he is purified with a coal off the altar and then is standing at the pool that is created by the water from the upper pool. In chapter twenty-eight Isaiah defines the latter rain message as “line upon line” and in verse three the upper pool represents several lines of prophecy.

Եսայիայի ջրատարը կապված է Զաքարիայի երկու խողովակների հետ, և Էլեն Ուայթի մեկնությունը Զաքարիային միացնում է տասը կույսերի առակին։ Վեցերորդ գլխում Եսայիան խոնարհվում է մինչև հողը, երբ տեսնում է Տիրոջ փառքը։ Նա համաձայնում է տանել երրորդ համարում ներկայացված պատգամը՝ որպես այն պատգամը, որ լուսավորում է երկիրը Աստծո փառքով։ Եվ նա մաքրվում է զոհասեղանից վերցված ածուխով, ապա կանգնած է այն ավազանի մոտ, որ գոյացել է վերին ավազանից եկող ջրից։ Քսանութերորդ գլխում Եսայիան վերջին անձրևի պատգամը սահմանում է որպես «գիծ առ գիծ», և երրորդ համարում վերին ավազանը ներկայացնում է մարգարեության մի քանի գծեր։

Isaiah, representing a soul at 9/11 would only be standing where the golden oil comes down from the upper pool if that soul had asked for the good way which leads to Jeremiah’s old path, which is Isaiah’s “highway (path) by the fuller’s field” where Jeremiah’s “rest” is found. Isaiah’s latter rain message is based not only upon the line of the ten virgins, Zechariah’s line of two golden pipes, Jeremiah’s line of the old path, and Isaiah is also standing at “the fuller’s field” where the Messenger of the Covenant is purifying and purging the sons of Levi as silver and gold.

Եսայիան, ներկայացնելով հոգի մը 9/11-ին, միայն այն տեղը պիտի կանգնած ըլլար, ուր ոսկեղէն ձէթը կը հոսի վերին աւազանէն, եթէ այդ հոգին խնդրած ըլլար բարի ճամբան, որ կը տանի դէպի Երեմիայի հին շաւիղը, որ է Եսայիայի «մեծ ճանապարհը (շաւիղը) լուացարարի արտին մօտ», ուր կը գտնուի Երեմիայի «հանգիստ»-ը։ Եսայիայի վերջին անձրեւի պատգամը հիմնուած է ոչ միայն տասը կոյսերու գիծին, Զաքարիայի երկու ոսկեղէն խողովակներու գիծին, Երեմիայի հին շաւիղի գիծին վրայ, այլ նաեւ՝ Եսայիան կը կանգնի «լուացարարի արտին մօտ», ուր Ուխտի Պատգամաբերը կը մաքրէ եւ կը զտէ Ղեւիի որդիները՝ արծաթի եւ ոսկիի պէս։

It is a very easy prophetic task to bring other lines into verse three of chapter seven. The oil of Zechariah and the ten virgins connects to Jacob’s ladder and the first two verses of Revelation for they are all addressing the communication process between God and man. Jeremiah’s old path includes the “watchman” that sound the trumpet which the wicked and foolish king Ahaz refuses to hear. That trumpet pulls all the trumpets of prophecy, as well as the prophetic watchmen into Isaiah’s “highway” where Isaiah and his son stand to convey a message to the leader of Laodicea.

Շատ դյուրին մարգարեական խնդիր է այլ գծեր ներմուծել յոթերորդ գլխի երրորդ համարի մեջ։ Զաքարիայի յուղը և տասը կույսերը կապված են Հակոբի սանդուղքի և Հայտնության առաջին երկու համարների հետ, որովհետև դրանք բոլորը վերաբերում են Աստծու և մարդու միջև հաղորդակցության գործընթացին։ Երեմիայի հին ճանապարհը ներառում է «պահակին», որը փող է հնչեցնում, իսկ ամբարիշտ և անմիտ Աքազ թագավորը հրաժարվում է լսել այն։ Այդ փողը մարգարեության բոլոր փողերը, ինչպես նաև մարգարեական պահակներին, ձգում է Եսայիայի «մայրուղու» մեջ, որտեղ Եսայիան և նրա որդին կանգնած են՝ պատգամ հաղորդելու Լաոդիկեայի առաջնորդին։

Isaiah and his son Shearjashub, which means “a remnant shall return” are standing together and they are illustrating the proclamation of the latter rain message that arrived at 9/11. They go to meet wicked king Ahaz and as father and son they represent a symbol of alpha and omega the primary rule of “line upon line” methodology. “Line upon line” is the rule that was typified by the Millerite “day/year” principle.

Եսայիան և նրա որդի Շեար-յաշուբը, որի անունը նշանակում է «մնացորդը պիտի վերադառնա», կանգնած են միասին, և նրանք պատկերում են սեպտեմբերի 11-ին հասած վերջին անձրևի պատգամի հռչակումը։ Նրանք գնում են հանդիպելու ամբարիշտ Աքազ թագավորին, և որպես հայր ու որդի՝ ներկայացնում են ալֆայի և օմեգայի խորհրդանիշը՝ «տող տողի վրա» մեթոդաբանության հիմնական կանոնը։ «Տող տողի վրա»-ն այն կանոնն է, որը նախապատկերվեց միլլերիտական «օր/տարի» սկզբունքով։

On August 11, 1840 a prophecy of Islam of the second woe of Revelation nine was fulfilled and the Millerite “day/year” principle was confirmed, thus empowering Miller’s prediction about 1843 that was based upon the day/year principle. On September 11, 2001 a prophecy of Islam of the third woe of Revelation nine, ten and eleven was fulfilled and the principle of alpha (8-11-1840) and omega (9/11) was confirmed as the mighty angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York came down—just as the mighty angel of Revelation ten had came down on August 11, 1840 when the alpha that typified the omega was fulfilled.

1840 թվականի օգոստոսի 11-ին կատարվեց Հայտնություն իննի երկրորդ վայի՝ իսլամի վերաբերյալ մարգարեությունը, և հաստատվեց միլլերական «օր/տարի» սկզբունքը՝ այդպիսով զորացնելով Միլլերի՝ 1843 թվականի վերաբերյալ կանխասացությունը, որը հիմնված էր օր/տարի սկզբունքի վրա։ 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին կատարվեց Հայտնություն իննի, տասի և տասնմեկի երրորդ վայի՝ իսլամի վերաբերյալ մարգարեությունը, և հաստատվեց ալֆայի (8-11-1840) և օմեգայի (9/11) սկզբունքը, քանի որ Հայտնություն տասնութի հզոր հրեշտակը իջավ այն ժամանակ, երբ Նյու Յորքի մեծ շենքերը փլուզվեցին, ճիշտ ինչպես Հայտնություն տասի հզոր հրեշտակն էր իջել 1840 թվականի օգոստոսի 11-ին, երբ կատարվեց այն ալֆան, որը նախատիպում էր օմեգան։

Not only do Isaiah and his son represent the primary principle of “line upon line,” but they represent the Elijah message which represents a message that is portrayed with the relationship of a father and his children. The Elijah message which is proclaimed just before the great and terrible day of the Lord, identifies a message that arrives just before God’s executive judgment begins. God’s executive judgments represent a period that is “the great and terrible day of the Lord.” That period begins at the Sunday law and continues on to the seven last plagues. The period begins with the Sunday law and ends with the seven last plagues. The Elijah message is therefore premised upon the principle of alpha and omega, coupled with the warning of approach of the close of probation. With the message of Elijah is also the various prophetic lines that are based upon Elijah, for Elijah, according to Jesus represented John the Baptist and both Elijah and John, according to Sister White represented William Miller, and together Elijah and John the Baptist represent both the one hundred and forty-four thousand (Elijah), and the great multitude in Revelation seven (John).

Եսայիան և նրա որդին ոչ միայն ներկայացնում են «տող առ տող» սկզբունքի հիմնական սկզբունքը, այլև ներկայացնում են Եղիայի պատգամը, որը ներկայացնում է մի պատգամ, որ պատկերված է հոր և նրա զավակների փոխհարաբերությամբ։ Եղիայի պատգամը, որ հռչակվում է Տիրոջ մեծ և ահեղ օրվանից անմիջապես առաջ, մատնանշում է մի պատգամ, որ հասնում է անմիջապես նախքան Աստծո գործադիր դատաստանների սկսվելը։ Աստծո գործադիր դատաստանները ներկայացնում են մի ժամանակաշրջան, որը «Տիրոջ մեծ և ահեղ օրն» է։ Այդ ժամանակաշրջանը սկսվում է կիրակնօրյա օրենքից և շարունակվում մինչև վերջին յոթ պատուհասները։ Այդ ժամանակաշրջանը սկսվում է կիրակնօրյա օրենքից և ավարտվում վերջին յոթ պատուհասներով։ Ուստի Եղիայի պատգամը հիմնված է ալֆայի և օմեգայի սկզբունքի վրա՝ զուգորդված փորձության ժամանակի փակման մոտենալու նախազգուշացմամբ։ Եղիայի պատգամի հետ առկա են նաև Եղիայի վրա հիմնված տարբեր մարգարեական գծեր, որովհետև Եղիան, ըստ Հիսուսի, ներկայացնում էր Հովհաննես Մկրտչին, իսկ և՛ Եղիան, և՛ Հովհաննեսը, ըստ Քույր Ուայթի, ներկայացնում էին Ուիլյամ Միլլերին, և միասին Եղիան ու Հովհաննես Մկրտիչը ներկայացնում են թե՛ հարյուր քառասունչորս հազարը (Եղիա), թե՛ Հայտնություն յոթերորդ գլխի մեծ բազմությունը (Հովհաննես)։

Isaiah and his son are standing at the old paths, which are the foundations and they are receiving the golden oil, for they are wise virgins who are going through the purification process of the fuller that was fulfilled on October 22, 1844, typifying the Sunday law. Isaiah and the remnant who return, (for that is what his son’s Shearjashub’s name means), represent the remnant that “return” to the old paths at 9/11. The father remnant relationship, which is also the alpha and omega relationship, which is also the Elijah “hearts of the fathers and children” relationship identifies that Father Miller and his relationship to a remnant movement of the first angel was the alpha movement of Philadelphia. In the alpha movement Father Miller was identified as Elijah and John the Baptist who Jesus identified as the messenger who prepared the way for the Messenger of the Covenant. All of those prophetic fulfillments in the alpha history of the first and second angels is repeated in the history of the omega of the third angel.

Եսային և նրա որդին կանգնած են հին շավիղների վրա, որոնք հիմքերն են, և նրանք ընդունում են ոսկե յուղը, որովհետև իմաստուն կույսեր են, որոնք անցնում են թաղչի մաքրագործման գործընթացի միջով, որը կատարվեց 1844 թվականի հոկտեմբերի 22-ին՝ նախատիպելով կիրակնօրյա օրենքը։ Եսային և վերադարձող մնացորդը (քանի որ հենց այդ է նշանակում նրա որդու՝ Սեար-Յասուբի անունը) ներկայացնում են այն մնացորդը, որը «վերադառնում է» հին շավիղներին 9/11-ին։ Հոր և մնացորդի հարաբերությունը, որը նաև ալֆա և օմեգա հարաբերությունն է, որը նաև Եղիայի՝ «հայրերի և որդիների սրտերի» հարաբերությունն է, ցույց է տալիս, որ Հայր Միլլերը և նրա հարաբերությունը առաջին հրեշտակի մնացորդական շարժման հետ Ֆիլադելֆիայի ալֆա շարժումն էր։ Ալֆա շարժման մեջ Հայր Միլլերը նույնացվում էր Եղիայի և Հովհաննես Մկրտչի հետ, որին Հիսուսը նույնացրեց որպես այն պատգամաբերի, որը ճանապարհ էր պատրաստում Ուխտի Պատգամաբերի համար։ Առաջին և երկրորդ հրեշտակների ալֆա պատմության մեջ եղած այդ բոլոր մարգարեական կատարման դեպքերը կրկնվում են երրորդ հրեշտակի օմեգա պատմության մեջ։

There are more important facts about Isaiah’s illustration in the vision, but here we are simply identifying that Isaiah is specifically identifying the various truths that make up the heart of the latter rain message of 9/11. All of these lines we have just discussed, and of course many more are located in verse three of chapter seven.

Եսայիայի տեսիլքում ներկայացված նկարազարդման վերաբերյալ ավելի կարևոր փաստեր ևս կան, սակայն այստեղ մենք պարզապես նշում ենք, որ Եսային առանձնահատուկ կերպով նույնականացնում է այն բազմազան ճշմարտությունները, որոնք կազմում են 9/11-ի վերջին անձրևի պատգամի սիրտը։ Այս բոլոր գծերը, որոնց մասին հենց նոր խոսեցինք, և, իհարկե, շատ ուրիշներ ևս, գտնվում են յոթերորդ գլխի երրորդ համարում։

In verse eight prophetic truth intensifies as it identifies the key that unlocks the “hidden history of verse forty” and amazingly that key is identified within the very same verse that the beginning of both 2520-year time prophecies are marked.

Ութերորդ համարում մարգարեական ճշմարտությունը սրվում է, երբ այն բացահայտում է այն բանալին, որը բացում է «քառասուներորդ համարի թաքնված պատմությունը», և զարմանալիորեն այդ բանալին նույն այն համարի մեջ է ճանաչվում, որում նշանավորվում է երկու 2520-ամյա ժամանակային մարգարեությունների սկզբնավորությունը։

For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son.

Որովհետև Ասորիքի գլուխը Դամասկոսն է, և Դամասկոսի գլուխը՝ Ռասինը. և վաթսունհինգ տարվա ընթացքում Եփրեմը պիտի կործանվի, որպեսզի այլևս ժողովուրդ չլինի։ Եվ Եփրեմի գլուխը Սամարիան է, և Սամարիայի գլուխը՝ Ռոմելիայի որդին։

If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

Եթե չհավատաք, անշուշտ չեք հաստատվի։ Եսայիա 7:8, 9.

Isaiah’s illustration of the latter rain message includes Moses’ “seven times,” for the sixty-five-year prophecy of verse eight identifies the starting point for both the northern and southern kingdoms of Israel’s scattering of 2520 years. In the very same verse, the key that turns the three prophetic lines of Daniel eleven verse forty’s collapse of the Soviet Union in 1989, together with verse ten of Daniel eleven, along with verse eight of Isaiah eight. With these three lines (Isaiah 8:8, Daniel 11:10, 40). The key is the “heads” of verses eight and nine. When the key of the “heads” is applied to those three parallel verses the door to the history of the Ukrainian War and soon coming World War III is unlocked. When that prophetic door is unlocked, verse eleven through sixteen of Daniel eleven are then seen to be parallel history to verse forty of Daniel eleven post 1989’s collapse of the Soviet Union. The unlocking of the “hidden history of verse forty” is a truth that is one of a select few that are identified as being unsealed in connection with the unsealing of the Revelation of Jesus Christ just before probation closes.

Եսայիայի՝ վերջին անձրևի լուրի պատկերավոր ներկայացումը ներառում է Մովսեսի «յոթ անգամը», որովհետև ութերորդ համարի վաթսունհինգ տարվա մարգարեությունը մատնանշում է Իսրայելի թե՛ հյուսիսային, թե՛ հարավային թագավորությունների՝ 2520 տարվա ցրման ելակետը։ Նույն այդ համարում է գտնվում այն բանալին, որ պտտեցնում է Դանիել տասնմեկի քառասուներորդ համարի՝ 1989 թվականին Խորհրդային Միության փլուզման երեք մարգարեական գծերը, Դանիել տասնմեկի տասներորդ համարի հետ միասին, ինչպես նաև Եսայիա ութի ութերորդ համարի հետ։ Այս երեք գծերով (Եսայիա 8։8, Դանիել 11։10, 40)։ Բանալին ութերորդ և իններորդ համարների «գլուխներն» են։ Երբ «գլուխների» բանալին կիրառվում է այդ երեք զուգահեռ համարների վրա, ապա բացվում է ուկրաինական պատերազմի պատմության և շուտով գալու երրորդ համաշխարհային պատերազմի դուռը։ Երբ այդ մարգարեական դուռը բացվում է, ապա Դանիել տասնմեկի տասնմեկերորդից մինչև տասնվեցերորդ համարները երևում են որպես Դանիել տասնմեկի քառասուներորդ համարի՝ 1989 թվականից հետո Խորհրդային Միության փլուզմանը հաջորդած ժամանակի զուգահեռ պատմություն։ «Քառասուներորդ համարի ծածուկ պատմության» բացվելը մի ճշմարտություն է, որը պատկանում է այն ընտիր սակավաթիվ ճշմարտություններից մեկին, որոնք նույնացվում են որպես կնքազերծված՝ Հիսուս Քրիստոսի Հայտնության կնքազերծման հետ կապված՝ փորձաշրջանի փակվելուց անմիջապես առաջ։

Verse one of chapter eight of Isaiah begins with the word, “Moreover,” identifying that chapter eight is to go over the top of chapter seven. Beyond the first word being “moreover,” chapter eight verse three is tied together with verse three of chapter seven as a second witness that the two chapters are to be applied line upon line. Both verse ‘threes’ identify one of Isaiah’s sons, whose names both speak to the prophetic message within the story. Shearjashub means ‘a remnant shall return’ and Mahershalalhashbaz means ‘quick to the spoil.’ Shearjashub is first mentioned, then Mahershalalhashbaz (which is the longest name in the Bible). The alpha represented by “1” is smaller, and in this case even identified as a “remnant,” and the omega represented by “22” is larger, and is represented by the largest name in the Bible while symbolizing the Sunday law’s rapid movements.

Եսայիայի ութերորդ գլխի առաջին համարը սկսվում է «Ավելին» բառով՝ մատնանշելով, որ ութերորդ գլուխը պիտի անցնի յոթերորդ գլխի վրայով։ Առաջին բառը «Ավելին» լինելուց զատ, ութերորդ գլխի երրորդ համարը կապակցված է յոթերորդ գլխի երրորդ համարի հետ՝ որպես երկրորդ վկայություն այն բանի, որ այդ երկու գլուխները պիտի կիրառվեն տող առ տող։ Երկու «երրորդ» համարներն էլ նույնացնում են Եսայիայի որդիներից մեկին, որոնց անուններն էլ երկուսն էլ խոսում են պատմության ներսում եղած մարգարեական պատգամի մասին։ Սեար-Յաշուբ նշանակում է «մնացորդը պիտի վերադառնա», իսկ Մահեր-Շալալ-Հաշ-Բազ նշանակում է «արագ դեպի ավարը»։ Նախ հիշատակվում է Սեար-Յաշուբը, ապա՝ Մահեր-Շալալ-Հաշ-Բազը (որը Աստվածաշնչի ամենաերկար անունն է)։ «1»-ով ներկայացված ալֆան ավելի փոքր է, և այս դեպքում նույնիսկ բնորոշվում է որպես «մնացորդ», իսկ «22»-ով ներկայացված օմեգան ավելի մեծ է և ներկայացված է Աստվածաշնչի ամենաերկար անունով՝ միաժամանակ խորհրդանշելով կիրակնօրյա օրենքի արագ շարժումները։

The alpha remnant, represented by Shearjashub is with his father Isaiah in verse three. Together they are an alpha and an omega, and they are standing in a place which is made up of three distinct references to the latter rain.

Ալֆա մնացորդը, որ ներկայացված է Սեար-Յասուբով, երրորդ համարում իր հոր՝ Եսայու հետ է։ Նրանք միասին ալֆան և օմեգան են, և կանգնած են մի վայրում, որը կազմված է վերջին անձրևին վերաբերող երեք հստակ հղումներից։

Then said the Lord unto Isaiah, Go forth now to meet Ahaz, thou, and Shearjashub thy son, at the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field. Isaiah 7:3.

Եվ Տէրը Եսայիին ասաց. «Այժմ դո՛ւրս ելիր՝ Աքազին ընդառաջ գնալու, դու և քո որդի Շեար-Յաշուբը, վերին ավազանի ջրանցքի ծայրին՝ լվացողի արտի ճանապարհի վրա»։ Եսայիա 7:3.

Isaiah is a symbol of the one hundred and forty-four thousand and in representing the call of 9/11, Isaiah is also representing the call of July 2023. At 9/11 Isaiah is a Laodicean represented by Jacob the supplanter, who was going to take Esau’s birthright as Adventism is spewed out of the mouth of the Lord, and in 2023 Isaiah represents Israel the overcomer. Isaiah represents one who was presenting God’s message who is awakened to the fact that he is a Laodicean and then has a coal purify him into a Philadelphian.

Եսայիան հարյուր քառասունչորս հազարի խորհրդանիշն է, և ներկայացնելով 9/11-ի կանչը՝ Եսայիան նաև ներկայացնում է 2023 թվականի հուլիսի կանչը։ 9/11-ի ժամանակ Եսայիան լաոդիկեցի է՝ ներկայացված Հակոբ խարդախողի միջոցով, որը պիտի վերցներ Եսավի առաջնեկության իրավունքը, մինչ ադվենտիզմը Տիրոջ բերանից դուրս է թքվում, իսկ 2023 թվականին Եսայիան ներկայացնում է Իսրայելին՝ հաղթողին։ Եսայիան ներկայացնում է մեկին, ով ներկայացնում էր Աստծո պատգամը, ով արթնացվում է այն փաստին, որ ինքը լաոդիկեցի է, և ապա մի ածուխ մաքրում է նրան՝ դարձնելով նրան փիլադելփիացի։

“Isaiah had a wonderful view of God’s glory. He saw the manifestation of God’s power, and after beholding His majesty, a message came to him to go and do a certain work. He felt wholly unworthy for the work. What made him esteem himself unworthy? Did he think himself unworthy before he had a view of God’s glory?—No; he imagined himself in a righteous state before God; but when the glory of the Lord of hosts was revealed to him, when he beheld the inexpressible majesty of God, he said, ‘I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips; for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts. Then flew one of the seraphim unto me, having a living coal in his hands, which he had taken with the tongs from off the altar, and he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged.’ This is the work that as individuals we need to have done for us. We want the living coal from off the altar placed upon our lips. We want to hear the word spoken, ‘Thine iniquity is taken away, and thy sin purged’” Review and Herald, June 4, 1889.

«Եսային ուներ Աստծո փառքի հրաշալի տեսիլք։ Նա տեսավ Աստծո զորության հայտնությունը, և Նրա վեհությունը տեսնելուց հետո նրան մի պատգամ եկավ՝ գնալ և կատարել մի որոշ գործ։ Նա իրեն ամբողջապես անարժան զգաց այդ գործի համար։ Ի՞նչն էր պատճառը, որ նա իրեն անարժան համարեց։ Մի՞թե նա իրեն անարժան էր համարում մինչև Աստծո փառքի տեսիլքը տեսնելը։—Ո՛չ. նա իրեն պատկերացնում էր Աստծո առաջ արդար վիճակի մեջ. բայց երբ նրան հայտնվեց Զորաց Տիրոջ փառքը, երբ նա տեսավ Աստծո անպատմելի վեհությունը, ասաց. «Վա՜յ ինձ, կորչում եմ, որովհետև ես պիղծ շուրթերով մարդ եմ, և բնակվում եմ պիղծ շուրթերով ժողովրդի մեջ. որովհետև իմ աչքերը տեսան Թագավորին՝ Զորաց Տիրոջը»։ «Այն ժամանակ սերովբեներից մեկը թռավ դեպի ինձ, և իր ձեռքում ուներ կենդանի ածուխ, որ ունելիով վերցրել էր զոհասեղանից։ Եվ այն դրեց իմ բերանին և ասաց. Ահա, սա դիպավ քո շուրթերին, և քո անօրենությունը վերացված է, ու քո մեղքը՝ քավված»։ Սա այն գործն է, որ մեզ համար, որպես անհատների, պետք է կատարված լինի։ Մենք կամենում ենք, որ զոհասեղանից վերցված կենդանի ածուխը դրվի մեր շուրթերին։ Մենք կամենում ենք լսել ասված խոսքը. «Քո անօրենությունը վերացված է, և քո մեղքը՝ քավված»։ Review and Herald, June 4, 1889.»

How long in Isaiah chapter six is a symbol of 9/11 unto the Sunday law, and chapter six is a representation of 9/11. Chapters seven through nine present the message which Isaiah gave to the apostate leadership of Judah, and the illustration that takes place during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand when the drunkards of Ephraim stumble. In the same vision Isaiah records:

«Մինչև ե՞րբ»-ը Եսայի մարգարեի վեցերորդ գլխում խորհրդանիշ է 9/11-ից մինչև կիրակնօրյա օրենքը, իսկ վեցերորդ գլուխը 9/11-ի ներկայացումն է։ Յոթից ինը գլուխները ներկայացնում են այն լուրը, որ Եսային տվեց Հուդայի ուրացած առաջնորդությանը, և այն պատկերավոր նկարագրությունը, որ տեղի է ունենում հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակ, երբ Եփրեմի հարբեցողները սայթաքում են։ Նույն տեսիլքում Եսային արձանագրում է.

Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:18.

Ահա ես և այն որդիները, որոնց Տէրը տուել է ինձ, նշանների և զարմանալիքների համար ենք Իսրայէլում Զօրքերի Տիրոջ կողմից, որ բնակվում է Սիոն լեռան վրա։ Եսայիա 8:18։

Isaiah and his children are signs within the enigmas found in chapters seven through nine. Chapters seven through nine are the point of reference of the entire vision, in terms of any reference to “that day” or “that time.” Verse eighteen identifies that Isaiah and his sons are signs, and the verses that surround verse eighteen identify the period of time that the signs are to be recognized.

Եսայիան և նրա զավակները նշաններ են յոթից իններորդ գլուխներում հանդիպող առեղծվածների շրջանակում։ Յոթից իններորդ գլուխները ամբողջ տեսիլքի հղման կետն են՝ «այն օրը» կամ «այն ժամանակը» արտահայտություններին վերաբերող յուրաքանչյուր հիշատակումի առումով։ Տասնութերորդ համարը ցույց է տալիս, որ Եսայիան և նրա որդիները նշաններ են, իսկ տասնութերորդ համարը շրջապատող համարները մատնանշում են այն ժամանակաշրջանը, որի ընթացքում այդ նշանները պետք է ճանաչվեն։

And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken. Bind up the testimony, seal the law among my disciples. And I will wait upon the Lord, that hideth his face from the house of Jacob, and I will look for him.

Եվ նրանցից շատերը պիտի սայթաքեն, և ընկնեն, և փշրվեն, և թակարդն ընկնեն, և բռնվեն։ Կապիր վկայությունը, կնքիր օրենքը իմ աշակերտների մեջ։ Եվ ես պիտի սպասեմ Տիրոջը, որ Իր երեսը ծածկում է Հակոբի տնից, և ես պիտի հուսամ Նրան։

Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:15–18.

Ահա ես և այն զավակները, որ Տէրը տվեց ինձ, Իսրայելում նշանների և հրաշքների համար ենք Զորաց Տիրոջ կողմից, որ բնակվում է Սիոն լեռան վրա։ Եսայիա 8:15–18։

Those who “wait upon the Lord” are represented by Isaiah and his two sons. They are those upon whom the Lord had hid “his face,” which is an attribute that those who awaken to the demands of the Leviticus twenty-six prayer, post-July 2023. They awaken to the fact that their confession must include that the Lord had walked contrary to them, which is to say that he hid his face from them.

Նրանք, ովքեր «սպասում են Տիրոջը», ներկայացված են Եսայիայի և նրա երկու որդիների միջոցով։ Նրանք են նրանք, որոնցից Տերը թաքցրել էր «իր երեսը», ինչը մի հատկանիշ է նրանց, ովքեր, 2023 թվականի հուլիսից հետո, արթնանում են Ղևտական քսանվեցերորդ գլխի աղոթքի պահանջների հանդեպ։ Նրանք արթնանում են այն փաստին, որ իրենց խոստովանությունը պետք է ներառի, որ Տերը հակառակությամբ էր ընթանում իրենց դեմ, այսինքն՝ որ նա թաքցրել էր իր երեսը նրանցից։

To “bind up the testimony, seal the law” is the sealing of the one hundred and forty-four thousand who are contrasted with “many.” “Many” are called, but few are chosen. Many are contrasted with Isaiah and his two sons, represented as the few. The “many” are the five foolish virgins and for this reason five things happen to them, they “stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.” They stumble because they have rejected the latter rain message.

«Վկայությունը կապել, օրենքը կնքել»-ը հարյուր քառասունչորս հազարի կնքումն է, որոնք հակադրվում են «շատերին»։ «Շատերը» կանչված են, բայց քչերն են ընտրված։ Շատերը հակադրվում են Եսայիային և նրա երկու որդիներին, որոնք ներկայացված են որպես քչերը։ «Շատերը» հինգ հիմար կույսերն են, և այս պատճառով նրանց հետ հինգ բան է պատահում. նրանք «սայթաքում են, և ընկնում, և փշրվում, և թակարդվում, և բռնվում»։ Նրանք սայթաքում են, որովհետև մերժել են վերջին անձրևի պատգամը։

For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:11–13.

Որովհետև կարկամող շրթունքներով և այլ լեզվով պիտի խոսի Նա այս ժողովրդին։ Որոնց ասաց. «Ահա հանգիստը, որով կարող եք հանգիստ տալ հոգնածին, և ահա զովացումն է», սակայն նրանք չկամեցան լսել։ Բայց Տիրոջ խոսքը նրանց համար եղավ՝ պատվիրան պատվիրանի վրա, պատվիրան պատվիրանի վրա, տող տողի վրա, տող տողի վրա, այստեղ մի քիչ, այնտեղ մի քիչ, որպեսզի գնան ու ետևի վրա ընկնեն, և կոտրվեն, և որոգայթն ընկնեն, և բռնվեն։ Եսայիա 28:11–13։

In the sealing time of chapter eight Isaiah describes the fall of the wicked, typified by Ahaz, and he identifies the same group in verse thirteen of chapter twenty-eight. The reason they “fall” is they reject the latter rain message which was to them “line upon line” and presented by those represented as having stammering lips. The quibbling Jews at Pentecost charged the disciples with drunkenness for they could not understand the message. In their minds it was being presented by stammering lips.

Ութերորդ գլխի կնքման ժամանակ Եսայիան նկարագրում է ամբարիշտների անկումը, որ նախապատկերված է Աքազով, և նույն խմբին նա նույնացնում է քսանութերորդ գլխի տասներեքերորդ համարում։ Նրանց «ընկնելու» պատճառն այն է, որ նրանք մերժում են վերջին անձրևի լուրը, որը նրանց համար «տող առ տող» էր և ներկայացվում էր նրանց կողմից, ովքեր ներկայացված են որպես թոթովախոս շուրթեր ունեցողներ։ Հակաճառող հրեաները Հոգեգալստյան օրը աշակերտներին մեղադրեցին հարբեցողության մեջ, որովհետև չէին կարողանում հասկանալ լուրը։ Նրանց մտքում այն ներկայացվում էր թոթովախոս շուրթերով։

In verse three of chapter seven, Isaiah the prophetic alpha to his son Shearjashub, who in turn is the omega in relation to his father, but also the alpha in the relation to his brother. As representatives of Alpha and Omega they stand where the two golden pipes from the heavenly sanctuary are creating a pool, right at the highway of Jeremiah’s old path in the field where linen gets changed from stains to pure white as the Messenger of the Covenant purifies the sons of Levi, as well as Isaiah and Shearjashub. Once there he presents wicked and foolish king Ahaz with Moses’ old path message of Leviticus twenty-six’s “seven times,” which establishes in the same verse that a “head” is a king, or the kingdom of the king, or the capital city of a kingdom.

Յոթերորդ գլխի երրորդ համարում Եսայիան իր որդի Սեար-յասուբի համար մարգարեական ալֆան է, իսկ նա, իր հերթին, իր հոր նկատմամբ օմեգան է, բայց նաև իր եղբոր նկատմամբ՝ ալֆան։ Որպես Ալֆայի և Օմեգայի ներկայացուցիչներ՝ նրանք կանգնած են այնտեղ, ուր երկնային սրբարանից եկող երկու ոսկե խողովակները ավազան են կազմում՝ հենց Երեմիայի հին ճանապարհի խճուղու մոտ, այն դաշտում, որտեղ բեհեզը բծերից փոխվում է մաքուր սպիտակի, երբ Ուխտի Պատգամաբերը մաքրագործում է Ղևիի որդիներին, ինչպես նաև Եսայիային ու Սեար-յասուբին։ Այնտեղ հասնելով՝ նա ամբարիշտ և հիմար թագավոր Աքազին ներկայացնում է Մովսեսի հին ճանապարհի պատգամը՝ Ղևտական քսանվեցերորդ գլխի «յոթ անգամների» մասին, որով նույն համարում հաստատվում է, որ «գլուխը» թագավոր է, կամ թագավորի թագավորությունը, կամ թագավորության մայրաքաղաք քաղաքը։

That key opens the light of God’s Word so that the Ukrainian War that began in 2014 could be seen as a subject of Bible prophecy that is represented as taking place during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand and the history of the last three presidents of the United States. The latter rain message is represented by Isaiah in chapters ten and eleven, and it describes the internal and external history of the last six verses of Daniel eleven. The first verse, verse forty, is illustrated by Isaiah in chapters six through nine, and then in chapters ten and eleven the message that was unsealed in 1989’s internal and external histories are set forth. Every major element of the latter rain message is represented in the vision.

Այդ բանալին բացում է Աստծո Խոսքի լույսը, որպեսզի 2014 թվականին սկսված Ուկրաինական պատերազմը հնարավոր լինի տեսնել որպես Աստվածաշնչյան մարգարեության մի թեմա, որը ներկայացված է որպես տեղի ունեցող հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակի ընթացքում և Միացյալ Նահանգների վերջին երեք նախագահների պատմության մեջ։ Վերջին անձրևի պատգամը Եսայիան ներկայացնում է տասներորդ և տասնմեկերորդ գլուխներում, և այն նկարագրում է Դանիել տասնմեկի վերջին վեց համարների ներքին և արտաքին պատմությունը։ Առաջին համարը՝ քառասուներորդ համարը, Եսայիան պատկերում է վեցերորդից իններորդ գլուխներում, իսկ ապա տասներորդ և տասնմեկերորդ գլուխներում ներկայացվում են այն պատգամի ներքին և արտաքին պատմությունները, որը բացվեց 1989 թվականին։ Վերջին անձրևի պատգամի յուրաքանչյուր գլխավոր տարրը ներկայացված է տեսիլքում։

The last verses of chapter ten identify the same prophetic history that the last verses of chapter eleven represent. Chapter ten is the external and eleven is the internal. In the book of Revelation, the seven churches are the internal and the seals are the external. In chapter ten’s final verses, the papal power is shaking its hand against Jerusalem in a parallel passage to the papal power coming to its end with none to help in verse forty-five of Daniel eleven.

Տասներորդ գլխի վերջին համարները նույն մարգարեական պատմությունն են նույնացնում, որը ներկայացված է տասնմեկերորդ գլխի վերջին համարներում։ Տասներորդ գլուխը արտաքինն է, իսկ տասնմեկերորդը՝ ներքինը։ Հայտնության գրքում յոթ եկեղեցիները ներքինն են, իսկ կնիքները՝ արտաքինը։ Տասներորդ գլխի վերջին համարներում պապական իշխանությունը իր ձեռքն է շարժում Երուսաղեմի դեմ՝ որպես զուգահեռ հատված այն բանի, որ Դանիել տասնմեկի քառասունհինգերորդ համարում պապական իշխանությունը հասնում է իր վախճանին՝ առանց որևէ մեկի, որ օգնի իրեն։

As yet shall he remain at Nob that day: he shall shake his hand against the mount of the daughter of Zion, the hill of Jerusalem. Behold, the Lord, the Lord of hosts, shall lop the bough with terror: and the high ones of stature shall be hewn down, and the haughty shall be humbled. And he shall cut down the thickets of the forest with iron, and Lebanon shall fall by a mighty one. Isaiah 10:32–34.

Դեռ այն օրը նա Նոբում պիտի մնա. նա իր ձեռքը պիտի թափահարի Սիոնի դստեր լեռան, Երուսաղեմի բլրի դեմ։ Ահա Տերը, Զորաց Տերը, սարսափով պիտի կտրատի ճյուղը, և բարձրահասակները պիտի հատվեն, և ամբարտավանները պիտի խոնարհվեն։ Եվ նա երկաթով պիտի կտրի անտառի մացառուտները, և Լիբանանը պիտի ընկնի մի հզորի կողմից։ Եսայիա 10:32–34.

The end of chapter ten is the close of human probation, and that is where the end of Daniel eleven also closes.

Տասներորդ գլխի վերջը մարդկային փորձության ավարտն է, և հենց այնտեղ էլ ավարտվում է նաև Դանիել տասնմեկերորդ գլուխը։

And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45, 12:1.

Եվ նա իր պալատի վրանները պիտի զարկի ծովերի միջև՝ փառավոր սուրբ լեռան վրա. սակայն պիտի հասնի իր վախճանին, և ոչ ոք նրան պիտի օգնի։ Եվ այն ժամանակ Միքայէլը պիտի կանգնի՝ այն մեծ իշխանը, որ կանգնած է քո ժողովրդի որդիների համար. և պիտի լինի նեղության մի ժամանակ, ինչպիսին չի եղել այն օրից, երբ ազգ է եղել, մինչև այն նույն ժամանակը. և այն ժամանակ քո ժողովուրդը պիտի ազատվի, ամեն ոք, որ գրքում գրված գտնվի։ Դանիէլ 11:45, 12:1.

Chapter ten begins in verse one with the “unrighteous decree” which Sister White identifies as the Sunday law.

Տասներորդ գլուխը առաջին համարում սկսվում է «անիրավ հրամանագրով», որը Քույր Ուայթը նույնացնում է կիրակնօրյա օրենքի հետ։

Woe unto them that decree unrighteous decrees, and that write grievousness which they have prescribed. Isaiah 10:1.

Վա՜յ նրանց, որ անիրավ վճիռներ են արձակում և ծանր ճնշումներ են գրում, որոնք իրենք են սահմանել։ Եսայիա 10:1։

Chapter ten begins at the Sunday law, which aligns with verse forty-one of Daniel chapter eleven, and it ends with a parallel to Michael standing up in the history of verse forty-five of Daniel eleven.

Տասներորդ գլուխը սկսվում է Կիրակնօրյա օրենքից, որը համապատասխանում է Դանիել տասնմեկերորդ գլխի քառասունմեկերորդ համարին, և ավարտվում է մի զուգահեռով՝ Միքայելի ոտքի կանգնելուն Դանիել տասնմեկի քառասունհինգերորդ համարի պատմության մեջ։

“An idol sabbath has been set up, as the golden image was set up in the plains of Dura. And as Nebuchadnezzar, the king of Babylon, issued a decree that all who would not bow down and worship this image should be killed, so a proclamation will be made that all who will not reverence the Sunday institution will be punished with imprisonment and death. Thus the Sabbath of the Lord is trampled underfoot. But the Lord has declared, ‘Woe unto them that decree unrighteous decrees, and write grievousness which they have prescribed’ [Isaiah 10:1]. [Zephaniah 1:14–18; 2:1–3, quoted.]” Manuscript Releases, volume 14, 91.

«Կուռքային շաբաթ է կանգնեցվել, ինչպես Դուրայի դաշտում կանգնեցվեց ոսկե արձանը։ Եվ ինչպես Բաբելոնի թագավոր Նաբուգոդոնոսորը հրաման արձակեց, որ բոլոր նրանք, ովքեր չեն խոնարհվի և չեն երկրպագի այդ արձանին, պետք է սպանվեն, այնպես էլ հռչակագիր պիտի հրապարակվի, որ բոլոր նրանք, ովքեր չեն պատվի Կիրակիի հաստատությունը, պիտի պատժվեն բանտարկությամբ և մահով։ Այսպիսով Տիրոջ Շաբաթը ոտնակոխ է արվում։ Բայց Տերը հայտարարել է. «Վա՜յ նրանց, որ անիրավ վճիռներ են արձակում և ծանրություններ են գրում, որ իրենք իսկ սահմանել են» [Եսայիա 10:1]։ [Սոփոնիա 1:14–18; 2:1–3, մեջբերված։]» Manuscript Releases, հատոր 14, 91։

In Revelation eleven’s “great earthquake,” representing the Sunday law in verse thirteen, there are three symbols of Islam connected with the “earthquake” that shakes the earth beast of Revelation thirteen, when it speaks as a dragon. In Isaiah chapter ten, the Sunday law is represented as an “unrighteous decree” that has a “woe” pronounced upon it. In Revelation eleven’s “great earthquake” from verse thirteen through to verse eighteen Islam of the third woe is identified with four symbols of Islam and the strike it makes against the United States at the Sunday law; “And the same hour was there a great earthquake,” and “the second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded” “and the nations were angry.”

Հայտնություն տասնմեկի «մեծ երկրաշարժում», որը տասներեքերորդ համարում ներկայացնում է կիրակնօրյա օրենքը, կան իսլամի երեք խորհրդանիշներ, որոնք կապված են այն «երկրաշարժի» հետ, որ ցնցում է Հայտնություն տասներեքի երկրի գազանին, երբ նա խոսում է վիշապի պես։ Եսայիա տասներորդ գլխում կիրակնօրյա օրենքը ներկայացված է որպես «անիրավ հրամանագիր», որի վրա «վայ» է հռչակված։ Հայտնություն տասնմեկի տասներեքերորդ համարից մինչև տասնութերորդ համարը ձգվող «մեծ երկրաշարժում» երրորդ վայի իսլամը նույնացվում է իսլամի չորս խորհրդանիշների և այն հարվածի հետ, որ նա հասցնում է Միացյալ Նահանգներին կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ. «Եվ նույն ժամին եղավ մեծ երկրաշարժ», և «երկրորդ վայն անցավ, և ահա երրորդ վայը շուտով գալիս է։ Եվ հնչեց յոթերորդ հրեշտակը», «և ազգերը բարկացան»։

Chapter ten is portraying the papal power from verse forty-one in Daniel eleven unto verse forty-five when the papacy comes to its end. Verse forty is not part of the narrative in chapter ten, for Isaiah is illustrating verse forty’s ‘hidden history’ when the latter rain message is presented to an apostate church represented by Ahaz. Chapter eleven’s conclusion is showing the deliverance from the papal power in the same history.

Տասներորդ գլուխը պատկերում է պապական իշխանությունը Դանիել տասնմեկերորդ գլխի քառասունմեկերորդ համարից մինչև քառասունհինգերորդ համարը, երբ պապականությունը հասնում է իր վախճանին։ Քառասուներորդ համարը տասներորդ գլխի պատումի մաս չի կազմում, որովհետև Եսայիան ներկայացնում է քառասուներորդ համարի «ծածուկ պատմությունը», երբ վերջին անձրևի լուրը մատուցվում է հավատուրաց եկեղեցուն, որ ներկայացված է Աքազով։ Տասնմեկերորդ գլխի եզրափակությունը նույն պատմության մեջ ցույց է տալիս ազատագրումը պապական իշխանությունից։

And the Lord shall utterly destroy the tongue of the Egyptian sea; and with his mighty wind shall he shake his hand over the river, and shall smite it in the seven streams, and make men go over dryshod. And there shall be an highway for the remnant of his people, which shall be left, from Assyria; like as it was to Israel in the day that he came up out of the land of Egypt. Isaiah 11:15, 16.

Եվ Տերը լիովին պիտի կործանի եգիպտական ծովի լեզուն. և Իր հզոր հողմով պիտի շարժի Իր ձեռքը գետի վրա, և պիտի հարվածի նրան յոթ վտակների մեջ, և մարդկանց պիտի անցնի տա չոր կոշիկներով։ Եվ ճանապարհ պիտի լինի Իր ժողովրդի մնացորդի համար, որ պիտի մնա Ասորեստանից, ինչպես որ եղավ Իսրայելին այն օրը, երբ նա դուրս եկավ Եգիպտոսի երկրից։ Եսայիա 11:15, 16.

Isaiah chapter ten is the external and chapter eleven is the internal of the same history. The external and internal parallels abound in God’s Word, and these two parallel chapters represent the warning of the third angel as represented by Isaiah. The warning of the third angel has been summarized in many ways through inspiration, but a very helpful breakdown of the warning of the third angel is that it represents the events connected with the close of probation and it also emphasizes the need of personal preparation. Isaiah ten are the events, and chapter eleven in the preparation.

Եսայիայի տասներորդ գլուխը նույն պատմության արտաքինն է, իսկ տասնմեկերորդ գլուխը՝ ներքինը։ Արտաքինի և ներքինի զուգահեռները առատորեն հանդիպում են Աստծու Խոսքում, և այս երկու զուգահեռ գլուխները ներկայացնում են երրորդ հրեշտակի նախազգուշացումը, ինչպես այն ներկայացված է Եսայիայի կողմից։ Երրորդ հրեշտակի նախազգուշացումը ներշնչմամբ ամփոփվել է բազմաթիվ ձևերով, սակայն այդ նախազգուշացման մի շատ օգտակար բաժանումն այն է, որ այն ներկայացնում է փորձաշրջանի փակման հետ կապված իրադարձությունները, և նաև շեշտադրում է անձնական պատրաստության անհրաժեշտությունը։ Եսայիա տասը գլուխը ներկայացնում է իրադարձությունները, իսկ տասնմեկերորդ գլուխը՝ պատրաստությունը։

“The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.

«Փորձաշրջանի ավարտի և նեղության ժամանակի համար պատրաստության գործի հետ կապված դեպքերը հստակ ներկայացված են։ Սակայն բազմություններն այս կարևոր ճշմարտությունների մասին ավելի շատ հասկացողություն չունեն, քան եթե դրանք երբեք չհայտնված լինեին։ Սատանան հսկում է, որպեսզի խլի յուրաքանչյուր այն տպավորությունը, որ նրանց իմաստուն կդարձներ դեպի փրկություն, և նեղության ժամանակը նրանց անպատրաստ պիտի գտնի։»

“When God sends to men warnings so important that they are represented as proclaimed by holy angels flying in the midst of heaven, He requires every person endowed with reasoning powers to heed the message. The fearful judgments denounced against the worship of the beast and his image (Revelation 14:9–11), should lead all to a diligent study of the prophecies to learn what the mark of the beast is, and how they are to avoid receiving it. But the masses of the people turn away their ears from hearing the truth and are turned unto fables. The apostle Paul declared, looking down to the last days: ‘The time will come when they will not endure sound doctrine.’ 2 Timothy 4:3. That time has fully come. The multitudes do not want Bible truth, because it interferes with the desires of the sinful, world-loving heart; and Satan supplies the deceptions which they love.

«Երբ Աստված մարդկանց է ուղարկում այնպիսի կարևոր նախազգուշացումներ, որոնք ներկայացվում են որպես երկնքի մեջտեղով թռչող սուրբ հրեշտակների կողմից հռչակված, Նա պահանջում է, որ ամեն մի մարդ, որ օժտված է բանականության կարողություններով, ականջ դնի այդ պատգամին։ Գազանի և նրա պատկերի երկրպագության դեմ հռչակված ահավոր դատաստանները (Հայտնություն 14:9–11) պետք է բոլորին մղեն մարգարեությունների ջանադիր ուսումնասիրության, որպեսզի իմանան, թե ինչ է գազանի դրոշմը, և ինչպես պետք է խուսափեն այն ընդունելուց։ Սակայն ժողովրդի լայն զանգվածներն իրենց ականջները դարձնում են ճշմարտությունը լսելուց և դառնում են առասպելների կողմը։ Պողոս առաքյալը, նայելով վերջին օրերին, հայտարարեց. «Ժամանակը պիտի գա, երբ առողջ վարդապետությունը չեն հանդուրժի»։ 2 Տիմոթեոս 4:3։ Այդ ժամանակը լիովին եկել է։ Բազմությունները չեն ցանկանում Աստվածաշնչյան ճշմարտությունը, որովհետև այն հակասում է մեղավոր, աշխարհասեր սրտի ցանկություններին, և Սատանան մատուցում է այն խաբեությունները, որոնք նրանք սիրում են։»

“But God will have a people upon the earth to maintain the Bible, and the Bible only, as the standard of all doctrines and the basis of all reforms. The opinions of learned men, the deductions of science, the creeds or decisions of ecclesiastical councils, as numerous and discordant as are the churches which they represent, the voice of the majority—not one nor all of these should be regarded as evidence for or against any point of religious faith. Before accepting any doctrine or precept, we should demand a plain ‘Thus saith the Lord’ in its support.

«Սակայն Աստված երկրի վրա պիտի ունենա մի ժողովուրդ, որ պահպանի Աստվածաշունչը, և միայն Աստվածաշունչը, որպես բոլոր վարդապետությունների չափանիշ և բոլոր բարեփոխումների հիմք։ Սովորած մարդկանց կարծիքները, գիտության հետևությունները, եկեղեցական ժողովների դավանանքները կամ որոշումները՝ այնքան բազմաքանակ և իրարամերժ, որքան այն եկեղեցիները, որ ներկայացնում են, մեծամասնության ձայնը,— սրանցից ո՛չ մեկը և ո՛չ էլ բոլորը միասին չպետք է ընդունվեն որպես ապացույց՝ հօգուտ կամ ընդդեմ կրոնական հավատի որևէ կետի։ Նախքան որևէ վարդապետություն կամ պատվիրան ընդունելը, մենք պիտի պահանջենք դրա հաստատման համար մի հստակ «Այսպես է ասում Տերը»։»

“Satan is constantly endeavoring to attract attention to man in the place of God. He leads the people to look to bishops, to pastors, to professors of theology, as their guides, instead of searching the Scriptures to learn their duty for themselves. Then, by controlling the minds of these leaders, he can influence the multitudes according to his will.” The Great Controversy, 594, 595.

«Սատանան մշտապես ջանում է մարդկանց ուշադրությունը Աստծո փոխարեն մարդու վրա հրավիրել։ Նա մարդկանց մղում է, որ իրենց առաջնորդներ համարեն եպիսկոպոսներին, հովիվներին, աստվածաբանության պրոֆեսորներին՝ Փոխանակ Ինքնուրույն Սուրբ Գրքերն ուսումնասիրելու, որպեսզի իրենց պարտականությունը սովորեն։ Ապա, վերահսկելով այդ առաջնորդների մտքերը, նա կարող է բազմություններին ներգործել իր կամքի համաձայն»։ The Great Controversy, 594, 595.

We will continue this study in the next article.

Մենք կշարունակենք այս ուսումնասիրությունը հաջորդ հոդվածում։