We have been building upon Isaiah’s final prophecy that begins in chapter forty with the identification of the tarrying time that was initiated with the disappointment of July 18, 2020. We have been aligning the death of the two witnesses of Revelation with those that are dead in Ezekiel’s valley of dead dry bones in chapter thirty-seven. We are seeking through repetition to establish the very specific sequence of events associated with the resurrection of those that were murdered in the street by the beast that ascended from the bottomless pit.
Մենք կառուցում էինք Եսայու վերջին մարգարեության վրա, որը սկսվում է քառասուներորդ գլխով՝ նույնականացնելով հապաղման ժամանակը, որ սկսվել էր 2020 թվականի հուլիսի 18-ի հիասթափությամբ։ Մենք համադրում էինք Հայտնության գրքի երկու վկաների մահը Եզեկիելի գրքի երեսունյոթերորդ գլխում մեռած ցամաքած ոսկորների հովտում եղող մեռյալների հետ։ Մենք ձգտում ենք կրկնության միջոցով հաստատել իրադարձությունների այն խիստ որոշակի հաջորդականությունը, որը կապված է այն մարդկանց հարության հետ, ովքեր փողոցում սպանվել էին անդունդից ելած գազանի կողմից։
As we align these prophetic passages, we are unsealing portions of Revelation that have heretofore never been recognized, for this message is the unsealing of the Revelation of Jesus Christ that occurs just before the close of human probation. We are doing this work, for “the time is at hand.” In unsealing truths in Revelation that are now in the process of fulfillment, we are accomplishing the very work that was defined as John’s work in the Revelation. He was told to write the things he had seen, which were things that then existed and in recording those things John would simultaneously be writing the things that will be.
Երբ մենք համադրում ենք այս մարգարեական հատվածները, մենք արձակում ենք Հայտնության այն մասերը, որոնք մինչև այժմ երբեք ճանաչված չեն եղել, որովհետև այս պատգամը Հիսուս Քրիստոսի Հայտնության արձակումն է, որ տեղի է ունենում մարդկային փորձաշրջանի փակվելուց անմիջապես առաջ։ Մենք կատարում ենք այս գործը, որովհետև «ժամանակը մոտ է»։ Արձակելով Հայտնության մեջ եղած այն ճշմարտությունները, որոնք այժմ կատարման ընթացքի մեջ են, մենք իրականացնում ենք հենց այն գործը, որը Հայտնության մեջ սահմանվել էր որպես Հովհաննեսի գործը։ Նրան ասվեց գրել այն բաները, որ տեսել էր, որոնք այն ժամանակ արդեն գոյություն ունեցող բաներ էին, և այդ բաները գրառելով՝ Հովհաննեսը միաժամանակ գրելու էր այն բաները, որ լինելու են։
Write the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter. Revelation 1:19.
Գրի՛ր այն բաները, որ տեսար, և այն բաները, որ կան, և այն բաները, որ պիտի լինեն այսուհետև։ Հայտնություն 1:19։
A logical stumbling block for Seventh-day Adventists, may very well be their traditional understanding of the book of Revelation. When a person accepts an established truth, but fails to see that the established truth was designed to develop over time, their initial correct understanding of truth can become a tradition or custom. The truth that has transformed into a tradition may very well produce the blindness represented in the message to Laodicea. The original truth is still truth, but the inability to see that truth is developed over time produces blindness. The truth is not the cause of their blindness, the blindness is simply a symptom of the cause. The cause is the ears that will not hear, the eyes that will not see and the heart that will not be converted in those who are self-satisfied with the comfort of tradition and custom.
Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների համար տրամաբանական գայթակղության քար կարող է լինել Հայտնության գրքի նրանց ավանդական ըմբռնումը։ Երբ մարդը ընդունում է հաստատված ճշմարտությունը, բայց չի տեսնում, որ այդ հաստատված ճշմարտությունը նախատեսված էր ժամանակի ընթացքում զարգանալու համար, ճշմարտության նրա սկզբնական ճիշտ ըմբռնումը կարող է վերածվել ավանդության կամ սովորույթի։ Ավանդության վերափոխված ճշմարտությունը կարող է հենց այն կուրությունը առաջացնել, որը ներկայացված է Լաոդիկիայի ուղղված պատգամում։ Սկզբնական ճշմարտությունը շարունակում է մնալ ճշմարտություն, բայց այն չտեսնելը, որ ճշմարտությունը ժամանակի ընթացքում զարգանում է, կուրություն է առաջացնում։ Ճշմարտությունը նրանց կուրության պատճառը չէ. կուրությունը պարզապես պատճառի ախտանիշն է։ Պատճառն այն ականջներն են, որ չեն ուզում լսել, այն աչքերը, որ չեն ուզում տեսնել, և այն սիրտը, որ չի ուզում դարձի գալ նրանց մեջ, ովքեր ինքնագոհ են ավանդության ու սովորույթի հարմարավետությամբ։
“Christ in His teaching presented old truths of which He Himself was the originator, truths which He had spoken through patriarchs and prophets; but He now shed upon them a new light. How different appeared their meaning! A flood of light and spirituality was brought in by His explanation. And He promised that the Holy Spirit should enlighten the disciples, that the word of God should be ever unfolding to them. They would be able to present its truths in new beauty.
«Քրիստոսը Իր ուսուցման մեջ ներկայացրեց հին ճշմարտություններ, որոնց սկզբնավորողը Ինքն էր, ճշմարտություններ, որոնք Նա հայտնել էր նահապետների և մարգարեների միջոցով. բայց այժմ Նա դրանց վրա սփռեց մի նոր լույս։ Որքա՜ն տարբեր երևաց դրանց իմաստը։ Նրա բացատրությամբ լույսի և հոգևորության մի հեղեղ ներմուծվեց։ Եվ Նա խոստացավ, որ Սուրբ Հոգին պիտի լուսավորի աշակերտներին, որպեսզի Աստծո խոսքը նրանց համար մշտապես բացվի։ Նրանք պիտի կարողանային նրա ճշմարտությունները ներկայացնել նոր գեղեցկությամբ։»
“Ever since the first promise of redemption was spoken in Eden, the life, the character, and the mediatorial work of Christ have been the study of human minds. Yet every mind through whom the Holy Spirit has worked has presented these themes in a light that is fresh and new. The truths of redemption are capable of constant development and expansion. Though old, they are ever new, constantly revealing to the seeker for truth a greater glory and a mightier power.
«Եդեմում փրկագնման առաջին խոստումը հնչելուց ի վեր Քրիստոսի կյանքը, բնավորությունը և միջնորդական ծառայությունը եղել են մարդկային մտքերի ուսումնասիրության առարկան։ Սակայն յուրաքանչյուր միտք, որի միջոցով գործել է Սուրբ Հոգին, այս թեմաները ներկայացրել է թարմ և նոր լույսի ներքո։ Փրկագնման ճշմարտությունները ընդունակ են մշտական զարգացման և ընդարձակման։ Թեև հին են, դրանք մշտապես նոր են՝ ճշմարտությունը որոնողին անդադար բացահայտելով ավելի մեծ փառք և առավել հզոր զորություն»։
“In every age there is a new development of truth, a message of God to the people of that generation. The old truths are all essential; new truth is not independent of the old, but an unfolding of it. It is only as the old truths are understood that we can comprehend the new. When Christ desired to open to His disciples the truth of His resurrection, He began ‘at Moses and all the prophets’ and ‘expounded unto them in all the scriptures the things concerning Himself.’ Luke 24:27. But it is the light which shines in the fresh unfolding of truth that glorifies the old. He who rejects or neglects the new does not really possess the old. For him it loses its vital power and becomes but a lifeless form.
«Ամեն դարում ճշմարտության նոր զարգացում է լինում՝ Աստծո ուղերձը այդ սերնդի ժողովրդին։ Հին ճշմարտությունները բոլորն էլ էական են. նոր ճշմարտությունը հնից անկախ չէ, այլ դրա բացահայտումն է։ Միայն այն ժամանակ, երբ հին ճշմարտությունները հասկացված են, մենք կարող ենք ըմբռնել նորը։ Երբ Քրիստոս կամեցավ Իր աշակերտներին բացել Իր հարության ճշմարտությունը, Նա սկսեց «Մովսէսից եւ բոլոր մարգարէներից» եւ «ամէն Գրքի մէջ նրանց մեկնում էր Իր մասին եղածները»։ Ղուկաս 24:27։ Բայց հենց այն լույսն է, որ շողում է ճշմարտության նոր բացահայտման մեջ, որ փառավորում է հինը։ Ով մերժում կամ անտեսում է նորը, նա իրականում հինը չի տիրապետում։ Նրա համար այն կորցնում է իր կենսական զորությունը եւ դառնում սոսկ անկենդան ձեւ»։
“There are those who profess to believe and to teach the truths of the Old Testament, while they reject the New. But in refusing to receive the teachings of Christ, they show that they do not believe that which patriarchs and prophets have spoken. ‘Had ye believed Moses,’ Christ said, ‘ye would have believed Me; for he wrote of Me.’ John 5:46. Hence there is no real power in their teaching of even the Old Testament.
«Կան մարդիկ, որոնք դավանում են, թե հավատում և ուսուցանում են Հին Կտակարանի ճշմարտությունները, մինչդեռ մերժում են Նորը։ Բայց, հրաժարվելով ընդունել Քրիստոսի ուսմունքները, նրանք ցույց են տալիս, որ չեն հավատում այն բանին, ինչ ասել են նահապետներն ու մարգարեները։ «Եթե Մովսեսին հավատայիք,— ասաց Քրիստոսը,— Ինձ էլ կհավատայիք, որովհետև նա Իմ մասին գրեց»։ Հովհաննես 5:46։ Ուստի նրանց նույնիսկ Հին Կտակարանի ուսուցման մեջ իրական զորություն չկա»։
“Many who claim to believe and to teach the gospel are in a similar error. They set aside the Old Testament Scriptures, of which Christ declared, ‘They are they which testify of Me.’ John 5:39. In rejecting the Old, they virtually reject the New; for both are parts of an inseparable whole. No man can rightly present the law of God without the gospel, or the gospel without the law. The law is the gospel embodied, and the gospel is the law unfolded. The law is the root, the gospel is the fragrant blossom and fruit which it bears.” Christ’s Object Lessons, 127.
«Ավետարանին հավատալու և այն ուսուցանելու հավակնողներից շատերը գտնվում են նմանատիպ մոլորության մեջ։ Նրանք մի կողմ են դնում Հին Կտակարանի Գրությունները, որոնց մասին Քրիստոս հայտարարեց. «Դրանք են, որ վկայում են Ինձ համար»։ Հովհաննես 5:39։ Հինը մերժելով՝ նրանք, ըստ էության, մերժում են նաև Նորը, որովհետև երկուսն էլ անբաժանելի ամբողջության մասեր են։ Ոչ ոք չի կարող պատշաճորեն ներկայացնել Աստծո օրենքը առանց ավետարանի, կամ ավետարանը՝ առանց օրենքի։ Օրենքը մարմնավորված ավետարանն է, իսկ ավետարանը՝ բացահայտված օրենքը։ Օրենքը արմատն է, ավետարանը՝ այն բուրումնավետ ծաղիկն ու պտուղը, որ այն կրում է»։ Քրիստոսի առակները, 127։
Those that claim to believe the old, but reject the new applies with even more force upon Seventh-day Adventists who claim to believe the Bible in its entirety, but reject the writings of the Spirit of Prophecy. In the Revelation John is a symbol of God’s people in the last days who are being persecuted for accepting both the Bible and Spirit of Prophecy.
Նրանք, ովքեր պնդում են, թե հավատում են հնին, բայց մերժում են նորը, առավել ևս վերաբերում է Յոթերորդ օրվա ադվենտիստներին, որոնք պնդում են, թե հավատում են Աստվածաշնչին իր ամբողջության մեջ, բայց մերժում են Մարգարեության Հոգու գրվածքները։ Հայտնության մեջ Հովհաննեսը խորհրդանիշ է Աստծո ժողովրդի վերջին օրերում, որոնք հալածվում են թե՛ Աստվածաշունչը, թե՛ Մարգարեության Հոգին ընդունելու համար։
I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.
Ես՝ Հովհաննեսս, որ նաև ձեր եղբայրն եմ և ընկերակիցը՝ նեղության մեջ, և Հիսուս Քրիստոսի արքայության ու համբերության մեջ, գտնվում էի Պատմոս կոչվող կղզում՝ Աստծու խոսքի և Հիսուս Քրիստոսի վկայության համար։ Հայտնություն 1:9։
If a person accepts the testimony of Jesus, which is the Spirit of Prophecy, which is the writings of Ellen White then the previous passage from her writings identifies the issue I am addressing. She wrote that the “truths of redemption are capable of constant development and expansion. Though old, they are ever new, constantly revealing to the seeker for truth a greater glory and a mightier power,” and that in “every age there is a new development of truth, a message of God to the people of that generation.”
Եթե մարդն ընդունում է Հիսուսի վկայությունը, որ մարգարեության հոգին է, որ Էլեն Ուայթի գրվածքներն են, ապա նրա գրվածքներից նախորդ հատվածը նույնացնում է այն հարցը, որին ես անդրադառնում եմ։ Նա գրել է, որ «փրկագնման ճշմարտությունները ունակ են մշտական զարգացման և ընդարձակման։ Թեև հին են, դրանք միշտ նոր են՝ ճշմարտությունը որոնողին շարունակաբար բացահայտելով ավելի մեծ փառք և ավելի զորեղ ուժ», և որ «ամեն դարում կա ճշմարտության նոր զարգացում՝ Աստծո պատգամը այդ սերնդի ժողովրդին»։
Though the customary understanding of the book of Revelation that a typical Seventh-day Adventist might hold, is truth, the entire book of Revelation is a testimony of the last days. We are currently applying a truth that is now being unsealed, and that truth will not be recognized by those who are unwilling to accept that all the passages in the book of Revelation are part of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed in the last days.
Թեև Հայտնության գրքի այն սովորական ըմբռնումը, որին կարող է հետևել բնորոշ Յոթերորդ օրվա ադվենտիստը, ճշմարտություն է, Հայտնության ամբողջ գիրքը վերջին օրերի վկայությունն է։ Ներկայումս մենք կիրառում ենք մի ճշմարտություն, որ այժմ ապակնքվում է, և այդ ճշմարտությունը չեն ճանաչի նրանք, ովքեր չեն ցանկանում ընդունել, որ Հայտնության գրքի բոլոր հատվածները մաս են Հիսուս Քրիստոսի Հայտնության, որը ապակնքվում է վերջին օրերին։
The understanding that Adventism has held concerning Revelation eleven, being a fulfillment of the French Revolution is correct, and Sister White upholds that correct view. Yet that truth was simply a history, that is recorded to illustrate the last days. All of the book of Revelation is governed by this prophetic phenomenon.
Այն ըմբռնումը, որ Ադվենտիզմը պահել է Հայտնություն տասնմեկերորդ գլխի վերաբերյալ՝ որպես Ֆրանսիական հեղափոխության կատարման, ճիշտ է, և Քույր Ուայթը հաստատում է այդ ճիշտ տեսակետը։ Սակայն այդ ճշմարտությունը պարզապես պատմություն էր, որ արձանագրվել է՝ վերջին օրերը պատկերավոր կերպով ցույց տալու համար։ Հայտնության ամբողջ գիրքը ղեկավարվում է այս մարգարեական երևույթով։
We are building upon the hidden history of the seven thunders as a guide to bring Ezekiel thirty-seven, Isaiah forty and Revelation eleven together with Matthew twenty-five’s parable of the ten virgins. Another prophetic line that upholds the application of the prophetic sequence of events we are addressing is found in the line of Christ, which also includes a secondary witness. Jesus was thirty years old when He was baptized and became Jesus Christ, for “Christ” in the Greek of the New Testament, or “Messiah” in the Hebrew of the Old Testament, means the anointed one.
Մենք հիմնվում ենք յոթ որոտների գաղտնի պատմության վրա՝ որպես ուղեցույց, որպեսզի Եզեկիել երեսունյոթը, Եսայիա քառասունը և Հայտնություն տասնմեկը միավորենք Մատթեոս քսանհինգի տասը կույսերի առակի հետ։ Մեկ այլ մարգարեական գիծ, որը հաստատում է մարգարեական իրադարձությունների այն հաջորդականության կիրառությունը, որին մենք անդրադառնում ենք, գտնվում է Քրիստոսի գծում, որը ներառում է նաև երկրորդական վկայություն։ Հիսուսը երեսուն տարեկան էր, երբ մկրտվեց և դարձավ Հիսուս Քրիստոս, որովհետև «Քրիստոս»-ը Նոր Կտակարանի հունարենում, կամ «Մեսիա»-ն Հին Կտակարանի եբրայերենում, նշանակում է օծյալը։
That word, I say, ye know, which was published throughout all Judaea, and began from Galilee, after the baptism which John preached; How God anointed Jesus of Nazareth with the Holy Ghost and with power: who went about doing good, and healing all that were oppressed of the devil; for God was with him. Acts 10:37, 38.
Այդ խոսքը, ասում եմ, դուք գիտեք, որ հռչակվեց ամբողջ Հրեաստանում և սկսվեց Գալիլիայից՝ այն մկրտությունից հետո, որ Հովհաննեսը քարոզեց. թե ինչպես Աստված Նազովրեցի Հիսուսին օծեց Սուրբ Հոգով և զորությամբ, որը շրջում էր՝ բարիք գործելով և բժշկելով սատանայի կողմից ճնշված բոլորին, որովհետև Աստված նրա հետ էր։ Գործք 10:37, 38.
For thirty years, Jesus prepared to be anointed, and once He was anointed at His baptism, He, as Christ presented His message for three and a half prophetic days. He was then slain, put in the grave, resurrected and then ascended to heaven. The beginning of his ministry of three and a half years of ministry was His baptism, that represents His death and resurrection, and at the end of his twelve hundred and sixty days of ministry He was crucified and then resurrected–for He is the beginning and ending. The event of His death and resurrection produced a mighty army that for another three and a half years took the gospel to the Jews, and thereafter to the world.
Երեսուն տարի Հիսուսը պատրաստվում էր օծվելու, և երբ Իր մկրտության ժամանակ օծվեց, Նա, որպես Քրիստոս, ներկայացրեց Իր պատգամը երեք ու կես մարգարեական օրերի ընթացքում։ Այնուհետև Նա սպանվեց, դրվեց գերեզման, հարություն առավ և ապա համբարձվեց երկինք։ Նրա երեք ու կես տարվա ծառայության սկիզբը Նրա մկրտությունն էր, որը ներկայացնում է Նրա մահն ու հարությունը, և Իր ծառայության հազար երկու հարյուր վաթսուն օրերի ավարտին Նա խաչվեց և ապա հարություն առավ, որովհետև Նա սկիզբն ու վախճանն է։ Նրա մահվան և հարության իրադարձությունը ծնեց մի հզոր բանակ, որը ևս երեք ու կես տարի ավետարանը տարավ հրեաներին, իսկ դրանից հետո՝ աշխարհին։
The Catholic church, that is the antichrist of Bible prophecy, was also thirty years in preparation, before it was anointed with power. In 508, “the daily” was removed. Sister White informs us directly that the Millerites had the correct understanding of “the daily” in the book of Daniel, in spite of the fact that the Laodicean Seventh-day Adventist church returned to apostate Protestantism’s Satanic view of “the daily” in the 1930’s.
Կաթոլիկ եկեղեցին, որը աստվածաշնչյան մարգարեության հակաքրիստոսն է, նույնպես երեսուն տարի պատրաստության մեջ էր, նախքան իշխանությամբ օծվելը։ 508 թվականին «ամենօրյա»-ն վերացվեց։ Քույր Ուայթը մեզ ուղղակիորեն տեղեկացնում է, որ միլլերականներն ունեին «ամենօրյա»-ի ճիշտ ըմբռնումը Դանիելի գրքում, չնայած այն հանգամանքին, որ Լաոդիկեական Յոթներորդ օրվա ադվենտիստական եկեղեցին 1930-ական թվականներին վերադարձավ ուխտազանց բողոքականության սատանայական «ամենօրյա»-ի ըմբռնմանը։
“Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.” Early Writings, 74.
«Այնուհետև «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ (Դանիել 8:12) ես տեսա, որ «զոհաբերություն» բառը ներմուծվել է մարդկային իմաստությամբ, և չի պատկանում տեքստին, և որ Տերը դրա ճիշտ ըմբռնումը տվեց նրանց, ովքեր հնչեցրին դատաստանի ժամի աղաղակը»։ Վաղ Գրվածքներ, 74։
The “daily” represents paganism, and pagan Rome was the power that restrained and prevented the papacy from ascending to the throne of the earth. As predicted in the book of Daniel, and thereafter confirmed by history, and thereafter revealed by angels to William Miller and thereafter confirmed by Ellen White; in 508, the pagan restraint of the rise of the papacy was removed. As with Christ, for thirty years the antichrist prepared to be empowered in 538. Christ, and the antichrist were thirty years preparing to be empowered. Once the papacy was empowered in 538, it delivered its message of death for three and a half prophetic years, just as Christ had delivered His message of life, for three and a half years. The two witnesses of Revelation eleven, which in the history of the French Revolution represented the Old and New Testaments, were also given power to prophesy for three and a half prophetic days.
«Մշտականը» ներկայացնում է հեթանոսությունը, և հեթանոսական Հռոմը այն իշխանությունն էր, որ զսպում ու արգելակում էր պապականության՝ երկրի գահին բարձրանալը։ Ինչպես կանխագուշակված էր Դանիելի գրքում, և ապա հաստատվեց պատմությամբ, և ապա հրեշտակների կողմից հայտնվեց Ուիլյամ Միլլերին, և ապա հաստատվեց Էլեն Ուայթի կողմից, 508 թվականին պապականության վերելքը զսպող հեթանոսական արգելքը վերացվեց։ Ինչպես Քրիստոսի դեպքում, այնպես էլ երեսուն տարի հակաքրիստոսը պատրաստվում էր՝ 538 թվականին զորություն ստանալու համար։ Քրիստոսը և հակաքրիստոսը երեսուն տարի պատրաստվում էին զորություն ստանալու համար։ Երբ 538 թվականին պապականությունը զորություն ստացավ, այն երեքուկես մարգարեական տարի մատուցեց իր մահվան պատգամը, ինչպես որ Քրիստոսը երեքուկես տարի մատուցել էր Իր կյանքի պատգամը։ Հայտնություն տասնմեկի երկու վկաները, որոնք Ֆրանսիական հեղափոխության պատմության մեջ ներկայացնում էին Հին և Նոր Կտակարանները, նույնպես իշխանություն ստացան մարգարեանալու երեքուկես մարգարեական օր։
And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:3.
Եվ պիտի իշխանություն տամ իմ երկու վկաներին, և նրանք պիտի մարգարեանան հազար երկու հարյուր վաթսուն օր՝ քուրձ հագած։ Հայտնություն 11:3.
In 1798, after twelve hundred and sixty prophetic days, the antichrist received its deadly wound, just as Christ died on the cross after twelve hundred and sixty days, and just as the two witnesses, representing the Word of God were slain in the street after twelve hundred and sixty days.
1798 թվականին, տասներկու հարյուր վաթսուն մարգարեական օրերից հետո, նեռը ստացավ իր մահաբեր վերքը, ինչպես որ Քրիստոսը տասներկու հարյուր վաթսուն օրից հետո մահացավ խաչի վրա, և ինչպես որ երկու վկաները, ներկայացնելով Աստծո Խոսքը, տասներկու հարյուր վաթսուն օրից հետո սպանվեցին փողոցում։
On the third day Christ was resurrected, and one of the primary subjects of the antichrist in the book of Revelation is the healing of its deadly wound, or its resurrection. The resurrection of Christ occurred on the third day, and the resurrection of the two witnesses, occurred after three and a half days. The antichrist is resurrected symbolically on the third day, for on several prophetic witnesses, the third day is a symbol of the Sunday law. At the Sunday law, the sea beast of Revelation thirteen is resurrected, and the mark of the sea beast, becomes a test. Then the United Nations, the ten kings of Revelation seventeen, at the direction of the United States, who is the premier king of the ten kings, will lift the antichrist up as the head of the three-fold union, as the papacy ascends to the throne of the earth.
Երրորդ օրը Քրիստոսը հարություն առավ, և Հայտնության գրքում հակաքրիստոսի վերաբերյալ գլխավոր թեմաներից մեկը նրա մահացու վերքի բժշկվելն է, այսինքն՝ նրա հարությունը։ Քրիստոսի հարությունը տեղի ունեցավ երրորդ օրը, իսկ երկու վկաների հարությունը՝ երեքուկես օրից հետո։ Հակաքրիստոսը խորհրդանշականորեն հարություն է առնում երրորդ օրը, որովհետև մի շարք մարգարեական վկայությունների մեջ երրորդ օրը Կիրակնօրյա օրենքի խորհրդանիշն է։ Կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ Հայտնություն տասներեքի ծովի գազանը հարություն է առնում, և ծովի գազանի դրոշմը դառնում է փորձաքար։ Ապա Միավորված ազգերի կազմակերպությունը՝ Հայտնություն տասնյոթի տասը թագավորները, Միացյալ Նահանգների առաջնորդությամբ, որոնք այդ տասը թագավորների գերագույն թագավորն են, հակաքրիստոսին կբարձրացնեն որպես եռակի միության գլուխ, մինչ պապականությունը բարձրանում է երկրի գահին։
“As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.
«Քանի որ մոտենում ենք վերջին ճգնաժամին, կենսական կարևորություն ունի, որ Տիրոջ գործիքների միջև ներդաշնակություն և միաբանություն տիրի։ Աշխարհը լի է փոթորկով, պատերազմով և երկպառակությամբ։ Սակայն մեկ գլխի՝ պապական իշխանության ներքո, ժողովուրդները կմիավորվեն՝ Աստծուն հակառակվելու Նրա վկաների անձի մեջ։ Այս միությունը սերտորեն ամրացվում է մեծ ուրացողի կողմից։ Մինչ նա ձգտում է միավորել իր գործակալներին՝ ճշմարտության դեմ պատերազմելու համար, նա կաշխատի բաժանել և ցրել դրա պաշտպաններին։ Նախանձը, չար կասկածամտությունը, չարախոսությունը նրա կողմից հրահրվում են՝ անհամաձայնություն և պառակտում առաջացնելու համար»։ Վկայություններ, հատոր 7, 182։
When the antichrist is resurrected, it ascends to the throne of the earth and leads the three-fold union on its march to Armageddon as Jezebel led Ahab to mount Carmel. The Psalmist Asaph, identifies ten nations, representing the United Nations, as an evil confederacy of God’s enemies, who lift up their “head,” which is the “papal power.”
Երբ նեռը հարություն առնի, նա կբարձրանա երկրի գահին և եռակի միությանը կառաջնորդի իր արշավանքի մեջ դեպի Արմագեդոն, ինչպես Հեզաբելը առաջնորդեց Աքաաբին դեպի Կարմեղոս լեռը։ Սաղմոսերգու Ասափը մատնանշում է տասը ազգեր, որոնք ներկայացնում են Միավորված ազգերի կազմակերպությունը, որպես Աստծո թշնամիների չար դաշնակցություն, որոնք բարձրացնում են իրենց «գլուխը», որն է «պապական իշխանությունը»։
A Song or Psalm of Asaph. Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God. For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee: The tabernacles of Edom, and the Ishmaelites; of Moab, and the Hagarenes; Gebal, and Ammon, and Amalek; the Philistines with the inhabitants of Tyre; Assur also is joined with them: they have holpen the children of Lot. Selah. Psalms 83:1–8.
Ասափի երգ կամ սաղմոս։ Մի՛ լռիր, ո՛վ Աստված, մի՛ հանդարտվիր, և մի՛ մնա անշարժ, ո՛վ Աստված։ Որովհետև ահա՛, քո թշնամիները աղմկում են, և քեզ ատողները գլուխ են բարձրացրել։ Նրանք նենգ խորհուրդ են արել քո ժողովրդի դեմ և խորհրդակցել են քո ծածկյալների դեմ։ Նրանք ասել են. «Եկե՛ք, և նրանց վերացնենք, որ այլևս ազգ չլինեն, որպեսզի Իսրայելի անունը այլևս հիշատակության մեջ չլինի»։ Քանզի նրանք միաբանությամբ իրար հետ խորհուրդ են արել, դաշինք են կապել քո դեմ՝ Եդոմի վրանները և իսմայելացիները, Մովաբը և հագարացիները, Գեբաղը, Ամմոնը և Ամաղեկը, փղշտացիները՝ Տյուրոսի բնակիչների հետ։ Ասորն էլ միացել է նրանց. նրանք զորավիգ են եղել Ղովտի որդիներին։ Սելա։ Սաղմոսներ 83:1–8.
The ensign of the three angels is then flying in the midst of heaven.
Այնժամ երեք հրեշտակների դրոշը թռչում է երկնքի մեջտեղում։
And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:6–12.
Եվ ես տեսա մի ուրիշ հրեշտակ, որ թռչում էր երկնքի մեջտեղում՝ ունենալով հավիտենական ավետարանը՝ քարոզելու երկրի վրա բնակվողներին, և ամեն ազգի, և ցեղի, և լեզվի, և ժողովրդի՝ ասելով բարձր ձայնով. Վախեցե՛ք Աստծուց և փա՛ռք տվեք նրան, որովհետև եկել է նրա դատաստանի ժամը. և երկրպագեցե՛ք նրան, ով ստեղծեց երկինքը, և երկիրը, և ծովը, և ջրերի աղբյուրները։ Եվ նրան հետևեց մի ուրիշ հրեշտակ՝ ասելով. Ընկավ, ընկավ Բաբելոնը՝ այն մեծ քաղաքը, որովհետև նա բոլոր ազգերին խմեցրեց իր պոռնկության բարկության գինուց։ Եվ երրորդ հրեշտակը հետևեց նրանց՝ բարձր ձայնով ասելով. Եթե մեկը երկրպագի գազանին և նրա պատկերին, և նրա դրոշմը ընդունի իր ճակատին կամ իր ձեռքին, նա ևս պիտի խմի Աստծո բարկության գինուց, որ անխառն լցված է նրա սրտմտության բաժակի մեջ, և պիտի տանջվի կրակով և ծծմբով՝ սուրբ հրեշտակների առաջ և Գառան առաջ։ Եվ նրանց տանջանքի ծուխը վեր է ելնում հավիտյանս հավիտենից. և ցերեկ ու գիշեր հանգիստ չունեն նրանք, որ երկրպագում են գազանին և նրա պատկերին, և ով որ ընդունում է նրա անվան դրոշմը։ Ահա՛ սրբերի համբերությունը. ահա՛ նրանք, որ պահում են Աստծո պատվիրանները և Հիսուսի հավատը։ Հայտնություն 14:6–12.
The ensign of the three angels will then be flying in the midst of heaven, but soon the antichrist will be lifted up to heaven by the ten kings of the United Nations. The ensign will then be proclaiming the message of “truth” and the antichrist will then be proclaiming the message of tradition and custom. The three angels are warning mankind to not accept the mark of the papacy, but the United States as the false prophet, will force the world to accept that very mark.
Այն ժամանակ երեք հրեշտակների դրոշը կծածանվի երկնքի մեջտեղում, սակայն շուտով նեռը Միավորված ազգերի կազմակերպության տասը թագավորների կողմից պիտի բարձրացվի դեպի երկինք։ Այդ ժամանակ դրոշը պիտի հռչակի «ճշմարտության» պատգամը, իսկ նեռը պիտի հռչակի ավանդության և սովորության պատգամը։ Երեք հրեշտակները զգուշացնում են մարդկությանը, որ չընդունեն պապականության դրոշմը, սակայն Միացյալ Նահանգները, որպես սուտ մարգարե, աշխարհին պիտի հարկադրի ընդունել հենց այդ դրոշմը։
We will end here, and take it up in our next article.
Այստեղ կավարտենք և մեր հաջորդ հոդվածում կշարունակենք սա։