Artikel sadurungé dipungkasi kanthi paragraf kang muni mangkéné, “Palakrama prajanjèn taun 313 nggambaraké palakrama prajanjèn pungkasan saka kakuwasan kapapan karo Amerika Sarékat—raja utama saka sepuluh raja ing Wahyu pitulas; sawijining kakuwasan mawa rong sungu kang dilambangaké déning kakuwasan mawa rong sungu saka Prancis. Sajarah kang diwiwiti karo Clovis ing taun 496 lan ing pungkasané nuntun marang dekret Yustinianus ing taun 533 lan pamenthangan tahta kapapan ing taun 538, nggambaraké sajarah saka taun 1989 tekan marang angger-angger dina Minggu.”

Ronald Reagan dipralambangaké déning Clovis ing taun 496, lan Donald Trump dipralambangaké déning Justinian ing taun 533. Dekret Justinian diwetokaké limang taun sadurungé kapausan munggah ing dhampar ing taun 538, lan Édik Milan diwetokaké wolung taun sadurungé undhang-undhang dina Minggu kang kapisan ing taun 321. Dekret lan édik kasebut kaloroné jumbuh minangka tetenger dalan kang ndhisiki undhang-undhang dina Minggu.

Reagan

Ing tanggal 20 Sèptèmber 1870, wadyabala Italia ngrebat Roma. Nagara-Nagara Kepausan sampun boten wonten malih minangka nagara teritorial, lan Paus Pius IX dados “tawanan ing Vatikan.” Sarehning sampun boten wonten malih wewengkon kepausan ingkang dipunakeni minangka nagara ingkang gadhah kadhaulatan, Amérika Sarékat (kados déné kathah nagara sanèsipun) boten nglajengaken malih sesambetan diplomatik resmi kaliyan Paus minangka panguwasa kadonyan. Ing wulan Oktober 1951, Présidhèn Harry S. Truman nyalonaken Jéndral Mark W. Clark minangka Dhuta Ageng Amérika Sarékat ing Vatikan. Énggal tuwuh panentangan ingkang kiyat saking kathah gréja saha organisasi Protèstan, ingkang ngandharaken bilih pangangkatan punika nerak pamisahan antawisipun gréja lan nagara. Ing wulan Januari 1952, Jéndral Clark narik malih asmanipun saking pencalonan.

Ing tanggal 10 Januari 1984, Présidhèn Ronald Reagan lan Paus John Paul II kanthi resmi sarujuk kanggo nganakaké sesambungan diplomatik kanthi jangkep antarané Amérika Sarékat lan Takhta Suci. Ing tanggal 9 April 1984, William A. Wilson (sing nalika iku wis njabat minangka wakil pribadiné Reagan) masrahaké layang kapercayané lan dadi Duta Besar Amérika Sarékat sing kapisan kanggo Takhta Suci.

Sajroning telung puluh telung taun wiwit taun 1951 nganti 1984, perlawanan Protestantisme marang Katulik buyar. “Lengen-lengen” sing ngadeg kanggo kapausan ing taun 496 lumantar Clovis dadi pralambang tumrap Reagan ing taun 1984 nganti tekan 1989. Clovis nggambarake nyingkire agama (paganisme) sing nahan kapausan supaya ora munggah maneh menyang kakuwasan, lan ing taun 1984 perlawanan Protestantisme marang munggahe kapausan wus katundhung. “Saben dinane” (paganisme) wus disingkirake, lan Paulus njlentrehake panyingkiran perlawanan paganisme marang kapausan iku minangka “murtad.”

Pasamuwan simbolis kang nglakoni kompromi, kang dilambangaké déning Constantine Agung lan sajarah wiwit taun 313 nganti 538, nggambaraké sawijining mangsa nalika sawijining pasamuwan nglakoni kompromi lan murtad. Agama kang dilambangaké déning ‘508’, kang sadurungé wis ngendhalèni sumebaré panguwasa kepausan, dadi pralambang murtadé kaum Protestan ing Amerika Serikat. Reagan dilambangaké déning Clovis. Ing taun 496, Clovis masrahaké “panguwasané” marang kepausan, saéngga dadi pralambang “aliansi kang ora suci” kang kawujud ing mangsa pamaréntahané Reagan. Clovis uga nggambaraké panyingkirané “kang saben dina” ing taun 508. 508 dadi pralambang 1984.

“Kompromi antarané paganisme lan agama Kristen iki ngasilaké tuwuhé ‘manungsa duraka’ kang wis dipratélakaké luwih dhisik ana ing ramalan minangka sing nentang lan ngluhuraké awaké dhéwé ngungkuli Gusti Allah. Sistem agama palsu kang raksasa iku minangka karya agunging pangwasané Sétan—sawijining monumèn saka upayané kanggo lenggah ana ing dhampar supaya mrentah bumi miturut karsané dhéwé.” The Great Controversy, 50.

Reagan kondhang nyebut Uni Sovyèt minangka sawijining “kakaisaran ala” ing sawijining pidato taun 1983 lan nganggep komunisme ateistis minangka ancaman moral lan rohani kang jero banget. Panjenengané lan Yohanes Paulus II mbangun sawijining kemitraan pribadi lan pulitik kang raket nglawan komunisme Sovyèt. Kaloroné ndeleng perjuangan iku ing istilah moral lan malah uga providensial; Reagan kanthi pribadi ngendika bab sawijining “Rancangan Ilahi” kanggo ngrubuhaké komunisme. Reagan nduwèni kawigatèn marang penampakan Fátima (pepènget yèn “Rusia bakal nyebaraké kaluputan-kaluputané”), lan loro pemimpin iku rembugan bab pangrasa bebarengan yèn Gusti Allah wis nylametaké nyawané (kaloroné slamet saka upaya rajapati ing taun 1981) kanggo sawijining ancas kang ana gandhèngané karo ngalahaké komunisme.

Para Muridé Kristus

Reagan digedhèkaké ing denominasi Disciples of Christ, kang para pangadegé kanthi langsung mulangaké yèn paus Katulik iku antikristus. Alexander Campbell, pamimpin paling pinunjul ing mangsa wiwitan pasamuwan Disciples of Christ, bola-bali mratélakaké yèn kapausan iku antikristus. Ing debat-debat lan tulisan-tulisané, dhèwèké ngandharaké panemu yèn sungu cilik ing Daniel 7, kéwan ing Wahyu 13, lan manungsa dosa ing 2 Tésalonika 2 iku kabèh ngrujuk marang para paus ing Roma. Dhèwèké migunakaké pamadhanan-pamadhanan iki ing debat-debat umum (kalebu debat karo Uskup Katulik John B. Purcell ing taun 1837). Barton W. Stone nyebut pamaréntahan Paus minangka antikristus kang sajati lan “manungsa dosa.” Walter Scott (juru Injil liyané ing mangsa wiwitan gerakan iki) nulis yèn manungsa dosa, yaiku Paus ing Roma, bakal jumedhul ing pasamuwan Kristen lan ngluhuraké awaké dhéwé ngungkuli Gusti Allah.

Ibuné Reagan, Nelle, iku anggota denominasi Disciples of Christ kang tuhu ngugemi agamané lan dadi pawongan kang paling gedhé pangaribawané ing babagan agama tumrap Reagan nalika isih bocah. Reagan dibaptis ing gréja Disciples of Christ ing Dixon, Illinois, nalika umuré 11 taun lan aktif ing kono nalika isih taruna (kalebu mulang ing sekolah Minggu). Dhèwèké kuliah ing Eureka College, kang duwé afiliasi karo Disciples of Christ.

“Sapa waé sing dadi bingung ing pangertené marang pangandika, sing gagal ndeleng tegesé antikristus, mesthi bakal nempataké awaké dhéwé ing sisihé antikristus. Saiki ora ana wektu kanggo kita nyawiji karo donya.” Kress Collection, 105.

Reagan dipralambangaké déning Clovis lan uga déning komprominé Constantine Agung. Reagan uga dadi présidhèn kapisan saka wolung présidhèn pungkasan wiwit jaman wekasan ing taun 1989. Minangka présidhèn kapisan saka wolung présidhèn pungkasan, dhèwèké dadi pralambangé Donald Trump, sing, kaya déné Reagan, bingung banget ngenani ancas-ancas sejatiné kepausan lan sapa sejatiné kepausan iku.

Apa wong loro bisa lumaku bebarengan, manawa ora padha sarujuk? Amos 3:3.

Pawiwahan adhedhasar prajanjèn kang kaping enem lan pungkasan ing kitab Daniel bab sewelas dumadi ing sejarah kang diwiwiti ing wektu pungkasan ing taun 1989 lan dipungkasi ing sejarah Donald Trump.

“Ing sajroning gerakan-gerakan kang sapunika lagi lumampah ing Amerika Sarékat kanggo ngukuhaké tumrap lembaga-lembaga lan tata panganggoné pasamuwan panyengkuyung saka nagara, para Protestan lagi ngetutaké tapak tilas para penganut kapausan. Malah luwih saka iku, padha mbikak lawang kanggo Kapausan supaya pikantuk malih ing Amerika Protestan kaluhuran panguwasa kang wus ilang ana ing Donya Lawas.” The Great Controversy, 573.

Prajanjèn palakrama taun 313 lan Maklumat Milan jumbuh karo sejarah taun 533, lan dekrit Justinian ing taun 533 bakal dileksanakaké manèh déning pamaréntahan kang ngaku Kristen nanging wis ora mangertèni manawa nganggep kakuwasan kepausan minangka lembaga Kristen iku saapik-apiké sawijining oksimoron, lan saala-alané sawijining kasasaran kang mawa pati.

Pasamuwan lan Nagara

Ing taun 457 SM, dhawuh katelu saka Artaxerxes mulihaké kadhaulatan bangsa, tumrap wewenang pulitik lan uga agama.

Lan sira, Ezra, miturut kawicaksanané Allahmu kang ana ing tanganmu, angkatana para pangarsa pangadilan lan para hakim, supaya padha ngadili sakehé wong kang ana ing sabrang bengawan, yaiku kabèh wong kang padha wanuh marang angger-anggering Allahmu; lan mulangana marang wong-wong kang durung wanuh. Lan sapa waé kang ora gelem nindakaké angger-anggering Allahmu lan angger-anggering ratu, paukuman kaeksekusèkaké kanthi enggal marang dhèwèké, manawa iku paukuman pati, utawa pembuangan, utawa panyitaning bandha, utawa pakunjaran. Ezra 7:25, 26.

Katetepan kaping telu iku mènèhi wewenang kanggo ngleksanani putusan pangadilan lan paukuman manut angger-anggering Allah lan uga angger-anggering raja. Katetepan iku nandhani wiwitané wangsit rong èwu telung atus taun, kang rampung ing tanggal 22 Oktober 1844, nalika Kristus dumadakan rawuh ing padalemané Panjenengané. Katetepan iku uga nandhani wiwitané wangsit rong atus sèket taun kang rampung ing taun 207 SM, ing sajarah antarané paprangan Raphia ing taun 217 SM lan Panium ing taun 200 SM. Pulihé kadhaulatan sipil lan agama ing taun 457 SM nuduhaké sawijining alfa rangkep kang nduwèni rong pangujudan omega. Pangujudan omega loro mau padha nggambaraké lawang kang katutup: siji kanggo sungu Protestan lan sijiné kanggo sungu Republikan.

Ramalan kapisan sajrone rong ewu telung atus taun nggambarake angger-anggering Allah, lan ramalan rong atus sèket taun nggambarake angger-anggering raja. Loro ramalan mau nandhakake sungu Protestanisme lan sungu Republikanisme ing kéwan bumi ing Wahyu telulas. Sungu Republikan saka kéwan bumi iku dipasang ana ing tengahing ayat sewelas nganti nembelas saka Daniel sewelas. Mangsa pitulas taun antarané Raphia lan Panium dipotongi déning siji sungu saka ramalan rangkep saka dhawuh katelu ing taun 457 SM. Ramalan kang kaping pindho iku nandhakake becik paukuman marang umat prajanjèn pungkasan lan uga paukuman marang bangsa panggonan umat prajanjèn mau nemokake oyod-oyodé.

Lan Panjenengané ngandika marang Abram, “Satemene kowe kudu ngerti manawa turunmu bakal dadi wong manca ana ing tanah kang dudu duwèké, lan bakal ngabdi marang wong-wong ing kono; lan wong-wong mau bakal nandhes wong-wong mau patang atus taun; lan bangsa kang diladèni iku iya bakal Sunadili; lan sawisé mangkono turunmu bakal metu karo banda kasugihan kang gedhé.” Purwaning Dumadi 15:13, 14.

Ing kitab Yeheskiel, tanggal 22 Oktober 1844 dipralambangaké déning tanggal 22 Oktober 573 SM. Tanggal sing siji nandhani wiwitané pangadilan pamriksan, déné tanggal sijiné nandhani diunèkaké slomprèt Yobel ing wiwitan lan uga ing pungkasané proses pangadilan. Kaloro tanggal iku salaras, lan loro-loroné nandhani lawang sing katutup. Taun 1844 nggambaraké katutupé lawang Papan Suci, nalika Kristus pindhah mlebu ing Papan Kang Mahasuci. Taun 573 SM nandhani pungkasané mangsa pacoban tumrap manungsa, nalika para batur tukoning dosa sing wis ditebus diparingi kamardikan lan bumi anyar kanggo dipanggoni.

Lan manawa ing taun-taun iki dhèwèké ora katuku nebus, mula ing taun Yobel dhèwèké bakal metu, iya dhèwèké lan anak-anaké bebarengan karo dhèwèké. Awit wong Israèl iku para abdi tumrap Aku; padha iku para abdining-Ku, yaiku wong-wong kang Dakjupuk metu saka tanah Mesir: Ingsun iki Pangéran, Allahmu. Leviticus 25:54, 55.

Kaloro tanggal 22 Oktober kasebut nglambangake lawang kang katutup nalika angger-angger dina Minggu kang bakal enggal teka ditrapake. Mangsa pacoban kang diparingake marang Adventisme diwiwiti ing taun 1844 lan bakal rampung nalika angger-angger dina Minggu kang bakal enggal teka ditrapake, lan mangsa pacoban kang diparingake marang Amerika Serikat uga bakal rampung nalika angger-angger dina Minggu kang bakal enggal teka ditrapake. Kaloro pungkasan kasebut jumbuh karo rong seksi tanggal 22 Oktober, yaiku 2.300 taun lan rong atus seket taun.

Mangsa rong atus seket taun kang rampung ing pérangan sajarah antarané Raphia lan Panium mérang wektu antarané peperangan loro mau dadi rong wilangan pralambang, kang bebarengan nduwèni teges mirunggan dhéwé. Yaiku sepuluh taun sawisé Raphia, kang ateges tlatah tapel wates, lan pitung taun sadurungé Panium, yaiku peperangan kang dumadi ing sawijining dhataran lan rampung ing pangepungan. Wilangan sepuluh lan pitu minangka pralambang nandhani panguwasané naga adhedhasar sawetara paseksèn. Taun 207 SM mapanaké Trump, pralambang kéwan saka bumi, ing antarané ayat sewelas lan limalas ing Daniel bab sewelas, kang miturut nubuwat lagi nyawisaké dhiri kanggo guneman kaya naga, kaya kang digambaraké déning gabungan wilangan sepuluh lan wilangan pitu.

Angka pitulas ugi ngemu teges pralambang, saha njembaraken cakupan sajarah wiwit Raphia dumugi Panium ngantos sasampunipun Panium lan ugi sadèrèngipun Raphia. Ptolemy IV Philopator jumeneng raja ing Mesir Ptolemaik wiwit taun 221 SM dumugi taun 204 SM, saha ngasoraken Antiochus Magnus ing Raphia ing taun 217 SM. Ptolemy wiwit jumeneng raja sadèrèngipun Raphia, saha ngasta papréntahan salami ‘pitulas’ taun. Angka pitulas nggambaraken satunggaling mangsa ing sajarah ingkang kawiwitan sadèrèngipun Raphia saha lumampah nglangkungi paprangan Panium lan pangepungan Sidon dumugi pungkasaning mangsa pacoban tumrap manungsa, kados ingkang dipunpralambangaken déning taun 330. Pameca kalih atus sèket taun tumrap mangsa pasamuwan Smyrna kawiwitan ing taun 64 saha kapungkasan nalika wontenipun Maklumat Milan lan prajanjèn palakrami taun 313.

Constantine Agung nggambaraké sajarah pasamuwan Pergamos, lan sajarah iku kawiwitan ing taun 313 lan rampung ing taun 538. ‘Pitulas’ taun kapisan sawisé rampungé pameca rong atus seket taun ing taun 313 nduwèni telung tetenger. Taun 313 ditandhani déning Edik Milan; taun 321 ditandhani déning angger-angger dina Minggu kang kapisan, lan pamérangan kakaisaran ditandhani ing taun 330. Taun 330 nggambaraké angger-angger dina Minggu kang pungkasan, kang nandhani pungkasané mangsa pacoban tumrap manungsa. Mulané, angka pitulas diwiwiti sadurungé Raphia lan rampung suwé sawisé kampanye militèr Panium lan Sidon. Ayat nembelas ing Daniel bab sewelas nggambaraké angger-angger dina Minggu ing Amérika Sarékat.

Pameca Smirna nuduhaké pratandha pangepungan kang dadi punjering pawarta pepélingé Yéheskièl. Tetenger kang ndhisiki undhang-undhang dina Minggu, kaya kang dilambangaké déning rong gambaran bab karusakané Yérusalèm, yaiku pangepungan, nanging uga Maklumat Milan, kang dadi wiwitané kawanguné recané kéwan iku.

Nalika pangepungan, bakal dumadi prosèsi palakrama adhedhasar prajanjèn. Prosèsi iki minangka fraktal saka prosèsi palakrama kang diwiwiti karo Reagan, kaya kang dipralambangaké déning Clovis ing taun 496, nanging prosèsi pungkasan tumuju palakrama diwiwiti nalika pangepungan, salaras karo dékrèt Justinian taun 533 lan Édik Milan taun 313. Loro tetenger kasebut padha ndhisiki undhang-undhang dina Minggu. Taun 313 ndhisiki undhang-undhang dina Minggu kang kapisan ing taun 321, lan dékrèt taun 533 ndhisiki undhang-undhang dina Minggu ing Konsili Orleans katelu ing taun 538. Sawijining wujud pranatan ukum bakal ngganepi ciri-ciri profètis saka dékrèt Justinian lan uga Édik Milan, déné sawijining wujud palakrama simbolis adhedhasar prajanjèn bakal dianakaké.

Nalika katetepan iku diwetokaké, wis kasep kanggo nyawisaké dhiri, amarga lawang mangsa sih-rahmat wis katutup tumrap sungu Protestan, padha pesthiné karo katutupé lawang iku nalika Paskah kapisan ing Mesir. Sawisé iku, undhang-undhang dina Minggu, minangka tetenger sabanjuré, ora mung nélakaké yèn recané kéwan iku wis kawangun kanthi wutuh, nanging uga nandhani pangetrapan tandhané kéwan iku kanthi peksa. Undhang-undhang dina Minggu nandhani pungkasané mangsa sih-rahmat tumrap sungu Republikan, kéwan saka bumi ing Wahyu telulas, padha pesthiné karo matiné Firaun lan wadya-balané ing Segara Abang sawisé Paskah.

Periode rong atus sèket taun kang rampung ing taun 207 SM nuduhaké Donald Trump, kang dilambangaké déning Antiochus Magnus kang lagi nyawisaké dhiri kanggo kampanye militèr kang bakal diwiwiti ing dhataran Panium lan dipungkasi kanthi pangepungan Sidon. Sawisé Paprangan Panium, panglima bala Ptolemaik, Scopas saka Aetolia, mlayu menyang kutha Sidon bebarengan karo udakara 10.000 prajurit kang isih urip. Antiochus ngoyak dhèwèké lan nindakaké ‘pangepungan’ marang Sidon. Pamaréntahan Ptolemaik ing Alexandria ngirim bala pitulungan, nanging bala iku gagal. Nalika kaancam kaliren, Scopas masrahaké kutha iku. Antiochus ngidini Scopas lunga; sawisé iku Scopas bali menyang Mesir, lan ing kana pungkasané diukum pati kanthi tudhuhan cidra marang nagara lan nggelapaké dhuwit. Pangepungan Sidon ngrampungaké panaklukané Antiochus marang Coele-Syria sawisé Panium.

Mbakyu White ngidhentifikasi buku karya Uriah Smith, *Daniel and the Revelation*, minangka “astaning pitulunganing Allah.” Smith ngidhentifikasi kampanye rong tatarané Antiokhus ing komentaré ngenani ayat patbelas lan patbelas saka Daniel sewelas.

“Pamulange ratu enom ing Mesir kapitadosaké déning Sénat Romawi marang M. Emilius Lepidus, kang banjur nunjuk Aristomenes, satunggaling mentri sepuh lan mawa pengalaman ing kraton punika, dados wali panjenenganipun. Tindak kapisanipun yaiku nyawisaké pangayoman tumrap ancaman panyerbuan déning kalih ratu ingkang sekuthu, Philip lan Antiochus.

“Kanggo maksud iki, dhèwèké ngutus Scopas, sawijining panglima perang AEtolia kang misuwur, kang nalika iku ngladèni wong Mesir, menyang tanah asalé dhéwé kanggo nglumpukaké bala bantuan tumrap tentara. Sawisé nyepakaké sawijining tentara, dhèwèké maju mlebu ing Palestina lan Coele-Syria (nalika Antiochus lagi kasangkut ing perang nglawan Attalus ing Asia Cilik), lan nundhung kabèh Yudea mlebu ing pasrahan marang wewenangé Mesir.”

“Mangkono prekawis-prakawis katata ana ing sawijining kahanan kanggo kasampurnaning ayat kang ana ing ngarsa kita. Amarga Antiochus, sawisé mandheg saka perang nglawan Attalus miturut parentahing wong Romawi, enggal tumindak kanggo ngrebut bali Palestina lan Coele-Syria saka tangane wong Mesir. Scopas diutus kanggo ngadhepi dhèwèké. Cedhak sumber-sumbering Kali Yordan, kaloro wadya perang iku padha kepethuk. [Panium] Scopas kasoran, diburu nganti tekan Sidon, lan ana ing kono dipageri kanthi rapet. Telung panglima Mesir kang paling mumpuni, bebarengan karo pasukan-pasukané kang paling becik, diutus kanggo mbebasaké kepungan iku, nanging tanpa kasil. Pungkasane Scopas, nalika ngadhepi, ana ing momoking paceklik kang kuru lan ora kaasta, sawijining mungsuh kang ora bisa dilawan déning dhèwèké, kapeksa nyerah kanthi syarat kang ngisin-isini, yaiku mung diparengaké urip; mula panjenengané lan wong-wongé kang cacahé sepuluh éwu diidini lunga, tanpa sandhangan lan wuda. Ing kéné katon panguwasaning ratu sisih lor ngrebut kutha-kutha kang paling kiyat pageré; awit Sidon iku, loro-loroné ing papané lan ing pertahanané, kalebu salah sawijining kutha kang paling kuwat ing jaman iku. Ing kéné katon guguré gegamaning sisih kidul kanggo bisa nahan, lan uga guguré bangsa kang wis dipilih déning ratu sisih kidul; yaiku Scopas lan pasukan-pasukan Aetolia-né.” Daniel and the Revelation, 257, 258.

Periode rong atus sèket taun kang rampung ing taun 207 SM iku nuduhaké Donald Trump. Pameca rong atus sèket taun kang rampung ing taun 313 kanthi anané palakrama adhedhasar prajanjèn antarané wétan lan kulon sarta Edik Milan iku nuduhaké kabentuké gambar kéwan ing Amérika Sarékat. Pasamuwan Pergamos, kang kawiwitan ing taun 313, nggambaraké sejarah nalika Kakristenan murtad lantaran kompromi karo agama paganisme, sadurungé kakuwasan paus nglenggahi dhampar. Pergamos lan taun 313 nglambangaké kompromi kang digambaraké déning kabentuké gambar kéwan ing Amérika Sarékat. Iku nggambaraké kompromi antarané Kakristenan lan Roma kang dikuwasani paus, awit agama Katulik iku ora liya kajaba paganisme kang nyamar minangka lembaga Kristen. Pameca rong atus sèket taun kang kawiwitan ing taun 1776 lan rampung ing taun iki uga ngrembug Amérika Sarékat. Mula, telung pameca rong atus sèket taun iku kabèh ngrembug sawijining aspèk profètis ngenani kéwan saka bumi ing Wahyu telulas, lan kateluné rampung ing sajroning garis-garis pameca kang dilambangaké déning angka pitulas.

Hukum Minggu iku nalika Amerika Serikat ngucap kaya naga, lan pangucapé sawijining bangsa iku tumindaké para panguwasa legislatif lan yudisialé.

“Pangucapipun” bangsa punika inggih tumindakipun panguwaos legislatif saha yudisialipun. The Great Controversy, 442.

Trump dudu panguwasa yudikatif utawa legislatif, mula undhang-undhang dina Minggu sing ora suwé manèh bakal teka iku bakal ditetepaké déning Kongres. Nanging, tumindak apa waé sing nyengkuyung panguwasan kepausan dadi pralambang undhang-undhang dina Minggu. Dekret taun 533 lan maklumat taun 313 nuduhaké wiwitané mangsa nalika reca kéwan iku kawangun. Pungkasané yaiku undhang-undhang dina Minggu sing ora suwé manèh bakal teka, lan Yesus tansah nggambaraké pungkasan kanthi wiwitan, mula tumindaké Trump lumantar prentah eksekutif sing bakal mènèhi “konsesi” apa waé marang antikristus ing pamecané Kitab Suci bakal nglambangaké alfa saka gerakan sing mung bakal rampung ing omega, nalika Amerika Serikat “bakal nyingkur prinsip-prinsip pamaréntahané nganti netepaké undhang-undhang dina Minggu.”

“Ana akèh akèh wong, malah saka antarané wong-wong sing melu ing gerakan penegakan dina Minggu iki, sing kabut marang akibat-akibat kang bakal ngetutaké tumindak iki. Wong-wong mau ora weruh manawa padha lagi nggebug kanthi langsung marang kamardikan agama. Ana akèh wong sing durung tau mangertèni tuntutan-tuntutan Sabat Kitab Suci lan dhasar palsu kang dadi landhesan institusi dina Minggu. Saben gerakan sing ndhukung undhang-undhang agama satemené iku sawijining tumindak ngalah marang kepausan, kang sajroning akèh jaman kanthi tetep perang nglawan kamardikaning ati nurani. Pangreksan dina Minggu nduwèni asalé minangka institusi sing diarani Kristen saka ‘rahasyaning piala;’ lan penegakané bakal dadi pangakèn nyata marang prinsip-prinsip kang dadi watu pojok Romanisme. Nalika bangsa kita nganti nyélaki prinsip-prinsip pamaréntahané dhéwé kanthi netepaké undhang-undhang dina Minggu, Protestantisme sajroning tumindak iki bakal gandhèng tangan karo kapapan; iki ora liya kajaba maringi urip marang tirani kang wis suwé kanthi kebak pepénginan nunggu kalodhangané kanggo njeblug manèh menyang despotisme sing aktif.” Testimonies, jilid 5, 711.

Sembarang “gerakan sing nyengkuyung undhang-undhang agama sejatiné minangka tumindak pasrah marang kepausan,” lan gerakan-gerakan kuwi kadadéan sadurungé undhang-undhang Minggu sing bakal enggal lumaku.

“Prentah kang ngleksanakake pangibadah marang dina iki kudu metu marang saindenging jagad. Ing tataran winates, prentah iku wis metu. Ing sawetara panggonan kakuwasan sipil lagi ngandika nganggo swaraning naga, padha kaya ratu kapir ngandika marang para tawanan Ibrani.” Signs of the Times, 6 Mei 1897.

Kita bakal nerusake prekara-prekara iki ing artikel sabanjuré.