The history from verse sixteen unto twenty-two in Daniel eleven begins and ends with a typification of the Sunday law. The line’s beginning and ending being the same, identifies the signature of Christ, as the Alpha and Omega. Prophetically it requires that verse sixteen be aligned with verse twenty-two. When this is done it moves the history of the glorious land, as represented by the line of the Maccabees into the history of verses ten through fifteen.

Sajarah wiwit ayat nembelas nganti rong puluh loro ing Daniel sewelas diwiwiti lan dipungkasi kanthi sawijining tipifikasi saka undhang-undhang Minggu. Wiwitan lan pungkasaning garis kasebut padha, nuduhaké pratandha Kristus minangka Sang Alfa lan Omega. Sacara kenabian, iki nuntut supaya ayat nembelas dilarasaké karo ayat rong puluh loro. Nalika iki ditindakaké, mula sajarah tanah kamulyan, kaya sing dipratélakaké déning garis wong Makabe, dipindhah menyang sajarah ayat sepuluh nganti limalas.

The Maccabees

Wong Makkabi

The Maccabees revolt represents the twenty-two years that began in 1776 and ended when the United States became the sixth kingdom of Bible prophecy in 1798. This identifies the number twenty-two as a history directly attached to the time of the end in 1798, which is where verse forty of Daniel eleven begins.

Pambrontakané wong Makabé nggambarake rong puluh loro taun sing wiwit ing taun 1776 lan pungkasané nalika Amérika Sarékat dadi karajan kaping nem saka ramalan Kitab Suci ing taun 1798. Iki nandhani yèn angka rong puluh loro iku sawijining sajarah sing langsung gegandhèngan karo wektu pungkasan ing taun 1798, yaiku ing ngendi ayat kaping patang puluh saka Dhanièl sewelas diwiwiti.

The relation of the number twenty-two with 1798 is important to identify. The Maccabean revolt, in typifying the American revolution aligns both revolutions of the glorious land (literal and spiritual) as revolutions that rejected the statecraft of the Seleucids and the European kings, as well as the churchcraft of Greece and Rome. In both historical testimonies Greece and Rome represented the king of the north.

Sesambunganing angka rong puluh loro karo 1798 iku wigati kanggo diidhèntifikasi. Pambalelané wong Makabé, sajroning dados pralambang tumrap Révolusi Amerika, nyalarasaké loro révolusi ing tanah kamulyan (kang harfiah lan kang kasukman) minangka révolusi-révolusi kang nolak tata nagarané wong Seleukid lan para ratu Éropah, sarta tata gréjané Grikenlan Roma. Ing kaloro paseksèn sajarah mau, Grikenlan lan Roma makili ratu sisih lor.

The line of the Maccabees is represented in verse twenty-three, but it represents a history that began 33 years after Panium of verse fifteen, and just over a hundred years before Pompey in verse sixteen. The line ends at the judgment of the cross, a judgment that extended unto 70 AD, though that period of judgment is identified as simply the cross in verse twenty-two. Prophetically the Maccabean line, representing the glorious land from 1776, then 1798 with the Hasmonean dynasty and then the Herodian dynasty to the cross and 70 AD ends at verse twenty-two and it begins with twenty-two years from 1776 unto 1798. The twenty-two years from 1776 to 1798 also typify the twenty-two years from 9/11 unto 2023, which was typified as twenty-two days in Daniel ten. The Maccabean line begins and ends with “twenty-two.”

Garis para Makabe kaawakili ing ayat kaping telulikur, nanging iku makili sawijining sajarah sing diwiwiti 33 taun sawisé Panium ing ayat kaping limalas, lan sethithik luwih saka satus taun sadurungé Pompey ing ayat kaping nembelas. Garis iku rampung ing pangadilan salib, sawijining pangadilan sing lumantar nganti taun 70 M, sanadyan mangsa pangadilan iku ing ayat kaping rolikur mung diidentifikasi minangka salib. Miturut nubuat, garis Makabe, kang makili nagari kamulyan wiwit 1776, banjur 1798 kanthi dinasti Hasmonean lan sabanjuré dinasti Herodian nganti tekan salib lan taun 70 M, rampung ing ayat kaping rolikur lan diwiwiti kanthi rong puluh loro taun wiwit 1776 nganti 1798. Rong puluh loro taun saka 1776 nganti 1798 uga dadi tipe kanggo rong puluh loro taun saka 9/11 nganti 2023, kang wis ditipèkaké minangka rong puluh loro dina ing Daniel sepuluh. Garis Makabe diwiwiti lan dipungkasi kanthi “rong puluh loro.”

Four Roman Rulers

Papat Panguwasa Romawi

Verses sixteen through twenty-two directly identify four Roman rulers and represent another line within the verses. The Maccabean line is aligned based upon the principle of ‘repeat and enlarge,’ and the Roman line is directly represented in the verses. Pompey conquered the first two of three obstacles, as Rome ascended to the throne as the fourth kingdom of Bible prophecy at the battle of Actium in 31 BC. He was followed by Julius Caesar, Augustus Caesar and Tiberias Caesar. Pompey was a general, and the last three symbols are tied together as emperors.

Ayat nembelas nganti rong puluh loro kanthi langsung ngenali papat panguwasa Romawi lan nggambarake sawijining garis liyane ing sajroning ayat-ayat kasebut. Garis Makabea diselarasake adhedhasar prinsip ‘bola-bali lan nggedhekake,’ dene garis Romawi kanthi langsung kaandharake ing ayat-ayat kasebut. Pompey nelukake loro sing kapisan saka telung alangan, nalika Roma munggah menyang dhampar minangka karajan kaping papat ing wangsit Kitab Suci ana ing perang Actium ing taun 31 SM. Sawisé iku banjur Julius Caesar, Augustus Caesar, lan Tiberias Caesar. Pompey iku sawijining jenderal, lan telung pralambang pungkasan kasebut kaiket dadi siji minangka para kaisar.

The last of the four rulers dies in verse twenty-two where Christ was crucified, so we must take the last of the four rulers of Rome back to the Sunday law of verse sixteen. When we do this Pompey would represent the first of four waymarks, where the fourth and final waymark aligns with the Sunday law of verse sixteen. Verse sixteen would be represented by Tiberias Caesar, and the battle of Panium of verse fifteen would be represented by Augustus Caesar, the battle of Raphia in verse eleven would be Julius Caesar, thus marking General Pompey as verse ten and 1989.

Sang pungkasan saka papat panguwasa iku mati ing ayat rong puluh loro, ing papan Kristus kasalib, mulane kita kudu nggawa panguwasa pungkasan saka papat panguwasa Roma bali marang angger-angger dina Minggu ing ayat nembelas. Nalika kita nindakaké iki, Pompey bakal makili sing kapisan saka papat tandha dalan, ing ngendi tandha dalan kang kaping papat lan pungkasan iku selaras karo angger-angger dina Minggu ing ayat nembelas. Ayat nembelas bakal diwakili déning Tiberias Caesar, lan perang Panium ing ayat limalas bakal diwakili déning Augustus Caesar, perang Raphia ing ayat sewelas déning Julius Caesar, mangkono nandhani Jenderal Pompey minangka ayat sepuluh lan 1989.

This identifies that the “hidden history” of verse forty of Daniel eleven, the history from the collapse of the Soviet Union in 1989 unto the Sunday law of verse forty-one is represented by three lines of prophecy that are found in the history represented by verses ten through twenty-three. The Maccabees, the Roman rulers and the three battles of Rome’s proxy powers.

Mangkono iki nuduhaké yèn “sajarah kang kasamun” ing Daniel sewelas ayat patang puluh, yaiku sajarah wiwit ambruké Uni Soviet ing taun 1989 nganti tumeka hukum Minggu ing ayat patang puluh siji, dipratandhakaké déning telung garis wangsit kang kapanggih ana ing sajarah kang diwakili déning ayat sepuluh nganti rong puluh telu. Wong Makkabi, para panguwasa Romawi, lan telung paprangan déning kakuwatan proksi Roma.

This is the third time I am coming to you. In the mouth of two or three witnesses shall every word be established. 2 Corinthians 13:1.

Iki kaping katelu aku teka marang kowé. Saben prakara kudu ditetepaké ana ing tuturé wong loro utawa telu dadi seksi. 2 Korinta 13:1.

Three Proxy Wars

Telung Perang Proksi

Verse ten marks the end of the fourth Syrian War that occurred from 219 unto 217 BC, when Antiochus III Magnus (the Great) regrouped in advance of the battle of verse eleven, which was the battle of Raphia that would be represented by Julius Caesar. Verse ten identifies the collapse of the Soviet Union in 1989 as represented in verse forty, and Pompey aligns with that history. Verse sixteen represents the conquering of the glorious land of Judah, typifying the Sunday law in the United States, but Pompey aligns also with 1989, and in 1989 modern Rome conquered her first obstacle, but in doing so, she simultaneously spiritually conquered Protestant America when she seduced Ronald Reagan into forming a secret alliance with the glorious land. An alliance with the whore of Rome by a king, represents spiritual fornication.

Ayat kaping sepuluh nandhani pungkasanipun Perang Siria kaping sekawan ingkang dumados saking taun 219 dumugi 217 SM, nalika Antiochus III Magnus (the Great) nyawisakên malih kekiyatanipun sadèrèngipun paprangan ing ayat kaping sewelas, inggih punika paprangan ing Raphia ingkang badhé dipunlambangakên déning Julius Caesar. Ayat kaping sepuluh mratélakakên rubuhipun Uni Soviet ing taun 1989 kados ingkang dipunlambangakên wonten ing ayat kaping patang puluh, lan Pompey selaras kaliyan sajarah punika. Ayat kaping nembelas nggambarakên panaklukan tanah kamulyan Yehuda, ingkang dados pralambang tumrap undhang-undhang Minggu ing Amérika Sarékat, nanging Pompey ugi selaras kaliyan taun 1989, lan ing taun 1989 Rum modhèren nelukakên alangan kapisanipun, nanging nalika nindakakên punika, piyambakipun ing wekdal ingkang sami ugi nelukakên Amérika Protestan sacara rohani nalika piyambakipun nggodha Ronald Reagan supados mbentuk aliansi rahasia kaliyan tanah kamulyan. Aliansi kaliyan sundelipun Rum déning satunggaling raja nggambarakên jina rohani.

1989 was where the whore of Rome begins to come out of her seventy years to commit fornication with all the kings of the earth. The first king is the United States in 1989, for the United States is also represented by Ahab, who was married to Jezebel, who is the whore of Tyre in Isaiah twenty-three.

Taun 1989 iku nalika sundel saka Roma wiwit metu saka pitung puluh tauné kanggo nglakoni jina karo sakèhé para ratu ing bumi. Raja kang kapisan yaiku Amérikah Sarékat ing taun 1989, awit Amérikah Sarékat uga dilambangaké déning Akhab, kang omah-omah karo Izébel, yaiku sundel saka Tirus ing Yesaya 23.

And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

Lan ing dina iku bakal kelakon, Tirus bakal kalalèkaké pitung puluh taun, miturut jamané siji ratu: sawisé pungkasané pitung puluh taun, Tirus bakal nyanyi kaya sundel. Jupuken clempung, mlakua ngubengi kutha, hé sundel kang wis kalalèkaké; gawea wirama kang endah, tembangna akèh kidung, supaya kowé kèlingan manèh. Lan bakal kelakon sawisé pungkasané pitung puluh taun, yèn Pangéran bakal marani Tirus, lan dhèwèké bakal bali marang bayarane, sarta bakal laku jina karo sakèhé karajan ing donya ing saindenging lumahing bumi. Yesaya 23:15–17.

The whore was forgotten at the “time of the end” in 1798 when she received her deadly wound as represented in verse forty of Daniel eleven. At the “time of the end” in 1989 she begins the period of the healing of her deadly wound by committing fornication with the kingdom who will be the first to enforced the mark of her authority. That kingdom was represented by Ahab, and by France, who placed the papacy on the throne of the earth in 538 and was the premier kingdom to support the rise of the papal power. For this reason, they are titled as “the first-born of the Catholic church,” as well as “the eldest daughter of the Catholic church.” France and Ahab both witness to the United States role from 1989 unto the Sunday law.

Sundel mau lali ing “wektu pungkasan” taun 1798 nalika dheweke nampani tatu matèni, kaya kang digambarake ana ing ayat patang puluh saka Daniel sewelas. Ing “wektu pungkasan” taun 1989 dheweke miwiti mangsa marihe tatu matèni mau kanthi nindakaké laku jina karo karajan kang bakal dadi sing kapisan nglaksanakake paksaan tandha wewenange. Karajan iku dilambangaké déning Ahab, lan déning Prancis, kang ngasta kapapènan munggah menyang dhampar bumi ing taun 538 lan dadi karajan utama kang nyengkuyung munggahe kakuwasan kapapènan. Mulané, wong-wong mau diparingi gelar minangka “anak pambarep gréja Katulik,” uga “putri mbarep gréja Katulik.” Prancis lan Ahab loro-loroné padha dadi paseksi tumrap perané Amérika Sarékat wiwit taun 1989 nganti tekan undhang-undhang Minggu.

In Isaiah twenty-three, the whore of Tyre, who is also the whore of Revelation seventeen, whose forehead has Babylon the Great written upon it. It is “forgotten” for the history of the United States, beginning in 1798, when the papacy ceased to be the fifth kingdom of Bible prophecy, the sea beast of Revelation thirteen. Then the United States began its role as the sixth kingdom of Bible prophecy as the earth beast of Revelation thirteen. Ultimately the United States becomes the premier king of the ten kings of Revelation seventeen. The symbolic history of a period of “seventy years,” the “days of one king” represents the seventy years that Babylon ruled as the first kingdom of Bible prophecy. This typifies the history of the United States from 1798 unto the Sunday law where the external line of American history is represented by the Republican horn and the internal line is represented by the Protestant horn. Those two horns representing the heart of the Constitution that provides for a separation of statecraft and churchcraft, and are the subject the future of America.

Ing Yésaya likur telu, wanita tuna-susila saka Tirus, kang uga wanita tuna-susila ing Wahyu pitulas, kang ing bathuke katulisan Babil Agung. Iku “kakalihan” tumrap sajarahing Amérika Sarékat, wiwit taun 1798, nalika kapausan mandheg dadi kratoning kalima ing ramalan Kitab Suci, yaiku kéwan saka segara ing Wahyu telulas. Banjur Amérika Sarékat miwiti parané minangka kratoning kaping nem ing ramalan Kitab Suci minangka kéwan saka bumi ing Wahyu telulas. Pungkasané Amérika Sarékat dadi ratu kang utama ing antarané para ratu sepuluh ing Wahyu pitulas. Sajarah simbolis saka sawijining mangsa “pitung puluh taun,” yaiku “dina-dinané siji ratu,” nggambaraké pitung puluh taun nalika Babil mrentah minangka kratoning kapisan ing ramalan Kitab Suci. Iki dadi pralambang tumrap sajarahing Amérika Sarékat wiwit 1798 nganti tekan angger-angger dina Minggu, ing ngendi garis lahiriah sajarah Amérika diwakili déning sungu Républikan lan garis batiné diwakili déning sungu Protestan. Loro sungu iku makili jantunging Konstitusi kang nyedhiyakaké pamisahan antarané tata-nagara lan tata-gereja, lan iku dadi pokok prakara bab mangsa ngarep Amérika.

Seventy years are marked for the whore of Tyre to be forgotten, then from the time of the end in 1989 unto the Sunday law she begins to sing. She began with a secret alliance as she captured the religion of Protestant America and brought down the political structure of the king of the south with the collapse of the Soviet Union. A period of seventy years that concludes in a history where Antiochus the Great is standing in the middle of a seventeen year period that is divided into ten and seven, which when multiplied equals “seventy.” At the beginning of the external two hundred and fifty years that ended between Raphia and Panium the internal time prophecy of twenty-three hundred years begins with “seventy” weeks being determined upon Daniel’s people. At the end of those seventy weeks, in 34 AD ancient Israel was forever divorced from God as His chosen covenant people, and God had then entered into marriage with His Christian bride and was then reaching out to the Gentiles.

Pitung puluh taun katandhani tumrap sundel Tirus supaya kalalèkaké; banjur wiwit wektu wekasan ing taun 1989 nganti tekan angger-angger Minggu, dhèwèké wiwit nembang. Dhèwèké miwiti kanthi sawijining pasakuthon rahasia nalika ngrebut agama Protestan Amerika lan ngrubuhaké tatanan pulitik ratu ing sisih kidul lumantar ambruké Uni Sovyèt. Sawijining mangsa pitung puluh taun kang rampung ana ing sawijining sajarah nalika Antiokhus Agung jumeneng ana ing tengah-tengahing mangsa pitulas taun kang kabagi dadi sepuluh lan pitu, kang manawa dikalèkaké padha karo “pitung puluh.” Ing wiwitaning rong atus seket taun sisih njaba kang mungkasi antarané Raphia lan Panium, wangsit wektu rong èwu telung atus taun sisih njero diwiwiti kanthi “pitung puluh” minggu kang katetepaké tumrap umaté Dhanièl. Ing wekasaning pitung puluh minggu iku, ing taun 34 M, Israèl kuna kasigar salawas-lawasé saka Gusti Allah minangka umat prejanjian pilihané, lan Gusti Allah banjur lumebet ing pasamuwan kawin karo pangantèn Kristen-Né sarta nalika iku nyedhaki bangsa-bangsa liya.

207 BC Antiochus is standing in the middle of “seventy,” identifying the close of his kingdom’s favored nation status as the “glorious land” where He chose to raise up modern Israel. The end of the United States as the sixth kingdom at the Sunday law is the end of Isaiah’s “seventy years.” The two-hundred and fifty year line of Antiochus is identifying the close of probation for the Republican horn of the United States, just before the Sunday law of verse sixteen. The twenty-three hundred years that ended when judgment began on October 22, 1844 typifies when judgment closes at the Sunday law. The twenty-three hundred years begins with seventy weeks that identify the end of literal Israel as God’s chosen people. The end of the overall period of twenty-three hundred years concludes with the Protestant movement ending as the advent movement carried on unto the Sunday law. When the closed door of 1844 is repeated the doors will close upon the Republican horn, the Protestant horn, and the government beast.

Ing taun 207 SM, Antiochus ngadeg ana ing tengahing “pitung puluh,” minangka pratandha pungkasaning kalenggahan bangsa kang diparengaké kautaman ing karajané minangka “tanah kamulyan,” papan Panjenengané milih kanggo ngedegaké Israèl modhèren. Pungkasaning Amérika Sarékat minangka karajan kaping enem nalika hukum Minggu iku ya pungkasané “pitung puluh taun” ing kitab Yesaya. Garis wektu rong atus sèket taun kagungané Antiochus lagi nandhani pungkasaning mangsa pangadilan sih tumrap sungu Républikan ing Amérika Sarékat, sakdurungé hukum Minggu ing ayat nembelas. Rong éwu telung atus taun, kang rampung nalika pangadilan wiwit lumaku tanggal 22 Oktober 1844, minangka pralambang wektu nalika pangadilan ditutup ing wektu hukum Minggu. Rong éwu telung atus taun iku diwiwiti karo pitung puluh minggu, kang nandhani pungkasané Israèl literal minangka umat pilihané Allah. Pungkasaning kabèh mangsa rong éwu telung atus taun iku dipungkasi kanthi gerakan Protèstan mungkasi lakuné déné gerakan Advent nerusaké tekan hukum Minggu. Nalika lawang kang katutup ing taun 1844 kaulang, lawang-lawang bakal katutup tumrap sungu Républikan, sungu Protèstan, lan kéwan pamaréntahan.

For Antiochus to stand between the period of ten and seven is to stand at the end of his probationary time, Probation closes for the government of the United States, which is the earth beast, at the Sunday law, but the Republican horn’s probation closes before the Sunday law.

Supaya Antiochus ngadeg ing antarane periode sepuluh lan pitu, iku ateges ngadeg ing pungkasaning mangsa pancobané. Mangsa pancoban nutup tumrap pamaréntahaning Amerika Serikat, yaiku kéwan bumi, nalika hukum Minggu, nanging mangsa pancobaning sungu Republik nutup sadurungé hukum Minggu.

Jesus saith unto him, I say not unto thee, Until seven times: but, Until seventy times seven. Matthew 18:22.

Gusti Yesus ngandika marang wong iku, “Aku ora ngandika marang kowé, nganti ping pitu; nanging, nganti ping pitung puluh kaping pitu.” Matius 18:22.

The expression “seventy times seven,” is the only place in the Bible where numbers are expressed with a multiple in this fashion. “Seventy times seven” is the four hundred and ninety years that were “determined” for Daniel’s people. It is the seventy weeks that begin the twenty-three hundred and at the end of the two hundred and fifty years from the identical starting point Antiochus arrives in the middle of ten and seven. Antiochus the Great there takes his stand in the last acts of his story in the sacred drama of the great controversy.

Ukara “pitung puluh ping pitu,” iku mung siji-sijiné papan ing Kitab Suci ing ngendi angka-angka diandharaké kanthi gandhaning ping kaya mangkono. “Pitung puluh ping pitu” iku patang atus sangang puluh taun sing “wis katetepaké” tumrap bangsane Dhaniel. Iku yaiku pitung puluh minggu sing miwiti rong ewu telung atus, lan ing pungkasaning rong atus seket taun saka titik wiwitan sing padha, Antiochus tekan ing tengahing sepuluh lan pitu. Antiochus Agung ana ing kono ngadeg ing tumindak-tumindak pungkasaning caritané ing drama suci saka pasulayan agung.

The closed door of 1844 represents the closed door of the Sunday law, and before the Sunday law of verse sixteen a period of seven years begins with Antiochus marking the end of his kingdom, and then his kingdom ends at the conclusion of the seven years. The seven-year period represents the image of the beast testing time, and the period begins at the first Sunday law of 321. Before the first Sunday law, which typifies the last Sunday law there is a ten-year period that begins with an edict. At the “edict” of 313 the testing represented by ten years begins, then Antiochus passes the first Sunday law and the probation of the Republican horn ends. At the end of the seven years, Panium and the Sunday law arrive, producing the division of east and west in the year 330.

Lawang kang katutup ing taun 1844 nglambangaké lawang katutup saka angger-angger Minggu, lan sadurungé angger-angger Minggu ing ayat nembelas ana sawijining mangsa pitung taun kang diwiwiti nalika Antiokhus nandhani pungkasané karajané, lan sawisé iku karajané rampung ing pungkasaning pitung taun mau. Mangsa pitung taun iku nglambangaké wektu panggodhane reca kéwan iku, lan mangsa iku diwiwiti ing angger-angger Minggu kang kapisan taun 321. Sadurungé angger-angger Minggu kang kapisan, kang dados pralambang tumrap angger-angger Minggu kang pungkasan, ana mangsa sepuluh taun kang diwiwiti kanthi sawijining dhawuh. Ing “dhawuh” taun 313 panggodha kang dilambangaké déning sepuluh taun iku diwiwiti, banjur Antiokhus netepaké angger-angger Minggu kang kapisan lan mangsa sih-rahmat sungu Republik rampung. Ing pungkasaning pitung taun, Panium lan angger-angger Minggu teka, ngasilaké pamisahan antarané wétan lan kulon ing taun 330.

Pompey

Pompey

Pompey conquered the glorious land in verse sixteen, but within the two-year period from 65 unto 63 BC, Pompey, in fulfillment of Daniel eight and verse nine, actually conquered “the east” and the “[glorious] land,” typifying the double conquering in verse forty and 1989.

Pompey ngrebut tanah kang mulya ing ayat nembelas, nanging sajroning wektu rong taun, wiwit 65 nganti 63 SM, Pompey, minangka panggenapaning Daniel wolu ayat sanga, satemene uga ngrebut “wetan” lan “tanah [kang] mulya,” minangka pralambang tumrap panaklukan kaping pindho ing ayat patang puluh lan taun 1989.

The third obstacle for pagan Rome would be accomplished by Augustus Caesar who is noted for forming the first official Roman Triumvirate, representing the first official threefold union in Rome. It is at the third waymark of Roman leaders that the threefold union is officially marked in Roman history. It is at the Sunday law in verse sixteen that the threefold union of the dragon, the beast and false prophet is established, and then the bird of wickedness is set back upon her place in Shinar, as set forth by Zechariah.

Rintangan kaping telu tumrap Roma kafir bakal katindakake déning Augustus Caesar, kang kacathet minangka pambentuk Triumvirat Romawi resmi sing kapisan, makili persatuan resmi kaping pisanan kang mawa telung unsur ing Roma. Ing tandha dalan kaping telu saka para pamimpin Romawi iku persatuan telu mau sacara resmi ditandhani ing sajarah Romawi. Ing hukum Minggu ing ayat nembelas iku persatuan telu saka naga, kéwan galak, lan nabi palsu diadegaké, banjur manuk piala mau dipasang manèh ing panggonané ana ing Sinear, kaya kang katetepaké déning Zakharia.

Augustus Caesar formed the first official Roman Triumvirate, but it is called the Second Triumvirate by the historians, for Julius Caesar also formed a Triumvirate, but it was not an official Triumvirate of the Roman government. The relation of Julius and Augustus Caesar as symbols of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet at the soon-coming Sunday law, is typified by Julius at the beginning of the movement to enforce Sunday legislation and Augustus at the end. The prophetic relationship is also represented by the siege of Cestius in 67, which was thereafter followed by the siege of Titus. Julius is Cestius and Augustus is Titus. Julius and Augustus represent the threefold union and Cestius and Titus represent a siege.

Augustus Caesar mbentuk Triumvirat Romawi resmi kang kapisan, nanging déning para sajarawan iku sinebut Triumvirat Kapindho, amarga Julius Caesar uga tau mbentuk sawijining Triumvirat, nanging iku dudu Triumvirat resmi pamaréntahan Romawi. Sesambungan antarané Julius lan Augustus Caesar minangka pralambang saka pasatuan telu warna, yaiku naga, kéwan galak, lan nabi palsu, ing hukum Minggu kang bakal enggal dumadi, dipratélakaké lumantar Julius ing wiwitaning gerakan kanggo ngetrapaké undhang-undhang Minggu lan Augustus ing pungkasané. Sesambungan nubuatan iki uga diwakili déning pangepungan déning Cestius ing taun 67, kang sawisé iku banjur diterusaké déning pangepungan déning Titus. Julius iku Cestius lan Augustus iku Titus. Julius lan Augustus makili pasatuan telu warna, déné Cestius lan Titus makili sawijining pangepungan.

The period when the movement for a Sunday law begins prophetically in 313, is at the edict of Milan. Then in 321, at the midpoint of the seventeen-year period, the first Sunday law arrives. The third step of the division of the kingdom into east and west, representing the division in the United States into those who receive and those who don’t receive the mark of the beast or the seal of God was 330. There is a series of Sunday laws which lead to a Sunday law, and 321 represents the first Sunday law, that leads to the last Sunday law of 330.

Mangsa nalika gerakan tumuju marang undhang-undhang Minggu wiwit sacara profètis ing taun 313, yaiku nalika ana Edik Milan. Banjur ing taun 321, ing titik tengahing période pitulas taun iku, undhang-undhang Minggu kang kapisan muncul. Laku katelu saka pamisahaning karajan dadi sisih wétan lan kulon, kang makili pamisahan ing Amerika Sarékat dadi wong-wong kang nampani lan wong-wong kang ora nampani tandha kéwan utawa segelé Allah, yaiku taun 330. Ana runtutan undhang-undhang Minggu kang nuntun marang sawijining undhang-undhang Minggu, lan 321 makili undhang-undhang Minggu kang kapisan, kang nuntun marang undhang-undhang Minggu kang pungkasan ing taun 330.

Unlike the two hundred and fifty years of Antiochus, the two hundred and fifty years of Nero identify a period of eight years, the midpoint of the first Sunday law and then nine years. Line upon line Antiochus and Nero identify two periods that are represented by three waymarks. In both lines the first and last waymarks are the same, an edict at the beginning that was marked by a marriage that ended with a divorce, and battle between the king of the north and the king of the south at the beginning and ending. The first Sunday law of 321 in the middle must be where Antiochus is standing. He is standing at the conclusion of a testing process represented by ten years, and the testing process manifests Antiochus as the eighth who is of the seven as he forms an image of the beast who is the eighth that is of the seven. At the same time the one hundred and forty-four thousand go through a testing process and transform from the seventh Laodicean church unto the eighth and Philadelphian church.

Beda karo rong atus sèket tauné Antiochus, rong atus sèket tauné Nero nandhani sawijining wektu wolung taun, titik tengah saka angger-angger Minggu kang kapisan lan banjur sangang taun. Baris ing ndhuwur baris, Antiochus lan Nero nandhani rong periode kang diwakili déning telung waymark. Ing kaloroné garis mau, waymark kang kapisan lan kang pungkasan iku padha, yaiku sawijining dekret ing wiwitan kang ditandhani déning sawijining palakrama kang pungkasané pegatan, lan peperangan antarané ratu lor lan ratu kidul ing wiwitan lan pungkasan. Angger-angger Minggu kang kapisan taun 321 ing tengah mesthi dadi papan Antiochus ngadeg. Panjenengané ngadeg ing pungkasané sawijining prosès pangujian kang diwakili déning sepuluh taun, lan prosès pangujian iku nyatakaké Antiochus minangka kang kaping wolu, kang asalé saka pitu, nalika panjenengané mbentuk sawijining gambar kéwan galak, yaiku kang kaping wolu kang asalé saka pitu. Ing wektu kang padha, satus patang puluh papat ewu lumebu ing sajroning sawijining prosès pangujian lan malih saka pasamuwan Laodikia kang kapitu dadi pasamuwan Philadelphia kang kaping wolu.

At the first Sunday law the erection of the image begins and ends at the Sunday law of Revelation thirteen, verse eleven, a verse that contrasts the beginning of the United States as a lamb, with its ending as a dragon. Thirteen is the symbol of rebellion, and the symbol of rebellion in the context of verse eleven, and the United States speaking as a dragon is the mark of the beast; whereas, the symbol of those who have the seal of God is the number eleven. Revelation 13:11 identifies the separation of those that receive the mark of the beast or the seal of God at the Sunday law when the United States speaks as a dragon.

Ing hukum Minggu kang kapisan, madegé gambar kewan mau wiwit, lan iku rampung ing hukum Minggu ing Wahyu pasal telulas, ayat sewelas, yaiku ayat kang mbandhingaké wiwitaning Amérika Sarékat minangka cempe, karo pungkasané minangka naga. Telulas iku pralambang pambrontakan, lan pralambang pambrontakan ing konteks ayat sewelas, sarta Amérika Sarékat ngandika kaya naga, yaiku tandha saka kéwan mau; déné pralambang tumrap wong-wong kang nduwèni segelé Allah iku angka sewelas. Wahyu 13:11 negesaké pamisahan antarané wong-wong kang nampani tandha saka kéwan mau lan wong-wong kang nampani segelé Allah ing wektu hukum Minggu, nalika Amérika Sarékat ngandika kaya naga.

The image of the beast testing time has specific signs that mark its arrival, while also typifying its end. From Noah to the feast of trumpets God never changes, He always announces a testing period in advance of its arrival. His announcements are found in His prophetic word. Most Adventists (I am assuming) do not know that there were two sieges in the destruction of Jerusalem, or that the day of the final destruction was the identical day of the year that Nebuchadnezzar destroyed Jerusalem and the temple the first—alpha time. They might also be unaware that the sieges began at sacred feasts and ended on a sacred feast, or that the period of the siege was three and a half years. If they don’t know those facts, then it seems unlikely that they will see that Julius Caesar marks the beginning of the image of the beast testing time in its most perfect representation. By “perfect representation,” I mean its final fulfillment.

Masa pangujian patung kéwan galak iku nduwèni pratandha-pratandha tartamtu kang nandhani rawuhipun, sarta ing wektu sing padha dados pralambang pungkasanipun. Wiwit saking Nuh ngantos riyaya slompret, Gusti Allah boten nate ewah; Panjenenganipun tansah ngumumaken sawijining mangsa pangujian sadèrèngipun rawuh. Pengumuman-pengumuman punika kapanggih wonten ing Sabda kenabianipun. Kathah Adventis (kula nganggep mekaten) boten mangertos bilih wonten kalih pengepungan ing karusakan Yerusalem, utawi bilih dinten karusakan pungkasan punika inggih dinten taun ingkang sami nalika Nebukadnésar ngrusak Yerusalem lan Padaleman Suci kaping pisan—wekdal alfa. Ugi saged dados piyambakipun boten mangertos bilih pengepungan-pangepungan punika kawiwitan ing riyaya-riyaya suci lan dipunpungkasi ing satunggaling riyaya suci, utawi bilih mangsa pengepungan punika telung taun setengah. Manawi piyambakipun boten mangertos kasunyatan-kasunyatan punika, mila katingal boten prayogi menawi piyambakipun badhé nyumurupi bilih Julius Caesar nandhani wiwitaning masa pangujian patung kéwan galak ing perwakilanipun ingkang paling sampurna. Kanthi “perwakilan ingkang paling sampurna,” ingkang kula maksud punika panggenapanipun ingkang pungkasan.

The same period is represented from 1888 unto the Sunday law, and then again from 9/11 unto the Sunday law, but the perfect fulfillment of the prophetic period of the setting up of the image of the beast as represented by Constantine the Great in the period of 313 through to 330, begins in the presidency of the eighth president since the time of the end in 1989.

Mangsa wektu kang padha iku diprayogakaké wiwit taun 1888 nganti tekan hukum Minggu, lan banjur maneh wiwit 9/11 nganti tekan hukum Minggu, nanging kasampurnaning panggenapan sampurna saka mangsa wektu nabi ngenani ngadegaké gambaring kéwan galak, kaya kang diprayogakaké déning Constantine the Great ing mangsa wektu taun 313 nganti tekan 330, diwiwiti ing kaprésidhènan présidhèn kaping wolu wiwit wektu wekasan ing taun 1989.

From the first Sunday law the testing period over Sabbath and Sunday unfolds in a period represented by the seven years of Antiochus. The seven years of Antiochus’s line multiplied by the nine years of Nero’s line equals sixty-three, and in 63 BC Pompey conquered the glorious land in fulfillment of verse sixteen of Daniel eleven. At the Sunday law nine kings will acknowledge the United States as the premier king of ten kings that agree to give their kingdom to the whore of Tyre who is then to commit fornication with all the kings of the earth.

Wiwit saka undhang-undhang Minggu kapisan, mangsa panggodhahan bab Sabat lan Minggu kababar sajrone sawijining wektu kang dilambangaké déning pitung tauné Antiokhus. Pitung taun garis Antiokhus dipingaké déning sangang taun garis Nero padha karo sawidak telu, lan ing taun 63 SM Pompey ngrebut tanah kamulyan minangka kawujudan saka ayat nembelas Daniel sewelas. Nalika undhang-undhang Minggu ditetepaké, sangang raja bakal ngakoni Amérika Sarékat minangka raja utama saka sapuluh raja kang sarujuk masrahaké karajané marang sundelé Tirus, kang banjur bakal laku jina karo kabèh raja ing bumi.

In agreement with the prophetic structure of the parable of the ten virgins, the marriage of the beast and the false prophet was accomplished in 1989, but at the Sunday law the marriage is consummated. A fractal of that history is the period of the judgment of the living that began in 2001, on 9/11. From that point to the Sunday law the image of the beast testing time, which is also the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, judgment is accomplished upon God’s covenant people, and the land where they have resided in fulfillment of Abraham’s covenant prophecy. In that period the Laodicean Seventh-day Adventist church is judged, and then those who profess to be virgins are judged. Thus, the Protestant horn is judged, and it is judged during the period when first the Democratic party of the Republican horn was judged until 2024, when the judgment of the Republicans of the republican horn is now taking place. The constitutional government is the beast that carries the two horns and is judged at the Sunday law.

Selaras karo struktur kenabian saka pasemon sepuluh prawan, pebrayaning kéwan lan nabi palsu wis kalakon ing taun 1989, nanging ing wektu ukum Minggu pebrayan iku dadi sampurna. Sijining fraktal saka sajarah iku yaiku mangsa pangadilan tumrap wong urip sing kawiwitan ing taun 2001, ing 9/11. Wiwit saka titik iku nganti tekan ukum Minggu, yaiku mangsa pangujian gambar kéwan, kang uga dadi mangsa panyegelan tumrap wong satus patang puluh papat ewu, pangadilan kalaksanakake tumrap umating prajanjiané Gusti Allah, lan tumrap nagara panggonan padha manggon minangka panggenapaning ramalan prajanjian Abraham. Ing mangsa iku gréja Advent Dina Kapitu Laodikia diadili, banjur wong-wong sing ngakoni awaké minangka prawan uga diadili. Mangkono sungu Protestan diadili, lan iku diadili sajrone mangsa nalika luwih dhisik partai Demokrat saka sungu Republik wis diadili nganti taun 2024, nalika saiki pangadilan tumrap kaum Republik saka sungu republik lagi lumaku. Pamaréntahan konstitusional iku yaiku kéwan sing nggawa rong sungu mau lan diadili ing wektu ukum Minggu.

From 1989 to the Sunday law, is represented in a fractal from 9/11 unto the Sunday law, but the perfect fulfillment of the setting up of the image of the beast, is in the eighth president that is of the seven. Nero’s seventeen years is a fractal of the history of 9/11 to the Sunday law. Antiochus’ seventeen years is the same. The marriage of Reagan and the secret alliance is consummated with an open alliance in the eighth presidents’ term. The first of the alpha and omega marriages was symbolized by the Patriot Act in 2001, when English law was changed to Roman law. The marriage of the edict of Milan marks the beginning of the perfect fulfillment of the setting up of the image of the beast. Its structure is based upon the structure of the marriage of the ten virgins, and represents the counterfeit marriage that occurs during the true marriage.

Wiwit taun 1989 nganti tekan undhang-undhang Minggu, dipratandhani ana sawijining fraktal saka 9/11 nganti tekan undhang-undhang Minggu; nanging kasampurnaning penggenapan saka madegé image of the beast dumunung ana ing présidhèn kawolu sing asalé saka pitu iku. Pitulas tauné Nero iku sawijining fraktal saka sajarah 9/11 nganti tekan undhang-undhang Minggu. Pitulas tauné Antiochus uga padha mangkono. Palakrama Reagan lan aliansi rahasia iku kasampurnakaké lumantar aliansi kabuka ing mangsa pamaréntahan présidhèn kawolu. Kang kapisan saka palakrama alpha lan omega dipralambangaké déning Patriot Act ing taun 2001, nalika hukum Inggris diowahi dadi hukum Romawi. Palakrama edict of Milan nandhani wiwitan saka penggenapan kang sampurna tumrap madegé image of the beast. Strukturé adhedhasar struktur palakramané sepuluh prawan, lan makili palakrama palsu kang dumadi sajroning palakrama sejati.

The image of the beast testing time represents the “test” we must pass before we are “sealed.” The house of God is judged first and then at the Sunday law, those outside of God’s house are judged. The period of final judgment in both the house of God and then the great multitude begins with the first Sunday law. There will be a first Sunday law in the United States which will mark the beginning of the perfect and final fulfillment of the image of the beast testing period that thereafter ends at the Sunday law which fulfills Revelation 13:11. That Sunday law is the last Sunday law in the glorious land. The last Sunday law in the glorious land is the first Sunday law in the world, marking the image of the beast testing time for the world. The world testing time begins at the Sunday law in the United States in verse eleven of chapter thirteen. When the United States “speaks” as a dragon at the soon-coming Sunday law, verses twelve and onward in the chapter represent the world image of the beast testing time.

Mangsa pangujian patunging kéwan iku nglambangaké “ujian” sing kudu kita liwati sadurungé kita “dipasrahaké cap.” Omahé Allah diadili luwih dhisik, banjur ing undhang-undhang Minggu, wong-wong sing ana ing njabané omahé Allah diadili. Mangsa pangadilan pungkasan, loro-loroné ing omahé Allah lan banjur marang wong akèh sing agung iku, diwiwiti kanthi undhang-undhang Minggu kang kapisan. Bakal ana undhang-undhang Minggu kang kapisan ing Amérika Sarékat sing bakal nandhani wiwitan saka kasampurnan lan panggenapan pungkasan saka mangsa pangujian patunging kéwan, sing sawisé iku rampung ing undhang-undhang Minggu kang ngrampungaké Wahyu 13:11. Undhang-undhang Minggu iku yaiku undhang-undhang Minggu kang pungkasan ing tanah kamulyan. Undhang-undhang Minggu kang pungkasan ing tanah kamulyan iku yaiku undhang-undhang Minggu kang kapisan ing donya, sing nandhani mangsa pangujian patunging kéwan tumrap donya. Mangsa pangujian donya diwiwiti ing undhang-undhang Minggu ing Amérika Sarékat ing ayat sewelas saka pasal telulas. Nalika Amérika Sarékat “ngandika” kaya naga ing undhang-undhang Minggu sing bakal enggal rawuh, ayat rolas lan salajengipun ing pasal iku nglambangaké mangsa pangujian patunging kéwan tumrap donya.

For this reason, the two-hundred and fifty year prophecy of Nero that ends with the seventeen years beginning at the edict in 313, followed by the first Sunday law in 321, then the division of east and west in 330, is important to see. The three steps of Nero’s line are about persecution, Nero being the symbol of persecution and the 250-year period representing the church of Smyrna that ended in 313 when the church of compromise arrived. The third step marks the end of a kingdom, so when applied to the United States it represents the Sunday law and the transition from the sixth kingdom to the seventh and eighth kingdoms. When applied to the world the third waymark is the close of human probation, that was typified by the close of probation for the United States at the beginning of the world’s testing period of the image of the beast.

Mulané, ramalan rong atus sèket taun babagan Nero, kang pungkasané dumugi ing pitulas taun kang diwiwiti saka edik taun 313, banjur katut déning angger-angger Minggu pisanan ing taun 321, lan salajengipun pamisahan antarané wetan lan kulon ing taun 330, punika wigati dipunmangertosi. Tiga undhakan ing garis Nero punika nyariosaken bab panganiaya, déné Nero dados pralambang panganiaya lan mangsa rong atus sèket taun punika makili pasamuwan Smirna, kang pungkasané ing taun 313 nalika pasamuwan kompromi rawuh. Undhakan kaping tiga nandhani pungkasaning satunggaling karajan; mila nalika dipunterapaken dhateng Amérika Sarékat, punika makili angger-angger Minggu lan transisi saking karajan kaping nem dhateng karajan kaping pitu lan kaping wolu. Nalika dipunterapaken dhateng jagad, waymark kaping tiga punika panutupaning mangsa kasempatan manungsa, ingkang dipunpralambangi déning panutupaning mangsa kasempatan tumrap Amérika Sarékat ing wiwitaning mangsa panggodhahan jagad bab gambar kéwan punika.

This is why Augustus Caesar, the third of the four Roman rulers who lead to the Sunday law, represented by the cross, as set forth in verse twenty-two, can represent the cross, even though he is to be followed by Tiberias, who also represents the cross. The image of the beast testing period, is a twofold test that first test the earth and then the sea. The earth is the United States and the sea is the world.

Mulané punika Augustus Caesar, ingkang kaping tiga saking sekawan panguwaos Romawi ingkang ndadosaken tumuju dhateng hukum Minggu, ingkang dipunlambangaken déning salib, kados ingkang kaandharaken wonten ing ayat kaping kalih likur, saged nglambangaken salib, sanadyan piyambakipun badhé kasulih déning Tiberias, ingkang ugi nglambangaken salib. Mangsa pangujian gambaré kéwan punika satunggaling pangujian rangkep kalih ingkang rumiyin nguji bumi lajeng segara. Bumi punika Amerika Serikat lan segara punika jagad.

The image of the beast test produces a doubling of signs; where the alpha of the second period is also the omega of the first period. 321 was the first Sunday law of prophetic history, and in the seventeen years identifying the image of the beast testing time, 321 is the first Sunday law in the United States that leads to the omega Sunday law of the image of the beast testing time in the glorious land. Yet 321 is also the first Sunday law for the world, so the year 321 marks the middle of both the beginning and the ending of the image of the beast testing time. 313 is the beginning, and the beginning is an edict, which typifies the Sunday law. The seventeen years of Nero identify a period of escalating Sunday laws through to the close of human probation.

Gambar patunging kéwan mau nuwuhaké gandhènging pratandha kaping pindho; ing ngendi alfa saka mangsa kapindho uga dadi omega saka mangsa kapisan. Taun 321 iku angger-angger Minggu kapisan ing sajarah kenabian, lan sajroning pitulas taun kang nandhani mangsa pengujian patunging kéwan, 321 iku angger-angger Minggu kapisan ing Amérika Sarékat kang nuntun marang angger-angger Minggu omega saka mangsa pengujian patunging kéwan ana ing tanah kamulyan. Nanging 321 uga angger-angger Minggu kapisan kanggo donya, mula taun 321 nandhani tengahing wiwitan lan pungkasan saka mangsa pengujian patunging kéwan. Taun 313 iku wiwitan, lan wiwitan iku sawijining edik, kang dados pralambang tumrap angger-angger Minggu. Pitulas taun Néron nandhani sawijining mangsa mundhak-mundhaking angger-angger Minggu nganti tekan pungkasaning mangsa sih-rahmat tumrap manungsa.

The edict typifies the first Sunday law that leads to the close of probation. Pompey took Judah in verse sixteen, typifying the Sunday law, and Julius Caesar formed the first Triumvirate, though it was an unofficial threefold union, the historians still mark it as the first. Julius Caesar’s typification of the Sunday law’s threefold union, typified Augustus Caesar’s official Triumvirate that was followed by Tiberias at the cross. All four Roman rulers typify the Sunday law, as do all three steps of Nero’s seventeen years.

Prentah iku nambani hukum Minggu kapisan sing nuntun marang panutupan masa pangadilan. Pompey ngrebut Yéhuda ing ayat nembelas, minangka pralambang hukum Minggu, lan Julius Caesar mbentuk Triumvirat kapisan, sanajan iku sawijining uni telu rangkep sing ora resmi, para sejarawan tetep nandhani iku minangka sing kapisan. Panambani Julius Caesar tumrap uni telu rangkep saka hukum Minggu nambani Triumvirat resmi Augustus Caesar sing banjur disusul déning Tiberias ing salib. Kabeh papat panguwasa Romawi iku nambani hukum Minggu, kaya uga kabèh telung langkah saka pitulas tauné Nero.

Pompey aligns with 1989; Julius aligns with verse eleven; Augustus aligns with verse fifteen and Tiberias with verse sixteen. The story of Julius in the verses includes his foray into Egypt and Cleopatra. The history gets repeated by Marc Antony. Marc Antony was Julius Caesar’s main general at the time when Julius was assassinated with twenty-three stab wounds. Twenty-three represents the Sunday law, and Julius death by 23 wounds is a kingdom ending at the Sunday law. Marc Antony, Augustus Caesar and Marcus Lepidas then formed the first official Triumvirate to avenge his death. One of those threefold powers, Marc Antony was going to repeat Julius’ encounter with Egypt and Cleopatra.

Pompey selaras karo 1989; Julius selaras karo ayat sewelas; Augustus selaras karo ayat limalas lan Tiberias karo ayat nembelas. Crita babagan Julius ing ayat-ayat iku nyakup panyerbuhe menyang Mesir lan Cleopatra. Sajarah mau kaulang manèh déning Marc Antony. Marc Antony iku jenderal utama Julius Caesar ing wektu nalika Julius dipatèni kanthi rong puluh telu tatu tusuk. Rong puluh telu makili hukum Minggu, lan pejahé Julius amarga 23 tatu iku sawijining karajan kang pungkasané dumadi ing hukum Minggu. Marc Antony, Augustus Caesar, lan Marcus Lepidas banjur mbentuk Triumvirat resmi kang kapisan kanggo mbales patié. Salah siji saka kakuwatan telu mau, yaiku Marc Antony, bakal ngulang pasrawungané Julius karo Mesir lan Cleopatra.

Whether Julius or Marc Antony they are both symbols of Rome and Cleopatra was a symbol of Egypt and Greece. She represented Greek rulership in Egypt, both symbols of the dragon, whereas Julius and Marc Antony are symbols of the beast. As the woman in the relation, Cleopatra was the church, making Julius and Marc Antony the state. Cleopatra represents a woman that is twice separated from her kingly Roman lovers; first in 1798 and then at the close of probation when she comes to her end with none to help. Her final demise is at the battle of Actium in 31 BC. The victor at the battle of Actium was Augustus Caesar, so we find that Pompey died in Egypt, Julius had an encounter with Cleopatra in Egypt, that was doubled in the history of Marc Antony and then Augustus Caesar ends that relationship at Actium. Actium identifies the Sunday law, for it is at the battle of Actium that the third obstacles for Rome was taken, and imperial pagan Rome began to rule for three hundred and sixty years, in fulfillment of Daniel 11:24.

Apa Julius utawa Marc Antony, kalorone padha dadi pralambang Roma, lan Cleopatra dadi pralambang Mesir lan Yunani. Dheweke makili pamarentahan Yunani ing Mesir, loro-lorone minangka pralambang naga, dene Julius lan Marc Antony minangka pralambang kéwan mau. Minangka wanita sajroning sesambungan iku, Cleopatra iku pasamuwan, mula Julius lan Marc Antony dadi nagara. Cleopatra makili sawijining wanita kang kaping pindho kapisah saka para kekasihé wong Roma kang karajan; dhisik ing taun 1798 lan banjur ing panutuping mangsa pencobaan nalika dheweke tekan pungkasané tanpa ana siji waé kang nulungi. Karusakan pungkasané dumadi ing peperangan Actium ing taun 31 SM. Wong kang menang ing peperangan Actium iku Augustus Caesar, mula kita nemu yèn Pompey mati ing Mesir, Julius ngalami pasrawungan karo Cleopatra ing Mesir, iku banjur diping pindho ing sajarah Marc Antony, lan Augustus Caesar banjur mungkasi sesambungan iku ing Actium. Actium nandhani angger-angger Minggu, amarga ana ing peperangan Actium alangan katelu tumrap Roma disingkiraké, lan Roma pagan kakaisaran wiwit mrentah sajroning telung atus suwidak taun, minangka panggeneping Daniel 11:24.

Pompey took the first two obstacles and Augustus the third.

Pompey nglebur alangan loro kang kapisan, lan Augustus alangan kang katelu.

And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

Lan saka salah siji saka antarané mau metu sungu cilik, kang banjur saya gedhé banget, ngarah mangidul, lan ngarah mangétan, lan ngarah menyang tanah kang endah. Daniel 8:9.

Pompey is 1989, the first waymark of three political powers to be overcome by modern Rome as its deadly wound is healed. The Soviet Union, followed by the United States and also the United Nations in verse forty-one of Daniel eleven. The warfare of the papal power is political and religious and prophetically the religious power of the United States was conquered when the secret alliance of Reagan and pope John Paul II was accomplished. The papacies’ target includes three political obstacles and three religious powers. In 1989 one of the three political powers was swept away, Protestantism as an actual word that means to protest Rome, was also swept away by the president of the United States in the same history. The three political powers are the Soviet Union, the United States and the United Nations, and the religious targets are Protestantism, along with the various religions of the dragon, which are all considered spiritualism. The three religions that lead the world to Armageddon are apostate Protestantism, Catholicism and spiritualism; and the papal power’s internal struggles between conservative and liberal ideology within their church, along with the schisms of orthodox Catholicism is a religious obstacle, and the other two religious obstacles for Catholicism to conquer are apostate Protestantism and spiritualism. Protestantism was swept away in 1989.

Pompey punika taun 1989, pratandha dalan kapisan saking tigang kakuwatan pulitik ingkang badhé kasirnakaken déning Roma modern nalika tatunipun ingkang matèni punika waras malih. Uni Soviet, lajeng Amerika Serikat lan ugi Perserikatan Bangsa-Bangsa wonten ing ayat kaping patang puluh siji saking Daniel sewelas. Peperanganing kakuwatan kapausan punika sipatipun pulitik lan agami, lan kanthi cara nabi, kakuwatan agami saking Amerika Serikat kaalahaken nalika pakempalan rahasia antawisipun Reagan lan Paus Yohanes Paulus II kalampahan. Sasaran kapausan punika nyakup tigang alangan pulitik lan tigang kakuwatan agami. Ing taun 1989 salah satunggaling saking tigang kakuwatan pulitik punika kasirnakaken, Protestanisme, minangka satunggaling tembung nyata ingkang ateges memprotes Roma, ugi kasirnakaken déning présidhèn Amerika Serikat wonten ing sajarah ingkang sami. Tigang kakuwatan pulitik punika inggih Uni Soviet, Amerika Serikat, lan Perserikatan Bangsa-Bangsa, lan sasaran agaminipun inggih Protestanisme, sesarengan kaliyan manéka warna agami saking naga, ingkang sadaya kaanggep minangka spiritualisme. Tigang agami ingkang nuntun jagad dhateng Armagedon punika inggih Protestanisme murtad, Katulik, lan spiritualisme; lan perjuangan internal kakuwatan kapausan antawisipun idéologi konservatif lan liberal wonten ing grejanipun, sesarengan kaliyan skisma Katulik ortodoks, punika dados alangan agami, lan kalih alangan agami sanèsipun ingkang kedah ditaklukaken déning Katulik punika inggih Protestanisme murtad lan spiritualisme. Protestanisme kasirnakaken ing taun 1989.

If the internal struggles of Catholicism as represented in the various Catholic prophecies derived from the messages of Fatima are separated from her efforts to overcome the religious powers outside of her own religion, then her alpha victory over Protestantism was Reagan’s secret alliance and her omega victory was the open alliance of 2025. Her struggles with orthodox churches are also portrayed from an initial victory in 1989 unto the final victory at Panium.

Manawi perjuwangan internal Katulik sakados dipratélakakaké ing manéka ramalan Katulik ingkang asalipun saking pesen-pesen Fatima dipunpisahaken saking usaha-usahanipun kanggé ngungkuli kakuwatan-kakuwatan agami ing sanjabaning agaminipun piyambak, mila kamenangan alfa-nipun tumrap Protestantisme inggih punika aliansi rahasia Reagan, lan kamenangan omega-nipun inggih punika aliansi kabuka taun 2025. Perjuwanganipun kaliyan gréja-gréja ortodoks ugi dipungambaraken wiwit saking kamenangan wiwitan ing taun 1989 dumugi dhateng kamenangan pungkasan ing Panium.

Pompey aligns with 1989, and his two victories over the “east and the pleasant land,” as Daniel identifies them in chapter eight and verse nine, represent the spiritual and political victory of the papacy over the former Soviet Union, and the accompanying spiritual victory over the glorious land of professed Protestantism. Julius Caesar is going to lose at Raphia, as did Antiochus III, and as will Zelenskyy. Julius is the subject of verses seventeen through to nineteen, and then Augustus Caesar stands up as the raiser of taxes. Tiberias Caesar is reigning at the time of the cross, so Tiberias is verse sixteen’s Sunday law.

Pompey cocog karo taun 1989, lan kaloro kamenangané marang “wetan lan tanah kang endah,” kaya kang diidentifikasi déning Daniel ing pasal wolu ayat sanga, nglambangaké kamenangan rohani lan pulitik kapausan marang tilas Uni Soviet, lan kamenangan rohani kang nyarengi marang tanah kamulyan, yaiku Protestanisme kang ngakoni iman. Julius Caesar bakal kalah ing Raphia, kaya Antiochus III uga kalah, lan kaya Zelenskyy bakal kalah. Julius dadi pokok rembug ing ayat pitulas nganti sangalas, banjur Augustus Caesar jumeneng minangka kang ngundhakaké pajeg. Tiberias Caesar jumeneng ngasta pamaréntahan ing wektu panyaliban, mula Tiberias iku hukum Minggu ing ayat nembelas.

This aligns Augustus with Panium of verse fifteen, and verse eleven’s battle of Raphia with Julius. The battle of Panium is the third world war that begins just before the Sunday law of verse sixteen, but then transforms into the battle of Actium. Panium was the earth battle (the United States) and Actium was the sea battle (the world.) Augustus is represented at Panium in the line of four Roman rulers, and he was the actual leader at Actium. At Panium Antiochus dealt with Egypt, who was allied with Rome, and at Actium Augustus dealt with Egypt (Cleopatra) allied with Rome (Marc Antony). This means Pompey represents verse forty up to 1989 and Tiberias represents the Sunday law of verse forty-one. Julius Caesar arrived in 2014 when the Ukrainian War began as typified by the battle of Raphia in 217 BC.

Puniki nyalarasaken Augustus kaliyan Panium ing ayat kaping gangsal welas, lan perang Raphia ing ayat kaping sewelas kaliyan Julius. Perang Panium punika Perang Donya kaping tiga ingkang wiwit sakderengipun angger-angger Minggu ing ayat kaping nembelas, nanging lajeng malih dados perang Actium. Panium punika perang dharatan (Amerika Serikat) lan Actium punika perang seganten (donya). Augustus dipunlambangaken wonten ing Panium ing garis papat panguwaos Rum, lan piyambakipun dados pamimpin ingkang satemenipun ing Actium. Ing Panium, Antiochus ngadhepi Mesir, ingkang sesarengan kaliyan Rum, lan ing Actium Augustus ngadhepi Mesir (Cleopatra) ingkang sesarengan kaliyan Rum (Marc Antony). Punika ateges Pompey makili ayat kaping patang puluh dumugi taun 1989 lan Tiberias makili angger-angger Minggu ing ayat kaping patang puluh siji. Julius Caesar rawuh ing taun 2014 nalika Perang Ukraina kawiwitan, kados ingkang dipunlambangaken déning perang Raphia ing taun 217 SM.

This identifies that verses seventeen through twenty-two begin in 1989 and end at the Sunday law, and are therefore the history that aligns with the “hidden history” of verse forty. The prophetic line of the Maccabees also aligns with the very same “hidden history.” The line of Roman rulers is identifying modern Rome, the beast of Revelation sixteen, and the line of the Maccabee’s is describing the glorious land, the false prophet of Revelation sixteen. The line of the three battles identifies the victory over the king of the south, the dragon of Revelation sixteen.

Prakawis punika nedahaken bilih ayat pitulas ngantos kalih likur kawiwitan ing taun 1989 lan pungkasanipun dumugi hukum Minggu, mila punika dados sajarah ingkang selaras kaliyan “sajarah ingkang kasimpen” saking ayat patang puluh. Garis wangsitipun para Makabe ugi selaras kaliyan “sajarah ingkang kasimpen” ingkang sami punika. Garis para panguwaos Romawi punika nedahaken Roma modern, kéwan saking Wahyu nembelas, lan garis para Makabe punika nggambaraken tanah kamulyan, nabi palsu saking Wahyu nembelas. Garis saking tigang peperangan punika nedahaken kamenangan nglawan ratu saking sisih kidul, naga saking Wahyu nembelas.

Those three lines represent the three powers who lead the world to Armageddon and they are represented in verse forty as the king of the south, the dragon, the king of the north, the beast, and the chariots, horsemen and ships are the false prophet. The three lines from verse ten to twenty-three are representing the three powers in the hidden history of verse forty, that are nothing more or less than the an ongoing illustration of the three subjects represented in the open history of verse forty.

Telung garis iku makili telung kakuwatan sing nuntun jagad marang Armagedon, lan iku dipratandhakaké ing ayat patang puluh minangka ratu ing sisih kidul, naga, ratu ing sisih lor, kéwan, dene kreta, para jaranan, lan kapal-kapal iku nabi palsu. Telung garis saka ayat sepuluh nganti rong puluh telu iku makili telung kakuwatan ing sajarah kang kasamun ana ing ayat patang puluh, kang ora liya lan ora kurang kajaba minangka gambaran kang lumaku terus saka telung pokok perkara kang dipratandhakaké ing sajarah kang kababar ana ing ayat patang puluh.

Verse One

Ayat Siji

Verses one through four identify the “time of the end” in 1989, as well as the eight presidents of the United States from that starting point, and concluding with the final and far richer eighth president. In verse four that king becomes the king of the world, as represented by Alexander the Great, king Ahab, the ten kings of Revelation seventeen, the ten tribes of Psalms eighty-three, and the ten nations set forth as a symbol of the world in the very first step of God’s covenant with Abram in Genesis 15:18–21.

Ayat siji nganti papat netepaké “wektu wekasan” ing taun 1989, uga wolung présidhèning Amérika Sarékat wiwit saka titik wiwitan iku, lan pungkasané tumeka marang présidhèn kaping wolu sing pungkasan lan luwih sugih banget. Ing ayat papat, ratu iku dadi ratuning jagad, kaya sing dilambangaké déning Aleksander Agung, Raja Akhab, sepuluh ratu ing Wahyu pitulas, sepuluh taler ing Jabur wolung puluh telu, lan sepuluh bangsa sing kaandharaké minangka pralambanging jagad ing langkah kang kapisan piyambak saka prejanjiané Allah karo Abram ing Purwaning Dumadi 15:18–21.

Verses one through four represent the history of 1989 unto the threefold union at the Sunday law in verse forty-one, and therefore they align with the four Roman rulers, the line of the Maccabees and with the three battles of verses ten through fifteen which together make up the hidden history of verse forty.

Ayat siji nganti papat nggambarake sajarah saka taun 1989 nganti tekan persatuan telu-lapis ing hukum Minggu sajroning ayat patang puluh siji, mula padha selaras karo papat panguwasa Romawi, garis Makabe, lan uga karo telung peperangan ing ayat sepuluh nganti limalas, kang bebarengan mbentuk sajarah kang kasamun ing ayat patang puluh.

Verses five through nine set forth a prophetic line which perfectly represents the history of 538 unto 1798, and provides the historical and prophetic logic to understand the significance of the time of the end in verse forty. That logic explains verse ten as the retaliation for the history of verses five through nine, and in doing so it defines the logic of 1989. This means that verses one through twenty-three of Daniel eleven represent five prophetic lines that are aligned with the hidden history of verse forty. The first four verses are about Trump, the eighth president who is of the seven, who is destined to be the king of ten kings in Revelation seventeen’s seventh kingdom.

Ayat lima nganti sanga ngetokaké sawijining garis kenabian kang kanthi sampurna makili sajarah saka 538 nganti 1798, lan maringaké logika sajarah lan kenabian kanggo mangertèni wigatiné wektu wekasan ing ayat patang puluh. Logika iku nerangaké ayat sepuluh minangka piwales tumrap sajarah ing ayat lima nganti sanga, lan kanthi mangkono netepaké logika taun 1989. Iki tegesé yèn ayat siji nganti rong puluh telu saka Daniel sewelas makili limang garis kenabian kang salaras karo sajarah sing kasimpen ing ayat patang puluh. Ayat siji nganti papat nyritakaké bab Trump, présidhèn kaping wolu sing kalebu saka pitu iku, kang wus katetepaké bakal dadi ratu saka sepuluh ratu ing karajan kapitu saka Wahyu pitulas.

Verses five through ten identify the history leading to 1798 and on to 1989, which is the history of verse forty. Verses ten through fifteen identify a history of three proxy wars beginning in 1989, the second beginning in 2014, then the richest president stood up in 2015. That richest president was slain in 2020, and in 2022 the war of Raphia escalated, and then the richest president returned in 2024, and in 2025 the head of the beast and the head of the image of the beast were both inaugurated.

Ayat lima nganti sepuluh ngenali sajarah kang nuntun tumuju taun 1798 lan terus nganti 1989, yaiku sajarahing ayat patang puluh. Ayat sepuluh nganti limalas ngenali sajarah telung perang proksi kang diwiwiti ing 1989, perang kapindho diwiwiti ing 2014, banjur présidhèn kang paling sugih jumeneng ing 2015. Présidhèn kang paling sugih iku dipatèni ing 2020, lan ing 2022 perang Raphia saya nggegirisi, banjur présidhèn kang paling sugih iku bali ing 2024, lan ing 2025 sirahing kéwan lan sirahing gambaré kéwan loro-loroné dilantik.

We will continue these things in the next article.

Kita badhé nerusaké prakawis-prakawis punika ing artikel salajengipun.