Kita mungkasi artikel sadurungé kanthi nulis, “Kabèh pangepungan iku jumbuh karo pambentukan recané kéwan kang tumuju marang lan dipungkasi ing tandhané kéwan.”
“Pameksan kanggo netepi dina Minggu déning pasamuwan-pasamuwan Protestan iku pameksan kanggo nyembah kepausan—nyembah kéwan iku. Wong-wong kang, kanthi mangertèni tuntutané dhawuh kaping papat, milih netepi Sabat palsu tinimbang Sabat sejati, kanthi mangkono padha ngaturaké pakurmatan marang panguwasa siji-sijiné kang ndhawuhaké supaya dina iku ditetepi. Nanging, lumantar tumindak meksa supaya kawajiban agama ditindakake kanthi nggunakake panguwasa sekuler iku dhéwé, pasamuwan-pasamuwan mau dhéwé bakal mbentuk gambaré kéwan iku; mula pameksan kanggo netepi dina Minggu ing Amérika Sarékat bakal dadi pameksan kanggo nyembah kéwan iku lan gambaré.” The Great Controversy, 448, 449.
Tandhaning kéwan ditrapaké kanthi paksa nalika undhang-undhang dina Minggu dileksanakaké, saéngga nuduhaké sawijining titiwanci kang diarani “tumindak iku dhéwé.” Recaning kéwan kawangun sajroning sawijining mangsa, nanging kudu diwiwiti kanthi sawijining wujud pralambang tandhaning kéwan. Sadhèrèk Putri White nyebut wiwitané iku minangka sawijining “maklumat.”
“Yen pamaca kepengin mangerteni sarana-sarana kang bakal digunakake ing pasulayan kang bakal enggal dumadi, pamaca mung perlu nlusuri cathetan bab cara-cara kang digunakake Roma kanggo nggayuh ancas kang padha ing jaman-jaman kapungkur. Yen pamaca kepengin mangerteni kepriye para pandherek Paus lan umat Protestan kang padha manunggal bakal tumindak marang wong-wong kang nulak dogma-dogmane, prayoga pamaca ndeleng sikep batin kang dituduhake Roma marang dina Sabat lan para pambelane.
“Dhawuh-dhawuh karajan, konsili-konsili umum, lan pranatan-pranatan pasamuwan kang disengkuyung déning panguwasa sekulèr dadi undhak-undhakan kang ndadèkaké riyaya kapir olèh kalungguhan kinurmatan ing jagad Kristen. Pranatan umum kang kapisan kang meksa supaya dina Minggu ditetepi yaiku angger-angger kang ditetepaké déning Constantine.” Pasulayan Agung, 573.
Maklumat Milan nandhani wiwitanipun mangsa wolung taun ingkang nglantaraken dhateng undhang-undhang dinten Minggu ingkang kapisan. Pambentukanipun reca kewan kawiwitan nalika panguwasa-panguwasa sipil ngesahaken satunggaling wujud tumindak hukum ingkang dados pralambang saha nglantaraken dhateng undhang-undhang dinten Minggu. Pambentukan punika kawiwitan kanthi satunggaling maklumat ingkang nglantaraken dhateng konsili-konsili umum. Konsili-konsili umum nglantaraken dhateng pranatan-pranatan greja ingkang dipunsengkuyung dening panguwasa sekuler. Maklumat punika nglantaraken dhateng, utawi minangka “sebab” ingkang nandhani wiwitanipun konsili-konsili umum. Lembaga legislatif dipunaktifaken minangka tanggepan tumrap dhawuh eksekutif Trump. Kagiyatan legislatif nglantaraken dhateng pambentukan undhang-undhang sipil ingkang ngukuhaken pranatan-pranatan greja, ingkang dipunpungkasi kanthi undhang-undhang dinten Minggu ingkang badhe enggal kawujud. Pacoban tumrap kita inggih punika mangertosi “tataran-tataran ingkang nglantaraken riyaya kapir nggayuh kalenggahan kinurmatanipun.”
“Negari kita saweg kaancam bebaya. Saya celak wekdalipun para panyusun angger-angger negari punika badhé nyingkur prinsip-prinsip Protestantisme ngantos nyengkuyung pamurtadan Gréja Roma. Bangsa ingkang sampun dipuntulungi déning Gusti Allah kanthi cara ingkang ngédab-édabi, kanthi dipunparingi kekiyatan supados saged nguculi pasangan kepausan ingkang nyiksa, badhé ngiyataken kapitadosan Roma ingkang risak lumantar satunggaling tumindak nasional, lan kanthi makaten nggugah malih tirani ingkang namung ngentosi satunggal sénggolan kanggé tumindak kejem saha mréntah kanthi sawenang-wenang malih. Kanthi lampah ingkang rikat, kita sampun saya nyelaki mangsa punika.” Roh Pameca, jilid 4, 410.
Kita “wis nyedhaki” “mangsa” “nalika” “para panyusun undhang-undhang bakal nyingkur prinsip-prinsip Protestantisme kanthi nemen” nganti netepake sawijining undhang-undhang dina Minggu. Prastawa-prastawa kasebut kawiwitan nalika 9/11 lan terus lumaku nganti anane undhang-undhang dina Minggu. Fraktal saka sakabehe mangsa kasebut kawiwitan tanggal 31 Desember 2023 lan rampung ing Edik Milan kang asipat nubuat.
“Cecawisan wis saya maju, lan gerakan-gerakan lagi lumaku, kang bakal njalari digawéné reca kanggo kéwan mau. Ing sajarah bumi bakal dumadi prastawa-prastawa kang bakal nggenepi ramalan-ramalan ing pameca tumrap dina-dina pungkasan iki.” Review and Herald, 23 April 1889.
“Cecawis”, “obah-obah”, lan “prastawa-prastawa” nggambarake “langkah-langkah” kang tumuju marang angger-angger dina Minggu, nanging sing luwih wigati, kabeh mau nuduhake manawa dekret ing wiwitan iku pratandha kang kudu kita mangerteni nalika kita ngadeg ing ambang kaleksanane kabeh mau. “Prastawa-prastawa” kang nandhani mangsa pambentukan recané kéwan iku kudu dimangerteni sadurunge.
“Sakabèhé kang wis ditemtokaké déning Gusti Allah ing sajarah pameca supaya kalakon ing jaman kapungkur wis kalakon, lan sakabèhé kang isih bakal teka miturut urut-urutané bakal kalakon. Daniel, nabiné Gusti Allah, madeg ing papané. Yohanes madeg ing papané. Ing Kitab Wahyu, Singa saka taler Yéhuda wis mbukak kitab Daniel marang para kang nyinaoni pameca, lan kanthi mangkono Daniel madeg ing papané. Panjenengané paring paseksèné, yaiku apa kang diwedharaké déning Gusti marang panjenengané sajroning sesanti bab prastawa-prastawa gedhé lan wigati, kang kudu kita mangertèni nalika kita madeg pas ing tlundhag kalakoné prastawa-prastawa iku.
“Ing sejarah lan pameca, Sabdaning Allah nggambaraké pasulayan kang wis suwé lumaku antarané kayektèn lan kasasaran. Pasulayan iku isih terus lumaku. Bab-bab kang wis kelakon bakal dibalèni manèh.” Selected Messages, buku 2, 109.
Kita “kudu mangertèni” prastawa-prastawa, gerakan-gerakan, lan pacawisan-pacawisan kang mujudaké tataran-tataran ing pambentukan recané kéwan. “Tataran-tataran” mau kagambaraké ing sajarah pameca kang wis kaleksanan ing jaman kepungkur, kang dumadi “manut urutané.” Pacoban tumrap kita yaiku mangertèni tataran-tataran mau lan urutan anggoné nglakoni tataran-tataran iku, adhedhasar urutan kang katitik ing sajarah-sajarah suci ing jaman kepungkur kang nggambaraké sajarah kita ing jaman saiki.
“Gusti sampun nedahaken dhateng kula kanthi cetha bilih recaning kéwan badhé kawujud sadèrèngipun wekdal kasempatan kanggé mratobat katutup; awit reca punika badhé dados pacoban ageng tumrap umatipun Gusti Allah, lan lumantar pacoban punika nasibipun ing kalanggengan badhé katetepaken. Pamanggih panjenengan punika sanget semrawut lan kebak bab-bab ingkang sami cengkah, ngantos namung sakedhik tiyang ingkang badhé kabujuk.
“Ing Wahyu 13, prakara iki diandharaké kanthi cetha; [Wahyu 13:11–17, dipethik].
“Iki pangujian kang kudu diadhepi déning umaté Gusti Allah sadurungé padha dicap. Kabèh wong kang wis mbuktèkaké kasetyané marang Gusti Allah kanthi netepi angger-anggeré Panjenengané lan nolak nampa sabat palsu, bakal mapan ing sangisoré panji-panji Gusti Allah Jehovah lan bakal nampa cap saka Gusti Allah kang gesang. Wong-wong kang ninggalaké kayektèn kang asalé saka swarga lan nampa sabat dina Minggu, bakal nampa tandhané kéwan iku.” Manuscript Releases, jilid 15, 15.
Ing Wahyu telulas, Amerika Serikat ngesahaké undhang-undhang dina Minggu kang bakal enggal teka nalika negara iku guneman kaya naga ing ayat sewelas. Sabanjuré, negara iku maju lan nasaraké saindenging jagad supaya ngadegaké reca kang nggambaraké kéwan mau lan digawé kanggo kéwan mau. Sawisé madeg, reca kéwan kang nyakup saindenging jagad iku uga guneman. Wahyu telulas nduduhaké yèn mangsa pangujian bab reca kéwan diwiwiti kanthi undhang-undhang dina Minggu kang miwiti sawijining mangsa kang njalari jagad iki mbentuk reca banjur meksakaké undhang-undhang dina Minggu, amarga Yésus tansah nduduhaké pungkasan kanthi wiwitané. “Bab” iki, kaya anggoné Sadhèrèk White nyebutaké, wis “diandharaké kanthi cetha.” Reca kéwan iku kawangun sadurungé mangsa sih-rahmat dipungkasi.
Lan dhèwèké nduwèni pangwasa kanggo mènèhi urip marang reca kéwan iku, supaya reca kéwan iku bisa guneman lan njalari wong kabèh kang ora gelem nyembah reca kéwan iku padha dipatèni. Lan dhèwèké njalari wong kabèh, wong cilik lan wong gedhé, wong sugih lan wong mlarat, wong mardika lan batur tukon, padha nampa tenger ing tangan tengené utawa ing bathuké: Lan supaya ora ana wong siji-sijia kang bisa tuku utawa adol, kajaba wong kang nduwèni tenger iku, utawa jenengé kéwan iku, utawa wilangané jenengé. Ing kéné dunungé kawicaksanan. Sapa kang nduwèni pangertèn, ngitunga wilangané kéwan iku: awit iku wilangané sawijining manungsa; lan wilangané iku Nem atus sawidak enem. Wahyu 13:15–18.
Wong-wong “wicaksana” ing Kitab Suci “padha mangreti”, lan ing pérangan iki wong-wong wicaksana mangreti manawa wilangané kéwan iku “Nem atus sawidak nem.” Ing Kitab Wahyu mung ana siji pérangan liyané kang nyebutaké kawicaksanané wong-wong wicaksana.
Lan ing kene ana budi kang kadunungan kawicaksanan. Endhas pitu iku gunung pitu, kang dilungguhi dening wong wadon mau. Lan ana ratu pitu: lima wus padha ambruk, siji isih ana, lan sijine durung teka; lan samangsa teka, dheweke kudu tetep ana mung sedhela. Lan kewan kang biyen ana, nanging saiki ora ana, iku dhewe kang kawolu, lan kalebu ing pitu mau, lan tumuju marang karusakan. Wahyu 17:9–11.
Wong-wong kang “wicaksana” mangertèni yèn wilangané kéwan iku 666, lan uga yèn kéwan iku karajan kaping wolu kang kalebu ing antarané karajan pitu mau. Kéwan kang dadi raja kaping wolu iku karajan kadonyan kang pungkasan, kang nggawé gegambarané kéwan nalika raja sepuluh padha sarujuk masrahaké karajané kang kaping pitu marang kéwan iku suwéné wektu kang sedhéla, utawa sajam.
Déné sungu sepuluh kang kokdeleng iku ratu sepuluh, kang durung padha nampa karajan; nanging bakal padha nampa panguwasa minangka ratu sajam suwéné bebarengan karo kéwan iku. Para ratu iki padha saékapraya, lan bakal masrahaké panguwasané lan kakuwatané marang kéwan iku. Para ratu iki bakal padha perang nglawan Sang Cempé, lan Sang Cempé bakal ngalahaké para ratu mau: amarga Panjenengané iku Gustining para gusti, lan Ratuning para ratu: lan wong-wong kang bebarengan karo Panjenengané iku wong-wong kang katimbalan, pinilih, lan setya. Wahyu 17:12–14.
Ing wulan Juli taun 2023, sawijining swara ing ara-ara samun wiwit “nimbali.” Wong-wong kang ditimbali lumebu ing proses pangujian kang dumadi saka telung tataran. Ing proses kasebut, wong-wong “wicaksana” kang “mangerteni” undhaking kawruh kang kawiyak ing tanggal 31 Desember 2023 padha “kapilih.” Ing pangujian panentu bab pratandha pangepungan, wong-wong mau mbuktekake manawa padha “setya.” Ratu sepuluh, yaiku Perserikatan Bangsa-Bangsa, sarujuk kanthi kapeksa masrahake karajane marang kéwan galak kapausan, amarga padha diapusi dening panguwasane kéwan galak saka bumi ing Wahyu bab telulas.
Lan aku weruh kéwan liyané metu saka ing bumi; kéwan mau nduwèni sungu loro kaya cempé, lan guneman kaya naga. Lan kéwan mau nglakokaké sakabèhing panguwasané kéwan kang kapisan ana ing ngarepé, lan ndadèkaké bumi sarta wong-wong kang manggon ing kono padha nyembah marang kéwan kang kapisan, kang tatuné kang njalari pati wis mari. Lan kéwan mau nindakaké kaélokan-kaélokan gedhé, nganti ndadèkaké geni tumurun saka langit menyang bumi ana ing pandelengé manungsa, lan ngapusi wong-wong kang manggon ing bumi lumantar mukjijat-mukjijat kang kuwasa ditindakaké ana ing ngarepé kéwan mau; sarta ngandhani wong-wong kang manggon ing bumi supaya padha nggawé pepethan kanggo kéwan kang tatu kena pedhang, nanging isih urip. Lan kéwan mau nduwèni panguwasa kanggo mènèhi urip marang pepethané kéwan iku, supaya pepethané kéwan iku bisa guneman lan njalari kabèh wong kang ora gelem nyembah marang pepethané kéwan iku dipatèni. Wahyu 13:11–15.
Kraton kaping enem ing pameca Kitab Suci, yaiku kéwan saka bumi kang uga nabi palsu, meksa raja cacah sepuluh, yaiku kraton kaping pitu ing pameca Kitab Suci, supaya masrahaké kratoné marang kéwan saka segara, yaiku kraton kaping lima ing pameca Kitab Suci, kang diuripaké manèh dadi kraton kaping wolu kang biyèn kalebu ing antarané pitung kraton sadurungé. Telung kraton iku mujudaké pasawijèn rangkep telu nalika anané undhang-undhang dina Minggu ing Amérika Sarékat.
“Lumantar katetepan kang meksa dileksanakake pranatan Kapausan kanthi nerak angger-anggering Allah, bangsa kita bakal medhot sesambungane karo kabeneran babar pisan. Nalika Protestanisme ngulurake tangane nyabrang jurang pamisah kanggo nyekel tangane panguwasa Roma, nalika dheweke ngulurake tangane ngliwati jurang kang jero kanggo nggandheng tangan karo Spiritisme, nalika, ing sangisoring pangaribawane manunggaling telung pihak iki, negara kita nampik saben prinsip ing Undhang-Undhang Dasare minangka pamarentahan Protestan kang awujud republik, lan nyawisake sarana kanggo nyebarake goroh lan panyasaran Kapausan, ing wektu iku kita bisa mangerteni manawa wis tekan wektune Iblis nindakake pakaryan kang nggumunake lan manawa wekasan wis cedhak.” Testimonies, jilid 5, 451.
Pasawijian telung pihak iku bakal kawujud nalika undhang-undhang dina Minggu ditetepaké ing wektu cedhak iki, lan sabanjuré pasawijian mau bakal tumindak kanggo meksa jagad supaya ngetutaké tuladha Amerika Serikat.
“Bangsa-bangsa manca bakal ngetutaké tuladha Amérika Sarékat. Sanadyan negara iku dadi pelopor, nanging krisis kang padha uga bakal nempuh umat kita ing saindenging jagad.” Testimonies, jilid 6, 395.
Pangujian bab recané kéwan kang diadhepi saindenging jagad iku adhedhasar tuladha pambentukan recané kéwan ing Amérika Sarékat. Mangsa pangujian bab recané kéwan diwiwiti lan dipungkasi kanthi angger-angger dina Minggu, embuh iku dilambangaké minangka maklumat lan katetepan Pergamos. Nalika tekan wektuné angger-angger dina Minggu, sawijining lawang sih-rahmat katutup. Sajroning mangsa pangujian tumrap jagad, lawang sih-rahmat katutup tumrap sakabèhing umat manungsa nalika Michael jumeneng, déné ing Amérika Sarékat lawang iku katutup nalika tekan wektuné angger-angger dina Minggu kang bakal enggal teka, minangka pratandha pungkasané pangadilan tumrap brayaté Gusti Allah lan bangsa kang dadi papan dunungé brayaté Gusti Allah miturut pameca. Angger-angger dina Minggu kang bakal enggal teka iku dilambangaké déning taun-taun 586 sadurungé Masèhi, 70, 321 lan 538. Ing wektu iku Amérika Sarékat wis pedhot babar pisan saka kayektèn nalika wiwit nindakaké perané minangka nabi palsu, kang makarya bebarengan karo Perserikatan Bangsa-Bangsa, yaiku naga, lan kepausan, yaiku kéwan. Kateluné bebarengan nuntun jagad menyang pungkasané mangsa sih-rahmat tumrap umat manungsa lan Armageddon.
Malaekat kang kaping enem banjur ngesokake isi bokore marang bengawan gedhe Euphrates; lan banyune bengawan mau banjur asat, supaya dalan kanggo para ratu saka ing wetan dicawisake. Lan aku weruh roh najis telu kang rupane kaya kodhok metu saka cangkeme naga, saka cangkeme kewan, lan saka cangkeme nabi palsu. Amarga roh-roh iku roh-roh setan kang nindakake mukjijat, kang padha lunga marani para ratu ing bumi lan ing salumahing jagad, supaya nglumpukake wong-wong mau kanggo perang ing dina agunge Gusti Allah Kang Mahakuwasa iku. Lah, Aku rawuh kaya maling. Begja wong kang tansah siyaga lan njaga sandhangane, supaya aja nganti lumaku wuda lan wong-wong padha weruh kawirangane. Lan dheweke nglumpukake wong-wong mau ing sawijining papan kang ing basa Ibrani diarani Armageddon. Wahyu 16:12–16.
Wong-wong “wicaksana” “mangerteni” manawa kapausan iku kéwan kawolu kang kalebu golongané pitu mau, lan manawa wilangan jenengé iku wilangan sawijining manungsa kanthi wujud telung angka, yaiku 666. Telung angka enem nglambangaké naga, kéwan, lan nabi palsu kang mbentuk karajan pungkasané Sétan kang dumadi saka telung pérangan, kang merangi karajan telung pérangané pasamuwan kang menang. Wong-wong mau mangerteni manawa nalika kéwan lan naga nyawiji karo nabi palsu ing mangsa undhang-undhang dina Minggu kang bakal énggal teka, mangsa pambentukan gegambarané kéwan kang nyakup saindenging jagad wis diwiwiti, lan mung bakal rampung nalika pangibadah ing dina Minggu dipeksakaké marang saben bangsa ing donya. Sadurungé mangsa iku diwiwiti, wong-wong “wicaksana” kudu nyumurupi karajan pungkasan kang dumadi saka telung pérangan iku minangka karajan kaping enem ing pamecané Kitab Suci, kang dumadi saka naga, kéwan, lan nabi palsu.
Pangandharan bab manunggaling telung pihak kang nuntun jagad tumuju marang panutupan mangsa sih-rahmat lan Armageddon ngemot sawijining “berkah” tumrap wong-wong kang njaga “sandhangané.” Siji-sijiné sandhangan kang bakal dienggo déning wong-wong wicaksana yaiku sandhangan kabenerané Kristus, lan sandhangan iku bakal katon nyata nalika mangsa sih-rahmat ditutup, nanging dipikolehi sadurungé mangsa sih-rahmat ditutup. Wong-wong mau kudu wis nduwèni sandhangan iku sadurungé mangsa pacoban gegayutan karo recané kéwan, lan kayektèn kang kudu diduwèni supaya bisa njaga sandhangané yaiku kayektèn bab manunggaling telung pihak kang nuntun jagad tumuju marang panutupan mangsa sih-rahmat. Nanging ayat rolas nganti nembelas digambaraké dumadi sajroning wewelak kaping enem, déné wewelak-wewelak iku lagi wiwit dumadi sawisé mangsa sih-rahmat ditutup. Wong-wong kang “wicaksana” kudu mangertèni yèn angka 666 nggambaraké wilangané manungsa kang tanpa ka-Allahan, lan yèn karajan pungkasan ing pamecaning Kitab Suci nggambaraké telung karajan kang saben-saben ditandhani nganggo wilangané manungsa, lan wilangané manungsa iku enem, amarga manungsa katitahaké ing dina kaping enem.
Bab kang wigati yaiku yèn mangsa pacoban bab recané kéwan tumrap para buruh jam sewelas kang isih ana ing pasamuwan Babilon diwiwiti kanthi patunggalan telung pihak 666, yaiku naga, kéwan, lan nabi palsu. Bab iki nuduhaké yèn mesthi ana patunggalan telung pihak ing wektu Maklumat Milan, nalika mangsa pacoban bab recané kéwan diwiwiti ing Amerika Serikat. Patunggalan telung pihak mau uga samesthiné dipralambangaké ing 9/11, kang dadi wiwitaning sakabèhé mangsa pacoban bab recané kéwan ing Amerika Serikat.
Kampanye militèr saka Panium tumuju Sidon nuduhake anane aliansi antarane Antiochus lan Philip saka Macedon, saengga nggambarake aliansi antarane Trump lan Uni Eropa. Panium diwiwiti ing taun 200 SM, ing taun kang padha nalika para rampog saka bangsamu padha ngluhurake awake dhewe kanggo ngukuhake wahyu iku. Nalika angger-angger dina Minggu kang wis cedhak iku teka, Amerika Serikat miturut wangsit palakrama karo panguwasa kepausan, saengga nuduhake palakrama lumantar prajanjian kang kaping enem lan pungkasan ing Daniel bab sewelas. Palakrama kang kaping lima dumadi ing taun 538 nalika para ratu ing Eropa manunggal karo panguwasa kepausan. Nalika Maklumat Milan diwetokake, prajanjian palakrama antarane Licinius saka wetan lan Constantine saka kulon kaleksanan, saengga nuduhake anane prajanjian palakrama ing wiwitan pambentukan pepethan iku. Trump lumebu ing aliansi karo panguwasa kepausan ing Panium, sarta ing wektu kang padha uga dadi sekuthu Uni Eropa. Aliansi Trump ing wektu iku dipralambangake dening aliansi rahasia Reagan ing kurun wektu taun 1984 nganti 1989. Ing taun 200 SM ing Panium, kang dijajarake karo Maklumat Milan taun 313, Trump, pralambange nabi palsu, dadi sekuthu Uni Eropa, pralambange naga, lan nganakake aliansi karo panguwasa kepausan, pralambange kewan iku.
Nalika prastawa 9/11 dumadi, aliansi kang diwangun déning Reagan ing taun-taun 1980-an isih tetep lumaku. Présidhèn George W. Bush, sawijining pralambang nabi palsu, medharaké pidato ing sidhang gabungan Kongres tanggal 20 September 2001 (sangang dina sawisé serangan 9/11). Ing pidato mau dhèwèké ngandharaké: “Saben bangsa, ing saben wewengkon, saiki kudu nemtokaké pilihan. Panjenengan kabèh ana ing pihak kita, utawa panjenengan kabèh ana ing pihaké para teroris.” Sabanjuré dhèwèké migunakaké tetembungan kang mèmper nalika medharaké pidato ing Majelis Umum PBB tanggal 10 November 2001, kanthi ndhesek bangsa-bangsa supaya mèlu perang nglawan terorisme. Bush minangka nabi palsu, kang sekuthon karo kakuwasan kapausan, pralambang kéwan, lunga menyang Perserikatan Bangsa-Bangsa, sawijining pralambang naga, lan mbentuk pasarékatan telung pihak. 9/11, Nashville lan undhang-undhang dina Minggu kang ora suwé manèh bakal teka kabèh nuduhaké pasarékatan telung pihak, yaiku naga, kéwan lan nabi palsu, lan ing saben kasus kasebut, Islam dadi alesan kanggo mbeneraké pasarékatan mau.
Lan dheweke bakal dadi wong alasan; tangane bakal nglawan saben wong, lan tangane saben wong bakal nglawan dheweke; lan dheweke bakal manggon ana ing ngarepe sakehing sadulure. Purwaning Dumadi 16:12.
Bab-bab punika badhé kita lajengaken ing artikel salajengipun.