We concluded the last article by writing, “All the sieges align with the formation of the image of the beast that leads to and concludes at the mark of the beast.”
Kita mungkasi artikel sadurungé kanthi nulis, “Kabèh pangepungan iku jumbuh karo pambentukan recané kéwan kang tumuju marang lan dipungkasi ing tandhané kéwan.”
“The enforcement of Sunday keeping on the part of Protestant churches is an enforcement of the worship of the papacy—of the beast. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false instead of the true Sabbath are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. But in the very act of enforcing a religious duty by secular power, the churches would themselves form an image to the beast; hence the enforcement of Sunday keeping in the United States would be an enforcement of the worship of the beast and his image.” The Great Controversy, 448, 449.
“Pameksan kanggo netepi dina Minggu déning pasamuwan-pasamuwan Protestan iku pameksan kanggo nyembah kepausan—nyembah kéwan iku. Wong-wong kang, kanthi mangertèni tuntutané dhawuh kaping papat, milih netepi Sabat palsu tinimbang Sabat sejati, kanthi mangkono padha ngaturaké pakurmatan marang panguwasa siji-sijiné kang ndhawuhaké supaya dina iku ditetepi. Nanging, lumantar tumindak meksa supaya kawajiban agama ditindakake kanthi nggunakake panguwasa sekuler iku dhéwé, pasamuwan-pasamuwan mau dhéwé bakal mbentuk gambaré kéwan iku; mula pameksan kanggo netepi dina Minggu ing Amérika Sarékat bakal dadi pameksan kanggo nyembah kéwan iku lan gambaré.” The Great Controversy, 448, 449.
The mark of the beast is enforced at the Sunday law, thus identifying a point in time that is called “the very act.” The image of the beast is formed over a period of time, but it must begin with some type of typification of the mark of the beast. Sister White identifies the beginning as an “edict.”
Tandhaning kéwan ditrapaké kanthi paksa nalika undhang-undhang dina Minggu dileksanakaké, saéngga nuduhaké sawijining titiwanci kang diarani “tumindak iku dhéwé.” Recaning kéwan kawangun sajroning sawijining mangsa, nanging kudu diwiwiti kanthi sawijining wujud pralambang tandhaning kéwan. Sadhèrèk Putri White nyebut wiwitané iku minangka sawijining “maklumat.”
“If the reader would understand the agencies to be employed in the soon-coming contest, he has but to trace the record of the means which Rome employed for the same object in ages past. If he would know how papists and Protestants united will deal with those who reject their dogmas, let him see the spirit which Rome manifested toward the Sabbath and its defenders.
“Yen pamaca kepengin mangerteni sarana-sarana kang bakal digunakake ing pasulayan kang bakal enggal dumadi, pamaca mung perlu nlusuri cathetan bab cara-cara kang digunakake Roma kanggo nggayuh ancas kang padha ing jaman-jaman kapungkur. Yen pamaca kepengin mangerteni kepriye para pandherek Paus lan umat Protestan kang padha manunggal bakal tumindak marang wong-wong kang nulak dogma-dogmane, prayoga pamaca ndeleng sikep batin kang dituduhake Roma marang dina Sabat lan para pambelane.
“Royal edicts, general councils, and church ordinances sustained by secular power were the steps by which the pagan festival attained its position of honor in the Christian world. The first public measure enforcing Sunday observance was the law enacted by Constantine.” The Great Controversy, 573.
“Dhawuh-dhawuh karajan, konsili-konsili umum, lan pranatan-pranatan pasamuwan kang disengkuyung déning panguwasa sekulèr dadi undhak-undhakan kang ndadèkaké riyaya kapir olèh kalungguhan kinurmatan ing jagad Kristen. Pranatan umum kang kapisan kang meksa supaya dina Minggu ditetepi yaiku angger-angger kang ditetepaké déning Constantine.” Pasulayan Agung, 573.
The Edict of Milan marked the beginning of an eight-year period that led to the first Sunday law. The formation of the image of the beast begins with the civil powers passing some type of legal act that typifies and leads to the Sunday law. It begins with an edict that leads to general councils. The general councils lead to church ordinances sustained by secular power. The edict leads to or is the “cause” that marks the beginning of general councils. The legislative branch is brought into activity in response to Trump’s executive order. The legislative activity leads to civil legislation upholding church ordinances, which conclude with the soon-coming Sunday law. Our test is to recognize “the steps by which the pagan festival attained its position of honor.”
Maklumat Milan nandhani wiwitanipun mangsa wolung taun ingkang nglantaraken dhateng undhang-undhang dinten Minggu ingkang kapisan. Pambentukanipun reca kewan kawiwitan nalika panguwasa-panguwasa sipil ngesahaken satunggaling wujud tumindak hukum ingkang dados pralambang saha nglantaraken dhateng undhang-undhang dinten Minggu. Pambentukan punika kawiwitan kanthi satunggaling maklumat ingkang nglantaraken dhateng konsili-konsili umum. Konsili-konsili umum nglantaraken dhateng pranatan-pranatan greja ingkang dipunsengkuyung dening panguwasa sekuler. Maklumat punika nglantaraken dhateng, utawi minangka “sebab” ingkang nandhani wiwitanipun konsili-konsili umum. Lembaga legislatif dipunaktifaken minangka tanggepan tumrap dhawuh eksekutif Trump. Kagiyatan legislatif nglantaraken dhateng pambentukan undhang-undhang sipil ingkang ngukuhaken pranatan-pranatan greja, ingkang dipunpungkasi kanthi undhang-undhang dinten Minggu ingkang badhe enggal kawujud. Pacoban tumrap kita inggih punika mangertosi “tataran-tataran ingkang nglantaraken riyaya kapir nggayuh kalenggahan kinurmatanipun.”
“Our land is in jeopardy. The time is drawing on when its legislators shall so abjure the principles of Protestantism as to give countenance to Romish apostasy. The people for whom God has so marvelously wrought, strengthening them to throw off the galling yoke of popery, will by a national act give vigor to the corrupt faith of Rome, and thus arouse the tyranny which only waits for a touch to start again into cruelty and despotism. With rapid steps are we already approaching this period.” The Spirit of Prophecy, volume 4, 410.
“Negari kita saweg kaancam bebaya. Saya celak wekdalipun para panyusun angger-angger negari punika badhé nyingkur prinsip-prinsip Protestantisme ngantos nyengkuyung pamurtadan Gréja Roma. Bangsa ingkang sampun dipuntulungi déning Gusti Allah kanthi cara ingkang ngédab-édabi, kanthi dipunparingi kekiyatan supados saged nguculi pasangan kepausan ingkang nyiksa, badhé ngiyataken kapitadosan Roma ingkang risak lumantar satunggaling tumindak nasional, lan kanthi makaten nggugah malih tirani ingkang namung ngentosi satunggal sénggolan kanggé tumindak kejem saha mréntah kanthi sawenang-wenang malih. Kanthi lampah ingkang rikat, kita sampun saya nyelaki mangsa punika.” Roh Pameca, jilid 4, 410.
We are “already approaching” the “period” “when” “legislators shall so abjure the principles of Protestantism” as to enact a Sunday law. Those events began at 9/11 and continue unto the Sunday law. The fractal of that overall period began on December 31, 2023, and finishes at the prophetic Edict of Milan.
Kita “wis nyedhaki” “mangsa” “nalika” “para panyusun undhang-undhang bakal nyingkur prinsip-prinsip Protestantisme kanthi nemen” nganti netepake sawijining undhang-undhang dina Minggu. Prastawa-prastawa kasebut kawiwitan nalika 9/11 lan terus lumaku nganti anane undhang-undhang dina Minggu. Fraktal saka sakabehe mangsa kasebut kawiwitan tanggal 31 Desember 2023 lan rampung ing Edik Milan kang asipat nubuat.
“Already preparations are advancing, and movements are in progress, which will result in making an image to the beast. Events will be brought about in the earth’s history that will fulfill the predictions of prophecy for these last days.” Review and Herald, April 23, 1889.
“Cecawisan wis saya maju, lan gerakan-gerakan lagi lumaku, kang bakal njalari digawéné reca kanggo kéwan mau. Ing sajarah bumi bakal dumadi prastawa-prastawa kang bakal nggenepi ramalan-ramalan ing pameca tumrap dina-dina pungkasan iki.” Review and Herald, 23 April 1889.
The “preparations”, “movements” and “events” represent the “steps” that lead to the Sunday law, but more importantly, they represent that the edict at the beginning is the sign we must know as we stand on the threshold of their fulfillment. The “events” that identify the period of the formation of the image of the beast must be known in advance.
“Cecawis”, “obah-obah”, lan “prastawa-prastawa” nggambarake “langkah-langkah” kang tumuju marang angger-angger dina Minggu, nanging sing luwih wigati, kabeh mau nuduhake manawa dekret ing wiwitan iku pratandha kang kudu kita mangerteni nalika kita ngadeg ing ambang kaleksanane kabeh mau. “Prastawa-prastawa” kang nandhani mangsa pambentukan recané kéwan iku kudu dimangerteni sadurunge.
“All that God has in prophetic history specified to be fulfilled in the past has been, and all that is yet to come in its order will be. Daniel, God’s prophet, stands in his place. John stands in his place. In the Revelation the Lion of the tribe of Judah has opened to the students of prophecy the book of Daniel, and thus is Daniel standing in his place. He bears his testimony, that which the Lord revealed to him in vision of the great and solemn events which we must know as we stand on the very threshold of their fulfillment.
“Sakabèhé kang wis ditemtokaké déning Gusti Allah ing sajarah pameca supaya kalakon ing jaman kapungkur wis kalakon, lan sakabèhé kang isih bakal teka miturut urut-urutané bakal kalakon. Daniel, nabiné Gusti Allah, madeg ing papané. Yohanes madeg ing papané. Ing Kitab Wahyu, Singa saka taler Yéhuda wis mbukak kitab Daniel marang para kang nyinaoni pameca, lan kanthi mangkono Daniel madeg ing papané. Panjenengané paring paseksèné, yaiku apa kang diwedharaké déning Gusti marang panjenengané sajroning sesanti bab prastawa-prastawa gedhé lan wigati, kang kudu kita mangertèni nalika kita madeg pas ing tlundhag kalakoné prastawa-prastawa iku.
“In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated.” Selected Messages, book 2, 109.
“Ing sejarah lan pameca, Sabdaning Allah nggambaraké pasulayan kang wis suwé lumaku antarané kayektèn lan kasasaran. Pasulayan iku isih terus lumaku. Bab-bab kang wis kelakon bakal dibalèni manèh.” Selected Messages, buku 2, 109.
We “must know” the events, movements and preparations that make up the steps involved with forming the image of the beast. Those “steps” are represented in the prophetic history that has been fulfilled in the past, which has occurred “in its order.” Our test is to understand the steps and the order in which the steps are taken, based upon the order identified in the past sacred histories that illustrate our current history.
Kita “kudu mangertèni” prastawa-prastawa, gerakan-gerakan, lan pacawisan-pacawisan kang mujudaké tataran-tataran ing pambentukan recané kéwan. “Tataran-tataran” mau kagambaraké ing sajarah pameca kang wis kaleksanan ing jaman kepungkur, kang dumadi “manut urutané.” Pacoban tumrap kita yaiku mangertèni tataran-tataran mau lan urutan anggoné nglakoni tataran-tataran iku, adhedhasar urutan kang katitik ing sajarah-sajarah suci ing jaman kepungkur kang nggambaraké sajarah kita ing jaman saiki.
“The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.
“Gusti sampun nedahaken dhateng kula kanthi cetha bilih recaning kéwan badhé kawujud sadèrèngipun wekdal kasempatan kanggé mratobat katutup; awit reca punika badhé dados pacoban ageng tumrap umatipun Gusti Allah, lan lumantar pacoban punika nasibipun ing kalanggengan badhé katetepaken. Pamanggih panjenengan punika sanget semrawut lan kebak bab-bab ingkang sami cengkah, ngantos namung sakedhik tiyang ingkang badhé kabujuk.
“In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].
“Ing Wahyu 13, prakara iki diandharaké kanthi cetha; [Wahyu 13:11–17, dipethik].
“This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
“Iki pangujian kang kudu diadhepi déning umaté Gusti Allah sadurungé padha dicap. Kabèh wong kang wis mbuktèkaké kasetyané marang Gusti Allah kanthi netepi angger-anggeré Panjenengané lan nolak nampa sabat palsu, bakal mapan ing sangisoré panji-panji Gusti Allah Jehovah lan bakal nampa cap saka Gusti Allah kang gesang. Wong-wong kang ninggalaké kayektèn kang asalé saka swarga lan nampa sabat dina Minggu, bakal nampa tandhané kéwan iku.” Manuscript Releases, jilid 15, 15.
In Revelation thirteen, the United States passes the soon-coming Sunday law when it speaks as a dragon in verse eleven. It then goes forth and deceives the entire world into setting up an image of and to the beast. Once established, the worldwide image of the beast also speaks. Revelation thirteen identifies the beginning of the image of the beast testing time as a Sunday law that initiates a period that leads to the world forming an image and then enforcing Sunday laws, for Jesus always identifies the end with the beginning. This “subject” as Sister White identified it, has been “plainly presented.” The image of the beast is formed before probation closes.
Ing Wahyu telulas, Amerika Serikat ngesahaké undhang-undhang dina Minggu kang bakal enggal teka nalika negara iku guneman kaya naga ing ayat sewelas. Sabanjuré, negara iku maju lan nasaraké saindenging jagad supaya ngadegaké reca kang nggambaraké kéwan mau lan digawé kanggo kéwan mau. Sawisé madeg, reca kéwan kang nyakup saindenging jagad iku uga guneman. Wahyu telulas nduduhaké yèn mangsa pangujian bab reca kéwan diwiwiti kanthi undhang-undhang dina Minggu kang miwiti sawijining mangsa kang njalari jagad iki mbentuk reca banjur meksakaké undhang-undhang dina Minggu, amarga Yésus tansah nduduhaké pungkasan kanthi wiwitané. “Bab” iki, kaya anggoné Sadhèrèk White nyebutaké, wis “diandharaké kanthi cetha.” Reca kéwan iku kawangun sadurungé mangsa sih-rahmat dipungkasi.
And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:15–18.
Lan dhèwèké nduwèni pangwasa kanggo mènèhi urip marang reca kéwan iku, supaya reca kéwan iku bisa guneman lan njalari wong kabèh kang ora gelem nyembah reca kéwan iku padha dipatèni. Lan dhèwèké njalari wong kabèh, wong cilik lan wong gedhé, wong sugih lan wong mlarat, wong mardika lan batur tukon, padha nampa tenger ing tangan tengené utawa ing bathuké: Lan supaya ora ana wong siji-sijia kang bisa tuku utawa adol, kajaba wong kang nduwèni tenger iku, utawa jenengé kéwan iku, utawa wilangané jenengé. Ing kéné dunungé kawicaksanan. Sapa kang nduwèni pangertèn, ngitunga wilangané kéwan iku: awit iku wilangané sawijining manungsa; lan wilangané iku Nem atus sawidak enem. Wahyu 13:15–18.
The “wise” in the Scriptures “understand” and in this passage the wise understand that the number of the beast is “Six hundred threescore and six.” In the Revelation there is only one other passage where the wisdom of the wise is noted.
Wong-wong “wicaksana” ing Kitab Suci “padha mangreti”, lan ing pérangan iki wong-wong wicaksana mangreti manawa wilangané kéwan iku “Nem atus sawidak nem.” Ing Kitab Wahyu mung ana siji pérangan liyané kang nyebutaké kawicaksanané wong-wong wicaksana.
And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.
Lan ing kene ana budi kang kadunungan kawicaksanan. Endhas pitu iku gunung pitu, kang dilungguhi dening wong wadon mau. Lan ana ratu pitu: lima wus padha ambruk, siji isih ana, lan sijine durung teka; lan samangsa teka, dheweke kudu tetep ana mung sedhela. Lan kewan kang biyen ana, nanging saiki ora ana, iku dhewe kang kawolu, lan kalebu ing pitu mau, lan tumuju marang karusakan. Wahyu 17:9–11.
The “wise” understand that the number of the beast is 666, and also that the beast is the eighth kingdom that is of the seven. The beast that is the eighth king is the final earthly kingdom who forms an image of the beast when the ten kings agree to give their seventh kingdom to the beast for a short space, or one hour.
Wong-wong kang “wicaksana” mangertèni yèn wilangané kéwan iku 666, lan uga yèn kéwan iku karajan kaping wolu kang kalebu ing antarané karajan pitu mau. Kéwan kang dadi raja kaping wolu iku karajan kadonyan kang pungkasan, kang nggawé gegambarané kéwan nalika raja sepuluh padha sarujuk masrahaké karajané kang kaping pitu marang kéwan iku suwéné wektu kang sedhéla, utawa sajam.
And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.
Déné sungu sepuluh kang kokdeleng iku ratu sepuluh, kang durung padha nampa karajan; nanging bakal padha nampa panguwasa minangka ratu sajam suwéné bebarengan karo kéwan iku. Para ratu iki padha saékapraya, lan bakal masrahaké panguwasané lan kakuwatané marang kéwan iku. Para ratu iki bakal padha perang nglawan Sang Cempé, lan Sang Cempé bakal ngalahaké para ratu mau: amarga Panjenengané iku Gustining para gusti, lan Ratuning para ratu: lan wong-wong kang bebarengan karo Panjenengané iku wong-wong kang katimbalan, pinilih, lan setya. Wahyu 17:12–14.
In July of 2023, a voice in the wilderness began to “call.” Those who were called entered into a three-step testing process. In that process the “wise” who “understand” the increase of knowledge that was opened up on December 31, 2023, were “chosen.” At the litmus test of the sign of the siege, they demonstrate that they are “faithful.” The ten kings, who are the United Nations, agree under duress to give their kingdom to the papal beast, because they are deceived by the power of the earth beast of Revelation thirteen.
Ing wulan Juli taun 2023, sawijining swara ing ara-ara samun wiwit “nimbali.” Wong-wong kang ditimbali lumebu ing proses pangujian kang dumadi saka telung tataran. Ing proses kasebut, wong-wong “wicaksana” kang “mangerteni” undhaking kawruh kang kawiyak ing tanggal 31 Desember 2023 padha “kapilih.” Ing pangujian panentu bab pratandha pangepungan, wong-wong mau mbuktekake manawa padha “setya.” Ratu sepuluh, yaiku Perserikatan Bangsa-Bangsa, sarujuk kanthi kapeksa masrahake karajane marang kéwan galak kapausan, amarga padha diapusi dening panguwasane kéwan galak saka bumi ing Wahyu bab telulas.
And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. Revelation 13:11–15.
Lan aku weruh kéwan liyané metu saka ing bumi; kéwan mau nduwèni sungu loro kaya cempé, lan guneman kaya naga. Lan kéwan mau nglakokaké sakabèhing panguwasané kéwan kang kapisan ana ing ngarepé, lan ndadèkaké bumi sarta wong-wong kang manggon ing kono padha nyembah marang kéwan kang kapisan, kang tatuné kang njalari pati wis mari. Lan kéwan mau nindakaké kaélokan-kaélokan gedhé, nganti ndadèkaké geni tumurun saka langit menyang bumi ana ing pandelengé manungsa, lan ngapusi wong-wong kang manggon ing bumi lumantar mukjijat-mukjijat kang kuwasa ditindakaké ana ing ngarepé kéwan mau; sarta ngandhani wong-wong kang manggon ing bumi supaya padha nggawé pepethan kanggo kéwan kang tatu kena pedhang, nanging isih urip. Lan kéwan mau nduwèni panguwasa kanggo mènèhi urip marang pepethané kéwan iku, supaya pepethané kéwan iku bisa guneman lan njalari kabèh wong kang ora gelem nyembah marang pepethané kéwan iku dipatèni. Wahyu 13:11–15.
The sixth kingdom of Bible prophecy, the earth beast, who is also the false prophet, forces the ten kings, the seventh kingdom of Bible prophecy, to give their kingdom to the sea beast, the fifth kingdom of Bible prophecy, who is resurrected as the eighth kingdom that was of the seven previous kingdoms. Those three kingdoms form the threefold union at the Sunday law in the United States.
Kraton kaping enem ing pameca Kitab Suci, yaiku kéwan saka bumi kang uga nabi palsu, meksa raja cacah sepuluh, yaiku kraton kaping pitu ing pameca Kitab Suci, supaya masrahaké kratoné marang kéwan saka segara, yaiku kraton kaping lima ing pameca Kitab Suci, kang diuripaké manèh dadi kraton kaping wolu kang biyèn kalebu ing antarané pitung kraton sadurungé. Telung kraton iku mujudaké pasawijèn rangkep telu nalika anané undhang-undhang dina Minggu ing Amérika Sarékat.
“By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.
“Lumantar katetepan kang meksa dileksanakake pranatan Kapausan kanthi nerak angger-anggering Allah, bangsa kita bakal medhot sesambungane karo kabeneran babar pisan. Nalika Protestanisme ngulurake tangane nyabrang jurang pamisah kanggo nyekel tangane panguwasa Roma, nalika dheweke ngulurake tangane ngliwati jurang kang jero kanggo nggandheng tangan karo Spiritisme, nalika, ing sangisoring pangaribawane manunggaling telung pihak iki, negara kita nampik saben prinsip ing Undhang-Undhang Dasare minangka pamarentahan Protestan kang awujud republik, lan nyawisake sarana kanggo nyebarake goroh lan panyasaran Kapausan, ing wektu iku kita bisa mangerteni manawa wis tekan wektune Iblis nindakake pakaryan kang nggumunake lan manawa wekasan wis cedhak.” Testimonies, jilid 5, 451.
The threefold union comes together at the soon-coming Sunday law, and it then goes forth to force the world to follow the example of the United States.
Pasawijian telung pihak iku bakal kawujud nalika undhang-undhang dina Minggu ditetepaké ing wektu cedhak iki, lan sabanjuré pasawijian mau bakal tumindak kanggo meksa jagad supaya ngetutaké tuladha Amerika Serikat.
“Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.
“Bangsa-bangsa manca bakal ngetutaké tuladha Amérika Sarékat. Sanadyan negara iku dadi pelopor, nanging krisis kang padha uga bakal nempuh umat kita ing saindenging jagad.” Testimonies, jilid 6, 395.
The image of the beast test that confronts the entire world is based upon the example of the formation of the image of the beast in the United States. The image of the beast testing time begins and ends with a Sunday law, whether typified as the edict and decree of Pergamos. At the Sunday law, a door of probation closes. In the world testing time, the door of probation is closed for all mankind when Michael stands up, and in the United States the door closes at the soon-coming Sunday law, marking the end of the judgment of the house of God, and the nation where the house of God was prophetically located. That soon-coming Sunday law is typified by the years 586 BC, 70, 321 and 538. At that point the United States is fully disconnected from righteousness as it begins its role of the false prophet, working in conjunction with the United Nations, who is the dragon, and the papacy, who is the beast. Together the three lead the world to the close of human probation and Armageddon.
Pangujian bab recané kéwan kang diadhepi saindenging jagad iku adhedhasar tuladha pambentukan recané kéwan ing Amérika Sarékat. Mangsa pangujian bab recané kéwan diwiwiti lan dipungkasi kanthi angger-angger dina Minggu, embuh iku dilambangaké minangka maklumat lan katetepan Pergamos. Nalika tekan wektuné angger-angger dina Minggu, sawijining lawang sih-rahmat katutup. Sajroning mangsa pangujian tumrap jagad, lawang sih-rahmat katutup tumrap sakabèhing umat manungsa nalika Michael jumeneng, déné ing Amérika Sarékat lawang iku katutup nalika tekan wektuné angger-angger dina Minggu kang bakal enggal teka, minangka pratandha pungkasané pangadilan tumrap brayaté Gusti Allah lan bangsa kang dadi papan dunungé brayaté Gusti Allah miturut pameca. Angger-angger dina Minggu kang bakal enggal teka iku dilambangaké déning taun-taun 586 sadurungé Masèhi, 70, 321 lan 538. Ing wektu iku Amérika Sarékat wis pedhot babar pisan saka kayektèn nalika wiwit nindakaké perané minangka nabi palsu, kang makarya bebarengan karo Perserikatan Bangsa-Bangsa, yaiku naga, lan kepausan, yaiku kéwan. Kateluné bebarengan nuntun jagad menyang pungkasané mangsa sih-rahmat tumrap umat manungsa lan Armageddon.
And the sixth angel poured out his vial upon the great river Euphrates; and the water thereof was dried up, that the way of the kings of the east might be prepared. And I saw three unclean spirits like frogs come out of the mouth of the dragon, and out of the mouth of the beast, and out of the mouth of the false prophet. For they are the spirits of devils, working miracles, which go forth unto the kings of the earth and of the whole world, to gather them to the battle of that great day of God Almighty. Behold, I come as a thief. Blessed is he that watcheth, and keepeth his garments, lest he walk naked, and they see his shame. And he gathered them together into a place called in the Hebrew tongue Armageddon. Revelation 16:12–16.
Malaekat kang kaping enem banjur ngesokake isi bokore marang bengawan gedhe Euphrates; lan banyune bengawan mau banjur asat, supaya dalan kanggo para ratu saka ing wetan dicawisake. Lan aku weruh roh najis telu kang rupane kaya kodhok metu saka cangkeme naga, saka cangkeme kewan, lan saka cangkeme nabi palsu. Amarga roh-roh iku roh-roh setan kang nindakake mukjijat, kang padha lunga marani para ratu ing bumi lan ing salumahing jagad, supaya nglumpukake wong-wong mau kanggo perang ing dina agunge Gusti Allah Kang Mahakuwasa iku. Lah, Aku rawuh kaya maling. Begja wong kang tansah siyaga lan njaga sandhangane, supaya aja nganti lumaku wuda lan wong-wong padha weruh kawirangane. Lan dheweke nglumpukake wong-wong mau ing sawijining papan kang ing basa Ibrani diarani Armageddon. Wahyu 16:12–16.
The “wise” “understand” that the papacy is the eighth beast that is of the seven, and that the number of his name is the number of a man in the threefold expression of 666. Three sixes represent the dragon, the beast and false prophet who make up the final threefold kingdom of Satan, which wars against the threefold kingdom of the church triumphant. They understand that when the beast and dragon come together with the false prophet at the soon-coming Sunday law, the period of the formation of the worldwide image of the beast has begun, only to end when Sunday worship is forced on every nation of the world. The “wise” must see the final threefold kingdom as the sixth kingdom of Bible prophecy that is made up of the dragon, the beast and false prophet before the period begins.
Wong-wong “wicaksana” “mangerteni” manawa kapausan iku kéwan kawolu kang kalebu golongané pitu mau, lan manawa wilangan jenengé iku wilangan sawijining manungsa kanthi wujud telung angka, yaiku 666. Telung angka enem nglambangaké naga, kéwan, lan nabi palsu kang mbentuk karajan pungkasané Sétan kang dumadi saka telung pérangan, kang merangi karajan telung pérangané pasamuwan kang menang. Wong-wong mau mangerteni manawa nalika kéwan lan naga nyawiji karo nabi palsu ing mangsa undhang-undhang dina Minggu kang bakal énggal teka, mangsa pambentukan gegambarané kéwan kang nyakup saindenging jagad wis diwiwiti, lan mung bakal rampung nalika pangibadah ing dina Minggu dipeksakaké marang saben bangsa ing donya. Sadurungé mangsa iku diwiwiti, wong-wong “wicaksana” kudu nyumurupi karajan pungkasan kang dumadi saka telung pérangan iku minangka karajan kaping enem ing pamecané Kitab Suci, kang dumadi saka naga, kéwan, lan nabi palsu.
The description of the threefold union leading the world to the close of probation and Armageddon contains a “blessing” for those who keep their “garments.” The only garment the wise will wear is the garment of Christ’s righteousness, and that garment is manifested when probation closes, but it is obtained before probation closes. They must have the garments in advance of the image of the beast testing time, and the truth they must possess to keep their garments is the truth concerning the threefold union that leads the world to the close of probation. Yet verses twelve to sixteen are represented as occurring during the sixth plague, and the plagues do not begin until probation closes. The “wise” must understand that the number 666 represents the number of man void of divinity, and that the final kingdom of Bible prophecy represents three kingdoms that each are marked by the number of a man, and the number of a man is six, for man was created on the sixth day.
Pangandharan bab manunggaling telung pihak kang nuntun jagad tumuju marang panutupan mangsa sih-rahmat lan Armageddon ngemot sawijining “berkah” tumrap wong-wong kang njaga “sandhangané.” Siji-sijiné sandhangan kang bakal dienggo déning wong-wong wicaksana yaiku sandhangan kabenerané Kristus, lan sandhangan iku bakal katon nyata nalika mangsa sih-rahmat ditutup, nanging dipikolehi sadurungé mangsa sih-rahmat ditutup. Wong-wong mau kudu wis nduwèni sandhangan iku sadurungé mangsa pacoban gegayutan karo recané kéwan, lan kayektèn kang kudu diduwèni supaya bisa njaga sandhangané yaiku kayektèn bab manunggaling telung pihak kang nuntun jagad tumuju marang panutupan mangsa sih-rahmat. Nanging ayat rolas nganti nembelas digambaraké dumadi sajroning wewelak kaping enem, déné wewelak-wewelak iku lagi wiwit dumadi sawisé mangsa sih-rahmat ditutup. Wong-wong kang “wicaksana” kudu mangertèni yèn angka 666 nggambaraké wilangané manungsa kang tanpa ka-Allahan, lan yèn karajan pungkasan ing pamecaning Kitab Suci nggambaraké telung karajan kang saben-saben ditandhani nganggo wilangané manungsa, lan wilangané manungsa iku enem, amarga manungsa katitahaké ing dina kaping enem.
The salient point is that the image of the beast testing time for the eleventh-hour workers who are still in the communion of Babylon begins with the threefold union of 666, the dragon, the beast and the false prophet. This identifies that there must be a threefold union at the Edict of Milan, when the image of the beast testing time began in the United States. That threefold union should also be typified at 9/11, which is the beginning of the overall image of the beast testing time in the United States.
Bab kang wigati yaiku yèn mangsa pacoban bab recané kéwan tumrap para buruh jam sewelas kang isih ana ing pasamuwan Babilon diwiwiti kanthi patunggalan telung pihak 666, yaiku naga, kéwan, lan nabi palsu. Bab iki nuduhaké yèn mesthi ana patunggalan telung pihak ing wektu Maklumat Milan, nalika mangsa pacoban bab recané kéwan diwiwiti ing Amerika Serikat. Patunggalan telung pihak mau uga samesthiné dipralambangaké ing 9/11, kang dadi wiwitaning sakabèhé mangsa pacoban bab recané kéwan ing Amerika Serikat.
The Panium to Sidon campaign identifies an alliance between Antiochus and Philip of Macedon, thus representing an alliance between Trump and the European Union. Panium began in 200 BC, the same year that the robbers of thy people exalted themselves to establish the vision. At the soon-coming Sunday law, the United States prophetically marries the papal power, thus identifying the sixth and final treaty marriage of Daniel eleven. The fifth marriage occurred in 538 when the kings of Europe joined the papal power. At the Edict of Milan, the marriage treaty between Licinius of the east and Constantine of the west was accomplished, thus identifying a marriage treaty at the beginning of the formation of the image. Trump enters into an alliance with the papal power at Panium, while also being allied with the European Union. Trump’s alliance at that point was typified by Reagan’s secret alliance in the 1984 to 1989 time period. In 200 BC at Panium, aligned with Milan’s edict of 313, Trump, a symbol of the false prophet, is allied with the European Union, a symbol of the dragon, and forms an alliance with the papal power, a symbol of the beast.
Kampanye militèr saka Panium tumuju Sidon nuduhake anane aliansi antarane Antiochus lan Philip saka Macedon, saengga nggambarake aliansi antarane Trump lan Uni Eropa. Panium diwiwiti ing taun 200 SM, ing taun kang padha nalika para rampog saka bangsamu padha ngluhurake awake dhewe kanggo ngukuhake wahyu iku. Nalika angger-angger dina Minggu kang wis cedhak iku teka, Amerika Serikat miturut wangsit palakrama karo panguwasa kepausan, saengga nuduhake palakrama lumantar prajanjian kang kaping enem lan pungkasan ing Daniel bab sewelas. Palakrama kang kaping lima dumadi ing taun 538 nalika para ratu ing Eropa manunggal karo panguwasa kepausan. Nalika Maklumat Milan diwetokake, prajanjian palakrama antarane Licinius saka wetan lan Constantine saka kulon kaleksanan, saengga nuduhake anane prajanjian palakrama ing wiwitan pambentukan pepethan iku. Trump lumebu ing aliansi karo panguwasa kepausan ing Panium, sarta ing wektu kang padha uga dadi sekuthu Uni Eropa. Aliansi Trump ing wektu iku dipralambangake dening aliansi rahasia Reagan ing kurun wektu taun 1984 nganti 1989. Ing taun 200 SM ing Panium, kang dijajarake karo Maklumat Milan taun 313, Trump, pralambange nabi palsu, dadi sekuthu Uni Eropa, pralambange naga, lan nganakake aliansi karo panguwasa kepausan, pralambange kewan iku.
At 9/11 the alliance that was formed by Reagan in the eighties was still in force. President George W. Bush, a symbol of the false prophet, addressed a joint session of Congress on September 20, 2001 (nine days after the 9/11 attacks). In that speech he said: “Every nation, in every region, now has a decision to make. Either you are with us, or you are with the terrorists.” He later used similar language when he addressed the UN General Assembly on November 10, 2001, urging nations to join the fight against terrorism. Bush as the false prophet, allied with the papal power, symbol of the beast, went to the United Nations, a symbol of the dragon, and formed a threefold union. 9/11, Nashville and the soon-coming Sunday law all identify a threefold union of the dragon, the beast and false prophet, and in each case, Islam is the justification for the union.
Nalika prastawa 9/11 dumadi, aliansi kang diwangun déning Reagan ing taun-taun 1980-an isih tetep lumaku. Présidhèn George W. Bush, sawijining pralambang nabi palsu, medharaké pidato ing sidhang gabungan Kongres tanggal 20 September 2001 (sangang dina sawisé serangan 9/11). Ing pidato mau dhèwèké ngandharaké: “Saben bangsa, ing saben wewengkon, saiki kudu nemtokaké pilihan. Panjenengan kabèh ana ing pihak kita, utawa panjenengan kabèh ana ing pihaké para teroris.” Sabanjuré dhèwèké migunakaké tetembungan kang mèmper nalika medharaké pidato ing Majelis Umum PBB tanggal 10 November 2001, kanthi ndhesek bangsa-bangsa supaya mèlu perang nglawan terorisme. Bush minangka nabi palsu, kang sekuthon karo kakuwasan kapausan, pralambang kéwan, lunga menyang Perserikatan Bangsa-Bangsa, sawijining pralambang naga, lan mbentuk pasarékatan telung pihak. 9/11, Nashville lan undhang-undhang dina Minggu kang ora suwé manèh bakal teka kabèh nuduhaké pasarékatan telung pihak, yaiku naga, kéwan lan nabi palsu, lan ing saben kasus kasebut, Islam dadi alesan kanggo mbeneraké pasarékatan mau.
And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:12.
Lan dheweke bakal dadi wong alasan; tangane bakal nglawan saben wong, lan tangane saben wong bakal nglawan dheweke; lan dheweke bakal manggon ana ing ngarepe sakehing sadulure. Purwaning Dumadi 16:12.
We will continue these things in the next article.
Bab-bab punika badhé kita lajengaken ing artikel salajengipun.