We ended the last article with the following paragraph:
ბოლო სტატია შემდეგი აბზაცით დავასრულეთ:
“The miracle-working power manifested through spiritualism will exert its influence against those who choose to obey God rather than men. Communications from the spirits will declare that God has sent them to convince the rejecters of Sunday of their error, affirming that the laws of the land should be obeyed as the law of God. They will lament the great wickedness in the world and second the testimony of religious teachers that the degraded state of morals is caused by the desecration of Sunday. Great will be the indignation excited against all who refuse to accept their testimony.” The Great Controversy, 589, 590.
„სპირიტუალიზმის მეშვეობით გამოვლენილი სასწაულმოქმედი ძალა თავის ზემოქმედებას მიმართავს იმათ წინააღმდეგ, ვინც ადამიანებზე მეტად ღმერთის მორჩილებას აირჩევს. სულებისაგან მომდინარე ცნობები განაცხადებენ, რომ ღმერთმა ისინი მოავლინა, რათა კვირადღის უარმყოფელნი თავიანთ შეცდომაში დაარწმუნონ, ამტკიცებდნენ რა, რომ ქვეყნის კანონებს ისევე უნდა ემორჩილებოდნენ, როგორც ღვთის კანონს. ისინი დაიტირებენ ქვეყნიერებაში გამეფებულ დიდ უკეთურებას და მხარს დაუჭერენ რელიგიურ მოძღვრებს იმ მოწმობაში, რომ ზნეობის დაცემული მდგომარეობა კვირადღის შებილწვრამ გამოიწვია. დიდი იქნება აღშფოთება, რომელიც აღიძვრება ყველას წინააღმდეგ, ვინც მათ მოწმობას მიღებაზე უარს იტყვის.“ დიდი ბრძოლა, 589, 590.
The “testimony of religious teachers that the degraded state of morals is caused by the desecration of Sunday,” is a waymark of the history that leads to the enforcement of the worship of the sun in the United States. Pat Robertson, the American televangelist and founder of the Christian Broadcasting Network (CBN) and the Christian Coalition, ran for President of the United States in the Republican primaries in 1988. Robertson’s campaign focused on mobilizing conservative Christian voters and advocating for social and moral issues aligned with his evangelical beliefs. At the time of the end in 1989, in the history of the first of the eight final presidents, the leader and founder of the Christian Coalition ran for president. The presidential history of Reagan, typifies the history of the last Republican president.
„რელიგიური მოძღვრების მოწმობა, რომ ზნეობის დაცემული მდგომარეობა კვირადღის შებილწვით არის გამოწვეული,“ წარმოადგენს იმ ისტორიის სასიგნალო ნიშნულს, რომელსაც შეერთებულ შტატებში მზის თაყვანისცემის იძულებით დამკვიდრებამდე მივყავართ. ამერიკელი ტელემქადაგებელი და Christian Broadcasting Network-ის (CBN) და Christian Coalition-ის დამფუძნებელი პატ რობერტსონი 1988 წელს რესპუბლიკური პარტიის პრაიმერიზში შეერთებული შტატების პრეზიდენტობისთვის იყრიდა კენჭს. რობერტსონის კამპანია მიმართული იყო კონსერვატორი ქრისტიანი ამომრჩევლების მობილიზებისა და იმ სოციალური და ზნეობრივი საკითხების მხარდაჭერისკენ, რომლებიც მის ევანგელიკურ რწმენებთან იყო თანხვედრაში. აღსასრულის ჟამს, 1989 წელს, რვა საბოლოო პრეზიდენტიდან პირველის ისტორიის ფარგლებში, Christian Coalition-ის ლიდერი და დამფუძნებელი პრეზიდენტობისთვის იყრიდა კენჭს. რეიგანის საპრეზიდენტო ისტორია უკანასკნელი რესპუბლიკელი პრეზიდენტის ისტორიის ტიპს წარმოადგენს.
The judgments of God are about to produce the environment that fulfills the previous passage from The Great Controversy, and which parallels the work of the Christian Coalition. The Christian Coalition came about to address the moral and social problems that Sister White identifies are unsolvable by those who hold the reins of government. The Christian Coalition in the history of Reagan, represents a similar movement in the very near future. Prophetically the Christian Coalition was typified by the National Reform Movement during the Sunday law crisis connected with the Blair Bills in the 1880’s and 1890’s. The National Reform Movement was formed in 1888, and Sister White specifically addressed that movement in her writings.
ღმერთის სასჯელები უკვე მზად არის წარმოქმნას ის გარემო, რომელიც ასრულებს The Great Controversy-დან მოყვანილ წინამორბედ მონაკვეთს და რომელიც ქრისტიანული კოალიციის საქმიანობას პარალელურად შეესაბამება. ქრისტიანული კოალიცია წარმოიშვა იმ ზნეობრივი და სოციალური პრობლემების გადასაჭრელად, რომელთაც, როგორც და უაიტი მიუთითებს, ხელისუფლების სადავეების მპყრობელნი ვერ წყვეტენ. რეიგანის ისტორიის კონტექსტში ქრისტიანული კოალიცია წარმოადგენს მსგავს მოძრაობას უახლოეს მომავალში. წინასწარმეტყველურად ქრისტიანული კოალიცია წინასახედ იყო წარმოდგენილი ეროვნული რეფორმის მოძრაობით საკვირაო კანონის კრიზისის დროს, რომელიც დაკავშირებული იყო ბლერის კანონპროექტებთან 1880-იან და 1890-იან წლებში. ეროვნული რეფორმის მოძრაობა ჩამოყალიბდა 1888 წელს, და უაიტმა თავის წერილებში უშუალოდ სწორედ ამ მოძრაობას მიმართა.
“A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world. The most momentous struggle of all the ages is just before us. Events which for more than forty years we have upon the authority of the prophetic word declared to be impending are now taking place before our eyes. Already the question of an amendment to the Constitution restricting liberty of conscience has been urged upon the legislators of the nation. The question of enforcing Sunday observance has become one of national interest and importance. We well know what the result of this movement will be. But are we ready for the issue? Have we faithfully discharged the duty which God has committed to us of giving the people warning of the danger before them?
„ღვთის ერს დიდი კრიზისი ელის. კრიზისი ელის მსოფლიოსაც. ყველა საუკუნის უმნიშვნელოვანესი ბრძოლა უკვე ჩვენ წინაშეა. მოვლენები, რომელთაც ორმოც წელზე მეტი ხნის განმავლობაში წინასწარმეტყველური სიტყვის ავტორიტეტზე დაყრდნობით მოახლოებულად ვაცხადებდით, ახლა ჩვენს თვალწინ ხდება. უკვე აღიძრა საკითხი კონსტიტუციაში ისეთი შესწორების შეტანის შესახებ, რომელიც სინდისის თავისუფლებას შეზღუდავს, და ეს საკითხი ერის კანონმდებლებს წარედგინა. კვირა დღის დაცვითი წესის იძულებით აღსრულების საკითხი ეროვნული ინტერესისა და მნიშვნელობის საგნად იქცა. ჩვენ კარგად ვიცით, რა შედეგს მოიტანს ეს მოძრაობა. მაგრამ მზად ვართ კი იმ განსაცდელისათვის? ერთგულად აღვასრულეთ კი ის მოვალეობა, რომელიც ღმერთმა დაგვაკისრა — გავაფრთხილოთ ხალხი იმ საფრთხის შესახებ, რომელიც მათ წინაშეა?“
“There are many, even of those engaged in this movement for Sunday enforcement, who are blinded to the results which will follow this action. They do not see that they are striking directly against religious liberty. There are many who have never understood the claims of the Bible Sabbath and the false foundation upon which the Sunday institution rests. Any movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy, which for so many ages has steadily warred against liberty of conscience. Sunday observance owes its existence as a so-called Christian institution to “the mystery of iniquity;” and its enforcement will be a virtual recognition of the principles which are the very cornerstone of Romanism. When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.
„ბევრნი არიან, თვით იმათგანაც, ვინც კვირადღის იძულებითი დაცვის ამ მოძრაობაში მონაწილეობენ, რომელნიც დაბრმავებულნი არიან იმ შედეგების მიმართ, რომლებიც ამ ქმედებას მოჰყვება. ისინი ვერ ხედავენ, რომ უშუალოდ რელიგიური თავისუფლების წინააღმდეგ აღმართავენ დარტყმას. ბევრია ისეთი, ვისაც არასოდეს გაუგია ბიბლიური შაბათის მოთხოვნები და ის მცდარი საფუძველი, რომელზედაც კვირადღის დაწესებულება დგას. ყოველი მოძრაობა, რომელიც რელიგიური კანონმდებლობის სასარგებლოდ არის მიმართული, სინამდვილეში პაპობისადმი დათმობის აქტია, იმ ძალისადმი, რომელიც ამდენი საუკუნის განმავლობაში განუწყვეტლივ ებრძოდა სინდისის თავისუფლებას. კვირადღის დაცვა, როგორც ე. წ. ქრისტიანული დაწესებულება, თავის არსებობას „ურჯულოების საიდუმლოს“ უმადლის; ხოლო მისი იძულებითი აღსრულება ფაქტობრივად იმ პრინციპების აღიარება იქნება, რომლებიც რომანიზმის თვით ქვაკუთხედს შეადგენს. როდესაც ჩვენი ერი თავისი მმართველობის პრინციპებს ისე უარყოფს, რომ კვირადღის კანონს დაადგენს, პროტესტანტიზმი ამ ქმედებით ხელიხელჩაკიდებული შეერთდება პაპიზმთან; ეს სხვა არაფერი იქნება, თუ არა სიცოცხლის მინიჭება იმ ტირანიისთვის, რომელიც უკვე დიდი ხანია თავგამოდებით დარაჯობს ხელსაყრელ შესაძლებლობას, რათა კვლავ ამოხტეს მოქმედ დესპოტიზმში.“
“The National Reform movement, exercising the power of religious legislation, will, when fully developed, manifest the same intolerance and oppression that have prevailed in past ages. Human councils then assumed the prerogatives of Deity, crushing under their despotic power liberty of conscience; and imprisonment, exile, and death followed for those who opposed their dictates. If popery or its principles shall again be legislated into power, the fires of persecution will be rekindled against those who will not sacrifice conscience and the truth in deference to popular errors. This evil is on the point of realization.
„ეროვნული რეფორმის მოძრაობა“, რომელიც რელიგიური კანონმდებლობის ძალას იყენებს, სრულად განვითარებულ მდგომარეობაში, გამოავლენს იმავე შეუწყნარებლობასა და ჩაგვრას, რაც წარსულ საუკუნეებში სუფევდა. მაშინ ადამიანურმა საბჭოებმა ღვთაების პრეროგატივები იკისრეს, თავიანთი დესპოტური ძალაუფლებით სინდისის თავისუფლება დათრგუნეს; და პატიმრობა, გადასახლება და სიკვდილი ხვდათ წილად მათ, ვინც მათ განკარგულებებს ეწინააღმდეგებოდა. თუ პაპობა ან მისი პრინციპები კვლავ კანონმდებლობით იქნებიან ძალაუფლებაში მოყვანილნი, დევნის ცეცხლი კვლავ აღეგზნება მათ წინააღმდეგ, ვინც არ შესწირავენ სინდისსა და ჭეშმარიტებას სახალხო ცდომილებათა პატივისცემის გამო. ეს ბოროტება განხორციელების ზღვარზეა.
“When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?
„როცა ღმერთმა მოგვცა ნათელი, რომელიც ჩვენს წინაშე არსებულ საშიშროებებს გვიჩვენებს, როგორ შეგვიძლია მის წინაშე უმწიკვლოდ დავდგეთ, თუ უგულებელვყოფთ, რომ ჩვენს ძალაში არსებული ყოველი ძალისხმევა მოვახმაროთ მის ხალხის წინაშე წარდგენას? შეიძლება კი დავკმაყოფილდეთ იმით, რომ ისინი ამ უდიდეს საკითხს შეუფრთხილებლად შეხვდნენ?“
“There is a prospect before us of a continued struggle, at the risk of imprisonment, loss of property, and even of life itself, to defend the law of God, which is made void by the laws of men. In this situation worldly policy will urge an outward compliance with the laws of the land, for the sake of peace and harmony. And there are some who will even urge such a course from the Scripture: ‘Let every soul be subject unto the higher powers…. The powers that be are ordained of God.’
„ჩვენ წინაშეა განგრძობადი ბრძოლის პერსპექტივა, პატიმრობის, ქონების დაკარგვის და თვით სიცოცხლის ფასადაც კი, რათა დავიცვათ ღვთის კანონი, რომელსაც ძალას უკარგავს ადამიანთა კანონები. ამ ვითარებაში ამქვეყნიური პოლიტიკა, მშვიდობისა და თანხმობის შენარჩუნების მიზნით, მოითხოვს ქვეყნის კანონებისადმი გარეგან დამორჩილებას. და იქნებიან ისეთნიც, რომლებიც წმინდა წერილიდანაც კი წააქეზებენ ასეთ გზას: ‘ყოველი სული დაემორჩილოს უმაღლეს ხელისუფლებათ… ვინაიდან არსებული ხელისუფლებანი ღვთისაგან არიან დადგენილნი.’”
“But what has been the course of God’s servants in ages past? When the disciples preached Christ and Him crucified, after His resurrection, the authorities commanded them not to speak any more nor to teach in the name of Jesus. ‘But Peter and John answered and said unto them, Whether it be right in the sight of God to hearken unto you more than unto God, judge ye. For we cannot but speak the things which we have seen and heard.’ They continued to preach the good news of salvation through Christ, and the power of God witnessed to the message.” Testimonies, volume 5, 711–713.
„მაგრამ როგორი იყო ღვთის მსახურთა მოქმედების გზა გასულ საუკუნეებში? როცა მოწაფეები ქადაგებდნენ ქრისტეს და მას ჯვარცმულს, მისი აღდგომის შემდეგ, მთავრობამ მათ უბრძანა, აღარ ელაპარაკათ და აღარ ესწავლებინათ იესოს სახელით. „ხოლო პეტრემ და იოანემ მიუგეს მათ და უთხრეს: განსაჯეთ, მართებულია თუ არა ღვთის წინაშე, უფრო თქვენ გისმინოთ, ვიდრე ღმერთს. რადგან არ შეგვიძლია არ ვილაპარაკოთ იმაზე, რაც ვიხილეთ და მოვისმინეთ.“ ისინი განაგრძობდნენ ქრისტეს მეშვეობით ხსნის სასიხარულო ცნობის ქადაგებას, და ღვთის ძალა ამოწმებდა ამ უწყებას.“ მოწმობანი, ტომი 5, 711–713.
The judgments of God are about to produce an environment in the social, economic and religious sphere within the United States, that produces the logic for religious leaders to begin to call for a revival of public morality, as was typified in the 1880’s and 1890’s, and then again in the history of the president who marked the time of the end in 1989. “A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world.” Sister White asks two questions, “When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?”
ღვთის სასჯელები შეერთებული შტატების სოციალურ, ეკონომიკურ და რელიგიურ სფეროებში ისეთ გარემოს წარმოშობას აპირებს, რომელიც რელიგიურ ლიდერებს მისცემს საფუძველს, დაიწყონ საზოგადოებრივი ზნეობის აღდგენისაკენ მოწოდება, როგორც ეს ნიმუშობრივად გამოვლინდა 1880-იან და 1890-იან წლებში, და შემდეგ კვლავ იმ პრეზიდენტის ისტორიაში, რომელმაც 1989 წელს დასასრულის დრო მონიშნა. „ღვთის ხალხს დიდი კრიზისი მოელის. კრიზისი მსოფლიოსაც მოელის.“ და უაიტი ორ კითხვას სვამს: „როცა ღმერთმა მოგვცა ნათელი, რომელიც ჩვენს წინაშე მდგარ საფრთხეებს გვიჩვენებს, როგორ შეგვიძლია მის თვალში უმწიკვლოდ დავდგეთ, თუ უგულებელვყოფთ ყოველი ძალისხმევის გამოვლენას, რაც ჩვენს ძალაშია, რათა ეს ხალხს წარვუდგინოთ? შეგვიძლია კი კმაყოფილნი დავრჩეთ და ისინი ამ უმნიშვნელოვანეს საკითხს გაუფრთხილებლად შევახვედროთ?“
What light has there been showing the dangers before us, and if there has been no light, how could a loving God hold His people accountable for not presenting a warning message, if they had never heard that warning message? Dear Reader, you will be held accountable for the light represented by these articles.
რა ნათელი არსებობდა, რომელიც ჩვენს წინაშე მდგარ საფრთხეებს აჩვენებდა, და თუ არ ყოფილა ნათელი, როგორღა შეიძლებოდა მოსიყვარულე ღმერთს თავისი ხალხისთვის პასუხისმგებლობა დაეკისრებინა იმის გამო, რომ მათ არ წარადგინეს გამაფრთხილებელი უწყება, თუკი ეს გამაფრთხილებელი უწყება არასოდეს ჰქონდათ მოსმენილი? ძვირფასო მკითხველო, თქვენ პასუხს აგებთ იმ ნათლისათვის, რომელიც ამ სტატიებით არის წარმოდგენილი.
The specific descriptions of the characteristics of the Democrat dragon power, the Republican false prophet power, the papal power, Islam and the Laodicean Adventist church, as well as literal Israel in these articles will be considered as hate speech by the powers that be, but they are the message from God’s Word that is established by the methodology of line upon line, and those lines are crying out that the judgments of God are about to increase and escalate in frequency.
ამ სტატიებში მოცემული დემოკრატიული დრაკონის ძალის, რესპუბლიკური ცრუ წინასწარმეტყველის ძალის, პაპობის ძალის, ისლამისა და ლაოდიკიის ადვენტისტური ეკლესიის, ისევე როგორც პირდაპირი ისრაელის, მახასიათებელთა კონკრეტული აღწერილობები ხელისუფალთა მიერ სიძულვილის ენად იქნება მიჩნეული, მაგრამ ისინი ღვთის სიტყვის ის უწყებაა, რომელიც „სტრიქონზე სტრიქონის“ მეთოდოლოგიით არის დამტკიცებული, და ეს სტრიქონები შეჰღაღადებენ, რომ ღვთის სამსჯავროები უკვე ახლოს არიან, რათა იმატონ და სიხშირითაც გამძაფრდნენ.
Prophetically the Christian Coalition that came together in the history just prior to the time of the end in 1989, has a more significant application than simply the parallel to the 1880’s and the 1890’s. In the passage we just cited from Sister White she identifies spiritualism as one of two ways Satan takes the world captive, and then spends some words addressing the miracles that he will perform.
წინასწარმეტყველურად, ქრისტიანულ კოალიციას, რომელიც ისტორიის მსვლელობაში აღსასრულის ჟამის წინ, 1989 წელს, ჩამოყალიბდა, უფრო მნიშვნელოვანი დანიშნულება აქვს, ვიდრე უბრალოდ 1880-იანებისა და 1890-იანების პარალელი. იმ მონაკვეთში, რომელიც ეს-ესაა მოვიხმეთ დის უაითის წერილებიდან, იგი სპირიტიზმს ასახელებს როგორც იმ ორ გზათაგან ერთ-ერთს, რომლითაც სატანა მსოფლიოს ტყვედ იგდებს, და შემდეგ რამდენიმე სიტყვას უთმობს იმ სასწაულებს, რომელთაც იგი მოახდენს.
After the election of 1988, thus after the arrival of the Christian Coalition, there was a tremendous manifestation of satanic miracles in the realm of the dragon, the realm of the beast and the realm of the false prophet. It is important to align these phenomenon’s correctly, for they typify the arrival of Satan personating Christ after the soon coming Sunday law in the United States.
1988 წლის არჩევნების შემდეგ, მაშასადამე ქრისტიანული კოალიციის გამოჩენის შემდეგ, სატანის სასწაულთა ძლევამოსილი გამოვლინება მოხდა გველეშაპის სფეროში, მხეცის სფეროში და ცრუწინასწარმეტყველის სფეროში. მნიშვნელოვანია, რომ ეს მოვლენები სწორად დავაკავშიროთ, რადგან ისინი განასახიერებს სატანის მოსვლას, რომელიც ქრისტეს სახეს იღებს, შეერთებულ შტატებში მალე მისაღები საკვირაო კანონის შემდეგ.
In the realm of Catholicism, in the 1990’s the world watched as the apparitions of the so-called virgin Mary, with the accompanying miracles of bleeding statues of saints, miracles of apparitions in the sky, raining of flower petals from cloudless skies, and other absurd satanic miracles. Pilgrimages of thousands of people all around the world were carried out by the masses during those times, drawn into the delusions accomplished by these events. Books were written about them, journalists investigated, magazines such as Time and Newsweek illustrated these things on their front page.
კათოლიციზმის სფეროში, 1990-იან წლებში მსოფლიო თვალს ადევნებდა तथाकथित ქალწულ მარიამის გამოცხადებებს, რასაც თან ახლდა წმინდანთა სისხლმდენი ქანდაკებების სასწაულები, ცაში გამოცხადებათა სასწაულები, უღრუბლო ციდან ყვავილის ფურცლების ცვენა და სხვა აბსურდული სატანური სასწაულები. იმ ხანებში მთელ მსოფლიოში ათასობით ადამიანის მომლოცველობითი მგზავრობები მასობრივად ხორციელდებოდა, რადგან ისინი ამ მოვლენებით განხორციელებულ საცდურს იყვნენ მოზიდულნი. მათ შესახებ იწერებოდა წიგნები, ჟურნალისტები იძიებდნენ, ხოლო ჟურნალები, როგორიცაა Time და Newsweek, ამ საკითხებს თავიანთ პირველ გვერდებზე აქვეყნებდნენ.
In the realm of the dragon the Hindu statues of India manifested satanic miracles by the statues drinking spoons or glasses of drink offerings that were placed upon the statue’s mouths. The phenomenon that began in one small village in India spread, like the frogs of Egypt, across the whole country. The BBC television news did a commentary on the phenomenon, and as an afterthought the BBC reporter on television raised the question, “I wonder what would happen if we went to the London Museum tomorrow and offered one of the Hindu statues a glass of milk?” The next days evening news showed the very same reporter at the London Museum, and while the cameras rolled, he offered the large Hindu statue a glass of milk. When the glass touched the lips of the statue the milk was immediately sucked into the statue.
დრაკონის სამეფოში ინდოეთის ჰინდუისტურმა ქანდაკებებმა გამოავლინეს სატანური სასწაულები: ქანდაკებები სვამდნენ კოვზებით ან ჭიქებით მირთმეულ სასმელ შესაწირავებს, რომლებიც მათ ბაგეებთან იყო მიტანილი. ეს მოვლენა, რომელიც ინდოეთის ერთ პატარა სოფელში დაიწყო, ეგვიპტის ბაყაყებივით მთელ ქვეყანაზე გავრცელდა. BBC-ის სატელევიზიო საინფორმაციო გამოშვებამ ამ მოვლენაზე კომენტარი მოამზადა, და თითქოსდაც სხვათაშორის, BBC-ის ტელერეპორტიორმა დასვა კითხვა: „მაინტერესებს, რა მოხდება, თუ ხვალ ლონდონის მუზეუმში მივალთ და ერთ-ერთ ჰინდუისტურ ქანდაკებას ჭიქა რძეს შევწირავთ?“ მომდევნო დღის საღამოს საინფორმაციო გამოშვებაში სწორედ ისzelfde რეპორტიორი ლონდონის მუზეუმში გამოჩნდა და, კამერების ჩართვისას, დიდ ჰინდუისტურ ქანდაკებას ჭიქა რძე შესთავაზა. როგორც კი ჭიქა ქანდაკების ბაგეებს შეეხო, რძე მყისვე შეიწოვა ქანდაკებამ.
Within the spiritualism of the American Indian prophecies, the white buffalo known as “Miracle,” was born on August 20, 1994, on the farm of Dave and Valerie Heider near Janesville, Wisconsin. Miracle was born with white fur, and her birth was considered by some to be a fulfillment of a Native American prophecy. In various Native American traditions, the birth of a white buffalo is seen as a sacred and significant event, symbolizing unity, peace, and spiritual renewal. Miracle gained widespread attention and became a symbol of hope and spiritual significance for many people. The prophecy of the white buffalo is traced back, and directly associated with the most sacred relic of the native American’s spiritualistic religion, for it is in the initial story of the white buffalo, that the “piece pipe” was introduced into the culture.
ამერიკელი ინდიელთა წინასწარმეტყველებათა სპირიტუალიზმის ფარგლებში, თეთრი ბიზონი, სახელად „სასწაული“, დაიბადა 1994 წლის 20 აგვისტოს, დეივისა და ვალერი ჰაიდერების ფერმაზე, ვისკონსინის შტატის ქალაქ ჯეინსვილთან ახლოს. სასწაული თეთრი ბეწვით დაიბადა, და მისი დაბადება ზოგიერთთა მიერ მიჩნეულ იქნა ადგილობრივ ამერიკელთა ერთ-ერთი წინასწარმეტყველების აღსრულებად. ადგილობრივ ამერიკელთა სხვადასხვა ტრადიციაში, თეთრი ბიზონის დაბადება მიჩნეულია წმინდა და განსაკუთრებული მნიშვნელობის მოვლენად, რომელიც ერთიანობას, მშვიდობასა და სულიერ განახლებას განასახიერებს. სასწაულმა ფართო ყურადღება მიიპყრო და მრავალი ადამიანისთვის იმედისა და სულიერი მნიშვნელობის სიმბოლოდ იქცა. თეთრი ბიზონის წინასწარმეტყველების სათავე წარსულში იძებნება და იგი უშუალოდ უკავშირდება ადგილობრივ ამერიკელთა სპირიტუალისტური რელიგიის უწმინდეს რელიქვიას, რადგან სწორედ თეთრი ბიზონის თავდაპირველ ამბავში იქნა კულტურაში შემოტანილი „მშვიდობის ჩიბუხი“.
In 1994, in the realm of the false prophet of apostate Protestantism, the Holy Laughter movement, also known as the Toronto Blessing, began in January 1994 at the Toronto Airport Vineyard Church (now known as Catch The Fire Toronto) in Toronto, Ontario, Canada. It was during a series of revival meetings led by pastors John and Carol Arnott that the phenomenon of uncontrollable laughter, along with other manifestations such as shaking, crying, and falling down, or imitating animals and the animals sounds (often referred to as being “slain in the Spirit” or “drunk in the Lord”), began to occur among congregants.
1994 წელს, განდგომილი პროტესტანტიზმის ცრუ წინასწარმეტყველის სფეროში, წმიდა სიცილის მოძრაობა, რომელიც აგრეთვე ცნობილია როგორც ტორონტოს კურთხევა, დაიწყო 1994 წლის იანვარში ტორონტოს აეროპორტის ვენyardის ეკლესიაში (ამჟამად ცნობილი როგორც Catch The Fire Toronto), ტორონტოში, ონტარიოში, კანადაში. სწორედ პასტორების, ჯონ და კეროლ არნოტების, მიერ წარმართული აღორძინების შეხვედრების სერიის განმავლობაში, კრებულში დაიწყო უკონტროლო სიცილის ფენომენის გამოვლენა, სხვა მანიფესტაციებთან ერთად, როგორიცაა კანკალი, ტირილი და ძირს დაცემა, ან ცხოველების მიბაძვა და ცხოველური ხმების გამოცემა (რასაც ხშირად მოიხსენიებენ როგორც „სულში მოკლულს“ ან „უფალში დამთვრალს“).
The laughter and other manifestations were attributed by participants to the presence and work of the Holy Spirit, leading to the term “Holy Laughter” being used to describe the phenomenon. The revival meetings at the Toronto Airport Vineyard Church attracted attention and visitors from around the world, leading to the spread of the movement to other churches and communities. People came from around the world to experience the laughter, and when they returned to their home churches, those churches would often then begin to manifest the same demonic manifestations.
სიცილი და სხვა გამოვლინებები მონაწილეთა მიერ მიეწერებოდა სულიწმიდის თანდასწრებასა და მოქმედებას, რის შედეგადაც ამ ფენომენის აღსაწერად დამკვიდრდა ტერმინი „წმიდა სიცილი“. ტორონტოს აეროპორტის ვაინიარდის ეკლესიაში გამართულმა აღორძინების შეკრებებმა მიიპყრო ყურადღება და მოიზიდა სტუმრები მთელი მსოფლიოდან, რამაც ამ მოძრაობის გავრცელება გამოიწვია სხვა ეკლესიებსა და თემებში. ადამიანები მთელი მსოფლიოდან მოდიოდნენ, რათა გამოეცადათ ეს სიცილი, და როდესაც თავიანთ მშობლიურ ეკლესიებში ბრუნდებოდნენ, ხშირად ის ეკლესიებიც შემდეგ იწყებდნენ იმავე დემონური გამოვლინებების გამოჩენას.
Pat Robertson founded the Christian Broadcasting Network (CBN) in 1960. CBN was one of the first television networks dedicated to Christian programming, and it played a significant role in the growth of the Christian broadcasting industry in the United States. Over the years, CBN has expanded its reach and influence through television, radio, and digital media, becoming one of the largest Christian media organizations in the world.
პეტ რობერტსონმა 1960 წელს დააარსა Christian Broadcasting Network (CBN). CBN იყო ერთ-ერთი პირველი სატელევიზიო ქსელი, რომელიც ქრისტიანულ პროგრამირებას ეძღვნებოდა, და მან მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა შეერთებულ შტატებში ქრისტიანული მაუწყებლობის ინდუსტრიის ზრდაში. წლების განმავლობაში CBN-მა გააფართოვა თავისი მოცვა და გავლენა ტელევიზიის, რადიოსა და ციფრული მედიის მეშვეობით და იქცა მსოფლიოში ერთ-ერთ უდიდეს ქრისტიანულ მედია-ორგანიზაციად.
In 1988, he founded the Christian Coalition, and ran for the presidency of the United States. His beliefs are traced back to the National Reform Movement and the Lord’s Day Alliance. Both of those organizations began in 1888, and advocated for various social reforms based on Christian principles, including the prohibition of alcohol, women’s suffrage, and the observance of the Sabbath (Sunday) as a day of rest and worship. The movement was influenced by evangelical Protestantism and sought to establish a “Christian nation” guided by biblical principles. Robertson represented the same principles as both the National Reform Movement, and the Lord’s Day Alliance. For that reason, he also established Regent University.
1988 წელს მან დააარსა ქრისტიანული კოალიცია და კენჭს იყრიდა ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტობისთვის. მისი მრწამსი სათავეს იღებს ეროვნული რეფორმის მოძრაობასა და უფლის დღის ალიანსიდან. ორივე ეს ორგანიზაცია 1888 წელს დაიწყო და ქრისტიანულ პრინციპებზე დაფუძნებული სხვადასხვა სოციალური რეფორმის მხარდაჭერას ეწეოდა, მათ შორის ალკოჰოლის აკრძალვის, ქალებისთვის საარჩევნო უფლების მინიჭებისა და შაბათის (კვირის) დასვენებისა და თაყვანისცემის დღედ დაცვის ჩათვლით. ეს მოძრაობა ევანგელიკური პროტესტანტიზმის გავლენით იყო ჩამოყალიბებული და ისწრაფოდა, დაემყარებინა „ქრისტიანული ერი“, რომელსაც ბიბლიური პრინციპები უხელმძღვანელებდა. რობერტსონი იმავე პრინციპებს წარმოადგენდა, რასაც როგორც ეროვნული რეფორმის მოძრაობა, ისე უფლის დღის ალიანსი. ამ მიზეზით მან ასევე დააარსა რიჯენტის უნივერსიტეტი.
Pat Robertson established Regent University in 1977, in agreement with the Catholic doctrine which William Miller so boldly opposed. Catholicism and apostate Protestantism employ a satanic biblical methodology that among other unsanctified fruits, produces the belief that there will be a thousand years of peace before Jesus actually returns. Robertson believes his university trains men and women to be those who will run Christ’s thousand-year government during the biblical Millennium. The term “regent” means, someone who acts as a representative or deputy for a ruler or monarch, who is out of the country.
პატ რობერტსონმა 1977 წელს დააარსა Regent University, იმ კათოლიკურ დოქტრინასთან თანხმობაში, რომელსაც უილიამ მილერი ასე გაბედულად ეწინააღმდეგებოდა. კათოლიციზმი და განდგომილი პროტესტანტიზმი იყენებენ სატანურ ბიბლიურ მეთოდოლოგიას, რომელიც, სხვა არაგანწმედილ ნაყოფთა შორის, წარმოშობს რწმენას, რომ იესოს რეალურ დაბრუნებამდე ათასი წლის მშვიდობა იარსებებს. რობერტსონს სჯერა, რომ მისი უნივერსიტეტი ამზადებს კაცებსა და ქალებს იმისათვის, რომ ისინი გახდნენ ისინი, ვინც ქრისტეს ათასწლიანი მმართველობის დროს მის ათასწლიან მთავრობას წარმართავენ ბიბლიური მილენიუმის პერიოდში. ტერმინი „რეჯენტი“ ნიშნავს პირს, რომელიც მოქმედებს, როგორც ქვეყნის გარეთ მყოფი მმართველის ან მონარქის წარმომადგენელი ან მოადგილე.
Before the time of the end in 1989, beginning at least by 1960, the modern counterparts of the organizations who were pushing for Sunday legislation in 1888, arrived into history. After 1989, satanic manifestations rocked all three elements of the religious realm of the dragon, the beast, and the false prophet. Jesus always identifies the end of a thing with the beginning of a thing, and 1989, “the time of the end” in verse forty of Daniel eleven, begins a prophetic period that ends at the soon-coming Sunday law of verse forty-one. When that Sunday law arrives, Satan appears to “personate” Christ, and his crowning act of deception begins, with miracles and healings.
1989 წელს, აღსასრულის ჟამამდე, სულ მცირე 1960 წლიდან მოყოლებული, ისტორიის ასპარეზზე გამოვიდნენ იმ ორგანიზაციების თანამედროვე შესაბამისობები, რომლებიც 1888 წელს კვირა დღის კანონმდებლობისათვის იბრძოდნენ. 1989 წლის შემდეგ სატანურმა გამოვლინებებმა შეძრეს გველეშაპის, მხეცისა და ცრუ წინასწარმეტყველის რელიგიური სფეროს სამივე ელემენტი. იესო ყოველთვის რაიმეს დასასრულს რაიმეს დასაწყისთან აიგივებს, და 1989 წელი — „აღსასრულის ჟამი“ დანიელის მეთერთმეტე თავის ორმოცე მუხლში — იწყებს წინასწარმეტყველურ პერიოდს, რომელიც მთავრდება ორმოცდამეერთე მუხლის მალე მოსული კვირა დღის კანონით. როდესაც ეს კვირა დღის კანონი მოვა, სატანა გამოჩნდება, თითქოს ქრისტეს „განსახიერებდეს“, და დაიწყება მისი მოტყუების დაგვირგვინებული აქტი — სასწაულებითა და განკურნებებით.
The history that begins that prophetic period identifies a work of an apostate Protestant movement, that leads to the Sunday law, which was typified by 1989, the beginning of that period. In 1989, the “wall” of “the iron curtain” came down, and at the end of this period the “wall of separation of Church and State” comes down. The beginning of the period marks the first two presidents of the eight final presidents. The beginning marks the papacy overcoming its enemy of atheism in the Soviet Union, and the last marks the papacy overcoming its enemy of Protestantism in the United States. The beginning identifies the first of those eight presidents (a Republican), joining hands with the antichrist of Bible prophecy, and the ending marks the last of those eight presidents joining hands with the antichrist of Bible prophecy. That first president is understood to be responsible for bringing down the wall, and the last is the one who will build the wall.
ისტორია, რომელიც იმ წინასწარმეტყველურ პერიოდს იწყებს, ასახავს განდგომილი პროტესტანტული მოძრაობის მოქმედებას, რომელსაც კვირადღის კანონისკენ მიჰყავს და რომელიც 1989 წლით, იმ პერიოდის დასაწყისით, იყო წინასახედ მინიშნებული. 1989 წელს „რკინის ფარდის“ „კედელი“ დაეცა, ხოლო ამ პერიოდის დასასრულს „ეკლესიისა და სახელმწიფოს გამიჯვნის კედელი“ დაეცემა. ამ პერიოდის დასაწყისი აღნიშნავს რვა უკანასკნელი პრეზიდენტიდან პირველ ორს. დასაწყისი აღნიშნავს პაპობის მიერ თავის მტერზე — საბჭოთა კავშირში არსებულ ათეიზმზე — გამარჯვებას, ხოლო უკანასკნელი აღნიშნავს პაპობის მიერ თავის მტერზე — შეერთებულ შტატებში არსებულ პროტესტანტიზმზე — გამარჯვებას. დასაწყისი აჩვენებს ამ რვა პრეზიდენტთაგან პირველს (რესპუბლიკელს), რომელიც ხელს უწვდის ბიბლიური წინასწარმეტყველების ანტიქრისტეს, ხოლო დასასრული აღნიშნავს, რომ ამ რვა პრეზიდენტთაგან უკანასკნელიც ხელს უწვდის ბიბლიური წინასწარმეტყველების ანტიქრისტეს. ეს პირველი პრეზიდენტი მიჩნეულია კედლის დანგრევაზე პასუხისმგებლად, ხოლო უკანასკნელი ის არის, ვინც კედელს ააშენებს.
In 1960, through to the time of the end in 1989, the modern National Reform Movement began. After the election, satanic miracles began. Before the Sunday law the final manifestation of the national reformers will raise their political head again. At the Sunday law, the time has come for the marvelous working of Satan. In advance of the Sunday law there will, of prophetic necessity, need to be judgments which not only remove the national prosperity of the United States, but those judgments will of prophetic necessity need to be so severe and fearful that the logic is put in place that allows for those in the final national reform movement, the Christian Nationalists, to be identifying the reason for those judgments, as the citizens who are desecrating what they call the Lord’s Day.
1960 წელს, 1989 წელს აღსასრულის ჟამამდე, დაიწყო თანამედროვე ეროვნული რეფორმის მოძრაობა. არჩევნების შემდეგ დაიწყო სატანური სასწაულები. კვირადღის კანონის წინ ეროვნული რეფორმატორების საბოლოო გამოვლინება კვლავ აიმაღლებს თავის პოლიტიკურ თავს. კვირადღის კანონის ჟამს დადგა სატანის საოცარი მოქმედების დრო. კვირადღის კანონის წინ, წინასწარმეტყველური აუცილებლობით, უნდა იყოს სასჯელები, რომლებიც არა მხოლოდ შეერთებული შტატების ეროვნულ კეთილდღეობას წაართმევენ, არამედ ეს სასჯელები, წინასწარმეტყველური აუცილებლობით, უნდა იყოს იმდენად მძიმე და საშინელი, რომ ჩამოყალიბდეს ის ლოგიკა, რომელიც საშუალებას მისცემს საბოლოო ეროვნული რეფორმის მოძრაობაში მყოფთ, ქრისტიან ნაციონალისტებს, ამ სასჯელთა მიზეზად დაასახელონ ის მოქალაქეები, რომლებიც შეურაცხყოფენ იმას, რასაც ისინი უფლის დღედ მოიხსენიებენ.
We will continue this study in the next article.
ჩვენ განვაგრძობთ ამ კვლევას მომდევნო სტატიაში.
“If our people continue in the listless attitude in which they have been, God cannot pour upon them His Spirit. They are unprepared to co-operate with Him. They are not awake to the situation and do not realize the threatened danger. They should feel now, as never before, their need of vigilance and concerted action.
„თუ ჩვენი ხალხი კვლავაც იმ უმოქმედო და უღონო მდგომარეობაში დარჩება, რომელშიც აქამდე იყვნენ, ღმერთი ვერ გადმოაფრქვევს მათზე თავის სულს. ისინი მოუმზადებელნი არიან, რათა მასთან ითანამშრომლონ. ისინი არ არიან გამოღვიძებულნი არსებული მდგომარეობის მიმართ და ვერ აცნობიერებენ დამუქრებულ საფრთხეს. მათ ახლა, როგორც არასოდეს უწინ, უნდა შეიგრძნონ თავიანთი საჭიროება სიფხიზლისა და შეთანხმებული მოქმედებისა.
“The peculiar work of the third angel has not been seen in its importance. God meant that His people should be far in advance of the position which they occupy today. But now, when the time has come for them to spring into action, they have the preparation to make. When the National Reformers began to urge measures to restrict religious liberty, our leading men should have been alive to the situation and should have labored earnestly to counteract these efforts. It is not in the order of God that light has been kept from our people—the very present truth which they needed for this time. Not all our ministers who are giving the third angel’s message really understand what constitutes that message. The National Reform movement has been regarded by some as of so little importance that they have not thought it necessary to give much attention to it and have even felt that in so doing they would be giving time to questions distinct from the third angel’s message. May the Lord forgive our brethren for thus interpreting the very message for this time.
„მესამე ანგელოზის განსაკუთრებული საქმე თავისი მნიშვნელობით არ იქნა დანახული. ღმერთს ნებავდა, რომ მისი ხალხი ბევრად წინ ყოფილიყო იმ მდგომარეობასთან შედარებით, რომელიც დღეს უჭირავს. მაგრამ ახლა, როცა მათთვის მოქმედებაში ჩაბმის დრო დადგა, მოსამზადებელი სამუშაო აქვთ შესასრულებელი. როცა ნაციონალურმა რეფორმატორებმა რელიგიური თავისუფლების შეზღუდვის ღონისძიებათა მოთხოვნა დაიწყეს, ჩვენს წამყვან ძმებს ვითარებისთვის ფხიზლად უნდა ედევნებინათ თვალი და გულმოდგინედ უნდა ეშრომათ ამ მცდელობების საწინააღმდეგოდ. ღვთის განზრახვა არ ყოფილა, რომ ნათელი დაფარული დარჩენილიყო ჩვენი ხალხისგან — სწორედ ის ახლანდელი ჭეშმარიტება, რომელიც მათ ამ დროისთვის სჭირდებოდათ. ყველა ჩვენი მსახური, ვინც მესამე ანგელოზის უწყებას ქადაგებს, ნამდვილად არ ესმის, თუ რას შეადგენს ეს უწყება. ნაციონალური რეფორმის მოძრაობა ზოგიერთმა იმდენად უმნიშვნელოდ მიიჩნია, რომ საჭიროდ არ ჩათვალა მისთვის დიდი ყურადღების მიქცევა და კიდეც ეგონათ, რომ ამგვარად დროს დაუთმობდნენ საკითხებს, რომლებიც მესამე ანგელოზის უწყებისგან განცალკევებულია. დაე, უფალმა მიუტევოს ჩვენს ძმებს, რომ ასე განმარტეს სწორედ ამ დროისთვის განკუთვნილი უწყება.“
“The people need to be aroused in regard to the dangers of the present time. The watchmen are asleep. We are years behind. Let the chief watchmen feel the urgent necessity of taking heed to themselves, lest they lose the opportunities given them to see the dangers.
ხალხი უნდა გამოაფხიზლონ ამჟამინდელი დროის საფრთხეებთან დაკავშირებით. გუშაგნი სძინავთ. ჩვენ წლებია უკან ვრჩებით. დაე, მთავარმა გუშაგებმა იგრძნონ თავიანთი თავისთვის გაფრთხილების მიცემის გადაუდებელი აუცილებლობა, რათა არ დაკარგონ მათთვის ბოძებული შესაძლებლობანი, დაინახონ საფრთხენი.
“If the leading men in our conferences do not now accept the message sent them by God, and fall into line for action, the churches will suffer great loss. When the watchman, seeing the sword coming, gives the trumpet a certain sound, the people along the line will echo the warning, and all will have opportunity to make ready for the conflict. But too often the leader has stood hesitating, seeming to say: ‘Let us not be in too great haste. There may be a mistake. We must be careful not to raise a false alarm.’ The very hesitancy and uncertainty on his part is crying: “‘Peace and safety.” Do not get excited. Be not alarmed. There is a great deal more made of this religious amendment question than is demanded. This agitation will all die down.’ Thus he virtually denies the message sent from God, and the warning which was designed to stir the churches fails to do its work. The trumpet of the watchman gives no certain sound, and the people do not prepare for the battle. Let the watchman beware lest, through his hesitancy and delay, souls shall be left to perish, and their blood shall be required at his hand.
„თუ ჩვენს კონფერენციებში წინამძღოლი კაცები ახლა არ მიიღებენ ღვთისგან მათთვის გამოგზავნილ ცნობას და მოქმედებისთვის რიგში არ ჩადგებიან, ეკლესიები დიდ ზარალს განიცდიან. როდესაც გუშაგი, მახვილის მოახლოებას ხედავს და საყვირს გარკვეულ ხმას გამოსცემს, მთელ რიგზე მდგომი ხალხი ამ გაფრთხილებას გამოეხმაურება, და ყველას მიეცემა შესაძლებლობა, ბრძოლისთვის მოემზადოს. მაგრამ მეტისმეტად ხშირად წინამძღოლი ყოყმანში მდგარა და თითქოს ამბობს: „ნუ ვიჩქარებთ მეტისმეტად. შესაძლოა, შეცდომა იყოს. ფრთხილად უნდა ვიყოთ, რათა ცრუ განგაში არ ავტეხოთ.“ მისი მხრიდან სწორედ ეს ყოყმანი და გაურკვევლობა ღაღადებს: „მშვიდობა და უსაფრთხოება.“ ნუ აღელდებით. ნუ შეშინდებით. ამ რელიგიური შესწორების საკითხზე იმაზე გაცილებით მეტი ხდება, ვიდრე ამას საჭიროება მოითხოვს. ეს მღელვარება სრულიად ჩაცხრება.“ ამგვარად იგი ფაქტობრივად უარყოფს ღვთისგან გამოგზავნილ ცნობას, და გაფრთხილება, რომელიც ეკლესიების შესაძრავად იყო განკუთვნილი, თავის საქმეს ვეღარ აკეთებს. გუშაგის საყვირი გარკვეულ ხმას აღარ გამოსცემს, და ხალხი ბრძოლისთვის არ ემზადება. დაე, გუშაგი ფრთხილად იყოს, რათა მისი ყოყმანისა და დაყოვნების გამო სულები დასაღუპად არ დარჩნენ, და მათი სისხლი მისი ხელიდან არ მოიკითხონ.“
“We have been looking many years for a Sunday law to be enacted in our land; and, now that the movement is right upon us, we ask: Will our people do their duty in the matter? Can we not assist in lifting the standard and in calling to the front those who have a regard for their religious rights and privileges? The time is fast approaching when those who choose to obey God rather than man will be made to feel the hand of oppression. Shall we then dishonor God by keeping silent while His holy commandments are trodden underfoot?
„მრავალი წლის განმავლობაში ველოდებოდით, რომ ჩვენს ქვეყანაში კვირადღის კანონი ამოქმედდებოდა; და ახლა, როდესაც ეს მოძრაობა უკვე პირდაპირ ჩვენს წინაშეა, ვკითხულობთ: შეასრულებს კი ჩვენი ხალხი თავის მოვალეობას ამ საქმეში? განა არ შეგვიძლია ხელი შევუწყოთ დროშის აღმართვას და წინ გამოვიხმოთ ისინი, რომელთაც თავიანთი რელიგიური უფლებებისა და პრივილეგიების პატივისცემა აქვთ? სწრაფად ახლოვდება დრო, როდესაც ისინი, ვინც ღმერთს ადამიანზე მეტად დამორჩილებას აირჩევენ, ჩაგვრის ხელს იგრძნობენ. მაშ, განა ღმერთს შეურაცხვყოფთ დუმილით, როცა მისი წმიდა მცნებები ფეხქვეშ ითელება?“
“While the Protestant world is by her attitude making concessions to Rome, let us arouse to comprehend the situation and view the contest before us in its true bearings. Let the watchmen now lift up their voice and give the message which is present truth for this time. Let us show the people where we are in prophetic history and seek to arouse the spirit of true Protestantism, awaking the world to a sense of the value of the privileges of religious liberty so long enjoyed.
„სანამ პროტესტანტული სამყარო თავისი დამოკიდებულებით რომისადმი დათმობებზე მიდის, გავიღვიძოთ, რათა შევიცნოთ მდგომარეობა და ჩვენს წინაშე მდგომი ბრძოლა მის ჭეშმარიტ ასპექტებში დავინახოთ. დაე, დარაჯებმა ახლა აღიმაღლონ თავიანთი ხმა და წარმოთქვან უწყება, რომელიც ამ დროისთვის აწმყო ჭეშმარიტებაა. ვუჩვენოთ ხალხს, სად ვდგავართ წინასწარმეტყველურ ისტორიაში, და ვეცადოთ აღვძრათ ჭეშმარიტი პროტესტანტიზმის სული, რათა გავაღვიძოთ ქვეყნიერება იმ რელიგიური თავისუფლების უპირატესობათა ფასეულობის შეგნებამდე, რომლითაც ასე დიდი ხნის განმავლობაში ვსარგებლობდით.“
“God calls upon us to awake, for the end is near. Every passing hour is one of activity in the heavenly courts to make ready a people upon the earth to act a part in the great scenes that are soon to open upon us. These passing moments, that seem of so little value to us, are weighty with eternal interests. They are molding the destiny of souls for everlasting life or eternal death. The words we utter today in the ears of the people, the works we are doing, the spirit of the message we are bearing, will be a savor of life unto life or of death unto death.
„ღმერთი მოგვიწოდებს, გამოვიღვიძოთ, რადგან აღსასრული ახლოს არის. ყოველი გამავალი საათი ზეციურ ეზოებში მოქმედების საათია, რათა დედამიწაზე მომზადდეს ხალხი, რომელმაც თავისი წილი უნდა შეასრულოს იმ დიდ მოვლენებში, რომლებიც მალე უნდა გადაიშალოს ჩვენს წინაშე. ეს გამავალი წუთები, რომლებიც ჩვენთვის ესოდენ მცირედ ფასეულად ჩანს, დატვირთულია მარადიული ინტერესებით. ისინი აყალიბებენ სულთა ხვედრს საუკუნო სიცოცხლისათვის ან მარადიული სიკვდილისათვის. სიტყვები, რომლებსაც დღეს ხალხის ყურში წარმოვთქვამთ, საქმეები, რომელთაც ვაკეთებთ, უწყების სული, რომელიც მიგვაქვს, იქნება სიცოცხლის სურნელი სიცოცხლისათვის ან სიკვდილის სურნელი სიკვდილისათვის.“
“My brethren, do you realize that your own salvation, as well as the destiny of other souls, depends upon the preparation you now make for the trial before us? Have you that intensity of zeal, that piety and devotion, which will enable you to stand when opposition shall be brought against you? If God has ever spoken by me, the time will come when you will be brought before councils, and every position of truth which you hold will be severely criticized. The time that so many are now allowing to go to waste should be devoted to the charge that God has given us of preparing for the approaching crisis.” Testimonies, volume 5, 714–716.
„ჩემო ძმანო, აცნობიერებთ თუ არა, რომ თქვენი საკუთარი ხსნა, ისევე როგორც სხვა სულთა ხვედრი, დამოკიდებულია იმ მომზადებაზე, რომელსაც ახლა ახორციელებთ ჩვენს წინაშე მდგარი განსაცდელისთვის? გაქვთ კი ის სიღრმისეული მოშურნეობა, ის ღვთისმოსაობა და ერთგულება, რაც შესაძლებლობას მოგცემთ მტკიცედ იდგეთ, როცა თქვენ წინააღმდეგ წინააღმდეგობა აღიძვრება? თუ ღმერთს ოდესმე ულაპარაკია ჩემით, მოვა დრო, როცა საბჭოთა წინაშე წარდგებით, და ჭეშმარიტების ყოველი პოზიცია, რომელსაც თქვენ იცავთ, სასტიკად იქნება გაკრიტიკებული. დრო, რომელსაც ამჟამად ამდენი ადამიანი ფუჭად კარგავს, უნდა მიეძღვნას იმ მოვალეობას, რომელიც ღმერთმა დაგვაკისრა — მოვემზადოთ მოახლოებული კრიზისისთვის.“ Testimonies, volume 5, 714–716.