დანიელის წიგნი — ას ოთხმოცდამეათე ნაწილი

წინა სტატია დასრულდა ნაწყვეტით, რომელიც შეიცავდა აბზაცს, სადაც ნათქვამი იყო: „დანაშაული თითქმის მის ზღვარს მიაღწია. დაბნეულობა ავსებს სამყაროს, და მალე დიდი შიში დაატყდება თავს ადამიანებს. დასასრული ძალიან ახლოს არის. ჩვენ, რომელთაც ჭეშმარიტება ვიცით, უნდა ვემზადებოდეთ იმისთვის, რაც მალე თავს დაატყდება მსოფლიოს, როგორც გამაოგნებელი მოულოდნელობა.“ „დანაშაული“ თავის ზღვარს აღწევს მაშინ, როდესაც გამოსაცდელი დროის სასმისი ივსება, და შეერთებული შტატებისთვის ეს ზღვარი კვირა დღის კანონის დროს მიიღწევა.

კვირა-დღის კანონის დაწესებისას შეერთებული შტატები თავისი სასმისს სრულიად აავსებს, და ეროვნულ განდგომილებას ეროვნული დაღუპვა მოჰყვება. აბზაცი, რომელსაც განვიხილავთ, ამბობს: „დანაშაული თითქმის მიაღწია თავის ზღვარს“ და „დიდი შიში მალე მოაწევს ადამიანებს.“ კვირა-დღის კანონზე, რომელიც გამოცხადების მეთერთმეტე თავში მოხსენიებული „დიდი მიწისძვრის ჟამია“, „ქალაქის მეათედი დაეცა“ და „აჰა, მესამე ვაი სწრაფად მოდის,“ და „მეშვიდე ანგელოზმა დაჰბერა.“ მესამე ვაი მეშვიდე საყვირია, და იგი კვირა-დღის კანონზე მოდის, მოჰქონდა „დიდი შიში.“ იმ დროს „აღსასრული მეტად ახლოა,“ და იგი მოდის როგორც „გამანადგურებელი მოულოდნელობა.“ კვირა-დღის კანონზე გამოსაცდელი დროის სასმისიც აივსება პაპობისათვის, რადგან მაშინ გამოცხადების მეთვრამეტე თავის მეორე ხმა აცხადებს: „გამოდით მისგან, ხალხო ჩემო, რათა არ ეზიაროთ მის ცოდვებს და არ მიიღოთ მისი წყლულებისაგან. რადგან მისმა ცოდვებმა ცას მისწვდა, და ღმერთმა გაიხსენა მისი ურჯულოებანი. მიუზღეთ მას ისე, როგორც მან მოგიზღოთ თქვენ, და ორმაგად მიაგეთ ორმაგად მისი საქმეებისამებრ; იმ სასმისში, რომელიც მან აავსო, ორმაგად აუვსეთ მას.“

ის ისტორია იხსნება საკვირაო კანონით და აღნიშნავს დროის სიმბოლურ პერიოდს, როდესაც პაპობა „გამოვა დიდი მძვინვარებით, რათა დაღუპოს და სრულიად გაანადგუროს მრავალი“, რადგან „უკანასკნელ დღეებში მრავალი მოწამე იქნება“. ის, რაც პაპობას განარისხებს, არის „ცნობები აღმოსავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან“, რომლებიც „შეაშფოთებენ მას“, მაგრამ „იგი თავის აღსასრულს მიაღწევს და არავინ დაეხმარება მას“. საკვირაო კანონიდან პაპობის დასასრულამდე იწყება ღვთის აღმასრულებელი სამსჯავროს პირველი ფაზა. ამას მოსდევს მეორე ფაზა, რომელიც არის შვიდი უკანასკნელი წყლული, და საბოლოოდ — ბოროტთა მარადიული განადგურება ათასწლიანი მილენიუმის დასასრულს. ღვთის აღმასრულებელი სამსჯავროს ისტორია ომის კონტექსტშია მოთავსებული.

ღმერთი ბეჭედს ადებს ას ორმოცდაოთხი ათასს და შემდეგ თავის სხვა ფარას ბაბილონიდან მოუხმობს გამოსასვლელად; ხოლო ეს სხვა ფარაც ასევე იღებს ღვთის ბეჭედს, თუმცა ისინი, ას ორმოცდაოთხი ათასის საპირისპიროდ, წარმოდგენილნი არიან როგორც „დიდი სიმრავლე“. წინა ციტატაში დასანახი არსებითი საკითხი ის არის, რომ „ოთხი ქარი დაკავებულია, ვიდრე ღვთის მსახურთა შუბლებზე დაისმებოდეს ბეჭედი“. კვირადღის კანონის დროს ას ორმოცდაოთხი ათასი უკვე დაბეჭდილია, „და აჰა, მესამე ვაი სწრაფად მოდის“; თუმცა ოთხი ქარი სრულად მხოლოდ მაშინ თავისუფლდება, როდესაც ღვთის სხვა ფარის უკანასკნელნიც მიიღებენ ბეჭედს.

„დიდი და საზეიმო მოვლენები“, რომელთა „ზღურბლზეც ვდგავართ“, წარმოდგენილია როგორც „ომები და ომების ხმები“. ეს წარმოდგენილია როგორც ისეთი ვითარება, რომელიც ხდება მაშინ, როცა „ჩვენს სამყაროში ყველაფერი მღელვარებაშია“, როცა ერები „უკვე აღდგებიან ერის წინააღმდეგ“. პანიუმი წარმოადგენს „უცნაურ და მოვლენებით აღსავსე ისტორიას“, დანიელის მეთერთმეტე თავის მეთხუთმეტე მუხლში, რომელიც მივყავართ მეთექვსმეტე მუხლამდე და მასში შეგვიყვანს; ეს არის კვირის კანონი, სადაც ხდება „საერთო შეტაკება“, რომლისთვისაც „დედამიწის ყველა ძალა“ თავის ძალებს უკანასკნელი დიდი ბრძოლისათვის აწყობს. ეს „უკანასკნელი დიდი ბრძოლა“ მესამე მსოფლიო ომია და წარმოდგენილია ძვ. წ. 31 წელს აკციუმის ბრძოლით.

მუხლები პირველი და მეორე, აგრეთვე მუხლები ათიდან თხუთმეტამდე, წარმოადგენს დანიელის მეთერთმეტე თავის ორმოცე მუხლის დაფარულ ისტორიას. ორმოცე მუხლი განსაზღვრავს შეერთებული შტატებისა და ადვენტიზმის ისტორიას 1798 წლიდან 1989 წლამდე. შემდეგ იგი დუმს შეერთებული შტატების, როგორც ბიბლიური წინასწარმეტყველების მეექვსე სამეფოს, დასასრულამდე და ლაოდიკიური მეშვიდე დღის ადვენტისტური ეკლესიის ამონთხევამდე ორმოცდამეერთე მუხლში, რაც საკვირაო კანონია და ამავე დროს არის მეთექვსმეტე მუხლიც. პირველი და მეორე მუხლები მიუთითებს აღსასრულის ჟამზე 1989 წელს და შეერთებული შტატების პრეზიდენტებზე იმ დროიდან მოყოლებული, მეექვსე მდიდარ პრეზიდენტამდე, რომელიც სატანურ გლობალისტებს აღძრავს. მეორე მუხლი ისტორიას მიჰყავს დონალდ ტრამპის 2016 წლის არჩევამდე, ხოლო შემდეგ მესამე მუხლი კვლავ იღებს ათი მეფის ისტორიას, რომლებიც წარმოდგენილნი არიან ალექსანდრე დიდით, რომელიც არის ბიბლიური წინასწარმეტყველების მეშვიდე სამეფო, და რომლებიც თავიანთ სამეფოს პაპობას გადასცემენ მალე მოსალოდნელი საკვირაო კანონის კრიზისის დროს.

მეათე მუხლი სრულდება 1989 წლის, როგორც აღსასრულის დროის, განსაზღვრით, ხოლო მეთერთმეტე და მეთორმეტე მუხლები წარმოადგენენ ომს უკრაინაში და მიუთითებენ, რომ პუტინი და რუსეთი ამ ომს მოიგებენ, თუმცა თავიანთი გამარჯვებით სარგებელს ვერ მიიღებენ. უკრაინის ომი 2014 წელს დაიწყო, ერთი წლით ადრე, ვიდრე ტრამპის პირველი საარჩევნო კამპანია დაიწყებოდა. ეს მუხლები გადადის დონალდ ტრამპის აღდგომაზე (პოლიტიკურად), როდესაც იგი იწყებს თავის მესამე კამპანიას, რათა გახდეს მერვე პრეზიდენტი, რომელიც იმ შვიდთაგანია. მეცამეტე მუხლი ასახელებს ტრამპის პოლიტიკურ ბრძოლებს, რომლებიც წინ უსწრებს მის გამარჯვებას პანიუმში მეთხუთმეტე მუხლში, ხოლო მეთოთხმეტე მუხლი ეხება იმ ისტორიას, რომელიც პანიუმის ბრძოლის განმავლობაში ვითარდება მის გამარჯვებამდე მეთხუთმეტე მუხლში — იმ ისტორიას, როდესაც ცოდვის კაცი იწყებს პოლიტიკურ ისტორიაში აშკარა შეჭრას. როდესაც პაპობა წინასწარმეტყველურ ისტორიაში იჭრება, ტვიროსის მეძავი იწყებს გალობას და ხილვა მტკიცდება.

პანიუმში 200 წ. ჩვ. წ.-მდე მოპოვებულ გამარჯვებას მოჰყვა მაკაბელთა „აჯანყების“ გზასანიშნავი მოდეინში (რაც ნიშნავს პროტესტს) 167 წ. ჩვ. წ.-მდე. 164 წ. ჩვ. წ.-მდე მაკაბელებმა ხელახლა აკურთხეს ტაძარი, ხოლო ანტიოქოს ეპიფანე გარდაიცვალა, რითაც აღინიშნა გარდამტეხი მომენტი მაკაბელთა ბრძოლაში ბერძნული რელიგიური გავლენის წინააღმდეგ. 161 წ. ჩვ. წ.-მდე-დან 158 წ. ჩვ. წ.-მდე პერიოდში კავშირში შესვლის საქმე დაიწყო და დასრულდა. წინასწარმეტყველური გზასანიშნავები მეორდება ჰასმონეურ დინასტიაში მეთხუთმეტე მუხლიდან ოცდამესამე მუხლამდე აღწერილი ისტორიის ფარგლებში.

ოცდამესამე მუხლში რომთან კავშირი პირდაპირი მითითებაა, მაგრამ მეთხუთმეტე მუხლში ოთხი მაკაბეური საზღვარი — ძვ. წ. 167, ძვ. წ. 164, ძვ. წ. 161 და ძვ. წ. 158 — მხოლოდ მაშინ ჩანს, როდესაც „კავშირის“ ისტორია ამ მუხლს მიესადაგება. როდესაც პომპეუსმა მეთექვსმეტე მუხლში იერუსალიმი დაიპყრო, იგი შეეჯახა სამოქალაქო ომს, რომელიც ქალაქის შიგნით მიმდინარეობდა, ხოლო ორი დაპირისპირებული მხარეც ორივე ჰასმონეური დინასტიის დანაწევრებული ჯგუფები იყვნენ. ამიტომ მაკაბელებიც მეთექვსმეტე მუხლის ისტორიაშიც არიან.

მეოცე მუხლი განსაზღვრავს ქრისტეს შობას, ხოლო ოცდამეერთე და ოცდამეორე მუხლები — ქრისტეს სიკვდილის ისტორიას; ამრიგად, ამ ისტორიაში ჰასმონელთა დინასტიის ხაზი წარმოდგენილია ფარისევლებით. მეთხუთმეტედან ოცდამესამე მუხლამდე განსაზღვრულია პირდაპირი მნიშვნელობით დიდებული ქვეყანა და ღმრთის იუდეველი განდგომილი ხალხი, რომელიც თავს მისი ჭეშმარიტებების დამცველად აღიარებდა, მაგრამ ღმრთის წარმომადგენელი იმაზე მეტად არ იყო, ვიდრე განდგომილი პროტესტანტიზმია.

და უაიტი გვამცნობს, რომ „მრავალი იმ ისტორიისა, რომელიც აღსრულდა“ „დანიელის მეთერთმეტის“ „აღსრულებაში, კვლავ განმეორდება.“ წინასწარმეტყველების ხაზი, რომელიც ჰასმონელთა დინასტიით არის წარმოდგენილი, წარმოადგენს წინასწარმეტყველების იმ ხაზს, რომელიც ასახავს პროტესტანტიზმის განდგომილ რქას, დაწყებულს მესამე საპრეზიდენტო კამპანიიდან, რომელსაც იწყებს მეექვსე უმდიდრესი პრეზიდენტი. ტრამპი პრეზიდენტობისთვის სამჯერ იყრის კენჭს; პირველად და ბოლოს, როცა იგი იყრის კენჭს, გამარჯვებულია, ხოლო მეორედ აჯანყება, რომელიც ცამეტი რიცხვით არის წარმოდგენილი, მიუთითებს 2020 წლის მოპარულ არჩევნებზე. შემდეგ მსოფლიო ორ კლასად იყოფა: ერთ კლასს შეუძლია 2020-ის დანახვა, ხოლო მეორე კლასი ბრმაა. ეს განასახიერებს იმ დიდ გამოცდას, რომელიც უსწრებს ადვენტისტთათვის მადლის ჟამის დახურვას მხეცის ხატის ჩამოყალიბებაში.

ამჟამად „მიმდინარე“ მზარდი „სამზადისი“, „მოძრაობები“ და „მოვლენები“, „რომლებიც შედეგად გამოიწვევს მხეცის ხატის შექმნას“ და „რომლებიც აღასრულებს წინასწარმეტყველების წინასწარმეტყველებებს ამ უკანასკნელი დღეებისთვის“, მოიცავს ჰასმონელთა დინასტიის სასაზღვრო ნიშნებს დანიელის მეთერთმეტე თავის მეთხუთმეტედან ოცდამესამე მუხლამდე. განდგომილი ჰასმონელთა დინასტია, რომელიც განდგომილ პროტესტანტიზმს წარმოადგენს, ჩაქსოვილია დონალდ ტრამპის, მეექვსე და მერვე რესპუბლიკელი პრეზიდენტის, მოწმობაში, რომელიც აღაგზნებს და ამოქმედებს თავის MAGA-იზმს ახალი მსოფლიო წესრიგის woke-იზმის წინააღმდეგ.

ტრამპის შესახებ მოწმობა აღწევს 2020 წლამდე დანიელის მეთერთმეტე თავის მეორე მუხლში, და იგი მოიცავს მის საარჩევნო კამპანიასა და პირველ ვადას; ხოლო მეცამეტედან მეთხუთმეტე მუხლებამდე მუხლები განსაზღვრავს მის მესამე და უკანასკნელ კამპანიას, გამარჯვებას და მის უკანასკნელ ვადას. ამ ორ ვადას შორის, გამოცხადების მეთერთმეტე თავი მიუთითებს, რომ რესპუბლიკური რქა მოიკლა და სამნახევარი დღე მკვდრად ეგდო ქუჩაში. ტრამპის ისტორიის ეს ხაზი ერთმანეთთან აკავშირებს მისი პრეზიდენტობების დასაწყისსა და დასასრულს დანიელის მეთერთმეტე თავში. ამრიგად, დონალდ ტრამპის მოწმობა მოთავსებულია როგორც დანიელის, ისე გამოცხადების წიგნებში, და ორივე წიგნში იგი მეთერთმეტე თავშია მოთავსებული.

სამი ნაწილობრივი ხაზი, როდესაც ერთად მოიყრება, განსაზღვრავს ტრამპის სრულ ისტორიას, როგორც მეექვსე და მერვე პრეზიდენტისას, და ისინი აგებულია „ჭეშმარიტების“ ხელწერაზე. ისინი მომდინარეობს დანიელისა და გამოცხადების წიგნებიდან და წარმოშობს ისტორიის ხაზს, რომელიც შეესაბამება „დანიელის წიგნის იმ ნაწილს, რომელიც უკანასკნელ დღეებს ეხება.“

დანიელის ის ნაწილი სწორედ ის არის, რომელსაც იუდას ტომის ლომი ხსნის ბეჭედს, მადლის ჟამის დახურვის წინ, და ამიტომ იგი ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვის უწყების შემადგენელი ელემენტია. მაგრამ სულიერი ოც-ოცი ხედვაა საჭირო, რათა დაინახონ ორი მოწმის 2020 წელს მოკვლის წინასწარმეტყველური ნიშნულები.

დანიელის მეთერთმეტე თავის მეთხუთმეტე მუხლი წარმოადგენს პანიუმის ბრძოლას და ჰასმონელთა დინასტიის ხაზს, რომელიც აღსრულდა სიტყვასიტყვითი ბრძოლით; ამგვარად, იგი განასახიერებს სულიერი ომის წინასწარმეტყველურ ილუსტრაციას განდგომილი პროტესტანტიზმის რელიგიასა და გლობალისტის ახალი ეპოქის რელიგიას შორის. პანიუმის ბრძოლა, რომელიც მოხდა ძვ. წ. 200 წელს, წარმოადგენს რესპუბლიკური რქის ბრძოლას, ხოლო მაკაბელთა აჯანყებით წარმოდგენილი ბრძოლა განდგომილი პროტესტანტული რქის ბრძოლას წარმოადგენს. თუმცა მაკაბელთა აჯანყება მოხდა ძვ. წ. 167 წელს, იგი წინასწარმეტყველურად შეესაბამება რესპუბლიკური რქის ბრძოლას ძვ. წ. 200 წელს, რადგან წინასწარმეტყველურად რქები ერთმანეთის ისტორიებს პარალელურად მიჰყვებიან.

მეთხუთმეტე მუხლი წარმოადგენს იმ წინასწარმეტყველურ ისტორიას, რომელიც უშუალოდ წინ უძღვის და მიჰყავს მალე მოსალოდნელ კვირადღის კანონს. ამიტომ იგი აღნიშნავს სწორედ იმ მომენტს ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვის ჟამში, როდესაც დაბეჭდვის უწყებაში მოქმედი ძალა სამარადისოდ აღბეჭდავს ბეჭედს ღვთის უკანასკნელი დღეების ხალხზე.

იუდას ტომის ლომი ხსნის იმ ჭეშმარიტებას, და ეს ჭეშმარიტება არის იესო ქრისტეს გამოცხადება. ას ორმოცდაოთხი ათასი არიან ისინი, ვინც „მიჰყვებიან კრავს, სადაც კი იგი წავა“, და როდესაც იგი ხსნის მეთხუთმეტე მუხლს, იუდას ტომის ლომმა თავისი უკანასკნელი დღის ხალხი პანიუმში მიიყვანა. იესომ სწორედ ეს საკითხი ბეჭდვის პროცესში თვალსაჩინოდ აჩვენა, როდესაც მან თავისი მოწაფეები პანიუმში წაიყვანა, ჯვარცმამდე ცოტა ხნით ადრე.

პანიუმის ომს ქრისტე უშუალოდ ეხება, როდესაც იგი თავის მოწაფეებთან ერთად პანიუმში იდგა და იქ აუწყა მათ, რომ მისი ეკლესია პეტრეს აღსარებაზე აშენდებოდა და რომ „ჯოჯოხეთის ბჭენი“ მას ვერ სძლევდნენ. იესომ განსაზღვრა ის ბრძოლა, რომელიც პანიუმის ბრძოლით არის წარმოდგენილი. პანიუმის ბრძოლა მეთხუთმეტე მუხლია, ხოლო მეთექვსმეტე მუხლი აქტიუმის ბრძოლაა. ქრისტე იდგა პანიუმში, უშუალოდ მანამდე, ვიდრე მისი სიკვდილის მოქმედება აღსრულდებოდა.

პანიუმიდან კვირის კანონის დრომდე არსებული ისტორია არის დედამიწის მხეცის ორი რქის — პროტესტანტიზმისა და რესპუბლიკანიზმის — პოლიტიკური და რელიგიური ბრძოლის ისტორია. ორივეზე თავდასხმა განხორციელდა უძირო უფსკრულიდან ამომავალი ათეისტური მხეცის მიერ 2020 წელს, ხოლო ამ ორი რქის ბრძოლა გლობალიზმის პოლიტიკური და რელიგიური ღმერთების წინააღმდეგ წარმოდგენილია მეთერთმეტედან მეთექვსმეტე მუხლამდე არსებული ისტორიის ფარგლებში.

2014 წელს დაწყებული უკრაინის ომიდან, 2015 წელს დაწყებული დონალდ ტრამპის პირველი საპრეზიდენტო კამპანიიდან, 2020 წელს ორი რქის სიკვდილამდე, 2023 წლის აღდგომამდე, 2022 წლის 15 ნოემბერს დაწყებული ტრამპის მესამე კამპანიამდე, ისტორია მიდის მეცამეტე-მეთხუთმეტე მუხლებამდე. ამ მუხლებში ღვთის წინასწარმეტყველური სიტყვით გაცხადებული ისტორია წარმოადგენს იმ წინასწარმეტყველურ ჭეშმარიტებებს, რომლებიც ბეჭედს ასვამს ას ორმოცდაოთხ ათასს.

ეს ჭეშმარიტებები გამოიხატა ქრისტეს კესარია ფილიპეში მისვლისას მათეს მეთექვსმეტე და მეჩვიდმეტე თავებში. ამ მუხლებში ცოდვის კაცი წინასწარმეტყველურ ისტორიას უბრუნდება ტვიროსის მეძავის საგალობლების გალობით და ამით ამყარებს ხილვას, რითაც ეს მუხლები შუაღამის ღაღადის კონტექსტში მოაქცევს, რადგან სადაც ხილვა არ არის, ერი იღუპება.

მათ, ვისაც თვალები აქვთ, მაგრამ არ სურთ დანახვა, და ყურები, მაგრამ უარს ამბობენ მოსმენაზე, არიან უგუნური ლაოდიკიელი ქალწულები, რომელთაც არ აქვთ „ზეთი“. „ზეთი“ არის ცოდნის მატება, რომელიც წარმოიშობა მაშინ, როცა იესო ქრისტეს გამოცხადება იხსნება ბეჭდისაგან მადლის დროის დახურვის წინ, და ოსიას თანახმად, ღვთის ერი, რომელიც ცოდნას უარყოფს და უკუაგდებს, დასაღუპავად არის განწირული.

ჩვენ ამ შესწავლას შემდეგ სტატიაში გავაგრძელებთ.