In the eighty-first article in this series of articles on the book of Daniel we included a passage from Manuscript Releases, volume 20, 17–22, where Sister White clearly identifies that the teaching that “the daily,” represents Christ’s sanctuary had been given to Elders Prescott and Daniells by “angels that had been expelled from heaven.” She does not actually identify their false idea of “the daily,” as I have done, but the historical record is abundantly clear that this is what they were trying to establish as truth. They were seeking to rewrite portions of Uriah Smith’s book Daniel and the Revelation, that uphold the understanding of “the daily,” which she identifies in Early Writings, page seventy-four as the correct view.
დანიელის წიგნზე ამ სტატიების სერიის ოთხმოცდამეერთე სტატიაში ჩვენ მოვიყვანეთ ნაწყვეტი Manuscript Releases, ტომი 20, 17–22-დან, სადაც და უაიტი ნათლად აცხადებს, რომ სწავლება, რომლის მიხედვითაც „მუდმივი“ ქრისტეს საწმიდარს წარმოადგენს, უხუცესებს პრესკოტსა და დანიელსს მიეცათ „ანგელოზების მიერ, რომლებიც ზეციდან იყვნენ განდევნილნი.“ იგი რეალურად არ ასახელებს მათ ცრუ შეხედულებას „მუდმივის“ შესახებ ისე, როგორც მე გავაკეთე, მაგრამ ისტორიული ჩანაწერი უხვად ცხადყოფს, რომ სწორედ ამის დამკვიდრებას ცდილობდნენ ისინი, როგორც ჭეშმარიტებისა. ისინი ცდილობდნენ გადაეწერათ ურია სმითის წიგნის Daniel and the Revelation ის ნაწილები, რომლებიც ამყარებს „მუდმივის“ იმ გაგებას, რომელსაც იგი Early Writings-ის სამოცდამეოთხე გვერდზე სწორ შეხედულებად განსაზღვრავს.
W. W. Prescott had published a periodical magazine titled The Protestant, in which the sole theme was lifting up the false view of “the daily.” He and the General Conference president, A. G. Daniells became the satanic spearhead to continue Prescott’s efforts towards establishing the false doctrine as the orthodox view in Adventism, but while Ellen White was alive their success in the satanic effort was held in check. In 1931, Daniells reported that in the very year that the passage from Manuscript Releases was written (1910), that he (Daniells) had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” and that she had led him to believe that he and Prescott’s view was correct.
ვ. ვ. პრესკოტს გამოცემული ჰქონდა პერიოდული ჟურნალი სახელწოდებით The Protestant, რომელშიც ერთადერთი თემა იყო „მუდმივის“ შესახებ მცდარი შეხედულების წინ წამოწევა. იგი და გენერალური კონფერენციის პრეზიდენტი, ა. გ. დანიელსი, იქცნენ სატანურ შუბისწვერად, რათა განეგრძოთ პრესკოტის ძალისხმევა და ადვენტიზმში ეს მცდარი მოძღვრება მართლმადიდებელ შეხედულებად დაემკვიდრებინათ; მაგრამ ვიდრე ელენ უაიტი ცოცხალი იყო, მათ წარმატებას ამ სატანურ მცდელობაში აღკვეთა ედებოდა. 1931 წელს დანიელსმა განაცხადა, რომ სწორედ იმ წელს, როდესაც Manuscript Releases-დან ეს მონაკვეთი დაიწერა (1910), მას (დანიელსს) Sister White-თან ჰქონდა საუბარი „მუდმივის“ საკითხზე, და რომ მან იგი მიიყვანა იმ რწმენამდე, თითქოს მისი და პრესკოტის შეხედულება სწორი იყო.
It is important to understand this history, for we are now beginning our consideration of the increase of knowledge that arrived in 1989, when the sacred reform lines and the last six verses of Daniel eleven were unsealed. To recognize the light that was produced with the collapse of the Soviet Union in fulfillment of verse forty of Daniel eleven, requires that “the daily,” and the prophetic history represented by “the daily” be correctly understood, for that history illustrates the repeat of that history in verses forty to forty-five of Daniel eleven. Those verses identify that the message that is unsealed in those verses are the “tidings of the east and north,” that bring about the final persecution of God’s people.
მნიშვნელოვანია ამ ისტორიის გაგება, რადგან ახლა ვიწყებთ იმ ცოდნის გამრავლების განხილვას, რომელიც 1989 წელს მოვიდა, როდესაც წმინდა რეფორმის ხაზები და დანიელის მეთერთმეტე თავის ბოლო ექვსი მუხლი გაიხსნა. იმ ნათლის შესაცნობად, რომელიც წარმოიშვა საბჭოთა კავშირის დაშლით დანიელის მეთერთმეტე თავის მეორმოცე მუხლის აღსრულებაში, საჭიროა, რომ „მუდმივი“ და „მუდმივით“ წარმოდგენილი წინასწარმეტყველური ისტორია სწორად იყოს გაგებული, რადგან ეს ისტორია ასახავს იმავე ისტორიის განმეორებას დანიელის მეთერთმეტე თავის მეორმოციდან ორმოცდამეხუთე მუხლებამდე. ეს მუხლები მიუთითებს, რომ იმ მუხლებში გახსნილი უწყება არის „აღმოსავლეთისა და ჩრდილოეთის ამბები“, რომელსაც შედეგად მოაქვს ღვთის ხალხის საბოლოო დევნა.
But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:44, 45.
მაგრამ აღმოსავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან მოსული ცნობები შეაშფოთებენ მას; ამიტომ იგი გამოვა დიდი მძვინვარებით, რათა მოსპოს და სრულიად გაანადგუროს მრავალი. და იგი დასდგამს თავისი სასახლის კარვებს ზღვებს შორის, დიდებულ წმიდა მთაზე; მაგრამ მიაღწევს თავის აღსასრულს და არავინ დაეხმარება მას. დანიელი 11:44, 45.
The message of verse forty that was unsealed at the collapse of the Soviet Union in 1989, is the latter rain message that will cause the papacy (the king of the north), to “go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many.” “Tidings” is prophetically a message.
ორმოცე მუხლის უწყება, რომელიც 1989 წელს საბჭოთა კავშირის დაშლისას გაიხსნა, არის გვიანი წვიმის უწყება, რომელიც პაპობას (ჩრდილოეთის მეფეს) აღძრავს, რათა „გამოვიდეს დიდი მძვინვარებით, რომ მოსრას და სრულიად აღგავოს მრავალი.“ „ცნობები“ წინასწარმეტყველურად ნიშნავს უწყებას.
And how shall they preach, except they be sent? as it is written, How beautiful are the feet of them that preach the gospel of peace, and bring glad tidings of good things! Romans 10:15.
და როგორ იქადაგებენ, თუ არ იქნებიან მოვლენილნი? როგორც წერია: რაოდენ მშვენიერია მათი ფერხნი, რომელნიც მშვიდობის სახარებას ქადაგებენ და კეთილი სიკეთეთა ხარებას მოაქვთ! რომაელთა 10:15.
The message of the latter rain is the message presented by God’s last-day watchmen, who sing the song of the vineyard and the song of Moses and the Lamb.
გვიანდელი წვიმის უწყება არის ის უწყება, რომელსაც ღმერთის უკანასკნელი დღეების მცველები წარმოადგენენ, რომელნიც მღერიან ვენახის საგალობელს და მოსესა და კრავის საგალობელს.
How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Isaiah 52:7, 8.
რამდენად მშვენიერია მთებზე მისი ფეხები, ვისაც მოაქვს სასიხარულო უწყება, ვინც აცხადებს მშვიდობას; ვისაც მოაქვს სასიხარულო უწყება კეთილისა, ვინც აცხადებს ხსნას; ვინც ეუბნება სიონს: შენი ღმერთი მეფობს! შენი გუშაგები აღიმაღლებენ ხმას; ერთობლივად იმღერებენ ხმით, რადგან პირისპირ იხილავენ, როცა უფალი კვლავ აღადგენს სიონს. ესაია 52:7, 8.
The “tidings” in verse forty-four of Daniel eleven enrage the man of sin, and the final papal bloodbath is accomplished. That message is the message of the third angel that swells to a loud cry at the soon coming Sunday law.
დანიელის მეთერთმეტე თავის ორმოცდამეოთხე მუხლში აღნიშნული „ცნობები“ აღაშფოთებს ცოდვის კაცს, და პაპობის უკანასკნელი სისხლისღვრა აღსრულდება. ეს ცნობა არის მესამე ანგელოზის ცნობა, რომელიც მალე მოსასვლელი კვირადღის კანონის ჟამს ძლიერ შეძახილად განდიდდება.
“None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit sabbath, and the loud cry of ‘the third angel’ shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast.” Signs of the Times, November 8, 1899.
„არც ერთი არ განიკითხება, ვიდრე ნათელი არ ჰქონია მიღებული და არ დაუნახავს მეოთხე მცნების ვალდებულება. მაგრამ როდესაც გამოვა განკარგულება, რომელიც ყალბ შაბათს განახორციელებს, და „მესამე ანგელოზის“ ძლიერი ღაღადი გააფრთხილებს ადამიანებს მხეცისა და მისი ხატის თაყვანისცემის წინააღმდეგ, ზღვარი ცხადად გაივლება ცრუსა და ჭეშმარიტს შორის. მაშინ ისინი, ვინც კვლავაც განაგრძობენ ურჯულოებაში ყოფნას, მიიღებენ მხეცის ნიშანს.“ Signs of the Times, November 8, 1899.
The “tidings of the east and north” that enrages the papacy, swells to a loud cry at the Sunday law, and that message is the message of the latter rain that began on September 11, 2001. The expression “loud voice” is a prophetic term that represents an increasing power.
„აღმოსავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან მოსული ამბები“, რომლებიც პაპობას განარისხებს, საკვირაო კანონის დროს ძლიერ ძახილად აღიმართება, და ეს უწყება არის უკანასკნელი წვიმის უწყება, რომელიც 2001 წლის 11 სექტემბერს დაიწყო. გამოთქმა „ძლიერი ხმა“ არის წინასწარმეტყველური ტერმინი, რომელიც მზარდ ძალას გამოხატავს.
“The truth for this time, the third angel’s message, is to be proclaimed with a loud voice, meaning with increasing power, as we approach the great final test.” The 1888 Materials, 1710.
„ჭეშმარიტება ამ დროისთვის, მესამე ანგელოზის უწყება, ხმამაღალი ხმით უნდა იქნეს ქადაგებული, რაც ნიშნავს მზარდი ძალით, როდესაც ვუახლოვდებით დიდ საბოლოო გამოცდას.“ The 1888 Materials, 1710.
The “tidings” of verse forty-four is the latter rain message just before human probation closes, as Michael stands up. It is the same latter rain message that arrived on September 11, 2001, but it swells to a loud cry, or a loud voice when the one hundred and forty-four thousand are sealed and the Holy Spirit is then poured out without measure. It is the same latter rain message that marked the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.
ორმოცდამეოთხე მუხლის „ცნობა“ არის უკანასკნელი წვიმის უწყება სწორედ იმ წინასამართალში, ვიდრე ადამიანთა მადლის ჟამი დასრულდება, როდესაც მიხაელი აღდგება. ეს არის იგივე უკანასკნელი წვიმის უწყება, რომელიც 2001 წლის 11 სექტემბერს მოვიდა, მაგრამ იგი ძლიერდება ხმამაღალ ღაღადად, ანუ დიდ ხმად, როცა ას ორმოცდაოთხი ათასი დაიბეჭდება და შემდეგ სულიწმიდა უზომოდ გადმოიღვრება. ეს არის იგივე უკანასკნელი წვიმის უწყება, რომელმაც აღნიშნა ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვის პერიოდი.
It is the latter rain message that has been counterfeited by a peace and safety message that is presented by Laodicean Adventism from the arrival of the “ass” until the arrival of the “lion”. The period between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law marks the spiritual death bed for Laodicean Adventism, and those that are judged after God’s house (Jerusalem) is judged, die in the same grave. The death bed for Laodicean Adventism is between the ass and the lion, and the message that is rejected and produces their death is the “tidings out of the “east” (a symbol of Islam) and the north (a symbol of the papacy). It is the same message, which is the third angel’s message.
ეს არის უკანასკნელი წვიმის უწყება, რომელიც გააყალბა მშვიდობისა და უსაფრთხოების უწყებამ, რომელსაც ლაოდიკიური ადვენტიზმი აცხადებს „ვირის“ მოსვლიდან „ლომის“ მოსვლამდე. პერიოდი 2001 წლის 11 სექტემბრიდან მალე მოსალოდნელ კვირა-კანონამდე აღნიშნავს ლაოდიკიური ადვენტიზმის სულიერ სასიკვდილო სარეცელს, და ისინი, რომელნიც განიკითხებიან მას შემდეგ, რაც ღვთის სახლი (იერუსალიმი) განიკითხება, იმავე საფლავში კვდებიან. ლაოდიკიური ადვენტიზმის სასიკვდილო სარეცელი „ვირსა“ და „ლომს“ შორისაა, ხოლო უწყება, რომელიც უარყოფილია და მათ სიკვდილს იწვევს, არის „ცნობები“ „აღმოსავლეთიდან“ (ისლამის სიმბოლო) და ჩრდილოეთიდან (პაპობის სიმბოლო). ეს იგივე უწყებაა, რომელიც მესამე ანგელოზის უწყებაა.
The last six verses of Daniel eleven, that were unsealed at the time of the end in 1989, is the message of the latter rain, which is proclaimed in a time when a false latter rain message of “peace and safety” is being proclaimed. The testing of the latter rain first confronts God’s house, for that is where judgment begins, and it then confronts the other flock outside of God’s house. For this reason, it is essential to understand the “lie” that was introduced into Laodicean Adventism in the third generation, for while God pours out His Holy Spirit on those He is sealing, He simultaneously pours out strong delusion upon those who receive not the love of the truth.
დანიელის მეთერთმეტე თავის უკანასკნელი ექვსი მუხლი, რომელიც დასასრულის ჟამს, 1989 წელს, გაიხსნა, არის უკანასკნელი წვიმის უწყება, რომელიც ცხადდება იმ დროს, როდესაც ცრუ უკანასკნელი წვიმის უწყება — „მშვიდობა და უსაფრთხოება“ — იუწყება. უკანასკნელი წვიმის გამოცდა პირველად ღვთის სახლს უპირისპირდება, რადგან სამსჯავრო სწორედ იქიდან იწყება, და შემდეგ იგი უპირისპირდება სხვა ფარას, რომელიც ღვთის სახლის გარეთაა. ამ მიზეზით, არსებითად აუცილებელია იმ „სიცრუის“ გაგება, რომელიც ლაოდიკიურ ადვენტიზმში მესამე თაობაში იქნა შემოტანილი, რადგან მაშინ, როცა ღმერთი თავის სულიწმიდას გადმოღვრის მათზე, ვისაც ბეჭდავს, იგი იმავე დროს ძლიერ საცდურსაც გადმოღვრის მათზე, რომელთაც ჭეშმარიტების სიყვარული არ მიიღეს.
During the controversy of the first decade and a half of the twentieth century over “the daily,” one of the men who defended the correct Millerite position that “the daily” is a symbol of paganism, was F. C. Gilbert. Gilbert was a convert from Judaism and read and spoke perfect Hebrew. He defended the pioneer position in the book of Daniel based upon his understanding of the Hebrew language. In 1910, the very year that Sister White wrote the manuscript that was going to be buried for decades, which identified that Daniells’ and Prescott’s view of “the daily,” came from Satan’s angels, Gilbert had a personal interview with Sister White over the issue of “the daily.”
მეოცე საუკუნის პირველი თხუთმეტი წლის განმავლობაში „ყოველდღიურის“ შესახებ ატეხილი დავისას, ერთ-ერთი იმ კაცთაგანი, რომელმაც დაიცვა სწორი მილერიტული პოზიცია, რომ „ყოველდღიური“ წარმართობის სიმბოლოა, იყო ფ. ც. გილბერტი. გილბერტი იუდაიზმიდან მოქცეული იყო და სრულყოფილად კითხულობდა და საუბრობდა ებრაულად. მან დაიცვა პიონერთა პოზიცია დანიელის წიგნში, ებრაული ენის თავისი ცოდნის საფუძველზე. 1910 წელს, სწორედ იმ წელს, როდესაც და უაითმა დაწერა ხელნაწერი, რომელიც ათწლეულების განმავლობაში უნდა დამარხულიყო და რომელშიც ნათქვამი იყო, რომ დანიელსისა და პრესკოტის შეხედულება „ყოველდღიურზე“ სატანის ანგელოზებისგან მომდინარეობდა, გილბერტს და უაითთან „ყოველდღიურის“ საკითხზე პირადი შეხვედრა ჰქონდა.
We know he had an interview, for he immediately (the next day) wrote out a summary of the interview he had with Sister White. In 1931, A. G. Daniells made a claim that he had an interview with Sister White on the subject of “the daily” in the same year—1910. Daniells claimed Sister White left him no conclusion but that “the daily” was a symbol of Christ’s sanctuary ministry. But Daniells’ claim of an interview, was not only a “lie,” it is the “lie” of prophecy which produces strong delusion.
ჩვენ ვიცით, რომ მას ჰქონდა შეხვედრა, რადგან მან დაუყოვნებლივვე (მეორე დღეს) დაწერა იმ შეხვედრის მოკლე შეჯამება, რომელიც ჰქონდა დას უაიტთან. 1931 წელს ა. გ. დენიელსმა განაცხადება გააკეთა, რომ იმავე წელს — 1910-ში — მას ჰქონდა შეხვედრა დას უაიტთან „მუდმივის“ საკითხზე. დენიელსი ამტკიცებდა, რომ დას უაიტს მისთვის არ დაუტოვებია სხვა დასკვნა, გარდა იმისა, რომ „მუდმივი“ ქრისტეს საწმიდრის მსახურების სიმბოლო იყო. მაგრამ დენიელსის განცხადება შეხვედრის შესახებ არა მხოლოდ „სიცრუე“ იყო, არამედ იგი არის წინასწარმეტყველების ის „სიცრუე“, რომელიც წარმოშობს ძლიერ ცდუნებას.
For those who may not have access to the 1843 and 1850 charts, it is important to understand that when the 1843 chart was published in 1842, the Millerites still believed the sanctuary that was to be cleansed in fulfillment of the twenty-three-hundred-year prophecy was the earth. When they published the 1850 chart, they then knew the sanctuary to be cleansed was the heavenly sanctuary. For this reason the 1843 chart has NO illustration of God’s sanctuary, but the 1850 chart DOES have an illustration of God’s sanctuary. This is important, for Daniells claimed that in his interview with Sister White that he showed her the 1843 chart, and he pointed out the sanctuary on the chart. That would have been impossible, for there is no sanctuary on the 1843 chart. His claim of an interview was a “lie.”
მათთვის, ვისაც შესაძლოა არ ჰქონდეს წვდომა 1843 და 1850 წლების სქემებზე, მნიშვნელოვანია გაიგოს, რომ როდესაც 1843 წლის სქემა 1842 წელს გამოქვეყნდა, მილერიტებს ჯერ კიდევ სწამდათ, რომ საწმიდარი, რომელიც უნდა განწმენდილიყო ოცდასამასწლიანი წინასწარმეტყველების აღსრულებაში, იყო დედამიწა. როდესაც მათ 1850 წლის სქემა გამოსცეს, მაშინ უკვე იცოდნენ, რომ საწმიდარი, რომელიც უნდა განწმენდილიყო, ზეციური საწმიდარი იყო. ამ მიზეზით 1843 წლის სქემაზე ღვთის საწმიდრის არავითარი გამოსახულება არ არის, ხოლო 1850 წლის სქემაზე ღვთის საწმიდრის გამოსახულება არის. ეს მნიშვნელოვანია, რადგან დანიელსი ამტკიცებდა, რომ თავის საუბარში და უაიტთან მან მას 1843 წლის სქემა უჩვენა და სქემაზე საწმიდარზე მიუთითა. ეს შეუძლებელი იქნებოდა, რადგან 1843 წლის სქემაზე საწმიდარი არ არის. მისი განცხადება ამ საუბრის შესახებ იყო „ტყუილი“.
When I was working through this history in 2009, and became aware that the men on both sides of the issue both claimed to have had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” I emailed the Ellen White Estate and asked if they had access to the log book that recorded Sister White’s interviews in 1910. They replied that they still had the log book. The following is my email and the response from the Ellen White Estate.
როდესაც 2009 წელს ამ ისტორიის განხილვაზე ვმუშაობდი და გავაცნობიერე, რომ საკითხის ორივე მხარეს მდგომი მამაკაცები ამტკიცებდნენ, თითქოს „ყოველდღიურის“ საკითხზე დას უაიტთან შეხვედრა ჰქონდათ, ელფოსტით მივწერე ელენ უაიტის მემკვიდრეობის დაწესებულებას და ვკითხე, ჰქონდათ თუ არა მათ წვდომა იმ ჟურნალზე, რომელშიც 1910 წელს დას უაიტის შეხვედრები იყო აღრიცხული. მათ მიპასუხეს, რომ ეს ჟურნალი კვლავაც ჰქონდათ. ქვემოთ მოყვანილია ჩემი ელფოსტა და ელენ უაიტის მემკვიდრეობის დაწესებულების პასუხი.
Monday, January 19, 2009
ორშაბათი, 19 იანვარი, 2009 წელი
To whom it may concern:
ვისაც ეს შეეხება:
I have heard that there is a log-book that recorded who had interviews with Sister White and what the interviews concerned. I am trying to verify or repudiate whether A. G. Daniells had an interview with Sister White in 1910 concerning the subject of the “daily.” I am aware that there is historical testimony that the interview took place, but I am wondering if there is any record in an official log-book that actually records this. At the same time, I have been told that F. C. Gilbert also had an interview with Sister White in 1910 on the subject of the “daily,” and would like to know if that can be confirmed by a log-book that was kept by her staff during that period. Perhaps there was no log-book, or perhaps if there was you do not release that information, or perhaps it may be beyond your ability to check it out for me even if it does exist. So, in any case I wanted to ask. Any help you could provide would be greatly appreciated.
მსმენია, რომ არსებობს ჟურნალ-წიგნი, რომელშიც აღირიცხებოდა, ვინ ჰქონდა ინტერვიუ დას უაიტთან და რას შეეხებოდა ეს ინტერვიუები. ვცდილობ დავადასტურო ან უარვყო, ჰქონდა თუ არა ა. გ. დენიელსს ინტერვიუ დას უაიტთან 1910 წელს „ყოველდღიურის“ საკითხთან დაკავშირებით. ვიცი, რომ არსებობს ისტორიული მოწმობა იმისა, რომ ეს ინტერვიუ შედგა, მაგრამ მაინტერესებს, არსებობს თუ არა რაიმე ჩანაწერი ოფიციალურ ჟურნალ-წიგნში, რომელიც ამას უშუალოდ აფიქსირებს. ამავე დროს, მითხრეს, რომ ფ. ც. გილბერტსაც ჰქონდა ინტერვიუ დას უაიტთან 1910 წელს „ყოველდღიურის“ საკითხზე, და მსურს ვიცოდე, შეიძლება თუ არა ამის დადასტურება ჟურნალ-წიგნით, რომელსაც იმ პერიოდში მისი თანამშრომლები აწარმოებდნენ. შესაძლოა, საერთოდ არ არსებობდა ასეთი ჟურნალ-წიგნი, ან თუ არსებობდა, თქვენ არ გასცემთ ამ ინფორმაციას, ან შესაძლოა, მისი არსებობის შემთხვევაშიც კი, თქვენთვის შეუძლებელი იყოს ამის შემოწმება ჩემთვის. ამიტომ, ყოველ შემთხვევაში, მინდოდა მეკითხა. ნებისმიერი დახმარება, რომლის გაწევაც შეგიძლიათ, დიდად დაფასებული იქნება.
Dear Jeff,
ძვირფასო ჯეფ,
Thank you for your email. We do have a fairly complete account of Ellen White’s itinerary, based upon her letters, diaries, and published appointments, but no “log-book” as such.
გმადლობთ თქვენი ელფოსტისათვის. ელენ უაითის მარშრუტის საკმაოდ სრული აღწერილობა მართლაც გაგვაჩნია, რომელიც მის წერილებს, დღიურებსა და გამოქვეყნებულ შეხვედრების განრიგს ეფუძნება, თუმცა, ამგვარი „საბორტე ჟურნალი“ როგორც ასეთი არ არსებობს.
You have no doubt read about A G Daniells’ visit with Ellen White in vol. 6 of the EGW Biography, The Later Elmshaven Years, pp. 256, 257. We have found no independent record of this interview. We do have a letter from Elder Gilbert on June 1, 1910, indicating his plan to be in St. Helena (where Ellen White lived) on June 6-9. That is the extent of the supporting documentation that I am aware of.
ეჭვგარეშეა, წაგიკითხავთ ა. ჯი. დანიელსის ელენ უაითთან ვიზიტის შესახებ EGW-ის ბიოგრაფიის მე-6 ტომში, The Later Elmshaven Years, გვ. 256, 257. ამ შეხვედრის შესახებ დამოუკიდებელი ჩანაწერი ვერ მოვიძიეთ. თუმცა, გვაქვს უხუცეს გილბერტის წერილი, დათარიღებული 1910 წლის 1 ივნისით, რომელიც მიუთითებს მის გეგმაზე, 6–9 ივნისს ყოფილიყო სენტ-ჰელენაში (სადაც ელენ უაითი ცხოვრობდა). ეს არის დამადასტურებელი დოკუმენტაციის სრული ფარგლები, რომელთა შესახებაც მე ვიცი.
God bless—Tim Poirier Vice Director Ellen G. White Estate
ღმერთმა აკურთხოს — ტიმ პუარიე, ელენ გ. უაიტის მემკვიდრეობის ფონდის ვიცე-დირექტორი
There is no independent record of Daniells ever having an interview on the subject of “the daily,” but there is a letter from Gilbert identifying his intent to be at her home from the sixth to ninth of June, 1910.
არ არსებობს დამოუკიდებელი ჩანაწერი იმისა, რომ დანიელსს ოდესმე ჰქონოდა ინტერვიუ „ყოველდღიურის“ თემაზე, მაგრამ არსებობს გილბერტის წერილი, რომელიც მიუთითებს მის განზრახვაზე, 1910 წლის 6-დან 9 ივნისამდე მის სახლში ყოფნის შესახებ.
In the biography of Sister White, that the Ellen White estate references, where her grandson addresses the issue of Daniells’ interview he recorded Daniells’ claim concerning the fabricated interview of 1910:
დის ვაითის ბიოგრაფიაში, რომელსაც ელენ ვაითის მემკვიდრეობა მოიხმობს, სადაც მისი შვილიშვილი დანიელსის ინტერვიუს საკითხს განიხილავს, მან ჩაწერა დანიელსის მტკიცება 1910 წლის შეთხზული ინტერვიუს შესახებ:
“At one point a little later in the discussions, Elder Daniells, accompanied by W. C. White and C. C. Crisler, eager to get from Ellen White herself just what the meaning was of her Early Writings statement, went to her and laid the matter before her. Daniells took with him Early Writings and the 1843 chart. He sat down close to Ellen White and plied her with questions. His report of this interview was confirmed by W. C. White:
„დისკუსიების მსვლელობაში, ცოტა მოგვიანებით, უხუცესი დანიელსი, რომელსაც თან ახლდნენ უ. ს. უაიტი და ს. ს. კრისლერი, და რომელსაც ძლიერ სურდა უშუალოდ ელენ უაიტისგან გაეგო, რას ნიშნავდა მისი განცხადება წიგნში Early Writings, მივიდა მასთან და ეს საკითხი წარუდგინა. დანიელსმა თან წაიღო Early Writings და 1843 წლის სქემა. იგი ელენ უაიტთან ახლოს დაჯდა და კითხვებით მიმართავდა. ამ შეხვედრის შესახებ მისი მოხსენება დაადასტურა უ. ს. უაიტმა:“
“‘I first read to Sister White the statement given above in Early Writings. Then I placed before her our prophetic chart used by our ministers in expounding the prophecies of Daniel and Revelation. I called her attention to the picture of the sanctuary and also to the 2300-year period as they appeared on the chart.
„პირველად დის უაიტს წავუკითხე ზემოთ მოყვანილი განცხადება „ადრეულ წერილებში“. შემდეგ მის წინაშე დავდე ჩვენი წინასწარმეტყველური სქემა, რომელსაც ჩვენი მსახურები დანიელისა და გამოცხადების წინასწარმეტყველებათა განმარტებისას იყენებდნენ. მისი ყურადღება მივაპყარი როგორც საწმიდრის გამოსახულებას, ასევე 2300-წლიან პერიოდს, როგორც ისინი სქემაზე იყო წარმოდგენილი.
“‘I then asked if she could recall what was shown her regarding this subject.
„შემდეგ ვკითხე, შეძლებდა თუ არა გაეხსენებინა, რა ეჩვენა მას ამ საკითხთან დაკავშირებით.
“‘As I recall her answer, she began by telling how some of the leaders who had been in the 1844 movement endeavored to find new dates for the termination of the 2300-year period. This endeavor was to fix new dates for the coming of the Lord. This was causing confusion among those who had been in the Advent Movement.
„როგორც მახსოვს მისი პასუხი, მან დაიწყო იმით, რომ ჰყვებოდა, თუ როგორ ცდილობდნენ ზოგიერთი ხელმძღვანელი, რომლებიც 1844 წლის მოძრაობაში იყვნენ, ეპოვათ ახალი თარიღები 2300-წლიანი პერიოდის დასრულებისთვის. ეს მცდელობა მიზნად ისახავდა უფლის მოსვლისთვის ახალი თარიღების დადგენას. ეს კი იწვევდა დაბნეულობას მათ შორის, ვინც ადვენტურ მოძრაობაში იყო.“
“‘In this confusion the Lord revealed to her, she said, that the view that had been held and presented regarding the dates was correct, and that there must never be another time set, nor another time message.
„ამ არეულობის შუაგულში უფალმა მას გაუმჟღავნა, — თქვა მან, — რომ თარიღებთან დაკავშირებით დამკვიდრებული და წარმოდგენილი შეხედულება სწორი იყო, და რომ აღარასოდეს უნდა დაწესდეს სხვა დრო, არც უნდა იქნეს გამოცხადებული სხვა დროის უწყება.
“‘I then asked her to tell what had been revealed to her about the rest of the “daily”—the Prince, the host, the taking away of the “daily,” and the casting down of the sanctuary.
„შემდეგ ვთხოვე მას, ეთქვა, რა ჰქონდა გამოცხადებული მას „მუდმივის“ დანარჩენის შესახებ — მთავარი, ლაშქარი, „მუდმივის“ წართმევა და საწმიდრის დამხობა.“
“‘She replied that these features were not placed before her in vision as the time part was. She would not be led out to make an explanation of those points of the prophecy.
„მან უპასუხა, რომ ეს ნიშნები მის წინაშე ხილვაში არ ყოფილა წარმოდგენილი ისე, როგორც დროის საკითხი. იგი არ იქნებოდა წაყვანილი იმგვარად, რომ გაეკეთებინა წინასწარმეტყველების იმ პუნქტების განმარტება.“
“‘The interview made a deep impression upon my mind. Without hesitation she talked freely, clearly, and at length about the 2300-year period, but regarding the other part of the prophecy she was silent.
„ინტერვიუმ ჩემზე ღრმა შთაბეჭდილება მოახდინა. დაუყოვნებლივ, ყოველგვარი ყოყმანის გარეშე, იგი თავისუფლად, ნათლად და ვრცლად საუბრობდა 2300-წლიან პერიოდზე, მაგრამ წინასწარმეტყველების მეორე ნაწილთან დაკავშირებით დუმდა.
“‘The only conclusion I could draw from her free explanation of the time and her silence as to the taking away of the “daily” and the casting down of the sanctuary was that the vision given her was regarding the time, and that she received no explanation as to the other parts of the prophecy.—DF 201b, AGD statement, Sept. 25, 1931.” Arthur White, Ellen G. White, volume 6, 257.
„ერთადერთი დასკვნა, რომელიც მე შევძელი გამომეტანა მის მიერ დროის შესახებ მიცემული თავისუფალი განმარტებიდან და მისი დუმილიდან „მუდმივის“ წართმევისა და საწმიდრის დამხობის შესახებ, იყო ის, რომ მისთვის მიცემული ხილვა დროის შესახებ იყო და რომ მას წინასწარმეტყველების სხვა ნაწილებთან დაკავშირებით არავითარი განმარტება არ მიუღია.—DF 201b, AGD-ის განცხადება, 1931 წლის 25 სექტემბერი.“ არტურ უაიტი, ელენ გ. უაიტი, ტომი 6, 257.
Daniells claimed he showed her the 1843 chart and asked her about the sanctuary that is not represented on the chart. He claimed he also took the book Early Writings and plied her with questions about what she meant when she clearly endorsed the pioneer understanding of the “the daily” and that the chart was directed by the hand of the Lord. Ellen White’s son, who was the father of Arthur L. White, the biographer that wrote the overview of this supposed event, had accepted Daniells’ and Prescott’s satanic view of “the daily,” and gave witness to Daniells’ claim of what he had heard in the interview. They were simply not careful with their fabricated story, for the 1843 chart does not represent a sanctuary that Daniells could have pointed to.
დანიელსი ამტკიცებდა, რომ მან მას 1843 წლის სქემა უჩვენა და ჰკითხა იმ საწმიდრის შესახებ, რომელიც სქემაზე წარმოდგენილი არ არის. იგი აგრეთვე ამტკიცებდა, რომ თან წაიღო წიგნი Early Writings და კითხვებით აწუხებდა იმის შესახებ, რას გულისხმობდა იგი, როდესაც აშკარად ადასტურებდა პიონერთა გაგებას „the daily“-ის შესახებ და იმას, რომ სქემა უფლის ხელით იყო წარმართული. ელენ უაიტის ვაჟმა, რომელიც იმ ბიოგრაფის, ართურ ლ. უაიტის, მამა იყო, რომელმაც ამ ვითომდა მომხდარი შემთხვევის მიმოხილვა დაწერა, მიღებული ჰქონდა დანიელსისა და პრესკოტის სატანური შეხედულება „the daily“-ის შესახებ და მოწმობდა დანიელსის მტკიცებას იმაზე, რაც ინტერვიუში მოისმინა. ისინი უბრალოდ საკმარისად ფრთხილნი არ იყვნენ თავიანთ გამოგონილ ამბავში, რადგან 1843 წლის სქემაზე არ არის წარმოდგენილი ისეთი საწმიდარი, რომელზეც დანიელსს შეეძლო მიეთითებინა.
Another falsehood that is represented in the interview is the lie that the passage from Early Writings was a warning against “time setting.” The passage Daniells supposedly asked about is as follows:
კიდევ ერთი სიცრუე, რომელიც ინტერვიუშია წარმოდგენილი, არის ის ტყუილი, თითქოს Early Writings-იდან ეს მონაკვეთი „დროის დადგენის“ წინააღმდეგ გაფრთხილება ყოფილიყოს. მონაკვეთი, რომლის შესახებაც, სავარაუდოდ, დენიელსმა იკითხა, შემდეგია:
“I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.
„მე ვიხილე, რომ 1843 წლის სქემა უფლის ხელით იყო წარმართული და რომ იგი არ უნდა შეცვლილიყო; რომ რიცხვები ისეთი იყო, როგორსაც იგი ისურვებდა; რომ მისი ხელი იყო მასზე და დაფარა შეცდომა ზოგიერთ რიცხვში, რათა ვერავის ეხილა იგი, ვიდრე მისი ხელი არ მოიხსნებოდა.“
“Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.” Early Writings, 74, 75.
„შემდეგ დავინახე „ყოველდღიურის“ შესახებ (დანიელი 8:12), რომ სიტყვა „მსხვერპლი“ ადამიანის სიბრძნით იყო დამატებული და ტექსტს არ ეკუთვნის, და რომ უფალმა ამის სწორი გაგება მისცა მათ, ვინც სამსჯავროს ჟამის შეძახილი გააჟღერა. როცა ერთობა არსებობდა, 1844 წლამდე, თითქმის ყველა შეთანხმებული იყო „ყოველდღიურის“ სწორ გაგებაზე; ხოლო 1844 წლის შემდეგ არსებულ არეულობაში სხვა შეხედულებები იქნა მიღებული, და ამას სიბნელე და აღრეულობა მოჰყვა. 1844 წლის შემდეგ დრო გამოცდად აღარ ყოფილა და იგი აღარასოდეს იქნება გამოცდა.“ Early Writings, 74, 75.
Willie C. White, Sister White’s son, had accepted the false view of “the daily,” and his son Arthur sought to perpetuate the “lie” associated with the interview that never happened by attempting to suggest that the warning in the passage from Early Writings, was simply and exclusively a warning against time setting. That argument was invented in the 1930’s and becomes a primary part of the “lie.”
უილი C. უაიტმა, და უაიტის ძემ, მიიღო „ყოველდღიურის“ შესახებ მცდარი შეხედულება, ხოლო მისმა ძემ, ართურმა, სცადა გაეგრძელებინა იმ ინტერვიუსთან დაკავშირებული „ტყუილი“, რომელიც არასოდეს მომხდარა, იმით, რომ ცდილობდა ეჭვი შეეტანა, თითქოს Early Writings-იდან აღებულ მონაკვეთში მოცემული გაფრთხილება უბრალოდ და მხოლოდ დროის დადგენის წინააღმდეგ მიმართული გაფრთხილება იყო. ეს არგუმენტი 1930-იან წლებში იქნა შეთხზული და „ტყუილის“ ძირითად ნაწილად იქცა.
We will take up that argument in the next article.
ამ არგუმენტს მომდევნო სტატიაში განვიხილავთ.
“September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.
„23 სექტემბერს უფალმა მიჩვენა, რომ თავისი ხელი მეორედ გაიწოდა თავისი ხალხის ნატამალის გამოსახსნელად, და რომ ამ შეკრების ჟამს ძალისხმევა უნდა გაორკეცდეს. გაფანტვის ჟამს ისრაელი ნაცემი და დაგლეჯილი იყო; ახლა კი, შეკრების ჟამს, ღმერთი განკურნავს და შეუხვევს თავის ხალხს. გაფანტვის დროს ჭეშმარიტების გასავრცელებლად გაწეულ ძალისხმევას ძალზე მცირე შედეგი ჰქონდა, ძალიან ცოტა ან თითქმის არაფერი აღასრულა; მაგრამ შეკრების ჟამს, როცა ღმერთმა თავისი ხელი გაიწოდა თავისი ხალხის შესაკრებად, ჭეშმარიტების გასავრცელებლად გაწეული ძალისხმევა თავის განზრახულ შედეგს მოიტანს. ყველანი უნდა იყვნენ ერთიანნი და მოშურნენი ამ საქმეში. მე ვიხილე, რომ სირცხვილი იყო, ვინმეს გაფანტვაზე მიემართა მაგალითებისთვის, რათა ახლა, შეკრების ჟამს, იმან გვმართოს; რადგან თუ ღმერთი ახლა ჩვენთვის მეტს არ გააკეთებს, ვიდრე მაშინ აკეთებდა, ისრაელი ვერასოდეს შეიკრიბება. იმდენადვე აუცილებელია, რომ ჭეშმარიტება გამოქვეყნდეს ნაბეჭდ ფურცელზე, რამდენადაც იქადაგოს.“
“The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.
უფალმა მიჩვენა, რომ 1843 წლის დიაგრამა მისი ხელით იყო წარმართული და რომ მისი არც ერთი ნაწილი არ უნდა შეცვლილიყო; რომ ციფრები ისეთი იყო, როგორსაც იგი ისურვებდა. რომ მისი ხელი ეფარა და ფარავდა შეცდომას ზოგიერთ ციფრში, რათა ვერავის დაენახა იგი, ვიდრე მისი ხელი არ მოიხსნებოდა.
“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.
„შემდეგ მე დავინახე „მუდმივის“ შესახებ, რომ სიტყვა „მსხვერპლი“ ადამიანის სიბრძნით იყო დამატებული და ტექსტს არ ეკუთვნის; და რომ უფალმა მის შესახებ სწორი შეხედულება მისცა მათ, ვინც სამსჯავროს ჟამის ძახილი გააჟღერა. როდესაც ერთობა არსებობდა, 1844 წლამდე, თითქმის ყველა გაერთიანებული იყო „მუდმივის“ შესახებ სწორ შეხედულებაზე; მაგრამ 1844 წლის შემდეგ, არეულობაში, სხვა შეხედულებებიც იქნა მიღებული, და ამას მოჰყვა სიბნელე და დაბნეულობა.“ Review and Herald, November 1, 1850.