Daniel chapter one, represents the first angel’s message of Revelation chapter fourteen. Jehoiakim symbolically identifies that it is the empowerment of the first angel’s message, not its arrival at the “time of the end.” All prophets are identifying the “last days” of the investigative judgment, so the chapter is representing September 11, 2001, when the testing process of the one hundred and forty-four thousand began. In Malachi chapter three, that process has been represented as a cleansing process when a messenger prepares the way for the messenger of the covenant to come suddenly to his temple. The messenger that prepares the way, who is also the “voice” that cries in the wilderness is also a test, which is part of the cleansing process. In Malachi chapter three, the hundred and forty-four thousand are represented as the sons of Levi. The sons of Levi represent those who stood with the messenger Moses, in the rebellion of the golden calf which represented the image of the beast.
დანიელის პირველი თავი წარმოადგენს გამოცხადების მეთოთხმეტე თავის პირველი ანგელოზის უწყებას. იეჰოიაკიმი სიმბოლურად მიუთითებს, რომ საქმე ეხება პირველი ანგელოზის უწყების ძალმოსილებით აღჭურვას და არა მის გამოჩენას „აღსასრულის ჟამს“. ყველა წინასწარმეტყველი მიუთითებს სამსჯავროს გამოძიებითი ეტაპის „უკანასკნელ დღეებზე“, ამიტომ ეს თავი წარმოადგენს 2001 წლის 11 სექტემბერს, როდესაც ას ორმოცდაოთხი ათასის გამოცდის პროცესი დაიწყო. მალაქიას მესამე თავში ეს პროცესი წარმოდგენილია როგორც განწმენდის პროცესი, როდესაც მაცნე ამზადებს გზას, რათა აღთქმის მაცნე უეცრად მოვიდეს თავის ტაძარში. მაცნე, რომელიც გზას ამზადებს და რომელიც აგრეთვე არის უდაბნოში მღაღადებლის „ხმა“, თავადაც არის გამოცდა, რაც განწმენდის პროცესის ნაწილია. მალაქიას მესამე თავში ას ორმოცდაოთხი ათასი წარმოდგენილია როგორც ლევის ძენი. ლევის ძენი წარმოადგენენ მათ, ვინც დადგა მაცნე მოსეს მხარეს ოქროს ხბოს ამბოხების დროს, რომელიც მხეცის ხატს წარმოადგენდა.
Passing the test of the image of the beast, is another biblical illustration of the second of the three tests that make up the cleansing process. The sons of Levi must pass that test before they are sealed.
მხეცის ხატის გამოცდის გავლა არის განწმენდის პროცესის შემადგენელი სამი გამოცდიდან მეორის კიდევ ერთი ბიბლიური ილუსტრაცია. ლევის ძეებმა ეს გამოცდა უნდა გაიარონ, ვიდრე დაიბეჭდებიან.
The sealing of Ezekiel chapters eight and nine, is another illustration of the cleansing process that began on September 11, 2001. In chapter eight, those in Jerusalem who ultimately bow down to the sun, represent the four generations of Laodicean Adventism. In chapter nine, those who receive the seal are sighing and crying for the abominations that are taking place within Jerusalem. Jerusalem is God’s church.
ეზეკიელის მერვე და მეცხრე თავებში აღწერილი დაბეჭდვა არის განწმენდის პროცესის კიდევ ერთი ილუსტრაცია, რომელიც 2001 წლის 11 სექტემბერს დაიწყო. მერვე თავში იერუსალიმში მყოფნი, რომლებიც საბოლოოდ მზეს ეთაყვანებიან, წარმოადგენენ ლაოდიკიური ადვენტიზმის ოთხ თაობას. მეცხრე თავში ისინი, ვინც ბეჭედს იღებენ, კვნესიან და ტირიან იმ სისაძაგლეთა გამო, რომლებიც იერუსალიმის შიგნით ხდება. იერუსალიმი არის ღვთის ეკლესია.
The three angels’ messages are also an illustration of the cleansing process. The three messages represent a three-step testing process, and it is required that the sons of Levi pass the first test to even be involved with the second test. The third test is a different type of test, for it represents a test that identifies whether the sons of Levi successfully passed the first two tests. It is a prophetic litmus test. The first test is a dietary test (in spiritual terms), for it is passed or failed, based upon whether the sons of Levi accept the message provided by the Holy Spirit through Elijah, the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant.
სამი ანგელოზის უწყებანი აგრეთვე განწმენდის პროცესის ილუსტრაციას წარმოადგენს. ეს სამი უწყება სამსაფეხურიან გამოცდის პროცესს გამოხატავს, და აუცილებელია, რომ ლევის ძეებმა პირველი გამოცდა გაიარონ, რათა საერთოდ იყვნენ ჩართულნი მეორე გამოცდაში. მესამე გამოცდა განსხვავებული სახის გამოცდაა, რადგან იგი წარმოადგენს გამოცდას, რომელიც ამჟღავნებს, ლევის ძეებმა წარმატებით გაიარეს თუ არა პირველი ორი გამოცდა. ეს არის წინასწარმეტყველური ლაკმუსის გამოცდა. პირველი გამოცდა არის საკვებთან დაკავშირებული გამოცდა (სულიერი აზრით), რადგან იგი ჩაბარებულად ან ჩაჭრილად ითვლება იმის მიხედვით, მიიღებენ თუ არა ლევის ძეები იმ უწყებას, რომელსაც სულიწმინდა აწვდის ელიას მეშვეობით — იმ მაცნისა, რომელიც გზას უმზადებს აღთქმის მაცნეს.
The first verse of the book of Revelation emphasizes the seriousness of that message. It purposely identifies that the message which the human messenger, represented as John, sends to the churches, was given to him by Gabriel, who received it from Christ, who in turn received it from the Father. The message of Elijah possesses the authority of divinity, and to reject the message of John, or Elijah, or the “voice crying in the wilderness”, is to reject the Revelation of Jesus Christ.
გამოცხადების წიგნის პირველი მუხლი ხაზს უსვამს იმ უწყების სერიოზულობას. იგი განზრახ მიუთითებს, რომ უწყება, რომელსაც კაცობრივი მაცნე, იოანედ წარმოდგენილი, ეკლესიებს უგზავნის, მიეცა მას გაბრიელის მიერ, რომელმაც იგი ქრისტესგან მიიღო, ხოლო ქრისტემ, თავის მხრივ, მამისგან მიიღო. ელიას უწყება ფლობს ღვთაებრიობის ავტორიტეტს, და იოანეს, ანუ ელიას, ანუ „უდაბნოში მღაღადებლის ხმის“ უწყების უარყოფა ნიშნავს იესო ქრისტეს გამოცხადების უარყოფას.
The second test is a visual test, for once the sons of Levi have eaten the message of Elijah, that was in the hand of the angel that descended to lighten the earth with his glory, they have accepted the biblical methodology that allows them to rightly discern the signs of the times. That methodology allows the sons of Levi to recognize that those signs of the times are demonstrating that church and state are coming together in the United States, in fulfillment of the image of the beast test. More importantly, those signs of the times, when placed within the context of the sacred reform lines, are the essence of Alpha and Omega, the beginning illustrating the ending. The sacred reform lines identify that God’s people must do all in their power to cooperate in the work of preparing themselves for the seal of God.
მეორე გამოცდა არის ხილული გამოცდა, რადგან მას შემდეგ, რაც ლევის ძეებმა შეჭამეს ელიას უწყება, რომელიც იყო იმ ანგელოზის ხელში, რომელიც ჩამოვიდა, რათა თავისი დიდებით გაენათებინა დედამიწა, მათ მიიღეს ბიბლიური მეთოდოლოგია, რომელიც მათ საშუალებას აძლევს, ჟამის ნიშნები სწორად გაარჩიონ. ეს მეთოდოლოგია ლევის ძეებს აძლევს შესაძლებლობას, შეიცნონ, რომ ჟამის ეს ნიშნები მოწმობს ეკლესიისა და სახელმწიფოს შეერთებას ამერიკის შეერთებულ შტატებში, მხეცის ხატის გამოცდის აღსრულებით. უფრო მეტად, ჟამის ეს ნიშნები, როცა წმინდა რეფორმის ხაზების კონტექსტში განიხილება, წარმოადგენს ალფასა და ომეგას არსს, დასაწყისი დასასრულის საილუსტრაციოდ. წმინდა რეფორმის ხაზები მიუთითებს, რომ ღვთის ხალხმა უნდა გააკეთოს ყოველივე, რაც მათ ძალაშია, რათა ითანამშრომლონ საკუთარი თავის ღვთის ბეჭდისთვის მომზადების საქმეში.
Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Do all things without murmurings and disputings: That ye may be blameless and harmless, the sons of God, without rebuke, in the midst of a crooked and perverse nation, among whom ye shine as lights in the world. Philippians 2:12–15.
ამიტომ, ჩემო საყვარელნო, როგორც მუდამ იყავით მორჩილნი, არა მხოლოდ ჩემი თანდასწრებით, არამედ ახლა უფრო მეტადაც ჩემს არყოფნაში, შიშითა და ძრწოლით აღასრულეთ თქვენი საკუთარი ხსნა. რადგან ღმერთია, რომელიც მოქმედებს თქვენში როგორც ნდომას, ისე მოქმედებასაც თავისი კეთილი ნებისამებრ. ყოველივე აკეთეთ დრტვინვისა და დავის გარეშე, რათა იყოთ უბიწონი და უმანკონი, ღვთის ძენი, უკიცხველნი მრუდე და გარყვნილი მოდგმის შუაგულში, რომელთა შორისაც ანათებთ როგორც მნათობები ქვეყნიერებაში. ფილიპელთა 2:12–15.
Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah, four in number, represent Seventh-day Adventists around the world, who recognize September 11, 2001 as the identification of the descent of the angel of Revelation eighteen, and they choose to take the hidden manna that is in his hand and eat it. The hidden manna that is to be eaten, as the apostle Paul just cited, represents God (the hidden manna), that works within His people to do His will and good pleasure. Paul represents the messenger to the Philadelphians, and to reject his message was death. Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent those who choose to eat the hidden manna.
დანიელი, ხანანია, მისაელი და აზარია — ოთხნი რიცხვით — წარმოადგენენ მეშვიდე დღის ადვენტისტებს მთელ მსოფლიოში, რომლებიც 2001 წლის 11 სექტემბერს ცნობენ, როგორც გამოცხადების მეთვრამეტე თავის ანგელოზის ჩამოსვლის იდენტიფიკაციას, და ირჩევენ, მიიღონ დაფარული მანანა, რომელიც მის ხელშია, და შეჭამონ იგი. დაფარული მანანა, რომელიც უნდა შეიჭამოს, როგორც მოციქულმა პავლემ ეს-ესაა მოიხსენია, წარმოადგენს ღმერთს (დაფარულ მანანას), რომელიც მოქმედებს თავისი ხალხის შიგნით, რათა აღასრულოს თავისი ნება და კეთილი სათნოება. პავლე წარმოადგენს ფილადელფიელთა მაცნეს, და მისი უწყების უარყოფა სიკვდილი იყო. დანიელი, ხანანია, მისაელი და აზარია წარმოადგენენ მათ, ვინც ირჩევს დაფარული მანანის ჭამას.
Now among these were of the children of Judah, Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: Unto whom the prince of the eunuchs gave names: for he gave unto Daniel the name of Belteshazzar; and to Hananiah, of Shadrach; and to Mishael, of Meshach; and to Azariah, of Abednego. But Daniel purposed in his heart that he would not defile himself with the portion of the king’s meat, nor with the wine which he drank: therefore he requested of the prince of the eunuchs that he might not defile himself. Daniel 1:6–8.
იუდას ძეთაგან იყვნენ დანიელი, ხანანია, მიშაელი და აზარია. და საჭურისთა მთავარმა უწოდა მათ სახელები: დანიელს უწოდა ბელტეშაცარი; ხანანიას — შადრაქი; მიშაელს — მეშაქი; ხოლო აზარიას — აბედნეგო. მაგრამ დანიელმა გულში განიზრახა, რომ არ შეებილწა თავი მეფის საჭმლის წილით და იმ ღვინით, რომელსაც იგი სვამდა; ამიტომ სთხოვა საჭურისთა მთავარს, რომ არ შეებილწა თავი. დანიელი 1:6–8.
Daniel determines that he desires to eat the message that was brought down out of heaven on September 11, 2001, and also to refuse the message represented as the diet and drink of Babylon. Ashpenaz had selected which of the Judean captives should be brought before the king.
დანიელი განიზრახავს, რომ სურს შეითვისოს ის უწყება, რომელიც ზეციდან ჩამოიტანეს 2001 წლის 11 სექტემბერს, და ამავე დროს უარყოს ის უწყება, რომელიც წარმოდგენილია ბაბილონის საკვებად და სასმელად. აშფენაზს შერჩეული ჰყავდა, იუდაელ ტყვეთაგან რომელნი უნდა მიეყვანათ მეფის წინაშე.
And the king spake unto Ashpenaz the master of his eunuchs, that he should bring certain of the children of Israel, and of the king’s seed, and of the princes; Children in whom was no blemish, but well favoured, and skilful in all wisdom, and cunning in knowledge, and understanding science, and such as had ability in them to stand in the king’s palace, and whom they might teach the learning and the tongue of the Chaldeans. Daniel 1:4, 5.
და მეფემ უბრძანა აშფენაზს, თავის საჭურისთა უფროსს, რომ მოეყვანა ისრაელის ძეთაგან, სამეფო მოდგმისაგან და მთავართაგან ზოგნი: ყმაწვილნი, რომელთაც არავითარი ნაკლი არ ჰქონოდათ, არამედ ლამაზნი შესახედაობით, ყოველგვარ სიბრძნეში დახელოვნებულნი, ცოდნაში გაწაფულნი, მეცნიერების გამგებნი და ისეთნი, რომელთაც შესწევდათ ძალა მეფის სასახლეში დგომისა, და რათა ესწავლებინათ მათთვის ქალდეველთა წიგნიერება და ენა. დანიელი 1:4, 5.
If we follow the chain of command identified in Revelation chapter one, and verse one, Nebuchadnezzar had instructed Ashpenaz to select the children who fulfilled the prediction that Isaiah had proclaimed to Hezekiah. Ashpenaz took the message and then gave it to Melzar, the prince of the eunuchs. Nebuchadnezzar represents the heavenly father; Ashpenaz represents Christ and Melzar represents Gabriel. Ashpenaz knew which children to select, and he knew Daniel would make the right dietary decision, before he brought him before the king.
თუ გავყვებით გამოცხადების პირველი თავის, პირველი მუხლით აღნიშნულ ბრძანებათა ჯაჭვს, ნაბუქოდონოსორს აშფენაზისთვის ჰქონდა ნაბრძანები, აერჩია ის ყმაწვილები, რომლებიც აკმაყოფილებდნენ წინასწარმეტყველებას, რომელიც ესაიამ ხიზკიას გამოუცხადა. აშფენაზმა მიიღო ეს ცნობა და შემდეგ გადასცა იგი მელცარს, საჭურისთა მთავარს. ნაბუქოდონოსორი წარმოადგენს ზეციერ მამას; აშფენაზი წარმოადგენს ქრისტეს, ხოლო მელცარი წარმოადგენს გაბრიელს. აშფენაზმა იცოდა, რომელი ყმაწვილები უნდა აერჩია, და მან იცოდა, რომ დანიელი მეფის წინაშე წარდგენამდე სწორ საზრდოებრივ გადაწყვეტილებას მიიღებდა.
Now God had brought Daniel into favour and tender love with the prince of the eunuchs. And the prince of the eunuchs said unto Daniel, I fear my lord the king, who hath appointed your meat and your drink: for why should he see your faces worse liking than the children which are of your sort? then shall ye make me endanger my head to the king. Daniel 1:9, 10.
ხოლო ღმერთმა დანიელი საჭურისთა მთავრის წინაშე წყალობასა და სათნო სიყვარულში შეიყვანა. და საჭურისთა მთავარმა უთხრა დანიელს: მეშინია ჩემი ბატონისა, მეფისა, რომელმაც დაგინიშნათ თქვენი საჭმელი და თქვენი სასმელი; ვინაიდან რისთვის უნდა იხილოს მან თქვენი სახეები იმ ყრმათა სახეებზე უფრო დაღლილად, რომელნიც თქვენი ხვედრისანი არიან? მაშინ თქვენ ჩემს თავს მეფის წინაშე საფრთხეში ჩააგდებდით. დანიელი 1:9, 10.
Melzar here identifies the first step of the three angels’ messages. The first step is to fear God, as illustrated by Melzar’s fear of Nebuchadnezzar. The Hebrew word “truth” that was created by bringing together the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet has previously been demonstrated in these articles to represent the three-step testing process of the three angels. In doing so, it was established upon several witnesses that the first angel’s message contained all three of the three tests that are represented by the three angels’ messages. The first angel’s message is identified as the everlasting gospel, defining it as the same gospel from the days of Adam through to the Second Coming of Christ.
მელცარი აქ სამ ანგელოზთა უწყებების პირველ საფეხურს განსაზღვრავს. პირველი საფეხური არის ღმერთის შიში, როგორც ეს მელცარის მიერ ნაბუქოდონოსორის შიშშია წარმოჩენილი. ებრაული სიტყვა „ჭეშმარიტება“, რომელიც ებრაული ანბანის პირველი, მეცამეტე და უკანასკნელი ასოს შეერთებით არის შექმნილი, ამ წერილებში ადრე უკვე ნაჩვენები იყო, რომ იგი სამ ანგელოზთა უწყებებით წარმოდგენილ გამოცდის სამსაფეხურიან პროცესს გამოხატავს. ამგვარად, რამდენიმე მოწმეზე დაყრდნობით დადგინდა, რომ პირველი ანგელოზის უწყება მოიცავდა სამი გამოცდის სამივეს, რომლებიც სამ ანგელოზთა უწყებებით არის წარმოდგენილი. პირველი ანგელოზის უწყება განისაზღვრება როგორც მარადიული სახარება, რითაც იგი განიმარტება როგორც იგივე სახარება ადამის დღეთაგან ქრისტეს მეორედ მოსვლამდე.
And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. Revelation 14:6, 7.
და ვიხილე სხვა ანგელოზი, ცის შუაგულში მფრინავი, რომელსაც ჰქონდა საუკუნო სახარება, რათა ექადაგა დედამიწაზე მცხოვრებთათვის, ყოველ ერს, ტომს, ენას და ხალხს, და ამბობდა დიდი ხმით: გეშინოდეთ ღმერთისა და დიდება მიაგეთ მას, რადგან დადგა მისი სამსჯავროს ჟამი; და თაყვანი ეცით მას, რომელმაც შექმნა ცა და მიწა, ზღვა და წყაროთა წყლები. გამოცხადება 14:6, 7.
The first step of the first angel’s message is the fear of God. The second step is to give him glory and the third is the arrival of the hour of his judgment. In relation to the other two angels’ messages, the first angel’s message is, “fear God.” The second angel’s message then announces the fall of Babylon, and whether in the Millerite movement of the first angel, or the movement of the third angel the call out of Babylon is where the manifestation of the outpouring of the Holy Spirit is accomplished. In that period of time, whether it is represented as the Midnight Cry, the loud cry, or the latter rain those proclaiming the message glorify God. The second angel’s message is where God is given glory, and that period of time leads to a point in time where the investigative judgment began in the Millerite history, or the judgment of the whore of Babylon which takes place in the Sunday law crisis.
პირველი ანგელოზის უწყების პირველი საფეხური არის ღვთის შიში. მეორე საფეხურია მისთვის დიდების მიგება, ხოლო მესამე — მისი სამსჯავროს ჟამის დადგომა. დანარჩენ ორ ანგელოზის უწყებასთან მიმართებით, პირველი ანგელოზის უწყებაა: „გეშინოდეთ ღვთისა“. შემდეგ მეორე ანგელოზის უწყება აცხადებს ბაბილონის დაცემას, და იქნება ეს პირველი ანგელოზის მილერიტულ მოძრაობაში თუ მესამე ანგელოზის მოძრაობაში, ბაბილონიდან გამოსვლის მოწოდება არის ის ადგილი, სადაც აღსრულდება სულიწმიდის გადმოღვრის გამოვლინება. დროის იმ მონაკვეთში, იქნება იგი წარმოდგენილი შუაღამის ღაღადისად, ძლიერ ღაღადად თუ გვიან წვიმად, უწყების მქადაგებელნი ღმერთს ადიდებენ. მეორე ანგელოზის უწყებაშია, რომ ღმერთს დიდება მიეგება, და დროის ის მონაკვეთი მიჰყავს იმ ჟამამდე, როდესაც მილერიტულ ისტორიაში დაიწყო საგამომძიებლო სამსჯავრო, ან ბაბილონის მეძავის სამსჯავრომდე, რომელიც კვირა დღის კანონის კრიზისში ხდება.
Melzar’s fear represents the first angel’s message, and it begins the dietary testing of ten days, which the number ten also signifies a test. Melzar’s expression of fearing the king, was the same as Daniel fearing God more than the king, and purposing in his heart not to be defiled with the diet of Babylon. The period of time that the testing of Daniel and the three worthies was three years, thus representing the three steps of the three angels’ messages.
მელზარის შიში წარმოადგენს პირველი ანგელოზის უწყებას, და იგი იწყებს ათდღიან საკვებით გამოცდას, რასაც რიცხვი ათიც ასევე გამოცდას აღნიშნავს. მელზარის გამოთქმა, რომ მას ეშინოდა მეფისა, იმავე ხასიათისა იყო, როგორც დანიელს უფრო მეტად ღვთისა ეშინოდა, ვიდრე მეფისა, და გულში ჰქონდა განზრახული, რომ ბაბილონის საზრდოთი არ შებილწულიყო. დროის მონაკვეთი, რომლის განმავლობაშიც დანიელი და სამი ღირსეული გამოიცადნენ, იყო სამი წელი, რითაც წარმოდგენილია სამი ანგელოზის უწყებათა სამი საფეხური.
And the king appointed them a daily provision of the king’s meat, and of the wine which he drank: so nourishing them three years, that at the end thereof they might stand before the king. Daniel 1:5.
და მეფემ დაუწესა მათ ყოველდღიური ულუფა მეფის საჭმელიდან და იმ ღვინოდან, რომელსაც იგი სვამდა, რათა სამი წელი ეზრუნა მათ კვებაზე, და ამის ბოლოს წარდგომოდნენ მეფის წინაშე. დანიელი 1:5.
Daniel chapter one represents the empowerment of the first angel’s message, and there marks the beginning of the dietary test, which in Millerite history was represented by the eating of the little book. The testing period for Daniel and the three worthies was accomplished in the initial ten days, of those three years. Ten is a symbol of a testing process as represented by ancient Israel when they rejected the tenth test represented by the message of Joshua and Caleb. It is also represented in the time of persecution in the church of Smyrna.
დანიელის პირველი თავი წარმოადგენს პირველი ანგელოზის უწყების ძალმოსილებას, და სწორედ იქ აღინიშნება საკვების შესახებ გამოცდის დასაწყისი, რომელიც მილერიტულ ისტორიაში წარმოდგენილი იყო პატარა წიგნის ჭამით. დანიელისა და სამი ღირსეულის გამოსაცდელი პერიოდი იმ სამი წლის საწყის ათ დღეში აღსრულდა. ათი არის გამოცდის პროცესის სიმბოლო, როგორც ეს წარმოდგენილი იყო ძველ ისრაელში, როდესაც მათ უარყვეს მეათე გამოცდა, რომელიც იესო ნავეს ძისა და ქალების უწყებით იყო წარმოდგენილი. იგი აგრეთვე წარმოდგენილია სმირნის ეკლესიის დევნის ჟამშიც.
Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:10.
ნუ გეშინინ იმათგან არაფრისა, რის დათმენაც მოგიწევს: აჰა, ეშმაკი ზოგიერთ თქვენგანს საპყრობილეში ჩააგდებს, რათა გამოიცადოთ; და გექნებათ გასაჭირი ათ დღეს: იყავ ერთგული სიკვდილამდე, და მოგცემ სიცოცხლის გვირგვინს. გამოცხადება 2:10.
The counsel to the church of Smyrna was to not fear the testing process, for if they feared God, He would reward their godly fear with a crown of life. That godly fear is represented by Daniel’s desire to eat the heavenly manna.
სმირნის ეკლესიისადმი მიცემული რჩევა იყო, რომ არ შეშინებოდათ გამოცდის პროცესისა, რადგან თუ მათ ღვთის შიში ექნებოდათ, იგი მათ ამ ღვთისმოსავი შიშისთვის სიცოცხლის გვირგვინით დააჯილდოებდა. ეს ღვთისმოსავი შიში წარმოდგენილია დანიელის სურვილით, ეჭამა ზეციური მანანა.
Then said Daniel to Melzar, whom the prince of the eunuchs had set over Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah, Prove thy servants, I beseech thee, ten days; and let them give us pulse to eat, and water to drink. Then let our countenances be looked upon before thee, and the countenance of the children that eat of the portion of the king’s meat: and as thou seest, deal with thy servants. So he consented to them in this matter, and proved them ten days. Daniel 1:10–14.
მაშინ დანიელმა უთხრა მელცარს, რომელიც საჭურისთა მთავარს დანიელზე, ხანანიაზე, მიშაელსა და აზარიაზე დაეყენებინა: „გთხოვ, გამოსცადე შენი მსახურნი ათ დღეს; მოგვცენ საჭმელად მცენარეული საზრდო და სასმელად წყალი. მერე შენს წინაშე იხილე ჩვენი სახეები და იმ ყმაწვილთა სახეები, რომლებიც მეფის ულუფის საჭმელს ჭამენ; და როგორც დაინახავ, ისე მოექეცი შენს მსახურთ.“ და ის დათანხმდა მათ ამ საქმეში და გამოსცადა ისინი ათ დღეს. დანიელი 1:10–14.
The first test was to fear God, as illustrated by Melzar and Daniel purposing in his heart to not defile himself with Babylonian food and drink. The second element of the first angel’s message is to give God glory, which represents a visual manifestation of the effects of the diet. At the end of ten days, Daniel and the three worthies glorified God by their physical appearance.
პირველი გამოცდა იყო ღვთის შიში, როგორც ეს ნაჩვენებია მელცარისა და დანიელის მაგალითში, როცა მან თავის გულში განიზრახა, რომ არ წაბილწულიყო ბაბილონის საჭმლითა და სასმელით. პირველი ანგელოზის უწყების მეორე ელემენტია ღმერთისათვის დიდების მიგება, რაც წარმოადგენს კვების წესის შედეგების ხილულ გამოვლინებას. ათი დღის ბოლოს დანიელმა და სამმა ღირსეულმა ღმერთი ადიდეს თავიანთი გარეგნობით.
And at the end of ten days their countenances appeared fairer and fatter in flesh than all the children which did eat the portion of the king’s meat. Thus Melzar took away the portion of their meat, and the wine that they should drink; and gave them pulse. As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:15–17.
და ათი დღის ბოლოს მათი სახეები უფრო ლამაზად და ხორცით უფრო სავსედ გამოჩნდა, ვიდრე ყველა იმ ყმაწვილისა, რომლებიც მეფის საზრდოს ჭამდნენ. ამიტომ მელცარმა წაართვა მათ მათი საზრდოს წილი და ღვინო, რომელიც მათ უნდა დაელიათ, და მისცა მათ პარკოსანი საკვები. ხოლო ამ ოთხ ყმაწვილს ღმერთმა მისცა ცოდნა და უნარი ყოველგვარ სწავლასა და სიბრძნეში; და დანიელს ჰქონდა გონება ყველა ხილვასა და სიზმარში. დანიელი 1:15–17.
The four children passed the first test of diet, which is where Adam and Eve fell, and which represented the first test Christ addressed immediately after His baptism. Christ’s baptism was the empowerment of the first message in his prophetic line. It empowered and endorsed the message proclaimed by the “voice in the wilderness”. Then, as with Daniel and the three worthies, Christ was tested upon diet for forty days, as was Daniel for ten days. Daniel and Christ were typifying the test of the hidden manna in the angel’s hand that descended on September 11, 2001. Two tests would follow for Christ, and for Daniel. The second test was where Daniel and the three worthies glorified God by their countenances. The test that followed the dietary test for Christ also represented glory.
ოთხმა ყრმამ გაიარა საკვების პირველი გამოცდა, სადაც დაეცნენ ადამი და ევა, და რომელიც წარმოადგენდა პირველ გამოცდას, რომელსაც ქრისტე დაუყოვნებლივ შეეგება თავისი ნათლობის შემდეგ. ქრისტეს ნათლობა იყო პირველი უწყების გაძლიერება მის წინასწარმეტყველურ ხაზში. მან ძალა შესძინა და დაამოწმა უწყება, რომელსაც ქადაგებდა „ხმა უდაბნოში“. შემდეგ, როგორც დანიელი და სამი ღირსეული, ქრისტეც საკვებთან დაკავშირებით გამოიცადა ორმოცი დღის განმავლობაში, როგორც დანიელი — ათი დღის განმავლობაში. დანიელი და ქრისტე წინასახედ წარმოადგენდნენ დაფარული მანანის გამოცდას ანგელოზის ხელში, რომელიც ჩამოვიდა 2001 წლის 11 სექტემბერს. ქრისტესაც და დანიელსაც კიდევ ორი გამოცდა უნდა მოჰყოლოდა. მეორე გამოცდა იყო ის, სადაც დანიელმა და სამმა ღირსეულმა ღმერთი განადიდეს თავიანთი სახით. გამოცდა, რომელიც ქრისტესთვის საკვების გამოცდას მოჰყვა, ასევე დიდებას წარმოადგენდა.
And the devil said unto him, If thou be the Son of God, command this stone that it be made bread. And Jesus answered him, saying, It is written, That man shall not live by bread alone, but by every word of God. And the devil, taking him up into an high mountain, showed unto him all the kingdoms of the world in a moment of time. And the devil said unto him, All this power will I give thee, and the glory of them: for that is delivered unto me; and to whomsoever I will I give it. If thou therefore wilt worship me, all shall be thine. And Jesus answered and said unto him, Get thee behind me, Satan: for it is written, Thou shalt worship the Lord thy God, and him only shalt thou serve. Matthew 4:3–8.
და ეშმაკმა უთხრა მას: თუ ძე ხარ ღმრთისა, უბრძანე ამ ქვას, რომ პურად იქცეს. ხოლო იესომ მიუგო მას და უთხრა: დაწერილია, რომ კაცი მხოლოდ პურით კი არა, არამედ ღმრთის ყოველი სიტყვით იცოცხლებს. და ეშმაკმა აიყვანა იგი მაღალ მთაზე და ერთ წამში უჩვენა მას ქვეყნის ყველა სამეფო. და ეშმაკმა უთხრა მას: მთელ ამ ხელმწიფებას მოგცემ შენ და მათ დიდებას, რადგან მე მომეცა იგი, და ვისაც მსურს, იმას ვაძლევ. ამიტომ, თუ თაყვანს მცემ მე, ყოველივე შენი იქნება. ხოლო იესომ მიუგო და უთხრა მას: განმშორდი, სატანა, რადგან დაწერილია: უფალსა ღმერთსა შენსა თაყვანი ეცი და მხოლოდ მას ემსახურე. მათე 4:3–8.
After Christ passed the test of diet, Satan then offered the “glory” of all the kingdoms of the world, and Christ instead chose to glorify the King of all kings. Adam and Eve failed the first test, and immediately sought to hide their countenances with fig leaves, for they no longer demonstrated the glory of God, as represented by the robe of light they had previously worn. When Daniel and the three worthies passed the dietary test, they were then given “knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams.”
მას შემდეგ, რაც ქრისტემ გაიარა საკვების გამოცდა, სატანამ მას შემდეგ შესთავაზა მთელი ქვეყნიერების ყველა სამეფოს „დიდება“, ხოლო ქრისტემ ამის ნაცვლად აირჩია განედიდებინა მეფეთა ყველა მეფე. ადამმა და ევამ პირველი გამოცდა ვერ გაიარეს და დაუყოვნებლივ სცადეს თავიანთი სახეების დამალვა ლეღვის ფოთლებით, რადგან ისინი აღარ ავლენდნენ ღვთის დიდებას, როგორც ეს წარმოდგენილი იყო სინათლის სამოსლით, რომელიც ადრე ემოსათ. როდესაც დანიელმა და სამმა თანამოღვაწემ გაიარეს საკვების გამოცდა, მაშინ მიეცათ მათ „ცოდნა და გონიერება ყოველგვარ სწავლასა და სიბრძნეში; ხოლო დანიელს ჰქონდა გაგება ყველა ხილვასა და სიზმარში.“
They passed the second test, which was a visual test that had been administered by Melzar. In Millerite history, the second angel’s message marked the distinction between those who accepted and those who rejected the message of the “voice” crying in the wilderness, as represented by William Miller. Prophetically the Millerite movement then became the visible and only true horn of Protestantism, and those who rejected the message and movement became the daughters of Rome. They had chosen to eat the diet and drink the wine of Babylon, as opposed to the little book. At the end of three years, Daniel and the worthies were brought in to be judged by Nebuchadnezzar.
მათ გაიარეს მეორე გამოცდა, რომელიც მხედველობითი გამოცდა იყო და რომელსაც მელცარი ატარებდა. მილერიტთა ისტორიაში მეორე ანგელოზის უწყებამ გამოკვეთა განსხვავება მათ შორის, ვინც მიიღო და ვინც უარყო უდაბნოში მომღაღადებელი „ხმის“ უწყება, როგორც ეს უილიამ მილერით იყო წარმოდგენილი. წინასწარმეტყველურად, ამის შემდეგ მილერიტული მოძრაობა გახდა პროტესტანტიზმის ხილული და ერთადერთი ჭეშმარიტი რქა, ხოლო ისინი, ვინც უარყვეს ეს უწყება და მოძრაობა, რომის ასულებად იქცნენ. მათ აირჩიეს ბაბილონის საზრდოს ჭამა და მისი ღვინის სმა, მცირე წიგნის საწინააღმდეგოდ. სამი წლის ბოლოს დანიელი და მისი ღირსნი ნაბუქოდონოსორის წინაშე მიიყვანეს, რათა მას განესაჯა ისინი.
Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. And Daniel continued even unto the first year of king Cyrus. Daniel 1:18–21.
ამ დღეების დასრულებისას, რომელთაც მეფემ დაუდგინა, რომ მის წინაშე მიეყვანათ ისინი, საჭურისთა მთავარმა მიიყვანა ისინი ნაბუქოდონოსორის წინაშე. და ელაპარაკა მათ მეფე; და ყველა მათ შორის არ აღმოჩნდა დანიელის, ხანანიას, მიშაელისა და აზარიას მსგავსი; ამიტომ დადგნენ ისინი მეფის წინაშე. და სიბრძნისა და გონიერების ყოველ საქმეში, რაზედაც მეფე ეკითხებოდა მათ, იპოვა ისინი თავისი მთელი სამეფოს ყველა მისანსა და ვარსკვლავთმრიცხველზე ათჯერ უმჯობესად. და დანიელი დარჩა მეფე კიროსის პირველ წლამდე. დანიელი 1:18–21.
Daniel and the three worthies passed the test of “ten” days, and then were found to be “ten” times wiser than all the others when they passed their final exam/test.
დანიელმა და სამმა ღირსეულმა „ათი“ დღის გამოცდა გაიარეს, ხოლო შემდეგ, როდესაც საბოლოო გამოცდა ჩააბარეს, ყველა დანარჩენზე „ათჯერ“ ბრძენნი აღმოჩნდნენ.
Daniel chapter one, is the first reference to the first angel’s message in the book that consists of the books of Daniel and Revelation. It possesses the identical characteristics as the first angel of Revelation chapter fourteen. It upholds the truth first mentioned in Revelation’s first verse, for Nebuchadnezzar gave a message to Ashpenaz, who in turn gave the message to Melzar, who then interacted with Daniel. The Father gave a message to Christ, who in turn gave the message to Gabriel, who then interacted with John.
დანიელის პირველი თავი არის პირველი მითითება პირველი ანგელოზის უწყებაზე იმ წიგნში, რომელიც დანიელისა და გამოცხადების წიგნებისგან შედგება. იგი ფლობს იმავე მახასიათებლებს, როგორსაც გამოცხადების მეთოთხმეტე თავის პირველი ანგელოზი ფლობს. იგი ამყარებს იმ ჭეშმარიტებას, რომელიც პირველად არის მოხსენიებული გამოცხადების პირველ მუხლში, რადგან ნაბუქოდონოსორმა უწყება მისცა აშფენაზს, რომელმაც, თავის მხრივ, უწყება მისცა მელცარს, ხოლო შემდეგ ურთიერთობდა დანიელთან. მამამ უწყება მისცა ქრისტეს, რომელმაც, თავის მხრივ, უწყება მისცა გაბრიელს, ხოლო შემდეგ იგი ურთიერთობდა იოანესთან.
The message that is conveyed, which is the message that is now being unsealed, identifies the communication process of the Father to His church. The first thing the Father chooses to identify for His church, is the three-step testing process of the three angels. God’s prophetic Word has very carefully detailed the process with several lines of prophecy, and also with the history of the Millerites. These truths are an essential element of the hidden manna that was in the angel’s hand, when he descended on September 11, 2001.
გზავნილი, რომელიც გადმოიცემა და რომელიც ახლა იხსნება, ასახავს მამის მიერ თავისი ეკლესიისადმი მიმართული უწყების პროცესს. პირველი, რის განმარტებასაც მამა თავის ეკლესიას უპირატესად ირჩევს, არის სამი ანგელოზის სამსაფეხურიანი გამოცდის პროცესი. ღმერთის წინასწარმეტყველურმა სიტყვამ ეს პროცესი დიდი სიფრთხილით წარმოაჩინა წინასწარმეტყველების რამდენიმე ხაზით, აგრეთვე მილერიტების ისტორიით. ეს ჭეშმარიტებები იმ დაფარული მანანის არსებითი შემადგენელია, რომელიც ანგელოზის ხელში იყო, როდესაც იგი ჩამოვიდა 2001 წლის 11 სექტემბერს.
It is impossible to participate, and therefore to pass the second test, if you have not passed the first test. This truth was clearly represented in the history of Christ and the Millerites. Daniel chapter two is the second test, by which as Sister White states, “our eternal destiny will be decided.” She further states that it is the test we must “pass, before we are sealed.” That test is now almost finished.
შეუძლებელია მონაწილეობის მიღება და, შესაბამისად, მეორე გამოცდის ჩაბარება, თუ პირველი გამოცდა არ გაქვთ ჩაბარებული. ეს ჭეშმარიტება მკაფიოდ გამოიხატა ქრისტესა და მილერიტების ისტორიაში. დანიელის მეორე თავი არის მეორე გამოცდა, რომლის შესახებაც, როგორც დას უაითი აცხადებს, „ჩვენი მარადიული ხვედრი გადაწყდება.“ იგი ასევე აცხადებს, რომ ეს არის ის გამოცდა, რომელიც უნდა „ჩავაბაროთ, სანამ დავიბეჭდებოდეთ.“ ეს გამოცდა ახლა თითქმის დასრულებულია.
Daniel chapter two, is about the test of the image of the beast, and it is only fitting that the chapter is about a great image, and that it was only because Daniel had passed the dietary test, and been blessed with “ten times” more “understanding” and “wisdom” that he could recognize that test. As with the warning of the test in the writings of Ellen White, the image test in Daniel chapter two is a test representing life or death consequences.
დანიელის მეორე თავი ეხება მხეცის ხატის გამოცდას, და სრულიად შესაფერისია, რომ ეს თავი დიდი ხატის შესახებ იყოს; ასევე, მხოლოდ იმიტომ, რომ დანიელმა გაიარა საზრდოსთან დაკავშირებული გამოცდა და კურთხეული იყო „ათჯერ“ მეტი „გაგებითა“ და „სიბრძნით“, მან შეძლო ამ გამოცდის ამოცნობა. როგორც ელენ უაითის წერილებში მოცემული გამოცდის შესახებ გაფრთხილების შემთხვევაში, დანიელის მეორე თავში ხატის გამოცდა არის გამოცდა, რომელიც სიცოცხლისა თუ სიკვდილის შედეგებს წარმოადგენს.
For this cause the king was angry and very furious, and commanded to destroy all the wise men of Babylon. And the decree went forth that the wise men should be slain; and they sought Daniel and his fellows to be slain. Daniel 2:12, 13.
ამ მიზეზით მეფე განრისხდა და ძალზე გაცოფდა და ბრძანა, რომ ბაბილონის ყველა ბრძენი მოესპოთ. და გამოვიდა განკარგულება, რომ ბრძენნი დაეხოცათ; და ეძებდნენ დანიელსა და მის თანამოძმეებს, რათა ისინიც დაეხოცათ. დანიელი 2:12, 13.
There are a few other prophetic issues in Daniel chapter one we need to address, and we will continue with those issues in the next article.
დანიელის პირველი თავის შესახებ კიდევ რამდენიმე წინასწარმეტყველური საკითხია, რომლებიც უნდა განვიხილოთ, და ამ საკითხების განხილვას მომდევნო სტატიაში გავაგრძელებთ.
“I saw a company who stood well-guarded and firm, giving no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—the first, second, and third angels’ messages. Said my accompanying angel, ‘Woe to him who shall move a block or stir a pin of these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received.’ I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. God had led them along step by step, until He had placed them upon a solid, immovable platform. I saw individuals approach the platform and examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the foundation. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform to examine it and declared it to be laid wrong. But I saw that nearly all stood firm upon the platform and exhorted those who had stepped off to cease their complaints; for God was the Master Builder, and they were fighting against Him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union raised their eyes to heaven and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained and left the platform, and they with humble look again stepped upon it.
„მე ვიხილე კრებული, რომელიც იდგა კეთილად დაცული და მტკიცედ განმტკიცებული, და არავითარ მხარდაჭერას არ უწევდა მათ, ვისაც სხეულის დამკვიდრებული რწმენის შერყევა სურდა. ღმერთი მათ მოწონებით უყურებდა. მე მეჩვენა სამი საფეხური — პირველი, მეორე და მესამე ანგელოზთა უწყებანი. ჩემმა თანმხლებმა ანგელოზმა თქვა: „ვაი მას, ვინც ამ უწყებათაგან ქვას დაძრავს ან ქინძისთავს შეარხევს. ამ უწყებათა ჭეშმარიტი გაგება სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია. სულთა ხვედრი იმაზეა დამოკიდებული, თუ როგორ მიიღებენ მათ.“ კვლავ ჩამომატარეს ამ უწყებებში, და ვიხილე, რა ძვირად უღირდა ღვთის ხალხს თავისი გამოცდილება. იგი მოპოვებული იყო მრავალი ტანჯვითა და მძიმე ბრძოლით. ღმერთს ისინი ნაბიჯ-ნაბიჯ მიჰყავდა, ვიდრე არ დააყენა ისინი მყარ, ურყევ საძირკველზე. მე ვიხილე ადამიანები, რომლებიც მიუახლოვდნენ ამ საფუძველს და საძირკველი გამოიკვლიეს. ზოგნი სიხარულით მაშინვე ზედ შედგნენ. სხვებმა კი დაიწყეს საძირკვლის გაკიცხვა. მათ სურდათ, რომ გაუმჯობესებანი მომხდარიყო, და მაშინ ეს საფუძველი უფრო სრულყოფილი იქნებოდა, ხოლო ხალხი — ბევრად უფრო ბედნიერი. ზოგნი ჩამოვიდნენ საძირკველიდან, რათა გამოეკვლიათ იგი, და განაცხადეს, რომ იგი არასწორად იყო ჩაყრილი. მაგრამ მე ვიხილე, რომ თითქმის ყველანი მტკიცედ იდგნენ საძირკველზე და შეაგონებდნენ მათ, ვინც ჩამოვიდა, შეეწყვიტათ თავიანთი ჩივილები; რადგან ღმერთი იყო მთავარი მაშენებელი, და ისინი მის წინააღმდეგ იბრძოდნენ. მათ გაიხსენეს ღვთის საკვირველი საქმე, რომელმაც ისინი მტკიცე საფუძვლამდე მიიყვანა, და ერთობით აღაპყრეს თვალნი ზეცისკენ და მაღალი ხმით ადიდეს ღმერთი. ამან იმოქმედა ზოგიერთზე მათგან, ვინც ჩიოდა და დატოვა საძირკველი, და მათაც, თავმდაბალი იერით, კვლავ ზედ შედგნენ.“
“I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The [rending] of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.
„ჩემი ყურადღება კვლავ ქრისტეს პირველი მოსვლის გამოცხადებისაკენ იქნა მიპყრობილი. იოანე იგზავნა ელიას სულითა და ძალით, რათა იესოსთვის გზა მოემზადებინა. ვინც იოანეს მოწმობა უარყო, მათ იესოს მოძღვრებამ ვერ არგო. მათი წინააღმდეგობა იმ უწყებისადმი, რომელიც მის მოსვლას წინასწარ აუწყებდა, იმ მდგომარეობაში აყენებდა მათ, რომ ვეღარ შეძლებოდათ ადვილად მიეღოთ უძლიერესი მტკიცებულება იმისა, რომ იგი მესია იყო. სატანამ იოანეს უწყების უარმყოფელნი კიდევ უფრო შორს წაიყვანა — იქამდე, რომ მათ უარყვეს და ჯვარს აცვეს ქრისტე. ამით მათ თავი იმგვარ მდგომარეობაში ჩაიყენეს, რომ ორმოცდამეათე დღის დღეს კურთხევას ვეღარ მიიღებდნენ, კურთხევას, რომელიც ასწავლიდა მათ ზეციურ საწმიდარში შესასვლელ გზას. ტაძრის კრეტსაბმელის [გახლეჩამ] აჩვენა, რომ იუდეველთა მსხვერპლი და წესჩვეულებანი მეტად აღარ იქნებოდა მიღებული. დიდი მსხვერპლი უკვე შეწირული იყო და მიღებულიც იყო, ხოლო სულიწმიდა, რომელიც ორმოცდამეათე დღის დღეს გადმოვიდა, მოწაფეთა გონებას მიწიერი საწმიდრიდან ზეციურისაკენ მიმართავდა, სადაც იესო თავისი საკუთარი სისხლით შევიდა, რათა თავის მოწაფეებზე გადმოეღვარა თავისი გამოსყიდვის სიკეთენი. მაგრამ იუდეველნი სრულ სიბნელეში დარჩნენ. მათ დაკარგეს მთელი ის ნათელი, რომელიც ხსნის გეგმის შესახებ შეიძლებოდა ჰქონოდათ, და კვლავაც თავიანთ უსარგებლო მსხვერპლებსა და შესაწირავებს ენდობოდნენ. ზეციურმა საწმიდარმა მიწიერის ადგილი დაიკავა, მაგრამ მათ ამ ცვლილების შესახებ არავითარი ცოდნა არ ჰქონდათ. ამიტომ მათ ვერ ერგებოდათ ქრისტეს შუამდგომლობითი მსახურება წმიდა ადგილზე.“
“Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 258–261.
„ბევრი შიშით უყურებს იუდეველთა მოქმედებას, როცა მათ ქრისტე უარყვეს და ჯვარს აცვეს; და როდესაც ისინი კითხულობენ მისი სამარცხვინო შეურაცხყოფის ისტორიას, ჰგონიათ, რომ უყვართ იგი და არ უარყოფდნენ მას, როგორც პეტრემ უარყო, და არც ჯვარს აცვამდნენ, როგორც იუდეველებმა აცვეს. მაგრამ ღმერთმა, რომელიც ყველას გულს კითხულობს, გამოსაცდელად მოიტანა ის სიყვარული იესოსადმი, რომლის გრძნობასაც ისინი აღიარებდნენ. მთელმა ზეცამ უღრმესი ინტერესით ადევნა თვალი პირველი ანგელოზის უწყების მიღებას. მაგრამ მრავალი, ვინც აცხადებდა, რომ იესო უყვარდა, და ცრემლებს ღვრიდა, როცა ჯვრის ამბავს კითხულობდა, დასცინოდა მისი მოსვლის სასიხარულო ცნობას. სიხარულით მიღების ნაცვლად, მათ იგი ცთუნებად გამოაცხადეს. მათ შეიძულეს ისინი, ვისაც მისი გამოჩენა უყვარდა, და ეკლესიებიდან გარეთ გამოაძევეს. მათ, ვინც უარყვეს პირველი უწყება, ვერაფერი არგო მეორემაც; ვერც შუაღამის ძახილმა არგო, რომელიც მათ ამზადებდა, რათა რწმენით იესოსთან ერთად შესულიყვნენ ზეციური საწმიდრის წმიდათაწმიდაში. და რადგან უარყვეს ეს ორი წინამორბედი უწყება, ისე დააბნელეს თავიანთი გონება, რომ ვერავითარ ნათელს ვეღარ ხედავენ მესამე ანგელოზის უწყებაში, რომელიც აჩვენებს გზას წმიდათაწმიდისკენ. ვიხილე, რომ როგორც იუდეველებმა ჯვარს აცვეს იესო, ისე სახელდებითმა ეკლესიებმა ჯვარს აცვეს ეს უწყებანი, და ამიტომ მათ არა აქვთ ცოდნა წმიდათაწმიდისკენ მიმავალი გზისა, და ვერც იმით ისარგებლებენ, რომ იქ იესო შუამდგომლობს. იუდეველთა მსგავსად, რომლებიც თავიანთ უსარგებლო მსხვერპლს სწირავდნენ, ისინიც თავიანთ უსარგებლო ლოცვებს აღავლენენ იმ განყოფილებისკენ, რომელიც იესომ დატოვა; და სატანა, ამ ცდუნებით კმაყოფილი, იღებს რელიგიურ სახეს და ამ თავსმოჩვენე ქრისტიანთა გონებას თავისკენ მიიზიდავს, მოქმედებს რა თავისი ძალით, თავისი ნიშნებითა და ცრუ სასწაულებით, რათა თავის მახეში მტკიცედ დაამწყვდიოს ისინი.“ Early Writings, 258–261.