ორმოცე მუხლის დაფარული ისტორია - პირველი ნომერი

გამოცხადების მეხუთე თავში იუდას ტომის ლომი წარმოადგენს ქრისტეს მდგომარეობას, როგორც მას, ვინც გაიმარჯვა, რათა დაებეჭდა და ბეჭედი მოეხსნა ღვთის სიტყვას მისი ნების შესაბამისად. 1989 წელს, 1863 წლის აჯანყებიდან ას ოცდაექვსი წლის შემდეგ, იუდას ტომის ლომმა მოხსნა ბეჭედი დანიელის მეთერთმეტე თავის უკანასკნელ ექვს მუხლს. ეს მუხლები იწყება 1798 წელს პაპობისთვის მიყენებული სასიკვდილო ჭრილობით და წარმოგვიდგენს მოწმობას იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა განიკურნოს პაპური ჭრილობა და, ამის მიღმაც, პაპობის საბოლოო სასიკვდილო ჭრილობამდე. ეს მუხლები იწყება იქ, სადაც მთავრდება; პაპური რომის სამსჯავროთი.

ეს ექვსი მუხლი აღწერს პაპობის სასიკვდილო ჭრილობის განკურნებას, აგრეთვე იმას, თუ როგორ მიჰყავს დრაკონის, მხეცისა და ცრუწინასწარმეტყველის სამმაგ კავშირს სამყარო არმაგედონამდე, რომელიც ორმოცდამეხუთე მუხლში განსაზღვრულია, როგორც „ზღვებს შორის და დიდებულ წმიდა მთასთან“.

ალფა და ომეგა წარმოადგენს ქრისტეს იმ ხასიათს, whereby იგი ყოველთვის დასასრულს დასაწყისით წარმოაჩენს. ას ორმოცდაოთხი ათასის რეფორმაციული მოძრაობა არის მესამე ანგელოზის მოძრაობა, რომელიც არის დასასრულის მოძრაობა, წინასწარ გამოსახული თავისი დასაწყისით, ანუ პირველი და მეორე ანგელოზების მილერიტული მოძრაობით. მილერიტული მოძრაობა დაიწყო აღსასრულის ჟამს, 1798 წელს, სადაც იწყება დანიელის მეთერთმეტე თავის ბოლო ექვსი მუხლი, და ეს მოძრაობა დასრულდა სამსჯავროს გახსნით 1844 წლის 22 ოქტომბერს. ას ორმოცდაოთხი ათასის მოძრაობა მთავრდება შეერთებულ შტატებში კვირის კანონის დამყარების დროს.

ბოლო ჟამის მოძრაობის დასაწყისში, 1989 წელს, იუდას ტომის ლომმა მოხსნა დანიელის მეთერთმეტე თავის უკანასკნელი ექვსი მუხლის ბეჭედი; ხოლო მოძრაობის დასასრულს, კვირა კანონის წინ უშუალოდ, იგი ხსნის დანიელის მეთერთმეტე თავის მეორმოცე მუხლის დაფარულ ისტორიას. და უაიტის კომენტარი იმის შესახებ, თუ დანიელის რომელი ნაწილი იხსნება, ეხება როგორც 1989 წლის გახსნას, ასევე იმ გახსნასაც, რომელიც 2023 წლის ივლისში დაიწყო.

დანიელის წიგნის ის ნაწილი, რომელიც 1989 წელს უკანასკნელ დღეებს ეხებოდა, იყო მეთერთმეტე თავის ბოლო ექვსი მუხლი; ხოლო როდესაც ას ორმოცდაოთხი ათასის მოძრაობა თავისი მოძრაობის დასასრულს უახლოვდება, დანიელის წიგნის ის ნაწილი, რომელიც იხსნება, არის ორმოცე მუხლის დაფარული ისტორია, რომელიც წარმოადგენს 1989 წლიდან შეერთებულ შტატებში კვირის კანონის დადგომამდე არსებულ ისტორიას. ორმოცე მუხლის დაფარული ისტორია ას ორმოცდაოთხი ათასის ისტორიაა. ყოველი წინასწარმეტყველი მოწმობს იმ პერიოდზე.

ამ მონაკვეთში ცოდნის ზრდა, რომელიც „განკუთვნილია იმისთვის, რომ უკანასკნელ დღეებში მდგარი ხალხი მოამზადოს“, წარმოადგენს 1989 წელს ბოლო ექვსი მუხლის ბეჭდის ახსნას; და კვლავაც იგი წარმოადგენს მეორმოცე მუხლის დაფარული ისტორიის გახსნას. ორივე ისტორიაში შთაგონება მიუთითებს, რომ უნდა იყოს ცოდნის ზრდა პაპობრივ ძალაუფლებასა და კვირადღის კანონის შესახებ. როგორც ას ორმოცდაოთხი ათასის მოძრაობის დასაწყისში, ისე მის დასასრულში, ცოდნის ზრდა წარმოშობს სამსაფეხურიან გამოცდის პროცესს, როგორც ეს წარმოდგენილია დანიელის წიგნის მეთორმეტე თავში.

როგორც ყველა წმინდა რეფორმაციულ მოძრაობაში, დანიელის მიერ წარმოდგენილი სამი საფეხური — „განიწმიდნენ, გათეთრდნენ და გამოიცადნენ“ — წარმოადგენენ ღვთიური სიმბოლოს დაშვების სასიგნალო ნიშანს, რომელსაც მოსდევს არშესრულებული წინასწარმეტყველების გამოცდა, ხოლო ამის შემდეგ — მესამე საცდელი ქვა, რომელიც ავლენს იმ ორი კლასის ხასიათს, რომლებიც ყალიბდებიან განბეჭდილი ცოდნის მატების მიღებაზე ან მის უარყოფაზე დამყარებით. ას ორმოცდაოთხი ათასის მოძრაობის დასაწყისში ეს სამი საფეხური იყო 11 სექტემბერი, 2001 წელი, რომელსაც მოჰყვა 18 ივლისი, 2020 წელი, და შემდეგ — საკვირაო კანონი. იმავე მოძრაობის დასასრულში კი ეს სამი საფეხურია 2023 წლის ივლისი, შუაღამის ძახილის უწყების მოსვლა და საკვირაო კანონი.

ცნობა, რომელიც ამზადებს ღვთის ხალხს დასადგომად და რომელიც გაიხსნა 2023 წლის ივლისში, შეიცავს წინასწარმეტყველური ჭეშმარიტების რამდენიმე ხაზს; ამ ხაზებთან ერთად მასში შედის ეზეკიელის ოცდამეჩვიდმეტე თავში აღწერილი მკვდარი, გამხმარი ძვლებიც. ეზეკიელი წარმოგვიდგენს ორ ცნობას. პირველი ცნობა ძვლებს კვლავ აერთიანებს, მაგრამ მხოლოდ მეორე ცნობისას დადგა ისრაელი თავის ფეხებზე, როგორც ძლიერი ლაშქარი. გამოცხადების მეთერთმეტე თავის ორი მოწმე ფეხზე დადგა მაშინ, როდესაც ისინი სულიწმიდით აღივსნენ.

ეზეკიელი იმავე ჭეშმარიტებას ასწავლის.

როდესაც და უაიტი ამბობს: „ცოდნის გამრავლებით ხალხი უნდა მომზადდეს უკანასკნელ დღეებში დასადგომად“, ცოდნის გამრავლება ათი ქალწულის იგავში განსაზღვრულია როგორც „ზეთი“, ხოლო „ზეთი“ წარმოადგენს „ღვთის სულის უწყებებს“ და აგრეთვე „სულიწმიდას“, ისევე როგორც „ხასიათს“.

2023 წლის ივლისსა და მალე მოსალოდნელ საკვირაო კანონს შორის ხდება ცოდნის მატება, რომელიც ღვთის ხალხს აცოცხლებს, და ისინი დგებიან. ისინი დგებიან, რაც მოწმობს, რომ მათ აქვთ იმ უწყების „ზეთი“, რომელიც იმ დროს გაიხსნა. ისინი დგებიან, როცა თავიანთ ჭურჭელში სულიწმიდა აქვთ, და ისინი დგებიან, როცა აქვთ ღვთის ბეჭდისთვის გამზადებული ხასიათი.

პირველ სატესტო ეტაპს, რომელიც 2023 წლის ივლისში დაიწყო, მოჰყვა პერიოდი, რომელიც იმ კანდიდატებს საშუალებას აძლევს, მიიღონ ან უარყონ ზეთი. ისინი, ვინც მას იღებენ, იბეჭდებიან და შემდეგ, მალე მოსალოდნელი საკვირაო კანონის დროს, აღმართულნი იქნებიან როგორც დროშა. ხოლო ისინი, ვინც ზეთს უარყოფენ, ძლიერ საცდურს იღებენ.

ეს კანდიდატები სულიერი ძილისგან გაიღვიძნენ 2023 წლის ივლისში, და შემდეგ მათ წინ დაუდგათ საბოლოო გამოცდის პროცესი მათი პირადი გამოცდის ვადის დახურვამდე. გამოცდის პროცესი განთავსებული იყო იმ წინასწარმეტყველური გამოცდის კონტექსტში, რომელიც დაკავშირებულია მხეცის ხატის ჩამოყალიბებასთან, იმ დროს, როდესაც სწორედ ამ კანდიდატებს უნდა დაებრუნებინათ სიცოცხლე და შინაგანად ქრისტეს ხატი ჩამოეყალიბებინათ. წინასწარმეტყველური სტრუქტურა, რომელშიც ეს გამოცდა უნდა განხორციელდეს, არის 1989 წლიდან საკვირაო კანონის მიღებამდე არსებული ისტორია. ამ კანდიდატთა უუნარობამ, რომ გაღვიძებულიყვნენ, უფალს უბიძგა, დაეშვა ერესების შემოსვლა.

ყველა წინასწარმეტყველი უკანასკნელ დღეებს მიმართავს; ამიტომ, ამ უკანასკნელ დღეებში, 2023 წლის ივლისში, უფალმა სცადა თავისი ხალხის „გამოფხიზლება“, მაგრამ მისი ძალისხმევა უშედეგო აღმოჩნდა, და მან დაუშვა, რომ ადვენტისტურ ისტორიაში რომის სიმბოლოს შესახებ პირველი დაპირისპირება განმეორებულიყო, როგორც აღსასრულის მოახლოების გაფრთხილება. მან ეს გააკეთა, მიუხედავად იმისა, რომ „ძვირფასი ნათელი“ „მოვიდა, შესაფერისი ამ დროისათვის“. ნათელი, რომელიც 2023 წლის ივლისში მოვიდა, არის „ბიბლიური ჭეშმარიტება, რომელიც გვიჩვენებს საფრთხეებს, რომლებიც სწორედ ჩვენზეა მოწეული“. ამ ნათელს უნდა წარემართა „ჩვენი გულმოდგინე შესწავლა წმინდა წერილებისა და იმ შეხედულებათა უაღრესად კრიტიკული გამოკვლევა, რომლებსაც ჩვენ ვინარჩუნებთ“.

მეორმოცე მუხლის დაფარული ისტორია წარმოდგენილია დანიელის მეთერთმეტე თავის მეათედან მეთხუთმეტე მუხლების ჩათვლით, რადგან ალფამ და ომეგამ თავისი დასაწყისით წარმოაჩინეს დანიელის საბოლოო წინასწარმეტყველების დასასრული. 2020 წლის 18 ივლისის იმედგაცრუებამდე სატანამ დაბნეულობა შემოიტანა მეათედან მეთხუთმეტე მუხლების შესახებ, რადგან მან იცოდა, რომ თავის დასაწყისი იყო გასაღები, რათა წარმოედგინა თავის დასასრული. შემდეგ შემოტანილ იქნა მეთოთხმეტე მუხლის თავდაპირველი დავა.

ცხადია, რომ იმ მუხლების მნიშვნელობისა და დანიშნულების აღრევის მიზნით განხორციელებული სატანური მცდელობები მოწმობს, რომ ისინი მნიშვნელოვანი ნაწილია იმ გამოცდის პროცესისა, რომელიც ახლა სცხრილავს კანდიდატებს, რათა ისინი აღმოჩნდნენ იმ ას ორმოცდაოთხი ათასის შორის. და უაიტი ხაზს უსვამს, რომ დანიელის მეთერთმეტე თავში წარმოდგენილი ისტორია, რომელიც აღსრულდა აღსასრულის დრომდე, 1798 წლამდე, მეორდება უკანასკნელ ექვს მუხლში.

მე ვამტკიცებ, რომ მთელი ისტორია, რომელიც წარმოდგენილია პირველი მუხლიდან ოცდამეცხრამეტე მუხლის ჩათვლით, მეორდება ამ თავის უკანასკნელ ექვს მუხლში. აგრეთვე ვამტკიცებ, რომ უკანასკნელი დღეების ისტორია, რომელიც არის იმ სამსჯავროს დასასრულის ისტორია, რომელიც დაიწყო 1844 წლის 22 ოქტომბერს, წარმოდგენილია ორი მთავარი წინასწარმეტყველური პერიოდით. პირველი პერიოდი წარმოადგენს სამსჯავროს, რომელიც სრულდება ღვთის სახლზე, და მას შემდეგ მოსდევს პერიოდი, როდესაც სამსჯავრო სრულდება მათთვის, ვინც ღვთის სახლის გარეთ არიან. პირველი პერიოდი დაიწყო 1989 წელს და მთავრდება შეერთებულ შტატებში საკვირაო კანონით, რაც, თავის მხრივ, აღნიშნავს მეორე პერიოდის დასაწყისს, რომელიც სრულდება მაშინ, როდესაც მიქაელი აღდგება და ადამიანის გამოცდის დრო დაიხურება. ორმოცე მუხლის დაფარული ისტორიაც ასევე იწყება 1989 წელს და მთავრდება ორმოცდამეერთე მუხლში, რაც არის შეერთებულ შტატებში საკვირაო კანონი.

ეს იგივე ისტორიაა, რაც იმავე თავის მეათედან მეთხუთმეტე მუხლებამდეა აღწერილი. ეს ისტორია პარალელურად მიემართება მილერიტების ისტორიას აღსასრულის დროიდან, 1798 წლიდან, ვიდრე სამსჯავრო დაიწყო 1844 წლის 22 ოქტომბერს. ეს ორი ისტორია პარალელურად მიმდინარეობს იმ წინასწარმეტყველურ ისტორიასთან, რომელიც დაიწყო ქრისტეს შობით და დასრულდა ჯვარზე.

1989 წელს დაწყებული ისტორია მოიცავს გამოცდის პერიოდს, რომელიც დაიწყო 2001 წლის 11 სექტემბერს, როგორც წინასწარ იყო ტიპოლოგიურად ნაჩვენები გამოცდის პერიოდით, რომელიც დაიწყო 1840 წლის 11 აგვისტოს, და იმ გამოცდის პერიოდით, რომელიც დაიწყო ქრისტეს ნათლობისას. მხეცის ხატის ჩამოყალიბება ტიპოლოგიურად წარმოდგენილი იყო წინასწარმეტყველური ისტორიის რამდენიმე ხაზით. იმავე დროის მონაკვეთის ერთ-ერთი ასეთი წარმოდგენა არის ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვის დრო, რომელიც დაიწყო 2001 წლის 11 სექტემბერს და სრულდება მალე მოსალოდნელი კვირა დღის კანონით. ორმოცე მუხლის დაფარული ისტორიაც ასევე შეიძლება დაედოს 1844 წლის 22 ოქტომბრიდან 1863 წლის აჯანყებამდე მიმდინარე ხაზს.

1844 წლის 22 ოქტომბერმა აღნიშნა მესამე ანგელოზის მოსვლა. როგორც ყოველი წინასწარმეტყველური ანგელოზის მოსვლისას, მასაც ჰქონდა უწყება, რომელიც უნდა შეეჭამათ, მაგრამ ასე არ იქნა; და ფილადელფიური მილერიზმი გადაიქცა ლაოდიკიურ მილერიზმად, 1863 წლის წინ, როდესაც მათ ოფიციალურად მიიღეს სახელწოდება მეშვიდე დღის ადვენტისტი და დაიწყეს ურჩობის უდაბნოში ხეტიალი, რომელიც დღემდე გრძელდება. 1844-დან 1863 წლამდე ისტორია წარმოადგენს მათ, ვინც უარყოფენ მოწოდებას, იყვნენ ას ორმოცდაოთხ ათასში. ისინი არიან დანიელის მეთორმეტე თავში მოხსენიებული ბოროტნი, იერემიას დამცინავთა კრებული, იოანეს სატანის სინაგოგა და მათეს უგუნური ქალწულები.

ქრისტეს მიერ „წინასწარმეტყველ დანიელის მიერ ნათქვამი გაპარტახების სიბილწედ“ წარმოდგენილი გამაფრთხილებელი უწყება წარმოადგენს გაფრთხილებას, რათა წინასწარ გაიქცნენ იმ განადგურებისა და გაფანტვის წინ, რომელიც უნდა მოჰყვეს. ახ. წ. 66 წელს რომაელმა სარდალმა ცესტიუსმა აღასრულა ეს გაფრთხილება წარმართული რომის ხანის ქრისტიანთათვის. პირველ საუკუნეში მოციქულმა პავლემ იგივე გაფრთხილება დააფიქსირა იმ ქრისტიანთათვის, რომელთაც უნდა ეტანჯათ პაპობრივი რომის ხანაში. შაბათის დამცველთათვის გაფრთხილება, ქალაქებიდან გასულიყვნენ და სოფლად ეცხოვრათ, 1888 წელს მოვიდა — იმავე წელს, როდესაც ბლერის კანონპროექტი წარადგინეს, რაც კვირადღის ეროვნული დასვენების დღედ დადგენის პირველი მცდელობა იყო. ბლერის კანონპროექტი იყო გაქცევის გაფრთხილება ქრისტეს მიერ დანიელის გაპარტახების სიბილწეზე გაკეთებული მინიშნების აღსრულებად.

როგორც კესტიუსის შემთხვევაში ახ. წ. 66 წელს, ბლერის კანონის პროექტიც განგებით იქნა გაწვეული. 1888 წელი წარმოადგენს 2001 წლის 11 სექტემბრის ტიპს, რადგან და უაიტი ორივე ისტორიაში აღნიშნავს გამოცხადების მეთვრამეტე თავის ანგელოზის ჩამოსვლას. უკანასკნელ დღეებში ქალაქებიდან გაქცევის გაფრთხილება ძალაში შევიდა 2001 წლის 11 სექტემბერს. ამიტომ, 1888 წლის ბლერის კანონის პროექტი წარმოადგენდა 2001 წლის პატრიოტის აქტის ტიპს. ანგელოზი, რომელიც ჩამოვიდა 2001 წლის 11 სექტემბერს, აცხადებს უკანასკნელ გამაფრთხილებელ უწყებას გამოცხადების მეთვრამეტე თავის პირველ სამ მუხლში, და ეს უკანასკნელი გამაფრთხილებელი უწყება ასევე არის მესამე ანგელოზის უწყება, მიუხედავად იმისა, რომ მეთოთხმეტე თავში მესამე ანგელოზით წარმოდგენილი უწყება არ არის ჭეშმარიტების იმავე გამოხატულებები, რაც მეთვრამეტე თავშია. სტრიქონზე სტრიქონი, ისინი ერთი და იგივე გამაფრთხილებელი უწყებაა.

წაბილწულება გაუდაბნოების, რომელზეც წინასწარმეტყველი დანიელი ლაპარაკობდა, იყო ქრისტეს მიერ მიცემული ნიშანი, რომელიც განსაზღვრავდა, თუ როდის უნდა გაქცეულიყო მისი ხალხი საკუთარი დაცვისათვის. ეს არის გამაფრთხილებელი უწყება და, მაშასადამე, უნდა იყოს საბოლოო გამაფრთხილებელი უწყებაც, თუმცა იგი სხვა სიტყვებით არის გამოთქმული, ვიდრე გამოცხადების მეთოთხმეტე თავში, აგრეთვე მეთვრამეტე თავში წარმოდგენილი უწყება. ისტორია, რომელიც იწყება იერემიას მეთხუთმეტე თავის მეთექვსმეტე მუხლიდან, არის იგივე გაფრთხილების გამომცდელი უწყების წინასწარმეტყველური პერიოდი. იგი იწყება მაშინ, როცა იერემია ჭამს ღვთის სიტყვას, და ეს ხდება მაშინ, როცა ანგელოზი ჩამოდის, როგორც ეს მოხდა, როდესაც ნიუ-იორკის ქალაქის დიდი შენობები დაეცა.

როცა იერემია აცხადებს: „შენი სიტყვები აღმოჩნდა, და მე შევჭამე ისინი; და შენი სიტყვა გახდა ჩემთვის სიხარული და ჩემი გულის გახარება“, იგი წარმოადგენს დანიელის პირველ გამოცდას საკვების შესახებ პირველ თავში, და იოანეს გამოცხადების მეათე თავში, რომელიც ანგელოზის ხელიდან იღებს წიგნს და ჭამს მას. უწყების შეჭმა იწყება მაშინ, როცა ანგელოზი მოდის, და როცა ანგელოზი მოდის, იხსნება საცდელი წინასწარმეტყველება. როცა ანგელოზი მოდის, იწყება პირველი გამოცდის პერიოდი და იგი მთავრდება მაშინ, როცა იწყება მეორე გამოცდის პერიოდი, ხოლო როცა მიქაელი აღდგება, მეორე გამოცდის პერიოდი მთავრდება.

როდესაც ანგელოზი მოვა, გვიანი წვიმა იწყებს გადმოღვრას.

გვიანი წვიმა იღებენ ისინი, ვინც იერემიას ძველ ბილიკებზე დადიან.

„საყვირი“, რომელსაც „მცველნი“ ახმოვანებენ, არის ლაოდიკეის მიმართვა, რომელიც ჯოუნსმა და ვაგონერმა 1888 წელს წარადგინეს.

2001 წლის 11 სექტემბერს დაიწყო ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვა. ლაოდიკეასთვის გამაფრთხილებელი უწყება იქნა გაცხადებული.

ლაოდიკეისადმი გაფრთხილება არის იერემიას მეთვალყურეთა საყვირის ხმა, რომლის მოსმენაზეც ლაოდიკეური მეშვიდე დღის ადვენტისტთა ეკლესია უარს აცხადებს. ეს არის გაფრთხილება, რომ მალემომავალი კვირა დღის კანონის წინ ქალაქებიდან გაიქცნენ და სოფლის საკუთრებაში გადავიდნენ.

რაც ახლა განვაცხადე ამ სხვადასხვა წინასწარმეტყველურ ხაზებთან დაკავშირებით, იყო მცდელობა, აღმეძრა თქვენი სულიერი გარჩევა, რათა წაგეხალისებინეთ, ჭეშმარიტად გამოსცადოთ ის, რის დაწერასაც ახლა ვაპირებ. შესაძლოა, მხეცის ხატისა და მხეცისადმი ხატის უმნიშვნელოვანესი მახასიათებელი ის არის, რომ უკანასკნელ დღეებში არსებობს მხეცის ხატისა და მხეცისადმი ხატის ორი ჩამოყალიბება. პირველი — შეერთებულ შტატებში, ხოლო ამის შემდეგ — მსოფლიოს ერებში.

არსებობს წინასწარმეტყველური ხასიათის გარკვეული ნიშნები, რომლებიც მხეცის ხატთან და მის შესახებ არის დაკავშირებული, და რომლებიც აუცილებელია სწორად იქნეს გამოყენებული, თუ გვსურს, რომ რომის ამ ხატის წინასწარმეტყველური გამოცდის პროცესში გავიაროთ მართებულად. მხეცის ხატის გამოცდის პერიოდის მეორე მნიშვნელოვანი ელემენტი (რომელიც შეიძლება რამდენიმე მოწმის საფუძველზე დადასტურდეს) ის არის, რომ ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვის დრო დგება შეერთებულ შტატებში მხეცის ხატის გამოცდის პერიოდის განმავლობაში, ხოლო მსოფლიოს ერებში მხეცის ხატის გამოცდის პერიოდი არის ის დრო, როდესაც ღმერთის სხვა შვილები, რომლებიც იმ კვირა-კანონის ჟამს (რომელიც 321-ით არის წარმოდგენილი) ჯერ კიდევ ბაბილონში არიან, იკრიბებიან ფარაში.

მხეცის ხატი წარმოადგენს გამოცდის დროის ორ ურთიერთდაკავშირებულ, კონკრეტულ პერიოდს, და ეს ორი გამოცდის დრო ასევე წარმოადგენს გამოცხადების მეშვიდე თავში მოხსენიებული ას ორმოცდაოთხი ათასის საბოლოო შეკრებას, რომელსაც იმავე თავში აღწერილი დიდი სიმრავლე მოსდევს.

კვირის კანონის დროს შეერთებული შტატები საუბრობს როგორც გველი, გამოცხადების მეცამეტე თავის მეთერთმეტე მუხლში. შემდეგ იგი გამოდის, რათა მოატყუოს მსოფლიოს ყველა ერი და უთხრას იმ ერებს, რომ მათაც უნდა შექმნან მხეცის მსოფლიო ხატი, როგორც ეს ახლახან თავად შეერთებულმა შტატებმა გააკეთა. პერიოდი, რომელიც იწყება კვირის კანონით და წარმოდგენილია კონსტანტინეს 321 წლის კვირის კანონით, სრულდება მაშინ, როცა საბოლოო ერი ქედს იხრის პაპური რომის წინაშე, სადაც წარმოდგენილია 538 წლის კვირის კანონი; რადგან მეცამეტე თავში შეერთებულ შტატებს აქვს ძალა, სიცოცხლე შთაბეროს მხეცის ხატს და აიძულოს იგი ილაპარაკოს. ეს პერიოდი იწყება 321 წლის კვირის კანონით და სრულდება 538 წლის კვირის კანონით.

2001 წელს ამერიკის შეერთებული შტატების მთავრობამ „პატრიოტის აქტი“ კანონად „გამოაცხადა“.

ამ შესწავლას მომდევნო სტატიაში გავაგრძელებთ.